Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κωμικοί: Καναδάς

Κατάλογος κωμικών: Καναδάς. Προφίλ, βιογραφικά, φωτογραφίες και σύνδεσμοι κοινωνικών δικτύων.

Προσθήκη κωμικού

Επαναφορά

124 κωμικοί

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Καναδάς

Γκάι Τζοντόιν

Ο Γκι Γιόντουάν είναι ένας Καναδός κωμικός και τηλεοπτικός παρουσιαστής από το Κεμπέκ, γεννημένος στις 27 Δεκεμβρίου 1966 στο Σέρμπρουκ του Κεμπέκ. Η καριέρα του ξεκίνησε στην παιδική τηλεόραση, αποκαλύπτοντας ένα πρώιμο ενδιαφέρον για την ερμηνεία. Πριν ακολουθήσει το θέατρο, απέκτησε πτυχίο σε καθαρές επιστήμες. Στη συνέχεια, σπούδασε θέατρο στο Κολλέγιο Λιονέλ-Γκρουλξ, αποφοιτώντας πρώτος της τάξης το 1989. Αυτό το υπόβαθρο τόσο στην επιστήμη όσο και στις τέχνες έχει πιθανότατα επηρεάσει τους ποικίλους ρόλους του σε όλη την καριέρα του. Ο Ζοδάν αναγνωρίζεται ευρέως για την ερμηνεία του στον ρόλο του Καπιταίνου Σαρλ Πατενό στο σίριαλ και τις ταινίες *Dans une galaxie près de chez vous*, καθώς και στην καλοκαιρινή εκπομπή *Sucré Salé*, την οποία παρουσίαζε για δώδεκα χρόνια μέχρι το 2014. Εμφανίστηκε επίσης ως Βίκτωρ-Υγκό Λαμότ στην ταινία του 2022 *Niagara*, και έχει εμφανιστεί σε άλλες ταινίες όπως οι *Mon ami Walid*, *Tight Lettuce (Tissé serré)* και *Contre toute espérance*. Τα credits του στην υποκριτική εκτείνονται σε τηλεοπτικές σειρές όπως οι *Histoires de filles* και την κινέζικη προσαρμογή του *Brooklyn Nine-Nine*, με τίτλο *Escouade 99*, η οποία έκανε πρεμιέρα το 2020. Είχε επίσης έναν ρόλο στο θεατρικό έργο *Ma grosse chum de fille* το 1998. Εκτός από την υποκριτική, ο Jodoin έχει επιδείξει ευελιξία ως τηλεοπτικός παρουσιαστής, με πιο αξιοσημείωτη τη διοίκηση του τηλεπαιχνιδιού του TVA, Le Tricheur , από το 2012 έως το 2026. Το 2022, έλαβε ένα βραβείο Gémeaux για τον καλύτερο πρωταγωνιστή άνδρα στην Alertes . Κοιτάζοντας στο μέλλον, είναι προγραμματισμένο να συν-πρωταγωνιστήσει στην τρίτη σεζόν του Sortez-moi d’ici με τη Rosalie Vaillancourt το 2025 και θα συμμετάσχει στην τέταρτη σεζόν του LOL: Qui rira le dernier? το 2026. Έχει επίσης προγραμματιστεί να εμφανιστεί στο Fear Factor Célébrités το 2026, συνεχίζοντας τη δέσμευσή του με την τηλεόραση και τη διασκέδαση του Κεμπέκ.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Καναδάς

Εμμανουήλ Μπιλοντό

Ο Εμμανουήλ Μπιλοτό είναι Καναδός ηθοποιός, κωμικός και χιουμορίστας από το Κεμπέκ. Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1964 στο Χαλ (τώρα Gatineau) και είναι αδελφός της δημοσιογράφου Μαξάνς Μπιλοτό. Σήμερα είναι 58 ετών. Η καριέρα του Μπιλοτό ξεκίνησε περίπου δέκα χρόνια πριν από ένα πρόσφατο άρθρο, και ταξιδεύει για δουλειές. Το υπόβαθρο του Μπιλοτό είναι ποικίλο· απέκτησε πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ το 1988 και έγινε μέλος του Barreau du Québec. Επίσης, σπούδασε στην École nationale de théâtre από το 1988 έως το 1992. Στο ενεργητικό του ως ηθοποιός περιλαμβάνονται ρόλοι σε ταινίες όπως το Soft Shell Man (2000), το Taking Lives (2004) με την Αντζελίνα Τζολί και τον Ίθαν Χοκ, και το The Revenant (2015) δίπλα στον Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Ερμήνευσε τον Άμλετ στο Théâtre du Rideau Vert το 1999 και τον Cosmo στο TNM το 2005, και τον Φιγκαρό στο TNM το 2009. Ο Μπιλοτό απέσπασε επίσης ένα βραβείο Jutra για την καλύτερη υποστηρικτική ερμηνεία το 2002 για τον ρόλο του στο Soft Shell Man , και ένα βραβείο Gémeaux για την καλύτερη πρωταγωνιστική ερμηνεία σε δραματική σειρά το 2007 για την απεικόνιση του Ρενέ Λεβέσκ στην τηλεοπτική σειρά René Lévesque . Υποψηφιότητα για βραβεία Jutra έλαβε τα έτη 2005, 2008 και 2011. Ο Μπιλοτό είναι γνωστός για το έξυπνο χιούμορ του, την μεγάλη ευαισθησία του και την ικανότητά του να δημιουργεί στοχαστικές και προσιτές ανταλλαγές. Έχει παρουσιάσει δύο μονόλογα κωμωδίας: «Ένα Μάνου Σόου» (2014) που έλαβε θετικές κριτικές, και «Μάνου Μπιλοτό σε μπελάδες» (2021), το οποίο παράγει ο ίδιος ενώ περιοδεύει με ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Παρουσίασε μια Γιορτή Juste Pour Rire το 2013 και συμμετείχε στο φεστιβάλ Juste pour rire ετησίως από το 2011 έως το 2015, συμπεριλαμβανομένης της εμφάνισής του στο φεστιβάλ τα έτη 2011 και 2012. Αυτή τη στιγμή περιοδεύει με το «Dans le pétrin», εξερευνώντας θέματα όπως η γέννηση του τέταρτου παιδιού του και ενσωματώνοντας περιβαλλοντικές ανησυχίες στο σόου του. Πρόσφατα έδωσε παραστάσεις στην Κιμπεκ Σίτι ως μέρος των «Les Boys». Ο Μπιλοτό είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Édith Cochrane, και έχουν δύο γιους και μια κόρη· έχει μια κόρη, Φιλομένα, από προηγούμενο γάμο με την ηθοποιό Monique Spaziani. Η Φιλομένα εμφανίζεται μαζί με τον πατέρα της στην ταινία Curling και πρωταγωνιστεί σε τηλεοπτικές σειρές όπως η Toute la vie . Συνεργάζονται σε μια ντοκιμαντέρ σειρά που ονομάζεται «Suzanne», η οποία εξερευνά τις διαγενεακές σχέσεις και είναι διαθέσιμη στο ICI TOU.TV Extra από τον Μάρτιο. Ο Μπιλοτό αποφεύγει τα αμφιλεγόμενα θέματα και αυτολογοκρίνεται για να αποφύγει να προσβάλει κανέναν.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Καναδάς

Ζιλ Λατουλίπε

Ο Ζιλ Λατυλιπ, γεννημένος στις 31 Αυγούστου 1937, στο Σαιν-Εουσέμπ-ντε-Βερσέλ, Μοντρέαλ, από τον Εζέν Λατυλιπ και την Μπλανς Φορνιέ, ήταν σημαντική μορφή στην ιστορία του καναδικού κωμικού θεάτρου του Κεμπέκ. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1959 με τον ρόλο του αδελφού Νολασκ στο *Bousille et les Justes*, λαμβάνοντας αυτή την ευκαιρία μέσω του Πολ Μπουισοννό. Ο Γκρασιέν Ζελινάς του έδωσε στη συνέχεια έναν ρόλο στο *Bousille et les justes* το 1959, σηματοδοτώντας ένα πρώιμο βήμα στο θεατρικό του ταξίδι. Σπούδασε θέατρο υπό τον Φρανσουά Ροζέ. Κατά τη δεκαετία του 1960, ο Λατούλιπ έγινε αστέρι της σκηνής καμπαρέ και κωμικού θεάτρου του Μόντρεαλ, και ξεκίνησε επίσης μια επιτυχημένη καριέρα στην τηλεόραση. Μια συνάντηση με τον Ολιβιέ Γκιμόν κατά τη διάρκεια του Le Zoo du Capitaine Bonhomme επηρέασε την καριέρα του προς το θέατρο μπουρλέσκο. Εμφανίστηκε σε δύο τηλεοπτικές σειρές που ξεπερνούν τις 1.000 επεισόδια: το Le Zoo du Capitaine Bonhomme και το Les Démons du midi . Έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά Symphorien (1970-1977), καθώς και στις Les Brillant (1979-1982) και Poivre et Sel (1983-1987). Το 1967, μεταμόρφωσε το Dominion Theatre στο Théâtre des Variétés. Έλαβε το βραβείο ‘Monsieur Télévision’ το 1969 και το βραβείο ‘Affection Olivier Guimond’ το 1972. Ο Λατούλιπ ίδρυσε το Θέατρο των Ποικιλιών του Μόντρεαλ το 1967, το οποίο λειτούργησε για 33 χρόνια, παρουσιάζοντας πάνω από 7.000 παραστάσεις χωρίς κρατικές επιδοτήσεις. Εμφανίστηκε επίσης σε αρκετές ταινίες, όπως η Ωχ, αν έστω και ο μοναχός μου ήθελε... , η Ο χαρούμενος κόσμος του Λεοπόλντ Ζ , η Δύο γυναίκες σε χρυσό , η Κράτα τα αυτιά του μπαμπά , η Καμουράσκα , η Μην το πιέζεις και η Χωρίς αλάτι . Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, έλαβε πολυάριθμα βραβεία Prix Gémeaux και MetroStar για την τηλεοπτική του δουλειά, συμπεριλαμβανομένων των βραβείων Trophées Métrostar τα έτη 1990, 1991, 1992 και ενός «Coup de cœur» το 2000. Ανακηρύχθηκε αγαπημένος ηθοποιός του Κεμπέκ το 1998 από το *Le Journal de Montréal*. Γιόρτασε τα 50 χρόνια καριέρας του την 1η Απριλίου 2009 και εισήχθη στο Παγκόσμιο Πάνθεον του Χιούμορ το 1995. Έλαβε βραβείο ζωής στο Prix Gémeaux του 2007 και το Grand Prix της Καναδικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και Τηλεόρασης το 2007. Οι συνεισφορές του Latulippe στον πολιτισμό του Κεμπέκ αναγνωρίστηκαν ευρέως. Τιμήθηκε με τον τίτλο Αξιωματικού της Τάξης του Καναδά το 2003, έλαβε τον τίτλο Ιππότη της Εθνικής Τάξης του Κεμπέκ το 2009 και τον τίτλο Ιππότη της Τάξης της Πλειάδας το 2000. Παραστάθηκε ετησίως στο Drummondville από το καλοκαίρι του 2014, με πάνω από 840 παραστάσεις και 456.000 θεατές σε 19 χρόνια. Έλαβε αφιέρωμα στο φεστιβάλ Juste pour rire τον Ιούλιο του 2014. Απεβίωσε στις 23 Σεπτεμβρίου 2014, από καρκίνο πνεύμονα που είχε διαγνωστεί τρία χρόνια νωρίτερα. Μέχρι λίγο πριν την εισαγωγή του στο νοσοκομείο, συνέχιζε να παραστέκεται στο Drummondville. Μετά τον θάνατό του, οι σημαίες του Μόντρεαλ κυμάτισαν με μισή σημαία και έμενε σε δημόσιο προσκύνημα στο δημαρχείο. Αποθνήτως κηρύχθηκε επίτιμος πολίτης του Μόντρεαλ στις 3 Οκτωβρίου 2014 και έλαβε το Μετάλλιο Diamond Jubilee της Βασίλισσας Ελισάβετ Β’ το 2013.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Καναδάς

Κλοντίν Μερσιέ

Η Κλοντίν Μερσιέ είναι Καναδή χιουμορίστρια και κωμικός, γεννημένη στις 11 Μαρτίου 1961 στο Κεμπέκ. Ξεκίνησε την καριέρα της ως performer στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980 τραγουδώντας με τους Artishows και επίσης συνεργάστηκε με τον Norman Iceberg. Η Μερσιέ αποφοίτησε από το UQAM με ειδικότητα στο Δράμα το 1989 και παρακολούθησε την École nationale de l'humour στην ηλικία των 28 ετών. Είναι γνωστή ως κωμικός, τραγουδίστρια, ηθοποιός και μιμήτρια από το Κεμπέκ, και έγινε μία από τις πιο γνωστές κωμικούς του Κεμπέκ μετά την αποφοίτησή της. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, έχει πουλήσει πάνω από 750.000 εισιτήρια. Η κωμική προσέγγιση της Mercier ενσωματώνει ρουτίνες stand-up, χαρακτήρες και μιμήσεις. Γίνεται ευρέως αναγνωρισμένη για τις εντυπωσιακές της αποδόσεις διασημοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των Sinéad O'Connor, Madonna, Lise Watier, Céline Dion, Lara Fabian, Diane Dufresne, Claire Lamarche και Sonia Benezra. Η πιο δημοφιλής μίμησή της είναι αυτή της επιχειρηματία Lise Watier, για την οποία κέρδισε ένα βραβείο Olivier· ωστόσο, διέκοψε την παράστασή της λίγο μετά από αίτημα της Lise Watier. Το πρώτο της One Woman Show κυκλοφόρησε το 1993, αποφέροντάς της ευρεία αναγνώριση, ακολουθούμενο από ένα τρίτο One Woman Show το 2003. Έχει εμφανιστεί στο Bye Bye τα έτη 1990 και 2013, και συν-παρουσίασε την Gala des Olivier του 2001 με τον Mario Jean. Το 2005, η Mercier έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο στην ταινία Idole Instantanée , σε σκηνοθεσία Yves Desgagnés και παραγωγή Denise Robert, όπου υποδύθηκε τέσσερις διαφορετικούς χαρακτήρες. Έλαβε διθυραμβικές κριτικές στην Ευρώπη και κέρδισε ένα βραβείο Felix το 1998 και τρία βραβεία Olivier το 1999. Μετά από 25 χρόνια καριέρας, αποσύρθηκε γύρω από την εποχή της πανδημίας (περίπου το 2020), απολαμβάνοντας τη ζωγραφική και το τραγούδι κατά τη διάρκεια της συνταξιοδότησής της. Πάντα ονειρευόταν να παίξει σε ένα μιούζικαλ, λόγω της παιδικής της θαυμασίας για τους Fred Astaire και Gene Kelly. Τώρα, επιστρέφει στη σκηνή και θα είναι μέλος του καστ της κινέζικης διασκευής του μουσικού παραλόγου 'Ménopause,' υποδυόμενη την Ήρα, ξεκινώντας από το 2025. Η παράσταση, σε σκηνοθεσία Danièle Lorain και Alexis Pitkevicht, θα περιοδεύσει το Κεμπέκ, συμπεριλαμβανομένων παραστάσεων στο Μόντρεαλ και την Κιμπεκό, και πραγματεύεται θέματα όπως η εμμηνόπαυση με χιούμορ και ειλικρίνεια.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Καναδάς

Ντάνιελ Γκρενιέ

Ο Ντάνιελ Γκρενιέ είναι Καναδός κωμικός και χιουμορίστας, κατάγεται από το Βικτόριαβιλ. Ξεκίνησε την καριέρα του ως ιδρυτικό μέλος της κωμικής τριάδας Les Chick’n Swell. Αυτή η ομάδα άφησε ένα σημαντικό σημάδι στο κωμικό τοπίο με τις σουρεαλιστικές τους παραστάσεις. Ο Γκρενιέ ήταν παλαιότερα μέλος των Les Chick'n Swell, αλλά τώρα εργάζεται ως σόλο καλλιτέχνης. Είναι γνωστός για την δημιουργική του ενέργεια και θεωρείται μία από τις πιο πρωτότυπες φωνές στο κωμικό ρεπερτόριο του Κεμπέκ. Ο κωμικός τρόπος του Γκρινιέ είναι μοναδικός και παράλογος, συχνά περιγράφεται ως ύμνος στη δύναμη της φαντασίας. Οι κριτικοί επισημαίνουν την εντυπωσιακή δουλειά που απαιτείται για να συνδέονται άψογα σύντομα, φαινομενικά άσχετα σκηνικά, ενώ συνδυάζονται παράλογη ποίηση και ιδιόρρυθμο ταλέντο. Συχνά τον αποκαλούν «εφευρέτη κόσμων». Ως κωμικός, χιουμορίστας και δημιουργός, ο Γκρινιέ παρουσιάζει παραστάσεις με ασυνήθιστα αντικείμενα, ιδιόρρυθμα τραγούδια και εκκεντρικές σκέψεις. Έχει ήδη παρουσιάσει δύο παραστάσεις που γνώρισαν κριτική αποδοχή, το «J'adore» και το «Jaune», και θα παρουσιάσει την τρίτη του μονομερή παράσταση, το «Cœur d’enfant», το 2026. Το χιούμορ του συνδυάζει τον παραλογισμό, την ποίηση και τις παρατηρήσεις της καθημερινής ζωής, και επιδιώκει να δημιουργήσει μια αυθεντική σύνδεση με το κοινό του. Ένα ντοκιμαντέρ για τον Ντάνιελ Γκρινιέ, με τίτλο «Ντάνιελ Γκρινιέ: Αποδραματοποίηση μέσω του παράλογου χιούμορ», κυκλοφόρησε το 2024. Αυτό το πορτρέτο ή βιογραφία έχει καναδική και κινεζική καταγωγή και σκηνοθετήθηκε από τον Ντέιβιντ Ντυφρεν-Ντενί, με παραγωγή από τη La Fabrique culturelle. Το ντοκιμαντέρ εξερευνά θέματα που σχετίζονται με τις τέχνες και το θέατρο και έχει χαρακτηριστεί ως «Grand public». Ο Γκρινιέ λειτουργεί επίσης ως τραγουδοποιός. Αυτή τη στιγμή, θα παρουσιαστεί στην Ιρλανδία στις 22 Οκτωβρίου, με την τελευταία του παράσταση, «Cœur d’enfant» (Καρδιά Παιδιού). Η παράσταση αυτή στοχεύει να επανασυνδέσει το κοινό με το αίσθημα του θαυμασμού και υπόσχεται να είναι αστεία, ευαίσθητη και εκπληκτική. Η εκδήλωση, που διοργανώνεται από τη Verte Irlande, θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου στις 19:30, με εισιτήρια διαθέσιμα στον ιστότοπο και τη σελίδα Facebook της Verte Irlande.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Καναδάς

Ντένις Τρούντελ

Ο Ντένις Τρουντέλ, γεννημένος στις 18 Ιουλίου 1963, είναι Καναδός ηθοποιός και πολιτικός. Παρακολούθησε το Séminaire Sainte-Marie de Shawinigan, αποφοιτώντας το 1980, και αργότερα αποφοίτησε από το Εθνικό Θέατρο του Καναδά το 1987. Αυτή η εκπαίδευση έθεσε τις βάσεις για μια καριέρα που έχει καλύψει τόσο την ερμηνεία όσο και τη δημόσια υπηρεσία. Η καριέρα της υποκριτικής του Τρουντέλ ξεκίνησε το 1987 με μια εμφάνιση στην ταινία *Le Diable à quatre*. Συνέχισε να εμφανίζεται σε πολυάριθμες ταινίες και τηλεοπτικές παραγωγές, συμπεριλαμβανομένων των *How to Make Love to a Negro Without Getting Tired* (1989), *The Party* (1990), *Octobre* (1994) και *C.R.A.Z.Y.* (2005). Οι ρόλοι του ήταν ποικίλοι, περιλαμβάνοντας χαρακτήρες όπως ο Ζακ Έλ στη *February 15, 1839* (2001) και ο θείος Ζωρζ στην *C.R.A.Z.Y.* (2005), μεταξύ πολλών άλλων. Διαδραμάτισε επίσης σημαντικό ρόλο ως Μπελίνσκι στην *19-2* από το 2011 έως το 2015, και υποδύθηκε τον Πωλ Ντελέι στην *Victor Lessard* από το 2017 έως το 2019. Το 2008, ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο *Le Malade imaginaire* στο Θέατρο Le Gesù. Εκτός από την υποκριτική, ο Τρουντέλ είναι ενεργά εμπλεκόμενος στην πολιτική. Είναι μέλος του Μπλόκ Κεμπέκου (BQ) και εξελέγη στη Βουλή των Κοινοτήτων το 2019 εκπροσωπώντας τη Λονγκιού-Σαιντ-Χιουμπέρ, και επανεκλέχθηκε το 2021. Από το 2021 έως το 2025, διετέλεσε κριτικός για την κοινωνική αλληλεγγύη και τη γαλλική γλώσσα. Ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για το Μπλόκ Κεμπέκου το 2014. Έχει επίσης υπάρξει εκπρόσωπος του Mouvement Montréal français (MMF) και συμμετείχε σε διαδηλώσεις κατά του νόμου 103 το 2011 και της αγγλοποίηση της δημόσιας υπηρεσίας το 2012. Είναι συνιδρυτής των Les Zapartistes, και έλαβε το βραβείο Patriote de l'année από τη Société Saint-Jean-Baptiste de Montréal το 2011.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Καναδάς

Ρικ Γκριν

Ο Ρικ Γκριν, γεννημένος στις 4 Νοεμβρίου 1953, στο Τορόντο του Καναδά, είναι ένας ευέλικτος επαγγελματίας της κωμωδίας από τον Καναδά. Δραστηριοποιείται ως συγγραφέας, παραγωγός, σκηνοθέτης και ηθοποιός, συμβάλλοντας σημαντικά στο τοπίο της τηλεόρασης του Καναδά. Η καριέρα του Γκριν ξεκίνησε με τη συμμετοχή του στην ομάδα κωμικών σκετς The Frantics, όπου εντάχθηκε το 1979. Αυτή η συνεργασία έφερε μια ραδιοφωνική σειρά της CBC με τίτλο Frantic Times, αναδεικνύοντας τις κωμικές τους ικανότητες. Μεταξύ Ιανουαρίου και Αυγούστου του 1986, το πρόγραμμα σκετς της CBC Television Four on the Floor παρουσίασε τους The Frantics. Το έργο του Γκριν εκτείνεται πέρα από τους «Frantics», περιλαμβάνοντας συνεισφορές σε αρκετές άλλες καναδικές τηλεοπτικές σειρές και ένα σενάριο για το *All in Good Taste* (1983). Αναγνωρίζεται ιδιαίτερα για τη σχέση του με την *The Red Green Show*, όπου τόσο παρουσιάζει το πρόγραμμα όσο και υποδύεται τον χαρακτήρα «Bill». Επίσης, σκηνοθέτησε και παρήγαγε επεισόδια της *History Bites* (1998) και έπαιξε ρόλους στην *The Frantics TV Special* (2005) και στο *Le roi, c'est moi* (2003). Τα παραγωγικά του credits περιλαμβάνουν την *The Red Green Show*, η οποία έκανε πρεμιέρα το 1991. Η αφοσίωση του Γκριν στην ευαισθητοποίηση σχετικά με τη ΔΕΠΥ είναι αξιοσημείωτη. Παρήγαγε το ντοκιμαντέρ ADD & Loving It?! (2009), με πρωταγωνιστή τον κωμικό Patrick McKenna, το οποίο απέσπασε βραβείο από τα Νέα Φεστιβάλ της Νέας Υόρκης και οδήγησε στην απονομή του βραβείου CAMH Foundation Celebrity Transforming Lives Award το 2009. Ο ίδιος έχει ΔΕΠΥ, μια κατάσταση που συζητά ανοιχτά στο κανάλι του στο YouTube 'Rick Has ADHD,' όπου μοιράζεται βίντεο σχετικά με τη νευροποικιλότητα. Αναγνωρίζοντας τις συνεισφορές του στην καναδική τηλεόραση και τις εκστρατείες ευαισθητοποίησης για τη ΔΕΠΥ, έγινε Μέλος της Τάξης του Καναδά το 2017 και έλαβε διορισμό στην Τάξη του Οντάριο το 2015. Πιο πρόσφατα, το 2024, ο Γκριν έδωσε τη φωνή του στον πρωταγωνιστικό ρόλο στο κινούμενο μικρού μήκους Roaches , αποδεικνύοντας τη συνεχιζόμενη δέσμευσή του σε δημιουργικά έργα.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Καναδάς

Στιούαρτ Στόουν

Ο Στούαρτ Στόουν, γεννημένος Στούαρτ Άιζενστάιν στις 17 Νοεμβρίου 1980, στο Θορνχίλ, Οντάριο, Καναδάς, είναι ένας πολυπράγματος Καναδός ηθοποιός, παραγωγός και συνθέτης. Η πρώιμη ζωή του διαμορφώθηκε από την επιχείρηση των γονιών του που πωλούσαν κάρτες χόκεϊ και μπέιζμπολ. Ξεκίνησε την καριέρα του σε πολύ νεαρή ηλικία, εμφανιζόμενος σε τηλεοπτικά σποτ για το Maple Leaf Foods Ham και το Kraft Dinner από την ηλικία των δύο ετών. Αυτή η αρχική είσοδος στην υποκριτική σηματοδότησε την έναρξη μιας παραγωγικής καριέρας που καλύπτει διάφορα μέσα. Καθ’ όλη τη δεκαετία του 1980 και του 1990, ο Στόουν καθιερώθηκε ως ένας ευέλικτος ηθοποιός φωνής. Δάνεισε τα ταλέντα του σε κινούμενα σχέδια όπως το «Το Μαγικό Σχολείο» (1994-1997), το «Babar: Η Ταινία» (1989, δίνοντας τη φωνή στον Άρθουρ) και το «Το Πέτρο μου, Μόνο του» (1987, δίνοντας τη φωνή στον Τσάκι). Εμφανίστηκε επίσης σε ταινίες όπως το «Μπλε Μαϊμού» (1987, δίνοντας τη φωνή στον Τζόι) και το «Χρησιμοποιημένοι Άνθρωποι» (1992, ως ξάδερφος Στίβι). Τα credits του στην υποκριτική περιλαμβάνουν επίσης ρόλους σε τηλεοπτικές σειρές όπως το «Goosebumps» (1995), το «Flash Forward» (1996) και το «Dog City» (1993), και παρείχε επιπλέον φωνές για το «Highlander: Η Κινούμενη Σειρά» (1994) και το «Οι Περιπέτειες των Super Mario Bros. 3» (δίνοντας τη φωνή στον Lemmy Koopa). Αργότερα, εμφανίστηκε σε ταινίες όπως το «Donnie Darko» (2001, ως Ronald Fisher) και το «Joy Ride» (2001, ως Danny), καθώς και δίνοντας τη φωνή του στον JT στο «Da Mob» (2001). Η καριέρα του Στόουν συνεχίστηκε στον 21ο αιώνα με διάφορα έργα. Το 2006, συνεργάστηκε με τον Τζέιμι Κένεντι στην τηλεοπτική εκπομπή πραγματικότητας του MTV, *Blowin' Up*, κυκλοφορώντας ένα άλμπουμ με τον ίδιο τίτλο και περιοδεύοντας με τον Κένεντι για να παρουσιάσει τα τραγούδια του. Επίσης, παρήγαγε το βίντεο του Κένεντι, *Jamie Kennedy: Unwashed* (2006) και συνέθεσε μουσική για αυτό, καθώς και για την ταινία του 2008, *Bitten*. Έχει παρουσιάσει μια διαδικτυακή σειρά με τίτλο 'The Sunday Nite Stu' στο Stickam, προσελκύοντας πάνω από 300.000 θεατές μηνιαίως μέχρι το 2012. Επιπλέον, ο Στόουν παρουσιάζει το podcast TSM RADIO και παράγει τηλεοπτικές σειρές για τον μάγο Criss Angel. Συμμετέχει επίσης στο *Championship Wrestling From Hollywood*, παρέχοντας σχολιασμό και συμμετέχοντας σε αγώνες πάλης. Αξιοσημείωτο είναι ότι σκηνοθέτησε και συνέγραψε το *The Haunted House On Kirby Road* (2016), το οποίο κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας τρόμου στο Φεστιβάλ Ανεξάρτητου Κινηματογράφου του Τορόντο και του απέφερε το βραβείο καλύτερου σκηνοθέτη στο φεστιβάλ CineView. Η εμφάνιση του Στόουν στο μουσικό βίντεο του Drake για το “Falling Back” αποδεικνύει περαιτέρω την συνεχιζόμενη παρουσία του στον λαϊκό πολιτισμό.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Καναδάς

Τζέρι Μπέντνομπ

Ο Τζέρυ Μπέννομπ είναι Καναδός κωμικός και ηθοποιός, γεννημένος ως Τζεράλντ Μπαλντέο το 1950. Προέρχεται από τη Τρινιντάντ και Τομπάγκο και αυτοπροσδιορίζεται ως Ινδικής καταγωγής· οι καταβολές του παππού του αναφέρονται συχνά στις ρουτίνες του stand-up, όπου τον κοροϊδεύει παιχνιδιάρικα αναφερόμενος στον εαυτό του ως Μπανγκλαντέζος. Μετά τη μετανάστευση στον Καναδά το 1963, ακολούθησε τις σπουδές του, αποκτώντας πτυχίο κοινωνιολογίας από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο. Πριν στραφεί στην κωμωδία, ο Μπέννομπ εργάστηκε ως σύμβουλος λυκείου, μια εμπειρία που πιθανότατα επηρέασε κάποια από την παρατηρησιακή του αίσθηση του χιούμορ. Για δύο χρόνια, ο Μπέντομπ βελτίωσε τις κωμικές του ικανότητες στο κλαμπ κωμωδίας Yuk Yuk’s στο Τορόντο, σηματοδοτώντας την έναρξη της καριέρας του. Αρχικά, για να κρύψει τις κωμικές του προσπάθειες, υιοθέτησε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Gerry Bednob», εμπνευσμένο από την ταινία *Bedknobs and Broomsticks*. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, μετακόμισε στο Λος Άντζελες και στη συνέχεια απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα. Η καριέρα του επεκτάθηκε πέρα από την stand-up κωμωδία, συμπεριλαμβάνοντας ρόλους στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο· συμμετείχε ως «Bling Bling Shelton» στην τηλεοπτική σειρά *Free Radio* του VH1 και έλαβε επαναλαμβανόμενους ρόλους σε σειρές όπως *Wilfred*, *Playing House* και *Undeclared*. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Τζέρυ Μπέντομπ έχει εμφανιστεί σε μια ποικιλία ταινιών. Αυτές περιλαμβάνουν το The 40-Year-Old Virgin (2005) όπου υποδύθηκε τον Mooj, το Furry Vengeance (2010) ως Mr. Gupta, το Encino Man , το Zack and Miri Make a Porno (2008) ως Mr. Surya, το The Five-Year Engagement και το Walk Hard: The Dewey Cox Story (2007) όπου υποδύθηκε τον Maharishi. Είχε επίσης ρόλους στο California Man (1992) ως Kashmir, στο Mon ami Dodger (1994) ως Mr. Rao και στο Friday After Next (2002) ως ο πατέρας της Moly. Η φιλμογραφία του περιλαμβάνει επίσης εμφανίσεις στο Dance Battle: Honey 2 (2011) ως Monsieur Kapoor και στο Politics of Love (2011) ως Vijay Gupta.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Καναδάς

Φρανσουά Μασικότ

Έχοντας εργαστεί στην κωμωδία για περισσότερα από 35 χρόνια, ο Φρανσουά Μασικότ είναι ένας αναγνωρισμένος και έμπειρος καλλιτέχνης. Είναι Καναδός κωμικός και επί του παρόντος περιοδεύει με την όγδοη σόλο παράστασή του, το '8.0!'. Η παράσταση, που κυκλοφόρησε, εξερευνά οικεία θέματα όπως η οικογένεια, οι σχέσεις, η γονιότητα και η γήρανση. Ο Μασικότ στοχεύει να βοηθήσει το κοινό να αναγνωρίσει τον εαυτό του στις ιστορίες του, χρησιμοποιώντας χιούμορ και ειρωνεία για να συζητήσει αυτά τα θέματα. Οι παραστάσεις περιγράφονται ως γεμάτες ενέργεια και περιλαμβάνουν αυτοσαρκασμό και αστεία αφήγηση· είναι γνωστός για την μεταδοτική του ενέργεια στη σκηνή. Οι τρέχουσες ημερομηνίες της περιοδείας του Massicotte καλύπτουν τις χρονιές 2026-2027, με παραστάσεις προγραμματισμένες σε μεγάλες πόλεις και θέατρα των ΗΠΑ. Συγκεκριμένα μέρη περιλαμβάνουν το Théâtre Petit Champlain στο Κεμπέκ, καθώς και τοποθεσίες όπως η 1, rue Dunlop Ouest στο Barrie και το Théâtre le Sésame στο Kingston. Μια παράσταση είναι προγραμματισμένη στο Pavillon Bonnie Glen στην Alexandria για τις 10 Μαΐου 2026, στις 7μμ. Το Centre des arts Shenkman στην Orléans φιλοξενεί επίσης μια παράσταση. Το κόστος εισόδου μεταβάλλεται ανάλογα με παράγοντες όπως πόσοι άνθρωποι θέλουν να παρακολουθήσουν, πού κάθεστε, το μέγεθος της αίθουσας και αν υπάρχουν διαθέσιμα εισιτήρια· ορισμένες premium προσφορές δεν περιλαμβάνονται σε όλες τις παραστάσεις. Οι καταχωρίσεις ενημερώνονται τακτικά καθώς οι χώροι επιβεβαιώνουν τις ημερομηνίες. Ο Φρανσουά Μασικώτ είναι πατέρας πέντε παιδιών, γεγονός που επηρεάζει τα θέματα που εξερευνά στην κωμωδία του. Ο πράκτοράς του είναι ο Λυκ Κιντάλ, και η PGI INTERNATIONAL αναλαμβάνει τις κρατήσεις του. Η παράσταση «8.0!» συνεχίζει να περιοδεύει, με πιθανή προσθήκη επιπλέον πόλεων κατά τη διάρκεια του έτους. Πληροφορίες για τις επιβεβαιωμένες ημερομηνίες της περιοδείας και τα εισιτήρια μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα https://lepointdevente.com/billets/francoismassicotte, και το CEPEO είναι συνδιοργανωτής σε ορισμένες εκδηλώσεις.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Καναδάς

Φρανσουά Περούσε

François Pérusse, humiliste et musicien québécois, s’est illustré grâce à ses chroniques radiophoniques truffées de jeux de mots et d’un humorate. Les plus connues d’entre elles providennt de la série Les 2 λεπτά du peuple.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Καναδάς

Χασάν Ελ Φαντ

Ο Χασάν Ελ Φαντ είναι Μαροκινός ηθοποιός και κωμικός, γεννημένος στις 24 Νοεμβρίου 1962, στο Καζαμπλάνκα. Ένα υπόβαθρο στην εσωτερική αρχιτεκτονική και τις πλαστικές τέχνες, σε συνδυασμό με την αναγνώριση ως βραβευμένος από το Ωδείο Θεάτρου και Μουσικής του Καζαμπλάνκα, συμπληρώνει τη φήμη του για χιούμορ και κωμικά σόου. Η καριέρα του ξεκίνησε ως ηθοποιός-δραματουργός για τα μαροκινά κανάλια 2M και Al Aoula, με πρώιμες δουλειές να περιλαμβάνουν τη συμμετοχή σε μια παραγωγή οπερέτας το 1988. Το κωμικό ταξίδι του El Fad πήρε μορφή με την πρώτη του μονομελής παράσταση, το 'Ninja', το 1997, η οποία αργότερα παρουσιάστηκε ως 'Quand je serai grand, je serai tortue Ninja' το 1997. Μετά από αυτή την επιτυχία, δημιούργησε σειριακές κωμικές παραστάσεις όπως το 'Chaîne Ci BiBi', το 'Canal 36' και το 'Chanily TV'. Έχει παρουσιάσει επίσης άλλες μονομελείς παραστάσεις, συμπεριλαμβανομένης της 'Docteur Escargot' το 2005. Εκτός από τη σόλο δουλειά του, παρουσίασε το 'Hassan O Al fad' το 2000, με παραδοσιακούς καλλιτέχνες από την πλατεία Jemaa el-Fna του Μαρακές· στη συνέχεια, το 2009, συνέχισε αυτό το έργο με το 'Hassan O Rbaâto'. Το 2010, συνεργάστηκε με τον Abdelhak Chabi για να παράγουν το 'Fad TV', μια σειρά κωμικών σκηνών που σατιρίζουν παραστάσεις και περιλαμβάνουν νέους ηθοποιούς όπως η Badia Senhaji και ο Said Moskir. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Ελ Φαντ έχει εμφανιστεί σε διάφορα τηλεοπτικά και κινηματογραφικά έργα. Έπαιξε στην 'L'Couple' (2013-2014), η οποία συγκέντρωσε πάνω από 6 εκατομμύρια θεατές. Άλλες εμφανίσεις περιλαμβάνουν τις τηλεταινίες 'Alwaad' (1995) και 'Rahma' (2003), καθώς και την ταινία 'Yarit' (1993). Εμφανίστηκε επίσης σε μικρού μήκους ταινίες όπως οι 'Lumières' (1993) και 'Fabula', με την 'Fabula' να λαμβάνει βραβείο στο 5ο Εθνικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Το υποκριτικό του έργο περιλαμβάνει ρόλους στις 'Destin de femme', 'Mona Saber', 'Les 401 coups' και 'Ali, Rabia et les autres,' για τις οποίες έλαβε δύο βραβεία καλύτερου δεύτερου ρόλου στο 6ο Εθνικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου και το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αλεξάνδρειας. Το 2011, συνεργάστηκε με την Wana Corporate για να δημιουργήσει το τηλεπαιχνίδι 'Bayn Show', και το 2017 περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Πιο πρόσφατα, το 2017, λάνσαρε την αυτοβιογραφική εκπομπή 'Ain Sebaâ' στο YouTube, και εμφανίστηκε στην σειρά 'Kabbour et Lahbib' το 2016.

Προβολή προφίλ