Dennis Michael Miller, een Amerikaanse, heeft gewerkt als een politieke commentator, uitgevoerd stand-up comedy, gastheer talkshows, geschreven, acteerde, en eerder diende als een sportcaster.
Dercy Gonçalves, geboren als Dolores Gonçalves Costa in Santa Maria Madalena, Rio de Janeiro, op 23 juni 1907, was een Braziliaanse actrice, komediante en zangeres. Ze gebruikte de artiestennaam Dercy Gonçalves en genoot een carrière van 86 jaar, waarbij ze als kind begon met werken bij een bioscoopkaartverkoopkantoor. Daar leerde ze make-up en acteervaardigheden door films te observeren. Op 17-jarige leeftijd verliet ze haar huis om zich aan te sluiten bij een reizend theatergezelschap in Macaé, en trad later op met het circusbedrijf Maria Castro. Haar familie had een gemengd erfgoed; haar grootmoeder paternaal was afkomstig uit Dacar (Senegal), haar grootvader uit Coimbra (Portugal), en een andere grootmoeder was 'bijna Indiaans'. Gonçalves’ carrière omvatte werk in het theater, revues, film, radio en televisie. Ze behaalde aanzienlijk succes in het ‘Casa de Caboclo’ theater in Rio de Janeiro vanaf 1932. Rond 1931 vormde ze een duo genaamd 'Os Pascoalinos' met Eugênio Pascoal; hun relatie eindigde echter toen hij haar verliet vanwege tuberculose. Ze werd beroemd om haar humoristische gebruik van grof taalgebruik en werd erkend als een prominente figuur in het Braziliaanse improvisatietheater. Haar stijl kenmerkte zich door irreverente interviews en frequent gebruik van vloekwoorden. In 1991 veroorzaakte ze controverse door haar borsten te onthullen tijdens het Carnaval van Rio de Janeiro. Dercy Gonçalves' opmerkelijke lange carrière in de entertainmentindustrie werd formeel erkend door Guinness World Records, die haar erkende als de persoon met de langste acteercarrière (1922-2008). Een biografie getiteld Dercy de Cabo a Rabo werd in 1994 gepubliceerd door Maria Adelaide Amaral. Amaral verwerkte dit boek later tot de miniserie Dercy de Verdade uit 2012, waarin Luisa Périssé, Heloísa Périssé en Fafy Siqueira de rol vertolkten. Gonçalves ontwierp haar mausoleum, in de vorm van een glazen piramide waar ze rechtop begraven werd, al in 1991. Longontsteking veroorzaakte haar dood op 19 juli 2008, op de leeftijd van 101 jaar; ze werd vervolgens bijgezet in Santa Maria Madalena, Rio de Janeiro.
Didier Porte is een Franse komiek, radiopresentator, journalist en humorist, geboren op 29 januari 1958 in Compiègne. Hij is momenteel 68 jaar oud. Zijn ouders zijn Frans en wonen al generaties lang in Frankrijk. Porte behaalde in 1980 een graad in economie aan de Universiteit van Parijs-X Nanterre. Hij beschrijft zichzelf als een 'journalist de complément' in plaats van een eenvoudige entertainer. Porte begon zijn carrière als journalist in 1984 bij La Dépêche du Midi, en werkte vervolgens samen met diverse mediakanalen waaronder Le Matin de Paris, L’Étudiant, Canal 102, TSF 93, RMC, RFM, Europe 2 en Ouï FM. Van 1984 tot 1992 was hij verslaggever-regisseur voor de show 'Culture Pub' op M6. Hij co-schreef ook de show 'La Nuit de la connerie' met Anne Magnien op Canal+ en het boek 'Le Grand Livre de la connerie' met William Reymond. Zijn werk omvatte bijdragen aan shows zoals 'Les Lois de la jungle', 'Éconoclaste', 'Tutti frutti', 'Comme au cinéma' en 'Héros vinaigrette'. Didier Porte’s carrière omvat regelmatige columns op France Inter, beginnend in 1993 met 'Zappinge' en voortgaand via programma’s zoals 'Zoom', 'Audimatraquage', 'Rien à cirer', 'Les P’tits Déj’s', 'Changement de direction', 'Rien à voir' en 'Le Fou du roi'. Hij is verwikkeld geweest in meerdere smaadprocedures vanwege zijn commentaar. Hij debuteerde als one-man show performer in 1998 met L'Ami des vedettes , gevolgd door andere shows waaronder Entracte manqué , Didier Porte joue et gagne à être connu , Didier Porte aime les gens en Didier Porte fait rire les masses . Sinds 2013 treedt hij op met Didier Porte à droite! Hij parodieert Nicolas Sarkozy en zijn regering en staat bekend om zijn ‘genadeloze’ satire; vorige week parodieerde hij Bernard Kouchner, de minister van Buitenlandse Zaken. Zijn werk heeft steeds meer luisteraars aangetrokken, wat bijdraagt aan een opleving van politiek betrokken Franse humor. Hij verscheen als zichzelf in de film 'Satire dans la campagne' en blijft bijdragen aan de webversie van 'Là-bas si j'y suis' sinds 2015.
Karl Diedrich Bader, een Amerikaanse acteur en komiek, is het meest bekend voor zijn werk in comedy en voice-over optredens. Hij hield regelmatig cast spots op de sitcoms The Drew Carey Show, American Housewife en Outsourced, en is ook teruggekeerd in terugkerende delen op Better Things en Veep. Zijn filmcv bevat The Beverly Hillbillies (1993), Office Space (1999) en Napoleon Dynamite (2004).
Diego Esteban Capusotto, geboren in Argentinië, werkt als acteur, humorist, schrijver en bestuurder. Zijn carrière is onderscheiden door het leiden van de programma's Cha Cha Cha, alle voor twee peso's en Peter Capusotto en zijn video's.
Dieter Thomas was een Duitse cabaretier en komiek, geboren op 18 maart 1947 in Limburg aan de Lahn. Zijn vroege leven nam verschillende onverwachte wendingen; na het volgen van elementair onderwijs van 1953 tot 1961, faalde hij tweemaal in een poging om een leerplaats als elektricien te bemachtigen op 14-jarige leeftijd en werkte hij in plaats daarvan in een fabriek. Verdere pogingen tot formele opleiding, waaronder het falen van een examen voor de politieacademie van Wiesbaden in 1963, bleken eveneens niet succesvol. Hij vermeed militaire dienst door middel van wat hij omschreef als list, een ervaring die hij geloofde zijn latere komische talent heeft aangewakkerd. Daarna reisde hij twee jaar rond de wereld voordat hij zich eind jaren zestig in Frankfurt am Main vestigde en deelnam aan studentenprotesten. Dieter Thomas’s carrière begon vorm te krijgen in de midden jaren zeventig. Hij behaalde zijn middelbare schooldiploma (Abitur) in 1975 en studeerde kort Duits en politieke wetenschappen aan de Johann Wolfgang Goethe Universiteit Frankfurt am Main, hoewel hij de graad niet afrondde. Vanaf 1976 ontwikkelde hij een herkenbaar podiumpersoonlijkheid met verschillende partners. In de zomer van 1976 richtte hij 'Karl Napp’s Chaos Theater' op, dat tot de zomer van 1981 voortduurde. Vervolgens richtte hij in januari 1982 samen met Matthias Beltz en Hendrike von Sydow 'Vorläufige Frankfurter Fronttheater' (later 'Frankfurter Fronttheater') op. Zijn optredens parodieerden vaak actuele gebeurtenissen, waaronder onderwerpen als de 'Startbahn West' en de 'Wackersdorf herverwerkingsinstallatie', evenals politiegeweld tijdens studentendemonstraties. Dieter Thomas' komische stijl was uniek, waarbij hij jongleren combineerde met objecten zoals ballen, fruit of zelfs kleine kerstbomen. Hij verwerkte ook clowneske Hessische dialect ('Gebabbel') in zijn optredens. Meer dan 30 jaar lang trad hij satirisch op, waarbij hij vaak de Sponti-scene op het spoor was en vaak de authenticiteit van zijn eigen uitspraken in twijfel trok. Hij verscheen in televisieprogramma's en films met Hendrike von Sydow, waaronder 'Scheibenwischer', 'Zu Gast im Fronttheater', 'Dieter & Hendrike' en 'Die Sache ist gelaufen.' Zijn latere werk omvatte het programma "Weihnachts(d)App," en hij plande een app uit te brengen die ermee verband hield, ontworpen om te helpen bij familiebijeenkomsten tijdens de feestdagen. Hij werkte gedurende zijn carrière samen met tal van andere comedians en werd beschreven als een "Urhesse" die de wereld zag vanuit het perspectief van een grappige kleine-stadrogue. Dieter Thomas overleed op 8 april 2016 in Limburg aan de Lahn, slechts enkele maanden na de diagnose kanker.
Dieudonné Mbala Mbala, die vaak de artiestennamen Dieudonné of Dieudo gebruikt, is een Franse entertainer die werkt als comedian, acteur en politiek pleitbezorger. Hij werd geboren op 11 februari 1966 in Fontenay-aux-Roses, Frankrijk, als zoon van een Kameroense accountant en een Franse socioloog. Na de scheiding van zijn ouders toen hij één jaar oud was, werd hij door zijn moeder opgevoed en bracht hij zijn jeugd door in de buitenwijken van Parijs. Na het bezoeken van Lycée Lakanal de Sceaux en Lycée Michelet de Vanves zonder een diploma te halen, werkte hij als vertegenwoordiger voordat hij een carrière in de comedy begon. Dieudonné verwierf aanvankelijk in de jaren '90 bekendheid als onderdeel van het komische duo Élie et Dieudonné met Élie Semoun. Hun humor werd aanvankelijk als antiracistisch bestempeld, en ze richtten samen Bonnie Productions op in 1993. Hij zette vervolgens een solocarrière voort, waarin hij sociaal bewuste eenmanshows ontwikkelde en ook in films verscheen. Van 2006 tot 2020 had hij een relatie met Noémie Montagne en verwekte vijf kinderen. Aan het einde van de jaren '90 raakte Dieudonné politiek actief, aanvankelijk tegenstander van de extreem-rechtse partijen, maar zijn opvattingen verschooven zich aanzienlijk in de loop der tijd. Vanaf de jaren 2000 trokken Dieudonné's uitspraken steeds vaker beschuldigingen van antisemitisme en controverse aan. Hij deed mee aan de wetgevende verkiezingen in Champagny-en-Vanoise in 1997 en 2001, aanvankelijk tegenstander van het Nationaal Front. Later werd hij in 2007 politieke bondgenoot en vriend van Jean-Marie Le Pen, en schoof hij geleidelijk op naar het ‘Franse nationaalsocialisme’ van Alain Soral en het Front National. In Frankrijk, België en Zwitserland zijn tegen hem vonnissen uitgesproken voor overtredingen zoals haatzaaien, het aanzetten tot terrorisme, het ontkennen van de Holocaust en smaad. Opmerkelijke incidenten zijn een sketch uit 2003 waarin een Israëlische kolonist werd afgeschilderd als een Nazi en beschuldigingen in 2013 van het bespotten van een Joodse journalist. Een kenmerkend gebaar, de ‘quenelle,’ werd in 2013 berucht. Gedurende zijn carrière is hij vaak onderworpen geweest aan restricties door traditionele media, en talloze optredens werden stopgezet door lokale overheden; met name resulteerde een productie tussen 2013 en 2014 in een officieel verbod van de Franse regering. Media, politici en politicologen beschouwen hem grotendeels als een antisemiet, en hij identificeert zich als ‘anti-establishment’ en ‘anti-Zionist.’
Dimitrije Banjac, ro Zajedno sa Nikolom Škorićem i Dejanom Ćirjakovićem stoji iza nastanka i glume u brojnim omiljenim televizijskim programima kao što su Noćna smena, Velika Srbija, Srbi u svemiru, Pravi fudbal i Državni posao. Srpska publika najviše prepoznaje njegov lik profesora Kišprdilova u seriji Noćna smena i
Dinyar Contractor, geboren in 1946, was een Indiase acteur die uitgebreid werkte op het toneel, in films en televisie. Hij werd erkend als komiek en toneelacteur, met optredens in zowel Gujarati- als Hindi-theater [1, 2]. Zijn professionele acteercarrière begon in 1966 [4, 31], na een korte periode waarin hij een farmaceutische graad behaalde en werkte als medisch vertegenwoordiger [32]. Contractor’s veelzijdigheid blijkt uit de breedte van de rollen die hij op zich nam, met optredens in Bollywood- en Tollywood-films [3] en een diepe kennis van het theater, zelfs in staat om plagiaat in toneelstukken te herkennen [17]. Hij werd vaak aangeduid als de "maan-gezigde komiek" [16], wat suggereert een kenmerkende komische stijl. De filmografie van de acteur omvatte diverse karakterportretten. Hij speelde een bioscoopeigenaar in Cinema Cinema (1979) [7] en vertolkte autoriteitsfiguren, zoals een directeur in Khiladi en Jawab , en een rechter in Kranti en Khichdi: The Movie [8, 9]. Andere opmerkelijke filmoptredens waren die van een casinomanager in Baadshah , Mr. Roy in Jhankaar Beats , een schooldirecteur in Mujhse Shaadi Karogi , en de algemeen directeur van een hotel in Chori Chori Chupke Chupke [10, 11, 12]. Hij speelde ook de rol van Mr. Lobo, een bediende, in 36 China Town en verscheen in films zoals Baazigar [13, 27]. Zijn televisie werk omvatte optredens in series zoals Khichdi , Tarak Mehta Ka Ooltah Chashma , en Do Aur Do Paanch [28], beginnend met zijn samenwerking aan 'Aao Marvao Meri Saathe' op het DD-2 kanaal, samen met Adi Marzban in 1984 [5, 29]. Dinyar Contractor's bijdragen aan het Indiase theater en de film werden algemeen erkend. Hij was een ervaren theaterartiest en regisseur [15], en hij ontving in januari 2019 de prestigieuze Padma Shri-onderscheiding [6, 23]. Deze erkenning volgde op een periode waarin hij herstelde van een rugaandoening [24] en 29 dagen was opgenomen in het Global Hospital [19]. Hij overleed op 5 juni 2019 op de leeftijd van 77 jaar in Mumbai [14, 18], met de crematieplechtigheid in het Worli crematorium [20]. Er kwamen tributes binnen van premier Narendra Modi en Smriti Irani via sociale media [25], wat de respect en genegenheid weerspiegelt die hij gedurende zijn carrière heeft opgebouwd. Hij laat vier broers en zussen na [21, 22].
Een Duitse acteur, komiek en televisiepresentator, Dirk Bach werd geboren in Keulen op 23 april 1961. Op de leeftijd van 51 jaar overleed Dirk Bach in Berlijn op 1 oktober 2012; hartfalen wordt vermoed als de oorzaak. Zijn ouders, Willi en Trude Bach, werkten beiden voor WDR en waren betrokken bij onderzoek naar lokale geschiedenis. Hij begon zijn carrière in het onafhankelijke theater in Keulen zonder formele opleiding. Bach's vroege carrière omvatte werk in theaters in Amsterdam, Brussel, Londen, New York, Utrecht en Wenen na het afronden van zijn opleiding in 1980. Hij kreeg zijn eerste theaterrol in 1978 in Heiner Müllers *Prometheus*. Van 1992 tot 1996 was hij een vast lid van het ensemble van Schauspiel Köln. Hij verwierf bredere bekendheid in 1992 met *The Dirk Bach Show*, uitgezonden op RTL en later Super RTL. Hij speelde in televisieseries zoals *Lukas* (1996–2001) en *Der kleine Mönch* (2002), en speelde Pepe op *Sesamstraße* van 2000 tot 2007. Bach verwierf nationale erkenning voor zijn rol als alleenstaande vader in de sitcom Lukas, die vijf seizoenen liep. Van 2004 tot 2012 genoot hij aanzienlijke bekendheid door het co-presenteren van Ich bin ein Star – Holt mich hier raus! met Sonja Zietlow. Hij ontving verschillende prijzen tijdens zijn carrière, waaronder de Telestar award in 1996, de Duitse Comedy Award in 1999 en de Goldene Kamera in 2001. Bach was een activist voor LGBT-rechten en lid van de LSVD-organisatie, doneerde actief geld aan AIDS-hulporganisaties en steunde Amnesty International en PETA.
Dmitry Joerjevitsj Krostalev, geboren op 20 februari 1979 in Leningrad (nu Sint-Petersburg), is een Russische entertainer, acteur, humorist en televisiepresentator. Zijn vroege leven omvatte het beoefenen van ballroomdansen als kind. Hij begon zijn academische loopbaan in 1997 aan de Staatslandbouwhogeschool Sint-Petersburg in Poesjkin, aanvankelijk studerend in de landbouw, voordat hij overstapte naar de Economische Faculteit van de Staatsuniversiteit voor Lucht- en Ruimtevaartinstrumentatie en afstudeerde met een diploma in 'Manager van Wetenschap en Onderwijs'. Khrustalev's carrière kreeg aanzienlijke momentum dankzij zijn betrokkenheid bij KVN (Club van Creatieve Jongeren). Van 1998 tot 2005 trad hij op met het 'St. Petersburg Team,' en werd uiteindelijk op 19-jarige leeftijd de aanvoerder. Dit team behaalde aanzienlijk succes, met de winst van de Moscow Cup in 1998, de finale van de Hogere Liga in 1999, de 'Kleine KiViN in het Donker' award in 2000 en het vice-kampioenschap in 2002. Hij leidde ook het ‘USSR Team’ naar de overwinning in de Summer KVN Cup in 2003. Hij staat vooral bekend om zijn parodieën op Vladimir Poetin en Vladimir Lenin, wat bijdroeg aan zijn groeiende erkenning. Na zijn KVN-jaren breidde Khrustalev zijn komische aanwezigheid op televisie uit. Vanaf 2007 was hij lid van het Comedy Club programma in een duet met Viktor Vasiliev, en verscheen hij vanaf 2008 in 'Comedy Woman'. Hij was van 30 september 2013 tot 12 oktober 2016 co-host van 'Evening Urgant', waar hij bekend stond om het segment 'De Culturele Avonturen van Vitya en Mitya' met Viktor Vasiliev. Hij heeft ook programma's gepresenteerd zoals 'St. Petersburg Stand-up Club' (2014) en 'Theatre of Variety' (2014-2015). Zijn filmrollen omvatten optredens in 'The Best Film 2' (2009), 'Pregnant' (2011) en de serie 'Classmates'. Momenteel is hij co-host van de heroplevde parodie show 'Big Difference'.
Rodolfo Vera Quizon Sr., die optrad onder de naam Dolphy, was een acteur en komiek uit de Filipijnen. De Filippijnse pers kroonde hem vaak de natiekoning van Comedy, en hij verscheen in tal van komische films en tv-shows over een carrière die meer dan zestig jaar duurde.
Albanië
1
Armenië
2
Argentinië
36
Oostenrijk
27
Australië
52
Azerbeidzjan
1
Bangladesh
1
België
13
Bulgarije
57
Benin
2
Bolivia
1
Brazilië
27
Wit-Rusland
2
Canada
125
Democratische Republiek Congo
3
Zwitserland
17
Ivoorkust
1
Chili
15
Kameroen
1
China
8
Colombia
4
Cuba
4
Tsjechië
7
Duitsland
188
Denemarken
17
Dominicaanse Republiek
1
Algerije
2
Ecuador
2
Estland
5
Egypte
10
Spanje
74
Ethiopië
1
Finland
15
Frankrijk
214
Verenigd Koninkrijk
365
Georgië
1
Ghana
3
Griekenland
18
Guatemala
1
Kroatië
2
Haïti
1
Hongarije
7
Indonesië
23
Ierland
31
Israël
10
India
47
Irak
3
Iran
6
IJsland
4
Italië
136
Jamaica
1
Japan
37
Kenia
3
Korea, Zuid
20
Kazachstan
3
Libanon
5
Sri Lanka
1
Litouwen
1
Letland
1
Marokko
17
Myanmar
1
Malta
1
Malawi
2
Mexico
28
Maleisië
7
Nigeria
19
Nicaragua
2
Nederland
2
Noorwegen
12
Nepal
3
Nieuw-Zeeland
9
Peru
2
Filipijnen
35
Pakistan
7
Polen
8
Portugal
7
Qatar
1
Roemenië
1
Servië
4
Rusland
9
Saudi-Arabië
4
Zweden
101
Singapore
3
Slovenië
4
Slowakije
2
El Salvador
1
Syrië
1
Thailand
2
Tunesië
4
Turkije
5
Taiwan
1
Oekraïne
11
Oeganda
7
Verenigde Staten
213
Uruguay
4
Oezbekistan
1
Venezuela
5
Vietnam
1
Zuid-Afrika
3
Zimbabwe
1
