Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Występy komediowe Najpopularniejsi Dodaj komika

Wszyscy A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Nadchodzące występy Zweryfikowane Przejęte profile

Zaczyna się na C Zweryfikowane Wyczyść wszystko

Wyświetlono 73-84 z 127 komików

Zweryfikowane Nieodebrane

Wielka Brytania

Charles Coborn

Charles Coborn, urodzony jako Colin Whitton McCallum w Stepney, na wschodzie Londynu, w 1852 roku, był brytyjskim śpiewakiem i komikiem z muzycznych hal. Przyjął pseudonim Charles Coborn, czerpiąc inspirację z Coborn Road w pobliżu Mile End. Jego kariera rozpoczęła się w 1872 roku debiutem na Isle of Dogs. Pod koniec lat 70. XIX wieku szybko zdobył uznanie, bywając promowany jako „Komik Dnia” w Oxford Music Hall i znany z energicznych występów, które rzekomo wypełniały duże obiekty, takie jak tabernakulum Spurgeona lub Olympia. W 1886 roku słynnie przerobił piosenkę Williama J. Scanlana "My Nellie’s Blue Eyes" na "Two Lovely Black Eyes", która stała się jego znakiem rozpoznawczym. Wykonał "Two Lovely Black Eyes" w teatrze Paragon na Mile End Road w Londynie, nawet pomalowawszy oczy na czarno na premierze. Piosenka zyskała popularność wśród publiczności w całym Londynie. Kolejną piosenką, którą zapamiętano go po, jest "The Man Who Broke the Bank at Monte Carlo", prawa do której nabył w 1891 roku. Początkowo niechętny do wykonania jej ze względu na jej złożoność, Coborn ostatecznie wykonał tę piosenkę szeroko na całym świecie. „Człowiek, który obrabował bank w Monte Carlo” stał się elementem definiującym jego karierę; szacował, że wykonał go około 250 000 razy i zaśpiewał w 14 językach. Coborn odbywał rozległe tournée, w tym wizyty w Nowym Jorku i Toronto w 1900 roku. Pojawił się w kilku filmach pod koniec życia, mianowicie w (1934) i (1943), ten ostatni w niezwykłym wieku 91 lat. Charles Coborn zmarł w Londynie w 1945 roku i został pochowany na cmentarzu Brompton. Jego syn, Duncan McCallum, później służył jako członek Parlamentu.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Australia

Charles Firth

Charles Henry Burgmann Firth, obywatel australijski, jest komikiem, pisarzem, reżyserem i producentem. Urodził się w Sydney, w Australii, w 1975 roku i pochodzi z rodziny zaangażowanej politycznie; jego rodzice zabierały go na wiece pokoju w latach 80. Verity Firth, która sprawowała funkcję ministra pracy w Nowym Południowym Walii między 2007 a 2011 rokiem, jest jego starszą siostrą. Podczas nauki w Sydney Grammar School, Firth rozwinął wczesne zainteresowanie satyrą; zarządzał satyrycznym magazynem szkoły, 'The Tiger,' i współpracował z Dominic Knight i Chas Licciardello przy gazecie studenckiej. W latach 1994–1998 Firth studiował na Uniwersytecie w Sydney, ostatecznie uzyskując tytuł licencjata sztuki. W tym czasie redagował gazetę studencką Honi Soit w 1995 roku i wyreżyserował Arts Revue w 1996 roku. Dokumentalny film zatytułowany 'Uni' pokazał go jako studenta Uniwersytetu w Sydney w 1996 roku. The Chaser został założony przez niego jako jeden z jego założycieli; początkowo był to satyryczny dziennik na Uniwersytecie Nowego Południowego Walii, a następnie rozszerzył swoje działania o programy telewizyjne, podcasty i występy na żywo, które oferują komentarze na tematy polityczne i społeczne. Firth przyczynił się do kilku programów The Chaser, w tym CNNNN, The Election Chaser i The Chaser's War on Everything, za które zdobyto wiele nagród Logie. Prowadził program 'The Firth Factor' w CNNNN od 2003 do 2004 roku, parodiując Billa O'Reilly'ego. Zaangażowanie Firtha w The Chaser czasami wywoływało debaty, w tym przypadki takie jak sfabrykowany pochód prezydencki podczas szczytu APEC w 2007 roku, który doprowadził do aresztowań i negatywnych reakcji opinii publicznej oraz różne psikusy wymierzone w osobowość radiową Alana Jonesa. Współprowadzi również podcast Radio Chaser. Firth jest autorem książki American Hoax, wydanej w listopadzie 2006 roku, z fikcyjnymi amerykańskimi postaciami, która uważana jest za bestseller. Poza pracą z The Chaser, Firth eksplorował różne ścieżki komediowe. W lipcu 2007 roku prowadził na Festiwalu Idei w Adelaide z Julianem Morrow, angażując publiczność i edytując Wikipedię. W sierpniu 2007 roku uruchomił magazyn drukowany i portal informacyjny o nazwie The Manic Times. W 2008 roku stworzył program 'Firth Goes To Washington' dla SBS, a w listopadzie 2006 roku współprowadził odcinek podcastu 'Radio Ha Ha'. W 2023 roku prowadził komediowy program 'Wankernomics' z Jamesem Schloeffelem na różnych festiwalach, mając na celu pomoc ludziom w poruszaniu się po współczesnym miejscu pracy. Firth i Schloeffel są znani z ostrej satyry i komedii obserwacyjnej. Obecnie, w 2025 roku, Firth pracuje nad nowym serialem komediowym zatytułowanym 'Optics' dla ABC TV, który powstał we współpracy. Gra również w krykieta dla amatorskiego zespołu 'The Mighty Dicks'. Jest żonaty z Amandą Tattersall, która zajmuje się organizowaniem społeczności i pisaniem książek.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Charles Prince

Francusko-urodzony aktor filmowy i komik, Charles Prince, pierwotnie nazwany Charles Ernest René Petitdemange, urodził się w Maisons-Laffitte 27 kwietnia 1872 roku. Rozpoczął swoją karierę na scenie, zdobywając pierwszą nagrodę za komedię. Jego twarz, charakteryzująca się zadartym nosem, doskonale nadawała się do odgrywania ról komediowych. Prince początkowo występował na scenie, a później w 1908 roku został zatrudniony przez Pathé Frères. Podczas swojej kariery pracował jako aktor, reżyser i scenarzysta. Książę zyskał międzynarodową sławę dzięki postaci 'Rigadyna', którą stworzył w licznych krótkich filmach reżyserowanych przez Georga Moncę między 1910 a 1920 rokiem. Zagrał w ponad 200 filmach z serii ‘Rigadin’ między 1909 a 1920 rokiem, wcielając się w postać przypominającą 'Maksia' Maxa Lindera, obaj przedstawiali mężczyzn z wyższych sfer, którzy nieustannie wpadały w tarapaty. Ta popularność uczyniła go drugim co do wielkości gwiazdą filmową na świecie przed I wojną światową, po Maxie Linderze, i uważano go za jego rywala. Wykonywany przez Księcia Rigadin miał różne międzynarodowe pseudonimy, takie jak Moritz w Niemczech, Whiffles w Anglii i USA oraz Tartufini we Włoszech. Filmy z udziałem Księżyca obejmują Rigadin Directeur de Cinéma (1912), Rigadin et le Chien de la Baronne (1912), Rigadin Peintre Cubiste (1912), Rigadin aux Balkans (1912) i Rigadin, Winetaster (1913). Chociaż jego popularność spadła do 1920 roku, Książę nadal występował w filmach, często w rolach drugoplanowych. Reżyserował filmy takie jak Le Contrôleur des wagons-lits (1913) i La Mariée récalcitrante (1916), oraz współreżyserował kilka filmów z Georges Monca. Pisał również scenariusz do filmu Rigadin reçoit deux jeunes mariés (1914). Jego późniejsze występy filmowe obejmowały A Royal Family (1915), Kiss Me (1929), Departure (1931), His Highness Love (1931), Buridan's Donkey (1932) i His Best Client (1932). Książę poślubił Aimée Campton w 1900 roku, z którą miał córkę, Renée Petitdemange (1901-1993); rozwiedli się w kwietniu 1905 roku. Następnie ożenił się z Emily Straham Cager w 1908 roku, rozwodząc się z nią w 1909 roku, a potem z Gabrielle Marchou w 1909 roku. Charles Prince zmarł 17 lipca 1933 roku w Saint-Maur-des-Fossés, pozostawiając po sobie spuściznę, która obejmuje jego prawnuka, reżysera filmowego Crisa Ubermanna, oraz zachowanie dwóch krótkometrażowych filmów z serii ‘Rigadin’ w 2010 roku.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Wielka Brytania

Charlie Chester

Urodzony jako Cecil Victor Manser w Eastbourne w 1913 roku, Charlie Chester był angielskim komikiem, pisarzem oraz prowadzącym programy telewizyjne i radiowe, który często pojawiał się w audycjach między latami 40. a 90. XX wieku. Jego wczesne życie obejmowało pracę jako pomocnik w sklepie spożywczym, a później jako mobilny sprzedawca. Zanim rozpoczął zawodową karierę artystyczną jako nastolatek, Cecil Victor Manser odniósł sukces w 82 konkursach talentów, w tym zwyciężył w konkursie dla dzieci w Eastbourne Winter Gardens w wieku siedmiu lat. Początkowo rozwinął atrakcyjny jodl w okresie dojrzewania i występował pod pseudonimem Duke Daly w wieku siedemnastu lat. Te wczesne doświadczenia pomogły mu uświadomić swój talent do mówienia, co doprowadziło go do zostania profesjonalnym komikiem. Porównania między stylem komediowym Charliego Chestera a stylem Maxa Millera początkowo wywoływały napięcia; na przykład, Max Miller raz uczestniczył w jednym z występów Chestera w towarzystwie swojego prawnika. Zyskał on sławę jako 'Wesoły' Charlie Chester i zyskał rozgłos dzięki radiowemu programowi BBC Stand Easy , który pisał i wykonywał jako Studio Stand Easy . Ten serial został zaadaptowany do telewizji w 1949 roku jako The Charlie Chester Show , długo trwający program z regularnymi członkami obsady, takimi jak Edwina Carroll, Henry Lytton Jr., Eric ‘Jeeves’ Grier, Len Lowe, Deryck Guyler, Len Marten, Arthur Haynes i Frederick Ferrari. Program zawierał cykliczny miniserial zatytułowany 'Whippit Kwik, Koty Burglarek' oraz piosenki z charakterystycznymi motywami, takie jak “Shoot the Khaki To Me” i piosenki z efektami dźwiękowymi. Chester napisał również "When Love Descended like an Angel" dla tenora St Claira, a później wykonał go Frederick Ferrari. Przez swoją 65-letnią karierę Charlie Chester prowadził liczne audycje radiowe, w tym A Proper Charlie , That Man Chester , Pot Luck oraz Sunday Soapbox od 1972 do 1995 roku. Prezentował również audycję muzyczną w BBC Radio 2 w latach 1970–1995. Jego występy wykraczały poza radio i telewizję, obejmując rolę główną w Charlie Chester On Laughter Service (1961), który odwiedzał bazy wojskowe, oraz role w filmach takich jak Holiday Camp (1947), Top of the Bill (1971), gdzie grał Maxa Millera, i Can I Come Too (1979). Podczas II wojny światowej Chester posiadał stopień sierżanta w Royal Irish Fusiliers i zapewniał rozrywkę żołnierzom dzięki programowi wojskowemu Stars in Battledress. W 1990 roku Chester otrzymał MBE za zasługi charytatywne i napisał autobiografię The World Is Full of Charlies w 1974 roku. Pojawił się w programie 'This Is Your Life' w 1961 roku, będącym niespodzianką zorganizowaną za pomocą Erica Maschitwa i jego żony, Dority, i zmarł w 1997 roku.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Wielka Brytania

Charlie Hall

Charlie Hall, urodzony 19 sierpnia 1899 roku w Ward End, Birmingham, Warwickshire, był angielskim aktorem filmowym i wszechstronnym komikiem. Dorastał w Providence, Rhode Island, gdzie ukończył naukę w Rhode Island School of Design. Początkowo ucząc się stolarki jako zawodu, wkroczył do świata rozrywki jako nastolatek, dołączając do trupy scenicznych komików Freda Karno. To wczesne doświadczenie doprowadziło do pracy jako scenografa w Nowym Jorku i ostatecznie, pod koniec lat 20., do zatrudnienia u Hala Roacha. Kariera Halla obejmowała różne role, w tym współpracę z Busterem Keatonem i Charleym Chase’em, co świadczyło o jego wszechstronności w krajobrazie komediowym. Zdobył znaczną rozpoznawalność dzięki występom w prawie 50 filmach u boku Laurel i Hardy’ego, często obsadzany jako złośliwy właściciel lub przeciwnik. To powiązanie uczyniło go najbardziej znanym jako nemesis ikonicznego duetu. Jego praca filmowa wykraczała poza to partnerstwo, obejmując rolę w "Światłach sceny" (Limelight) Charliego Chaplina (1952) oraz film z Frankiem Faylenem w 1941 roku. Uznawany jest za członka Rhode Island Comedy Hall of Fame, co odzwierciedla jego znaczący wkład w świat komedii. Humor Halla często koncentrował się na Rhode Island, włączając do swoich występów tematy takie jak lokalny akcent, postaci takie jak Buddy Cianci i znane punkty orientacyjne. Stworzył kabaretowy program komediowy „Ocean State Follies”, który zdobył uznanie za swoje parodystyczne piosenki o Rhode Island. Ponadto, przypisuje mu się napisanie „Rhode Island’s It for Me”, które jest oficjalną pieśnią stanu. Dodatkowo, współpracował przy scenkach dla NBC-10 z Joe Rocco i pełnił wiele ról – współwłaściciela, wykonawcy i rezerwującego – w Periwinkle’s, pierwszym klubie komediowym w Rhode Island, który gościł takie występy jak Louis C.K., Dave Chappelle i Joe Rogan. Wspólnie stworzył Comedy Connection, który otwarty został w East Providence w 1989 roku. Zmarł 7 grudnia 1959 roku w North Hollywood w Kalifornii na raka jelita grubego, ale jego dziedzictwo trwa dzięki jego pracy i obecnym współpracom z Doreen Collins przy programie komediowym „Aging Disgracefully”.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Chiny

Chen Peisi

Chen Pess. Nie wiem. "Mistrz Dnia Ekspozycji". Przepraszam. Z Hebei. Ningjin. Wynocha. Fan. Yugilin Prowincja, Zambia Chiny Słynne. Komediant, aktywny. Jest w dziedzinie małych przedmiotów i teatru. China Broadcasting Arts Group Klasa I Aktor, i Mask! Ren, podaj. China Film Family Associations Tak. Członek zarządu. Reform Open Initial 80. Był w wielu komediach. Tak. Dwa Sons Image Open Gene. Tak. National First Individual Two Sons Series. 1984 Year Him. i Zhu Xiaomu partner wykonał mały kawałek na centralnej scenie wiosennej TV. Noodles. Jeden. Podnieść na czerwono.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Meksyk

Chespito

Roberto Mario Gómez Bolaños, lepiej znany pod artystyczną nazwą Chespito, służył jako aktor, humorarzysta, pisarz, reżyser i producent w Meksyku. Jego trajektoria umieszcza go wśród najbardziej wpływowych postaci latynoamerykańskiej telewizji XX wieku, głównie za to, że oddał życie tak sławnym postaciom jak El Chavo del 8 i El Chapulín Colorado. Szereg zatytułowany Chespito i jego rozszerzenia podniósł go do stanu kulturowego symbolu zasięgu globalnego, szczególnie w świecie hiszpańskiego.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Wielka Brytania

Cheuk Wan Chi

Cheuk Wan-Chi, znana również pod kilkoma pseudonimami scenicznymi, w tym Vincci, G i GC Goo-Bi, to osobowość medialna z Hongkongu urodzona 28 marca 1979 roku. Obecnie ma 47 lat. Pełni funkcję komika, konferansjera, scenarzysty, reżysera oraz DJ-a radiowego. Jej kariera rozpoczęła się w wieku 13 lat, kiedy zaczęła pracować jako DJ dla Commercial Radio (CRHK). Kontynuowała tę pracę na pół etatu podczas nauki w szkole średniej, począwszy od 14 roku życia, i została pełnoetatową DJ po ukończeniu szkoły. Wczesne prace Cheuk z Commercial Radio obejmowały stworzenie radiowego serialu 'Gee See Goo Bi Family' z popularnymi postaciami 'Fu-Wing' i 'Mała Siostra Fu', a także innych programów takich jak Merry-Go-Round, Five-Star Family, Big Villager i 36 Strategems. Pisała również felietony dla różnych gazet i magazynów, osiągając status autora bestselerów. W 2007 roku zaprezentowała swoje umiejętności filmowe, reżyserując dwa krótkie filmy 'Lost & Found' i 'Homo Sapiens', oraz wydając dwie książki prozatorskie 'Wróg Kong Qiu' i 'Dodgy'. W 2008 roku rozszerzyła swoją twórczość o zbiór wybranych prozy 'What is Apple in Chinese?' oraz projekt sztuki współczesnej 'Born to Be A Witness', który został wystawiony jako wystawa indywidualna. Współpracowała również przy grze online RUNonline (HiYo Run Towards the Sky) z postaciami ze swojego serialu radiowego. Cheuk poszerzyła swoje zainteresowania o film, współtworząc w 2004 roku 20 30 40 z Sylwią Chang oraz Exodus w 2007 roku z Pangiem Ho-cheungiem. Zagrała w filmie Fruta Chana z 2014 roku, The Midnight After , i wyreżyserowała komedię z 2014 roku, Temporary Family . Jej najnowszy film, Vital Signs | 送院途中 , miał premierę na Festiwalu Filmowym Dalekiego Wschodu w Udine w 2023 roku i jest zaplanowany do dystrybucji w Hongkongu 1 maja 2025 roku. Film, opisywany jako melodramat, porusza tematy emigracji i miłości do Hongkongu i występuje w nim Louis Koo, Neo Yau Hawk-Sau oraz Angela Yuen. Wydała również na Netflix specjalne pokazy stand-upu komediowego 'You Look Single' i 'Come Rain or Come Shine', a w 2011 roku zorganizowała swój pierwszy solowy występ stand-upowy w Hongkongu. Cheuk uważa się za osobę kreatywną i pisarkę i nadal pracuje jako twórczyni filmowa.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Brazylia

Chico Anysio

Francisco Anysio de Oliveira Paula Filho, znany zawodowo jako Chico Anysio, był wybitnie cenionym brazylijskim komikiem. Urodził się 12 kwietnia 1931 roku w Maranguape, Ceará, a wraz z rodziną przeniósł się do Rio de Janeiro w wieku siedmiu lat. Początkowo zamierzał zostać prawnikiem i krótko uczęszczał na studia prawnicze, ale ostatecznie podjął karierę artystyczną. Jego droga rozpoczęła się w radiu w latach 40. XX wieku, gdzie jako dziecko próbował pracować w Rádio Guanabara, a później zajął drugie miejsce w konkursie ogłaszaczy radiowych, pierwsze miejsce zdobył Silvio Santos. Pracował również jako komentator meczów piłkarskich w radiu. Kariera Chico Anysio rozciągała się na 65 lat i obejmowała różne role: pracował jako aktor, komik, pisarz i kompozytor. Debiutował w telewizji w 1957 roku w programie 'Noite de Gala', a następnie przeniósł się do telewizji, gdzie zbudował swoją karierę. Dołączył do Rede Globo w 1969 roku i stał się gwiazdą, dzięki bliskiej współpracy z Bonim. W trakcie swojej kariery współpracował z wybitnymi brazylijskimi komikami, takimi jak Paulo Gracindo, Grande Otelo, Costinha i Jô Soares. Pisał również dialogi i występował w filmach dla Atlântida Cinematográfica w latach 50. XX wieku oraz brał udział w programie 'Papel Carbono' autorstwa Renato Murce. Jego najbardziej znanym programem był 'Chico Anysio Show', który nadawany był od lat 60. do lat 80. XX wieku. Potrafił kreować i grać ponad dwieście zabawnych postaci, takich jak Profesor Raimundo, Justo Veríssimo, Nazareno i Painho. Poza telewizją, Chico Anysio przyczynił się do kina, teatru i literatury, pisząc książki, scenariusze i kroniki. Był bratem aktorki Lupe Gigliotti, reżysera Zelito Viany i kompozytora Elano de Paula, a także ojcem aktorów Lug de Paula, Nizo Neto i DJ Cícero Chaves. Jego małżeństwa to Regina Chaves i Malga Di Paula. Chico Anysio otwarcie deklarował się jako ateista. W 2009 roku otrzymał Ordem do Mérito Cultural, najwyższe brazylijskie wyróżnienie kulturalne. W 1989 roku wyraził niezadowolenie z Rede Globo, twierdząc, że faworyzują oni młodszych artystów. Chico Anysio zmarł 23 marca 2012 roku w Rio de Janeiro na skutek niewydolności wielonarządowej.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Hiszpania

Chiquito de la Calzada

Urodzony w Maladze 28 maja 1932 roku, Gregorio Esteban Sánchez Fernández, znany na scenie jako Chiquito de la Calzada, był hiszpańskim artystą. Jego pseudonim pochodził od Calzada de la Trinidad, ulicy, na której się urodził. Początkowo podjął karierę śpiewaka flamenco i aktora, występując po raz pierwszy na scenie w wieku ośmiu lat jako członek grupy dla dzieci 'Capullitos Malagueños'. Jego ojciec był elektrykiem, a on miał dwóch braci, Francisco i Tomás. W tym okresie doskonalił swoje umiejętności śpiewu flamenco, a później odbył tournée po całym świecie, spędzając dwa lata w Japonii. W 1985 roku pojawił się w amerykańskim serialu telewizyjnym 'Vacaciones en el mar' jako palmero. Chiquito de la Calzada zyskał szeroką sławę jako komik po tym, jak w 1994 roku producent Tomás Summers dostrzegł jego talent dla telewizji. Szybko zdobył popularność w hiszpańskim programie telewizyjnym Genio y figura (1994–1995), co znacząco zwiększyło jego rozpoznawalność. Jego styl komediowy charakteryzował się surrealistycznymi i ekspresyjnymi żartami, wykorzystującymi język, gestykulację i ruch. Charakterystyczną cechą jego występów było kładzenie rąk na biodrach podczas opowiadania dowcipów, pozornie naśladując ból dolnego odcinka kręgosłupa. Sukces programu był niezwykły; w październiku 1994 roku kompilacja jego żartów przyciągnęła większą widownię niż mecz piłki nożnej Realu Madryt, a wideokompilacja, również zatytułowana 'Genio y figura,' sprzedała się w liczbie 280 000 egzemplarzy w ciągu trzech miesięcy. W 1994 roku wystąpił także na albumie 'Bolero Mix 11'. Poza Genio y figura , twórczość Chiquito de la Calzada obejmowała role w filmach takich jak Aquí llega Condemor, el pecador de la pradera (1996), Papá Piquillo (1998) i Torrente 5 (2014), a także w programach telewizyjnych takich jak Señor alcalde (1998). Frazy i wyrażenia, których używał, takie jak 'Fistro' czy 'Jarl,' stały się popularnymi memami i częścią hiszpańskiego slangu, a dowcipne porównania, na przykład „pracujesz mniej niż krawiec Tarzana”, również weszły do powszechnego użytku. Pojawiły się role takie jak Crispín Klander, Lucas Grijander i Nuñito de la Calzada, ukształtowane przez charakterystyczną grę aktorską i kreacje Chiquito de la Calzada. Współpracował z programami radiowymi takimi jak 'La mañana,' 'Hoy por hoy' i 'Protagonistas,' oraz pełnił rolę herolda Feria de Málaga w sierpniu 1996 roku. Zmarł w Maladze 11 listopada 2017 roku po okresie pogarszającego się stanu zdrowia, w tym hospitalizacjach w październiku 2017 roku. Po jego śmierci 18 lutego 2019 roku, otrzymał Medal Złoty za Zasługi w Dziedzinie Sztuk Pięknych.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Wielka Brytania

Chris Barrie

Chris Barrie, urodzony jako Christopher Jonathan Brown 28 marca 1960 roku, rozpoczął swoje życie w Hanowerze, Dolna Saksonia, Zachodnie Niemcy. Jego ojciec służył w brytyjskiej armii, co wpłynęło na jego wczesne lata. Później uczęszczał do Methodist College w Belfaście, Irlandia Północna. Po porzuceniu kursu połączonych studiów w Brighton Polytechnic i krótkotrwałej pracy jako wypełniacz grobów, rozpoczął karierę w branży rozrywkowej. Aby uniknąć pomyłek z istniejącym Chrisem Brownem na listach Equity, przyjął nazwisko 'Barrie'. Podróż Barrie po świecie telewizji rozpoczęła się w 1982 roku od imitacji sportowców w programie The David Essex Showcase. Szybko zyskał uznanie jako stały performer w Saturday Live i występował w Carrott's Lib między 1983 a 1984 rokiem. Jego talent komediowy rozszerzył się na aktorstwo głosowe, użyczył głosu Ronaldowi Reaganowi w utworze Frankie Goes to Hollywood 'Two Tribes' w 1984 roku. W latach 1984-1985 zagrał główną rolę we własnym programie skeczowym, początkowo zatytułowanym *Pushing Up Daisies*, a następnie *Coming Next*. Jednakże, najbardziej znany jest z roli Arnolda Rimmera w Red Dwarf, którą grał od 1988 do 2020 roku, występując w niemal każdym odcinku. Ponadto, napisał narrację dla dwóch pierwszych tomów książkowej serii *Red Dwarf*: *Infinity Welcomes Careful Drivers* (1992) i *Better Than Life* (1995). Poza serialem "Czerwony krasnolud", kariera Barrie obejmowała różnorodne role, w tym postać Gordona Brittasa w serialu "Imperium Brittasów" w latach 1991-1997. W 2014 roku powrócił do tej postaci w teledysku do piosenki Little Mix "Word Up!". Programy telewizyjne takie jak *Największe maszyny Wielkiej Brytanii* (2009-2010), *Ogromne silniki Chrisa Barrie* i *Ogromne maszyny Chrisa Barrie* na kanale Discovery Channel świadczą o jego entuzjazmie dla urządzeń mechanicznych. Udokumentował swoją pasję do zabytkowych pojazdów w programie "Chris Barrie's Motoring Wheel Nuts" (1995) i posiada kolekcję, która w 2022 roku obejmowała m.in. Triumph TR2, MGB-GT, Wolseley 1500 i Jaguar XJ6. Obecnie bierze udział w "Comic-Con tour", z planowanymi występami na Exeter Comic-Con, XCON Dudley, Milton Keynes Comic-Con, Southampton Comic-Con, Southend Comic-Con oraz MEGACON Live Birmingham w 2026 roku. Zaangażowanie Barrie wykracza poza rozrywkę. Był żonaty z Moniką De Meo od 1987 roku i niedawno w czerwcu 2026 roku wziął udział w nagrywaniu 'Red Dwarf Titan' (książki i audiobooka), uznając projekt za humorystyczny i wyrażając dumę z bycia częścią ostatniej pracy Roba Granta. Ponadto od 2022 roku jest Ambasadorem Nature’s Haven, wspierając ich cel zapewnienia społeczności dostępu do terapeutycznego ogrodnictwa i natury. Dodatkowo aktywnie wspiera małe lokalne organizacje charytatywne, szczególnie te pomagające weteranom, wierząc, że traktowanie weteranów przez państwo było szokujące.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Wielka Brytania

Chris Emmett

Chris Emmett to brytyjski aktor i komik urodzony 13 grudnia 1938 roku w Nuneaton, Warwickshire. Jest znany ze swojej obszernej pracy w radiu komediowym, szczególnie ze związków z The Burkiss Way (1976-1980) i Alison and Maud (2002-2004). Kariera Emmetta rozpoczęła się we wczesnych latach i często pojawiał się w seriach z Royem Huddem, w tym w The News Huddlines , The Newly Discovered Casebook of Sherlock Holmes , Huddwinks i Crowned Hudds . Współpracował również przy programie Week Ending i występował w scenkach w telewizyjnym programie typu quiz 3-2-1 . Jego związek z Royem Huddem trwał znaczący okres czasu, występując jako współgwiazdor w 'The News Huddlines' przez 25 lat oraz pojawiając się w innych programach, takich jak 'Huddwinks' i 'Crowned Hudds'. Styl komediowy Emmetta wydawał się obejmować zarówno skecze, jak i kreacje postaci. Był członkiem obsady programu The Burkiss Way , gdzie czasami używał pseudonimu ‘Eric Pode of Croydon’. Konkretny odcinek, "Lesson 6," początkowo uznany za zbyt krótki do emisji, mógł zawierać skecz parodiujący przemówienie Harolda Macmillana, a Emmett prawdopodobnie wcielił się w samego Macmillana. W 2003 roku zagrał Kenny’ego Trumana, starego didżeja szukającego pracy w Gleam FM, w odcinku komediowym BBC Radio 4 zatytułowanym Talking to One Person z cyklu Smelling of Roses . Seria komediowych skeczy politycznych The News Huddlines , która rozpoczęła się w 1975 roku, również skorzystała z jego wkładu. Cenzura wpłynęła na dwa odcinki, Lekcje 28 i 47, podczas ich pierwszej powtórki. Poza radiem, praca Emmetta rozciągała się również na telewizję. Brał udział w serialu ITV Phil Cool (1992), programie łączącym stand-up z komedią sytuacyjną autorstwa Phila Coola. Serial, składający się z pięciu odcinków i wyreżyserowany przez Alistaira Clarka, zawierał imitacje brytyjskich celebrytów. Paul Spencer był producentem tego programu nagrywanego w studio, który nadawany był począwszy od 1 sierpnia 1992 roku. Emmett jest również członkiem Gildii Grand Order of Water Rats i pełnił funkcję Króla Szczura w pewnym momencie. Jego kariera dowodzi stałą obecnością w brytyjskiej komedii na różnych platformach przez kilka dekad.

Zobacz profil

Przeglądaj komików według kraju

Albania 1

Armenia 2

Argentyna 36

Austria 27

Australia 52

Azerbejdżan 1

Bangladesz 1

Belgia 13

Bułgaria 57

Benin 2

Boliwia 1

Brazylia 27

Białoruś 2

Kanada 125

Demokratyczna Republika Konga 3

Szwajcaria 17

Wybrzeże Kości Słoniowej 1

Chile 15

Kamerun 1

Chiny 8

Kolumbia 4

Kuba 4

Czechy 7

Niemcy 188

Dania 17

Dominikana 1

Algieria 2

Ekwador 2

Estonia 5

Egipt 10

Hiszpania 74

Etiopia 1

Finlandia 15

Francja 214

Wielka Brytania 365

Gruzja 1

Ghana 3

Grecja 18

Gwatemala 1

Chorwacja 2

Haiti 1

Węgry 7

Indonezja 23

Irlandia 31

Izrael 10

Indie 47

Irak 3

Iran 6

Islandia 4

Włochy 136

Jamajka 1

Japonia 37

Kenia 3

Korea, Południe 20

Kazachstan 3

Liban 5

Sri Lanka 1

Litwa 1

Łotwa 1

Maroko 17

Mjanma 1

Malta 1

Malawi 2

Meksyk 28

Malezja 7

Nigeria 19

Nikaragua 2

Holandia 2

Norwegia 12

Nepal 3

Nowa Zelandia 9

Peru 2

Filipiny 35

Pakistan 7

Polska 8

Portugalia 7

Katar 1

Rumunia 1

Serbia 4

Rosja 9

Arabia Saudyjska 4

Szwecja 101

Singapur 3

Słowenia 4

Słowacja 2

Salwador 1

Syria 1

Tajlandia 2

Tunezja 4

Turcja 5

Tajwan 1

Ukraina 11

Uganda 7

Stany Zjednoczone 213

Urugwaj 4

Uzbekistan 1

Wenezuela 5

Wietnam 1

Republika Południowej Afryki 3

Zimbabwe 1

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?

Opowiedz nam o tej osobie albo o sobie, jeśli jesteś komikiem. Każdą propozycję sprawdzamy ręcznie, a zatwierdzone profile tłumaczymy na wszystkie 26 języków.

Dodaj komika

Menu

Język

Kategorie

Ustawienia

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Charles Coborn

Charles Firth

Charles Prince

Charlie Chester

Charlie Hall

Chen Peisi

Chespito

Cheuk Wan Chi

Chico Anysio

Chiquito de la Calzada

Chris Barrie

Chris Emmett

Przeglądaj komików według kraju

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?