Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κατάλογος κωμικών

Περιήγηση σε προφίλ κωμικών, βιογραφικές περιλήψεις, χώρα καταγωγής και επίσημους συνδέσμους.

1588 κωμικοί

Έντσο Ιατσέτι

Ο Βιντσέντσο Ιακέτι, γνωστός επαγγελματικά ως Έντσο Ιακέτι, είναι ένας Ιταλός διασκεδαστής με μια ποικιλόμορφη καριέρα που καλύπτει την stand-up κωμωδία, την υποκριτική, την τηλεοπτική παρουσίαση και το τραγούδι. Γεννήθηκε στις 31 Αυγούστου 1952, στο Καστέλλεονε, και πέρασε την παιδική του ηλικία στο Μακάνιο, επαρχία Βαρέζε. Οι γονείς του ήταν ο Αντόνιο (1918-1975) και η Μαρία (1926-2016). Πρώιμες επιρροές περιλάμβαναν τους Adriano Celentano, Giorgio Gaber και Enzo Jannacci, εμπνεύοντάς τον να αρχίσει να выступает στο θεατρικό εργαστήρι της εκκλησίας. Η επαγγελματική πορεία του Ιακέτι ξεκίνησε με εμφανίσεις σε πιτσαρίες και εστιατόρια για εκδηλώσεις όπως βαπτίσεις και γάμους. Σπούδασε λογιστική, αλλά δεν την ακολούθησε ως επάγγελμα, αντίθετα ασχολήθηκε με πολιτική δράση ως κομμουνιστής και ακόμη διετέλεσε εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος το 1971. Από το 1976 έως το 1978 εργάστηκε ως συνοδός συνόρων για το ταξιδιωτικό πρακτορείο Globus στη Λουκάνη. Το 1978 ανέλαβε τον ρόλο του προγραμματιστή και συνεντευξιαστή για το ραδιοφωνικό σταθμό Radio Tresa, αναλαμβάνοντας όλα τα καθήκοντα προγραμματισμού. Η καριέρα του στην κωμωδία απέκτησε δυναμική στα τέλη του 1978 όταν άρχισε να εμφανίζεται στο Derby Club στη Μιλάνο μαζί με άλλους κωμικούς όπως ο Φραντσέσκο Σάλβι, ο Τζόρτζιο Φαλέτι, ο Ουάλτερ Βάλντι, ο Τζιόμπε Κονβάτα, οι Malandrino e Veronica και οι I Gatti di Vicolo Miracoli, μια συνεργασία που συνεχίστηκε έως το 1985. Η τηλεοπτική πρώτη του Ιακέτι ήταν το 1981 στην εκπομπή Il Sabato dello Zecchino. Απέκτησε ευρεία δημοτικότητα στις αρχές της δεκαετίας του '90 μέσα από εμφανίσεις στην εκπομπή του Μαουρίτσιο Κόσταντσο, όπου έγινε γνωστός για τα ιδιαίτερα «μπονσάι» τραγούδια του – σύντομες, σουρεαλιστικές και συχνά ανούσιες συνθέσεις. Το 1991 κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ με αυτά τα ποιήματα και τραγούδια. Από το 1994 έως το 2026, παρουσίαζε μαζί με τον Έτζιο Γκρέγιο την δημοφιλή τηλεοπτική εκπομπή Striscia la notizia. Το έργο του εκτείνεται πέρα από την τηλεόραση· πρωταγωνίστησε στην ταινία Come quando fuori piove το 1995 και έχει εμφανιστεί σε πολλές άλλες εκπομπές για την Rai, Mediaset και Telemontecarlo. Επίσης, δάνεισε τη φωνή του σε έναν αφασικό Σπρινγκμπομπ Σκουόςπαντς το 2009. Η αφοσίωσή του Ιακέτι στο επάγγελμά του αποδεικνύεται μέσα από τις συνεχείς εμφανίσεις του στην τηλεόραση και στη σκηνή, συμπεριλαμβανομένης της παρουσίασης της Velone το 2010 και της απονομής του βραβείου 'Riccio d'argento' το 2010 για την παράστασή του Chiedo scusa al signor Gaber, ένα άλμπουμ με διασκευές τραγουδιών του Giorgio Gaber που κυκλοφόρησε το 2009.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Έντσο Μάτζιο

Ο Έντσο Μάτζιο, γεννημένος Βιντσέντσο Μάτζιο στις 10 Οκτωβρίου 1902 στη Νάπολη της Ιταλίας, ήταν Ιταλός ηθοποιός και κωμικός. Προερχόταν από μια μεγάλη οικογένεια καλλιτεχνών· είχε δώδεκα αδέλφια και οι γονείς του επίσης ασχολούνταν με τις τέχνες. Ο πατέρας του, Ντομένικο Μάτζιο, ήταν ηθοποιός, τραγουδιστής και θεατρικός σκηνοθέτης, γνωστός για την πρωτοποριακή του δουλειά στις παραστάσεις *sceneggiata* της Νεάπολης. Ο Έντσο Μάτζιο απεβίωσε στη Νάπολη στις 13 Ιουλίου 1978 σε ηλικία 75 ετών. Η καριέρα του Ματζιό ξεκίνησε στο θέατρο, με εκπαίδευση μέσω ενός πρακτικού προγράμματος σε θέατρα αβανσπέτακκο πριν και κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ειδικεύτηκε σε παραστάσεις μακιγιέτας, εστιάζοντας στη μίμηση, την ανάπτυξη χαρακτήρων και το κωμικό χιούμορ. Ήταν γνωστός για τις μιμήσεις του, ιδιαίτερα του κωμικού Λάρι Σεμόν (Ριντολίνι). Συχνά έπαιζε στη σκηνή με τα αδέρφια του, Ντάντε, Μπενιαμίνο, Πουπέλα και Ροσάλια Ματζιό, συχνά σε νεαπολιτάνικες κωμικές παραγωγές. Η καλλιτεχνική του εκπαίδευση πραγματοποιήθηκε κυρίως στη σκηνή. Μετά τον πόλεμο, ο Ματζιό έστρεψε την προσοχή του σε μια παραγωγική καριέρα στον κινηματογράφο, συχνά υποδυόμενος ρόλους χαρακτήρων. Έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο το 1950 με το *Ã arrivato il cavaliere!* και το *Vita da cani*. Εμφανίστηκε σε πάνω από 40 ταινίες, συμπεριλαμβανομένων του *Lo sceicco bianco* (1952) του Φεντερίκο Φελίνι, του *Totò a colori* (1952) και του *Ulisse* (1954). Συνεργάστηκε επίσης με τον Τοτό στο *La banda degli onesti* (1956) και συμμετείχε σε θεατρικές παραγωγές όπως το *Napoletani a Napoli* (1955-1956) και το *La Venere coi baffi* (1956-1957). Οι κριτικοί περιέγραψαν το κωμικό του στυλ ως αυθόρμητο και καρικοτούρο, τυπικό των καλού Ναπολιτάνων ηθοποιών. Εμφανίστηκε σε ταινίες σκηνοθετών όπως ο Μάριο Μοντσέλλι, ο Στένο, ο Άλντο Φάμπριτσι, ο Τζουζέπε ντε Σάντις, ο Μάριο Ματόλι και ο Ρενάτο Ρασέλ. Η τελευταία του ταινία ήταν το *Primo amore* (1978) του Ντίνο Ρίζι, η οποία κυκλοφόρησε μεταθανάτια.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Έντσο Σάλβι

Ο Έντσο Σάλβι είναι ένας ευέλικτος και λαμπρός Ιταλός ηθοποιός, σεναριογράφος και κωμικός. Γεννημένος Βιντσέντσο Σάλβι στις 16 Αυγούστου 1963 στη Ρώμη, Ιταλία, μεγάλωσε στην περιοχή Όστια. Οι γονείς του είναι ο Αντόνιο Σάλβι (Τόνι) και η Μπρούνα Μπρούνωρι. Αποφοίτησε ως ειδικός σε κηπουρική από ένα γεωργικό ινστιτούτο και αρχικά εργάστηκε ως δημοτικός κηπουρός. Ο Σάλβι ξεκίνησε την καριέρα του ως καμπαρέ performer και διασκεδαστής. Συνάδελφοί του τον ενθάρρυναν να ακολουθήσει αυτό το μονοπάτι λόγω της γρήγορης ευφυΐας του. Έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο το 1990 με τον *Μίλων Γκλοριόσους* του Πλάυτου. Το 1991, ίδρυσε μαζί με τον Μαριάνο Ντ’Άντζελο το κωμικό ντουέτο «MAMMAMIA CHE IMPRESSIONE», το οποίο έκτοτε έχει παρουσιάσει πολυάριθμες sold-out παραστάσεις και κέρδισε το βραβείο κριτικών και κοινού στο Φεστιβάλ Εθνικού Κωμικού στο 1993. Είναι γνωστός για τον χαρακτήρα με το ψευδώνυμο «Er Cipolla» (Ο Κρεμμύδι), εμπνευσμένο από έναν εξαρτημένο που συνάντησε περιμένοντας τη φίλη του. Έχει πρωταγωνιστήσει σε κωμωδίες όπως *Balle di Natale*, *Fiumi di forfora* και *A qualcuno piace Carlo*. Η καριέρα του Σάλβι στον κινηματογράφο ξεκίνησε το 1999 με το *Vacanze di Natale 2000*, ακολουθούμενη από εμφανίσεις στις ταινίες *Body Guards* (2000), *Merry Christmas* (2001), *Natale sul Nilo* (2002), *Natale in India* (2003), *Le barzellette* (2004) και *Il ritorno del Monnezza* (2005). Εμφανίστηκε επίσης στην τηλεοπτική σειρά *Domani è un'altra truffa* (2006) και συμμετείχε στο *Notti sul ghiaccio* (2006). Το έργο του Σάλβι περιλαμβάνει συνεργασίες με τους Μπιάτζιο Ιτσό και Μάσιμο Μπόλντι, και πρωταγωνίστησε σε κωμικές ταινίες υπό τη σκηνοθεσία του Κάρλο Βαντσίνα. Συχνά εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και συγκεντρώσεις και συνεργάζεται με τους Κριστιάν Ντε Σίκα και Μάσιμο Μπόλντι σε ετήσιες χριστουγεννιάτικες ταινίες-blockbuster. Είναι δημοφιλής σε όλη την Ιταλία τόσο στους ενήλικες όσο και στα παιδιά. Συνεχίζει να είναι ενεργός στη βιομηχανία κινηματογράφου και τηλεόρασης, εμφανιζόμενος στις ταινίες *Il diavolo è Dragan Cygan* (2024) και *Alberto Sordi secret* (2024).

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Γεμόν

Ο Τζιοβάνι Λούκα Πικαριέλο, γνωστός επαγγελματικά ως Ghemon, είναι Ιταλός καλλιτέχνης γεννημένος στην Αβελίνο στις 1 Απριλίου 1982. Δραστηριοποιείται με διάφορα ονόματα, συμπεριλαμβανομένων των Ghemon Scienz και Gilmar. Ο Ghemon λειτουργεί ως ράπερ, τραγουδοποιός και κωμικός. Το καλλιτεχνικό του όνομα προέρχεται από τον Ishikawa Goemon XIII, έναν χαρακτήρα από τη σειρά Lupin the Third. Οι πρώτες καλλιτεχνικές προσπάθειές του περιλάμβαναν γκράφιτι τέχνη από το 1995 έως το 2001, αρχικά με την υπογραφή 'Kal,' την οποία αργότερα άλλαξε σε 'Esi' λόγω ομοιοτήτων με έναν άλλο καλλιτέχνη με το όνομα Kaf. Η μουσική πορεία του Ghemon ξεκίνησε το 1993 όταν ανακάλυψε το hip hop μέσα από τους Articolo 31 και OTR, και για ένα μικρό διάστημα αντιγράφει τους στίχους του J-Ax. Ήταν επίσης θαυμαστής των Litfiba και Ligabue από το 1993 και μετά. Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, συμμετείχε σε διάφορα συλλογικά και projects, όπως οι Blue Nox, Unlimited Struggle, 15 barrato (που σχηματίστηκε το 1996 με τον Mobie) και Sangamaro (που ιδρύθηκε το 1997 με τον Domenico, γνωστό και ως Domey Blanco). Οι Sangamaro κυκλοφόρησαν ένα demo, το *Bloodstains*, το 2000. Ακολούθησε την τυπική εκπαίδευση, σπουδάζοντας νομικά στο Πανεπιστήμιο LUISS στη Ρώμη και αποφοιτώντας το 2002. Από το 2005 έως το 2006, ήταν μέλος του project Soulville, το οποίο κυκλοφόρησε το πρώτο του EP, *Ufficio immaginazione*, ως δωρεάν λήψη το 2006· αυτή η κυκλοφορία έλαβε θετικές κριτικές και συγκέντρωσε πάνω από 3.000 λήψεις. Η καριέρα του Ghemon περιλαμβάνει εμφανίσεις στο Φεστιβάλ Μουσικής του Σανρέμο το 2019 με το 'Rose viola' και πάλι το 2021 με το 'Momento perfetto,' το οποίο κατέλαβε την 21η θέση. Συνέβαλε επίσης στο soundtrack του NBA 2K17 το 2017 με το single του 'Adesso sono qui.' Αυτή τη στιγμή είναι stand-up κωμικός. Η παράστασή του, "La Prima Volta. L’Ultima Volta. L’Unica Volta," κάνει πρεμιέρα τον Απρίλιο, ακολουθώντας την προηγούμενη παράστασή του, “Una cosetta così,” η οποία έτρεξε από το 2023 έως το 2024 με πάνω από 70 παραστάσεις και ολοκληρώθηκε με ένα ειδικό γεγονός στο Teatro Arcimboldi στη Μιλάνο. Αυτή η παράσταση, που συν-γράφηκε με τον Carmine Del Grosso, περιγράφεται ως ένας συνδυασμός συναυλίας, μονόλογου και κωμωδίας, συχνά με τη συμμετοχή τραγουδιών που δεν έχουν κυκλοφορήσει ποτέ. Σχεδιάζει την επόμενη παράστασή του, με τίτλο "Varietà," με στόχο μια παράσταση στο Forum di Assago.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Γκαμπριέλε Τσιρίλι

Ο Γκαμπριέλε Τσιρίλλι, γεννημένος στην Σούλμονα στις 12 Ιουνίου 1967, είναι Ιταλός διασκεδαστής με ποικίλη καριέρα. Θεωρεί τον εαυτό του κωμικό, καμπαρέ, ηθοποιό, χιουμορίστα και συγγραφέα. Σήμερα, σε ηλικία 56 ετών, το επαγγελματικό ταξίδι του Τσιρίλλι ξεκίνησε το 1986 ως διαγωνιζόμενος στο 'Il gioco delle coppie'. Στη συνέχεια, σπούδασε στο Εργαστήριο Θεατρικών Ασκήσεων υπό την καθοδήγηση του Τζίτζι Προϊέτι, το οποίο του παρείχε μια θεμελιώδη θεατρική κατάρτιση. Ο Τσιρίλλι απέκτησε σημαντική αναγνώριση μέσα από τις εμφανίσεις του σε διάφορες εκδόσεις της εκπομπής 'Zelig', ιδιαίτερα για την ερμηνεία του στον Ρωμαίο προαστιανό χαρακτήρα Κρούσκα. Αυτός ο χαρακτήρας ενέπνευσε τη αξέχαστη φράση 'Ποια είναι η Τατιάνα?!?...', η οποία στη συνέχεια οδήγησε σε ένα βιβλίο, μια θεατρική παράσταση και την ταινία του 2001 'Chi è Tatiana?' σε σκηνοθεσία Ρομπέρτο Καμπίλι. Στη λίστα των τηλεοπτικών του ερμηνειών περιλαμβάνονται ρόλοι σε τηλεοπτικές σειρές μυθοπλασίας όπως το 'Scoop' (1991), το 'Assunta Spina' (1992) και το 'Chiara e Francesco' (2007), καθώς και ταινίες όπως το 'Un bugiardo in paradiso' (1998) και το 'Matrimonio al sud'. Συμμετείχε επίσης στην θεατρική παράσταση 'Donna Gabriella e i suoi figli' από το 2006 έως το 2007, και παρουσίασε την θεατρική παράσταση 'Cirque du Cirill' το 2010. Από το 2009, ο Τσιρίλλι είναι μέλος του καστ της σειράς 'Ένας γιατρός στην οικογένεια', υποδυόμενος τον Ντάντε Πικιόνε. Έδειξε την ευελιξία του συμμετέχοντας στο 'Ballando con le stelle' το 2007 και στο 'Tale e quale show' από το 2012 έως το 2017, ενσαρκώνοντας διάφορους καλλιτέχνες και συλλέγοντας πάνω από 75 μιμήσεις. Το 2013, υποδύθηκε τον Κλαούντιο Βίλλα στην 'Volare - Η μεγάλη ιστορία του Ντομένικο Μοντούνιο'. Παρουσίασε το σόου ταλέντων κωμωδίας 'Eccezionale veramente' στο LA7 το 2016 και υποδύθηκε τον Γκόμεζ Άνταμς στο μιούζικαλ 'Η οικογένεια Addams' τα έτη 2018 και 2019. Ο Τσιρίλλι συνεχίζει να εμφανίζεται, συμπεριλαμβανομένων συμμετοχών του στο 'Tale e Quale Show', όπου επέστρεψε ως μόνιμος καλεσμένος το 2020, και μέσω του κωμικού του σόου 'Gabriele Cirilli LIVE'. Είναι διαθέσιμος για εκδηλώσεις σε όλη την Ιταλία και φημίζεται για τις δεξιότητές του στην αυθορμησία.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Ντάριο Βεργκασόλα

Ο Δάριο Βεργασσόλα είναι ένας Ιταλός διασκεδαστής με μια ποικιλόμορφη καριέρα που καλύπτει την κωμωδία, την υποκριτική, τη συγγραφή, το τραγούδι και τις ραδιοφωνικές εκπομπές. Γεννήθηκε στη Λιβόρνο το 1957 και ξεκίνησε την επαγγελματική του ζωή ως εργάτης σε εργοστάσιο πριν στραφεί στον κόσμο της διασκέδασης. Απέκτησε αρχικά αναγνώριση το 1988 όταν συμμετείχε στο 'Professione Comico', κερδίζοντας τόσο τα βραβεία του κοινού όσο και των κριτικών. Μετά από αυτή την επιτυχία, εμφανίστηκε στο 'Star 90' το 1989 και εργάστηκε ως ανταποκριτής για το 'Il TG delle vacanze' το 1991. Το κωμικό στυλ του Βεργασσόλα έχει παρουσιαστεί σε πολλά ιταλικά τηλεοπτικά προγράμματα. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Μάσιμο Βεργασσόλα ήταν σταθερή κωμική παρουσία σε τηλεοπτικές εκπομπές όπως το 'Maurizio Costanzo Show', το 'Zelig', το 'Mai dire Gol' και το 'Quelli che il calcio'. Επιπλέον, υπηρέτησε είτε ως οικοδεσπότης είτε ως συμπαρουσιαστής σε πολλές εκπομπές, αξιοσημείωτα το 'Bulldozer', το 'Kilimangiaro', το 'Sei in un Paese meraviglioso', και ηγήθηκε δύο εκδοχών του 'Concerto del Primo Maggio' τα έτη 2014 και 2015. Το έργο του Βεργασσόλα ως ηθοποιός περιλαμβάνει επαναλαμβανόμενες εμφανίσεις ως Ερμίνιο στο 'Dio vede e provvede' και ως Πίπο Σάντι στο 'Carabinieri'. Η μουσική του παραγωγή περιλαμβάνει δίσκους, συγκεκριμένα το 'Manovale gentiluomo' (1992) και το 'Lunga vita ai pelandroni' (1999), και το single “Mario (Marta),” το οποίο κέρδισε στο Festival di Sanscemo το 1992. Πέρα από την τηλεόραση και τη μουσική, ο Βεργασσόλα έχει καθιερωθεί ως συγγραφέας. Έχει δημοσιεύσει αρκετά βιβλία με σημαντικούς ιταλούς εκδότες όπως οι Mondadori, Feltrinelli και Baldini & Castoldi, συμπεριλαμβανομένου ενός βιβλίου με τίτλο 'Lunga vita ai pelandroni' το 2000 και του πρώτου του μυθιστορήματος, 'La ballata delle acciughe,' το 2014. Οι συνεργασίες του περιλαμβάνουν τη συν-συγγραφή και συμμετοχή στην παράσταση 'Tenera è la notte' το 1996 και περιοδείες με το 'Bimbi belli' μαζί με τον Stefano Nosei από το 1993. Το 2013, δημιούργησε ένα βίντεο στο YouTube που υποστηρίζει τους LGBTQ+ εφήβους. Σήμερα, είναι προγραμματισμένο να επιστρέψει στο 'Zelig' το 2026 για τον εορτασμό της 30ης επετείου του, συνεχίζοντας την μακρά και ποικίλη καριέρα του στον ιταλικό χώρο του θεάματος.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Ντιέγκο Μπιάντσι

Diego Bianchi è un conduttore televisivo, giornalista, πρώην blogger e YouTuber Italiano. Χα spesso operato con lo pseudonimo Zoro e, tra le sue varie attività, è noto per aver presentato il programma televisivo Propaganda Live.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Ντουίλιο Πιτσότσι

Ο Δούλιο Πιτσόχι, του οποίου το πραγματικό όνομα είναι Μάουριζιο Παγλιαρί, είναι Ιταλός κωμικός και καμπαρέ performer, γεννημένος στη Μπολόνια το 1957. Από μικρός έδειξε ταλέντο για αστεία και ψυχαγωγία. Ξεκίνησε την καριέρα του στην ηλικία των είκοσι ετών, εμφανιζόμενος σε ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά προγράμματα στην περιοχή Εμίλια-Ρομάνια. Αυτή η πρώιμη περίοδος είδε την ανάπτυξη αρκετών χαρακτήρων που θα γίνονταν κεντρικοί στο κωμικό του πρόσωπο, συμπεριλαμβανομένου του ζωγράφου από τη Φερράρα "Δούλιο Πιτσόχι", το οποίο τελικά έγινε το καλλιτεχνικό του όνομα, και του “Κάκτου”, ενός χαρακτήρα δημοφιλούς τη δεκαετία του 1980, γνωστού για την αναζήτηση δανείων και παράνομων αγαθών. Η κωμική ιδιοσυγκρασία του Pizzocchi χαρακτηρίζεται από ένα ευρύ φάσμα χαρακτήρων, καθένας με ξεχωριστές προσωπικότητες και ιδιαιτερότητες. Εκτός από τους "Duilio Pizzocchi" και "Cactus," δημιούργησε τον "Ermete Bottazzi," έναν φορτηγατζή που πρωτοεμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, καθώς και την "Donna Zobeide," μια παρωδία μέντιουμ που απέκτησε δημοτικότητα μέσω ραδιοφωνικών εκπομπών, και την "La Novella," μια πικρόχολη ηλικιωμένη γυναίκα που αργότερα μεταφέρθηκε σε θεατρικές παραστάσεις. Άλλοι αξιοσημείωτοι χαρακτήρες περιλαμβάνουν τους "Eddy Collante," "Stefano Pedrazzi" και "Mefistocchi." Ξεκινώντας από το 1983, άρχισε να εμφανίζεται στην τηλεόραση σε τοπικές εκπομπές της Emilia-Romagna, βελτιώνοντας περαιτέρω αυτούς τους χαρακτήρες. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Pizzocchi έχει εξερευνήσει διάφορες πτυχές της παράστασης. Από το 1988, ακολούθησε μια καριέρα καμπαρέ πλήρους απασχόλησης, εμφανιζόμενος σε θέατρα, συνέδρια και φεστιβάλ. Συνίδρυσε την περιοδεύουσα παράσταση Costipanzo Show με τον Andrea Sasdelli (Giuseppe Giacobazzi) το 1992, η οποία συνεχίζει να παρουσιάζεται. Έχει εμφανιστεί επίσης σε πολλές ταινίες, όπως οι Consigli per gli acquisti (1997), Baciato dalla fortuna (2011) και Volevo nascondermi (2020). Οι τηλεοπτικές του εμφανίσεις περιλαμβάνουν εκπομπές όπως το Zelig, το The Maurizio Costanzo Show και το Quelli che... il calcio. Παρουσίασε την ραδιοφωνική εκπομπή Il mani-comico με τον Giacobazzi από το 2005 έως το 2026 στο Radio Italia Anni 60, και επί του παρόντος παρουσιάζει το "Il Manicomico" στο Radio Italia Anni 60 Emilia Romagna, που μεταδίδεται από Δευτέρα έως Σάββατο. Έχει εκδώσει το βιβλίο διηγημάτων Fuori scena. Risate a sipario chiuso το 2020, και συνέγραψε το Quel tesoro di mio figlio με τον Giuseppe Giacobazzi το 2009. Ο Pizzocchi εργάζεται επίσης ως αθλητικός σχολιαστής στο αμερικανικό ποδόσφαιρο.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Φάμπιο Ντε Λουίτζι

Ο Φάμπιο Ντε Λουίτζι, γεννημένος στις 11 Οκτωβρίου 1967, στο Σανταρκάντζελο ντι Ρομάνια, είναι Ιταλός ηθοποιός, κωμικός, σκηνοθέτης ταινιών, τηλεοπτικός παρουσιαστής και πρώην παίκτης μπέιζμπολ. Είναι πρωινός εγγονός του ποιητή Τονίνο Γκουέρα. Από τα πρώτα του χρόνια, έδειξε ευελιξία, ακολουθώντας αρχικά το μπέιζμπολ στη Serie A1 με τις ομάδες Σανταρκάντζελο και Ρίμινι, πριν στραφεί στις τέχνες. Αποφοίτησε από λύκειο καλών τεχνών και συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στη Μπολόνια, αποκτώντας πτυχίο ζωγραφικής με διπλωματική εργασία για την κωμωδία στην σύγχρονη καλλιτεχνική κριτική. Αυτό το καλλιτεχνικό υπόβαθρο διαμορφώνει την πολυδιάστατη καριέρα του. Ο Ντε Λουίτζι ξεκίνησε το ταξίδι του στην κωμωδία το 1990, συμμετέχοντας στον διαγωνισμό 'La Zanzara d'oro', όπου κατέλαβε την τέταρτη θέση. Απέκτησε γρήγορα αναγνώριση μέσα από τη συνεργασία του με τους Gialappa’s Band στο τηλεοπτικό πρόγραμμα Mai Dire... , τόσο ως κωμικός όσο και ως παρουσιαστής, και αργότερα συνεργάστηκε με την Paola Cortellesi και τον Mago Forest στο 'Mai dire Grande Fratello 2'. Το στυλ της κωμωδίας του περιγράφεται ως τόσο σωματικό όσο και πνευματικό, αλλά ταπεινό, και δημιούργησε πολυάριθμους αξέχαστους χαρακτήρες, όπως οι Olmo, Fabius, Luigio Guastardo della Radica, Cologno, Baraldi, Medioman, L'Ingegner Cane, Bum Bum Picozza και Petunio. Επίσης, παρωδούσε διάφορες τηλεοπτικές προσωπικότητες και πολιτικούς. Κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ με τίτλο Olmo & Friends το 2002. Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 και των 2000, ο Ντε Λουίγκι εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των *Marriages* (1998), *All the Moron's Men* (1999), *Johnny the Partisan* (2000), *Commediasexi* (2006), *Natale a New York* (2006), *Natale in crociera* (2007), *As God Commands* (2008) και *Many Kisses Later* (2009). Εμφανίστηκε επίσης στην τηλεοπτική σειρά «Love Bugs» (2005) και συν-παρουσίασε τις εκπομπές «Apocalypse Show» (Rai 1) και «Le Iene». Έχει συνεργαστεί με σκηνοθέτες όπως οι Μάρκο Φερέρι, Αλεσάντρο Ντ’Αλάτρι, Αλεσάντρο Τζενόβεσι, Φάουστο Μπριζί και Τζιοβάνι Βερονέζι. Συνέχισε να παίζει σε ταινίες όπως οι *Gli amici del bar Margherita* (2009), *Happy Family* (2010) και *Maschi contro femmine* (2010). Σκηνοθέτησε, συν-έγραψε και πρωταγωνίστησε στην ταινία «La peggior settimana della mia vita» (2011) και έκτοτε σκηνοθέτησε ταινίες όπως οι *Tiramisù* (2016) και *50 km per Hour* (2024). Αυτή τη στιγμή γυρίζει την ταινία «La befana vien di notte 2 - Le origini». Μετά από 25 χρόνια αποχής από το θέατρο, επιστρέφει στις ζωντανές παραστάσεις με το τουρ "BIOL- In Carne e Ossa Tour."

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Φεντερίκο Μπάσο

Ο Φεντερίκο Μπάσο είναι ένας Ιταλός κωμικός, σεναριογράφος τηλεόρασης, ηθοποιός και performer. Γεννήθηκε στο Τορίνο στις 1 Ιανουαρίου 1975 και κατάγεται από την Ιταλία. Το 1995 ολοκλήρωσε την τεχνική του εκπαίδευση, αποκτώντας δίπλωμα ηλεκτρονικού τεχνικού (Περίτο ηλεκτρονικό) από το Ινστιτούτο Βιομηχανικής Τεχνολογίας Giuseppe Peano στο Τορίνο, με βαθμό 49 στα 60. Ακολούθως, καλλιτεχνική κατάρτιση έλαβε στη Σχολή Θεάτρου Segrate και στο Δημοτικό Σχολείο Κινηματογράφου και Τηλεόρασης του Μιλάνου. Πριν γίνει κωμικός, η επαγγελματική του εμπειρία περιλάμβανε εργασία ως μοντέρ βίντεο για δελτία ειδήσεων στα κανάλια Rete 4 και Italia 1, θέση που κατείχε από το 1997 έως το 2004. Ο Μπάσο ξεκίνησε την καλλιτεχνική του καριέρα με θεατρικά αυτοσχεδιαστικά σόου και συμμετείχε στα εργαστήρια του Ζέλιγκ. Απέκτησε αναγνώριση μέσα από εμφανίσεις στα κωμικά σόου *Ζέλιγκ* και *Ζέλιγκ Όφ*, τόσο ως performer όσο και ως παρουσιαστής, εμφανιζόμενος στο *Ζέλιγκ* τα έτη 2006, 2011-2013, 2021 και 2026. Από το 2007 έως το 2011, παρουσίαζε μαζί με την Τερέζα Μανίνι το *Ζέλιγκ Όφ*. Το 2003 εντάχθηκε στα εργαστήρια του Ζέλιγκ και το 2004 κέρδισε το φεστιβάλ καμπαρέ Sesto San Giovanni, νικώντας την Τερέζα Μανίνι στον τελικό. Το κωμικό του στυλ επηρεάζεται από τις αμερικανικές παραδόσεις του χιούμορ, με stand-up κωμικούς όπως ο Γούντι Άλεν, ο Τζέρι Σάινφελντ και ο Ντέιν Κουκ να αποτελούν πηγή έμπνευσης. Θαυμάζει επίσης τον Μπάστερ Κίτον. Η αυτοσαρκαστική διάθεση αποτελεί τη βάση της καλλιτεχνικής του δημιουργίας. Η καριέρα του Φεντερίκο Μπάσο περιλαμβάνει τη συγγραφή για τηλεοπτικά προγράμματα όπως το *Belli dentro* (2005-2012) και το *Crozza Italia* (2006), καθώς και μια εμφάνιση ως καλεσμένος στην μίνι σειρά *Quelli dell'Intervallo Cafe - Casa Pierpiero* το 2011. Κέρδισε την πέμπτη σεζόν του κωμικού σόου *LOL - Chi ride è fuori* το 2025, μοιράζοντας το χρηματικό έπαθλο με τον Geppi Cucciari. Τον Νοέμβριο του 2024, έγινε πρέσβυς προώθησης των Χειμερινών Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων του 2026, συμμετέχοντας ως δρομέας της φλόγας στο Τορίνο στις 11 Ιανουαρίου 2026. Έχει εμφανιστεί επίσης στα *Geppi Hour* (2007), *Comedy Match* (2024-2026), *Techetechete'* (2024), *DopoFestival* (από το 2026), *The Band* (2022) και *La notte dei fiori* (2026). Πρόσφατα έκανε ένα ειδικό επεισόδιο για το Comedy Central Presents το 2026. Αυτή τη στιγμή εργάζεται σε μια παράσταση που θα έρθει σύντομα στα θέατρα και μοιράζεται μονόλογους και σκίτσα στους λογαριασμούς του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου έχει πάνω από 480.000 ακόλουθους. Οι κριτικοί τον περιγράφουν ως έναν οξυδερκή, έξυπνο καλλιτέχνη και έναν ένθερμο παρατηρητή της σύγχρονης κοινωνίας.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Φράνκο Μπρακάρντι

Γεννημένος στις 16 Μαρτίου 1937 στη Ρώμη, ο Φράνκο Μπρακάρντι ήταν Ιταλός διασκεδαστής με πολλές ιδιότητες, όπως η υποκριτική, η σύνθεση μουσικής, το παιχνίδι στο πιάνο και η stand-up κωμωδία. Απεβίωσε στη Ρώμη στις 28 Φεβρουαρίου 2005, λίγες μόνο εβδομάδες πριν από τα 70ά του γενέθλια. Η επαγγελματική ζωή του Μπρακάρντι διήρκεσε πολλά χρόνια, περιλαμβάνοντας τη μουσική, την τηλεόραση, το ραδιόφωνο και τον κινηματογράφο, γεγονός που εδραίωσε τη φήμη του ως σημαντικό πρόσωπο κατά την «χρυσή εποχή» του ιταλικού ραδιοφώνου και της τηλεόρασης. Ο Μπρακάρντι ξεκίνησε την επαγγελματική του ζωή στη μουσική κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού της δεκαετίας του 1950, εργαζόμενος ως πιανίστας τζαζ σε νυχτερινά κέντρα και υπηρετώντας ως συνοδός. Εντάχθηκε στην beat group The Flippers τη δεκαετία του 1960, όπου έπαιζε πιάνο δίπλα στον Λούτσιο Ντάλλα. Οι Flippers, στους οποίους περιλαμβάνονταν και μέλη όπως οι Μαουρίτσιο Καταλάνο, Μάξ Καταλάνο, Μπένι Αμορόζο, Φαμπρίτσιο Τσάμπα, Ρομόλο Φορλάι, σημείωσαν σημαντική επιτυχία μεταξύ 1960 και 1966, ακόμη και κερδίζοντας το Cantagiro το 1963 με το 'I Watussi'. Έκανε ντεμπούτο ως ηθοποιός και κωμικός γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 1960 στο καμπαρέ 'Setteperotto', μαζί με προσωπικότητες όπως οι Βιλάτζιο, Πίπο Φράνκο και Έντσο Τζανάτσι. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συνέθεσε επίσης τραγούδια για την Μίνα, την Μιρέιγ Ματιέ και την Ραφαέλα Καρά, συμπεριλαμβανομένου του “Une chanson” της Μιρέιγ Ματιέ, το οποίο κατέλαβε την 12η θέση στο Sanremo το 1968. Ο Μπρακάρντι απέκτησε ευρεία φήμη ξεκινώντας από το 1970 μέσα από τη δουλειά του στην ραδιοφωνική εκπομπή ποικίλης ψυχαγωγίας «Alto gradimento», που παρουσίαζαν ο Ρέντσο Άρμπορε και ο Τζιάνι Μπονκομπάγκνι. Σε αυτό το πρόγραμμα, συνέθεσε τη μουσική επένδυση, έγραψε σκετς και δημιούργησε αξέχαστους χαρακτήρες όπως οι Σόλφοριο, Μορτιφικασιόνε και Παλοτίνο. Συνεργαζόταν συχνά με τον Ρέντσο Άρμπορε, εμφανιζόμενος σε εκπομπές όπως το «Quelli della notte». Συνέχισε να εργάζεται ως συγγραφέας για την τηλεόραση της RAI για πάνω από δέκα χρόνια, συμβάλλοντας επίσης στο Discoring. Εμφανίστηκε σε αρκετές ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των «Splendori e miserie di Madame Royale», «Io la conoscevo bene», τέσσερις ταινίες με τον Τότο και αξιοσημείωτα ως ξάδελφος του Λίνο Μπανφί στην κωμωδία του 1982, «Vieni avanti cretino». Υπηρέτησε ως επίσημος πιανίστας του Μάουριτσια Κόσταντσο στην τηλεοπτική εκπομπή που διήρκεσε πολλά χρόνια, «Maurizio Costanzo Show», αυτοσχεδιάζοντας για να τονίσει ή να μετριάσει διάφορες στιγμές, και συνέθεσε το τραγούδι τίτλου «Se penso a te» για την εκπομπή το 1985. Θυμάται για τη δημιουργία σουρεαλιστικών χαρακτήρων στο ραδιόφωνο και τη σύνθεση πολλών επιτυχημένων τραγουδιών για την Ραφαέλα Καρά μεταξύ των δεκαετιών του 1970 και του 1980, συμπεριλαμβανομένων των «A far l’amore comincia tu», «Ballo ballo» και «Pedro».

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Φρανκ Ματάνο

Ο Ιταλός διασκεδαστής, ηθοποιός και τηλεοπτική προσωπικότητα Φραντσέσκο Ματάνο φέρει επίσης το όνομα Frank Matano. Γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1989 στη Σάντα Μαρία Καπούα Βετέρα, στην Ιταλία, και κατέχει ιταλική και αμερικανική υπηκοότητα. Οι γονείς του έχουν ιταλική και αμερικανική καταγωγή, αντανακλώντας μια διπλή πολιτισμική ανατροφή. Πέρασε τις εφηβικές του χρόνια ζώντας στις Ηνωμένες Πολιτείες, αποφοιτώντας από το Cranston High School East στη Ρόδο Ισλανδία. Ο Ματάνο ξεκίνησε την καριέρα του στο διαδίκτυο το 2007 με ένα κανάλι στο YouTube που ονομαζόταν «lamentecontorta», παρουσιάζοντας αρχικά τηλεφωνήματα φάρσας. Αυτό το κανάλι απέκτησε γρήγορα δημοτικότητα, συγκεντρώνοντας περίπου 60 εκατομμύρια προβολές και φτάνοντας το ένα εκατομμύριο συνδρομητές μέχρι το 2008. Δημιούργησε ένα δεύτερο κανάλι, «FRANK MATANO Games», αφιερωμένο στα βιντεοπαιχνίδια το 2013. Ο Ματάνο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην τηλεόραση το 2009, ως ανταποκριτής και παρουσιαστής για το «Le Iene». Αργότερα την ίδια χρονιά, το 2010, παρουσίασε την εκπομπή «Sky Scherzando?» και φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Cassino και της Νότιας Λαζίου για να σπουδάσει γλωσσολογία, αλλά δεν αποφοίτησε. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Ματάνο έχει επεκταθεί σε διάφορους ρόλους. Εμφανίστηκε στην διαδικτυακή σειρά «Χαμένοι στο Google» το 2012 και έκανε το ντεμπούτο του ως ηθοποιός στην ταινία «Fuga di cervelli» το 2013, ακολουθούμενος από ρόλους στις ταινίες του Πάολο Ρουφίνι «Tutto molto bello» (2014) και «Fuga di cervelli» (2013). Έχει επίσης εργαστεί ως ηχοντοποιητής για διάφορα κινούμενα έργα, συμπεριλαμβανομένων των «Zootopia» (2016), «Sing 2» (2021) και «Transformers: Rise of the Beasts» (2023). Το 2015, απέσπασε το βραβείο Αποκάλυψη του Έτους στα Βραβεία Τηλεοπτικής Σκηνοθεσίας. Διοργάνωσε την κριτική επιτροπή στο «Italia’s Got Talent» το 2015 και συμπαρουσίασε το «Le Iene» τα έτη 2016 και 2019. Συμμετείχε στην κωμική εκπομπή «LOL – Chi ride è fuori» από το 2021 και πρωταγωνιστεί επί του παρόντος στην σειρά του Prime Video «Gigolò per caso» από το 2023.

Προβολή προφίλ