Wereldwijde Talentengids

Komieken uit Canada

Overzicht van komieken uit Canada: profielen, biografieën, foto's en sociale links.

124 Comedians

Claudine Mercier

Claudine Mercier is een Canadese humoriste en komiek, geboren op 11 maart 1961 in Quebec. Ze begon haar carrière in de vroege jaren '80 met zingen bij Artishows en trad ook op met Norman Iceberg. Mercier studeerde af aan UQAM met een Drama Major in 1989 en bezocht de École nationale de l'humour op 28-jarige leeftijd. Ze staat bekend als een Québécoise komiek, zangeres, actrice en imitator, en werd na haar afstuderen een van de meest prominente komieken van Quebec. Gedurende haar carrière heeft ze meer dan 750.000 kaartjes verkocht. Mercier's komische stijl omvat stand-up routines, personages en imitaties. Ze staat bekend om haar imitaties van beroemdheden, waaronder Sinéad O'Connor, Madonna, Lise Watier, Céline Dion, Lara Fabian, Diane Dufresne, Claire Lamarche en Sonia Benezra. Haar populairste imitatie is die van zakenvrouw Lise Watier, waarvoor ze een Olivier Award won; echter stopte ze kort daarna met het uitvoeren ervan na een verzoek van Lise Watier. Haar eerste One Woman Show werd uitgebracht in 1993, waarmee ze wijdverspreide erkenning kreeg, gevolgd door een derde One Woman Show in 2003. Ze verscheen in Bye Bye in 1990 en 2013, en co-hostte de Gala des Olivier van 2001 met Mario Jean. In 2005 maakte Mercier haar filmdebuut in Idole Instantanée , geregisseerd door Yves Desgagnés en geproduceerd door Denise Robert, waar ze vier verschillende personages speelde. Ze ontving kritische lof in Europa en won een Felix-award in 1998 en drie Olivier-awards in 1999. Na 25 jaar optreden ging ze met pensioen rond de tijd van de pandemie (ongeveer 2020), en geniet ze van schilderen en zingen tijdens haar pensioen. Ze heeft altijd gedroomd van een musical, voortkomend uit haar jeugdverering voor Fred Astaire en Gene Kelly. Nu keert ze terug naar het podium en zal deel uitmaken van de cast van de Quebecse bewerking van de musicalparodie 'Ménopause,' waarin ze Moeder Natuur portretteert, vanaf 2025. De show, geregisseerd door Danièle Lorain en Alexis Pitkevicht, zal door Quebec toeren, met optredens in Montreal en Quebec City, en behandelt thema's als de menopauze met humor en oprechtheid.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Daniel Grenier

Daniel Grenier is een Canadese komiek en humorist, afkomstig uit Victoriaville. Hij begon zijn carrière als oprichterslid van de comedy trio Les Chick’n Swell. Deze groep heeft een aanzienlijke indruk gemaakt op het komische landschap met hun surrealistische optredens. Grenier maakte vroeger deel uit van Les Chick'n Swell, maar werkt nu als solo-optredende artiest. Hij staat bekend om zijn creatieve energie en wordt beschouwd als een van de meest originele stemmen in de Quebeckaise humor. Grenier's komische stijl is uniek en absurd, vaak omschreven als een ode aan de kracht van de verbeelding. Critici merken het indrukwekkende werk op dat vereist is om korte, schijnbaar ongerelateerde sketches naadloos met elkaar te verbinden, terwijl absurde poëzie en grillige genialiteit worden vermengd. Hij wordt vaak een "wereldverruimer" genoemd. Als humorist, komiek en creatieveling presenteert Grenier shows met ongewone objecten, excentrieke liedjes en afwijkende reflecties. Hij heeft al twee veelgeprezen shows gepresenteerd, 'J'adore' en 'Jaune,' en zal in 2026 zijn derde eenmanshow, 'Cœur d’enfant,’ presenteren. Zijn humor combineert absurditeit, poëzie en observaties van het dagelijks leven, en hij streeft ernaar een authentieke connectie met zijn publiek te creëren. Een documentaire over Daniel Grenier, getiteld 'Daniel Grenier: gedramatiseerd door absurd humor,' werd in 2024 uitgebracht. Dit portret of biografie is van Canadese en Quebecse oorsprong en werd geregisseerd door David Dufresne-Denis, met productie van La Fabrique culturelle. De documentaire verkent thema's gerelateerd aan de kunst en het theater en valt onder de categorie 'Grand public.' Grenier fungeert ook als singer-songwriter. Momenteel treedt hij op in Ierland op 22 oktober, met zijn nieuwste show, 'Cœur d’enfant' (Kinderhart). Deze show is erop gericht om het publiek weer te verbinden met hun gevoel van verwondering en belooft grappig, gevoelig en verrassend te zijn. Het evenement, georganiseerd door Verte Irlande, vindt plaats op donderdag 22 oktober om 19:30 uur, met tickets verkrijgbaar op de website en Facebookpagina van Verte Irlande.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Denis Trudel

Denis Trudel, geboren op 18 juli 1963, is een Canadese acteur en politicus. Hij volgde het Séminaire Sainte-Marie de Shawinigan, waar hij in 1980 afstudeerde, en vervolgens studeerde hij af aan de National Theatre School of Canada in 1987. Deze opleiding vormde de basis voor een carrière die zowel optreden als openbare dienst omvat. Trudels acteercarrière begon in 1987 met een optreden in Le Diable à quatre . Hij verscheen vervolgens in talrijke films en televisieproducties, waaronder How to Make Love to a Negro Without Getting Tired (1989), The Party (1990), Octobre (1994) en C.R.A.Z.Y. (2005). Zijn rollen waren divers, variërend van personages zoals Jacques Yelle in February 15, 1839 (2001) en oom Georges in C.R.A.Z.Y. (2005), tot vele anderen. Hij speelde ook een belangrijke rol als Belinski in 19-2 van 2011 tot 2015, en vertolkte Paul Delaney in Victor Lessard van 2017 tot 2019. In 2008 nam hij de hoofdrol op zich in Le Malade imaginaire bij Théâtre Le Gesù. Buiten acteren is Trudel actief betrokken bij de politiek. Hij is lid van de Bloc Québécois (BQ) en werd in 2019 verkozen tot het Canadese Lagerhuis voor Longueuil—Saint-Hubert, en herkozen in 2021. Van 2021 tot 2025 was hij woordvoerder voor sociale solidariteit en de Franse taal. Hij kondigde zijn kandidatuur aan voor de Bloc Québécois in 2014. Hij is ook woordvoerder geweest voor het Mouvement Montréal français (MMF) en nam deel aan demonstraties tegen Bill 103 in 2011 en de anglicisering van de overheidsdienst in 2012. Hij is mede-oprichter van Les Zapartistes en ontving in 2011 de Patriote de l'année award van de Société Saint-Jean-Baptiste de Montréal.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Emmanuel Bilodeau

Emmanuel Bilodeau is een Canadese acteur, komiek en humorist uit Quebec. Geboren op 29 augustus 1964 in Hull (nu Gatineau), is hij de broer van journalist Maxence Bilodeau. Hij is momenteel 58 jaar oud. Bilodeaus carrière begon ongeveer tien jaar voordat een recent artikel werd geschreven, en hij reist voor zijn werk. Bilodeau's achtergrond is divers; hij behaalde een rechtenstudie aan de Universiteit van Montreal in 1988 en werd toegelaten tot de Barreau du Québec. Hij studeerde ook aan de École nationale de théâtre van 1988 tot 1992. Zijn acteerkredieten omvatten rollen in films zoals Soft Shell Man (2000), Taking Lives (2004) met Angelina Jolie en Ethan Hawke, en The Revenant (2015) naast Leonardo DiCaprio. Hij speelde Hamlet bij het Théâtre du Rideau Vert in 1999 en portretteerde Cosmo bij de TNM in 2005, en Figaro bij de TNM in 2009. Bilodeau won ook een Jutra Award voor Beste Acteur in een Bijrol in 2002 voor zijn rol in Soft Shell Man , en een Gémeaux Award voor Beste Hoofdrolspeler in een Dramaserie in 2007 voor de vertolking van René Lévesque in de televisieserie René Lévesque . Hij werd genomineerd voor Jutra Awards in 2005, 2008 en 2011. Bilodeau staat bekend om zijn intelligente gevoel voor humor, grote gevoeligheid en vermogen om doordachte en toegankelijke gesprekken te creëren. Hij heeft twee eenmanshows opgevoerd: 'One Manu Show' (2014), die positieve recensies ontving, en 'Manu Bilodeux dans le pétrin' (2021), die hij zelf produceert terwijl hij er in een elektrische auto mee toert. Hij presenteerde een Gala Juste Pour Rire in 2013 en nam van 2011 tot 2015 jaarlijks deel aan het Juste pour rire festival, waaronder optredens op het festival in 2011 en 2012. Momenteel toert hij met 'Dans le pétrin', waarin hij onderwerpen verkent zoals de geboorte van zijn vierde kind en milieuproblemen integreert in zijn show. Hij trad onlangs op in Quebec City als onderdeel van 'Les Boys'. Bilodeau is getrouwd met actrice Édith Cochrane, en ze hebben twee zonen en een dochter; hij heeft een dochter, Philomène, uit een eerdere huwelijk met actrice Monique Spaziani. Philomène verschijnt samen met haar vader in de film Curling en speelt in televisieseries zoals Toute la vie . Ze werken samen aan een documentaireserie genaamd 'Suzanne', die intergenerationele banden onderzoekt en sinds maart beschikbaar is op ICI TOU.TV Extra. Bilodeau vermijdt controversiële onderwerpen en censureert zijn materiaal om aanstoot te voorkomen.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

François Massicotte

Na meer dan 35 jaar ervaring in de comedywereld is François Massicotte een erkende en ervaren performer. Hij is een Canadese komiek en toert momenteel live met zijn achtste solo-show, '8.0!'. De show, die hij heeft uitgebracht, verkent herkenbare thema's zoals familie, relaties, ouderschap en ouder worden. Massicotte wil het publiek helpen zich in zijn verhalen te herkennen, met behulp van humor en spot om deze onderwerpen te bespreken. Optredens worden omschreven als energiek en omvatten zelfspot en humoristisch vertellen; hij staat bekend om zijn aanstekelijke energie op het podium. Massicotte's huidige tourdata beslaan 2026-2027, met optredens gepland in grote Amerikaanse steden en theaters. Specifieke locaties omvatten het Théâtre Petit Champlain in Québec, evenals locaties zoals 1, rue Dunlop Ouest in Barrie, en Théâtre le Sésame in Kingston. Een optreden is gepland in Pavillon Bonnie Glen in Alexandria op 10 mei 2026 om 19:00 uur. Het Centre des arts Shenkman in Orléans organiseert ook een show. De toegangsprijs varieert afhankelijk van factoren zoals hoeveel mensen willen bijwonen, waar u zit, de grootte van de locatie en of er nog kaarten beschikbaar zijn; bepaalde premium aanbiedingen zijn niet inbegrepen bij alle optredens. De lijst wordt regelmatig bijgewerkt naarmate locaties data bevestigen. François Massicotte is een vader van vijf kinderen, wat de thema's die in zijn comedy worden onderzocht, vormt. Zijn agent is Luc Quintal, en PGI INTERNATIONAL verzorgt zijn boekingen. De show '8.0!' toert nog steeds door, met mogelijk extra locaties gedurende het jaar. Informatie over bevestigde tourdata en tickets is te vinden op https://lepointdevente.com/billets/francoismassicotte, en CEPEO is co-presentator van enkele evenementen.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

François Pérusse

François Pérusse, humoriste et musicien québécois, s Les plus connues d

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Gerry Bednob

Gerry Bednob is een Canadese komiek en acteur, geboren als Gerald Baldeo in 1950. Hij komt oorspronkelijk uit Trinidad en Tobago en identificeert zich als van Indiase afkomst; de herkomst van zijn grootvader wordt vaak verwezen in zijn stand-up routines, waar hij speels naar zichzelf verwijst als Bengaals. Na immigratie naar Canada in 1963 volgde hij hoger onderwijs en behaalde een bachelorgraad in sociologie aan de Universiteit van Toronto. Voordat hij overging naar comedy, werkte Bednob als schoolbegeleider, een ervaring die waarschijnlijk enkele van zijn humoristische observaties heeft geïnspireerd. Gedurende een periode van twee jaar slijpte Bednob zijn komische talent aan in de Yuk Yuk’s comedy club in Toronto, waarmee hij zijn carrière lanceerde. Om aanvankelijk zijn komische ambities te verbergen, nam hij de artiestennaam ‘Gerry Bednob’ aan, geïnspireerd door de film Bedknobs and Broomsticks . Aan het einde van de jaren zeventig verhuisde hij naar Los Angeles en werd vervolgens Amerikaans staatsburger. Zijn carrière breidde zich uit voorbij stand-up comedy, met rollen in televisie en film; hij speelde mee als ‘Bling Bling Shelton’ in de VH1-serie Free Radio en behaalde terugkerende rollen in shows zoals Wilfred , Playing House en Undeclared . Gedurende zijn carrière is Gerry Bednob verschenen in een uiteenlopend scala aan films. Daartoe behoren The 40-Year-Old Virgin (2005) waarin hij Mooj speelde, Furry Vengeance (2010) als Mr. Gupta, Encino Man , Zack and Miri Make a Porno (2008) als Mr. Surya, The Five-Year Engagement en Walk Hard: The Dewey Cox Story (2007) waarin hij De Maharishi portretteerde. Hij had ook rollen in California Man (1992) als Kashmir, Mon ami Dodger (1994) als Mr. Rao en Friday After Next (2002) als Moly's Vader. Zijn filmografie omvat verder optredens in Dance Battle: Honey 2 (2011) als Monsieur Kapoor en Politics of Love (2011) als Vijay Gupta.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Gilles Latulippe

Gilles Latulippe, geboren op 31 augustus 1937 in St-Eusèbe-de-Verceil, Montreal, als zoon van Eugène Latulippe en Blanche Fournier, was een prominente figuur in de geschiedenis van het Quebeckse komische theater. Hij begon zijn carrière in 1959 met een rol als broer Nolasque in Bousille et les Justes , een kans die hij kreeg dankzij Paul Buissonneau. Gratien Gélinas gaf hem vervolgens een rol in Bousille et les justes in 1959, waarmee een vroege stap in zijn theatercarrière werd gezet. Hij studeerde toneelspel onder François Rozet. In de jaren zestig werd Latulippe een ster van het cabaret- en komische theaterlandschap van Montreal, en begon hij ook een succesvolle televisiecarrière. Een ontmoeting met Olivier Guimond tijdens *Le Zoo du Capitaine Bonhomme* beïnvloedde zijn carrière richting burlesk theater. Hij verscheen in twee televisieseries met meer dan 1.000 afleveringen: *Le Zoo du Capitaine Bonhomme* en *Les Démons du midi*. Hij speelde de hoofdrol in de serie *Symphorien* (1970-1977), evenals *Les Brillant* (1979-1982) en *Poivre et Sel* (1983-1987). In 1967 transformeerde hij het Dominion Theatre in het Théâtre des Variétés. Hij ontving de ‘Monsieur Télévision’ prijs in 1969 en de ‘Affection Olivier Guimond’ prijs in 1972. Latulippe richtte in 1967 het Théâtre des Variétés van Montreal op, dat 33 jaar lang opereerde en meer dan 7.000 voorstellingen gaf zonder overheidsfinanciering. Hij verscheen ook in verschillende films, waaronder Oh, If Only My Monk Would Want... , The Merry World of Leopold Z , Two Women in Gold , Hold on to Daddy's Ears , Kamouraska , Don't Push It en Hot Dogs . Gedurende zijn carrière ontving hij talloze Prix Gémeaux- en MetroStar Awards voor zijn televisie werk, waaronder Trophées Métrostar awards in 1990, 1991, 1992 en een 'Coup de cœur' in 2000. Hij werd in 1998 door Le Journal de Montréal uitgeroepen tot favoriete acteur van Quebec. Hij vierde zijn 50-jarig jubileum op 1 april 2009 en werd in 1995 opgenomen in de World Humor Hall of Fame. Hij ontving een levenslang verdiende prijs bij de Prix Gémeaux in 2007 en de Canadian Academy of Cinema and Television Grand Prix in 2007. Latulippe's bijdragen aan de Queense cultuur werden algemeen erkend. Hij werd in 2003 benoemd tot ridder in de Orde van Canada, geridderd in de Nationale Orde van Quebec in 2009 en geridderd in de Orde van La Pléiade in 2000. Hij trad jaarlijks op in Drummondville vanaf de zomer van 2014, met meer dan 840 optredens en 456.000 toeschouwers in 19 jaar. Hij ontving een hommage tijdens het Juste pour rire festival in juli 2014. Hij overleed op 23 september 2014 aan longkanker, die drie jaar eerder was vastgesteld. Tot kort voor zijn ziekenhuisopname trad hij nog steeds op in Drummondville. Na zijn dood werden de vlaggen van Montreal gehesen tot halfstok en lag hij in het stadhuis ter inzage. Postuum werd hij op 3 oktober 2014 benoemd tot ereburger van Montreal en ontving hij de Queen Elizabeth II Diamond Jubilee Medal in 2013.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Guy Jodoin

Guy Jodoin is een Quebecees komiek en televisiepresentator, geboren op 27 december 1966 in Sherbrooke, Quebec. Zijn carrière begon in kinderprogramma's, wat al vroeg een interesse in optreden toonde. Voordat hij de theaterwereld inging, behaalde hij een graad in de exacte wetenschappen. Vervolgens studeerde hij toneelspel aan het Collège Lionel-Groulx, waar hij in 1989 cum laude afstudeerde. Deze basis in zowel wetenschap als kunst heeft waarschijnlijk zijn diverse rollen doorheen zijn carrière beïnvloed. Jodoin wordt algemeen erkend voor zijn vertolking van Capitaine Charles Patenaude in de serie en films Dans une galaxie près de chez vous , evenals de zomerse show Sucré Salé , die hij twaalf jaar lang tot 2014 presenteerde. Hij speelde ook Victor-Hugo Lamothe in de film Niagara uit 2022, en verscheen in andere films waaronder Mon ami Walid , Tight Lettuce (Tissé serré) en Contre toute espérance . Zijn acteerkredieten strekken zich uit tot televisieseries zoals Histoires de filles en de Quebecse adaptatie van Brooklyn Nine-Nine , getiteld Escouade 99 , die in 2020 debuteerde. Hij speelde ook een rol in het toneelstuk Ma grosse chum de fille in 1998. Naast acteren heeft Jodoin veelzijdigheid getoond als televisiepresentator, onder meer door van 2012 tot 2026 de TVA-spelshow Le Tricheur te presenteren. In 2022 ontving hij een Gémeaux Award voor beste mannelijke hoofdrol in Alertes . Vooruitblikkend is hij gepland om in 2025 het derde seizoen van Sortez-moi d’ici met Rosalie Vaillancourt te presenteren en zal hij in 2026 deelnemen aan het vierde seizoen van LOL: Qui rira le dernier? Hij staat ook op de planning om in 2026 in Fear Factor Célébrités te verschijnen, waarmee hij zijn betrokkenheid bij de televisie en entertainmentsector van Quebec voortzet.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Hassan El Fad

Hassan El Fad is een Marokkaanse acteur en komiek, geboren op 24 november 1962 in Casablanca. Een achtergrond in interieurarchitectuur en plastische kunsten, samen met erkenning als laureaat van het Conservatorium voor Theater en Muziek van Casablanca, vult zijn reputatie aan voor humor en comedy shows. Zijn carrière begon als acteur-dramaturge voor de Marokkaanse zenders 2M en Al Aoula, met vroege werkzaamheden waaronder deelname aan een operetteproductie in 1988. El Fad's komische reis kreeg vorm met zijn eerste eenmanshow, 'Ninja,' in 1997, later gepresenteerd als 'Quand je serai grand, je serai tortue Ninja' in 1997. Na dit succes creëerde hij serial comic shows zoals 'Chaîne Ci BiBi', 'Canal 36' en 'Chanily TV'. Hij heeft ook andere eenmanshows gepresenteerd, waaronder 'Docteur Escargot' in 2005. Naast solo werk presenteerde hij 'Hassan O Al fad' in 2000, met traditionele artiesten van Marrakech’s Jemaa el-Fna plein; vervolgens zette hij dit project in 2009 voort met 'Hassan O Rbaâto'. In 2010 ging hij samenwerken met Abdelhak Chabi om 'Fad TV' te produceren, een serie komische sketches die optredens parodiëren en jonge acteurs zoals Badia Senhaji en Said Moskir bevatten. Gedurende zijn carrière is El Fad te zien geweest in diverse televisie- en filmprojecten. Hij speelde in 'L'Couple' (2013-2014), dat meer dan 6 miljoen kijkers trok. Andere optredens omvatten de televisiefilms 'Alwaad' (1995) en 'Rahma' (2003), evenals de film 'Yarit' (1993). Hij verscheen ook in korte films zoals 'Lumières' (1993) en 'Fabula', waarbij 'Fabula' een prijs won op het 5e Nationale Filmfestival. Zijn acteerwerk omvat rollen in 'Destin de femme', 'Mona Saber', 'Les 401 coups' en 'Ali, Rabia et les autres', waarvoor hij twee prijzen voor beste bijrol ontving op het 6e Nationale Filmfestival en het Internationale Filmfestival van Alexandrië. In 2011 werkte hij samen met Wana Corporate om de quizshow 'Bayn Show' te creëren, en in 2017 toerde hij door de Verenigde Staten. Meest recentelijk lanceerde hij in 2017 de autobiografische show 'Ain Sebaâ' op YouTube, en verscheen hij in de serie 'Kabbour et Lahbib' in 2016.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Rick Green

Rick Green, geboren op 4 november 1953 in Toronto, Canada, is een veelzijdig Canadees comedy professional. Hij fungeert als schrijver, producent, regisseur en performer, en levert een belangrijke bijdrage aan het landschap van de Canadese televisie. Greens carrière begon met zijn betrokkenheid bij de sketch-comedy groep The Frantics, waar hij in 1979 bij kwam. Deze samenwerking resulteerde in een CBC radio serie genaamd Frantic Times, die hun humoristische kwaliteiten toonde. Tussen januari en augustus 1986 werd Four on the Floor, een CBC Television sketch programma, uitgezonden met The Frantics. Green’s werk reikt verder dan The Frantics en omvat bijdragen aan verschillende andere Canadese televisieseries en een scenario voor *All in Good Taste* (1983). Hij staat vooral bekend om zijn associatie met *The Red Green Show*, waar hij zowel de presentatie van het programma verzorgt als de rol van 'Bill' vertolkt. Hij regisseerde en produceerde ook afleveringen van *History Bites* (1998) en speelde rollen in *The Frantics TV Special* (2005) en *Le roi, c'est moi* (2003). Zijn productiecredits omvatten *The Red Green Show*, dat in 1991 debuteerde. Green's toewijding aan het vergroten van de bewustwording over ADHD is opmerkelijk. Hij produceerde de documentaire ADD & Loving It?! (2009), met comedian Patrick McKenna, die een New York Festivals award won en leidde tot het ontvangen van de CAMH Foundation Celebrity Transforming Lives Award in 2009. Hij heeft zelf ADHD, een aandoening waarover hij openlijk praat op zijn YouTube-kanaal 'Rick Has ADHD,' waar hij video's deelt over neurodiversiteit. Als erkenning voor zijn bijdragen aan de Canadese televisie en ADHD-bewustmakingscampagnes werd hij in 2017 lid van de Orde van Canada en in 2015 benoemd tot Lid in de Orde van Ontario. Meest recentelijk, in 2024, gaf Green zijn stem aan de hoofdrol in de animatiefilm Roaches , wat zijn voortdurende betrokkenheid bij creatieve projecten aantoont.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Stuart Stone

Stuart Stone, geboren als Stuart Eisenstein op 17 november 1980 in Thornhill, Ontario, Canada, is een veelzijdig Canadees acteur, producent en componist. Zijn vroege leven werd gevormd door het bedrijf van zijn ouders dat hockey- en baseballkaarten verkocht. Hij begon zijn carrière op zeer jonge leeftijd, met optredens in Canadese televisiecommercials voor Maple Leaf Foods Ham en Kraft Dinner vanaf de leeftijd van twee jaar. Deze eerste kennismaking met acteren markeerde het begin van een productieve carrière over verschillende media. Gedurende de jaren 80 en 90 vestigde Stone zich als een veelzijdig stemacteur. Hij leende zijn talent aan geanimeerde series zoals *The Magic School Bus* (1994-1997), *Babar: De Film* (1989, met de stem van Arthur) en *My Pet Monster* (1987, met de stem van Chuckie). Hij verscheen ook in films als *Blue Monkey* (1987, met de stem van Joey) en *Used People* (1992, als neef Stevie). Zijn acteerkredieten omvatten verder rollen in televisieseries waaronder *Goosebumps* (1995), *Flash Forward* (1996) en *Dog City* (1993), en hij leverde extra stemmen voor *Highlander: De Geanimeerde Serie* (1994) en *The Adventures of Super Mario Bros. 3* (met de stem van Lemmy Koopa). Later verscheen hij in films zoals *Donnie Darko* (2001, als Ronald Fisher) en *Joy Ride* (2001, als Danny), naast het inspreken van JT in *Da Mob* (2001). Stone's carrière is doorgegaan in de 21e eeuw met diverse projecten. In 2006 werkte hij samen met Jamie Kennedy aan de MTV realityshow *Blowin' Up*, waarbij ze een album met dezelfde naam uitbrachten en met Kennedy toerde om de nummers te vertolken. Hij produceerde ook Kennedy’s video *Jamie Kennedy: Unwashed* (2006) en componeerde er muziek voor, evenals voor de film *Bitten* uit 2008. Hij presenteert een webserie genaamd 'The Sunday Nite Stu' op Stickam, die in 2012 al meer dan 300.000 kijkers per maand trok. Bovendien presenteert Stone de TSM RADIO podcast en produceert televisieseries voor goochelaar Criss Angel. Hij neemt ook deel aan *Championship Wrestling From Hollywood*, waarbij hij commentaar levert en worstelt. Opmerkelijk is dat hij regisseerde en mede-schreef *The Haunted House On Kirby Road* (2016), die de prijs voor beste horrorfilm won op het Toronto Independent Film Festival en hem de award voor beste regisseur opleverde op het CineView filmfestival. Stone's optreden in Drake’s videoclip voor “Falling Back” toont verder zijn voortdurende aanwezigheid in de populaire cultuur.

Bekijk profiel

Comedians per land bekijken

Albanië 1

Armenië 2

Argentinië 35

Oostenrijk 28

Australië 52

Azerbeidzjan 1

België 13

Bulgarije 31

Benin 2

Bolivia 1

Brazilië 27

Zwitserland 17

Chili 14

Kameroen 1

China 8

Colombia 4

Tsjechië 7

Duitsland 188

Denemarken 17

Dominicaanse Republiek 1

Algerije 2

Estland 5

Egypte 7

Spanje 74

Finland 15

Frankrijk 214

Verenigd Koninkrijk 364

Ghana 3

Griekenland 18

Guatemala 1

Hongarije 7

Indonesië 8

Ierland 31

Israël 9

India 11

Irak 3

Iran 6

Italië 136

Jamaica 1

Japan 35

Kenia 3

Korea, Zuid 20

Kazachstan 1

Libanon 5

Litouwen 1

Letland 1

Marokko 17

Myanmar 1

Malta 1

Malawi 2

Mexico 28

Maleisië 7

Nigeria 19

Nicaragua 2

Nederland 2

Noorwegen 12

Nepal 3

Nieuw-Zeeland 9

Peru 2

Filipijnen 35

Pakistan 7

Polen 8

Portugal 7

Qatar 1

Roemenië 1

Servië 3

Rusland 9

Saudi-Arabië 4

Zweden 101

Slovenië 4

Slowakije 2

Thailand 2

Tunesië 4

Turkije 5

Taiwan 1

Oekraïne 11

Oeganda 7

Verenigde Staten 213

Uruguay 1

Oezbekistan 1

Vietnam 1

Zuid-Afrika 2

Ken je een comedian die op GiggleTime hoort?

Vertel ons over die persoon, of over jezelf als je comedian bent. We bekijken elk voorstel met de hand en vertalen goedgekeurde profielen in alle 26 talen.

Comedian toevoegen

Menu

Taal

Categorieën

Instellingen

Komieken uit Canada

Overzicht van komieken uit Canada: profielen, biografieën, foto's en sociale links.

Claudine Mercier

Daniel Grenier

Denis Trudel

Emmanuel Bilodeau

François Massicotte

François Pérusse

Gerry Bednob

Gilles Latulippe

Guy Jodoin

Hassan El Fad

Rick Green

Stuart Stone

Comedians per land bekijken

Canadese comedians en komedie in Canada

De Canadese Stand-up Comedy Scene

Canadese Comedy Festivals en Live Evenementen

Canadese Comedians op Televisie en Film

Engelse en Frans-Canadese komedie

Ontdek Canadese Comedians

Ken je een comedian die op GiggleTime hoort?