Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Występy komediowe Najpopularniejsi Dodaj komika

Wszyscy A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Nadchodzące występy Zweryfikowane Przejęte profile

Zaczyna się na D Zweryfikowane Wyczyść wszystko

Wyświetlono 61-72 z 115 komików

Zweryfikowane Nieodebrane

Włochy

Daniele Luttazzi

Daniele Luttazzi, urodzony jako Daniele Fabbri 26 stycznia 1961 roku w Santarcangelo di Romagna, jest włoskim komikiem, aktorem, pisarzem i satyrykiem. Jego pseudonim to hołd dla muzyka i aktora Lelio Luttazziego. Począwszy od 1988 roku, kariera zawodowa Luttazziego rozpoczęła się od teatralnych satyrycznych monologów i autorstwa komediowych książek. W 1988 roku wygrał konkurs komediowy w Teatro Sistina w Rzymie oraz konkurs 'La Zanzara d'oro' dla młodych komików w maju 1989 roku. W latach 80. i 90. XX wieku występował w różnych włoskich programach telewizyjnych, takich jak Fate il vostro gioco, Banane, Magazine 3, Mai Dire Gol, D.O.C. oraz krótko w programie Maurizio Costanzo Show. W 1998 roku Luttazzi prowadził własny program o nazwie Barracuda, jako gospodarz późnonocnego programu. Jego praca zyskała szerokie uznanie dzięki występom w programie RAI Satyricon, który prowadził w 2001 roku. Kariera Luttazziego naznaczona była kontrowersjami i sporami prawnymi. Program Satyricon został odwołany po kontrowersyjnym wywiadzie na temat majątku Silvio Berlusconiego, co spowodowało, że europejska prasa wymieniła go jako przykład cenzury. To wydarzenie, wraz z aferą związaną z tzw. "bułgarskim edyktem" w 2002 roku, przyczyniło się do jego nieobecności w telewizji. Był zaangażowany w 16-letnią batalię prawną dotyczącą odejścia z RAI i otrzymał 1 200 000 euro odszkodowania w 2012 roku. Od 2009 roku prowadzi na swoim blogu siłownię satyryczną, a także nadal koncertuje po Włoszech z przedstawieniami teatralnymi i publikuje książki, w tym takie tytuły jak 101 cose da evitare a un funerale (1993), Locuste (1994), Adenoidi (1995) oraz Va' dove ti porta il clito. Wydał również album z piosenkami w języku angielskim zatytułowany Money for Dope (2005), który został opisany jako mający wpływy jazzu/swinga.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Stany Zjednoczone

Danielle Pinnock

Danielle Pinnock, amerykańska aktorka, pisarka i komik, otrzymała zarówno nagrodę Astra Television Award, jak i nagrodę NAACP Image Award za jej pracę jako cykl regularny w CBS 's Ghosts (2021- Present), gdzie uosabia Albertę, wokalistkę jazzową z epoki prohibicji z 1920 roku.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Stany Zjednoczone

Danny DeVito

Urodzony Daniel Michael DeVito Jr., amerykański talent nosi wiele kapeluszy - aktor, komiks i filmowiec. Jego mała ramka, chwiejny strumień wokalny, niepowtarzalny akcent i żywy styl komiksu sprawiły, że jego nazwa gospodarstwa domowego, gdy wcielił dyspozytor taksówek Louie De Palma na serii Taxi od 1978 do 1983, występ, który przyniósł do domu Złoty Globe i Emmy. Od 2006 roku grał rolę Franka Reynoldsa w komedii FX / FXX.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Włochy

Dario Vergassola

Dario Vergassola to włoski artysta rozrywkowy o zróżnicowanej karierze obejmującej komedię, aktorstwo, pisarstwo, śpiew i działalność w radiu i telewizji. Urodził się w La Spezia w 1957 roku i rozpoczął swoje życie zawodowe jako pracownik fabryczny, zanim przeszedł do świata rozrywki. Po raz pierwszy zyskał uznanie w 1988 roku, biorąc udział w programie 'Professione Comico,' zdobywając zarówno nagrodę publiczności, jak i krytyków. Po tym sukcesie wystąpił w 'Star 90' w 1989 roku i pracował jako korespondent dla 'Il TG delle vacanze' w 1991 roku. Styl komediowy Vergassoli był prezentowany w wielu włoskich programach telewizyjnych. W trakcie swojej kariery Massimo Vergassola był stałą komediową postacią w programach takich jak 'Maurizio Costanzo Show,' 'Zelig,' 'Mai dire Gol' i 'Quelli che il calcio.' Ponadto, pełnił rolę gospodarza lub współgospodarza w wielu programach, w szczególności 'Bulldozer,' 'Kilimangiaro,' 'Sei in un Paese meraviglioso,' oraz był pomysłodawcą dwóch edycji 'Concerto del Primo Maggio' w latach 2014 i 2015. Praca Vergassoli jako aktora obejmuje powtarzające się role Erminio w 'Dio vede e provvede' i Pippo Santi w 'Carabinieri.' Jego twórczość muzyczna zawiera albumy studyjne, a mianowicie 'Manovale gentiluomo' (1992) i 'Lunga vita ai pelandroni' (1999), oraz singiel “Mario (Marta),” który zdobył zwycięstwo na Festiwalu di Sanscemo w 1992 roku. Poza telewizją i muzyką, Vergassola zasłynął jako autor. Opublikował kilka książek z renomowanymi włoskimi wydawnictwami, takimi jak Mondadori, Feltrinelli i Baldini & Castoldi, w tym książkę zatytułowaną 'Lunga vita ai pelandroni' w 2000 roku oraz swoją pierwszą powieść, 'La ballata delle acciughe,' w 2014 roku. Do jego współpracy należą współautorstwo i występy w programie 'Tenera è la notte' w 1996 roku oraz trasa koncertowa z 'Bimbi belli' u boku Stefano Nosei, rozpoczynając się w 1993 roku. W 2013 roku nagrał film na YouTube wspierający młodzież LGBTQ+. Obecnie planowany jest jego powrót do 'Zelig' w 2026 roku z okazji 30. rocznicy, kontynuując swoją długą i różnorodną karierę w włoskim show-biznesie.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Darry Cowl

Darry Cowl, urodzony jako André Pierre Darricau 27 sierpnia 1925 roku w Vittel, w departamencie Vosges we Francji, był francuskim komikiem, aktorem i muzykiem. Zmarł 14 lutego 2006 roku w Neuilly-sur-Seine, w departamencie Hauts-de-Seine, w wieku 80 lat, w wyniku powikłań związanych z rakiem płuc. Początkowo zamierzał podążać karierą muzyka, kompozytora i autora, studiując grę na pianinie i muzykę klasyczną w Konserwatorium Paryskim, choć ostatecznie został odrzucony. Rozpoczął swoją karierę komediową jako pianista-akompaniator w kabaretach, przyjmując pseudonim „Darry Cowl”, który opisał jako "à l'américaine". Cowl zyskał rozgłos po obsadzeniu go w filmie "Asasyni i złodzieje" (1956) autorstwa Sacha Guitry’ego. Często pojawiał się w filmach w reżyserii Sacha Guitry’ego, w tym w "Trójka to para" w 1957 roku. Jego wczesne występy sceniczne i telewizyjne przyniosły mu uznanie na początku lat 50. XX wieku. Stworzył postać głupkowatej, zdezorientowanej osoby z zaburzeniem mowy i tendencją do opadania włosów na usta, włączając ją do swojej komediowej persony; omówił przyczyny i konsekwencje tego zaburzenia w programie "Aujourd'hui la vie" w 1984 roku. Jego pierwszą rolą aktorską był film "Le Triporteur" (1957), który przyciągnął prawie pięć milionów widzów. Grał w około pięciu filmach rocznie przez trzy dekady, występując w tytułach takich jak "Zła dziewczyna" (1956), "Hotel Pałacowy w Paryżu" (1956), "Trójka to para" (1957), "Wielki włóczęga" (1962) i wielu innych. Przez całą swoją karierę Darry Cowl występował w wielu filmach, w tym w "Don’t Touch the White Woman!" (1974) jako Major Archibald, "Arrete ton Char Bidasse" (1978) oraz "Une Nuit a l'assemblee nationale" (1988). Często współpracował z Francisem Blanche’em (22 razy) i Michelem Galabru (20 razy).

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Irlandia

Dave Allen

Dave Allen, urodzony jako David Tynan O'Mahony 6 lipca 1936 roku w Dublinie, w Irlandii, był komikiem, którego kariera trwała kilka dekad. Jego ojciec, Cullen 'Pussy' O'Mahony, zajmował stanowisko redaktora naczelnego The Irish Times, a matka, Jean Archer, była panią domu. Ważnym wydarzeniem we wczesnym życiu Allena było spędzenie około 18 miesięcy w Keenagh, w hrabstwie Longford, z powodu bombardowań w Dublinie; uczęszczał do kilku szkół, w tym Newbridge College, Terenure College i Catholic University School. Utrata ojca w wieku 12 lat ukształtowała jego dzieciństwo. Po ukończeniu edukacji Allen rozpoczął pracę jako pomocnik redakcyjny w Drogheda Argus, a następnie przeniósł się na Fleet Street. Droga Allena do komedii wiązała się z występami w różnych miejscach rozrywkowych. Początkowo zdobył doświadczenie jako Redcoat w Butlins w Skegness, a następnie występował w klubach nocnych i klubach dla pracowników. Jego agent zasugerował zmianę nazwiska scenicznego z O'Mahony na Allen. Charakterystycznym elementem jego występu było humorystyczne wyjaśnienie dotyczące utraty czubka palca wskazującego lewej ręki. Zaczęto go pokazywać w telewizji w Wielkiej Brytanii pod koniec lat 60., a rozpoznawalność zyskał dzięki programowi The Dave Allen Show , który nadawany był na BBC od 1971 do 1986 roku i był dystrybuowany w całej Europie. W 1962 roku odbył również tournée po Południowej Afryce z Sophie Tucker i współpracował z Digby Wolfe w australijskiej telewizji. Jego programy były nadawane w wielu krajach, w tym w USA, Kanadzie, Danii, Szwecji, Norwegii, Holandii, Belgii, Jugosławii, Australii i Nowej Zelandii. Styl komediowy Allena charakteryzował się opowieściami i anegdotami, często skupiającymi się na absurdzie życia. Eksplorował szeroki zakres tematów, od codziennych zdarzeń i statystyk po poważniejsze kwestie, takie jak śmiertelność. Rozległe podróże, które odbył, poszerzyły zakres jego materiału. Godnym uwagi występem był jego dwumiesięczny pobyt w londyńskim Albery Theatre, który cechował minimalistyczny wystrój sceny składający się z białego dywanu i czarnego stołka i trwał dwie godziny i pół. Przestał palić pięć lat przed wywiadem przeprowadzonym, gdy miał 50 lat. Allen zakończył działalność artystyczną w 1998 roku i mieszkał w Kensington, Londyn, otoczony rozległą kolekcją książek, w tym dzieł autorów takich jak Dickens, Thurber, Trocki, Hemingway, Joyce, Wilde i Shaw. Był żonaty z aktorką Judith Scott przez 19 lat przed rozwodem; samobójstwo jego brata miało miejsce w 2005 roku.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Kanada

Dave Foley

Kanadyjski aktor, komik, reżyser, producent i pisarz, Dave Foley urodził się w Etobicoke, Ontario, 4 stycznia 1963 roku. Jego rodzicami są Mary i Michael, pracujący jako instalator parowy. Foley identyfikuje się z narodowością i etnicznością kanadyjską. Pełne imię Foleya to David Scott Foley. Aby rozpocząć karierę w stand-upie komediowym, Foley porzucił szkołę średnią. Uczęszczał do Toronto Second City Training Centre i brał lekcje improwizacji, gdzie poznał Kevina McDonalda. The Kids in the Hall powstało w 1984 roku z inicjatywy Foleya i innych. Ta grupa komediowych skeczy stała się znaczącą częścią jego kariery, występując w serialu od 1988 roku oraz w pokrewnych projektach. Heavyfoot, Jocelyn i Lex. Reżyserował również odcinki serialu. Serial nadawany był od 1988 do 1995 roku. Poza grupą The Kids in the Hall, Foley ma bardzo różnorodne doświadczenie zawodowe. Grał rolę Dave'a Nelsona w sitcomie NewsRadio od 1995 do 1999 roku, występując w 97 odcinkach. Podkładał również głos Flikowi w filmach "Życie pszczoły" (1998), "Toy Story 2" (1999) i "Tom Sawyer" (2000). Do jego filmografii należą takie tytuły jak "Blast from the Past" (1999), "Brain Candy" (1996), "South Park: Bigger, Longer and Uncut" (1999), "Kids in the Hall: Brain Candy" (1996), "Employee of the Month" (2004), "Sky High" (2005), "Vampires Suck" (2010) oraz "The Wrong Guy" (1997), który współtworzył. Pojawił się w wielu serialach telewizyjnych, takich jak "Will & Grace", "Scrubs", "How to Be a Gentleman", "The Middle", "Hot in Cleveland", "The New Adventures of Old Christine" i "Robson Arms". Ostatnio zagrał rolę Danish Graves w "Fargo" (2023) i gra Gary'ego O’Brien w "Young Sheldon". Wziął również udział w programie "Last One Laughing - Canada" w 2022 roku i pojawi się w piątym sezonie "Fargo". W styczniu 2013 roku ukazał się jego specjalny występ stand-upowy zatytułowany "Relatively Well".

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Kanada

Dave Thomas

David William Thomas, znany zawodowo jako Dave Thomas, jest kanadyjskim aktorem, scenarzystą, producentem, komikiem i reżyserem. Urodził się 20 maja 1949 roku w St. Catharines, Ontario. Jego rodzice, Moreen Duff Muir z Glasgow w Szkocji i John E. Thomas z Merthyr Tydfil w Walii, byli imigrantami z Wielkiej Brytanii. Jego ojciec, etyk medyczny, kierował Katedrą Filozofii na Uniwersytecie McMaster; rodzina przez krótki czas mieszkała w Durham w Północnej Karolinie, kiedy jego ojciec studiował na Uniwersytecie Duke’a. Dave Thomas ma młodszego brata, Iana Thomasa, który jest piosenkarzem i autorem tekstów. Kariera Thomasa rozpoczęła się po ukończeniu McMaster University z wyróżnieniem, uzyskując tytuł licencjata z literatury angielskiej. Początkowo pracował jako copywriter w McCann Erickson w 1974 roku, a już po roku awansował na szefa działu pisania dla konta Coca-Coli w Kanadzie. Następnie dołączył do trupy Second City po przesłuchaniu, biorąc udział w Toronto produkcję Godspell u boku przyszłych gwiazd komedii. W latach 1976–1981 grał wiele ról, w tym Douga McKenziego, Angusa Crock i Lee Iacoccę, w serialu Second City Television ( SCTV ). Pojawił się również w The Rimshots (1976) i Home to Stay (1978), a także w różnych rolach w serialu telewizyjnym Bizarre (1980). Thomas zyskał szerokie uznanie dzięki roli Douga McKenziego w serialu SCTV , często u boku Ricka Moranisa. Zdobył nagrodę Primetime Emmy za swoją pracę w tym programie. Jako Bob i Doug McKenzie wydali dwa albumy, *The Great White North* i *Strange Brew*, oraz wystąpili w filmie *The Adventures of Bob & Doug McKenzie: Strange Brew* (1983), który Thomas również wyreżyserował. Jego filmy obejmują takie tytuły jak *My Man Adam* (1985), *Coneheads* (1993), *Rat Race* (2001) i *Beethoven’s 5th* (2003). Wspólnie z Danem Aykroydem napisał scenariusz do filmu *Spies Like Us* (1985). Thomas podkładał głos postaciom w filmach takich jak *Sesame Street Presents: Follow that Bird* (1985) i *Brother Bear* (2003) oraz *Brother Bear 2* (2006), a także grał role w *MVP: Most Valuable Primate* (2000). Wyreżyserował *Les Experts* (1989) i *The Stranger She Brought Home* (2021). Poza aktorstwem i reżyserią, Thomas pracował szeroko za kulisami. Napisał książkę SCTV: Behind the Scenes , opublikowaną w 1996 roku, oraz wyprodukował 144 odcinki serialu Family Challenge dla Family Channel. Pojawił się również jako Russell Norton w serialu telewizyjnym Grace Under Fire od 1993 do 1998 roku. Przez całą swoją karierę Dave Thomas wykazał się wszechstronnością na różnych platformach komediowych, pozostawiając znaczący ślad w kanadyjskiej rozrywce.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Hiszpania

David Fernández Ortiz

David Fernández Ortiz, urodzony w Igualada, Barcelona 24 czerwca 1970 roku, jest hiszpańskim aktorem, aktorem głosowym i humorystą. Znany jest przede wszystkim ze swojej komediowej postaci, Rodolfo Chikilicuatre. W dorobku Fernándeza znajdują się studia z zakresu przemysłowej biżuterii oraz zaangażowanie w Teatr La Cubana od 1998 roku, co przyczyniło się do jego występów w serialu telewizyjnym 'Me lo dijo Pérez'. Jego pierwsze współprace rozpoczęły się w 2002 roku z katalońską firmą produkcyjną El Terrat, co jeszcze bardziej umocniło jego pozycję w hiszpańskim świecie rozrywki. Kariera Fernándeza zyskała znaczący rozmach dzięki współpracy z Andreu Buenafuente. Początkowo pojawiał się w programie 'Una altra cosa' (2002-2004), gdzie stworzył postacie takie jak El Gilipollas i El Extremeño que quería ser Vasco, a następnie kontynuował współpracę przy 'Buenafuente' (Antena 3 i La Sexta). To właśnie w Buenafuente po raz pierwszy przedstawił Rodolfo Chikilicuatre jako improwizowany występ. W styczniu 2008 roku Fernández zaprezentował Ricardo Rosantiego, twierdząc, że wynalazł gitarę-wibrator, a następnie powrócił jako Chikilicuatre, by wykonać 'Baila el Chiki-chiki' 5 lutego 2008 roku. Piosenka 'Baila el Chiki-chiki', napisana przez Santiago Segurę i skomponowana przez Pedro Guerrę, stała się przełomowym momentem w karierze Fernándeza. Parodiuje muzykę reggaeton za pomocą żartów i odniesień politycznych i została zgłoszona do hiszpańskich eliminacji konkursu Eurowizja 2008. Pomimo że niektórzy uważali, iż jego wybór był sztuczką, Rodolfo Chikilicuatre wygrał eliminacje z wynikiem 56,28% głosów. Fernández zmodyfikował tekst w marcu 2008 roku, aby dostosować go do zasad Eurowizji, usuwając odniesienia polityczne i wydłużając utwór. Wykonał 'Baila el Chiki-chiki' na Eurowizji 2008, 24 maja 2008 roku, osiągając najlepsze miejsce Hiszpanii od 2004 roku. Od tamtego czasu Fernández kontynuuje pracę w różnych mediach, pojawiając się w programach takich jak 'Gala Inocente, Inocente', 'Pelotas', 'Crackovia' i 'Me resbala', co demonstruje jego wszechstronność jako komika.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Wielka Brytania

David Frost

David Frost, urodzony jako David Paradine Frost 7 kwietnia 1939 roku w Tenterden, Kent, był angielskim prowadzącym programy telewizyjne, dziennikarzem, komikiem, pisarzem i osobowością medialną. Uczęszczał na Gonville and Caius College w Cambridge, gdzie ukończył studia z zakresu literatury angielskiej z oceną trzecią w 1958 roku. Tam również pełnił funkcję redaktora naczelnego magazynu i , oraz sekretarza Towarzystwa Dramatycznego Footlights. Początkowo studiował teologię, krótko szkolił się jako miejscowy kaznodzieja metodystów, pod wpływem swojego ojca, który był pastorem metodystów pochodzenia hugenota. W czasie nauki szkolnej uczestniczył w grach w piłkę nożną i krykieta, a nawet otrzymał ofertę kontraktu z Nottingham Forest F.C. Kariera Frosta zyskała na znaczeniu w 1962 roku, kiedy prowadził satyryczny program "That Was the Week That Was" (TW3) w BBC. Kontynuował prowadzenie programów telewizyjnych takich jak "The Frost Report" (1966) i "The Frost Programme" (1966-1968). W latach 60. występował również z komedią stand-up w miejscach takich jak Quaglinos i The Blue Angel w Londynie. Przez całą swoją karierę przeprowadził liczne wywiady z wybitnymi postaciami, w tym ze wszystkimi ośmioma premierami Wielkiej Brytanii od 1964 do 2013 roku oraz ze wszystkimi siedmioma prezydentami USA od 1969 do 2008 roku. Szczególnie godny uwagi był wywiad z Richardem Nixonem w 1977 roku; doprowadził on do powstania sztuki teatralnej i adaptacji filmowej zatytułowanej "Frost/Nixon". W 1983 roku Frost uczestniczył w powstaniu stacji telewizyjnej TV-am; następnie prowadził program Breakfast with Frost na BBC w latach 1993–2005 oraz przez dwadzieścia lat był gospodarzem programu Through the Keyhole. W latach 2006–2012 prowadził program Frost Over the World na Al Jazeera English oraz The Frost Interview w 2012 roku. W 2005 roku otrzymał nagrodę BAFTA Fellowship, a w 2009 roku nagrodę za całokształt twórczości na gali Emmy Awards. Frazy „Hello, good evening and welcome” i „Seriously, though, he's doing a grand job!” były znakiem rozpoznawczym jego kariery; David Frost zmarł 31 sierpnia 2013 roku w wieku 74 lat podczas podróży statkiem MS Queen Elizabeth. W marcu 2014 roku odsłonięto pomnik ku jego pamięci w Poets' Corner w Opactwie Westminsterskim; po jego śmierci brytyjski premier David Cameron wygłosił hołd wyrażając swój szacunek.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Szwecja

David Hellenius

28 lutego 1974 Nils David Hellenius urodził się w Viksjö, w miejscowości Järfälla w hrabstwie Sztokholm. Jest szwedzkim komikiem, aktorem i liderem programu telewizyjnego.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Stany Zjednoczone

David L. Lander

Amerykański aktor, komik, muzyk i scout baseballowy, David Lander, urodzony jako David Leonard Landau, przybył do Brooklyn w stanie Nowy Jork 22 czerwca 1947 roku. Jego rodzicami byli nauczyciele żydowscy, Stella (Goldman) i Saul Landau. W szkole średniej prawnie przyjął pseudonim sceniczny David Lander, który ostatecznie stał się jego profesjonalnym nazwiskiem David (L.) Lander. Wykazując zainteresowanie sztukami performatywnymi od młodości, Lander podjął decyzję o zostaniu aktorem w wieku 10 lat. Edukacja Landera obejmowała Carnegie Tech/Carnegie Mellon University, New York University oraz High School for the Performing Arts. Kariera Landera obejmowała różnorodne role i współpracę. Partnerował Michaelowi McKeanowi, tworząc postacie Lenny'ego i Squiggy'ego podczas zajęć aktorskich na Carnegie Mellon University. Razem byli częścią komediowego zespołu The Credibility Gap, w skład którego wchodził Harry Shearer. Najbardziej znany jest z roli Andrew "Squiggy" Squiggmana w sitcomie <Laverne & Shirley> od 1976 do 1982 roku, występując w 156 odcinkach. W 1979 roku Lander i McKean nagrali album jako Lenny and the Squigtones, z udziałem Christophera Guesta pod pseudonimem Nigel Tufnel. Jego filmy to m.in. role w <1941> (1979), gdzie grał Joe, oraz <Zużyte samochody> (1980) jako Freddie Paris. Poza aktorstwem, Lander wykazywał pasję do baseballu, pracując jako wyszukiwacz talentów dla Anaheim Angels w 1997 roku, a później dla Seattle Mariners. Ponadto, David Lander był członkiem Society for American Baseball Research. Podkładał głos postaciom w serialach animowanych takich jak Oswald (2001-2003) i Tom & Jerry Kids (1991-1993), oraz użyczył głosu Milo de Venus w Galaxy High School (1986). Napisał autobiografię zatytułowaną Fall Down Laughing: How Squiggy Caught Multiple Sclerosis and Didn’t Tell Nobody, opublikowaną w 2002 roku. Zdiagnozowano u niego stwardnienie rozsiane w 1984 roku, a swoją diagnozę ujawnił publicznie w 1999 roku. David Lander zmarł 4 grudnia 2020 roku w Cedars-Sinai Medical Center w wieku 73 lat.

Zobacz profil

Przeglądaj komików według kraju

Albania 1

Armenia 2

Argentyna 36

Austria 27

Australia 52

Azerbejdżan 1

Bangladesz 1

Belgia 13

Bułgaria 57

Benin 2

Boliwia 1

Brazylia 27

Białoruś 2

Kanada 125

Demokratyczna Republika Konga 3

Szwajcaria 17

Wybrzeże Kości Słoniowej 1

Chile 15

Kamerun 1

Chiny 8

Kolumbia 4

Kuba 4

Czechy 7

Niemcy 188

Dania 17

Dominikana 1

Algieria 2

Ekwador 2

Estonia 5

Egipt 10

Hiszpania 74

Etiopia 1

Finlandia 15

Francja 214

Wielka Brytania 365

Gruzja 1

Ghana 3

Grecja 18

Gwatemala 1

Chorwacja 2

Haiti 1

Węgry 7

Indonezja 23

Irlandia 31

Izrael 10

Indie 47

Irak 3

Iran 6

Islandia 4

Włochy 136

Jamajka 1

Japonia 37

Kenia 3

Korea, Południe 20

Kazachstan 3

Liban 5

Sri Lanka 1

Litwa 1

Łotwa 1

Maroko 17

Mjanma 1

Malta 1

Malawi 2

Meksyk 28

Malezja 7

Nigeria 19

Nikaragua 2

Holandia 2

Norwegia 12

Nepal 3

Nowa Zelandia 9

Peru 2

Filipiny 35

Pakistan 7

Polska 8

Portugalia 7

Katar 1

Rumunia 1

Serbia 4

Rosja 9

Arabia Saudyjska 4

Szwecja 101

Singapur 3

Słowenia 4

Słowacja 2

Salwador 1

Syria 1

Tajlandia 2

Tunezja 4

Turcja 5

Tajwan 1

Ukraina 11

Uganda 7

Stany Zjednoczone 213

Urugwaj 4

Uzbekistan 1

Wenezuela 5

Wietnam 1

Republika Południowej Afryki 3

Zimbabwe 1

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?

Opowiedz nam o tej osobie albo o sobie, jeśli jesteś komikiem. Każdą propozycję sprawdzamy ręcznie, a zatwierdzone profile tłumaczymy na wszystkie 26 języków.

Dodaj komika

Menu

Język

Kategorie

Ustawienia

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Daniele Luttazzi

Danielle Pinnock

Danny DeVito

Dario Vergassola

Darry Cowl

Dave Allen

Dave Foley

Dave Thomas

David Fernández Ortiz

David Frost

David Hellenius

David L. Lander

Przeglądaj komików według kraju

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?