Dennis Michael Miller, Amerykanin, pracował jako komentator polityczny, występował w komedii stand-up, prowadził talk shows, napisał, działał, a wcześniej służył jako sportscaster.
Dercy Gonçalves, urodzona Dolores Gonçalves Costa w Santa Maria Madalena, Rio de Janeiro, 23 czerwca 1907 roku, była brazylijską aktorką, komikiem i piosenkarką. Używała pseudonimu Dercy Gonçalves i cieszyła się 86-letnią karierą, rozpoczynając swoją pracę jako dziecko przy kasie kina. Tam nauczyła się technik charakteryzacji i aktorstwa, obserwując filmy. W wieku 17 lat opuściła dom, aby dołączyć do wędrownej trupy teatralnej w Macaé, a później występowała z cyrkową firmą Maria Castro. Jej rodzina miała mieszane pochodzenie; babcia ze strony ojca pochodziła z Dakaru (Senegal), dziadek z Coimbry (Portugalia), a inna babcia była „prawie Indianką”. Kariera Gonçalves obejmowała pracę w teatrze, rewii, filmie, radiu i telewizji. Osiągnęła znaczący sukces w teatrze ‘Casa de Caboclo’ w Rio de Janeiro, począwszy od 1932 roku. Około 1931 roku założyła duet o nazwie 'Os Pascoalinos' z Eugênio Pascoal; jednakże ich związek zakończył się, gdy on opuścił ją z powodu gruźlicy. Zyskała sławę dzięki humorystycznemu używaniu wulgaryzmów i została uznana za ważną postać w brazylijskim teatrze improwizowanym. Jej styl charakteryzowały niekonwencjonalne wywiady i częste używanie przekleństw. W 1991 roku wywołała kontrowersje, ujawniając pierś podczas karnawału w Rio de Janeiro. Zaskakująca długowieczność Dercy Gonçalves w branży rozrywkowej została oficjalnie uznana przez Księgę Rekordów Guinnessa, która przyznała jej tytuł osoby z najdłuższym stażem aktorskim (1922-2008). Biografia zatytułowana Dercy de Cabo a Rabo ukazała się w 1994 roku autorstwa Marii Adelaide Amaral. Amaral później zaadaptowała tę książkę na miniserial z 2012 roku, Dercy de Verdade , w którym główne role zagrały Luisa Périssé, Heloísa Périssé i Fafy Siqueira. Gonçalves zaprojektowała swój mauzoleum, o kształcie szklanej piramidy, w której została pochowana w pozycji stojącej, już w 1991 roku. Zapalenie płuc spowodowało jej śmierć 19 lipca 2008 roku w wieku 101 lat; następnie została pochowana na cmentarzu Santa Maria Madalena w Rio de Janeiro.
Didier Porte to francuski komik, gospodarz programu radiowego, dziennikarz i humorysta urodzony 29 stycznia 1958 roku w Compiègne. Obecnie ma 68 lat. Jego rodzice są Francuzami i od pokoleń mieszkają we Francji. Porte uzyskał dyplom z ekonomii na Uniwersytecie Paris-X Nanterre w 1980 roku. Opisuje siebie jako „dziennikarza de complément” (dziennikarza uzupełniającego) a nie zwykłego rozrywacza. Porte rozpoczął karierę dziennikarską w 1984 roku w La Dépêche du Midi, a następnie współpracował z różnymi mediami, w tym z Le Matin de Paris, L’Étudiant, Canal 102, TSF 93, RMC, RFM, Europe 2 i Ouï FM. W latach 1984–1992 pracował jako reporter-reżyser przy programie 'Culture Pub' na M6. Wspólnie z Anne Magnien współtworzył program 'La Nuit de la connerie' na Canal+ oraz książkę 'Le Grand Livre de la connerie' z Williamem Reymond. Jego praca obejmowała również udział w programach takich jak 'Les Lois de la jungle', 'Éconoclaste', 'Tutti frutti', 'Comme au cinéma' i 'Héros vinaigrette'. Kariera Didiera Portego obejmuje stałe rubryki w radiu France Inter, rozpoczynając w 1993 roku od 'Zappinge' i kontynuując przez programy takie jak 'Zoom', 'Audimatraquage', 'Rien à cirer', 'Les P’tits Déj’s', 'Changement de direction', 'Rien à voir' i 'Le Fou du roi'. Kilkakrotnie stanął przed procesami o zniesławienie w związku z jego komentarzami. Zadebiutował jako performer w 1998 roku z L'Ami des vedettes , a następnie wystąpił w innych programach, w tym Entracte manqué , Didier Porte joue et gagne à être connu , Didier Porte aime les gens i Didier Porte fait rire les masses . Od 2013 roku występuje z programem Didier Porte à droite! Parodiuje Nicolasa Sarkozy'ego i jego administrację, znany jest ze swojej 'bezlitosnej' satyry; w zeszłym tygodniu wyśmiewał Bernarda Kouchnera, ówczesnego ministra spraw zagranicznych. Jego praca przyciąga coraz więcej słuchaczy, przyczyniając się do odrodzenia politycznie zaangażowanej francuskiej komedii. Pojawił się jako sam siebie w filmie 'Satire dans la campagne' i nadal współpracuje z wersją internetową 'Là-bas si j'y suis' od 2015 roku.
Karl Diedrich Bader, amerykański aktor i komik, jest najbardziej znany ze swojej pracy w komedii i spektaklach przesiadkowych. Zajmował regularne miejsca obsady na sitcoms The Drew Carey Show, American Housewife and Outsourcing, i powrócił również w powtarzających się częściach na lepsze rzeczy i Wip. Jego życiorys zawiera Beverly Hillbillies (1993), Office Space (1999) i Napoleon Dynamite (2004).
Diego Esteban Capusotto, urodzony w Argentynie, pracuje jako aktor, humorarzysta, pisarz i kierowca. Jego kariera została wyróżniona przez prowadzenie programów Cha Cha Cha Cha, wszystkie za dwa pesos, Petera Capusotto i jego filmy.
Dieter Thomas był niemieckim artystą kabaretowym i komikiem, urodzonym 18 marca 1947 roku w Limburg an der Lahn. Jego wczesne życie obróciło się kilka razy w nieoczekiwane strony; po ukończeniu szkoły podstawowej w latach 1953-1961 dwukrotnie nie zdał egzaminu na stanowisko elektryka w wieku 14 lat i zamiast tego pracował w fabryce. Kolejne próby formalnej edukacji, w tym niepowodzenie na egzaminie do szkoły policyjnej we Wiesbaden w 1963 roku, również okazały się bezskuteczne. Uniknął służby wojskowej dzięki temu, co opisał jako podstęp, doświadczenie, które, jak uważał, zapoczątkowało jego późniejszy talent komediowy. Następnie przez dwa lata podróżował po świecie, zanim osiadł we Frankfurcie nad Menem pod koniec lat 60. i brał udział w protestach studenckich. Kariera Dietera Thomasa nabrała kształtu w połowie lat 70. W 1975 roku zdał maturę, a następnie przez krótki czas studiował niemiecką filologię i nauki polityczne na Uniwersytecie Johann Wolfgang Goethego we Frankfurcie nad Menem, jednak nie ukończył tych studiów. Od 1976 roku rozwijał charakterystyczną osobowość sceniczną z różnymi partnerami. Latem 1976 roku współzałożył "Teatr Chaosu Karla Nappa", który działał do lata 1981 roku. Następnie, w styczniu 1982 roku, współzałożył "Vorläufige Frankfurter Fronttheater" (później "Frankfurter Fronttheater") wraz z Matthiasem Beltzem i Hendrike von Sydow. Jego występy często parodiowały bieżące wydarzenia, w tym tematy takie jak "Startbahn West" i "zakład przetwarzania odpadów Wackersdorf", a także działania policji podczas demonstracji studenckich. Styl komediowy Dietera Thomasa był wyjątkowy, łącząc żonglerkę przedmiotami takimi jak piłki, owoce, a nawet małe choinki. W swoich występach wykorzystywał również groteskowy hesenski dialekt ('Gebabbel'). Przez ponad 30 lat występował satyrycznie, często celując w scenę Sponti i często podważając autentyczność własnych wypowiedzi. Pojawiał się w programach telewizyjnych i filmach z Hendrike von Sydow, m.in. w 'Scheibenwischer', 'Zu Gast im Fronttheater', 'Dieter & Hendrike' i 'Die Sache ist gelaufen.' Później stworzył program "Weihnachts(d)App" i planował wydać aplikację związaną z nim, mającą pomóc w poruszaniu się podczas spotkań rodzinnych podczas świąt. Współpracował z wieloma innymi komikami w trakcie swojej kariery i był opisywany jako "Urhesse", który patrzył na świat z perspektywy zabawnego, małego miasteczka łobuza. Dieter Thomas zmarł w Limburg an der Lahn 8 kwietnia 2016 roku, po zdiagnozowaniu raka zaledwie kilka miesięcy wcześniej.
Dieudonné Mbala Mbala, który często używa pseudonimów Dieudonné lub Dieudo, jest francuskim artystą pracującym jako komik, aktor i działacz polityczny. Urodził się 11 lutego 1966 roku w Fontenay-aux-Roses we Francji, syn kameruńskiego księgowego i francuskiej socjolog. Po rozwodzie rodziców, gdy miał rok, wychowywała go matka, a dzieciństwo spędził na przedmieściach Paryża. Po ukończeniu Lycée Lakanal de Sceaux i Lycée Michelet de Vanves bez uzyskania dyplomu, pracował jako przedstawiciel handlowy, zanim rozpoczął karierę komika. Dieudonné zyskał początkowo uznanie w latach 90. jako część komediowego duetu Élie et Dieudonné z Élie Semoun. Ich poczucie humoru początkowo było identyfikowane jako antyrasistowskie, a w 1993 roku założyli razem Bonnie Productions. Następnie podjął karierę solową, tworząc świadome społecznie przedstawienia jednoosobowe i występując również w filmach. W latach 2006–2020 miał związek z Noémie Montagne i doczekał się pięciorga dzieci. Pod koniec lat 90. Dieudonné stał się aktywnie politycznie, początkowo sprzeciwiając się prawicowym ekstremistom, ale jego poglądy uległy znaczącym zmianom na przestrzeni czasu. Od lat 2000. jego wypowiedzi coraz częściej spotykały się z oskarżeniami o antysemityzm i prowokowały kontrowersje. W 1997 i 2001 roku kandydował w wyborach legislacyjnych w Champagny-en-Vanoise, początkowo sprzeciwiając się Frontowi Narodowemu. Później, w 2007 roku, stał się politycznym sojusznikiem i przyjacielem Jeana-Marie Le Pena, stopniowo przesuwając się w kierunku „francuskiego nacjonalnego socjalizmu” Alaina Sorala i Frontu Narodowego. We Francji, Belgii i Szwajcarii skazano go za przestępstwa, w tym mowę nienawiści, promowanie terroryzmu, zaprzeczanie Holokaustowi i zniesławienie. Znaczące incydenty obejmują szkic z 2003 roku przedstawiający izraelskiego osadnika jako nazistę oraz oskarżenia z 2013 roku o wyśmiewanie żydowskiego dziennikarza. Charakterystyczny gest, tzw. „quenelle”, stał się głośny w 2013 roku. W trakcie swojej kariery spotkał się z częstymi ograniczeniami ze strony tradycyjnych mediów, a liczne występy zostały przerwane przez władze lokalne; konkretnie produkcja między 2013 a 2014 rokiem doprowadziła do oficjalnego zakazu ze strony francuskiego rządu. Media, politycy i politolodzy w dużej mierze uważają go za antysemitę, a on sam identyfikuje się jako „antyestablishment” i „anty-syjonista”.
Dimitrije Banjac, rođen u Srbiji, bavi se glumama, komedijom i scenarističkim radom. Zajedno sa Nikolom Škorićem i Dejanom Ćirjakovićem stoji iza nastanka i glume u brojnim omiljenim televizijskim programima kao što su Noćna smena, Velika Srbija, Srbi u svemiru, Pravi fudbal i Državni posao. Srpska publika najviše prepoznaje njegov lik profesora Kišprdilova u seriji Noćna smena i Άorđa Čvarkova iz Državnog posla.
Dinyar Contractor, urodzony w 1946 roku, był indyjskim aktorem, który pracował szeroko na scenie teatralnej, filmowej i telewizyjnej. Był uznawany za komika i aktora teatralnego, występując w teatrach Gujarati i Hindi [1, 2]. Jego profesjonalna kariera aktorska rozpoczęła się w 1966 roku [4, 31], po krótkim okresie, w którym uzyskał dyplom farmaceutyczny i pracował jako przedstawiciel medyczny [32]. Wszechstronność Contractora jest widoczna w szerokim zakresie ról, jakie sięgał, występując w filmach Bollywood i Tollywood [3] oraz wykazując głęboką wiedzę o teatrze, potrafiąc nawet identyfikować plagiatowane sztuki [17]. Często określano go jako „komika o księżycowatej twarzy” [16], co sugerowało charakterystyczny styl komediowy. Filmografia aktora obejmowała różnorodne kreacje postaci. Zagrał właściciela kina w Cinema Cinema (1979) [7] i przyjął role przedstawicieli władzy, takie jak dyrektor szkoły w Khiladi i Jawab , oraz sędzia w Kranti i Khichdi: The Movie [8, 9]. Inne godne uwagi role filmowe to menedżer kasyna w Baadshah , pan Roy w Jhankaar Beats , dyrektor szkoły w Mujhse Shaadi Karogi oraz dyrektor generalny hotelu w Chori Chori Chupke Chupke [10, 11, 12]. Pojawił się również jako pan Lobo, służący, w 36 China Town i wystąpił w filmach takich jak Baazigar [13, 27]. Jego praca telewizyjna obejmowała role w serialach takich jak Khichdi , Tarak Mehta Ka Ooltah Chashma i Do Aur Do Paanch [28], rozpoczynając od współpracy przy programie 'Aao Marvao Meri Saathe' na kanale DD-2 u boku Adi Marzbana w 1984 roku [5, 29]. Wkład Dinyara Contractora do indyjskiego teatru i kina był szeroko uznawany. Był doświadczonym aktorem i reżyserem teatralnym [15] i otrzymał prestiżowe odznaczenie Padma Shri w styczniu 2019 roku [6, 23]. To uznanie nastąpiło po okresie, w którym przechodził rekonwalescencję po dolegliwościach kręgosłupa [24] i przebywał w szpitalu Global przez 29 dni [19]. Zmarł 5 czerwca 2019 roku w wieku 77 lat w Mumbai [14, 18], a jego pogrzeb odbył się na krematorium Worli [20]. Trybuty napływały od premiera Narendry Modiego i Smriti Irani za pośrednictwem mediów społecznościowych [25], co odzwierciedla szacunek i uczucia, jakie zyskał podczas swojej kariery. Przeżyło go czworo rodzeństwa [21, 22].
Niemiecki aktor, komik i prezenter telewizyjny, Dirk Bach urodził się w Kolonii 23 kwietnia 1961 roku. W wieku 51 lat zmarł w Berlinie 1 października 2012 roku; podejrzewa się niewydolność serca jako przyczynę. Jego rodzice, Willi i Trude Bach, pracowali oboje dla WDR i zajmowali się badaniami historii regionu. Karierę rozpoczął w niezależnym teatrze w Kolonii bez formalnego wykształcenia. Wczesna kariera Bacha obejmowała pracę w teatrach w Amsterdamie, Brukseli, Londynie, Nowym Jorku, Utrechcie i Wiedniu po ukończeniu szkoły w 1980 roku. Pierwszą rolę teatralną otrzymał w 1978 roku w Prometeuszu Heinera Müllera. W latach 1992–1996 był stałym członkiem zespołu Schauspiel Köln. Szersze uznanie zyskał w 1992 roku programem The Dirk Bach Show, nadawanym na RTL, a później na Super RTL. Grał w serialach telewizyjnych takich jak Lukas (1996–2001) i Der kleine Mönch (2002), oraz grał rolę Pepe w Sesamstraße od 2000 do 2007 roku. Bach zyskał uznanie na poziomie krajowym dzięki roli samotnego ojca w sitcomie Lukas, który nadawany był przez pięć sezonów. Od 2004 do 2012 roku zdobył znaczną rozpoznawalność jako współprowadzący program Ich bin ein Star – Holt mich hier raus! z Sonją Zietlow. Podczas swojej kariery otrzymał kilka nagród, w tym Telestar w 1996 roku, German Comedy Award w 1999 roku oraz Złotą Kamerę w 2001 roku. Bach był działaczem LGBT i członkiem organizacji LSVD, aktywnie prowadził zbiórki funduszy na rzecz organizacji charytatywnych zajmujących się AIDS oraz wspierał Amnesty International i PETA.
Dmitry Jurijewicz Chrustalew, urodzony 20 lutego 1979 roku w Leningradzie (obecnie Sankt Petersburg), jest rosyjskim prowadzącym programy rozrywkowe, aktorem, humorystą i prezenterem telewizyjnym. W dzieciństwie uprawiał tańce towarzyskie. Rozpoczął naukę w 1997 roku na Państwowym Uniwersytecie Rolniczym w Puskinie, początkowo studiując rolnictwo, a następnie przeniósł się na Wydział Ekonomiczny Państwowego Uniwersytetu Aparatury Kosmicznej i ukończył studia z tytułem „Menedżer Nauki i Edukacji”. Kariera Chrustalewa nabrała znaczącego tempa dzięki jego zaangażowaniu w KVN (Klub Kreatywnych Młodych Ludzi). Od 1998 do 2005 roku występował z zespołem 'Zespół z Sankt Petersburga,' stając się jego kapitanem w wieku 19 lat. Ten zespół odniósł znaczne sukcesy, wygrywając Puchar Moskwy w 1998 roku, docierając do finałów Wyższej Ligi w 1999 roku, otrzymując nagrodę 'Mały KiViN w Ciemności' w 2000 roku i zostając wice-mistrzami w 2002 roku. Poprowadził również zespół 'ZSRR' do zwycięstwa w Letnim Pucharze KVN w 2003 roku. Szczególną sławę zyskał dzięki parodiom Władimira Putina i Władimira Lenina, co przyczyniło się do jego rosnącej rozpoznawalności. Po latach występów w KVN, Chrustalew rozszerzył swoją obecność komediową w telewizji. Od 2007 roku był członkiem programu Comedy Club w duecie z Wiktorem Wasiliewem i występował w 'Comedy Woman' od 2008 roku. Współprowadził program 'Wieczór Urganta' od 30 września 2013 do 12 października 2016, gdzie zasłynął segmentem 'Kulturalne Przygody Vity i Mityi' z Wiktorem Wasiliewem. Prowadził również takie programy jak 'St. Petersburg Stand-up Club' (2014) i 'Teatr Różnorodności' (2014-2015). W jego filmografii znajdują się role w 'Najlepszy Film 2' (2009), 'W ciąży' (2011) oraz serialu 'Koleżanki'. Obecnie jest współprowadzącym reaktywowanym programie parodystycznym 'Duża Różnica'.
Rodolfo Vera Quizon Sr., który występował pod nazwą Dolphy, był aktorem i komikiem z Filipin. Filipińska prasa często ukoronowała go w "Królu Komedii" i pojawił się w licznych filmach komediowych i programach telewizyjnych w karierze, która trwała ponad sześćdziesiąt lat.
Albania
1
Armenia
2
Argentyna
36
Austria
27
Australia
52
Azerbejdżan
1
Bangladesz
1
Belgia
13
Bułgaria
57
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
27
Białoruś
2
Kanada
125
Demokratyczna Republika Konga
3
Szwajcaria
17
Wybrzeże Kości Słoniowej
1
Chile
15
Kamerun
1
Chiny
8
Kolumbia
4
Kuba
4
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Ekwador
2
Estonia
5
Egipt
10
Hiszpania
74
Etiopia
1
Finlandia
15
Francja
214
Wielka Brytania
365
Gruzja
1
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Chorwacja
2
Haiti
1
Węgry
7
Indonezja
23
Irlandia
31
Izrael
10
Indie
47
Irak
3
Iran
6
Islandia
4
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
37
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
3
Liban
5
Sri Lanka
1
Litwa
1
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
4
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Singapur
3
Słowenia
4
Słowacja
2
Salwador
1
Syria
1
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Ukraina
11
Uganda
7
Stany Zjednoczone
213
Urugwaj
4
Uzbekistan
1
Wenezuela
5
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
3
Zimbabwe
1
