Maurizio Micheli
Geboren in Livorno op 3 februari 1947, is Maurizio Micheli een Italiaan die werkt als acteur, stemacteur, komiek, auteur, toneelschrijver en televisiepersoonlijkheid. Hij bracht zijn vroege jaren door in Livorno tot de leeftijd van 11, toen zijn gezin naar Bari verhuisde, waar hij tien jaar woonde. Na het afstuderen aan Liceo classico Orazio Flacco in Bari, verhuisde hij op 21-jarige leeftijd naar Milaan om zijn acteerdromen na te jagen. Dit leidde tot een studie aan de Piccolo Teatro di Milano school en het behalen van een diploma D.A.M.S. aan de Universiteit van Bologna met Luigi Squarzina. Micheli's carrière begon met een debuut bij het Teatro-cabaret «Il Refettorio» in Milaan, waar hij Franco Nebbia's 'Madre scoraggio' vertolkte. Hij bleef zijn vaardigheden aanscherpen, door te werken met Patrice Chéreau bij het Piccolo Teatro di Milano en Aldo Trionfo bij het Teatro Stabile dell'Aquila. Tijdens de late jaren zeventig en de jaren tachtig verwierf hij wijdverspreide populariteit als komediant door optredens in variétéshows zoals Fantastico , W le donne , Al Paradise en A tutto gag . Deze periode zag hem ook actief op het toneel, waar hij populaire personages van Pugliese afkomst creëerde, waaronder een verliefde man en DJ Dino de Nitis. Hij verscheen ook in films zoals Allegro non troppo (1976) en Sono un fenomeno paranormale (1985), en staat bekend om zijn rol in Il commissario Lo Gatto (1986). Naast zijn komische optredens heeft Micheli een divers scala aan creatieve bezigheden getoond. Hij regisseerde tussen 1974 en 1988 verschillende films, waaronder Patria e mammà , Giovinezza addio! , Magic Modern Macbett , Mi voleva Strehler , Nudo e senza meta , In America lo fanno da anni en Un mandarino per Teo . Hij schreef en speelde ook tien shows vanaf 1972, waarbij Mi voleva Strehler (1978), mede geschreven door Umberto Simonetta, bijzonder bekendheid verwierf, met Giovanni Del Giudice op piano en meer dan 1000 voorstellingen gaf, zelfs in Parijs werd opgevoerd. Micheli schreef de roman Garibaldi amore mio in 2002, die werd verwerkt tot een toneelkomedie die in 2003-2004 werd opgevoerd in het Franco Parenti Theater in Milaan. Hij publiceerde ook zijn autobiografie, Sciambagne! , in 1996 en presenteerde de quizshow 'Il delitto è servito' van 1992 tot 1993. Hij ontving de titel Ufficiale-Ordine al merito della Repubblica italiana in 1999. Sinds 1998 heeft hij een relatie met actrice Benedicta Boccoli, en ze trouwden op 28 augustus 2025.