Marie Benoliel
Geboren op 13 januari 1991, in het 4e arrondissement van Parijs, Marie infiltraten, die nu haar geboortenaam Marie Benoliel gebruikt, werkt in Frankrijk als acteur, humorist en webvideograaf.
Geboren op 13 januari 1991, in het 4e arrondissement van Parijs, Marie infiltraten, die nu haar geboortenaam Marie Benoliel gebruikt, werkt in Frankrijk als acteur, humorist en webvideograaf.
Markus Krebs is een Duitse cabaretier, geboren op 26 juli 1970 in Duisburg. Hij komt uit Duisburg-Neudorf en beschouwt zichzelf als supporter en lid van de voetbalclub MSV Duisburg, nadat hij jarenlang betrokken was bij hooliganisme. Zijn vroege leven omvatte een oogoperatie als gevolg van mazelen, wat resulteerde in blindheid in zijn rechteroog. Voordat hij de comedy ging bedrijven, had Krebs diverse banen bekleed, waaronder als groothandel- en buitenlandhandelaar, adjunct-manager van een bouwmarkt, buschauffeur en werkzaamheden in de horeca. Hij staat bekend om het verwerken van "Ruhrpott-humor", humor uit het Ruhrgebied, in zijn optredens. Krebs begon zijn comedycarrière onverwacht; hij werd voor het eerst in 2008 door zijn broer op het podium gebracht in Dinslaken om een last-minute gat te vullen. Hij verwierf snel erkenning, en won de Niederrheinischer Comedy-Preis in 2008 en de RTL Comedy Grand Prix in 2013. Zijn comedystijl bevat verhalen uit zijn favoriete café en anekdotes uit het dagelijks leven, vaak gebracht met improvisatiehumor en een kenmerkende podiumpersoonlijkheid die het dragen van zonnebril en een wollen muts met "Ruhrpott" erop omvat. Hij is verschenen in talloze televisie- en radioprogramma's, waaronder Kaya Yanar, Bülent Ceylan, TV total, Cindy aus Marzahn, Sträters Männerhaushalt, Tietjen und Hirschhausen, en Genial daneben. Markus Krebs heeft een substantiële carrière opgebouwd door middel van solo programma’s en tours. Zijn eerste tournee, ‘Literatur unter Betäubung,’ begon in januari 2014, gevolgd door ‘Hocker-Rocker’ van 2014 tot 2016. Het programma ‘Permanent Panne’ beleefde zijn première op RTL in september 2017 en was grotendeels uitverkocht tijdens de tournee van 2017/18. Hij presenteerde ‘Die Show’ in februari 2018 en ‘Witzearena’ op RTL van september 2018 tot januari 2019. Zijn latere tours, waaronder ‘Pass auf … kennste den?!’ (beginnend in februari 2019) en ‘Comedy alle wegen mir?’ (2023/24), waren eveneens uitverkocht. Momenteel toert hij met ‘Bierschaum ist mein Lippenstift’ in 2025. Hij viert 15 jaar carrière met de show ‘15 Jahre Markus Krebs - Das Beste aus 6 Live-Programmen,’ die in 2026 meerdere data en locaties door heel Duitsland zal hebben. Daarnaast presenteert hij een podcast, ‘Comedykation mit Markus Krebs’ (vanaf maart 2020) en ‘Der Theken-Talk Podcast’, met gasten zoals Matze Knop en Atze Schröder, beschikbaar op diverse streamingplatforms. Hij heeft ook meerdere ‘Best Of Witze’ compilaties uitgebracht en produceert een serie genaamd ‘Backstage Talk’. Zijn YouTube-kanaal toont zijn podcast en comedy clips.
Mariana Mazza is een Canadese komiek en actrice uit Quebec. Geboren op 5 juli 1990 in Montreal, heeft ze Uruguayaanse en Libanese afkomst. Ze begon haar comedycarrière met optredens in locaties zoals de Couscous Comedy Show en Le Grand Rire de Québec. Virginie Fortin en Mazza bereikten beiden de finale ronde van 'En route vers mon premier gala Juste pour rire' in 2013, onder een groep opkomende komische talenten. Voordat ze in dat evenement verscheen, nam Mazza ook deel aan Avenir Lac Mégantic en trad ze op als openingsact voor hypnotiseerders Messmer en Peter MacLeod. Het werk van Mazza heeft aanzienlijke erkenning gekregen binnen de komische wereld. In 2014 ontving ze de 'Just for Laughs Festival Revelation' award, waarmee haar positie als een opkomend talent werd versterkt. Ze werkte samen met Virginie Fortin aan verschillende shows, waaronder 'Mazza/Fortin : chacun son show' in 2013 en 'Two Women Show': Mazza/Fortin : 2 révélations, 1 incontournable,' die in 2014 in première ging. Haar show 'Femme ta gueule' leverde haar een Olivier Award op voor Comedian of the Year in 2017. Ze heeft ook bijgedragen aan televisieshows zoals 'Alors on jase' en 'Cliptoman,' en presenteerde 'In chalet' in de herfst van 2014. Naast stand-up comedy heeft Mazza haar aanwezigheid uitgebreid naar de acteerwereld. Sinds 2015 vertolkt ze de rol van Stéphanie in de sketchserie 'MED.' Ze verscheen in films zoals 'Bon Cop, Bad Cop 2' (2017) als MC en 'Father and Guns 2' (2017) als Elissa, gevolgd door rollen in 'Femme ta gueule, le film' (2020) als zichzelf, 'Maria' (2021) en 'Lines of Escape' (2022). Mazza publiceerde haar memoires, 'Montreal-Nord,' in 2022, en haar tweede roman, Rivière-des-Prairies , verscheen in 2024. Ze nam onlangs deel aan het tweede seizoen van LOL: qui rira le dernier ? in 2024. In februari 2025 onthulde ze dat ze getrouwd is tijdens een optreden in de podcast La vie sociale . Mazza plant om haar derde solo show, 'Foie Gras,' te presenteren in 2025, waarin persoonlijke onderwerpen zoals leverziekte aan bod zullen komen.
Geboren op 3 september 1970, is Maria Bamford een Amerikaanse die werkt als zowel actrice als stand-up comedian. Haar jeugd bracht ze door in Duluth, Minnesota, waar ze haar basisonderwijs ontving aan Chester Park Elementary en de Duluth Marshall School bezocht. Later ging ze verder studeren aan Bates College in Lewiston, Maine. In 1992 verhuisde Bamford naar de Universiteit van Edinburgh in Schotland; uiteindelijk behaalde ze haar Bachelor of Arts-graad in Engels aan de Universiteit van Minnesota. Ze begon haar carrière in stand-up comedy op 19-jarige leeftijd in Minneapolis, Minnesota, en sloot al snel aan bij The Improverts, waarmee ze hun eerste vrouwelijke lid werd. Bamford verkent vaak moeilijke onderwerpen in haar comedy, zoals problemen met families, verdriet, zorgen, gedachten over zelfdoding en geestelijke gezondheid. Haar carrière nam een vlucht met de Burning Bridges Tour in 2003, waarmee ze haar debuutalbum en tournee markeerde. Sindsdien heeft ze acht albums en specials uitgebracht, waarbij ze imitaties van figuren zoals haar moeder en agent in haar act verwerkt. Haar filmcredits omvatten rollen in Lucky Numbers (2000), Stuart Little 2 (2002), Charlotte's Web 2: Wilbur's Great Adventure (2003) en nog enkele andere. Ze heeft ook personages ingesproken voor animatieseries zoals Mixels, CatDog, American Dad!, Ugly Americans, Adventure Time en BoJack Horseman, vaak de hoofdrollen in Golan the Insatiable en Talking Tom & Friends. Haar werk heeft aanzienlijke erkenning gekregen, waaronder een American Comedy Award voor Beste Club Comedian in 2014. De Netflix-serie Lady Dynamite (2016), gebaseerd op haar leven, toont haar als hoofdrolspeler en werd gecreëerd door Mitch Hurwitz en Pam Brady. Critici van Entertainment Weekly, Variety en Rolling Stone prezen Lady Dynamite . Ze is ook verschenen in televisieseries zoals Louie, Arrested Development (2013–2019) en Big Mouth, waar ze Tito, de Angstmug, inspreekt. In 2023 publiceerde Maria Bamford haar memoires, *Sure, I’ll Join Your Cult*, die de status van een New York Times bestseller bereikte. De documentaire *Paralyzed by Hope: The Maria Bamford Story*, geregisseerd door Judd Apatow en Neil Berkeley, ging in première op het Sundance Film Festival en staat gepland voor release op Netflix in oktober 2026. Stephen Colbert beschouwt haar als zijn "favoriete komiek ter wereld," waarmee hij haar impact op het comedy-landschap benadrukt.
Michael Mittermeier is een Duitse cabaretier, geboren op 3 april 1966 in Dorfen, Beieren. Zijn vader werkte als veilingmeester en hij bezocht het Gymnasium in Gars am Inn, waar hij zijn Abitur behaalde. Hij bracht zijn jeugd door in Beieren en streefde aanvankelijk een carrière als rockmuzikant na, waarbij hij pianoles en gitaarles kreeg en optrad als straatmuzikant. Geïnspireerd door de Amerikaanse cabaretier Jerry Lewis, begon hij rond 1987 materiaal voor optredens voor te bereiden en debuteerde hij op televisie op 15-jarige leeftijd in 1981 in de ZDF-show Scooter. Mittermeier studeerde politieke wetenschappen en Amerikaanse studies aan de Ludwig-Maximilians-Universität München, waar hij in 1994 een scriptie over Amerikaanse stand-up comedy voltooide. Hij begon zijn carrière in 1996 met het comedyprogramma 'Zapped', dat parodieën op Duitse advertenties en de Amerikaanse serie 'MacGyver' bevatte. De show toerde uitgebreid door Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland, behaalde uitverkochte voorstellingen en leverde hem in 1997 de Gouden Europa award voor comedy op. Hij bracht begin 1997 een CD van 'Zapped!' uit en won in 1996 de Prix Pantheon bij het German Spaß-und-Satire-Open in Bonn. Sindsdien heeft hij talloze comedyprogramma's uitgebracht, waaronder 'Wahnsinnlich' (1990), 'Zapped!' (1999), 'Back to Life' (2002), 'Paranoid' (2004), 'Safari' (2007) en 'Achtung, Baby!' (2010), evenals recentere shows zoals '#13' (2022) en 'Flashback – Die Rückkehr der Zukunft' (2024). Mittermeiers werk heeft aanzienlijke erkenning gekregen, waaronder de Deutscher Comedypreis voor Beste Comedian consequent vanaf 1999, die hij in totaal vijf keer won. Hij ontving ook een Fernsehpreis der ARD (Gouden Europa) award in 1998 en een ECHO award voor 'beste nationale Comedy-Ster' in 2001. Hij heeft opgetreden in comedy clubs in New York en op internationale festivals, waaronder het Cape Town International Comedy Festival in 2009. Hij staat ook bekend om het populair maken van de term 'Arschgeweih' en om zijn samenwerking met Guano Apes op de single 'Kumba Yo!' onder de naam Mittermeier vs. Guano Babes. Momenteel presenteert hij de tv-show 'Find The Liar, Mittermeier' (BR) en bereidt hij zijn nieuwe programma 'OLDBOY …sind wir bald da?' voor, dat in 2027 in première zal gaan. Hij opende de 'Lucky Punch Comedy Club' in München in 2023 en een tweede locatie in Wenen in 2026, waarmee hij een platform biedt voor opkomende comedians.
Muriel Robin is een Franse humoriste, actrice, regisseur en toneelregisseur, geboren op 2 augustus 1955 in Montbrison (Loire). Haar ouders, Antoine Robin en Aimée Marie Joséphine Rimbaud, waren schoenhandelaars. Ze was de jongste van drie dochters, met twee zussen, Nydia en Martine. Na worstelingen op school en twee keer te hebben gezakt voor haar eindexamen, werkte ze van 1975 tot 1976 in de schoenenwinkel van haar familie. In 1977 verhuisde ze naar Parijs om toneelspel te studeren aan de Cours Florent, en werd vervolgens aangenomen aan het Conservatoire national supérieur d'art dramatique de Paris, waar ze in 1980 met lof afstudeerde. Ze keerde kort terug naar het verkopen van schoenen in Saint-Étienne na haar afstuderen aan het conservatorium. Haar carrière kreeg momentum toen ze in 1981 lid werd van de theatergroep van Roger Louret, Les Baladins en Agenais, in Monclar, waar ze Elie Semoun en Annie Grégorio ontmoette. De komische stijl van Muriel Robin omvatte samenwerkingen met Pierre Palmade, die ze beschouwde als haar mannelijke alter ego. Ze co-schreef en speelde in 'Maman ou Donne-moi ton linge, je fais une machine' in 1987, en verwierf bredere publieke erkenning via het televisieprogramma 'La Classe' aan het einde van de jaren tachtig. Haar eerste solo-voorstelling, 'Les majorettes se cachent pour mourir,' debuteerde in 1988, geregisseerd door Roger Louret. Ze verscheen in toneelstukken zoals 'Tout m’Enerve', 'Bedos-Robin', 'Feu la Ma La Mère' en 'On purge Bébé' in de jaren negentig, en speelde in films zoals 'Les Visiteurs 2' in 1997. In 2007 won ze een International Emmy Award voor haar rol in de televisiefilm "Marie Besnard, l'empoisonneuse." Ze is betrokken bij 'La Chaine de l’Espoir' vanaf 2001 en steunde concerten van de Enfoirés van 1992 tot 2007. Momenteel bereidt ze een nieuwe show voor die surrealistische fantasie combineert met gevoelige poëzie, met als doel het leven te 'herbeheksen'.
Mathieu Cyr is een prominente en populaire komiek uit Quebec, erkend vanwege zijn aanwezigheid in de Quebeck humorwereld al meer dan tien jaar. Hij heeft een aanzienlijke aanhang op sociale media verworven, momenteel oplopend tot meer dan 620.000. Cyr begon uitgebreid op te treden van 2008 tot heden, met deelname aan honderden shows op festivals, comedy nights en bedrijfsevenementen. Zijn optredens streven ernaar zowel direct gelach als doordachte reflecties te bieden. Cyr’s komische stijl wordt omschreven als ‘décapant,’ ongefilterd en vaak polariserend maar tegelijkertijd verbindend. Hij deelt grappen met een scherpe humor en behandelt actuele onderwerpen. Momenteel staat hij met zijn tweede solo-voorstelling, getiteld 'Adulte,' op het podium. Deze voorstelling, aanbevolen voor publiek vanaf 16 jaar, bevat nostalgische verwijzingen naar de jaren ’90 en 2000, naast kritieken op de moderne samenleving. De voorstelling verkent onderwerpen zoals broccolihoofdig jeugd, tal van seksuele geaardheden en cosmetische chirurgie—een gebied waar Cyr persoonlijke ervaring mee heeft. Critici en het publiek zijn het erover eens dat 'Adulte' een must-see is, vaak omschreven als explosief, verbindend, uiterst grappig, ronduit hilarisch en feel-good. Naast stand-up comedy heeft Mathieu Cyr een gevarieerde carrière in de entertainmentindustrie opgebouwd. Hij presenteerde de televisieprogramma "skate le monde" op TV5 van 2020 tot heden, en eerder presenteerde hij "Infiltration" op Canal Z in 2019 en "Slaque la cravate" op Télétoon van 2012 tot 2015. Hij was ook columnist bij CKOI in 2021 en presenteerde een comedy show die werd uitgezonden op TVA in hetzelfde jaar. Cyr heeft deelgenomen aan talloze 'Juste Pour Rire' en 'Comediha' galas van 2014 tot heden, waarbij hij in ongeveer tien van deze evenementen verscheen. In 2021 schreef hij het boek "jamais trop tard." Cyr identificeert zich als iemand met ADHD die zich vaak verloren voelt, een perspectief dat zijn werk informeert.
Mirja Boes, geboren op 3 september 1971 in Viersen, Duitsland, is een Duitse comédienne, actrice en zangeres. Ze groeide op in de wijk Boisheim van Viersen en behaalde haar diploma aan de Dülken Gemeentelijke School in 1991. Haar studie omvatte Italiaans, Spaans en muziek/mediastudies aan de Heinrich-Heine Universiteit Düsseldorf van 1991 tot 1994, evenals muzikaal theater aan de Academie voor Muziek en Theater Leipzig van 1992 tot 1994. Boes begon haar performancecarrière vroeg, door in 1994 lid te worden van Compagnia 82 en in 1996 van Die Fabulösen Thekenschlampen. Ze trad ook op met Frizzles’ improvisatietheater. Ze kreeg aanvankelijk aandacht door op te treden als Möhre, waarbij ze in 2000 haar eerste single, '20 Zentimeter', en in 2003 een andere, 'Wir ham doch keine Zeit ...', uitbracht. Onder de artiestennaam Möhre bracht ze komische feestmuziek en gesproken comedy-tracks uit, en trad ze vanaf de zomer van 2001 op in de Discothek Oberbayern op Mallorca. Ze was ook lid van de groep 'Mallorca All-Stars'. Van 2002 tot 2006 verscheen Mirja Boes regelmatig op televisie met Ralf Schmitz, Mathias Schlung en Markus Majowski in 'Die Dreisten Drei'. Ze heeft gastoptredens gehad in tal van programma's, waaronder TV total, Elton.tv, Anke Late Night, Open Muzzle, Clueless Genius en de Gong Show. Ze speelde in films zoals 'Siegfried' (2005) en 'Impy's Island' (2005), evenals 'African Race' (2008). Ze presenteerde 'Karaoke Showdown' van 2006 tot 2007, en speelde de hoofdrol in de RTL-serie 'Angie' van 2006 tot 2008. Ze bracht haar memoires, 'Boese: Onuitsprekelijk Beschamend', uit in januari 2009, en toerde met 'Ich bin Boes' van februari tot april 2010. Ze won de Duitse Comedy Award van 2007 als onderdeel van het ensemble 'Frei Schnauze' en de Duitse Comedy Award (Beste Comedian) van 2008. Mirja Boes blijft actief in comedy en entertainment. Ze presenteerde 'Alles Lüge mit Mirja Boes' op 1 Live radio vanaf maart 2008, en verscheen in programma’s zoals 'Der Nächste, bitte!' (2015) en 'Quatsch Comedy Club'. In 2024 won ze het vijfde seizoen van LOL: Last One Laughing en het tiende seizoen van The Masked Singer. Ze keert momenteel terug met een nieuwe tournee, omschreven als mogelijk de slechtste ooit maar wellicht toch te genieten voor liefhebbers van humor. Ze wordt de "Koningin van Quatsch" genoemd en haar nieuwe programma heet "carpfe diem – Lutsche den Tag!". Haar werk bevat verhalen uit het dagelijks leven en situaties met humor, en ze verkent onderwerpen als ouder worden, dagelijkse uitdagingen en ervaringen in telefonische wachtrijen.
Messiah Hallberg, geboren op 18 januari 1984 in Stockholm, is een Zweedse komiek, journalist en presentator. Aanvankelijk gedoopt als Mårten Messiah Nils Gustav Hallberg, veranderde hij zijn voornaam in Messiah voordat hij achttien werd. Zijn ouders zijn acteurs Nils Hallberg en Marie-Louise Werklund, wat suggereert dat hij op jonge leeftijd al werd blootgesteld aan de uitvoerende kunsten. Na het afronden van de middelbare school volgde Hallberg journalistiekstudies aan Mittuniversitetet in Sundsvall. Na zijn afstuderen kreeg hij ervaring door voor verschillende mediabedrijven te werken, waaronder TV4, Aftonbladet en Sveriges Radio. Hij blonk uit in samenwerking en was van 2012 tot 2015 co-host van de podcast Geniförklarat, samen met Maja Härngren, Christina Nordhager en John Willander Lambrell; dit programma werd in 2014 erkend als de 13e beste radio-uitzending van Zweden. Van 2018 tot 2021 was hij co-host van de ochtendshow op NRJ, maar verliet de functie vanwege meningsverschillen over een podcast genaamd Freakshow. Hallberg's komische carrière omvat verschillende opmerkelijke prestaties. Hij won de Bungy Comedy competitie in 2009 en ontving de 'Tändstickan' award bij Svenska standupgalan in 2011. Hij werd in 2017 uitgeroepen tot ‘Årets manliga komiker’ (Mannelijke Komiek van het Jaar) bij Svenska standupgalan. Zijn werk omvat tournees met de stand-upshow Politiskt autokorrekt met Martin Beyer-Olsen in 2015, en een solotournee, Den missförstådde profeten , die in 2017 begon en later werd uitgezonden op C More. Hij heeft ook deelgenomen aan de tv-show Alla mot alla met Filip en Fredrik. Momenteel presenteert hij het satirische programma Svenska nyheter op SVT sinds 2023, een rol waarvoor hij in 2025 de ‘Voice of the Year’ (Årets röst) award won bij Stora journalistpriset. Hallberg woont met komiek Christina Nordhager en ze hebben twee kinderen.
Geboren in 1973 is Marika Carlsson een Zweedse persoonlijkheid met verschillende functies; deze omvatten auteur, motivatiespreker, televisiepresentator, actrice en stand-up comedian. Ethiopië is de geboorteplaats van Marika Carlsson op 19 maart 1973. Marika Aychesh Carlsson, zoals ze aanvankelijk heette, werd levenloos in een sloot aangetroffen tijdens de Ethiopische hongersnood en hersteld door Zweedse hulpverleners als baby. Ze werd geadopteerd door een dominee en een verpleegster toen ze twee jaar oud was en verhuisde naar Zweden. Carlsson groeide op in Lund, provincie Skåne, en haar familie woonde aanvankelijk in Mönsterås. Ze studeerde toneelspel in Göteborg en volgde kortstondig theologie, en werkte ook als ziekenverzorgende. De comedyclub Norra Brunn markeerde Marika Carlssons eerste optreden als stand-up comedian in 2001. Marika Carlsson verhuisde naar Stockholm om zich te concentreren op haar komische carrière, waarbij ze een cursus daar afrondde aan het Dramatiska Institutet. Haar carrière beslaat meer dan twee decennia, met optredens die al begonnen in de jaren '90. Carlsson staat bekend om haar optredens in het panelspel Parlamentet, dat de Zweedse politiek parodieert, en is ook verschenen in programma's als Stockholm Live, 100%, Carin 21.30, Grillad, Comedy Fight Club Roast på Berns en Kvällsöppet. In 2010 presenteerde Marika Carlsson de uitzending van de Zweedse Dag op SVT, en deelde ze in 2019 de presentatie van Melodifestivalen met Eric Saade, Sarah Dawn Finer en Kodjo Akolor. Tussen 2010 en 2015 presenteerde Marika Carlsson 'En negers uppväxt' op SVT en Netflix; deze show onderzocht haar jeugd als geadopteerd zwart kind in Zweden, maar de titel veroorzaakte controverse en resulteerde in bedreigingen. Ze won in 2006 en opnieuw in 2012 de prijs voor beste vrouwelijke stand-up comedian bij de Zweedse comedy awards. In 2018 publiceerde ze een boek getiteld 'Såna som du ska inte va här,' dat in 2019 een prijs won op de QX Gala. Momenteel toert ze met "Marika och Klimakteriet" (Marika en de Menopauze), die op 4 maart 2026 in première ging bij Intiman in Stockholm, en zich richt op de ervaring van de menopauze voor vrouwen. Er staan optredens gepland voor de lente van 2027 en de herfst van 2026.
Als Engels auteur werkt Mark Steel ook als omroeper, stand-up comedian en krantcolumnist. Geboren op 4 juli 1960 in Swanley, Kent, werd zijn vroege leven al tien dagen na zijn geboorte getekend door adoptie. Hij groeide op met een pleegvader die in de verzekeringsbranche werkte en een moeder die verschillende rollen bekleedde, waaronder fabrieksarbeid en het werken als rijwielagent. In zijn verhaal beschrijft Steel zijn uitzetting van school vanwege ongeautoriseerde deelname aan een cricketcursus. Later in zijn leven zocht hij naar zijn biologische ouders; echter wenste zijn biologische moeder, afkomstig uit een Schotse arbeidersfamilie met links-politieke betrokkenheid, geen contact met hem en overleed kort nadat hij contact had opgenomen. Zijn biologische vader, Joe Dwek, was een Egyptische Sephardische Jood die aanzienlijke financiële successen behaalde als handelaar aan Wall Street. Dwek vertegenwoordigde het VK in backgammon toernooien tegen de VS in zowel 1973 als 1974. Steel ontmoette zijn biologische vader slechts één keer, rond 2006. Persoonlijke ervaringen hebben Steel’s leven aanzienlijk vorm gegeven; zijn adoptievader kreeg eind jaren zeventig een psychische inzinking en werd vervolgens in een zorginstelling geplaatst. Deze gebeurtenissen worden gedocumenteerd in zijn audioboek van december 2021, Who Do I Think I Am? , dat zijn vroege jaren en de zoektocht naar zijn biologische ouders verkent. Hij bracht eerder een stripautobiografie uit, It's Not a Runner Bean , in 1996. Steel's carrière omvat het presenteren van de radioprogramma The Mark Steel Solution op BBC Radio 5 van 1992 tot 1996 en het schrijven van columns voor The Guardian (1996-1999) en The Independent (vanaf 2000). Hij verschijnt regelmatig in televisieprogramma's zoals Have I Got News For You , Room 101 , Mock the Week en Question Time . Zijn programma Mark Steel's in Town heeft talloze prijzen gewonnen, waaronder een Sony Award, Writers’ Guild Award, Chortle Awards en British Comedy Guide Awards. Hij ontving de British Press Award voor Broadsheet Columnist in 2014. Meer dan twaalf jaar lang heeft hij door het Verenigd Koninkrijk gereisd met Mark Steel's In Town , dat nu bestaat uit 78 afleveringen, en plaatsen bezocht zoals Saint Anne, Alderney, en verhalen onderzocht uit steden als Paisley en Barnard Castle. Momenteel werkt hij samen met Major General Jules Buczacki aan evenementen gericht op humor, veerkracht en persoonlijke verhalen, waarbij ervaringen worden gedeeld over hoofd- en halskanker en Oracle Head & Neck Cancer UK wordt ondersteund.
Michelle Desrochers is een Canadese (Québécoise) humoriste, geboren in Châteauguay, Quebec. Ze is het derde kind van vier kinderen en heeft in 2010 afgestudeerd aan École secondaire Louis-Philippe Paré. Haar opleiding omvat studies aan Cégep du Vieux Montréal, waar ze Kunst, Letteren en Communicatie studeerde, en aan de Universiteit van Montreal, waar ze een bachelorgraad in Franse taalstudies behaalde. Ze heeft ook de École nationale de l'humour bezocht. Haar carrière begon rond 2016. Desrochers' komische stijl combineert absurditeit met observaties van het dagelijks leven, en ze staat bekend om haar authenticiteit en overvloeiende energie. Ze is een getalenteerde improvisator, die deelneemt aan Punch Club en improvisatietoernooien in Quebec en Europa. Ze verwierf publieke erkenning door haar deelname aan Prochain stand-up . In maart 2018 gaf ze haar eerste solo show, 'All dressed,' in het Open mic du Rouge café, met ongeveer 30.000 toeschouwers, en later ruim 25.000. Ze verscheen tijdens de zomer van 2018 op verschillende humorfestivals in Montreal, waaronder Minifest en Zoofest. Haar werk omvatte televisiecollaboraties zoals Bonsoir Bonsoir! , Taxi Payant en Big Brother Célébrités , waar ze in de vierde week van 2022 werd geëlimineerd. Desrochers treedt op in diverse settings, waaronder festivals, comedy nights en bedrijfsbijeenkomsten, en draagt met haar komische intelligentie en aanpassingsvermogen bij aan het succes van die evenementen. Ze was te gast in de podcast Mike Ward Sous écoute in 2019 en werd in 2020 columnist voor La soirée est encore jeune . In 2021 verscheen ze op festivals en galas zoals Juste Pour Rire en ComediHa! Fest-Québec. Ze kondigde in 2022 een tournee met een solo show aan, getiteld Michelle Desrochers , en lanceerde samen met haar zus Stéphanie een podcast genaamd Les sœurs boulottes . Momenteel werkt ze aan een nieuwe one-woman show. Haar management wordt verzorgd door Laurence Godcharles bij Lollol.ca, en Audrey Latendresse-Bourdon is haar coördinator.
Albanië
1
Armenië
2
Argentinië
36
Oostenrijk
27
Australië
52
Azerbeidzjan
1
Bangladesh
1
België
13
Bulgarije
57
Benin
2
Bolivia
1
Brazilië
27
Wit-Rusland
2
Canada
125
Democratische Republiek Congo
3
Zwitserland
17
Ivoorkust
1
Chili
15
Kameroen
1
China
8
Colombia
4
Cuba
4
Tsjechië
7
Duitsland
188
Denemarken
17
Dominicaanse Republiek
1
Algerije
2
Ecuador
2
Estland
5
Egypte
10
Spanje
74
Ethiopië
1
Finland
15
Frankrijk
214
Verenigd Koninkrijk
365
Georgië
1
Ghana
3
Griekenland
18
Guatemala
1
Kroatië
2
Haïti
1
Hongarije
7
Indonesië
23
Ierland
31
Israël
10
India
47
Irak
3
Iran
6
IJsland
4
Italië
136
Jamaica
1
Japan
37
Kenia
3
Korea, Zuid
20
Kazachstan
3
Libanon
5
Sri Lanka
1
Litouwen
1
Letland
1
Marokko
17
Myanmar
1
Malta
1
Malawi
2
Mexico
28
Maleisië
7
Nigeria
19
Nicaragua
2
Nederland
2
Noorwegen
12
Nepal
3
Nieuw-Zeeland
9
Peru
2
Filipijnen
35
Pakistan
7
Polen
8
Portugal
7
Qatar
1
Roemenië
1
Servië
4
Rusland
9
Saudi-Arabië
4
Zweden
101
Singapore
3
Slovenië
4
Slowakije
2
El Salvador
1
Syrië
1
Thailand
2
Tunesië
4
Turkije
5
Taiwan
1
Oekraïne
11
Oeganda
7
Verenigde Staten
213
Uruguay
4
Oezbekistan
1
Venezuela
5
Vietnam
1
Zuid-Afrika
3
Zimbabwe
1