Maurizio Micheli
Urodzony w Livorno 3 lutego 1947 roku, Maurizio Micheli to Włoch, który pracuje jako aktor, aktor głosowy, komik, autor, dramaturg i osobowość telewizyjna. Spędził swoje wczesne lata w Livorno do lat 11, kiedy jego rodzina przeniosła się do Bari, gdzie mieszkał przez dziesięć lat. Po ukończeniu Liceo classico Orazio Flacco w Bari, przeniósł się do Mediolanu w wieku 21 lat, aby realizować swoje ambicje aktorskie. To doprowadziło go do studiów w szkole Piccolo Teatro di Milano i uzyskania dyplomu D.A.M.S. na Uniwersytecie Bolońskim z Luigi Squarzina. Kariera Micheli’ego rozpoczęła się od debiutu w teatrze kabaretowym «Il Refettorio» w Mediolanie, gdzie wystąpił w 'Madre scoraggio' Franco Nebbia. Kontynuował doskonalenie swojego warsztatu, współpracując z Patrice Chéreau w Piccolo Teatro di Milano i Aldo Trionfo w Teatro Stabile dell'Aquila. Pod koniec lat 70. i w latach 80. zyskał szeroką popularność jako komik dzięki występom w programach rozrywkowych takich jak Fantastico , W le donne , Al Paradise i A tutto gag . W tym okresie był również aktywny na scenie, gdzie stworzył popularne postacie pochodzenia puglieskiego, w tym zakochanego mężczyznę i DJ-a Dino de Nitis. Pojawił się także w filmach takich jak Allegro non troppo (1976) i Sono un fenomeno paranormale (1985), a znany jest ze swojej roli w Il commissario Lo Gatto (1986). Poza swoimi komediowymi występami, Micheli wykazał się szerokim zakresem twórczych przedsięwzięć. Reżyserował kilka filmów między 1974 a 1988 rokiem, w tym Patria e mammà , Giovinezza addio! , Magic Modern Macbett , Mi voleva Strehler , Nudo e senza meta , In America lo fanno da anni i Un mandarino per Teo . Napisał i wystąpił w dziesięciu przedstawieniach od 1972 roku, a szczególnej popularności zyskało Mi voleva Strehler (1978), współautorstwa Umberto Simonetty, z towarzyszeniem Giovanniego Del Giudice na pianinie i osiągającym ponad 1000 przedstawień, nawet wystawianym w Paryżu. Micheli napisał powieść Garibaldi amore mio w 2002 roku, która została zaadaptowana do komedii teatralnej wystawionej w latach 2003-2004 w Teatro Franco Parenti w Mediolanie. Opublikował również swoją autobiografię, Sciambagne! , w 1996 roku i prowadził program quizowy 'Il delitto è servito' od 1992 do 1993 roku. W 1999 roku otrzymał tytuł Ufficiale-Ordine al merito della Repubblica italiana. Od 1998 roku jest w związku z aktorką Benedictą Boccoli, a ślub wzięli 28 sierpnia 2025 roku.