GiggleTime GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Over Veelgestelde vragen Contact

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Comedian toevoegen
1532 Comedians
Dirk Bach, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Dirk Bach

Een Duitse acteur, komiek en televisiepresentator, Dirk Bach werd geboren in Keulen op 23 april 1961. Op de leeftijd van 51 jaar overleed Dirk Bach in Berlijn op 1 oktober 2012; hartfalen wordt vermoed als de oorzaak. Zijn ouders, Willi en Trude Bach, werkten beiden voor WDR en waren betrokken bij onderzoek naar lokale geschiedenis. Hij begon zijn carrière in het onafhankelijke theater in Keulen zonder formele opleiding. Bach's vroege carrière omvatte werk in theaters in Amsterdam, Brussel, Londen, New York, Utrecht en Wenen na het afronden van zijn opleiding in 1980. Hij kreeg zijn eerste theaterrol in 1978 in Heiner Müllers *Prometheus*. Van 1992 tot 1996 was hij een vast lid van het ensemble van Schauspiel Köln. Hij verwierf bredere bekendheid in 1992 met *The Dirk Bach Show*, uitgezonden op RTL en later Super RTL. Hij speelde in televisieseries zoals *Lukas* (1996–2001) en *Der kleine Mönch* (2002), en speelde Pepe op *Sesamstraße* van 2000 tot 2007. Bach verwierf nationale erkenning voor zijn rol als alleenstaande vader in de sitcom Lukas, die vijf seizoenen liep. Van 2004 tot 2012 genoot hij aanzienlijke bekendheid door het co-presenteren van Ich bin ein Star – Holt mich hier raus! met Sonja Zietlow. Hij ontving verschillende prijzen tijdens zijn carrière, waaronder de Telestar award in 1996, de Duitse Comedy Award in 1999 en de Goldene Kamera in 2001. Bach was een activist voor LGBT-rechten en lid van de LSVD-organisatie, doneerde actief geld aan AIDS-hulporganisaties en steunde Amnesty International en PETA.

Eddi Arent, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Eddi Arent

Gebhardt Georg “Eddi” Arent, professioneel bekend als Eddi Arent, was een Duitse acteur, cabaretier en komiek. Hij werd geboren op 5 mei 1925 in Danzig-Langfuhr (nu onderdeel van Gdańsk, Polen) en deelde zijn geboorteplaats met filmcollega Wolfgang Völz. Zijn vader was directeur van de Danziger waterwerken. Na het bezoeken van een humanistisch gymnasium en het behalen van zijn Abitur werd Arent in 1939 ingezet bij het Duitse leger na de annexatie van de Vrije Stad Danzig. Later studeerde hij na de Tweede Wereldoorlog toneelspel. Arent begon zijn artistieke carrière in Blumberg als cabaretier na de oorlog. Van 1948 tot 1950 nam hij deel aan Jürgen Henckell's literaire cabaret 'Der Widerspiegel,' en verscheen ook bij Werner Finck’s ‘Mausefalle’ en 'Die Zwiebel'. In 1955 werd hij voor film ontdekt terwijl hij bij 'Die Zwiebel' in München werkte. Zijn eerste belangrijke filmrol kwam er in 1958 in 'De Dokter uit Stalingrad,' waarbij zijn magere voorkomen de rol veiligstelde. Hij verwierf snel erkenning, en verscheen tussen 1956 en 2002 in meer dan 104 films, en bereikte in de jaren zestig grote roem op het scherm. Hij werd bekend om zijn rollen als butler, politiefotograaf en criminele assistent in Horst Wendlandt's Edgar Wallace-verfilmingen (1959-1966), en verscheen in ongeveer twintig van deze detectivefilms, waarbij hij vier keer een schurk vertolkte. Critici prezen zijn slapstick en droge humor als het "sprankelende poeder" van de serie, die tussen 1959 en 1972 ongeveer 60 miljoen kijkers trok. Arent speelde ook in drie Karl May films: 'De schat van Zilvermeer' (1962), 'Winnetou 2' (1964) en 'Winnetou en Shatterhand in de Val des Doods' (1968) als Lord Castlepool. Hij verscheen in de televisiekomedie 'Räuber und Gendarm' (1978) en vond aanzienlijke succes met de sketchserie 'Es ist angerichtet' (vanaf 1982), die hij beschouwde als zijn beste werk. Later werkte hij samen met Harald Juhnke in de sketchtelevisieserie 'Harald und Eddi' (late jaren 1980). Hij ontving de Scharlih award in 1997, een Karl May award en de Gouden Eerprijs van de Edgar Wallace Meeting in 1999. Arent trouwde in 1959 met Franziska Ganslmeier; ze hadden één zoon en runde het hotel 'Neustädter Hof' in Titisee tot het failliet verklaard werd in 2005. Hij kreeg de diagnose dementie, en zijn gezondheid verslechterde; hij overleed op 28 mei 2013 op 88-jarige leeftijd in München, Duitsland, aan de gevolgen van de ziekte van Alzheimer.

Esther Schweins, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Esther Schweins

Esther Schweins, geboren op 18 april 1970 in Oberhausen, is een Duitse actrice, komediant en regisseur. Ze groeide op in Viernheim met haar broer, de zoon van een tapijthandelaar en een fotograaf. Haar carrière begon in de jaren '90 als komediant in de tv-show RTL Samstag Nacht. Schweins verwierf bekendheid door haar optredens in RTL Samstag Nacht, waar ze ook als een van de oprichters wordt beschouwd. Ze werd bekend door haar parodie op MTV-presentatrice Kristiane Backer, als Kristiane Kacker. Haar werk voor de show leverde haar erkenning op, waaronder een Bayerischer Fernsehpreis in 1994 en een Bambi-prijs datzelfde jaar, gedeeld met het hele ensemble. Sinds 1994 is ze verschenen in meer dan 70 film- en televisieproducties, waaronder rollen in *The Superwife* (1996), *Sisters from Hell* (1997), *Klassentreffen – Mordfall unter Freunden* (2001) en *Whispers of the Desert* (2012). In 2018 speelde ze ook Emmeline Pankhurst in de documentaire drama *We are half the World*. Naast acteren heeft Schweins gewerkt als theaterregisseur, waarbij ze in 2000 de Duitse versie van 'Caveman' regisseerde en in 2009 'Hi Dad!'. Ze is ook stemactrice, en gaf onder meer Prinses Fiona een stem in de Duitse versies van de Shrek-films. In 2004 overleefden zij en haar moeder een tsunami in Sri Lanka, een gebeurtenis die ertoe leidde dat ze haar bezittingen verminderde en betrokken raakte bij het helpen van tsunami-slachtoffers. Sinds 2021 is ze co-host van de podcast 'Unglaublich krank' met arts Martin Mücke. Momenteel speelt ze een terugkerende rol in Die Kanzlei (vanaf 2024) en was ze deel van de hoofdcast van Blutige Anfänger (van 2020 tot 2024).

Ilka Bessin, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Ilka Bessin

Ilka Bessin is een Duitse komediant en actrice, geboren op 18 november 1971 in Luckenwalde, Brandenburg, Duitsland. Haar ouders waren een vrachtwagenchauffeur en een naaister, en ze heeft een oudere zus. Bessins achtergrond omvat diverse werkervaringen, waaronder een opleiding tot kok van 1988 tot 1990, werken als chef-kok tot 1989, en later als barman en discotheekmanager na de val van de Berlijnse Muur. Bessin's komische optredens worden grotendeels bepaald door haar vertolking van Cindy aus Marzahn, een personage gecreëerd voor en representatief voor de Berlijnse wijk Marzahn. Cindy wordt neergezet als een overgewichtige, langdurig werkloze vrouw met een pessimistisch kijk op het leven en daten, herkenbaar aan haar felroze velours joggingpak, krullende blonde haren en overdreven make-up. Bessin putte inspiratie voor dit personage uit Kurt Krömer's Pummelfee. Van begin 2009 tot april van datzelfde jaar verscheen Bessin in de komedieserie Schillerstraße op Sat.1, en speelde ze de rol van huisvrouw Ilka. Van 2009 tot 2012 presenteerde ze een wekelijkse show op RTL genaamd Cindy aus Marzahn & Die jungen Wilden. Ze toerde uitgebreid, met tours waaronder Schizophren – Ich wollte ’ne Prinzessin sein (2007-2008), Nicht jeder Prinz kommt uff’m Pferd (2009-2012), en PINK IS BJUTIFUL (2013-2014). Gedurende de periode van 2007 tot 2012 werd Bessin zes keer geëerd met een Duitse Comedy Award; dit omvatte Beste Nieuwkomer in 2007, erkenning als Beste Vrouwelijke Comedienne voor 2009, 2010 en 2011, en de award voor Beste TV-Soloprogramma in 2009. Ze beëindigde haar vertolking van Cindy aus Marzahn in juni 2016.

Ingolf Lück, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Ingolf Lück

Ingolf Lück is een Duitse cabaretier, acteur, regisseur en entertainer, geboren in april 1958 in Bielefeld, Noordrijn-Westfalen. Lück’s reis naar de komedie begon met de mede-oprichting van de kinder theatergroep Zick-Zack-Theaterbande in 1979, samen met Andreas Liebold. Na de ontbinding ervan in 1982, richtte hij het gezelschap Das Totale Theater op, dat een mix van cabaret-, clown- en muziekvoorstellingen presenteerde. Hij kreeg aanvankelijk aandacht door parodieën van sterren en televisiepresentatoren. In 1985 maakte hij de overstap naar de televisie, met de presentatie van de ARD muziekvideo show 'Formel eins' en een rol in de film Feel the Motion . You're Dead! (1987) en Peng! Du bist tot! (1986). Lück verwierf brede erkenning door zijn optredens in de Sat.1 “Wochenshow” van 1996 tot 2002. Hij presenteerde ook de Duitse versie van Don't Forget Your Toothbrush, getiteld Pack die Zahnbürste ein. Gedurende zijn carrière speelde hij in talrijke tv-films, waaronder Kein Mann für eine Nacht (1999), Thrill – Spiel um dein Leben (2000), Crazy Race (2003), The Chocolate Queen (2005) en Chubby Me (2007). Hij verscheen ook in sitcoms zoals 'Das Büro' en 'Der Doc'. Lück’s solo-voorstelling, ‘Caveman,’ was vanaf 2002 bijzonder succesvol. Meer recentelijk presenteerde hij het monodrama "Seite Eins" in Dinslaken op 15 november 2022, dat massamediapraktijken bekritiseert en de personages Marco, een boulevardjournalist, en Lea, een muzikant die haar eerste CD uitbrengt, bevat. Hij won het elfde seizoen van “Let's Dance” in 2018 met partner Ekaterina Leonova en werd daarmee de oudste winnaar. Hij ontving in 2016 de Verdienstorden des Landes Nordrhein-Westfalen en een ereprijs op de German Comedy Award in 2014. Momenteel woont hij in Keulen.

Mario Barth, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Mario Barth

Mario Wolfgang Barth, geboren op 1 november 1972 in Berlijn-Mariendorf, is een Duitse cabaretier. Hij groeide op als een van zes kinderen in Berlijn-Mariendorf, met een vader uit Ulm en een moeder uit Oberbayern. Na het afronden van een leerlingplaats als telecommunicatie elektricien bij Siemens in Berlijn, volgde hij kortstondig acteerstudies in 1995 en nam hij deel aan komische trainingen, onder meer aan de Köln Comedy Schule. Barth kreeg vroegtijdige ervaring met korte optredens in televisieprogramma's zoals NightWash en Quatsch Comedy Club. Vanaf de eerste maanden van 2001 draait zijn theaterproductie 'Männer sind Schweine, Frauen aber auch!' (Mannen zijn varkens, maar vrouwen ook!) continu. Een live DVD van 'Männer sind Schweine, Frauen aber auch!' bereikte in 2005 de nummer 3 op de Duitse Album Charts en werd platina, waarna hij twaalf platina- en één gouden plaat awards ontving. Hij ontving de Duitse Comedy Award voor zijn programma 'Männer sind primitiv, aber glücklich!' in 2006. Barth heeft aanzienlijke erkenning gekregen voor zijn live optredens. In juli 2008 vestigde hij een wereldrecord als de 'Live Comedian met het Meest Aantal Kijkers,' waarbij hij optrad voor ongeveer 70.000 mensen in het Olympisch Stadion van Berlijn, en opnieuw in juni 2014 met 116.498 toeschouwers. Hij bracht een single 'Mensch Berlin' uit met Paul Kuhn na het stadionevenement in 2008. Vanaf 2009 presenteerde hij het comedyprogramma 'Willkommen bei Mario Barth' op RTL; bovendien is hij sinds 2013 de presentator van 'Mario Barth deckt auf!'. Hij blijft optreden en organiseert sinds 2019 'Mario Barth & Friends'. Hij is ook actief als eenmanszaak en beherend partner van verschillende productiebedrijven.

Matze Knop, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Matze Knop

Matze Knop, geboren als Matthias Knop op 11 november 1974 in Lippstadt, Duitsland, is een Duitse cabaretier en imitator. Hij groeide op in Lippstadt met zijn jongere broer Timo. Zijn vader was jeugdvoetbaltrainer bij Borussia Lippstadt, en hij heeft een oom die de voorzitter is van een Mau Mau club nabij Lippstadt. Knop begon zijn mediacarrière als radio-editor bij Radio Bielefeld, nadat hij journalistiek had gestudeerd aan de Universiteit van Dortmund. Hij verwierf aanvankelijk erkenning met de comedy persona 'Supa Richie' aan het einde van de jaren 90, en behaalde grotere bekendheid door verschillende humoristische liedjes die de Duitse singlelijsten bereikten. Hij werd in 1998 genomineerd voor een Musikpreis Echo-award in de categorie Comedy. Hij werkte ook als stemacteur, onder meer door Adam Sandler te vertalen in de film *The Waterboy*. Zijn vroege werk omvatte optredens op de radio, televisie en in de hitlijsten. Gedurende zijn carrière heeft Knop verschillende televisie- en radioprogramma's gepresenteerd, waaronder op Sat.1 in 2002 en op RTL in 2007. Hij verscheen regelmatig in . Hij toert regelmatig met podiumprogramma's zoals (2009-2012), (vanaf 2012) en momenteel (vanaf 2021). Hij co-host ook de podcast met Oliver Pocher, Reiner Calmund en Tobi Holtkamp. Hij is een voetbalparodieënmaker en expert voor ARD, ZDF, Sky en Sport 1, en presenteert de show 'Matze und der Fußball'. Naast zijn komische werk is Knop een fervent voetballer, hij speelt al sinds zijn zesde en speelt nog steeds actief voor RW Horn. Hij steunt het goede doel 'Kinderlachen e.V.' en runt de Matze Knop Foundation, die achtergestelde kinderen ondersteunt. Momenteel woont hij in de buurt van het ouderlijk huis in Lippstadt met zijn vriendin en houdt dagelijks een dankbaarheidsdagboek bij.

Michael Kessler, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Michael Kessler

Michael Kessler is een Duitse acteur, komiek, theaterregisseur, auteur en presentator. Geboren op 24 juni 1967 in Wiesbaden, groeide hij op als het derde kind van drie, met een vader die opticien was en een moeder die huisvrouw. Hij bezocht Gymnasium am Mosbacher Berg in Wiesbaden, waar hij in 1986 afstudeerde met zijn Abitur en deelnam aan de theaterclub van de school. Kessler kreeg vroegtijdig podiumervaring door optredens bij het Hessische Staatstheater Wiesbaden. Na het behalen van een diploma van de Westfälische Schauspielschule Bochum van 1988 tot 1992, begon hij zijn professionele acteercarrière. Hij speelde bij het Schauspielhaus Bochum, Schauspiel Frankfurt, Nationaltheater Mannheim en Schauspielhaus Zürich. Tijdens zijn studie vertolkte hij Georg Zierschnitz in Frühlings Erwachen en Raoul in Die Jungfrau von Orléans . Van 1992 tot 1995 was Kessler verbonden aan het Nationaltheater Mannheim, waar hij optrad in toneelstukken zoals Der Raub der Sabinerinnen , Die heilige Johanna en Gespenster . Zijn filmdebuut maakte hij in 1991 als 'Klausi' in Manta, Manta , waarmee hij erkenning verwierf, evenals bij zijn latere optreden in de komedieserie Switch . Kessler's carrière breidde zich uit naar televisie en theater met talloze rollen. Hij verscheen in programma's zoals Siebenbirken , Schwarz greift ein en Hotel Mama vanaf 1992. Van 2005 tot 2009 speelde hij in het toneelstuk Männerhort in Berlijn, en trad later op bij de Komödie am Kurfürstendamm. Hij presenteerde Berliner Nacht Taxe op RBB Fernsehen van 2006 tot 2009, met 42 afleveringen. Kessler heeft ook stemacteurswerk geleverd voor films zoals Rango , The Smurfs 2 en Angry Birds , en heeft bijgedragen aan audio plays en televisieshows. Hij ontving de Duitse Comedy Award in 2008 in de categorie 'Beste Acteur' en werd erkend met andere prijzen, waaronder de Deutscher Fernsehpreis, Grimme-Preis en Romy. Momenteel treedt hij nog steeds op het toneel op en verschijnt hij in diverse film- en televisieproducties, waaronder Ein Fall für die Erdmännchen en staat gepland om in 2026 te filmen voor Nord Nord Mord en Rent a Black .

Mike Krüger, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Mike Krüger

Mike Krüger, geboren als Michael Friedrich Wilhelm op 14 december 1951 in Ulm, is een Duitse cabaretier, acteur, kabarettkunstenaar en zanger. Hij had een moeilijke jeugd, opgegroeid in Hamburg na de dood van zijn moeder en naar een kostschool waar lichamelijke straffen werden toegepast; hij gebruikte humor om met deze moeilijke tijden om te gaan. Na aanvankelijk als betonstorter te hebben getraind en architectuur te hebben gestudeerd, zette hij een showcarrière in, waarbij hij vroegtijdig steun kreeg van Rudi Carrell, die hem in 1975 uitnodigde voor "Am laufenden Band". Krüger verwierf bekendheid door populaire komediehits, succesvolle films en televisieprogramma's, waarmee hij decennialang miljoenen kijkers entertainde. Hij behaalde hitnoteringen met nummers als "Mein Gott, Walther" (1975) en "Der Nippel" (1980). Zijn humor combineert klassieke grappen met muzikale elementen en charme, waarbij hij vaak bekende liedjes in zijn act opneemt. Hij speelde in verschillende films, waaronder Piratensender Powerplay (1981), Die Supernasen (1983) samen met Thomas Gottschalk, Zwei Nasen tanken Super (1984), Seitenstechen (1985) geregisseerd door Dieter Pröttel en Geld oder Leber! (1986). Hij verscheen ook in Die Einsteiger (1985) en Die Senkrechtstarter (1989), waarbij hij zijn rol als Mike hernam in de laatste. Gedurende zijn carrière presenteerde Krüger talloze televisieprogramma's, waaronder "Vier gegen Willi" (1987-1989), "Der Comedyflüsterer" (2007) en “Klüger mit Krüger (AT)” (2006). Hij verscheen ook in reclames voor Hagebau Markt vanaf 2009 en componeerde muziek voor een Mercedes-Benz Transporter reclame in 2011. Beschouwd als een grote cultfiguur in de Duitse komedie, blijft hij fans vermaken met live optredens en humoristische toneelvoorstellingen vol nostalgie. In 2015 publiceerde hij zijn autobiografie "Mein Gott, Walther" en verscheen hij op de Frankfurter Buchmesse om deze te presenteren. Hoewel hij zich de afgelopen jaren uit de showbusiness heeft teruggetrokken, was zijn laatste televisieoptreden in 2017, waardoor een nalatenschap van decennia aan entertainment achterblijft.

Sig Arno, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Sig Arno

Sig Arno, geboren Siegfried Aron op 27 december 1895 in Hamburg, Duitsland, was een Duits-Joodse filmacteur en toneelkomiek. Zijn ouders waren Louis Aron en Emilie Elise Adele Amanda Bez. Hij bezocht de Talmud-Tora School in Hamburg en werd opgeleid als modeontwerper aan de Hamburger Kunstgewerbeschule. Arno werd lid van de Hamburger Theaterverein en trad op in het Harburger Stadttheater vanaf 1913/14, gevolgd door het Hamburger Neuen Operetten-Theater van 1914 tot 1916. Hij diende als soldaat aan de Westfront vanaf eind 1916. Arno's carrière begon serieus vóór 1920, toen hij al een bekende toneelkomiek was in Duitsland. Na de Eerste Wereldoorlog trad hij op in het Flora-Theater in Altona (1918-1920) en werkte vervolgens in 1920/21 bij het Neues Deutsches Theater in Praag. Eind 1921 verhuisde hij naar Berlijn, waar hij optrad in het Thalia-Theater en later in het Metropol-Theater. Hij maakte zijn filmdebuut in Die rote Katze in 1921 en verscheen regelmatig in komedies vanaf midden jaren twintig, vaak als komisch duo met Kurt Gerron. Tussen 1923 en 1929 nam hij Schlager-, operette- en filmmuziek op voor Homocord, Electrola en Orchestrola. Hij staat het best bekend om zijn rol als Toto in The Palm Beach Story (1942), hoewel hij in ongeveer 90 films in Duitsland en meer dan 50 in Hollywood verscheen. Vanwege de opkomst van Adolf Hitler emigreerde Arno in 1933 uit Duitsland en werkte hij in Europa tot 1939 voordat hij naar Hollywood verhuisde. Hij verscheen in films zoals Pardon My Sarong en The Mummy's Hand , en speelde belangrijke rollen in The Bells of Notre Dame (1939), The Great Dictator (1940) en A Guy Named Joe (1942). Hij speelde vaak obers of maîtres d'hôtel. Arno stond drie keer op Broadway, waaronder in Song of Norway (1944-46) en Time Remembered , waarvoor hij in 1958 werd genomineerd voor een Tony Award. Hij werd in 1945 Amerikaans staatsburger en ontving in 1966 de Filmband in Goud op het Duitse Filmprijsfestival. Sig Arno overleed op 17 augustus 1975 in Woodland Hills, Californië, aan de gevolgen van Parkinson; zijn as werd over zee verspreid.