კლერ ვალდოფი, რომლის ნამდვილი სახელი იყო კლარა ვორტმანი, იყო გერმანელი კაბარე მხატვარი, რომელიც გამოდიოდა სხვადასხვა ჟანრში. იგი თავს ხალხური სიმღერის მომღერალად თვლიდა. მისი მუსიკალური შეთავაზებები ფართო რეპერტუარს მოიცავდა.
კლოდინ მერსიერი კანადელი ჰუმორისტი და კომიკოსია, დაიბადა 1961 წლის 11 მარტს, კвеბეკში. მისი სცენაზე გამოსვლის კარიერა დაიწყო 1980-იანი წლების 초반ში Artishows-თან ერთად სიმღერით, ასევე выступаობდა Norman Iceberg-თან ერთად. მერსიერმა UQAM-დან დრამის სპეციალობით დაამთავრა 1989 წელს და 28 წლის ასაკში École nationale de l'humour-შიც დადიოდა. იგი ცნობილია როგორც კвеბეკელი კომიკოსი, მომღერალი, მსახიობი და იმპერსონატორი და დამთავრების შემდეგ გახდა კвеბეკის ერთ-ერთი ყველაზე სახელოვანი კომიკოსი. მთელი თავისი კარიერის განმავლობაში მან 750 000-ზე მეტი ბილეთი გააყიდა. მერსიეს კომედიური სტილი მოიცავს სტენდ-აპის ნომრებს, პერსონაჟებს და იმიტაციებს. იგი აღიარებულია ცნობილი ადამიანების შესანიშნავმა გამეორებამისი, მათ შორის Sinéad O'Connor, Madonna, Lise Watier, Céline Dion, Lara Fabian, Diane Dufresne, Claire Lamarche და Sonia Benezra-ს. მისი ყველაზე პოპულარული იმიტაცია ბიზნესმენი Lise Watier-ია, რისთვისაც მან ოლუვიეს პრემია მოიგო; თუმცა, იგი მალევე შეწყვიტა მის შესრულებას Lise Watier-ის თხოვნით. მისი პირველი მონოლოგი გამოიცა 1993 წელს, რაც მას ფართო აღიარებას მოუტანა, რის შემდეგაც 2003 წელს გამოვიდა მესამე მონოლოგი. მან εμφανίστηκε σε Bye Bye 1990 და 2013 წლებში და 2001 წლის ოლუვიეს გალასთან ერთად თანამშრომლობითი მასპინძლობა გაუწია Mario Jean-ს. 2005 წელს Mercierმა საკინო დებიუტი ჰქონდა ფილმში Idole Instantanée , Yves Desgagnés-ის దర్శకությბითა და Denise Robert-ის პროდიუსერობით, სადაც მან ხუთი განსხვავებული პერსონაჟი განსახიერა. მას Ευρώპაში კრიტიკული აღიარება მოუვიდა და 1998 წელს Felix ჯილდო მოიგო, ხოლო 1999 წელს - სამი Olivier ჯილდო. 25 წლის განმავლობაში გამართულ წარმოდგენების შემდეგ, მან კარიერა დაასრულა პანდემიის დროს (დაახლოებით 2020 წელს) და დამსვენებლობაში მიაქცია ყურადღება ζωγραφικήს და სიმღერას. მას همیشه ოცნებდა მუსიკალურ სპექტაკლში მონაწილეობაზე, რაც ბავშვობიდან Fred Astaire-ისა და Gene Kelly-ისადმი მის აღტაცებას უკავშირდება. ახლა იგი დაბრუნდება სცენაზე და Quebec-ის მუსიკალური პაროდიის 'Ménopause'-ის ადაპტაციის შემადგენლობაში იქნება, Mother Nature-ის როლში, 2025 წლიდან. შოუ, Danièle Lorain-ისა და Alexis Pitkevicht-ის దర్శకությბით, Quebec-ს ტურში ჩაივლის, მათ შორის მონტრეალში და კвебек სიტისში, და იუმორისა და 진실성თან ერთად მოგླოვნის თემებს ეხება.
Alejandro Javier González Legrand, más conocido como Coco Legrand, es un humorista, actor y conductor de televisión chileno. Su obra se compone principalmente de monólogos que describen escenas cotidianas, permitiendo observar y satirizar los rasgos psicológicos más comunes de la sociedad, y a su vez volver a perfilar al típico ciudadano chileno.
კოჩი პონცონი, დაბადებული 11 მარტს, 1941 წელს, მილანში, იტალიელი მსახიობია, სცენარისტი, მომღერალი და კომიკოსი. მისმა დედამ ზედსახელი "კოჩი" დაარଖა, რომელიც შთაგონებული იყო საბავშვო ჟურნალ Corriere dei Piccoli-ის პერსონაჟით. მან სწავლა იტალიურ ლიცეო კლასიკოშიც და კარლო კატანეოს ტექნიკურ ინსტიტუტშიც, სადაც ბუღალტერობას სწავლობდა. გემონიოში რენატო პოცეტოსთან ადრეული მეგობრობამ მნიშვნელოვანი შემოქმედებითი პარტნიორობა განაპირობა. პონცონის თავდაპირველად სახელი ცნობილი გახდა კომედიური წყაროს "კოჩი ਏ რენატოს" ნაწილის სახით რენატო პოცეტტოსთან ერთად, მათი პარტნიორული ურთიერთობა კი 1962 წელს დაიწყო. მათ შესრულებები 1964 წელს "კაბ 64"-ში დაიწყეს და მოგვიანებით 1965 წლიდან მილანში დერბი კლუბშიც გამართეს, სადაც სრულიად განსაუმაგირა და პოეტური კომედიის სტილი განავითარეს. ენცო იანაცისი ამ პერიოდში გახდა მეგობარი და თანაავტორი, რომელმაც წვლილი შეიტანა მათი პოპულარული სიმღერების, როგორიცაა "კანცონე ინტელიჯენტე", "ლა გალინა" და "ნებია ინ ვალ პადანა"-ს შექმნაში. მათ ტელევიზორში дебютი 1971 წელს მინისერიალში "რიუსცირა ილ კავ. პაპა უბუ?" შედგა და 1973 წელს წაყვანდნენ "ილ პოეტა ਏ ილ კონტადინოს". 1976 წელს მან სოლო კარიერა დაიწყო, რაც მისი κινηოებით дебютით ознаменовался ფილმში "კუორე დი კანე", იმავე წელს კი გამოჩნდა ფილმებში "კარეერა დი უნა კამერიერა" და "შტურმტრუპენ"-შიც. პოზეტოსთან თანამშრომლობით აღიარების შემდეგ, პონცონი განაგრძო სოლო კარიერა, რომელშიც ფილმსა და თეატრზე იყო კონცენტრირებული. მან ითამაშა ისეთ ფილმებში, როგორებიცაა „მარკეზე დელ გრილო“ (1981) და „საქსოფონი“ (1978). რენატო პოზეტოსთან სამუშაოების არჩევანის თაობაზე უთანხმოებები 1980-იანი წლების 초반ში წარმოექნარდა, რაც მას დრამატული თეატრზე გადასვლისკენ მიიძინებოდა. 1987 წელს მან ხანმოკლე პოლიტიკური კამპანიაში მიიღო მონაწილეობა რადიკალური პარტიის წარმომადგენლობით. 2000-იან წლებში პონცონი კვლავ გაერთიანდა პოზეტოსთან ტელევიზიისა და სცენის პროექტებისთვის. 2024 წლის დეკემბერში მას კარიერის ჯილდო მიანიჭეს ასტის საერთაშორისო κινηო ფესტივალზე და ოფიციალური წარმომადგენელი გახდა City Angels-ისთვის. მან ავტობიოგრაფიული წიგნი „La versione di Cochi“ 2023 წელს გამოსცა და 2026 წლის თებერვალში გამოჩნდა Zelig-ში შოუს 30 წლის იუბილეს აღსანიშნავად.
მიშელ კოლუჩი, ცნობილი ფსევდონიმით Coluche, დაიბადა 1944 წლის 28 ოქტომბერს პარიზის მე -14 ოლქში და გარდაიცვალა 1986 წლის 19 ივნისს ოპიოში, ალპებში. იგი გამოირჩეოდა, როგორც ფრანგი კომიკოსი, მსახიობი და ქველმოქმედი.
კონსუელო გუერერო დე ლუნა, დაბადებული კონსუელო ტექსიდორ მენდოს მადრიგში, 1905 წლის 9 მარტს, ესპანელი მსახიობი და კომიკოსი იყო. მან კარიერა სცენაზე დაიწყო 1924 წელს, მადრიდის თეატრო დე ლა ზარცუელაში, ხოლო შემდეგ გამოდიოდა რიკარდო კალვო აგოსტის დრამატულ ჯგუფთან ერთად. მისი და, ირენე გუერერო დე ლუნა, ასევე მისდევდა მსახიობობას და სპეციალიზდებოდა ხმის გაჩუქებაში. ესპანეთის სამოქალაქო ომის შემდეგ, კონსუელო გერერო დე ლუნა ექსილიდან გადასახლდა მექსიკაში, 1930-იანი წლების ბოლოს. მან სწრაფად გაითავისუფლა საკუთარი ადგილი მექსიკურ კინოში და მთელი თავისი კარიერის განმავლობაში ოცდახუთზე მეტ ფილმში მიიღო მონაწილეობა. მისი პირველი ფილმი 1941 წელს გამოვიდა, ფილმში „ოჰ, რა დროა, დონ სიმონი!“ , და იმავე წელს მან ითამაშა ფილმში „უცნობი პოლიციელი“ . 1940-იანი წლების 초기에 მან მთავარ როლებს ითამაშა რამდენიმე ფილმში, მათ შორის „როდესაც ვარსკვლავები მოგზაურობენ“ (1942), „მეცურავდი დონ პორფირიოსთან“ (1942) და „ზემოთ ქალები“ (1943). მან ასევე ითამაშა ფილმებში „აღდგომა“ (1943) და „ზაფხულის სასტუმრო“ (1944), ისევე როგორც „პოლკის ასული“ (1944) და „მონაზონი დედა“ (1944). მისი შემდგომი კარიერის აღსანიშნავ ფილმებს შორის არის „თეთრი მღვრელი“ (1945), „ქურდი“ (1947), „ოქროს ბორკილები“ (1948), „ის შენს ხელშია“ (1951) და „მიიღე ჩემს მკლავებში“ (1954). ფილმის გარდა, კონსუელო გუერერო დე ლუნამ მონაწილეობა მიიღო თეატრალურ წარმოდგენებში, როგორებიცაა 'El derecho a nacer', 'La loba', 'Los cuatro caminos' და 'La locura de los ángeles'. მან ასევე წვლილი შეიტანა ტელევიზიონში, გამოჩნდა სატელევიზიო სერიალებში Murallas blancas და Amar fue su pecado 1960 წელს. მისი ბოლო წლები გაატარა ეროვნული მსახიობთა ასოციაციის (ANDA) მიერ მოწოდებულ სახლში. კონსუელო გუერერო დე ლუნა გარდაიცვალა მეხიკოში, 1972 წლის 11 ოქტომბერს.
კონსუელო დე ჰავილანდი მრავალმხრივი მხატვარია, რომელიც როგორც მსახიობი, ცეკვანი და მწერალია აღიარებული. დაიბადა 1955 წლის 28 აპრილს, ნიუ-იორკში და ფრანგულ-ამერიკულ წარმოშობას ემყარება, რაც მისი საფრანგო-ამერიკული მემკვიდრეობაზე მიუთითებს. იგი გამოცდილი ჰავილანდის ფაიანსის ოჯახიდან არის. ადრეული ტრენინგი მოიცავდა კლასიკურ ცეკვას, რომელიც პარიზში და სოფიაშიც განვლილია. მისი მონაწილეობა ჰქონდა „ლეიഡി ოსკარში“ (1979), სადაც ასრულებდა ოსკარის პარტნიერს შავ ბურთზე, ხოლო შემდეგნაირად განასახიერებდა ლიზას ფილმში „37°2 le matin“ (1986). სხვა მნიშვნელოვანი როლები მოიცავს ბარბარას „ჰოტელ დუ 파რადიში“ (1987), „ყოფილიყო მსუბუქი, როგორც ქარი“ (1988) ფილმში „მაღალყავისფერ“ ქალს, და კორინეს „Ne réveillez pas un flic qui dort“ (1988). ის ასევე მთავარ როლს ასრულებდა ლიზელოტე ვაგნერად „Dancing Machine“-ში (1990) და ელისა „ბანი“ გრიმალდი „Sans Rancune“-ში (1992). მისი ტელეპროგრამების სამუშაოები მოიცავს როლს „Maguy“-ის ეპიზოდში „Adolescence de l'art“ (1991), მონაწილეობას „Maigret voit double“-ში (2000) ჟოზეტ კელერად და „Louis la brocante“-ში (2001) ბრიგითედ. მან ასევე ითამაშა ბეტი ფერსენი „Le Maître du Zodiaque“-ში (2006). 1996 წელს მან მთავარი როლი ითამაშა „Panique au Plazza“-ში Théâtre Marigny-ში. კონსუელო დე ჰავილანდი, როგორც მსახიობი, ასევე გამოცემული ავტორია და 1987 წელს გამოსცა რომანი "ბულევარი დონდუკოვი". მან ასევე მიიღო მონაწილეობა ფილმში "პირადი საქმე" (2002). მისი პროფესიული ცხოვრება მსახიობობას არ მოიცავს; იგი წარმოადგენს რუსეთის რკინიგზებს საფრანგეთში და წვლილი შეიტანა პარიზი-მოსკოვის რკინიგზის კავშირის აღდგენაში. ის ასევე იყო მსახიობი ფილმში "ლა ფაკ ან დელირი" (1982), რომელიც საფრანკო-გერმანული თანამონაწილეობით გადაღებული იყო და ახალგაზრდების ისტორიას მოუყვება, რომლებიც ავტობუსს ეძარცევენ თავიანთი საცოლოებისკენ მისასვლელად.
გერმანელმა კორდულა სტრატმანმა კომიკოსად, მსახიობად და ავტორად იმუშავა, ასევე სისტემურ ოჯახურ თერაპევტადაც განაგრძობს პრაქტიკას. დაიბადა დიუსელდორფში, 1963 წლის 10 ნოემბერს და მასწავლებლის ქალიშვილად გაიზარდა. სწავლობდა დიუსელდორფში, წმინდა ურსულას გიმნაზიაში და ადრეულ 1980-იან წლებში დაამთავრა აბიტური. სტრატმანმა პირველად სახელი გაითქა 1990-იანი წლების ბოლოს, როდესაც ზიმერ ფრაი!-ში (1998-2008) ანემია ჰიულკრათის როლს ასრულებდა. მაღალი სკოლის დამთავრების შემდეგ, სტრატმანი სწავლობდა სოციალურ სამუშაოს კელნის ჩრდილოეთ რაინ-ველესფალენის კათოლიკურ უნივერსიტეტში და მიიღო დიპლომ-სოციალური მუშაკის წოდება. მან ასევე დამატებითი ტრენინგი გაიარა სისტემურ ოჯახური თერაპიის მიმართ, ოჯახის კონსულტაციის ცენტრში მუშაობის დროს, რის შედეგადაც რვა წლის განმავლობაში (1988-1996) თერაპევტის რანგით მუშაობდა. კომედიისკენ მისვლამდე, 1990 წელს თანა- დაარსა კაბარე ჯგუფი „Fatal Banal“ და 1990 წელს აღმოაჩინა კომედია. მან პირველად პერსონაჟი ანემიე ჰიულ크რატი შექმნა 1992 წლის карнавалის სესიისთვის. სტრატმანის კარიერამ ტელევიზიო სფეროში გადაინაცვლა 1996 წელს, ოჯახური კონსულტაციის სამუშაოდან გასვლის შემდეგ. სტრატმანის ტელევიზორული დებიუტი მოიცავდა კომედიური პროგრამების "Manngold" და "Sonst gerne" წამყვანობას tm3-სა და ZDF-ში, სადაც თავდაპირველად მელინის როლს ასრულებდა. მან 1998 წელს ფილმში "Zimmer frei!" განასახიერა "Annemie Hülchrath"-ის როლი, ხოლო სპინ-ოფებში შედიოდა "Annemie auf Hausbesuch" (2000-2002) და "Annemie Hülchrath – Der Talk" (2002-2004). მისი პირველი სცენური პროგრამა, "Andererseits wiederum …", 2001 წელს дебют yaptı და მას გერმანული კომედიის პრიზის ნომინაციაში მოაქცია. მან 2002 წლის თებერვლიდან 2004 წლის თებერვლამდე WDR-ში წაყვანა შოუ "Annemie Hülchrath – Der Talk". 2004 წლის სექტემბრიდან იმეორებოდა იმპროვიზაციული კომედიური შოუ "Schillerstraße", რომელიც 2007 წლის აპრილამდე გრძელდებოდა და რამდენიმე ჯილდოს მოუტანა, მათ შორის გერმანულ კომედიის პრიზი 2005 წელს და გერმანული ტელევიზიის პრიზი. მას ასევე ნომინაციაში მოაქცეს გერმანული კომედიის პრიზი 2001 წლის ოქტომბერში და 2002 წლის ოქტომბერში. Stratmann-ის პირადი ცხოვრება ზოგჯერ მისი ნაშრომებშიც აისახება; ის 2005 წლის ნოემბერში იყო მომლევა, რაც Schillerstraße სიუჟეტში აღიქმებოდა, და 2006 წლის 31 მარტს ვაჟი ეყოლება, სახელად ემილი. იგი ცოლ-შვილიანია Rainer Osnowski-ზე, lit.Cologne-ის თანადამფუძნებელი, და ისინი კოელნში ცხოვრობენ თავიანთ ვაჟთან ერთად. მან რამდენიმე წიგნია გამოქვეყნებული, მათ შორის Ist dieses Buch ansteckend? (2008), Sie da oben (2011) და Wo war ich stehengeblieben? (2024). ის განაგრძობს სამუშაროს ოჯახის თერაპევტად ნახევრად დროებით საკუთარ კლინიკაში კოელნში, და გამოჩნდა სხვადასხვა ტელეპროგრამებსა და ფილმებში, მათ შორის Danni Lowinski (2013), Kroymann (2017-2019), Rocca verändert die Welt (2019) და SMS für Dich (2016). მან πρόσφατα მიიღო მონაწილეობა 'LOL: Last One Laughing'-ის მეოთხე სეზონში (დაწყებული 2023 წლის 6 აპრილიდან).
კრის ბარი, დაბადებული ქრისტოფერ ჯონათან ბრაუნად 1960 წლის 28 მარტს, დაიბადა ჰანოვერში, ქვემო საქსონიაში, დასავლეთ გერმანიაში. მისი მამა ბრიტანეთის არმიაში მსახურობდა, რამაც მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა მის ადრეულ წლებზე. მოგვიანებით ის დადიოდა მეთოდისტ კოლეჯში, ბელფასტში, ჩრდილოეთ ირლანდიაში. ბრაიტონის პოლიტექნიკაში კომბინირებული კვლევების კურსიდან გარიცხვის შემდეგ და მოკლე ხნით საფლავების დამლევად მუშაობის შემდეგ, მან გასართობი ინდუსტრიაში დაიწყო კარიერა. არსებული კრის ბრაუნთან კონფუზიის თავიდან ასაცილებლად, ის მიიღო გვარი "ბარი". ბარიეს ტელეეკრანზე მოგზაურობა 1982 წელს დაიწყო სპორტული პიროვნებების პაროდიებით პროგრამა "The David Essex Showcase"-ში. იგი სწრაფად მიიქცია ყურადღება როგორც რეგულარული მონაწილე პროგრამაში "Saturday Live" და εμφανίστηκε "Carrott's Lib"-ში 1983-1984 წლებში. მისი კომიკური ნიჭი ხმოვანი როლების შესრულებაშიც გამოიხატა, მან რონალდ რეიგანის ხმა გაუწოდა Frankie Goes to Hollywood-ის "Two Tribes"-სთვის 1984 წელს. 1984-1985 წლებში მას საკუთარი სკეჩების პროგრამაში ჰქონდა მთავარი როლი, რომელიც თავდაპირველად *Pushing Up Daisies* ეწოდებოდა, ხოლო შემდეგ *Coming Next*. თუმცა, იგი ყველაზე ცნობილია არნოლდ რიმერის როლში "Red Dwarf"-ში, ამ როლს ასრულობდა 1988-დან 2020 წლამდე და თითქმის ყველა ეპიზოდში მონაწილეობდა. გარდა ამისა, მან წაი读ა *Red Dwarf* წიგნის სერიის პირველი ორი ტომი: *Infinity Welcomes Careful Drivers* (1992) და *Better Than Life* (1995). წითელი გვირგვინის შემდეგ, ბარიეს კარიერაში სხვადასხვა როლები მოიცლოდა, მათ შორის გორდონ ბრიტასის პერსონაჟი "The Brittas Empire"-ში 1991-დან 1997 წლამდე. 2014 წელს მან დაბრუნდა ამ პერსონაჟში Little Mix-ის სიმღერის "Word Up!" მუსიკალურ ვიდეოში. Discovery Channel-ის ტელეპროგრამები, როგორიცაა *Britain's Greatest Machines* (2009-2010), *Chris Barrie’s Massive Engines* და *Chris Barrie’s Massive Machines*, მისი მექანიკური მოწყობილობებისადმი ინტერესს აჩვენებენ. მან თავისი გულმოდგინება ძველ ავტომობილების მიმართ Chris Barrie's Motoring Wheel Nuts-ში (1995) დააფიქსირა და 2022 წლისთვის კოლექცია განაგრძობს არსებობას, რომელშიც შედის Triumph TR2, MGB-GT, Wolseley 1500 და Jaguar XJ6. ამჟამად ის "Comic-Con ტურში" მონაწილეობს, გამოცხადებულია Exeter Comic-Con, XCON Dudley, Milton Keynes Comic-Con, Southampton Comic-Con, Southend Comic-Con და MEGACON Live Birmingham-ში 2026 წელს. ბარიეს ერთგულება გასართობსაცემატს აღემატება. მას მონიკა დე მეოსთან ჰქონდა ქორწინება 1987 წლიდან. მან πρόσφατα მიიღო მონაწილეობა 'Red Dwarf Titan' (წიგნი და აუდიოწიგნი) ჩანაწვერში 2026 წლის ივნისში, პროექტს სახალისო ეწერა და სიამაყით გამოხატავდა, რომ რობ გრანტის ბოლო ნაშრომის ნაწილი იყო. მას ასევე Nature’s Haven-ის ელჩია 2022 წლიდან, მხარს უჭერს მათ მიზანს თერაპიული მებაღეობისა და ბუნებისკენ საზოგადოების přístას უზრუნველყოფაში. უფრო მეტიც, იგი აქტიურად υποστηρίζει ადგილობრივ პატარა благотворительные ორგანიზაციებს, განსაკუთრებით მათ, ვინც ветеранов ეხმარება, რწმენს, რომ სახელმწიფოს ветерановთან მიმართებაში მოპყრობა шокирующее იყო.
კრის ემეტი ბრიტანელი მსახიობი და კომიკოსია, დაიბადა 1938 წლის 13 დეკემბერს, ნუნეატონში, უორკშირში. იგი ცნობილია რადიო კომედიის ფართო სპექტრით, განსაკუთრებით მისი მონაწილეობით The Burkiss Way (1976-1980) და Alison and Maud (2002-2004)-ში. ემეტის კარიერა ადრე დაიწყო და ხშირად εμφανებოდა სერიალებში, რომლებიც როი ჰუდის თავსატყარით იყო აღჭურული, მათ შორის The News Huddlines , The Newly Discovered Casebook of Sherlock Holmes , Huddwinks და Crowned Hudds . მან ასევე წვლილი შეიტანა შოუ Week Ending -ში და სკეჩებში მიიღო მონაწილეობა ტელევიზიის თამაშ-შოუ 3-2-1 -ში. მისი ასოციაცია როი ჰუდისთან მნიშვნელოვანი პერიოდი მოიცავდა, პარტნიორებრივად ითამაშა 'The News Huddlines'-ში 25 წლის განმავლობაში და სხვა შოუებშიც გამოჩნდა, როგორიცაა 'Huddwinks' და 'Crowned Hudds'. ემეტის კომედიური სტილი, როგორც ჩანს, მოიცავდა როგორც სკეჩებს, ისე სახეების შესრულებას. იგი იყო The Burkiss Way -ს შემადგენლობაში, სადაც ზოგჯერ იყენებდა ფსევდონიმს – ‘Eric Pode of Croydon’. კონკრეტულმა ეპიზოდმა, "Lesson 6," რომელიც თავდაპირველად ძალიან მოკლე იყო მაუწყებლობისთვის, შესაძლოა, შეიცავდეს სკეჩს ჰაროლდ მაკმილანის სიტყვის პაროდიით, სადაც ემეთი შესაძლოა, თავადაც მიანიჭებდა მაკმილანს. 2003 წელს მან კენნი ტრუმენი განასახიერა, რომელიც მოხუცი დისჯოული იყო და სამუშაოს ეძებდა Gleam FM-ში, BBC Radio 4-ის კომედიურ ეპიზოდში სახელწოდებით Talking to One Person , რომელიც Smelling of Roses -დან იყო აღებული. პოლიტიკური სკეჩების კომედიური სერიალი The News Huddlines , რომელიც 1975 წელს დაიწყო, ასევე მი受益了他的贡献. ცენზორამ ორი ეპიზოდი დააზიანა, Lessons 28 და 47, მათი პირველი გამეორებისას. რადიოს მიღმა, ემეტის ნაშრომები ტელევიზიამდეც მივიდა. ის იყო ITV-ს სერიალის Phil Cool (1992) შემადგენლობაში, პროგრამაში, რომელიც აერთიანებდა სტენდ-აპ კომედიას და სკეჩების კომედიას, ფილ კულის მიერ ნაწერი. სერიალში, რომელშიც ხუთი ეპიზოდი შედიოდა და რომელსაც რეჟისორობდა ელიასტერ კლარკი, მოიცავდა ბრიტანელი ცნობილი ადამიანების იმიტაციებს. პოლ სპენსერმა გააკეთა სტუდიურ-გამოცემული პროგრამა, რომელიც პირველად 1992 წლის 1 აგვისტოს დაიწყო ეთერში გამავლება. ემეტი ასევე Grand Order of Water Rats-ის წევრია და გარკვეულ პერიოდს იგი იყო King Rat. მისი კარიერა აჩვენებს თანმიმდევრულ παρουობას ბრიტანულ კომედიას შორის სხვადასხვა პლატფორმაზე რამდენიმე ათეული წლის განმავლობაში.
კრისტიან დე სიკა იტალიელი მხატვარია, რომელიც ასრულებს მსახიობის, კომიკოსის, მომღერლის, მსახიობის, რეჟისორის, სცენარისტისა და ტელეწამყვანის როლებს.
კრისტიან კლავიე, დაიბადა 1952 წლის 6 მაისს პარიზის მე-15 ოლქში, არის ფრანგი მსახიობი, სცენარისტი და პროდიუსერი, რომელმაც ასევე მიიღო ბელგიის მოქალაქეობა.
ალბანეთი
1
სომხეთი
2
არგენტინა
36
ავსტრია
27
ავსტრალია
52
აზერბაიჯანი
1
ბანგლადეში
1
ბელგია
13
ბულგარეთი
57
ბენინი
2
ბოლივია
1
ბრაზილია
27
ბელარუსი
2
კანადა
125
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა
3
შვეიცარია
17
კოტ-დივუარი
1
ჩილე
15
კამერუნი
1
ჩინეთი
8
კოლუმბია
4
კუბა
4
ჩეხეთი
7
გერმანია
188
დანია
17
დომინიკელთა რესპუბლიკა
1
ალჟირი
2
ეკვადორი
2
ესტონეთი
5
ეგვიპტე
10
ესპანეთი
74
ეთიოპია
1
ფინეთი
15
საფრანგეთი
214
გაერთიანებული სამეფო
365
საქართველო
1
განა
3
საბერძნეთი
18
გვატემალა
1
ხორვატია
2
ჰაიტი
1
უნგრეთი
7
ინდონეზია
23
ირლანდია
31
ისრაელი
10
ინდოეთი
47
ერაყი
3
ირანი
6
ისლანდია
4
იტალია
136
იამაიკა
1
იაპონია
37
კენია
3
სამხრეთ კორეა
20
ყაზახეთი
3
ლიბანი
5
შრი-ლანკა
1
ლიეტუვა
1
ლატვია
1
მაროკო
17
მიანმარი (ბირმა)
1
მალტა
1
მალავი
2
მექსიკა
28
მალაიზია
7
ნიგერია
19
ნიკარაგუა
2
ნიდერლანდები
2
ნორვეგია
12
ნეპალი
3
ახალი ზელანდია
9
პერუ
2
ფილიპინები
35
პაკისტანი
7
პოლონეთი
8
პორტუგალია
7
კატარი
1
რუმინეთი
1
სერბეთი
4
რუსეთი
9
საუდის არაბეთი
4
შვედეთი
101
სინგაპური
3
სლოვენია
4
სლოვაკეთი
2
სალვადორი
1
სირია
1
ტაილანდი
2
ტუნისი
4
თურქეთი
5
ტაივანი
1
უკრაინა
11
უგანდა
7
ამერიკის შეერთებული შტატები
213
ურუგვაი
4
უზბეკეთი
1
ვენესუელა
5
ვიეტნამი
1
სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა
3
ზიმბაბვე
1
