GiggleTime GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Dodaj komika
1532 Komicy
Dirk Bach, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Dirk Bach

Niemiecki aktor, komik i prezenter telewizyjny, Dirk Bach urodził się w Kolonii 23 kwietnia 1961 roku. W wieku 51 lat zmarł w Berlinie 1 października 2012 roku; podejrzewa się niewydolność serca jako przyczynę. Jego rodzice, Willi i Trude Bach, pracowali oboje dla WDR i zajmowali się badaniami historii regionu. Karierę rozpoczął w niezależnym teatrze w Kolonii bez formalnego wykształcenia. Wczesna kariera Bacha obejmowała pracę w teatrach w Amsterdamie, Brukseli, Londynie, Nowym Jorku, Utrechcie i Wiedniu po ukończeniu szkoły w 1980 roku. Pierwszą rolę teatralną otrzymał w 1978 roku w Prometeuszu Heinera Müllera. W latach 1992–1996 był stałym członkiem zespołu Schauspiel Köln. Szersze uznanie zyskał w 1992 roku programem The Dirk Bach Show, nadawanym na RTL, a później na Super RTL. Grał w serialach telewizyjnych takich jak Lukas (1996–2001) i Der kleine Mönch (2002), oraz grał rolę Pepe w Sesamstraße od 2000 do 2007 roku. Bach zyskał uznanie na poziomie krajowym dzięki roli samotnego ojca w sitcomie Lukas, który nadawany był przez pięć sezonów. Od 2004 do 2012 roku zdobył znaczną rozpoznawalność jako współprowadzący program Ich bin ein Star – Holt mich hier raus! z Sonją Zietlow. Podczas swojej kariery otrzymał kilka nagród, w tym Telestar w 1996 roku, German Comedy Award w 1999 roku oraz Złotą Kamerę w 2001 roku. Bach był działaczem LGBT i członkiem organizacji LSVD, aktywnie prowadził zbiórki funduszy na rzecz organizacji charytatywnych zajmujących się AIDS oraz wspierał Amnesty International i PETA.

Eddi Arent, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Eddi Arent

Gebhardt Georg “Eddi” Arent, znany zawodowo jako Eddi Arent, był niemieckim aktorem, artystą kabaretowym i komikiem. Urodził się 5 maja 1925 roku w Danzig-Langfuhr (obecnie część Gdańska, Polska) i dzielił miejsce urodzenia z filmowym kolegą Wolfgangiem Völzem. Jego ojciec kierował wodociągami w Gdyni. Po ukończeniu humanistycznego gimnazjum i zdaniu egzaminu maturalnego, Arent został powołany do niemieckiej armii w 1939 roku po aneksji Wolnego Miasta Gdańska. Później, po II wojnie światowej, studiował aktorstwo. Arent rozpoczął swoją karierę artystyczną w Blumbergu jako wykonawca kabaretowy po wojnie. W latach 1948–1950 brał udział w kabarecie literackim Jürgena Henckella 'Der Widerspiegel,' występując również w 'Mausefalle' i 'Die Zwiebel' Wernera Fincka. Został odkryty dla filmu w 1955 roku podczas pracy w 'Die Zwiebel' w Monachium. Jego pierwszą znaczącą rolę filmową otrzymał w 1958 roku w 'Doktorze ze Stalingradu,' gdzie jego wychudzony wygląd zapewnił mu tę rolę. Szybko zyskał uznanie, występując w ponad 104 filmach między 1956 a 2002 rokiem i osiągając dużą sławę na ekranie w latach 60. XX wieku. Stał się znany z ról kamerdynera, policyjnego fotografa i pomocnika przestępcy w adaptacjach Edgar Wallace’a autorstwa Horsta Wendlandta (1959–1966), występując w około dwudziestu z tych filmów detektywistycznych i czterokrotnie wcielając się w rolę złoczyńcy. Krytycy chwalili jego slapstick i suchy humor jako „iskrzysty proszek” serii, która przyciągnęła około 60 milionów widzów między 1959 a 1972 rokiem. Arent zagrał również w trzech filmach Karla Maya: 'Skarb Srebrnego Jeziora' (1962), 'Winnetou 2' (1964) i 'Winnetou i Shatterhand w Dolinie Śmierci' (1968) jako Lord Castlepool. Pojawił się w komedii telewizyjnej 'Räuber und Gendarm' (1978) i odniósł znaczny sukces z serialem skeczowym 'Es ist angerichtet' (od 1982), który uważał za swoje najlepsze dzieło. Później współpracował z Haraldem Juhnke w serialu telewizyjnym ze skeczami 'Harald und Eddi' (koniec lat 80.). W 1997 roku otrzymał nagrodę Scharliha, nagrodę Karla Maya i Złoty Honorowy Puchar spotkania Edgar Wallace w 1999 roku. Arent poślubił Franziskę Ganslmeier w 1959 roku; mieli jednego syna i prowadzili hotel 'Neustädter Hof' w Titisee do czasu ogłoszenia upadłości w 2005 roku. Został zdiagnozowany z demencją, a jego stan zdrowia się pogorszył; zmarł w wieku 88 lat 28 maja 2013 roku w Monachium w Niemczech na skutek choroby Alzheimera.

Esther Schweins, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Esther Schweins

Esther Schweins, urodzona 18 kwietnia 1970 roku w Oberhausen, jest niemiecką aktorką, komikiem i reżyserką. Dorastała we Viernheim ze swoim bratem, synem sprzedawcy dywanów i fotografa. Jej kariera rozpoczęła się w latach 90. jako komik w programie telewizyjnym RTL Samstag Nacht. Schweins zyskała rozgłos dzięki występom w RTL Samstag Nacht, gdzie jest również uważana za jedną z założycielek. Znana stała się z parodii prowadzącej MTV, Kristiane Backer, jako Kristiane Kacker. Jej praca w programie przyniosła jej uznanie, w tym Bayerischer Fernsehpreis w 1994 roku i nagrodę Bambi tego samego roku, którą otrzymała wraz z całym zespołem. Od 1994 roku wystąpiła w ponad 70 produkcjach filmowych i telewizyjnych, w tym w filmach "Superżona" (1996), "Siostry z piekła" (1997), "Zjazd klas – morderstwo wśród przyjaciół" (2001) i "Szepty pustyni" (2012). W 2018 roku zagrała również Emmeline Pankhurst w dokudramie "Jesteśmy połową świata". Poza aktorstwem, Schweins pracowała jako reżyserka teatralna, wystawiając niemiecką wersję 'Caveman' w 2000 roku i reżyserując 'Hi Dad!' w 2009. Jest również aktorką głosową, znana przede wszystkim z podkładania głosu księżniczce Fionie w niemieckich wersjach filmów 'Shrek'. W 2004 roku ona i jej matka przeżyły bycie porwane przez falę tsunami na Sri Lance, co skłoniło ją do ograniczenia swoich posiadłości i zaangażowania się w pomoc ofiarom tsunami. Od 2021 roku współprowadzi podcast 'Unglaublich krank' z lekarzem Martinem Mückem. Obecnie gra rolę epizodyczną w serialu 'Die Kanzlei' (od 2024 roku) i była częścią głównej obsady serialu 'Blutige Anfänger' (od 2020 do 2024 roku).

Ilka Bessin, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Ilka Bessin

Ilka Bessin to niemiecka komiczka i aktorka, urodzona 18 listopada 1971 roku w Luckenwalde, Brandenburgia, Niemcy. Jej rodzicami byli kierowca ciężarówki i krawcowa, a ona ma starszą siostrę. Tło Ilki Bessin obejmuje różnorodne doświadczenia zawodowe, w tym szkolenie kulinarny od 1988 do 1990 roku, pracę jako szef kuchni do 1989 roku oraz później jako barman i menedżer dyskoteki po upadku Muru Berlińskiego. Występy komediowe Bessin w dużej mierze zdefiniowane są przez jej kreację Cindy aus Marzahn, postaci stworzonej dla i reprezentującej dzielnicę Berlina, Marzahn. Cindy przedstawiana jest jako otyła, długoterminowo bezrobotna kobieta z pesymistycznym podejściem do życia i randek, rozpoznawalna po jaskrawo różowym welurowym dresie, kręconych blond włosach i przesadnym makijażu. Bessin czerpała inspirację dla tej postaci od Kurta Krömera i jego Pummelfee. Od początku 2009 roku do kwietnia tego samego roku Bessin występowała w komediowym serialu Schillerstraße na Sat.1, wcielając się w rolę gospodyni Ilki. W latach 2009-2012 prowadziła cotygodniowy program na RTL o nazwie Cindy aus Marzahn & Die jungen Wilden. Intensywnie koncertowała, a jej trasy obejmowały Schizophren – Ich wollte ’ne Prinzessin sein (2007-2008), Nicht jeder Prinz kommt uff’m Pferd (2009-2012) oraz PINK IS BJUTIFUL (2013-2014). W okresie od 2007 do 2012 roku Bessin otrzymała sześć Niemieckich Nagród Komedii; w ich skład wchodziły tytuł Najlepszego Początkującego w 2007 roku, uznanie za Najlepszą Kobietą Komik w latach 2009, 2010 i 2011 oraz nagrodę za Najlepszy Program Telewizyjny Solo w 2009 roku. Zakończyła swoją rolę Cindy aus Marzahn w czerwcu 2016 roku.

Ingolf Lück, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Ingolf Lück

Ingolf Lück to niemiecki komik, aktor, reżyser i artysta rozrywkowy urodzony w Bielefeld w Nadrenii-Westfalii w kwietniu 1958 roku. Podróż Lücka do świata komedii rozpoczęła się od współzałożenia w 1979 roku grupy teatralnej dla dzieci Zick-Zack-Theaterbande, u boku Andreasa Liebolda. Po jej rozwiązaniu w 1982 roku założył zespół Das Totale Theater, który prezentował połączenie kabaretu, klaunady i występów muzycznych. Początkowo zwrócił na siebie uwagę poprzez parodie gwiazd i prowadzących telewizyjnych. W 1985 roku przeszedł na telewizję, prowadząc program muzyczny ARD 'Formel eins' oraz występując w filmach *Feel the Motion* (1987) i *Peng! Du bist tot!* (1986). Lück zyskał szerokie uznanie dzięki występom w programie Sat.1 "Wochenshow" w latach 1996–2002. Prowadził również niemiecką wersję programu "Don't Forget Your Toothbrush", zatytułowaną "Pack die Zahnbürste ein". W trakcie swojej kariery zagrał w licznych filmach telewizyjnych, takich jak "Kein Mann für eine Nacht" (1999), "Thrill – Spiel um dein Leben" (2000), "Crazy Race" (2003), "The Chocolate Queen" (2005) i "Chubby Me" (2007). Pojawił się również w sitcomach takich jak "Das Büro" i "Der Doc". Solowy spektakl Lücka, "Caveman", odniósł szczególnie duży sukces od 2002 roku. Niedawno prezentował monodramę "Seite Eins" w Dinslaken 15 listopada 2022 roku, która krytykuje praktyki mediów masowych i przedstawia postać Marco, dziennikarza z bruku, oraz Lea, muzyka wydającą swój pierwszy CD. Wygrał jedenasty sezon programu "Let's Dance" w 2018 roku ze swoją partnerką Ekateriną Leonową, stając się najstarszym zwycięzcą. W 2016 roku otrzymał Order Zasługi Landu Nadrenia Północna-Westfalia, a w 2014 roku nagrodę honorową na Niemieckich Nagrodach Komedii. Obecnie mieszka w Kolonii.

Mario Barth, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Mario Barth

Mario Wolfgang Barth, urodzony 1 listopada 1972 roku w Berlinie-Mariendorf, jest niemieckim komikiem. Dorastał jako jedno z sześciu dzieci w Berlinie-Mariendorf, z ojcem z Ulm i matką z Oberbayern. Po ukończeniu nauki zawodu elektryka telekomunikacyjnego w Siemensie w Berlinie, przez krótki czas w 1995 roku studiował aktorstwo i uczestniczył w szkoleniach komediowych, m.in. w Köln Comedy Schule. Barth zdobył pierwsze doświadczenie na scenie dzięki krótkim występom w programach telewizyjnych takich jak NightWash i Quatsch Comedy Club. Od pierwszych miesięcy 2001 roku jego przedstawienie teatralne 'Männer sind Schweine, Frauen aber auch!' (Mężczyźni to świnie, ale kobiety też!) jest nieprzerwanie wystawiane. W 2005 roku na żywo nagrana DVD 'Männer sind Schweine, Frauen aber auch!' osiągnęła 3. miejsce na niemieckich listach albumów i uzyskała status platynowej płyty, a później zdobyła dwanaście nagród platynowych i jedną złotą. W 2006 roku otrzymał Niemiecką Nagrodę Komedii za swój program 'Männer sind primitiv, aber glücklich!' (Mężczyźni są prymitywni, ale szczęśliwi!). Barth zyskał znaczne uznanie za swoje występy na żywo. W lipcu 2008 roku ustanowił rekord świata jako "Żywy Komik z Największą Liczbą Widzów", występując dla około 70 000 osób na Stadionie Olimpijskim w Berlinie, a następnie ponownie w czerwcu 2014 roku z 116 498 uczestnikami. Po wydarzeniu stadionowym w 2008 roku wydał singiel "Mensch Berlin" wraz z Paulem Kuhn. Od 2009 roku prowadził program komediowy "Willkommen bei Mario Barth" na RTL; ponadto od 2013 roku jest gospodarzem programu "Mario Barth deckt auf!". Kontynuuje występy, prowadząc "Mario Barth & Friends" od 2019 roku. Ponadto działa jako właściciel i zarządzający partner kilku firm produkcyjnych.

Matze Knop, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Matze Knop

Matze Knop, urodzony jako Matthias Knop 11 listopada 1974 roku w Lippstadt w Niemczech, jest niemieckim komikiem i naśladowcą. Dorastał w Lippstadcie ze swoim młodszym bratem Timo. Jego ojciec był trenerem młodzieżowej drużyny piłkarskiej Borussii Lippstadt, a ma wuja, który jest prezesem klubu Mau Mau niedaleko Lippstadtu. Knop rozpoczął karierę medialną jako redaktor radiowy w Radio Bielefeld po studiach dziennikarskich na Uniwersytecie w Dortmundzie. Początkową rozpoznawalność zyskał dzięki komediowej personie „Supa Richie” pod koniec lat 90., a większą sławę przyniósł mu kilka komediowych utworów, które pojawiły się na niemieckich listach przebojów. W 1998 roku otrzymał nominację do nagrody Musikpreis Echo w kategorii Komedia. Pracował również jako aktor głosowy, m.in. podkładając głos Adamowi Sandlerowi w filmie "Waterboy". Jego wczesne prace obejmowały występy w radiu, telewizji i na listach przebojów. Przez całą swoją karierę Knop prowadził kilka programów telewizyjnych i radiowych, w tym Knops Spätshow na Sat.1 w 2002 roku oraz Clipfish TV na RTL w 2007 roku. Często pojawiał się w programie Dings vom Dach. Regularnie koncertuje z programami scenicznymi, takimi jak Operation Testosteron (2009-2012), Platzhirsche – Männer, Machos, Muttersöhnchen (od 2012 roku) i obecnie Mut zur Lücke (od 2021 roku). Współprowadzi również podcast Echte Champions XXL z Oliverem Pocherem, Reinerem Calmundem i Tobim Holtkampem. Jest parodiściem piłkarskim i ekspertem dla ARD, ZDF, Sky i Sport 1, oraz prowadzi program 'Matze und der Fußball'. Poza swoją pracą komediową, Knop jest zapalonym piłkarzem, grającym od szóstego roku życia i nadal aktywnie występującym w drużynie RW Horn. Wspiera organizację charytatywną 'Kinderlachen e.V.' oraz prowadzi Fundację Matze Knopa, która wspiera dzieci z trudnych środowisk. Obecnie mieszka niedaleko domu swoich rodziców w Lippstadt ze swoją dziewczyną i codziennie prowadzi dziennik wdzięczności.

Max Adalbert, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Max Adalbert

Johannes Adolph Krampf, znany pod pseudonimem Max Adalbert, był niemieckim aktorem na scenie i ekranie, de r Był szczególnie znany ze swoich komediowych występów. Uczestniczył w ponad czterdziestu produkcjach z epoki cichego i dźwiękowego filmu i pracował na m w kabarecie.

Michael Kessler, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Michael Kessler

Michael Kessler to niemiecki aktor, komik, reżyser teatralny, autor i prowadzący. Urodził się 24 czerwca 1967 roku w Wiesbaden, jako trzecie z trójki dzieci, z ojcem – optykiem i matką – panią domową. Uczęszczał do Gimnazjum am Mosbacher Berg w Wiesbaden, gdzie zdał egzamin dojrzałości (Abitur) w 1986 roku i brał udział w szkolnym klubie teatralnym. Kessler zdobył pierwsze doświadczenie sceniczne występując w Heskim Teatrze Stanowym w Wiesbaden. Po ukończeniu szkoły aktorskiej Westfälische Schauspielschule Bochum w latach 1988–1992, rozpoczął swoją zawodową karierę aktorską. Grał w Schauspielhaus Bochum, Schauspiel Frankfurt, Nationaltheater Mannheim i Schauspielhaus Zürich. Podczas studiów zagrał Georga Zierschnitza w Frühlings Erwachen oraz Raoula w Die Jungfrau von Orléans . W latach 1992–1995 Kessler był etatowym aktorem Nationaltheater Mannheim, występując w sztukach takich jak Der Raub der Sabinerinnen , Die heilige Johanna i Gespenster . Debiut filmowy miał w 1991 roku jako 'Klausi' w Manta, Manta , zyskując uznanie za tę rolę oraz dzięki kolejnemu występowi w komediowym serialu Switch . Kariera Kesslera rozszerzyła się na telewizję i teatr dzięki licznym rolom. Pojawił się w programach takich jak Siebenbirken , Schwarz greift ein i Hotel Mama , począwszy od 1992 roku. Od 2005 do 2009 roku grał w sztuce Männerhort w Berlinie, a później występował w Komödie am Kurfürstendamm. Prowadził program Berliner Nacht Taxe na RBB Fernsehen od 2006 do 2009 roku, produkując 42 odcinki. Kessler użyczył również głosu filmom takim jak Rango , The Smurfs 2 i Angry Birds , oraz przyczynił się do audiobooków i programów telewizyjnych. W 2008 roku otrzymał Niemiecką Nagrodę Komedii w kategorii "Najlepszy Aktor" i został uhonorowany innymi nagrodami, w tym Deutscher Fernsehpreis, Grimme-Preis i Romy. Obecnie nadal występuje na scenie i pojawia się w różnych produkcjach filmowych i telewizyjnych, w tym w Ein Fall für die Erdmännchen , a w 2026 roku planowany jest udział w nagrywaniu Nord Nord Mord i Rent a Black .

Mike Krüger, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Mike Krüger

Mike Krüger, urodzony jako Michael Friedrich Wilhelm 14 grudnia 1951 roku w Ulm, jest niemieckim komikiem, aktorem, artystą kabaretowym i piosenkarzem. Przeżył trudne dzieciństwo, dorastał w Hamburgu po śmierci matki i uczęszczał do szkoły z internatem, gdzie stosowano kary cielesne; radził sobie z tymi trudnymi czasami za pomocą humoru. Po początkowym szkoleniu jako betonarz i studiach z architektury, podjął karierę sceniczną, otrzymując wczesne wsparcie od Rudiego Carrella, który zaprosił go do występu w programie "Am laufenden Band" w 1975 roku. Krüger zyskał sławę dzięki popularnym komediowym hitom, udanym filmom i programom telewizyjnym, bawiąc miliony widzów przez dziesięciolecia. Osiągnął sukces na listach przebojów z piosenkami takimi jak „Mein Gott, Walther” (1975) i „Der Nippel” (1980). Jego komedia łączy klasyczny humor z elementami muzycznymi i urokiem, często włączając znane utwory do swojego występu. Zagrał w kilku filmach, w tym & Piratensender Powerplay (1981), & Die Supernasen (1983) u boku Thomasa Gottschalka, & Zwei Nasen tanken Super (1984), & Seitenstechen (1985) w reżyserii Dietera Pröttela i & Geld oder Leber! (1986). Pojawił się również w & Die Einsteiger (1985) i & Die Senkrechtstarter (1989), powracając do roli Mike’a w tym ostatnim. Przez całą swoją karierę Krüger prowadził liczne programy telewizyjne, w tym "Vier gegen Willi" (1987-1989), "Der Comedyflüsterer" (2007) oraz “Klüger mit Krüger (AT)” (2006). Pojawiał się również w reklamach Hagebau Markt począwszy od 2009 roku i skomponował muzykę do reklamy Mercedes-Benz Transporter w 2011 roku. Uważany za ważną postać kultowa w niemieckim humorze, nadal bawi fanów występami na żywo i dowcipnymi przedstawieniami pełnymi nostalgii. W 2015 roku wydał swoją autobiografię "Mein Gott, Walther" i wystąpił na Frankfurckim Festiwalu Książki, aby ją zaprezentować. Chociaż w ostatnich latach odszedł od show-biznesu, jego ostatni występ telewizyjny miał miejsce w 2017 roku, pozostawiając po sobie dziedzictwo dekad rozrywki.

Sig Arno, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Sig Arno

Sig Arno, urodzony Siegfried Aron 27 grudnia 1895 roku w Hamburgu, Niemcy, był niemiecko-żydowskim aktorem filmowym i komikiem scenicznym. Jego rodzicami byli Louis Aron i Emilie Elise Adele Amanda Bez. Uczęszczał do szkoły Talmud-Tora w Hamburgu i kształcił się jako projektant mody w Hamburger Kunstgewerbeschule. Arno został członkiem Hamburger Theaterverein i występował w Harburger Stadttheater od 1913/14, a następnie w Hamburger Neuen Operetten-Theater od 1914 do 1916 roku. Od późnych lat 1916 służył jako żołnierz na Froncie Zachodnim. Kariera Arno nabrała tempa przed 1920 rokiem, kiedy to był już znanym scenicznym komikiem w Niemczech. Po I wojnie światowej występował w teatrze Flora w Altonie (1918-1920), a następnie pracował w Neues Deutsches Theater w Pradze w latach 1920/21. Do końca 1921 roku przeniósł się do Berlina, występując w Thalia-Theater, a później w Metropol-Theater. Debiut filmowy miał w Die rote Katze w 1921 roku i regularnie pojawiał się w komediach od połowy lat dwudziestych, często tworząc duet komiczny z Kurtem Gerronem. W latach 1923–1929 nagrywał szlagiery, operetki i piosenki filmowe dla Homocord, Electrola i Orchestrola. Najbardziej znany jest ze swojej roli Toto w The Palm Beach Story (1942), choć wystąpił w około 90 filmach w Niemczech i ponad 50 w Hollywood. Z powodu dojścia Adolfa Hitlera do władzy, Arno wyemigrował z Niemiec w 1933 roku, pracując w Europie do 1939 roku, zanim przeniósł się do Hollywood. Pojawił się w filmach takich jak Pardon My Sarong i Ręka Mumii , oraz otrzymał znaczące role w Dzwony Notre Dame (1939), Dyktator (1940) i Człowiek o imieniu Joe (1942). Często grał kelnerów lub szefów kuchni. Arno wystąpił na Broadwayu trzykrotnie, w tym w Song of Norway (1944-46) i Time Remembered , za którą został nominowany do nagrody Tony w 1958 roku. Został obywatelem amerykańskim w 1945 roku i otrzymał Filmband in Gold na Niemieckich Nagrodach Filmowych w 1966 roku. Sig Arno zmarł 17 sierpnia 1975 roku w Woodland Hills, Kalifornia, na chorobę Parkinsona; jego prochy zostały rozsypane nad morzem.