Charles Edward Butterworth, müzik prodüksiyonlarında sık sık sık komik parçalar oynayarak bilinen bir Amerikalı aktördü. Onun tekil ses kalitesi Daws Butler'in Jay Ward stüdyosu tarafından üretilen ticarilerde Cap'n Crunch'in yeniden kabulü olarak hizmet etti.
Charles Clews, Malta mizahçı ve senaryo yazarı, hem tiyatro hem de televizyondaki işaretini yaptı. Malta'nın radyo sahnesinde, yerel yayınlara katkıda bulunmak için en erken sesler arasındaydı. Sık sık annesi-n-law'da toplandı, sürekli olarak onu korkutucu bir canavar olarak tasvir ederek, o gerçekten bir melek varlığıydı. 1943 yılında sekiz çocuğu yükseltmek için yola çıktı -Merhaba (şimdi ölü), Miriam, Jane, Irene, Norman, Kenneth, Alan ve Kevin. Senglea'daki dünyaya girdi, Malta.
Charles Coborn, 1852'de Londra'nın Doğu Yakası'ndaki Stepney'de Colin Whitton McCallum olarak doğmuş, İngiliz bir müzik salonu şarkıcısı ve komedyendi. Coborn Road'dan ilham alarak sahne adını Charles Coborn olarak değiştirdi. Kariyeri 1872'de Isle of Dogs'da yaptığı debut ile başladı. 1870'lerin sonlarına doğru hızla tanındı, Oxford Müzik Salonu'nda 'Günün Komiği' olarak tanıtıldı ve Spurgeon'un tapınağı veya Olympia gibi büyük mekanları doldurabildiği iddia edilen enerjik performanslarıyla tanındı. 1886'da, William J. Scanlan'ın "My Nellie’s Blue Eyes" şarkısını meşhur bir şekilde “Two Lovely Black Eyes” olarak yeniden yazdı ve bu parça onun imza şarkısı haline geldi. Coborn, Londra'nın Mile End Road'undaki Paragon Tiyatrosu'nda “Two Lovely Black Eyes” şarkısını seslendirdi ve hatta galanın ilk gösterimi için gözlerini kararttı. Şarkı, Londra genelindeki seyirciler tarafından beğenildi. Onun hatırlanan bir diğer şarkısı ise 1891'de haklarını satın aldığı "The Man Who Broke the Bank at Monte Carlo" oldu. Başlangıçta karmaşıklığı nedeniyle onu seslendirmekten çekinen Coborn, sonunda bu şarkıyı dünya çapında geniş ölçüde seslendirdi. “Monte Carlo’yu Soyan Adam” kariyerinin belirleyici bir unsuru haline geldi; bunu yaklaşık 250.000 kez sahnelediğini ve 14 dilde seslendirdiğini tahmin ediyordu. Coborn, 1900 yılında New York Şehri ve Toronto'ya yaptığı ziyaretler de dahil olmak üzere kapsamlı turlar düzenledi. Hayatının sonlarında, özellikle 1934 yapımı “Çiçeklerle Söyle” ve 91 yaşında olduğu olağanüstü bir yaşta 1943 yapımı “Variety Jubilee” filmlerinde rol aldı. Charles Coborn, 1945 yılında Londra'da öldü ve Brompton Mezarlığı'na defnedildi. Oğlu Duncan McCallum daha sonra Parlamento Üyesi olarak görev yaptı.
Charles Henry Burgmann Firth, Avustralyalı uyruklu bir komedyen, yazar, yönetmen ve yapımcıdır. 1975'te Avustralya'nın Sidney şehrinde doğdu ve siyasi olarak aktif bir aileden geliyor; ebeveynleri onu 1980'lerde barış mitinglerine götürmüştür. Verity Firth, 2007 ile 2011 yılları arasında Yeni Güney Galler İşçi Partisi bakanlığı görevini yürütmüş olan ablasıdır. Sydney Grammar Okulu'na devam ederken Firth, hicivle erken yaşta bir ilgilenme geliştirdi; okulun hicivli dergisi 'The Tiger'ı yönetti ve Dominic Knight ile Chas Licciardello ile birlikte bir öğrenci gazetesi çıkardı. 1994'ten 1998'e kadar Firth, Sydney Üniversitesi'nde eğitimine devam etti ve sonunda Sanat Lisans derecesi aldı. Bu süre zarfında 1995 yılında Honi Soit öğrenci gazetesini düzenledi ve 1996 yılında Sanat Gözden Geçirmesini yönetti. 1996 yılında Sydney Üniversitesi'ndeki bir öğrenci olarak 'Uni' adlı bir belgeselde yer aldı. The Chaser, onun kurucularından biri olarak tarafından kuruldu; başlangıçta Yeni Güney Galler Üniversitesi'nde hicivli bir gazete olarak başlayan proje, daha sonra siyasi ve sosyal konulara yorum getiren televizyon programları, podcast'ler ve canlı performanslar da içerecek şekilde kapsamını genişletti. Firth, CNNNN, The Election Chaser ve The Chaser's War on Everything gibi çeşitli Chaser programlarına katkıda bulundu ve bu programlar çok sayıda Logie Ödülü kazandı. 2003'ten 2004'e kadar CNNNN'de Bill O'Reilly'yi hicveden 'The Firth Factor' programını sundu. Firth’in The Chaser ile olan ilişkisi zaman zaman tartışmalara yol açtı; örneğin, 2007'deki APEC zirvesi sırasında sahte bir başkanlık konvoyu olayında tutuklamalara ve kamuoyundan olumsuz tepkilere, ayrıca radyo kişiliği Alan Jones'a yönelik çeşitli şakalar gibi durumlar yaşandı. Ayrıca Radio Chaser podcast'ini de sunuyor. Firth, Kasım 2006'da yayınlanan ve kurgusal Amerikan karakterlerini içeren American Hoax adlı kitabı yazdı ve bu kitap bir çok satan olarak kabul ediliyor. Çaser ile yaptığı çalışmaların ötesinde, Firth çeşitli komedi alanlarını keşfetti. Temmuz 2007'de Julian Morrow ile birlikte Adelaide'deki Fikirler Festivali'nde sunum yaptı; bu etkinlikte seyirciyle etkileşim ve Wikipedia düzenlemeleri yer aldı. Ağustos 2007'de The Manic Times adlı bir baskı dergisi ve haber sitesi başlattı. 2008 yılında SBS için 'Firth Washington'a Gidiyor' programını sundu ve Kasım 2006'da 'Radio Ha Ha' podcast'inin bir bölümünü birlikte sundu. 2023'te James Schloeffel ile birlikte çeşitli festivallerde 'Wankernomics' adlı komedi şovunu sundular; amaçları, insanların modern iş hayatında yolunu bulmalarına yardımcı olmaktı. Firth ve Schloeffel, acımasız hiciv ve gözlemsel komediyle tanınıyorlar. Şu anda, 2025 yılında Firth, ABC TV için 'Optics' adlı yeni bir komedi televizyon dizisi geliştirmeyle meşgul; bu diziyi ortaklaşa yarattı. Ayrıca amatör 'The Mighty Dicks' takımı için de kriket oynuyor. Toplumsal örgütlenme ve yazarlıkla uğraşan Amanda Tattersall ile evli.
Fransız doğumlu bir film oyuncusu ve komedyen olan Charles Prince, ilk ismi Charles Ernest René Petitdemange olarak, 27 Nisan 1872'de Maisons-Laffitte'te doğdu. Kariyerine sahnedeki çalışmalarla başladı ve komedi dalında birincilik ödülü kazandı. Kıvrık burunlu yüzü, komik karakterleri canlandırması için ona çok yakışıyordu. Prince ilk olarak sahne performansları sergiledi ve daha sonra 1908'de Pathé Frères tarafından sözleşmeye bağlandı. Kariyeri boyunca oyuncu, yönetmen ve senarist olarak çalıştı. Prens, 1910 ile 1920 yılları arasında Georges Monca tarafından yönetilen birçok kısa filmde yarattığı 'Rigadin' karakteri aracılığıyla uluslararası üne kavuştu. 1909 ile 1920 yılları arasında 200'den fazla 'Rigadin' filminde rol aldı ve Max Linder'ın 'Max'ını andıran, sürekli sorunlarla karşılaşan üst sınıf bir adamı canlandırdı. Bu popülarite, I. Dünya Savaşı öncesinde onu Max Linder'dan sonra dünyanın en büyük ikinci film yıldızı yaptı ve Linder'in rakibi olarak kabul edildi. Rigadin olarak bilinen sanatçı, Almanya'da Moritz, İngiltere ve ABD'de Whiffles ve İtalya'da Tartufini gibi farklı uluslararası takma adlara sahipti. Prince'in yer aldığı filmler arasında Rigadin Directeur de Cinéma (1912), Rigadin et le Chien de la Baronne (1912), Rigadin Peintre Cubiste (1912), Rigadin aux Balkans (1912) ve Rigadin, Winetaster (1913) bulunuyor. Popülaritesi 1920'ye gelindiğinde azalmış olsa da, Prince filmlerde görünmeye devam etti, çoğu zaman yardımcı rollerde. Le Contrôleur des wagons-lits (1913) ve La Mariée récalcitrante (1916) gibi filmleri yönetti ve Georges Monca ile birkaç filmde ortak yönetmenlik yaptı. Ayrıca Rigadin reçoit deux jeunes mariés (1914) filminin senaryosunu yazdı. Daha sonraki film görünümlerinden bazıları şunlardır: A Royal Family (1915), Kiss Me (1929), Departure (1931), His Highness Love (1931), Buridan's Donkey (1932) ve His Best Client (1932). Prince, 1900 yılında Aimée Campton ile evlendi ve ondan Renée Petitdemange (1901-1993) adında bir kız çocuğu dünyaya getirdi; Nisan 1905'te boşandılar. Daha sonra 1908'de Emily Straham Cager ile evlenip 1909'da onu boşadı ve ardından 1909'da Gabrielle Marchou ile evlendi. Charles Prince, 17 Temmuz 1933'te Saint-Maur-des-Fossés'de öldü ve geride film yönetmeni torunu Cris Ubermann ve 2010 yılında iki ‘Rigadin’ kısa filminin korunması gibi bir miras bıraktı.
1913 yılında Eastbourne'de Cecil Victor Manser olarak doğan Charlie Chester, 1940'lardan 1990'lara kadar yayınlarda sıkça yer alan İngiliz bir komedyen, yazar ve televizyon ve radyo sunucusuydu. Erken yaşamı, bir bakkalın koşumculuğu ve daha sonra gezici bir satış elemanı olarak çalışmayı içeriyordu. Profesyonel bir performans kariyerine genç bir yetişkin olarak başlamadan önce Cecil Victor Manser, 82 yetenek yarışmasında başarı kazandı; bunlardan biri de yedi yaşında Eastbourne Winter Gardens çocukları yarışmasındaki galibiyetiydi. Ergenlik döneminde çekici bir yodel geliştirdi ve on yedi yaşındayken Duke Daly adıyla performans sergiledi. Bu erken deneyimler, konuşma yeteneğini fark etmesine yardımcı oldu ve bu da onu profesyonel bir komedyen olmaya yöneltti. Charlie Chester’ın komedi tarzı ile Max Miller’in tarzı arasındaki karşılaştırmalar başlangıçta gerginliğe yol açtı; örneğin Max Miller bir keresinde avukatıyla birlikte Chester’ın bir gösterisine katılmıştı. 'Neşeli' Charlie Chester olarak tanındı ve BBC radyo programı Stand Easy aracılığıyla ün kazandı, bu programı yazdı ve Studio Stand Easy olarak seslendirdi. Bu dizi 1949’da televizyonda The Charlie Chester Show olarak uyarlandı; Edwina Carroll, Henry Lytton Jr., Eric ‘Jeeves’ Grier, Len Lowe, Deryck Guyler, Len Marten, Arthur Haynes ve Frederick Ferrari gibi sık sık kadroda yer alan uzun soluklu bir programdı. Şovda 'Whippit Kwik the Cat Burglar' adlı tekrar eden mini bir dizi yer alıyordu ve “Shoot the Khaki To Me” gibi imza şarkıları ve ses efektleri şarkıları içeriyordu. Chester ayrıca tenor St Clair için "When Love Descended like an Angel" şarkısını yazdı, daha sonra Frederick Ferrari tarafından seslendirildi. Kariyerinin 65 yılı boyunca Charlie Chester, A Proper Charlie , That Man Chester , Pot Luck ve 1972'den 1995'e kadar olan Sunday Soapbox gibi birçok radyo programını sundu. Ayrıca 1970'den 1995'e kadar BBC Radio 2'de bir kayıt programı sundu. Televizyon ve radyoyu aşan görünüşleri arasında, askeri üsleri ziyaret eden Charlie Chester On Laughter Service (1961) filminde rol alması ve Holiday Camp (1947), Max Miller'ı canlandırdığı Top of the Bill (1971) ve Can I Come Too (1979) gibi filmlerde yer alması da vardı. II. Dünya Savaşı sırasında Chester, Royal Irish Fusiliers'da çavuş rütbesini taşımış ve Stars in Battledress ordu programı aracılığıyla askerlere eğlence sağlamıştır. Hayırsever hizmetleri nedeniyle 1990 yılında MBE nişanını almıştır ve 1974 yılında otobiyografisi The World Is Full of Charlies 'i yazmıştır. 1961 yılında Eric Maschwitz ve eşi Dorita'nın yardımıyla düzenlenen bir sürpriz olan 'This Is Your Life' programında yer almıştır ve 1997'de hayatını kaybetmiştir.
Charlie Hall, 19 Ağustos 1899'da Warwickshire, Birmingham, Ward End'de doğan İngiliz bir film oyuncusu ve çok yönlü bir komedyendi. Providence, Rhode Island'da büyüdü ve eğitimini Rhode Island Tasarım Okulu'nda tamamladı. Başlangıçta marangozluk mesleğini öğrenen Hall, genç yaşta Fred Karno sahne komedi grubuna katılarak eğlence dünyasına girdi. Bu erken deneyim, New York Şehri'nde sahne arkası işlerinde çalışmasına ve nihayet 1920'lerin ortalarında Hal Roach ile çalışmasına yol açtı. Hall’un kariyeri, Buster Keaton ve Charley Chase ile yaptığı işbirlikleri de dahil olmak üzere çeşitli roller içerdi ve bu durum komedi alanındaki çok yönlülüğünü gösterdi. Neredeyse 50 filmde Laurel ve Hardy ile birlikte yer almasıyla önemli bir tanınma kazandı, genellikle huysuz bir ev sahibi veya rakip olarak rol aldı. Bu ilişki, onu ikonik ikilinin düşmanı olarak en iyi şekilde tanınmasını sağladı. Film çalışmaları bu ortaklığın ötesine geçti; Charlie Chaplin’in 1952 yapımı *Işıklar Parlarken* filminde ve 1941 yılında Frank Faylen ile birlikte bir filmde rol aldı. Komedi dünyasına yaptığı önemli katkıları yansıtarak Rhode Island Komedi Onur Listesi'ne girmesiyle tanınmaktadır. Hall'ın komedi odağı genellikle Rhode Island etrafında yoğunlaşırdı ve yerel aksan, Buddy Cianci gibi figürler ve tanıdık simgeler gibi konuları rutinlerine dahil ederdi. Rhode Island hakkında parodili şarkılarıyla ödül kazanan kabare komedi gösterisi "Ocean State Follies"i yarattı. Buna ek olarak, eyaletin resmi şarkısı olan “Rhode Island’s It for Me”yi yazmakla da kredilendiriliyor. Ayrıca, Joe Rocco ile birlikte NBC-10 için skeçler üzerinde çalıştı ve Rhode Island'ın ilk komedi kulübü olan Periwinkle's'de - ortak sahibi, sanatçı ve programcı gibi - çeşitli roller üstlendi; bu mekan Louis C.K., Dave Chappelle ve Joe Rogan gibi isimlerin sahne aldığı bir yerdi. 1989'da East Providence'da açılan Comedy Connection'ı da birlikte yarattı. 7 Aralık 1959'da Kuzey Hollywood, Kaliforniya'da kolon kanserinden hayatını kaybetti, ancak mirası çalışmaları ve Doreen Collins ile “Aging Disgracefully” adlı komedi skeç gösterisiyle devam ediyor.
Chen Pess. Bilmiyorum. Erkekler 1954 Yıl İki. Ay One. Day Out Fan. No. “... Exposure Day Master. Üzgünüm. Volvo'dan. Ningjin. Out. Fan. Yugilin Eyaleti, Zambia Çin Ünlü. Comedian, aktif. Küçük öğeler ve tiyatro alanında. Çin Yayın Sanat Grubu Sınıf I Aktör ve Maske! Ren. Pass. Çin Film Aile dernekleri Evet. Board üyesi. Reform Open First Eighty. Birçok komedyendeydi. Video şekli Evet. Two Sons Image Open Gene. Evet. Ulusal İlk birey Two Sons serisi. 1984 Yıl O. ve Zhu Xiaomu'nun ortağı, merkezi TV bahar partisi sahnesinde küçük bir parça gerçekleştirdi. Noodles. Biri. Asansör kırmızıya gidin.
Roberto Mario Gómez Bolaños, Chespito sanatsal adı altında daha iyi bilinen, Meksika'da bir aktör, mizahist, yazar, yönetmen ve yapımcı olarak hizmet etti. Onun yörüngesi, 20. yüzyılın en etkili karakterleri arasında onu yer alıyor, büyük ölçüde El Chavo del 8 ve El Chapulín Colorado gibi ünlü rakamlara hayat verdi. Chespito ve uzantıları hak eden seri onu yükseltti Küresel kapsamın kültürel bir sembolü, özellikle İspanyolca konuşan dünyada.
Cheuk Wan-Chi, Vincci, G ve GC Goo-Bi gibi çeşitli sahne isimleriyle de bilinen, 28 Mart 1979'da Hong Kong'da doğan bir medya kişiliğidir. Günümüz itibarıyla 47 yaşındadır. Stand-up komedyeni, sunucu, senarist, yönetmen ve radyo DJ'i olarak görev yapmaktadır. Kariyeri, 13 yaşında Commercial Radio (CRHK) için radyo DJ'i olarak çalışmaya başladığı zaman başladı. Lise eğitimi sırasında 14 yaşında bu çalışmaya yarı zamanlı olarak devam etti ve mezun olduktan sonra tam zamanlı DJ oldu. Cheuk'ın Commercial Radio ile başlattığı ilk çalışmaları arasında popüler karakterler olan 'Fu-Wing' ve 'Küçük Fu Kız kardeşi'nin yer aldığı radyo dizisi 'Gee See Goo Bi Family'nin yaratılması, Merry-Go-Round, Five-Star Family, Big Villager ve 36 Strategems gibi diğer programlar da bulunmaktaydı. Ayrıca çeşitli gazeteler ve dergiler için de yazılar yazarak çok satan yazar statüsüne ulaştı. 2007 yılında 'Lost & Found' ve 'Homo Sapiens' adlı iki kısa filmi yöneterek ve 'Enemy of Kong Qiu' ve 'Dodgy' adlı iki deneme kitabı yayınlayarak sinema becerilerini de sergiledi. 2008 yılında 'What is Apple in Chinese?' adlı seçilmiş denemelerden oluşan bir kitap ve solo sergi olarak sergilendiği çağdaş sanat projesi 'Born to Be A Witness' ile yaratıcı çıktısını daha da genişletti. Radyo dizisindeki karakterleri içeren online oyun RUNonline (HiYo Run Towards the Sky)'da da yer aldı. Cheuk, sinemaya da yöneldi ve 2004 yılında Sylvia Chang ile birlikte 20 30 40 'ı ortak yazdı ve 2007'de Pang Ho-cheung ile Exodus 'u yazdı. Fruit Chan'in 2014 yapımı filmi The Midnight After 'de rol aldı ve 2014 komedisi Temporary Family 'yi yönetti. En son filmi Vital Signs | 送院途中 , 2023 yılında Udine'deki Doğu Uzakya Film Festivali'nde gösterildi ve Hong Kong'da 1 Mayıs 2025'te vizyona girecek. Duygusal bir drama olarak tanımlanan film, göç temalarını ve Hong Kong sevgisini işliyor ve Louis Koo, Neo Yau Hawk-Sau ve Angela Yuen gibi oyuncuları içeriyor. Ayrıca Netflix'te 'You Look Single' ve 'Come Rain or Come Shine' adlı stand-up komedi özel gösterilerini yayınladı ve 2011 yılında Hong Kong'da ilk solo stand-up gösterisini yaptı. Cheuk, kendini yaratıcı ve bir yazar olarak görüyor ve film yapımcısı olarak çalışmaya devam ediyor.
Francisco Anysio de Oliveira Paula Filho, profesyonel olarak Chico Anysio olarak tanınan, oldukça saygı duyulan Brezilyalı bir komedyendi. 12 Nisan 1931'de Maranguape, Ceará'da doğdu ve ailesiyle birlikte yedi yaşında Rio de Janeiro'ya taşındı. Başlangıçta avukat olmayı hedeflemiş ve kısa bir süre hukuk fakültesine devam etmiş ancak sonunda sanatsal bir kariyere yöneldi. Yolculuğu 1940'larda radyoda başladı; çocukken Rádio Guanabara'da çalışmaya çalıştı ve daha sonra Silvio Santos'un birinci olduğu bir radyo spikeri yarışmasında ikinci oldu. Aynı zamanda radyoda futbol maçları için yorumcu olarak da çalıştı. Chico Anysio'nun kariyeri 65 yılı kapsadı ve çeşitli roller içeriyordu: oyuncu, komedyen, yazar ve besteci olarak çalıştı. Televizyonda ilk kez 1957'de 'Noite de Gala' ile sahneye çıktı ve daha sonra televizyona geçerek burada kariyerini inşa etti. 1969'da Rede Globo'ya katıldı ve Boni ile yakın bir çalışma ilişkisi sayesinde yıldızlaştı. Kariyeri boyunca Paulo Gracindo, Grande Otelo, Costinha ve Jô Soares gibi önde gelen Brezilyalı komedyenlerle işbirliği yaptı. 1950'lerde Atlântida Cinematográfica için diyaloglar yazdı ve filmlerde rol aldı ve Renato Murce'nin 'Papel Carbono' programında yer aldı. En ünlü programı 'Chico Anysio Show' idi. 1960'lardan 1980'lere kadar yayınlandı. İki yüzün üzerinde komik karakter yaratıp canlandırabiliyordu, örneğin Profesör Raimundo, Justo Veríssimo, Nazareno ve Painho. Televizyonun ötesinde, Chico Anysio sinema, tiyatro ve edebiyata katkıda bulundu; kitaplar, senaryolar ve kronikler yazdı. Oyuncu Lupe Gigliotti, yönetmen Zelito Viana ve besteci Elano de Paula'nın kardeşiydi, aynı zamanda oyuncu Lug de Paula, Nizo Neto ve DJ Cícero Chaves'in babasıydı. Evlilikleri arasında Regina Chaves ve Malga Di Paula yer alıyordu. Chico Anysio, kendisini açıkça bir ateist olarak tanımladı. 2009 yılında Brezilya'nın en yüksek kültürel onuru olan Ordem do Mérito Cultural'ı aldı. 1989 yılında, daha genç sanatçıları desteklediklerini düşünerek Rede Globo ile ilgili memnuniyetsizliğini dile getirdi. Chico Anysio, 23 Mart 2012'de Rio de Janeiro'da çoklu organ yetmezliği nedeniyle hayatını kaybetti.
Málaga'da 28 Mayıs 1932'de doğan Gregorio Esteban Sánchez Fernández, sahne adıyla Chiquito de la Calzada, İspanyol bir eğlence insanıydı. Sahne adı, doğduğu sokak olan Calzada de la Trinidad’dan geliyordu. Başlangıçta flamenko şarkıcısı ve oyuncu olarak kariyerine yöneldi ve ilk kez sekiz yaşında 'Capullitos Malagueños' adlı çocuk grubunun bir parçası olarak sahneye çıktı. Babası elektrikçiydi ve Francisco ile Tomás adında iki kardeşi vardı. Bu dönemde flamenko şarkıcılığı becerilerini geliştirdi ve daha sonra uluslararası turneler yaptı, aralarında iki yılını Japonya’da geçirmesini de içeriyordu. 1985 yılında 'Vacaciones en el mar' adlı Amerikan TV dizisinde bir palmero olarak kısa bir performans sergiledi. Chiquito de la Calzada, 1994 yılında yapımcı Tomás Summers tarafından televizyon için keşfedildikten sonra bir stand-up komedyeni olarak geniş çaplı ün kazandı. Hızla İspanyol televizyon programı Genio y figura (1994–1995) sayesinde popülerlik kazandı ve görünürlüğü önemli ölçüde arttı. Komedi tarzı, sürrealist ve histrionik şakalarla karakterize edildi; dil, jest ve hareketi kullandı. Performanslarının belirgin bir özelliği, şaka anlatırken ellerini beline koymasıydı, sanki bel ağrısını taklit ediyormuş gibiydi. Programın başarısı olağanüstüydü; Ekim 1994'te şakalarının derlemesi, Real Madrid futbol maçından daha geniş bir izleyici kitlesi çekti ve aynı adlı bir video derlemesi de 'Genio y figura,' üç ay içinde 280.000 adet sattı. 1994 yılında 'Bolero Mix 11' albümünde de yer aldı. Genio y figura ’nın ötesinde, Chiquito de la Calzada’nın çalışmaları, Aquí llega Condemor, el pecador de la pradera (1996), Papá Piquillo (1998) ve Torrente 5 (2014) gibi filmlerdeki performansları ile, aynı zamanda Señor alcalde (1998) gibi televizyon programlarında yer almayı da içeriyordu. Kullandığı 'Fistro' veya 'Jarl' gibi ifadeler ve deyimler popüler memlere ve İspanyolca argoya dönüşürken, ‘Tarzan’ın terzisi kadar az çalışıyorsun’ gibi esprili karşılaştırmalar da yaygın kullanıma girdi. Crispín Klander, Lucas Grijander ve Nuñito de la Calzada gibi roller, Chiquito de la Calzada’nın kendine özgü oyunculuğu ve karakter yaratımıyla şekillendi. 'La mañana,' 'Hoy por hoy' ve 'Protagonistas' gibi radyo programlarına katkıda bulundu ve Ağustos 1996’da Málaga Fuarı’nın habercisi olarak görev yaptı. Ekim 2017’deki hastaneye yatışları da dahil olmak üzere, kötüleşen sağlığı nedeniyle 11 Kasım 2017’de Málaga’da hayatını kaybetti. 18 Şubat 2019’daki vefatının ardından, Bellas Artes’de Merit Medalası (Medalla de Oro al Mérito en las Bellas Artes) ile onurlandırıldı.
Arnavutluk
1
Ermenistan
2
Arjantin
36
Avusturya
27
Avustralya
52
Azerbaycan
1
Bangladeş
1
Belçika
13
Bulgaristan
57
Benin
2
Bolivya
1
Brezilya
27
Belarus
2
Kanada
125
Kongo Demokratik Cumhuriyeti
3
İsviçre
17
Côte d’Ivoire
1
Şili
15
Kamerun
1
Çin
8
Kolombiya
4
Küba
4
Çekya
7
Almanya
188
Danimarka
17
Dominik Cumhuriyeti
1
Cezayir
2
Ekvador
2
Estonya
5
Mısır
10
İspanya
74
Etiyopya
1
Finlandiya
15
Fransa
214
Birleşik Krallık
365
Gürcistan
1
Gana
3
Yunanistan
18
Guatemala
1
Hırvatistan
2
Haiti
1
Macaristan
7
Endonezya
23
İrlanda
31
İsrail
10
Hindistan
47
Irak
3
İran
6
İzlanda
4
İtalya
136
Jamaika
1
Japonya
37
Kenya
3
Güney Kore
20
Kazakistan
3
Lübnan
5
Sri Lanka
1
Litvanya
1
Letonya
1
Fas
17
Myanmar (Burma)
1
Malta
1
Malavi
2
Meksika
28
Malezya
7
Nijerya
19
Nikaragua
2
Hollanda
2
Norveç
12
Nepal
3
Yeni Zelanda
9
Peru
2
Filipinler
35
Pakistan
7
Polonya
8
Portekiz
7
Katar
1
Romanya
1
Sırbistan
4
Rusya
9
Suudi Arabistan
4
İsveç
101
Singapur
3
Slovenya
4
Slovakya
2
El Salvador
1
Suriye
1
Tayland
2
Tunus
4
Türkiye
5
Tayvan
1
Ukrayna
11
Uganda
7
Amerika Birleşik Devletleri
213
Uruguay
4
Özbekistan
1
Venezuela
5
Vietnam
1
Güney Afrika
3
Zimbabve
1
