Heikki Johannes Silvennoinen, een Finse muzikant en acteur, speelde gitaar en schreef liedjes voor verschillende prominente Finse groepen in de jaren zeventig en tachtig, terwijl ze ook solo-opnames uitbrachten. In Finland is hij het meest bekend als lid van het komische ensemble Kummeli, wiens titelloze televisieserie in 1991 in première ging.
Heinrich Eisenbach, geboren op 10 augustus 1870 in Wenen, was een belangrijke cabaretier en groteske komiek rond de eeuwwisseling. Zijn ouders waren Julius Eisenbach en Pauline Feller, en hij had een oudere broer, Isidor Eisenbach. Hij werd een bekende figuur in de amusementswereld van zowel Wenen als Boedapest. Eisenbachs loopbaan begon van 1894 tot 1914 als lid van de Budapester Orpheumgesellschaft, waar hij de ster van het ensemble was. Hij stond ook bekend onder de bijnaam 'Wamperl' en stond op het podium met artiesten als Josef Modl en Géza Steinhardt. Eisenbachs humor had groteske elementen en personages uit het stedelijke joodse milieu, in de geest van de Weens-joodse komedie die in het Budapester Orpheum overheerste. Louis Taufstein, Josef Armin en Adolf Glinger schreven zijn soloscènes en droegen bij aan zijn kenmerkende optredens. In 1907 richtte hij zijn eigen gezelschap op, 'Eisenbach – Budapester Varieté', en nam hij Armin Berg in dienst. Dat avontuur duurde kort en eindigde in 1908; daarna nam Eisenbach Berg mee terug naar het Budapester Orpheum, waar ze samen Bergs komische stijl ontwikkelden. Vanaf mei 1910 leidde hij bovendien samen met Adolf Gunger en Otto Taussig de 'Possenbühne Max und Moritz', waar dat jaar cabaretvoorstellingen moesten beginnen; rond januari 1913 was hij er nog bij betrokken. Eisenbach was een ‘Jargonvirtuose’, een meester in straattaal en jargon. Naast zijn podiumwerk speelde Eisenbach in stomme films als 'Sami, der Seefahrer' (1916) en 'Hausball beim Blunzenwirt'. Hij trouwde met Anna, met wie hij danscouplets opvoerde, en later met Mitzi Telmont (Maria Pfleger), die eveneens zangeres was. In 1915 verliet hij de Budapester Orpheumgesellschaft vanwege onenigheid over patriottische, oorlogsverheerlijkende voorstellingen. Om zijn inkomen aan te vullen schilderde hij landschappen, die hij voor 2 gulden per stuk verkocht. Eisenbach werd door Sigmund Freud behandeld voor depressie. Hij overleed op 14 april 1923 in Wenen. Ter erkenning van zijn verdiensten werd in 1955 in Wenen-Hietzing een straat naar hem vernoemd, de Eisenbachgasse.
Heinz Eckner, een Duitse acteur en komiek, werd geboren op 4 mei 1925 in Dresden. Vanaf de leeftijd van 14 koesterde hij de wens om te gaan optreden, na een succesvol schooltoneelstuk. Zijn vader ontmoedigde hem echter aanvankelijk om een showcarrière na te streven, en drong erop aan dat hij een vak zou leren. Hierdoor deed Eckner een leerlingplaats als elektricien terwijl hij tegelijkertijd acteerde. Tijdens de Tweede Wereldoorlog trad hij op bij 'bunte Abende' (variétéshows) als 'Sketch-Offizier'. Na de oorlog verscheen hij in theaters in Berlijn, Hannover en Hamburg en behaalde hij succes als operettabuffo. Eckners overgang naar komische rollen was het gevolg van praktische overwegingen; gewichtstoename verhinderde dat hij optrad met een 'te slanke' sopraan. Zijn televisiecarrière begon in 1968 met een toevallige ontmoeting in de kantine van Radio Bremen, wat leidde tot een samenwerking met Rudi Carrell en een baan nadat hij vijf kalfsbilzen had gegeten. Hij werd bij het Duitse tv-publiek bekend als assistent in 'De Rudi Carrell Show', en verwierf later meer faam door optredens in 'Am laufenden Band Carrells' en 'The Rudi Carrell Show'. Van 1974 tot 1979 werd hij alom erkend als Rudi Carrells schetsmaat op de ARD-quizshow 'Am laufenden Band', waarbij hij vaak een vriendelijke, enigszins onhandige sidekick speelde. Hij werkte meer dan 70 keer samen met Carrell en verscheen in een film met hem. Tussen 22 april 1981 en 1983 presenteerde Eckner het ZDF-programma 'Ein Wort aus Musik,' onder regie van Hans Rosenthal. Deze serie, waarin kijkers oplossingen inzonden voor woorden afgeleid van liedjes, trok honderdduizenden inzendingen aan en stond op de eerste plaats bij ZDF. Hij verscheen ook in verschillende televisieseries, waaronder kleine rollen in "Derrick" en "Die Schwarzwaldklinik," en bracht vier boeken en enkele platen uit. In de midden jaren zeventig verwierf hij een kleine boerderij in Wachendorf, waarmee hij buurman werd van Rudi Carrell. Hij was getrouwd met Renate ( 1934) en had drie kinderen: Gudrun ( 1957), Hans ( 1958), en Frank ( 1966). Heinz Eckner overleed op 30 mei 2012, op de leeftijd van 87 jaar, en bracht zijn laatste jaren door in een verzorgingstehuis in Achim.
Helen Paul, een Nigeriaanse entertainer, achtervolgt komedie, zingen en acteren. In het stand-up circuit gaat ze onder de naam Tatafo, en haar ongewoon hoge stem laat haar klinken als een kind.
Helga Hahnemann, een Duitse entertainer, cabaretier, zangeres en actrice, werd geboren in Berlijn-Wilhelmsruh op 8 september 1937 en overleed in Berlijn-Buch op 20 november 1991. Ze was de jongste van vier kinderen. Haar talent voor komedie werd ontdekt toen ze nog op school zat. Van 1956 tot 1959 studeerde ze aan de Ernst Busch Academie voor Dramatische Kunst in Berlijn-Niederschöneweide, waar ze de Schauspielschule (toneelschool) volgde. Deze opleiding bereidde haar voor op een carrière in de entertainmentwereld. Hahnemann begon haar professionele leven met een debuut op het toneel in 1959 bij het cabaretgezelschap Leipziger Pfeffermühle. Ze keerde rond 1961 of 1962 terug naar Berlijn, met de focus op cabaret en komedie. Na 1962 verscheen ze regelmatig op televisie en radio. Vanaf 1969 werd ze permanent lid van het ensemble van de Duitse Televisie Omroep (Deutscher Fernsehfunk). Ze stond bekend om haar optredens in de satirische komedyshow 'Tele-BZ,' waar ze optrad met Ingeborg Krabbe, Ingeborg Naß, Hans-Joachim Hanisch en Sergio Günther, en meedeed aan meer dan 30 afleveringen. Haar werk op 'Tele-BZ' leverde haar de Kunstprijs van de Vrije Duitse Vakbondenfederatie (FDGB) van de DDR op. Hahnemann verwierf in de late jaren zeventig aanzienlijke populariteit in Oost-Duitsland, bekend om haar "Berlijnse botheid." Ze presenteerde vanaf die tijd 'Helgas Top(p)-Musike' op Berliner Rundfunk en had hits zoals 'Wo ist mein Jeld bloß geblieben,' 'Jetzt kommt dein Süßer' en 'U-Bahn-Beat.' Ze presenteerde ook regelmatig de variétéshow 'Ein Kessel Buntes' en speelde rollen zoals Erna Mischke in de televisiedramaserie Maxe Baumann van 1976 tot 1980, en de stiefmoeder Marianne in de sprookjesfilm Aschenbrödel uit 1976. Ze deed stemgeluidwerk voor Yvonne Jensen in drie van de Olsen Gang-films. Hahnemann ontving in 1982 de Kunstprijs van de DDR en de Nationale Prijs van de DDR voor Kunst en Literatuur III Klasse in 1987. In november 1991 werd ze gediagnosticeerd met longkanker, kort voordat ze op 54-jarige leeftijd overleed. Ter nagedachtenis aan haar werd in 1995 de 'Goldene Henne' prijs ingesteld, en het gemeenschapscentrum in Schöneiche, waar ze woonde, werd het Helga-Hahnemann-Haus genoemd.
Helge Olof Skoog, geboren op 6 augustus 1938 in Borås, was een Zweedse acteur en komiek. Zijn ouders waren Carl Axel Skoog en Karin Lindahl; zijn vader was burgemeester van Borås. Van jongs af aan toonde hij interesse in optreden, waarbij hij als kind al in het theater speelde. Aanvankelijk wilde hij advocaat worden, maar hij werd aangemoedigd om te gaan acteren nadat hij deelnam aan de Varberg Fortress Games. Hij was medeoprichter van de theatergroep Rampljus aan het Borås läroverk in 1957 en volgde van 1958 tot 1961 de Dramatens elevskola, waarna hij bij Dramaten in dienst trad. Zijn vroege carrière omvatte samenwerkingen met Jan Bergquist aan satirische toneelstukken zoals Ivar Kreugers svindlande affärer (1969) en Buss på sta’n (1970), en hij verscheen in verschillende televisieprogramma's, waaronder Hur man blir rik på aktier (1970), Ljuger Gustav Johansson? (1972) en Folke Bengtssons underbara resa (1975). Skoog’s carrière omvatte decennia en bestreek film, televisie en theater. Hij verscheen in *Baltutlämningen* in 1970 en *Near and Far Away* in 1976. Gedurende de jaren '80 werd hij algemeen erkend door zijn deelname aan de televisieserie *Teatersport*. Hij was ook te zien in diverse televisieproducties, waaronder *Babels hus* (1981), *Beteendelek* (1981) en *Pengarna gör mannen* (1984). Zijn talent als stemacteur werd benut in *Skrotnisse och hans vänner* (1985) en *Exit* (1990). Hij speelde de hoofdrol in *Allra käraste syster* (1988) en had een rol in *T. Sventon praktiserande privatdetektiv* (1989), en werd vooral bekend door de rol van Ture Sventon, die verscheen in de kerstkalender van 1989 en de film *T. Sventon och fallet Isabella* (1991). Hij bleef gedurende de jaren '90 en 2000 uitgebreid werken, met optredens in *Jönssonligan spelar högt* (2000) en *Kommissionen* (2005). Skoogs bijdragen aan het Zweedse entertainment werden algemeen erkend. Hij ontving het Riksteaterns stipendium in 1962, de Svenska Teaterkritikers förenings prijs in 1993 en de H.M. Konungens medaille van de achtste grootte in de Orde van Serafijnen in 2008. Hij ontving ook de Karl Gerhards Eerprijs in 1997. Hij presenteerde P1 Sommar in 1988 en 2004, en was van 1999 tot 2008 lid van de jury van het satirische programma Parlamentet . Verder deed hij de vertelling voor televisieprogramma's zoals Klockan nio hos stjärnorna (februari-maart 2015) en Halv åtta hos mig (2008-2013). Hij bleef bij Stockholms stadsteater tot zijn pensioen in 1997, en was betrokken bij Unga Klara en leidde Klara soppteater van 1988. Helge Skoog overleed op 12 december 2025 in Stockholm.
De Duitse kunstenaar Hella von Sinnen werkt als televisiepresentator, stemacteur, actrice, komiek en spreker van radiostukken en audioboeken. Nadat ze haar carrière begon in het theater, kreeg ze landelijke bekendheid door het modereren van de show Everything Nothing Or?! in de Van 1988 tot 1992. Sinds 2003 is ze een permanent lid van het tarief team van de comedy show Genial en we d ook gewaardeerd voor hun betrokkenheid in de LGBT gemeenschap.
Helmut Hoffmann is een komiek en cabaretist werkzaam in Duitsland die door zijn portret van de postmedewerker en typische burger Hans-Hermann Thielke bekend werd.
Heloísa Périssé, geboren als Heloísa Perlingeiro Périssé de Farias op 19 augustus 1966 in Rio de Janeiro, is een Braziliaanse actrice, humoriste, auteur en scenarioschrijfster. Ze begon haar carrière in 1988 met het toneelstuk 'As Guerreiras do Amor' van Domingos de Oliveira, en studeerde vervolgens aan Casa das Artes de Laranjeiras en Teatro Tablado. Haar televisiedebuut vond plaats in 1994 met de miniserie 'Incidente em Antares,' snel gevolgd door erkenning als deel van de cast van 'Escolinha do Professor Raimundo' datzelfde jaar. Ze heeft zich gevestigd als een belangrijke figuur in het Braziliaanse entertainment door haar werk op televisie en in het theater, en heeft erkenning gekregen voor haar komische rollen. Périssé’s carrière omvat het schrijven voor de tv-show Sai de Baixo , wat haar veelzijdigheid als creatieve kracht aantoont. Ze verwierf verdere bekendheid door optredens in tal van Braziliaanse televisieshows en films, waaronder rollen in 'Os Impagáveis' (1996), waarvoor ze de Mambembe Award won, en 'Zorra Total' van 1999 tot 2003. Samen met Ingrid Guimarães schreef en speelde ze in het langlopende toneelstuk 'Cócegas,' dat een tienjarige draai beleefde. Haar acteerkwaliteiten zijn duidelijk zichtbaar in haar vertolking van Dercy Gonçalves in de miniserie 'Dercy de Verdade' (2012) en haar rol als Monalisa in de telenovela 'Avenida Brasil' (2012), waarvoor ze een nominatie voor Beste Actrice in een Bijrol ontving. Ze verscheen ook in 'Boogie Oogie' (2014), 'A Lei do Amor' (2016) en 'Segunda Dama' (2014) waarin ze tweelingzusters speelde. Naast acteren is Périssé een auteur en heeft ze boeken geschreven, waaronder Mãe, Você Não Tá Entendendo en O Diário de Tati . Ze maakte deel uit van de hoofdcast van 'Cine Holliúdy' van 2019 tot 2023. Gedurende haar carrière heeft ze talloze prijzen en nominaties ontvangen, waaronder twee Prêmio Qualidade Brasil awards, twee Melhores do Ano awards, twee Prêmio Extra de Televisão nominaties en twee Prêmio Shell nominaties. Ze was zeven jaar getrouwd met Lug de Paula; hij is de zoon van Chico Anysio, waardoor zij de schoondochter van de gerenommeerde entertainer werd. Périssé heeft twee dochters, Antônia en Luiza.
Henfil, geboren als Henrique de Souza Filho op 5 februari 1944 in Ribeirão das Neves, Minas Gerais, was een Braziliaanse cartoonist, karikaturist, journalist en schrijver. Algemeen bekend als Henfil, begon hij zijn carrière als illustrator en cartoonist aan het begin van de jaren zestig, met publicaties in het tijdschrift Alterosa in Belo Horizonte vanaf 1964. Zijn eerste succesvolle personages, 'Os Franguinhos,' debuteerden in Alterosa en parodieerden het dagelijks leven met nonsens en kritische humor. Hij droeg later bij aan publicaties zoals Diário de Minas, Jornal dos Sports, Realidade, Visão, Placar en O Cruzeiro. Rond 1964 werd Henfil actief in de Braziliaanse cultuur en droeg hij regelmatig bij aan het Jornal do Brasil vanaf 1969, en werd hij een centrale figuur in het satirische weekblad 'O Pasquim,' dat in december 1968 verscheen. Hij publiceerde in 1970 de stripboek 'Os Fradinhos' met daarin zijn meest geprezen personages. Dit werk was significant omdat het het eerste Braziliaanse stripboek werd dat internationaal werd uitgegeven. Het werk van Henfil werd gekenmerkt door politiek activisme en kritiek op Braziliaanse politieke instellingen; hij creëerde fictieve personages om deze instellingen te bekritiseren, waaronder Fradim Baixim, zijn meest beroemde creatie, die vaak geassocieerd wordt met de zin 'Top! Top!' Hij maakte ook de serie 'Kerkhof der Doden' in O Pasquim, waarin figuren die als steun aan of negeren van het militaire regime werden gezien, werden bespot. Henfils carrière reikte verder dan stripverhalen en omvatte theater, film en televisie. Hij regisseerde en schreef de speelfilm Tanga in 1987 en werkte als schrijver voor het tv-programma Mulher op Rede Globo van 1980 tot 1984. Hij schreef ook literatuur, waaronder Diário de um Cucaracha in 1976. Zijn werk verwierf populariteit in Brazilië en verscheen op het hoogtepunt van zijn carrière in alle grote Braziliaanse kranten. Hij probeerde te werken in de Verenigde Staten, maar zijn werk werd als te agressief bevonden voor publicatie in de mainstream media. Henfil overleed op 4 januari 1988 in Rio de Janeiro, op 43-jarige leeftijd, als gevolg van complicaties door AIDS na een bloedtransfusie met besmet bloed. Hij wordt herinnerd als een verdediger van vrijheid, rechtvaardigheid en mensenrechten.
Henning Schmidtke is een Duitse cabaretier, geboren op 3 februari 1970 in Northeim. Hij bracht zijn jeugd door in Hattorf am Harz en voltooide zijn middelbare school in 1989 aan het Ernst-Moritz-Arndt-Gymnasium in Herzberg am Harz. Schmidtke ging studeren en volgde de vakken Duits en Engels in Göttingen. Gedurende deze tijd was hij actief in de muziek, speelde piano en vormde bands, en leverde hij ook geschreven stukken als auteur voor het straatmagazine TagesSatz van 1997 tot 2004. In 2002 toerde hij met de chanson-rockband 'Schneemann' door Roemenië, met financiering van het Duitse Ministerie van Buitenlandse Zaken. Sinds 2004 heeft Schmidtke zich gevestigd als cabaretier, muzikant en auteur. Aanvankelijk trad hij op onder de naam 'Kelvin von der Musikpolizei' en verwierf hij bekendheid met zijn 'Musikpolizei'-programma, waarin hij herinterpretaties van bekende rocknummers op piano presenteerde. Dit programma leverde hem in 2004 de Bochumer Kleinkunstpreis op. Hij heeft ook materiaal geschreven en gecomponeerd voor andere artiesten zoals Hennes Bender en Ausbilder Schmidt. Van 2001 tot 2010 verzorgde hij muzikale begeleiding voor improvisatietheatergroepen. Zijn werk strekt zich uit tot radio comedy, waarbij hij samenwerkte met Ramona Schukraft aan kinderprogramma's zoals de 'Jimmy Böndchen'-serie. Schmidtke's huidige werk richt zich op het presenteren van een over het algemeen optimistisch beeld van de wereld. Vanaf 2011 presenteert Bastian Pastewka de interviewpodcast 'Schön Reden', en zijn live optredens bevatten programma's zoals 'No Wumme, No Cry' (uitgezonden op 3sat), 'Hetzkasper – zu blöd für Burnout,' 'Egoland' en 'Es ist nicht alles so scheiße, wie du denkst.' Hij is ook winnaar van de Trierer Comedy Slam en is te zien geweest in het programma Nightwash uit Keulen. Vanaf januari 2013 treedt Bastian Pastewka op als cabaretier in ZDFinfo’s ‘Berlin Politix.’ Zijn boek, 'Es ist nicht alles so scheiße, wie du denkst,' verscheen in 2021, en de bijbehorende theaterproductie – een mix van stand-up comedy en infotainment – toert momenteel. Schmidtke's optredens belichten positieve ontwikkelingen die vaak over het hoofd worden gezien door de media, waarbij hij statistieken gebruikt om zijn argument te ondersteunen dat de zaken over het algemeen verbeteren. Hij heeft onlangs de Passauer Scharfrichterbeil in 2024 gewonnen, met lof voor het bieden van een perspectief dat in staat is vertrouwen en optimisme te verspreiden, en ontving ook de “Lorscher Abt” prijs in 2024.
Henri Giraud presenteert zich als een Franse komiek, acteur en muzikant, vooral bekend om zijn His Couch imitaties. "Coluche was een onvergelijkbare genie, mijn enige ambitie is op Resurrect in de raad om hem eer te bewijzen. Er is maar één Coluche. Ik ben incarnatie van bescheidenheid."
Albanië
1
Armenië
2
Argentinië
36
Oostenrijk
27
Australië
52
Azerbeidzjan
1
Bangladesh
1
België
13
Bulgarije
57
Benin
2
Bolivia
1
Brazilië
27
Wit-Rusland
2
Canada
125
Democratische Republiek Congo
3
Zwitserland
17
Ivoorkust
1
Chili
15
Kameroen
1
China
8
Colombia
4
Cuba
4
Tsjechië
7
Duitsland
188
Denemarken
17
Dominicaanse Republiek
1
Algerije
2
Ecuador
2
Estland
5
Egypte
10
Spanje
74
Ethiopië
1
Finland
15
Frankrijk
214
Verenigd Koninkrijk
365
Georgië
1
Ghana
3
Griekenland
18
Guatemala
1
Kroatië
2
Haïti
1
Hongarije
7
Indonesië
23
Ierland
31
Israël
10
India
47
Irak
3
Iran
6
IJsland
4
Italië
136
Jamaica
1
Japan
37
Kenia
3
Korea, Zuid
20
Kazachstan
3
Libanon
5
Sri Lanka
1
Litouwen
1
Letland
1
Marokko
17
Myanmar
1
Malta
1
Malawi
2
Mexico
28
Maleisië
7
Nigeria
19
Nicaragua
2
Nederland
2
Noorwegen
12
Nepal
3
Nieuw-Zeeland
9
Peru
2
Filipijnen
35
Pakistan
7
Polen
8
Portugal
7
Qatar
1
Roemenië
1
Servië
4
Rusland
9
Saudi-Arabië
4
Zweden
101
Singapore
3
Slovenië
4
Slowakije
2
El Salvador
1
Syrië
1
Thailand
2
Tunesië
4
Turkije
5
Taiwan
1
Oekraïne
11
Oeganda
7
Verenigde Staten
213
Uruguay
4
Oezbekistan
1
Venezuela
5
Vietnam
1
Zuid-Afrika
3
Zimbabwe
1
