GiggleTime GiggleTime
Menü
Premium'a Yükselt Şaka Gönder Komedyenler Hakkımızda SSS İletişim

Yasal
Gizlilik Politikası Hizmet Şartları Çerez Politikası İade ve İptal Politikası Kaynaklar
Giriş yap
Dil
Kategoriler
Ayarlar
Dil Türkçe
Güvenli Mod
Rastgele Şaka Otomatik Oynatma
Bildirimler
Küresel Yetenek Rehberi

Komedyenler Rehberi

Komedyen profillerine, biyografik özetlere, menşe ülkeye ve resmi bağlantılara göz at.

Komedyen ekle
1588 komedyenler
Ayşen Gruda, komedyen - Türkiye
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Türkiye

Ayşen Gruda

Ayşen Gruda, 22 Ağustos 1944'te İstanbul Yeşilköy'de doğan Türk bir oyuncu ve komedyendi. Babası demiryolu işçisiydi ve Ayten ve Ayben Erman adlı iki kız kardeşi vardı; onlar da oyuncu olarak kariyerlerine yöneldiler. Hayatının başlarında, çocukken Ermeni komşularını taklit etmesiyle komedi yeteneği fark edildi. Profesyonel oyunculuk hayatına 1962'de 'Kongre Eğleniyor' vodvilinde küçük bir rolle başladı. Lise yıllarında babasının ölümü üzerine okuldan ayrılarak çalışmaya başladı. 1965'te Yılmaz Gruda ile evlendi ve Elvan adında bir kızları oldu. 1976'da boşandılar ve kızıyla ilgilenmek için oyunculuğa ara verdi. Kariyeri boyunca 100’den fazla filmde rol aldı, sıkça Ertem Eğilmez’in yönettiği filmlerde Adile Naşit ile iş birliği yaptı. Önemli filmler arasında 'Tosun Paşa', 'Süt Kardeşler', 'Gülen Gözler', 'Şabanoğlu Şaban', 'Hababam Sınıfı' ve 'Neşeli Günler' sayılabilir. Aynı zamanda 'Mum Söndü', 'Deve Kuşu Kabare', 'Hababam Sınıfı Müzikali' ve 'Yedi Kocalı Hürmüz' gibi birçok oyun ve müzikalde de yer aldı. 1977 yılında yayınlanan 'Her Domates Güzeli Nahide Şerbet' adlı televizyon skeçi, ona geniş çaplı tanınma getirdi ve 'Domates Güzeli' lakabını kazandırdı. Cem Yılmaz’ın yönettiği 2014 yapımı 'Pek Yakında' filminde rol alana kadar oyunculuğa devam etti. Pankreas kanseri teşhisi konuldu ve 23 Ocak 2019'da İstanbul'da, 74 yaşında solunum yetmezliği nedeniyle hayatını kaybetti. Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi. 2016 yılında Müjdat Gezen ile geçmişte yaşadığı bir ilişkiyi kamuoyuyla paylaştı. Kızı Elvan Gruda Aralık 2023'te vefat etti.

Bernard Haller, komedyen - İsviçre
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İsviçre

Bernard Haller

Bernard Haller, 5 Aralık 1933 tarihinde İsviçre’nin Cenevre kentinde doğan İsviçreli bir aktör ve komedyendi. Kariyerine Lozan’da başladıktan sonra 1955 yılında aktör olma hayalleriyle Paris'e taşındı. Başlangıçta veterinerlik eğitimi almış, daha sonra hukuk okumaya başladıysa da ikisini de tamamlamadı. Fransa'daki ilk sahne deneyimleri arasında l'Écluse ve la Vieille Grille gibi kabareler ve Jacques Fabbri’nin topluluğu yer aldı. Haller ayrıca 1963 ile 1964 yılları arasında Frank Alamo ve Les Surfs'ü içeren Sheila'nın 'Tournée du siècle' programını sundu. İlk oyunculuk rolleri arasında filmlerdeki küçükcameolar ve 1964 yılında 'Le manège enchanté' animasyon dizisindeki Pollux seslendirmesi yer aldı. Haller'in kariyeri, 1971'de Cenevre'deki Théâtre de Poche'da sahnelenen ilk kabare programı 'Et alors?' ile yükselişe geçti. Gösteri önemli bir başarı yakaladı, Théâtre de la Michodière'de on üç ay boyunca devam etti ve 160.000 seyirciyi çekti. 1972'de 'Et alors?' için Prix du Brigadier ödülünü aldı ve 1975'te sahne yaratıcılığı nedeniyle Société des auteurs et compositeurs dramatiques tarafından tekrar ödüllendirildi. 1971 ile 1977 yılları arasında Jacques Brel, Juliette Gréco ve Marlene Dietrich ile birlikte Güney ve Orta Afrika, İngiltere, Kanada ve ABD'ye seyahat ederek geniş kapsamlı turneler yaptı. 1971 ile 1994 yılları arasında altı kabare programı yarattı ve bunları hem Fransızca hem de Almanca konuşulan İsviçre'de sergiledi. Komedi tarzı, kelime oyunları, ses taklitleri ile karakterize edildi ve kendini bir 'melankomiker,' yani melankolik komedyen olarak tanımladı; genellikle aliterasyonlar, obsesif tekrarlar ve dilsel saçmalıklar kullanıyordu. Kariyeri boyunca Haller, 1974 yapımı 'Le Journal d'un suicidé' ve 1973 yapımı Pierre Richard’ın 'Je sais rien, mais je dirai tout' filmleri de dahil olmak üzere 70'den fazla televizyon ve film yapımında yer aldı. 1980'lerde 'Le bouffon' ve 'L'accompagnateur' filmlerinin senaryolarını birlikte yazdı. 1982'de 'Le braconnier de Dieu' filminde İsa Mesih’i canlandırdı. Çalışmaları kayıtlarında ve 1981 tarihli 'Dits et inédits' adlı kitabında belgelenmiştir. Haller, 1983 yılında Grand Prix de l’humour ödülünü ve 1995 yılında Sanat ve Edebiyat Nişanı (Komutan) unvanını aldı. Hayatı boyunca performanslarına devam etti ve 'Max mon amour' (1986), 'Bonjour l'angoisse' (1988) ve 2003 yapımı 'Les Thibault' gibi yapımlarda yer aldı. Son filmi 2007 yapımı 'Sa majesté Minor' oldu. Bernard Haller, 23 Nisan 2009’da Cenevre’de vefat etti.

Gardi Hutter, komedyen - İsviçre
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İsviçre

Gardi Hutter

Gardi Hutter, 5 Mart 1953 tarihinde İsviçre'nin Altstätten kentinde doğdu ve çok yönlü bir İsviçreli sanatçı olarak tanınıyor; palyaço-komedyen, yazar, oyuncu ve kabare sanatçısı kimlikleriyle öne çıkıyor. Klasik oyunculuk ve tiyatro pedagojisi eğitimi aldıktan sonra 1977 yılında Schauspiel-Akademie Zürich'ten mezun oldu ve bu durum, dramatik sanatlara olan erken dönem bağlılığını gösteriyor. Kariyerinde önemli bir dönüm noktası ise, Milano'daki Centro di ricerca per il teatro (CRT) kurumunda Mario Gonzales, Nani Colombaioni ve Ferruccio Cainero gibi isimlerden aldığı üç yıllık 'Clownsgesellenzeit' (palyaço çıraklığı) oldu. 1981'den itibaren Hutter, 'Palyaço Tiyatrosu' ile kapsamlı bir turne kariyerine başladı ve beş kıtadaki 35 ülkede 4.000'den fazla gösteri yaptı. 17 ülkenin televizyon kanalları onun performanslarını kaydetti. Özellikle 1991 yılında, İsviçre'nin 700. yıldönümünü kutlamak amacıyla İsviçre Federal Meclis Temsilciler Kamarası'nda Hofnärrin (aptal) rolünü oynadı; bu rol, mizah ve tiyatralitesinin eşsiz karışımını vurguladı. Ayrıca 1998 yılında Altstätten'in 700. yıldönümünü kutlayan bir festival oyunu da yazarlığını üstlendi. Hutter'ın yaratıcı çıktısı canlı performansla sınırlı kalmıyor; dört tane 'mamma mia!' çocuk kitabı yazdı, bunlardan üçü Catherine Louis tarafından resimlendi ve Hanna & Rocky filminin senaryosunu ortaklaşa yazdı (1993). Ayrıca Fata Morgana filminde rol aldı (1989) ve Gardi – l'infinitude du jeu belgeselinde başrol oynadı (2012). İsviçre tiyatrosuna yaptığı katkılar, Wilhelmshavener Knurrhahn (1987), Hans Reinhart-Ring (1990), 2014 yılında “WANDERFUL” için Prix Walo ve diğer yirmi iki sanat ödülü de dahil olmak üzere birçok ödülle tanınmaktadır. 2015 yılında Slava Polunin'in yönettiği Academy of Fools'un bir üyesi oldu. Şu anda İtalyan İsviçresi'nde yaşıyor ve Zürrich Sanatları Üniversitesi (ZHdK) gibi kurumlarda performanslar ve seminerler aracılığıyla seyircilerle etkileşimde bulunmaya devam ediyor.

Levent Kırca, komedyen - Türkiye
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Türkiye

Levent Kırca

Levent Kırca, 28 Eylül 1950'de Türkiye’nin Samsun ilinde doğan, komedyen, oyuncu, köşe yazarı ve politikacı olarak tanınan çok yönlü bir Türk figürüydü. Babası öğretmen Bahriye Özbay Kırca ve ressam Mehmet Kırca'dır. Babasının İsviçre'ye taşınmasının ardından çocukluğunda annesiyle birlikte Ankara'ya taşındı. Lise yıllarında tiyatroculuğa başladı, 1964 yılında Ankara Devlet Tiyatrosu’nda sahneye çıktı ve daha sonra Ankara Birlik Tiyatrosu ve Halk Oyuncuları ile çalıştı. Kırca'nın kariyeri hem sahneyi hem de sinemayı kapsadı. 1978’de Taşı Toprağı Altın Şehir ile sinemaya geçti ve Ne Olacak Şimdi?, Şener Şen, Nevra Serezli ve Perran Kutman ile birlikte çekilen filmde ve Mavi Muammer gibi filmlerde rol aldı. Hodri Meydan Topluluğu tiyatro grubunu kurdu ve Oya Başar ile birlikte Güzel ve Çirkin ve Sefiller gibi oyunları sahneledi. İki dekondan fazla bir süre, 1988'den 2010'a kadar Olacak O Kadar adlı televizyon programını sundu ve aynı adlı 1986 tarihli skeç dizisinde eşiyle birlikte çalıştı. Ayrıca Son ve Şeytan Bunun Neresinde gibi filmleri yönetti. Nasreddin Hoca, Oyun Treni ve diğerleri de dahil olmak üzere birçok televizyon dizisi üretti. Eğlencenin ötesinde, Kırca, sol görüşlü Vatan Partisi'nin bir üyesi olarak siyasete de dahil oldu ve Yüksek Yönetim Kurulu'nda görev yaptı. 2009 yılında Üsküdar belediye başkanlığına ve 2014 yılında İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne aday oldu. 1998 yılında Devlet Sanatçısı unvanını aldı, ancak bu unvan 2015 yılında geri alındı. 2011 yılında kısa bir süre Karımın Dediği Dedik Çaldığı Kontrbas adlı komedi dizisinde rol aldı ve Beykent Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nde ders verdi. Levent Kırca, 12 Ekim 2015'te karaciğer kanserinden hayatını kaybetti ve cenaze töreni Levent Camii'nde düzenlendi; Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi. Onun balmumu heykeli Saint Petersburg Balmumu Müzesi'nde sergileniyor.

Mircea Badea, komedyen - Romanya
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Romanya

Mircea Badea

Mircea Radu Badea se descrie ca un satirist politic român-conservatoare de dreapta, prezentator TV, eleştirmen al Mass-media, personalitate radyofonică și aktör ocazional. Este reunoscut Dorsey özel pentru că conduce emisiunea „În gura presei", programlanmamış Analei știrilor de zi, difuzat Anten pea 3.

Mousse Boulanger, komedyen - İsviçre
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İsviçre

Mousse Boulanger

Mousse Boulanger, aslen Berthe Sophie Neuenschwander, 3 Kasım 1926'da İsviçre'nin Boncourt kentinde doğmuş ve 16 Ocak 2023'te Payerne'de vefat etmiştir. Çocukluğu Fransız sınırına yakın bölgelerde geçmiştir ve ailesi içindeki çeşitli lehinelerden etkilenmiştir. Porrentruy'deki kanton okulunda ticari diploma ile ortaöğrenimini tamamladıktan sonra, Cenevre'deki École sociale de musique'de tiyatro eğitimi almıştır. Bunu, Cambridge'de Au-Pair olarak geçirdiği bir dönem izlemiş ve bu dönemde müzelerle ve Shakespeare oyunlarıyla ilgilenmeye başlamıştır. Sanat kariyerine girmeden önce Biel'de üç dilli sekreter olarak çalışmıştır. Boulanger'ın sanatsal yolculuğu, oyunculuk dersleri ve 1953 yılında bir Çehov oyunu sahnelemesiyle başladı. 1953'te Pierre Boulanger ile tanıştı ve 1955'te onunla evlendi. Birlikte, 1956'dan 1978'e kadar 'Les Marchands d'images' başlığı altında sıklıkla birçok radyo programı üreterek verimli bir ortaklık kurdular. 1961 yılında gösterilerinden bir bölümü Bulgar edebiyatına adadılar ve 1973'ten itibaren Fransa'nın Lyon şehrindeki Centre dramatique national ile 'Poésie dans les quartiers' adlı projede işbirliği yaptılar. Çalışmaları, 1971'den 1974'e kadar José Azpiazu ve kızı Lupe ile turneler de içeriyordu. Boulanger ayrıca Tendre pays (1967), Reflets (1973) ve Ce qui reste du jour (1975) gibi çeşitli eserler yayınladı ve Paul Eluard gibi Sürrealist şairlerden ilham aldı. Pierre Boulanger'ın 1978'deki ölümünden sonra Mousse Boulanger kariyerine devam etti. Emekliliğinden önce Westschweizer Radio için kültür gazetecisi olarak çalışmış ve Société jurassienne d'émulation'ın edebi jürisinde üye olarak yer almıştı. 1969'da Madame TV programında yer aldı ve 2000 yılında Plans-fixes belgeselinde rol aldı. 1975'te Fransızca sözlerini yazdığı Berceuse pour une maman adlı bir albüm çıkardı. Boulanger, 1978'den 1982'ye kadar Schweizerischen Schriftstellerverband (SSV) başkanlığı da dahil olmak üzere çeşitli görevlerde bulundu. 1997 yılında Prix des écrivains vaudois ödülünü aldı ve mirası, Association vaudoise des écrivains (AVE) tarafından kurulmuş ve 2023'te ilk kez verilen Literaturpreis Mousse Boulanger aracılığıyla yaşamaya devam ediyor.

Walter Roderer, komedyen - İsviçre
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İsviçre

Walter Roderer

Walter Roderer, 3 Temmuz 1920'de İsviçre'nin St. Gallen kentinde doğan, uzun ve çeşitli bir kariyere sahip İsviçreli bir aktör ve senaristti. Başlangıçta rahip olmayı hedefleyen Roderer, önce Yunanca ve Latince okudu, ardından Zürih Üniversitesi'nde dört dönem Almanca eğitimi aldı. Maddi zorluklar onu üniversiteyi bırakmaya itti ve daha sonra Zürcher Schauspielhaus'da akşamları 30 frank karşılığında çalışmak, bir fabrikada çalışmak ve Bohnerwachs için temsilci olarak görev yapmak gibi çeşitli işler yaptı. Kariyerinin başlarında küçük rollerde yer aldı ve Cabaret Fédéral ile çalıştı; bu durum tanınmasını sağladı ve Oberstadtgass gibi İsviçre filmlerinde rol almasına yol açtı. Filmlerde The Venus of Tivoli (1953) ve Der 10. Mai (1957) gibi yapımlarda yer aldı ve popüler 1959 komedisi Model Koca’da başrol oynadı; bu yapım rekor kıran 1288 gösteriyle sahneden indi. Ayrıca The Man in the Black Derby (1960) ve The Maddest Car in the World (1975) filmlerinde de rol aldı. Çalışmaları İsviçre ile sınırlı kalmadı, Dudu-Film serisindeki performanslarıyla Almanya'da da tanındı. 1957 yılında kendi turne tiyatrosunu kurarak eğlence sektöründeki yerini daha da sağlamlaştırdı. 1987’de otobiyografisini, Sie müend mi verstoh …, … gelled Sie! Erinnerungen eines ernsthaften Humoristen adlı eserle yayınladı. Daha sonraki kariyerinde, Roderer, 1988'de büyük başarı yakaladığı "Ein Schweizer namens Nötzli" ile ve bunun devamı olan 1990 tarihli "Der doppelte Nötzli" ile tanındı. Hayatı boyunca birçok ödül aldı, bunlar arasında 1983 ve 1988 yıllarında popüler favori olarak Prix Walo ödülleri ve 2006 yılında hayat boyu başarıları nedeniyle Ehren-Prix Walo ödülü ile birlikte 2010 yılında İsviçre Televizyonu Yaşam Boyu Başarı Ödülü de yer alıyordu. Roderer, 1993'te sahneden emekli oldu. Ayrıca 1992'de İsviçre'nin Avrupa Ekonomik Alanı'na (EEA) üyelik karşıtı kampanyalar yürüterek siyasi aktivizmle de ilgilendi. Walter Roderer, 8 Mayıs 2012'de Illnau'da vefat etti ve o kasabada onun onuruna bir yol daha sonra onun adıyla anıldı. İsviçre komedisine ve sinemasına katkılarıyla hatırlanmaktadır.

Yann Lambiel, komedyen - İsviçre
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İsviçre

Yann Lambiel

Yann Lambiel, 15 Mart 1973'te Saxon, Valais'de doğdu; Morges'den İsviçreli bir komedyen, taklitçi ve müzik hol sanatçısıdır. Eğlence kariyerine 24 yaşında başladı, başlangıçta sıhhi tesisatçı olarak çalıştıktan sonra sahneye geçiş yaptı. Bundan önce, 1989'da şarkı söylediği ve davul çaldığı bir dans grubu kurdu. Lambiel'in erken yeteneği, 1994'te Saignelégier'de şarkıcılıkta altın madalya kazanmasıyla tanındı. 1997'de mesleğini komediye çevirerek sanatsal yolunda önemli bir dönüm noktası oluşturdu. Morges sevgisini ve en sevdiği hobilerini tartışarak İsviçre kökleriyle olan bağını sergiliyor. Lambiel'in komedi tarzı sıklıkla Fransızca konuşan topluluğun inceliklerini araştırır. Belçika, İsviçre, Fransa ve Quebec’ten taklitçileri içeren 'Les 4 Sans Voix' gösterisi kapsamında, bu kültürel çevre içindeki farklılıklar ve benzerliklerden kaynaklanan mizaha odaklanır. Lambiel, 'Les 4 Sans Voix'un diğer üyeleriyle on yılı aşkın süredir işbirliği yapmaktadır. Bu ortak çalışmanın yanı sıra, 2016’dan beri LFM radyosunda ‘L’info trafiquée’ adlı günlük eğlenceli bir haber bölümünü sunmaktadır. Yedi yıldır yayınlanan bu bölüm, güncel olaylara saygısız bir bakış açısı sunar ve her gün sabah 7:50'de yayınlanır, ayrıca sosyal medyada da mevcuttur. 130’dan fazla sesi taklit edebiliyor. Bu, onun çok yönlü bir performans sergilediğini gösteriyor. Kariyeri boyunca Yann Lambiel önemli bir eser yelpazesi oluşturdu. 2000 yılında Radio Suisse Romande'daki hicivli şov 'La Soupe'ya katıldı ve ilk tek kişilik gösterisi 'Délits de Suisse' 2004 yılında sahnelendi. 2024 itibarıyla, bu yıl sürükleyici bir KUBUS yapısı ve LED ekranlarla sahnelenen 'Connecté' de dahil olmak üzere on bir solo gösterisi bulunuyor. Lambiel’in gösterisi 'Zapping' 2012 yılında Quebec'teki Grand Rire Festivali'nde sergilendi. Lambiel’in yerel bir kariyere olan bağlılığı belirgin; sanat hayatını Paris’te şöhret aramak yerine İsviçre’de kurmayı seçti. Bu bağlılığı, 2009 yılında Swiss Stage Prize ve 2018 yılında 'Nous' gösterisi için Swiss Humor Award SSA gibi ödüllerle tanındı. Şu anda Cossonay'daki Théâtre du Pré aux Moines'un turnesini tamamlıyor.

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Arnavutluk

Zyrafete Gashi

Zyra adı altında yapılan Zyrafete Gashi, Kosova'nın Arnavut topluluğundan gelen bir komedyendi. Sahnede otuz yıldan fazla zaman geçirdi, çeşitli bir çeşit yaratmak unutulmaz karakterler. moniker “Zyra”, eski bir Arnavut matriarının geleneksel gümrükte dikildiğini ortaya çıkardı. Diğer kişi arasında Zet'hanja, bir polis memuru ve Tetka Dragica, sürekli olarak Arnavutlarla birlikte yaşadığı Gračanica'nın kıdemli bir Sırp-Kosovar sakini. Onun çalışması, Kosova'daki yaşamın günlük gerçekleriyle komik zamanlamayı karıştırmak için kutlanıyor.