Küresel Yetenek Rehberi

Komedyenler Rehberi

Komedyen profillerine, biyografik özetlere, menşe ülkeye ve resmi bağlantılara göz at.

1588 komedyenler

Dario Vergassola

Dario Vergassola, çeşitli kariyerlere sahip olan bir İtalyan eğlence insanıdır; komedi, oyunculuk, yazarlık, şarkıcılık ve yayıncılık alanlarını kapsamaktadır. 1957 yılında La Spezia'da doğdu ve profesyonel hayatına fabrika işçisi olarak başladıktan sonra eğlence dünyasına geçiş yaptı. İlk tanınırlığını 1988'de 'Professione Comico'ya katılarak, hem seyirci hem de eleştirmen ödüllerini alarak elde etti. Bu başarının ardından 1989'da 'Star 90'da yer aldı ve 1991'de 'Il TG delle vacanze' için muhabirlik yaptı. Vergassola’nın komik tarzı, birçok İtalyan televizyon programında sergilendi. Kariyeri boyunca Massimo Vergassola, 'Maurizio Costanzo Show,' 'Zelig,' 'Mai dire Gol' ve 'Quelli che il calcio' gibi televizyon programlarında düzenli olarak komik bir figür oldu. Ayrıca, 'Bulldozer,' 'Kilimangiaro,' 'Sei in un Paese meraviglioso' gibi birçok programda sunucu veya ortak sunucu olarak görev yaptı ve 2014 ve 2015 yıllarında iki kez 'Concerto del Primo Maggio'nun öncülüğünü yaptı. Vergassola’nın oyunculuk çalışmaları, 'Dio vede e provvede'de Erminio rolüyle ve 'Carabinieri'de Pippo Santi rolüyle tekrar eden performansları içeriyor. Müzikal çıktıları arasında stüdyo albümleri, özellikle 'Manovale gentiluomo' (1992) ve 'Lunga vita ai pelandroni' (1999) ile 1992’de Festival di Sanscemo’da birincilik kazanan “Mario (Marta)” single’ı yer alıyor. Televizyon ve müziğin ötesinde, Vergassola kendini bir yazar olarak da kanıtlamış durumda. Mondadori, Feltrinelli ve Baldini & Castoldi gibi tanınmış İtalyan yayın evlerinde birçok kitap yayınladı; bunlar arasında 2000 yılında çıkan 'Lunga vita ai pelandroni' adlı bir kitap ve 2014’te çıkan ilk romanı 'La ballata delle acciughe' yer alıyor. İşbirlikleri arasında, 1996 yılında 'Tenera è la notte' gösterisinde ortak yazarlık ve başrol oynamak ile 1993’ten itibaren Stefano Nosei ile birlikte 'Bimbi belli' turnesini yapmak sayılabilir. 2013 yılında, LGBTQ+ gençlere destek olmak amacıyla bir YouTube videosu yayınladı. Şu anda, kariyerinin uzun ve çeşitli İtalyan eğlence dünyasındaki yolculuğunu sürdürürken, 30. yıl dönümü için 2026’da 'Zelig'e geri döneceği planlanıyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

İtalya

Diego Bianchi

Diego Bianchi è un conduttore televisivo, giornalista, ex blogr italiano. Ha spesso Operato con lo pnimo Zoro e, tra le sue varie attività, è noto per aver Presentato programma televisivo Propaganda Live.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

İtalya

Duilio Pizzocchi

Duilio Pizzocchi, asıl adı Maurizio Pagliari olan, 1957 yılında Bologna'da doğan İtalyan bir komedyen ve kabare sanatçısıdır. Genç yaşlardan itibaren şakalar ve eğlence konusunda yetenek sergilemiştir. Kırk yaşında kariyerine başladı ve Emilia-Romagna bölgesindeki radyo ve televizyon programlarında yer aldı. Bu erken dönemde, sahne adının olacağı "Duilio Pizzocchi" olan Ferraralı ressam gibi, komik kişiliğinin merkezinde yer alacak birçok karakterin gelişimi görüldü ve 1980'lerde borç ve yasa dışı mallar arayanıyla tanınan “Kaktüs” karakteri popüler oldu. Pizzocchi'nun komedi tarzı, her biri farklı kişiliklere ve tuhaflıklara sahip geniş bir karakter yelpazesiyle karakterize edilir. "Duilio Pizzocchi" ve "Kaktüs"ün yanı sıra, 1990'ların başlarında sahneye çıkan bir kamyon şoförü olan "Ermete Bottazzi", radyo yayınları aracılığıyla popülerlik kazanan bir falcı parodisi olan "Donna Zobeide" ve daha sonra sahne performanslarına geçen keskin dilli yaşlı bir kadın olan "La Novella"yı da yarattı. Diğer dikkat çekici karakterler arasında "Eddy Collante", "Stefano Pedrazzi" ve "Mefistocchi" bulunur. 1983'ten itibaren yerel Emilia-Romagna yayınlarında televizyonda görünmeye başlayarak bu karakterleri daha da geliştirdi. Kariyeri boyunca Pizzocchi, performansın çeşitli alanlarını keşfetmiştir. 1988'den itibaren tam zamanlı bir kabare kariyerine yönelmiş, tiyatrolarda, kongrelerde ve festivallerde sahne almıştır. 1992 yılında Andrea Sasdelli (Giuseppe Giacobazzi) ile birlikte Costipanzo Show adlı turne gösterisini kurmuş olup, bu gösteri hala devam etmektedir. Ayrıca Consigli per gli acquisti (1997), Baciato dalla fortuna (2011) ve Volevo nascondermi (2020) gibi birçok filmde de rol almıştır. Televizyon programlarındaki görünüşleri arasında Zelig, Maurizio Costanzo Show ve Quelli che... il calcio gibi yapımlar sayılabilir. Giacobazzi ile birlikte 2005'ten 2026'ya kadar Radio Italia Anni 60'ta "Il mani-comico" adlı radyo programını sunmuş ve şu anda Radio Italia Anni 60 Emilia Romagna'da "Il Manicomico"yu pazartesi'den cumartesi'ye yayınlanmakta olup, bu programı sunmaktadır. 2020 yılında Fuori scena. Risate a sipario chiuso adlı hikaye kitabını yayınlamış ve 2009 yılında Giuseppe Giacobazzi ile birlikte Quel tesoro di mio figlio adlı eseri ortak yazmıştır. Pizzocchi aynı zamanda Amerikan futbolu spor yorumculuğu da yapmaktadır.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

İtalya

Enzo Iacchetti

Vincenzo Iacchetti, profesyonel olarak Enzo Iacchetti olarak tanınır, stand-up komedi, oyunculuk, televizyon sunuculuğu ve şarkıcılığı kapsayan çeşitli bir kariyere sahip İtalyan bir eğlence insanıdır. 31 Ağustos 1952'de Castelleone'da doğdu ve çocukluğunu Varese iline bağlı Maccagno'da geçirdi. Ebeveynleri Antonio (1918-1975) ve Maria (1926-2016)'ydı. Erken dönemdeki etkileri arasında Adriano Celentano, Giorgio Gaber ve Enzo Jannacci yer aldı ve bu da onu oratoryo tiyatrosunda performans yapmaya başlaması için ilham verdi. Iacchetti'nin profesyonel yolculuğu, vaftizler ve düğünler gibi etkinlikler için pizzacılarda ve restoranlarda sahne alarak başladı. Muhasebe eğitimi almıştı ancak bunu bir kariyer olarak takip etmedi, bunun yerine komünist olarak siyasi aktivizmle uğraştı ve 1971'de seçilmiş belediye meclisi üyesi olarak görev yaptı. 1976'dan 1978'e kadar Lugano'daki Globus seyahat acentesinde sınır görevlisi olarak çalıştı. 1978'de Radio Tresa'da programcı ve röportajcı rolünü üstlendi ve tüm programlama görevlerini yürüttü. Komedi kariyeri, 1978'in sonlarında Milano'daki Derby Kulübü'nde Francesco Salvi, Giorgio Faletti, Walter Valdi, Giobbe Covatta, Malandrino e Veronica ve I Gatti di Vicolo Miracoli gibi diğer komedyenlerle birlikte sahne almaya başladığında ivme kazandı; bu işbirliği 1985'e kadar devam etti. Iacchetti’nin televizyon debut’u 1981 yılında Il Sabato dello Zecchino programıyla gerçekleşti. 1990’ların başlarında Maurizio Costanzo Show’a katılarak geniş çaplı popülerlik kazandı ve kendine özgü ‘bonsai’ şarkılarıyla tanındı—kısa, gerçeküstü ve çoğu zaman anlamsız besteler. 1991 yılında bu şiirleri ve şarkıları içeren bir albüm yayınladı. 1994’ten 2026’ya kadar Ezio Greggio ile birlikte popüler televizyon programı Striscia la notizia’yı sundu. Çalışmaları televizyonla sınırlı kalmadı; 1995 yılında Come quando fuori piove filminde başrol oynadı ve Rai, Mediaset ve Telemontecarlo için birçok başka programda da yer aldı. 2009 yılında hafızası olmayan bir SüngerBob KarePant’ın seslendirmesini yaptı. Iacchetti’nin mesleğine olan bağlılığı, televizyonda ve sahnedeki devam eden performanslarıyla örneklendiriliyor; 2010 yılında Velone’u sunması ve 2009 yılında yayınlanan Giorgio Gaber şarkılarının cover’larından oluşan bir albüm olan Chiedo scusa al signor Gaber gösterisi için 2010 yılında ‘Riccio d'argento’ ödülünü alması gibi.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

İtalya

Enzo Maggio

Enzo Maggio, Vincenzo Maggio olarak 10 Ekim 1902'de İtalya’nın Napoli şehrinde doğdu; İtalyan bir aktör ve komedyendi. Büyük bir sanatçı ailesinden geliyordu; on iki kardeşi vardı ve ebeveynleri de sanatla ilgileniyordu. Babası Domenico Maggio, Neapolitan sceneggiata gösterilerini öncülük etmesiyle tanınan bir aktör, şarkıcı ve tiyatro yönetmeniydi. Enzo Maggio, 75 yaşında, 13 Temmuz 1978'de Napoli’de vefat etti. Maggio’nun kariyeri tiyatroda başladı; II. Dünya Savaşı öncesinde ve sırasında avanspettacolo tiyatrolarında çıraklık eğitimi aldı. Özellikle macchiette performanslarında uzmanlaştı, pantomim, karakter çalışması ve komik zamanlamaya odaklandı. Özellikle komedyen Larry Semon’u (Ridolini) taklitleriyle tanınırdı. Sık sık Dante, Beniamino, Pupella ve Rosalia Maggio kardeşleriyle sahne paylaştı, genellikle Neapolitan komedi yapımlarında yer aldı. Sanatsal eğitimi ağırlıklı olarak sahne üzerinde gerçekleşti. Savaşın ardından Maggio, çoğu zaman karakter rolleriyle tanınan, üretken bir sinema kariyerine yöneldi. İlk film deneyimini 1950’de Ã arrivato il cavaliere! ve Vita da cani ile yaşadı. Lo sceicco bianco (1952) – Federico Fellini tarafından yönetildi –, Totò a colori (1952) ve Ulisse (1954) gibi 40’tan fazla filmde rol aldı. Ayrıca Totò ile La banda degli onesti (1956) filminde işbirliği yaptı ve Napoletani a Napoli (1955-1956) ve La Venere coi baffi (1956-1957) gibi tiyatro yapımlarında yer aldı. Eleştirmenler onun komedi tarzını, iyi Napolili oyuncularının tipik olan, doğaçlama ve karikatürize olarak tanımladılar. Mario Monicelli, Steno, Aldo Fabrizi, Giuseppe De Santis, Mario Mattoli ve Renato Rascel gibi yönetmenlerin filmlerinde rol aldı. Son filmi Dino Risi’nin Primo amore (1978) filmiydi ve ölümünden sonra yayınlandı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

İtalya

Enzo Salvi

Enzo Salvi, çok yönlü ve yetenekli bir İtalyan aktör, senarist ve komedyendir. Vincenzo Salvi olarak 16 Ağustos 1963'te Roma, İtalya'da doğdu ve Ostia semtinde büyüdü. Babası Antonio Salvi (Tony) ve annesi Bruna Brunori’dir. Tarımsal bir enstitüden bahçıvanlık uzmanı olarak mezun oldu ve başlangıçta belediye bahçıvanı olarak çalıştı. Salvi, kariyerine kabare sanatçısı ve eğlence insanı olarak başladı. Hızlı zekâsı nedeniyle meslektaşları onu bu yolda ilerlemeye teşvik etti. 1990'da Plauto'nun Miles gloriosus oyunuyla tiyatro sahnesine çıktı. 1991'de Mariano D’Angelo ile birlikte “MAMMAMIA CHE IMPRESSIONE” komedi ikilisini kurdu ve o zamandan beri sayısız kapalı gişe gösteri sundular ve 1993 yılında Ulusal Komedi Festivali'nde eleştirmenlerin ve seyircinin ödülünü kazandılar. Genç kız arkadaşını beklerken tanıştığı bir uyuşturucu bağımlısından ilham alan 'Er Cipolla' (Soğanın) lakaplı karakteriyle tanınır. Balle di Natale , Fiumi di forfora ve A qualcuno piace Carlo gibi komedilerde sahne aldı. Salvi'nin film kariyeri 1999'da Vacanze di Natale 2000 ile başladı, ardından Body Guards (2000), Merry Christmas (2001), Natale sul Nilo (2002), Natale in India (2003), Le barzellette (2004) ve Il ritorno del Monnezza (2005) filmlerinde rol aldı. Aynı zamanda Domani è un'altra truffa (2006) adlı televizyon dizisinde yer aldı ve Notti sul ghiaccio (2006)'ye katıldı. Salvi'nin çalışmaları Biagio Izzo ve Massimo Boldi ile işbirliklerini içeriyor ve Carlo Vanzina'nın yönettiği komedi filmlerinde rol aldı. Sık sık etkinliklerde ve toplantılarda performans sergiliyor ve Christian De Sica ve Massimo Boldi ile birlikte her yılki Noel gişe rekortmeni filmlerinde yer alıyor. İtalya genelinde hem yetişkinler hem de çocuklar arasında popülerdir. Film ve televizyon sektöründe aktif olmaya devam ediyor, Il diavolo è Dragan Cygan (2024) ve Alberto Sordi secret (2024) filmlerinde rol alıyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

İtalya

Fabio De Luigi

Fabio De Luigi, 11 Ekim 1967 tarihinde Santarcangelo di Romagna'da doğan İtalyan bir oyuncu, komedyen, film yönetmeni, televizyon sunucusu ve eski beyzbol oyuncusudur. Şair Tonino Guerra'nın büyük yeğenidir. Erken yaşlarından itibaren çok yönlülüğünü kanıtlamış, başlangıçta Santarcangelo ve Rimini ile Serie A1'de beyzbolu takip etmeden önce sanatlara geçiş yapmıştır. Güzel sanatlar lisesinden mezun olmuş ve Bologna Güzel Sanatlar Akademisi'nde resim alanında, çağdaş sanat eleştirisinde komedi üzerine bir tez ile eğitimini tamamlamıştır. Bu sanatsal geçmişi, onun çok yönlü kariyerini şekillendirmiştir. De Luigi, mizah yolculuğuna 1990 yılında 'La Zanzara d'oro' yarışmasına katılarak ve dördüncü olarak başlayarak adım attı. Çabucak, Gialappa’s Band ile televizyon programı Mai Dire... 'deki çalışmalarıyla tanındı; hem komedyen hem de sunucu olarak yer aldı ve daha sonra Paola Cortellesi ve Mago Forest ile 'Mai dire Grande Fratello 2'de iş birliği yaptı. Mizah tarzı hem fiziksel hem de entelektüel, ancak alçakgönüllü olarak tanımlanır ve Olmo, Fabius, Luigio Guastardo della Radica, Cologno, Baraldi, Medioman, L'Ingegner Cane, Bum Bum Picozza ve Petunio gibi birçok unutulmaz karakter yarattı. Ayrıca çeşitli televizyon kişiliklerini ve politikacıları taklit etti. 2002 yılında Olmo & Friends adlı bir albüm yayınladı. 1990'ların sonları ve 2000'lerde De Luigi, Evlilikler (1998), Bütün Aptalların Erkekleri (1999), Johnny the Partisan (2000), Commediasexi (2006), New York'ta Noel (2006), Kruvaziyerde Noel (2007), Tanrı Buyurunca (2008) ve Birçok Öpücükten Sonra (2009) gibi birçok filmde rol aldı. Ayrıca 'Love Bugs' (2005) sitcom'unda başrol oynadı ve 'Apocalypse Show' (Rai 1) ile 'Le Iene' programlarını sunuculuğunu yaptı. Marco Ferreri, Alessandro D’Alatri, Alessandro Genovesi, Fausto Brizzi ve Giovanni Veronesi gibi yönetmenlerle çalıştı. Gli amici del bar Margherita (2009), Mutlu Aile (2010) ve Erkekler Karşı Kadınlar (2010) gibi filmlerde oyunculuğuna devam etti. 'La peggior settimana della mia vita' (2011) filmini yönetti, ortak yazarlığını yaptı ve başrol oynadı ve o zamandan beri Tiramisù (2016) ve 50 km Süratle (2024) gibi filmler yönetti. Şu anda 'La befana vien di notte 2 - Le origini' filmini çekiyor. Sahneden 25 yıl sonra "BIOL- In Carne e Ossa Tour" ile canlı performanslara geri dönüyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

İtalya

Federico Basso

Federico Basso, İtalyan bir komedyen, televizyon senaristidir, oyuncu ve sahne sanatçısıdır. Torino'da 1 Ocak 1975'te doğdu ve aslen İtalya'lıdır. 1995 yılında teknik eğitimini tamamlayarak Torino'daki Giuseppe Peano Endüstriyel Teknoloji Enstitüsü'nden bir elektronik teknisyeni (Perito elettronico) diploması aldı ve 60 üzerinden 49 puan elde etti. Bundan sonra, Segrate Tiyatro Okulu ve Milano'nun Belediye Sinema ve Televizyon Okulu'nda sanatsal eğitim aldı. Komedyen olmadan önceki profesyonel deneyimleri arasında, 1997'den 2004'e kadar Rete 4 ve Italia 1'deki haber yayınları için video editörü olarak çalışması yer almaktadır. Basso, sanat kariyerine tiyatro doğaçlama gösterileriyle başladı ve Zelig’in laboratuvarlarında yer aldı. Hem performans sergileyen hem de sunucu olarak yer aldığı komedi şovları Zelig ve Zelig Off 'ta görünerek tanındı; Zelig 'de 2006, 2011-2013, 2021 ve 2026 yıllarında sahne aldı. 2007’den 2011’e kadar Teresa Mannino ile birlikte Zelig Off 'u sundu. 2003 yılında Zelig atölyelerine katıldı ve 2004 yılında Teresa Mannino’yu finalde yenerek Sesto San Giovanni kabare festivalini kazandı. Komedi tarzı, Woody Allen, Jerry Seinfeld ve Dane Cook gibi stand-up komedyenlerin ilham verdiği Amerikan mizah geleneğinden etkilenmiştir. Buster Keaton'ı da takdir ediyor. Öz eleştiri, sanatsal üretiminin temelini oluşturur. Federico Basso’nun kariyeri, Belli dentro (2005-2012) ve Crozza Italia (2006) gibi televizyon programları için yazmayı ve 2011 yılında mini dizi olan Quelli dell'Intervallo Cafe - Casa Pierpiero ’da bir konuk oyuncu olarak yer almayı içeriyor. 2025 yılında komedi şovunun beşinci sezonu olan LOL - Chi ride è fuori ’yi Geppi Cucciari ile ödül parasını paylaşarak kazandı. Kasım 2024'te, 2026 Kış Olimpiyat ve Paralimpik Oyunları'nı tanıtan bir elçi oldu ve 11 Ocak 2026'da Torino'da meşale taşıyıcısı olarak katıldı. Ayrıca Geppi Hour (2007), Comedy Match (2024-2026), Techetechete' (2024), DopoFestival (2026’dan beri), The Band (2022) ve La notte dei fiori (2026) programlarında da yer aldı. Yakın zamanda 2026 yılında bir Comedy Central Presents özel gösterisi yaptı. Şu anda yakında tiyatroda sahnelenecek bir şov üzerinde çalışıyor ve sosyal medya profillerinde, 480.000'den fazla takipçisi olan monologlar ve skeçler paylaşıyor. Eleştirmenler onu keskin, zeki bir sanatçı ve çağdaş toplumun dikkatli bir gözlemcisi olarak tanımlıyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

İtalya

Franco Bracardi

16 Mart 1937'de Roma'da doğan Franco Bracardi, oyunculuk, bestecilik, piyano çalma ve stand-up komedi de dahil olmak üzere birçok yeteneğe sahip İtalyan bir eğlence insanıydı. 70. doğum gününün sadece iki hafta öncesinde, 28 Şubat 2005'te Roma'da hayata veda etti. Bracardi’nin profesyonel hayatı, müzik, televizyon, radyo ve film gibi birçok alanı kapsayarak, İtalyan radyo ve televizyonunun altın çağında önde gelen bir figür olarak ününü pekiştirdi. Bracardi, profesyonel hayatına 1950'lerin ilk yarısında müzikle başladı; gece kulüplerinde caz piyanisti olarak çalıştı ve eşlikçi olarak görev yaptı. 1960'larda beat grubu The Flippers'a katıldı ve burada Lucio Dalla ile birlikte piyano çaldı. Maurizio Catalano, Max Catalano, Benny Amoroso, Fabrizio Zampa, Romolo Forlai gibi üyeleri de içeren The Flippers, 1960 ile 1966 yılları arasında önemli bir başarı elde etti ve 1963'te 'I Watussi' ile Cantagiro'yu kazandı. 1960'ların ortalarında kabare 'Setteperotto'da Villaggio, Pippo Franco ve Enzo Jannacci gibi isimlerle birlikte oyuncu ve komedyen olarak sahneye çıktı. Bu dönemde aynı zamanda Mina, Mireille Mathieu ve Raffaella Carrà için şarkılar besteledi; Mireille Mathieu’nün “Une chanson” şarkısı 1968'de Sanremo'da 12. sırayı elde etti. Bracardi, 1970'den itibaren Renzo Arbore ve Gianni Boncompagni tarafından sunulan radyo eğlence programı 'Alto gradimento'daki çalışmalarıyla geniş çapta ün kazandı. Bu programda müzikleri besteledi, materyaller yazdı ve Solforio, Mortification ve Pallottino gibi unutulmaz karakterler yarattı. Sık sık Renzo Arbore ile işbirliği yaparak 'Quelli della notte' gibi programlarda yer aldı. On yılı aşkın bir süre boyunca RAI televizyonu için yazar olarak çalışmaya devam etti ve Discoring'e de katkıda bulundu. Birçok filmde rol aldı, bunlar arasında Splendori e miserie di Madame Royale, Io la conoscevo bene, Totò ile dört film ve özellikle 1982 komedisi Vieni avanti cretino'da Lino Banfi'nin kuzeni olarak yer alıyordu. Uzun süren televizyon programı 'Maurizio Costanzo Show' için Maurizio Costanzo'nun resmi piyanisti olarak görev yaptı, çeşitli anları vurgulamak veya yumuşatmak için doğaçlama yapıyordu ve 1985 yılında programın tema şarkısı 'Se penso a te'yi besteledi. Radyoda gerçeküstü karakterler yaratması ve 1970'lerden 1980'lere kadar Raffaella Carrà için ‘A far l’amore comincia tu’, ‘Ballo ballo’ ve ‘Pedro’ gibi çok sayıda başarılı şarkı bestelemesiyle hatırlanır.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

İtalya

Frank Matano

İtalyan eğlence insanı, oyuncu ve televizyon figürü Francesco Matano, aynı zamanda Frank Matano olarak da tanınır. 14 Eylül 1989'da İtalya'nın Santa Maria Capua Vetere kasabasında doğdu ve hem İtalyan hem de Amerikan vatandaşlığına sahip. Ebeveynleri İtalyan ve Amerikalı kökenli olup, çift kültürü bir yetiştirme yansıtmaktadır. Ergenlik yıllarını Amerika Birleşik Devletleri'nde geçirdi ve Rhode Island'daki Cranston High School East'ten mezun oldu. Matano, kariyerine 2007'de 'lamentecontorta' adıyla bir YouTube kanalıyla çevrimiçi başladı ve başlangıçta şaka amaçlı telefon aramaları içeriyordu. Bu kanal hızla popülerlik kazandı, 2008 yılına kadar yaklaşık 60 milyon görüntüleme elde etti ve bir milyon aboneye ulaştı. 2013'te 'FRANK MATANO Games' adında, video oyunlarına adanmış ikinci bir kanal oluşturdu. Matano ilk olarak 2009'da televizyonda 'Le Iene' için muhabir ve sunucu olarak yer aldı. Aynı yılın ilerleyen döneminde, 2010'da 'Sky Scherzando?' programını sundu ve Cassino Üniversitesi ile Güney Lazio'da dilleri öğrenmek için okudu, ancak bir derece almadı. Kariyeri boyunca Matano çeşitli rollerde yer aldı. 2012 yılında ‘Lost in Google’ web dizisinde rol aldı ve 2013'te 'Fuga di cervelli' ile oyunculuğa başladı, ardından Paolo Ruffini'nin 'Tutto molto bello' (2014) ve 'Fuga di cervelli' (2013) filmlerinde de rol aldı. Aynı zamanda 'Zootopia' (2016), ‘Sing 2’ (2021) ve ‘Transformers: Rise of the Beasts’ (2023) gibi çeşitli animasyon projelerde seslendirme sanatçısı olarak da çalıştı. 2015 yılında TV Yönetmen Ödülleri'nde Yılın Keşfi ödülünü aldı. 2015'te 'Italia's Got Talent' jürisinde yer aldı ve 2016 ve 2019 yıllarında 'Le Iene' programını sunuculuğunu yaptı. 2021'den itibaren komedi şovu 'LOL – Chi ride è fuori' programında yer aldı ve şu anda 2023'ten itibaren Prime Video dizisi ‘Gigolò per caso’da başrolü oynuyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

İtalya

Gabriele Cirilli

Gabriele Cirilli, 12 Haziran 1967'de Sulmona'da doğan, çeşitli bir kariyere sahip İtalyan bir eğlence insanıdır. Kendisini komedyen, kabare sanatçısı, oyuncu, mizah yazarı ve yazar olarak tanımlar. Şu anda 56 yaşında olan Cirilli’nin profesyonel yolculuğu, 1986'da 'Il gioco delle coppie' yarışmacısı olarak başladı. Daha sonra Gigi Proietti tarafından yönetilen Sahne Egzersizleri Laboratuvarı'nda okuyarak temel bir tiyatro eğitimi aldı. Cirilli, çeşitli 'Zelig' yayınlarında yer aldığı performanslarıyla, özellikle de Roma banliyö sakini Kruska karakterini canlandırmasıyla önemli bir tanınma kazandı. Bu karakter, unutulmaz slogan olan 'Kimdir Tatiana?!?...'ı doğurdu ve bu da daha sonra bir kitap, bir tiyatro gösterisi ve Roberto Campili'nin yönettiği 2001 yapımı 'Kimdir Tatiana?' filmine yol açtı. Oyunculuk kariyerinde 'Scoop' (1991), 'Assunta Spina' (1992) ve 'Chiara e Francesco' (2007) gibi televizyon dizilerindeki roller ve 'Un bugiardo in paradiso' (1998) ve 'Matrimonio al sud' gibi filmlerdeki performanslarıyla yer aldı. Ayrıca 2006'dan 2007'ye kadar 'Donna Gabriella e i suoi figli' adlı tiyatro gösterisinde yer aldı ve 2010 yılında 'Cirque du Cirill' adlı tiyatro gösterisini sahneledi. 2009'dan beri Cirilli, 'Un medico in famiglia' dizisinin oyuncularından olup Dante Piccione karakterini canlandırıyor. 2007'de 'Ballando con le stelle' programına katılarak ve 2012'den 2017'ye kadar 'Tale e quale show'da çeşitli sanatçıları taklit ederek çok yönlülüğünü sergiledi ve 75'in üzerinde taklit yaptı. 2013'te 'Volare - La grande storia di Domenico Modugno' filminde Claudio Villa'yı canlandırdı. 2016'da LA7'de 'Eccezionale veramente' adlı komedi yetenek yarışmasını sundu ve 2018 ile 2019 yıllarında 'La famiglia Addams' müzikalinde Gomez Addams rolünü oynadı. Cirilli, 'Tale e Quale Show' programına 2020'de düzenli konuk olarak geri dönmesi ve 'Gabriele Cirilli LIVE' adlı komedi gösterisi aracılığıyla performanslarına devam ediyor. İtalya genelindeki etkinlikler için mevcuttur ve doğaçlama yeteneğiyle tanınır.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

İtalya

Ghemon

Giovanni Luca Picariello, profesyonel olarak Ghemon olarak tanınan, 1 Nisan 1982’de Avellino’da doğmuş İtalyan bir sanatçıdır. Ghemon Scienz ve Gilmar da dahil olmak üzere çeşitli isimler altında faaliyet göstermektedir. Ghemon, rapçi, şarkı yazarı ve komedyen olarak görev yapmaktadır. Sahne adı, Lupin the Third dizisindeki bir karakter olan Ishikawa Goemon XIII’den gelmektedir. Erken dönemdeki sanatsal çalışmalar 1995’ten 2001’e kadar devam eden grafitileri içermiştir; başlangıçta 'Kal' etiketini kullanmış, daha sonra başka bir sanatçı olan Kaf ile benzerlikleri nedeniyle bunu 'Esi' olarak değiştirmiştir. Ghemon’ın müzikal yolculuğu, 1993'te Articolo 31 ve OTR aracılığıyla hip hop'ı keşfetmesiyle başladı ve kısa bir süre J-Ax'in şarkı sözlerini kopyaladı. 1993'ten itibaren Litfiba ve Ligabue hayranıydı. 1990'ların sonu ve 2000'lerin başlarında Blue Nox, Unlimited Struggle, 1996'da Mobie ile kurulan 15 barrato ve 1997'de Domenico (Domey Blanco olarak da bilinir) ile kurulan Sangamaro gibi çeşitli kolektiflerde ve projelerde yer aldı. Sangamaro, 2000 yılında Bloodstains adlı bir demoyu yayınladı. Formal eğitimi de sürdürdü, Roma’daki LUISS Üniversitesi’nde hukuk okudu ve 2002'de mezun oldu. 2005'ten 2006'ya kadar Soulville projesinin bir parçasıydı ve 2006 yılında Ufficio immaginazione adlı ilk EP'sini ücretsiz indirilebilir olarak yayınladı; bu yayın olumlu eleştiriler aldı ve 3.000'den fazla indirme sağladı. Ghemon’ın kariyeri, 2019'da 'Rose viola' ile ve 2021'de 21. sırada yer alan 'Momento perfetto' ile Sanremo Müzik Festivali'ndeki performanslarını içeriyor. Ayrıca 2017'de 'Adesso sono qui' single'ıyla NBA 2K17 film müziğine katkıda bulundu. Şu anda bir stand-up komedyendir. Gösterisi "La Prima Volta. L’Ultima Volta. L’Unica Volta," Nisan ayında başlayacak ve 2023'ten 2024'e kadar 70'den fazla gösteriyle süren ve Milano'daki Teatro Arcimboldi'de özel bir etkinlikle sona eren önceki gösterisi “Una cosetta così”nin ardından geliyor. Carmine Del Grosso ile ortaklaşa yazılan bu gösteri, konser, monolog ve komedinin birleşimi olarak tanımlanıyor ve genellikle daha önce yayınlanmamış şarkılar içeriyor. "Varietà" adlı bir sonraki gösterisini planlıyor ve Assago Forum'da bir performans hedefliyor.

Profili Görüntüle