Ο Βρετανός κωμικός τεχνίτης Ντάνιελ Γκίντεον Μέιζερ γράφει, σκηνοθετεί και παράγει. Για πολλά χρόνια έχει συνεργαστεί με τον Σάτσα βαρόνο Κοέν, βοηθώντας να διαμορφώσουν τις προσωπικότητες Ali G, Borat και Brüno. Μαζί έγραψαν και παρήγαγαν τις ταινίες μεγάλου μήκους Ali G Indahouse, Borat και Brüno.
Ο Νταν Μπακεκένταχλ, Αμερικανός ηθοποιός που εργάζεται και ως αυτοσχεδιαστής κωμικός, είναι ίσως πιο αναγνωρίσιμος για το ρόλο του ως Τιμ Χιουζ στην κωμωδία του CBS Life in Pieces, για την απεικόνιση του βουλευτή Ρότζερ Φέρλονγκ στην πολιτική κωμωδία του HBO Veep, και για το ότι υποδύθηκε τον Στιβ Νούτζεντ στη σειρά Legit του FX. Μεταξύ 2005 και 2007 υπηρέτησε τρεις σεζόν ως ανταποκριτής στο The Daily Show με τον Τζον Στιούαρτ. Εμφανίζεται επίσης επαναλαμβανόμενα στην κωμική σειρά του ABC The Goldbergs, στη σειρά του HBO Max Made for Love, και στην κωμωδία του Netflix Space Force.
Ο Νταν Τέτσελ είναι Βρετανός ηθοποιός, κωμικός και συγγραφέας. Θεωρεί τον εαυτό του κωμικό και έχει συνεισφέρει σε διάφορα έργα κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Η δουλειά του περιλαμβάνει εμφανίσεις σε εκπομπές όπως το *The Museum of Everything*, το *That Was Then, This Is Now*, το *Newsjack* και τα *Parsons and Naylor's Pull-Out Sections*. Σημειώνεται ότι συνδημιούργησε τη σειρά του CBBC *Young Dracula* με τον Ντάνι Ρόμπινς. Ασχολείται επίσης με ηχογραφήσεις φωνών, έχοντας δώσει φωνή στον χαρακτήρα Marion στην κωμική σειρά κουκλών του BBC Three *Mongrels*, και έχει εμφανιστεί ως Brian στην τηλεοπτική κωμωδία του BBC Two *Lab Rats*. Επιπλέον, η παρουσία του εκτείνεται σε επεισόδια των τηλεοπτικών κωμωδιών του BBC *Miranda* και *Psychoville*. Μια σημαντική στιγμή στην καριέρα του Τέτσελ ήταν η παράστασή του στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου Fringe το 2005, με τίτλο *Αμαρτίες των Παππούδων*. Αυτό το μονόλογο εξερευνά ένα βαθιά προσωπικό θέμα: το ναζιστικό παρελθόν του παππού του. Η παράσταση εξετάζει τον παππού του, ο οποίος γεννήθηκε στο τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και απεβίωσε στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, και υπηρέτησε ως αξιωματικός των Ναζί στην Waffen SS στο ανατολικό μέτωπο, λαμβάνοντας το Σιδηρό Σταυρό. Ο Τέτσελ θεωρεί τον εαυτό του είτε άμεσα εμπλεκόμενο σε φρικαλεότητες είτε συνένοχο. Οικογενειακές φωτογραφίες, ερωτικές επιστολές και ένα παιχνίδι πιγκουίνος μεταμφιεσμένο σε Χίτλερ είναι στοιχεία που περιλαμβάνονται στην παράσταση. Παρόλο που προκάλεσε σαρδόνια γέλια αντί για ξεκαρδιστικό γέλιο, οι κριτικοί περιγράφουν την παράσταση ως συναρπαστική και απαραίτητη· προβλήθηκε μέχρι τις 28 Αυγούστου 2005. Τότε ο Τέτσελ ήταν στα τριάντα του χρόνια. Πέρα από τις θεατρικές του δουλειές, ο Τέτσελ έχει εμφανιστεί επίσης στην τηλεόραση και σε άλλα μέσα. Συμμετείχε στη σειρά σαπουνόπερα *Hollyoaks* το 2012, υποδυόμενος τον χαρακτήρα Jim McGinn, ο οποίος έκανε την πρώτη του εμφάνιση στις 30 Νοεμβρίου 2012. Η ερμηνεία του ως Jim McGinn ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο του 2014, όταν ο χαρακτήρας δολοφονήθηκε. Έχει εμφανιστεί επίσης στο *Rivals* και είναι τακτικός συνεργάτης στο podcast του Richard Herring, *As It Occurs To Me*. Ο Τέτσελ εμφανίστηκε επίσης στο podcast 'Comic Cuts - The Panel Show', εισάγοντας αστεία πάνελ στην εκπομπή. Η ηθοποιός κωμωδίας Margaret Cabourn-Smith είναι η σύζυγός του· παραμένει ενεργός στη βιομηχανία του θεάματος, παρόλο που κάποιοι τον έχουν χαρακτηρίσει ως έλλειψης ιδεών.
Ντέινα. Η Χιλ ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός, η πιο αναγνωρίσιμη για τη σειρά της ως Όντρεϊ Γκρίσγουολντ στις Ευρωπαϊκές Διακοπές της Νάσιοναλ Λάμπουν και για την εμφάνισή της στο Shoot the Moon and Cross Creek. Επίσης δάνεισε τη φωνή της στον Μαξ Γκουφ στην σειρά κινουμένων σχεδίων Goof Troop. Ζώντας με διαβήτη τύπου‐1, πράγμα που ανέκοψε τη σωματική της ανάπτυξη, μπόρεσε να απεικονίσει τους παιδικούς χαρακτήρες στην εφηβεία της.
Η Ντάνι Καλαμπρέζα, γνωστή επαγγελματικά ως Ντάνι Καλαμπρέζα, είναι μια Βραζιλιάνη κωμικός, ηθοποιός, σεναριογράφος και τηλεοπτική παρουσιάστρια. Γεννημένη Ντανιέλα Μαρία Τζιούστι Μπάρρα στις 12 Νοεμβρίου 1981, στο Σάο Μπερναρντό ντο Κάμπο, αργότερα μετακόμισε στο Σάντο Αντρέ. Το καλλιτεχνικό της όνομα προήλθε από ένα παιδικό παρατσούκλι που αντανακλούσε τη ιταλική της προφορά. Άρχισε να выступает σε νεαρή ηλικία, ξεκινώντας με το θέατρο στην ηλικία των πέντε ετών. Η Καλαμπρέζα συνέχισε τις σπουδές της, αποκτώντας πτυχίο στις Κοινωνικές Επικοινωνίες με εξειδίκευση στη διαφήμιση από το Belas Artes de São Paulo το 2004. Στην αρχή της καριέρας της, εργάστηκε ως δημοσιογράφος για το Jornal da Massa το 2007 και παντρεύτηκε σύντομα τον Φερνάντο Καρούσο το 2006. Η κωμική πορεία της Καλαμπρέσα απέκτησε ώθηση μέσα από διάφορες τηλεοπτικές εμφανίσεις. Εντάχθηκε στην ομάδα κωμωδίας Comédia Ao Vivo το 2005, συμβάλλοντας σε μία από τις πρώτες ομάδες stand-up comedy στη Βραζιλία. Από το 2008 έως το 2013, ήταν σταθερή παρουσία στο MTV Brasil, συμμετέχοντας σε έξι εκπομπές και συν-πρωταγωνιστώντας τόσο στο Furo MTV όσο και στο Comédia MTV με τον Bento Ribeiro. Επίσης, έκανε μια εμφάνιση στο Pânico na TV στις αρχές του 2008 και συμμετείχε στην ταινία Cilada.com το 2011. Η δουλειά της ως ανταποκρινόμενη για το CQC: Custe o Que Custar από το 2012 έως το 2014, μια βραζιλιάνικη εκδοχή της αργεντινής εκπομπής Caiga Quien Caiga , της έδωσε αναγνώριση ως μέρος της βραβευμένης από την APCA εκπομπής Comédia MTV . Έκανε το ντεμπούτο της στο ίδιο το Custe o Que Custar στις 18 Μαρτίου 2013. Από το 2015, η Καλαμπρέσα είναι μέλος του καστ της τηλεοπτικής σειράς *Zorra* του Globo TV, συμβάλλοντας στο σύντομο φορμάτ των σκίτσων της. Η προσωπική της ζωή περιλαμβάνει έναν γάμο με τον κωμικό Μαρσέλο Αντέτ από το 2010 έως το 2017, και έναν επακόλουθο γάμο με τον Ρίτσαρντ Νιούμαν το 2022. Συμμετείχε στο *Big Brother Brasil 22* το 2022 ως μέρος του τμήματος CAT BBB. Το 2025, ανακοίνωσε την εγκυμοσύνη της και καλωσόρισε έναν γιο με το όνομα Μπερναρντό τον Ιούλιο. Η Ντάνι Καλαμπρέσα συνεχίζει να εμφανίζεται στην τηλεόραση και είναι γνωστή για τη δουλειά της σε διάφορες κωμικές πλατφόρμες.
Ο Ντάνιελ Άλκαινο είναι ηθοποιός και κωμικός από τη Χιλή, γεννημένος στις 6 Απριλίου 1972, στην Πουνταχούελ της Χιλής. Μεγάλωσε στην περιοχή Μπαράνκας της Πουνταχούελ και παρακολούθησε το Λύκειο Σερβάντες στην εφηβεία του, αργότερα φοιτώντας στο Λύκειο Μιγκέλ δε Σερβάντες ι Σαβέδρα. Αφού απέτυχε να σπουδάσει Νομική, συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Χιλής. Η καριέρα του ξεκίνησε το 1996 με την εκπομπή «Venga conmigo», σηματοδοτώντας την έναρξη ενός παραγωγικού ταξιδιού στον χώρο της χιλιανής ψυχαγωγίας. Ο Αλκαΐνο αναγνωρίζεται ευρέως για τους κωμικούς του χαρακτήρες, τον Πέτερ Βενένο και τον Γέρκο Πουχέντο. Ο Πέτερ Βενένο, όπως υποδύεται ο Αλκαΐνο, βασίζεται χαλαρά στον ποδοσφαιριστή Ιβάν Θαμόρανο, συγκεκριμένα τον Πέτερ Βενένο Βαλντές, και εμφανίστηκε στα 'Venga conmigo' (1999) και 'Viva el lunes' (1999-2001). Ο Γέρκο Πουχέντο, ένας σατιρικός δημοσιογράφος του θέματος του θεάματος και πολιτικός σατιριστής, είναι μια παρωδία του Χιλιανού δημοσιογράφου του θέματος του θεάματος Κάρλος Τέχος. Έχει υποδυθεί τον Γέρκο Πουχέντο σε πολλές εκπομπές, συμπεριλαμβανομένων των 'El lunes sin falta' (2001), 'Aquí se pasa mundial' (2002), 'Vértigo' (2003-2008 και 2012-2018), 'Pecados digitales' (2021), 'PH, podemos hablar' (2024) και σε θεατρικές παραγωγές όπως 'Yerko al poder' (2013), 'Yerko clandestino' (2019), 'Yértigo' (2020-2022) και επί του παρόντος στο 'Chile: del tic al toc' (2022-σήμερα). Επίσης, έχει μιμηθεί τον Κάρλος Μενέμ στην 'Mucho Lucho'. Πέρα από τους κωμικούς του ρόλους, ο Αλκαΐνο έχει επιδείξει ευελιξία ως ηθοποιός. Έπαιξε τον Εχεκιέλ Πατσέκο στην τηλεοπτική σειρά *Los 80*, η οποία εξερευνά τη ζωή των οικογενειών της Χιλής κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Αυγούστου Πινόκετ, και υποδύθηκε τον Πατρίσιο Καρμόνα στο *Peleles* (2011). Ανέλαβε επίσης δραματικούς ρόλους όπως ο Εμίλιο Ραβένα στην χιλιανή διασκευή του 'Los Simuladores' και ο Μάριο Μεντίνα στην σειρά του Netflix *42 Ημέρες Σκοταδιού* (2022), μερικώς βασισμένη στην αληθινή ιστορία της εξαφάνισης της Βιβιάνα Χάγκερ το 2010. Ο Αλκαΐνο έχει εμφανιστεί επίσης σε διάφορες άλλες παραγωγές, συμπεριλαμβανομένων των 'Chita Q'Lindo' (1999) και 'Mucho Lucho' (2003-2006), και εργάστηκε ως κωμικός σε εκπομπές όπως το 'Buenas noches' (2014) και το 'Chipe libre Premier' (2014). Επίσης, ήταν καλεσμένος στα 'Zona de Estrellas' (2012), 'Dudo' (2013) και 'Mentiras verdaderas' (2013). Το 2013, συνίδρυσε το κίνημα Marca AC, το οποίο στόχευε στη σύνταξη ενός νέου συντάγματος. Έχει παντρευτεί δύο φορές· πρώτα την ηθοποιό Πάουλα Ζούνιγκα και στη συνέχεια για πάνω από 20 χρόνια την ηθοποιό Μπέρτα Λασάλα, με την οποία έχει έναν γιο που ονομάζεται Εμιλιάνο, αν και ο γάμος τους έληξε δημοσίως στις αρχές του 2023.
Η Ντανιέλ Πίνοκ, Αμερικανίδα ηθοποιός, συγγραφέας και κωμικός, έλαβε τόσο ένα Astra Television Award όσο και ένα NAACP Image Award για το έργο της ως τακτική σειρά στο CBS’s Ghosts (2021–σήμερα), όπου ενσαρκώνει την Αλμπέρτα, τραγουδίστρια της τζαζ από την εποχή της Απαγόρευσης του 1920.
Ο Ντάνιελ Πρεβός είναι Γάλλος ηθοποιός, κωμικός και συγγραφέας. Γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1939 στα Γκαρσ, και χρησιμοποίησε επίσης το ψευδώνυμο Ντενί Φορετιέ. Οι γονείς του ήταν ο Μοχάντ Αϊτ-Σαλέμ, Βέρβερος από την περιοχή Καβυλία της Αλγερίας, και η Μισελίν Σαβαλιέ. Παρακολούθησε δραματική σχολή στο Παρίσι, σπουδάζοντας για μικρό διάστημα στο σχολείο της rue Blanche. Ο Πρεβός ξεκίνησε την καριέρα του με παραστάσεις στο θέατρο, συμπεριλαμβανομένων ερμηνειών σε τοπικά καμπαρέ και με την θεατρική του πρεμιέρα στο Ένας ορισμένος κ. Μπλό δίπλα στον Μισέλ Σερώ. Η καριέρα του στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960, εμφανιζόμενος σε σκηνοθέτες όπως οι Gérard Pirès, Michel Audiard και Jean Yanne. Στα πρώτα στάδια της καριέρας του, συνεργάστηκε με τον Boby Lapointe και γνωρίστηκε με τον Jean Yanne, ο οποίος τον θεωρούσε αγαπημένο ηθοποιό. Άρχισε να εμφανίζεται στην τηλεόραση τη δεκαετία του 1960 με τον Jean-Christophe Averty. Από το 1975 έως το 1976, απέκτησε δημοτικότητα μέσω ριβήθων σερίδων στην σατιρική εκπομπή ειδήσεων του Jacques Martin, Le petit rapporteur , η οποία αύξησε σημαντικά την αναγνωρισιμότητά του στο κοινό. Το χιούμορ του έχει περιγραφεί ως «χαμογελαστό». Συνεργάστηκε με τον Pierre Bonte σε ένα ριβήθιο για το χωριό Montcuq. Ο Πρεβός είναι περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του ως φορολογικός επιθεωρητής στην ταινία Le petit rapporteur και αργότερα, ως φορολογικός επιθεωρητής στην κωμωδία του Φρανσίσ Βέμπερ Le Dîner de Cons το 1998. Κέρδισε το βραβείο César Καλύτερου Β’ Ανδρικού Ρόλου το 1998 για αυτή την ερμηνεία. Έχει διασκεδάσει το κοινό της Γαλλίας για πάνω από τέσσερις δεκαετίες, εμφανιζόμενος σε πολλές ταινίες και στο θέατρο. Η ταινία του με την υψηλότερη βαθμολογία είναι The Crime Is Mine (2023), ενώ η ταινία του με τη χαμηλότερη βαθμολογία είναι Little Nicholas (2009). Υποδύθηκε έναν κομμουνιστή σιδηροδρομικό εργάτη με το όνομα Rochard στην ταινία Uranus (1990) και πρωταγωνίστησε μαζί με τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ στην ίδια ταινία. Ο Ντάνιελ Πρεβός είναι πατέρας των ηθοποιών Σόρεν, Έρλινγκ και Κριστόφ Πρεβός. Παντρεύτηκε την Jette Bertelsen (Yette) τη δεκαετία του 1960 και πέθανε το 2007. Τα τελευταία χρόνια έχει εμφανιστεί σε παραγωγές όπως La Vérité si je mens ! 2 (2001), Les vacances du petit Nicolas (2014) και έχει παίξει θεατρικά έργα όπως Les Stars . Έλαβε ένα Globe de Cristal το 2008 για τον ρόλο του στην τηλεταινία René Bousquet ou le Grand Arrangement .
Ο Ντάνιελ Λουτάτσι, γεννημένος Ντάνιελ Φάμπρι στις 26 Ιανουαρίου 1961, στο Σανταρκάντζελο ντι Ρομάνα, είναι Ιταλός κωμικός, ηθοποιός, συγγραφέας και σατιρίστας. Το καλλιτεχνικό του όνομα είναι φόρος τιμής στον μουσικό και ηθοποιό Λέλιο Λουτάτσι. Το 1988, το επαγγελματικό ταξίδι του Λουτάτσι ξεκίνησε με θεατρικά σατιρικά μονόλογους και τη συγγραφή κωμικών βιβλίων. Κέρδισε έναν διαγωνισμό κωμωδίας στο θέατρο Sistina της Ρώμης το 1988 και τον διαγωνισμό 'La Zanzara d'oro' για νέους κωμικούς τον Μάιο του 1989. Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και του 1990, εμφανίστηκε σε διάφορα ιταλικά τηλεοπτικά προγράμματα, όπως το Fate il vostro gioco, Banane, Magazine 3, Mai Dire Gol, D.O.C., και για μικρό χρονικό διάστημα στην εκπομπή του Μάουριτσια Κόσταντσο. Το 1998, ο Λουτάτσι παρουσίασε ένα δικό του πρόγραμμα με τίτλο Barracuda, ως οικοδεσπότης σε late-night εκπομπή. Η δουλειά του απέκτησε ευρεία αναγνώριση για τις εμφανίσεις του στην εκπομπή Satyricon της RAI, την οποία παρουσίαζε το 2001. Η καριέρα του Λουτάτσι έχει σημαδευτεί από αντιπαραθέσεις και νομικές μάχες. Η εκπομπή Satyricon ακυρώθηκε μετά από μια αμφιλεγόμενη συνέντευξη σχετικά με τον πλούτο του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, οδηγώντας τον να χαρακτηριστεί από τον ευρωπαϊκό Τύπο ως παράδειγμα λογοκρισίας. Αυτό το γεγονός, μαζί με την αμφισβήτηση γύρω από το «βούλευμα της Βουλγαρίας» το 2002, συνέβαλαν στην απουσία του από την τηλεόραση. Έχει εμπλακεί σε μια νομική διαμάχη 16 ετών σχετικά με την αποχώρησή του από την RAI και έλαβε αποζημίωση 1.200.000 ευρώ το 2012. Από το 2009, διατηρεί ένα γυμναστήριο σατιρικής κριτικής στο ιστολόγιό του και συνεχίζει να περιοδεύει στην Ιταλία με θεατρικές παραστάσεις και εκδόσεις βιβλίων, συμπεριλαμβανομένων έργων όπως τα 101 cose da evitare a un funerale (1993), Locuste (1994), Adenoidi (1995) και Va' dove ti porta il clito. Έχει επίσης κυκλοφορήσει ένα άλμπουμ με τραγούδια στα αγγλικά με τίτλο Money for Dope (2005), το οποίο περιγράφεται ότι έχει επιρροές από jazz/swing.
Ένας Άγγλος ηθοποιός, κωμικός, μουσικός και συνθέτης, ο Ντάντλι Μούρ γεννήθηκε στις 19 Απριλίου 1935 στο Ντέιγκενχαμ, στην Αγγλία. Οι γονείς του ήταν ο Τζον Μούρ και η Άντα Φράνσις. Στα πρώτα χρόνια της ζωής του, αντιμετώπισε προκλήσεις λόγω κλοτσών ποδιών, απαιτώντας εκτεταμένη νοσοκομειακή θεραπεία· ένα πόδι δεν ανταποκρίθηκε στις διορθωτικές μεθόδους. Παρόλα αυτά, οι εξαιρετικές του ικανότητες ήταν εμφανείς από νωρίς· έλαβε υποτροφία για το Guildhall School of Music στην ηλικία των 11 ετών, ακολουθούμενη από υποτροφία οργάνων στο Magdalen College, Oxford, το 1955. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του εκεί, εξελίχθηκε σε έναν έμπειρο πιανίστα και συνθέτη τζαζ, παίζοντας σε κλαμπ τζαζ και καμπαρέ, και συνεργαζόμενος με τον Άλαν Μπένετ στο The Oxford Revue. Η καριέρα του Μούρ εκτοξεύτηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν εντάχθηκε στην μεγάλη ορχήστρα του Τζον Ντανκγουορθ μετά την αποφοίτησή του από το Οξφόρντ το 1958. Από το 1960 έως το 1964, ο Μούρ συμμετείχε στην σατιρική κωμική παράσταση *Beyond the Fringe*, όπου έπαιζε μαζί με τον Μπένετ και άλλους καλλιτέχνες, και τιμήθηκε με ένα ειδικό βραβείο Tony το 1963. Σχηματίστηκε μια σημαντική συνεργασία με τον Πήτερ Κουκ, που οδήγησε στην τηλεοπτική σειρά της BBC *Not Only... But Also* από το 1965 έως το 1970. Το δίδυμο έλαβε από κοινού το βραβείο British Academy Television Award για την καλύτερη ψυχαγωγική παράσταση το 1966 και δημιούργησε τα χιουμοριστικά σκίτσα *Dagenham Dialogues* για την εκπομπή. Εμφανίστηκαν επίσης μαζί σε ταινίες όπως η *The Wrong Box* (1966) και η *Bedazzled* (1967), με τον Μούρ να συν-συγγραφεί την *Bedazzled* μαζί με τον Κουκ. Ο Μούρ πέτυχε σόλο επιτυχία στην Αμερική στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980, πρωταγωνιστώντας σε ταινίες όπως το *Foul Play* (1978), το *10* (1979) και αξιοσημείωτα, το *Arthur* (1981). Η ερμηνεία του στο *Arthur* του έδωσε υποψηφιότητες για Όσκαρ Καλύτερου Αποτέλεσμα από έναν Ηθοποιό και Χρυσή Σφαίρα, την οποία κέρδισε. Έλαβε δεύτερη Χρυσή Σφαίρα για το *Micki & Maude* (1984). Το 1987, ο Μούρ έλαβε αστέρι στον διάσημο πεζόδρομο του Hollywood και η βασίλισσα Ελισάβετ Β' του απέδωσε τον τίτλο CBE το 2001. Διαγνωσμένος με μια εκφυλιστική εγκεφαλική νόσο τη δεκαετία του 1980, ο Ντάντυ Μούρ συνέχισε να εργάζεται μέχρι τον θάνατό του στις 27 Μαρτίου 2002.
Γεννημένος ως Daniel Michael DeVito Jr., το αμερικανικό ταλέντο φοράει πολλά καπέλα—άκτορ, stand-up κόμικ και κινηματογραφιστή. Το μικροσκοπικό του πλαίσιο, το raspy φωνητικό timbre, η αλάνθαστη προφορά και το ζωηρό κωμικό ύφος τον έκαναν οικιακό όνομα όταν ενσάρκωνε τον αποστολέα ταξί Λούι Ντε Πάλμα στη σειρά Ταξί από το 1978 μέχρι το 1983, μια παράσταση που έφερε σπίτι μια Χρυσή Σφαίρα και ένα Έμμυ. Ξεκινώντας το 2006, ανέλαβε το ρόλο του Φρανκ Ρέινολντς στην κωμωδία FX/FXX It's Always Sunny στη Φιλαδέλφεια.
Ο Ντάρι Κάουλ, γεννημένος Αντρέ Πιέρ Νταρικώ στις 27 Αυγούστου 1925 στην Βιτέλ, Βόζ, Γαλλία, ήταν Γάλλος κωμικός, ηθοποιός και μουσικός. Απεβίωσε στις 14 Φεβρουαρίου 2006 στην Νεϊγύ-συρ-Σην, Ο-ντε-Σεν, σε ηλικία 80 ετών, συνεπεία επιπλοκών από καρκίνο του πνεύμονα. Αρχικά, προοριζόταν να ακολουθήσει καριέρα ως μουσικός, συνθέτης και συγγραφέας, σπουδάζοντας πιάνο και κλασική μουσική στο Ωδείο του Παρισιού, αν και τελικά απορρίφθηκε. Ξεκίνησε την καριέρα του στην κωμωδία ως πιανίστας-συντροφιάς σε καμπαρέ, υιοθετώντας το ψευδώνυμο «Ντάρι Κάουλ» που περιέγραψε ως «à l'américaine». Ο Κώουλ απέκτησε φήμη μετά την εμφάνισή του στην ταινία «Δολοφόνοι και κλέφτες» (1956) του Σατσά Γκιτρί. Εμφανιζόταν συχνά σε ταινίες που σκηνοθετούσε ο Σατσά Γκιτρί, συμπεριλαμβανομένης της «Οι τρεις κάνουν παρέα» το 1957. Τα πρώτα του σκίτσα στο θέατρο και την τηλεόραση του έδωσαν αναγνώριση στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Δημιούργησε έναν χαρακτήρα ενός χαζού, μπερδεμένου ανθρώπου με δυσκολία στην ομιλία και τάση τα μαλλιά του να πέφτουν πάνω στο στόμα του, ενσωματώνοντας το τρέμουλο στην κωμική του προσωπικότητα· συζήτησε τις αιτίες και τις συνέπειές του στην εκπομπή «Σήμερα η ζωή» το 1984. Ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος ήταν στην ταινία «Ο Τριπορτής» (1957), η οποία προκάλεσε σχεδόν πέντε εκατομμύρια θεατές. Έπαιξε σε περίπου πέντε ταινίες κάθε χρόνο για τρεις δεκαετίες, εμφανιζόμενος σε τίτλους όπως «Κακό κορίτσι» (1956), «Παλάτι του Παρισιού» (1956), «Οι τρεις κάνουν παρέα» (1957), «Ο υπέροχος περιπλανώμενος» (1962) και πολλές άλλες. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Ντάρι Κάουλ εμφανίστηκε σε μια μεγάλη ποικιλία ταινιών, συμπεριλαμβανομένων των *Μην Αγγίξετε την Άσπρη Γυναίκα!* (1974) ως Μέιτζορ Άρχιμπαλντ, *Arrete ton Char Bidasse* (1978) και *Une Nuit a l'assemblee nationale* (1988). Συνεργάστηκε συχνά με τον Φρανσίσ Μπλανς (22 φορές) και τον Μισέλ Γκαλαμπρού (20 φορές).
Αλβανία
1
Αρμενία
2
Αργεντινή
36
Αυστρία
27
Αυστραλία
52
Αζερμπαϊτζάν
1
Μπανγκλαντές
1
Βέλγιο
13
Βουλγαρία
57
Μπενίν
2
Βολιβία
1
Βραζιλία
27
Λευκορωσία
2
Καναδάς
125
Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
3
Ελβετία
17
Ακτή Ελεφαντοστού
1
Χιλή
15
Καμερούν
1
Κίνα
8
Κολομβία
4
Κούβα
4
Τσεχία
7
Γερμανία
188
Δανία
17
Δομινικανή Δημοκρατία
1
Αλγερία
2
Ισημερινός
2
Εσθονία
5
Αίγυπτος
10
Ισπανία
74
Αιθιοπία
1
Φινλανδία
15
Γαλλία
214
Ηνωμένο Βασίλειο
365
Γεωργία
1
Γκάνα
3
Ελλάδα
18
Γουατεμάλα
1
Κροατία
2
Αϊτή
1
Ουγγαρία
7
Ινδονησία
23
Ιρλανδία
31
Ισραήλ
10
Ινδία
47
Ιράκ
3
Ιράν
6
Ισλανδία
4
Ιταλία
136
Τζαμάικα
1
Ιαπωνία
37
Κένυα
3
Νότια Κορέα
20
Καζακστάν
3
Λίβανος
5
Σρι Λάνκα
1
Λιθουανία
1
Λετονία
1
Μαρόκο
17
Μιανμάρ (Βιρμανία)
1
Μάλτα
1
Μαλάουι
2
Μεξικό
28
Μαλαισία
7
Νιγηρία
19
Νικαράγουα
2
Κάτω Χώρες
2
Νορβηγία
12
Νεπάλ
3
Νέα Ζηλανδία
9
Περού
2
Φιλιππίνες
35
Πακιστάν
7
Πολωνία
8
Πορτογαλία
7
Κατάρ
1
Ρουμανία
1
Σερβία
4
Ρωσία
9
Σαουδική Αραβία
4
Σουηδία
101
Σιγκαπούρη
3
Σλοβενία
4
Σλοβακία
2
Ελ Σαλβαδόρ
1
Συρία
1
Ταϊλάνδη
2
Τυνησία
4
Τουρκία
5
Ταϊβάν
1
Ουκρανία
11
Ουγκάντα
7
Ηνωμένες Πολιτείες
213
Ουρουγουάη
4
Ουζμπεκιστάν
1
Βενεζουέλα
5
Βιετνάμ
1
Νότια Αφρική
3
Ζιμπάμπουε
1
