Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κατάλογος κωμικών

Περιήγηση σε προφίλ κωμικών, βιογραφικές περιλήψεις, χώρα καταγωγής και επίσημους συνδέσμους.

1635 κωμικοί

Αϊσέν Γκρούντα

Η Αϊσέν Γκρούντα ήταν Τουρκική ηθοποιός και κωμικός, γεννημένη στις 22 Αυγούστου 1944, στο Γιασιλκόι, Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας της ήταν σιδηροδρομικός υπάλληλος και είχε δύο αδελφές, την Αϊτέν και την Αϊμπέν Ερμάν, οι οποίες επίσης ακολούθησαν καριέρες ως ηθοποιός. Στα πρώτα χρόνια της ζωής της, το κωμικό της ταλέντο αναγνωρίστηκε όταν μιμούταν τους Αρμένιους γείτονές της ως παιδί. Ξεκίνησε το επαγγελματικό της ταξίδι στην υποκριτική το 1962 με έναν μικρό ρόλο στο βοντβίλ «Kongre Eğleniyor». Μετά τον θάνατο του πατέρα της, ενώ ήταν στο λύκειο, εγκατέλειψε το σχολείο για να εργαστεί. Το 1965 παντρεύτηκε τον Υλμάζ Γκρούντα και απέκτησαν μια κόρη, την Έλβαν. Διορίστηκαν το 1976 και έκανε ένα διάλειμμα από την υποκριτική για να επικεντρωθεί στην ανατροφή της κόρης της. Εμφανίστηκε σε πάνω από 100 ταινίες κατά τη διάρκεια της καριέρας της, συνεργαζόμενη συχνά με την Adile Naşit σε ταινίες του Ertem Eğilmez. Σημαντικές ταινίες περιλαμβάνουν το 'Tosun Paşa', το 'Süt Kardeşler', το 'Gülen Gözler', το 'Şabanoğlu Şaban', το 'Hababam Sınıfı' και το 'Neşeli Günler'. Συμμετείχε επίσης σε πολλά θεατρικά έργα και μιούζικαλ, όπως το 'Mum Söndü', το 'Deve Kuşu Kabare', το 'Hababam Sınıfı Müzikali' και το 'Yedi Kocalı Hürmüz'. Ένα τηλεοπτικό σκίτσο, το 'Her Domates Güzeli Nahide Şerbet,' της έφερε ευρεία αναγνώριση το 1977 και της απέδωσε το παρατσούκλι 'Domates Güzeli'. Συνέχισε να παίζει μέχρι την εμφάνισή της στην ταινία του 2014 'Pek Yakında' του Cem Yılmaz. Διάγνωστηκε με καρκίνο του παγκρέατος και απεβίωσε στις 23 Ιανουαρίου 2019 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 74 ετών λόγω αναπνευστικής ανεπάρκειας. Θάφτηκε στο νεκροταφείο Ζινκιρλίκουγιου. Το 2016, παραδέχθηκε δημοσίως μια παλαιότερη σχέση με τον Μουτζντάτ Γκέζεν. Η κόρη της, Έλβαν Γκρούντα, απεβίωσε τον Δεκέμβριο του 2023.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ελβετία

Γιαν Λαμπιέλ

Ο Γιαν Λαμμπιέλ, γεννημένος στις 15 Μαρτίου 1973, στο Σάξον, Βαλέ, είναι ένας Ελβετός κωμικός, μιμητής και καλλιτέχνης μουσικού θέατρου από το Μόργκες. Ξεκίνησε την καριέρα του στον χώρο της διασκέδασης στην ηλικία των 24 ετών, εργαζόμενος αρχικά ως υδραυλικός πριν στραφεί στην ερμηνεία. Προηγουμένως, το 1989, σχημάτισε μια χορευτική μπάντα όπου τραγουδούσε και έπαιζε τύμπανα. Το πρώιμο ταλέντο του Λαμμπιέλ αναγνωρίστηκε όταν κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο για το τραγούδι στο Σαινιγιέλεγκιερ το 1994. Άλλαξε επάγγελμα σε κωμικό το 1997, σηματοδοτώντας μια σημαντική στροφή στην καλλιτεχνική του πορεία. Αναφέρεται στην αγάπη του για το Μόργκες και τα αγαπημένα του χόμπι, αποδεικνύοντας μια σύνδεση με τις ελβετικές του ρίζες. Η κωμική προσέγγιση του Λαμπιέλ συχνά διερευνά τις αποχρώσεις της γαλλόφωνης κοινότητας. Ως μέλος των 'Les 4 Sans Voix', μια παράσταση με μιμητές από το Βέλγιο, την Ελβετία, τη Γαλλία και το Κεμπέκ, εστιάζει στο χιούμορ που πηγάζει από τις διαφορές και τις ομοιότητες μέσα σε αυτόν τον πολιτιστικό χώρο. Συνεργάζεται με τα άλλα μέλη των 'Les 4 Sans Voix' για πάνω από δέκα χρόνια. Εκτός από αυτή τη συνεργασία, ο Λαμπιέλ παρουσιάζει ένα καθημερινό χιουμοριστικό δελτίο ειδήσεων με τίτλο 'L’info trafiquée' στον ραδιοφωνικό σταθμό LFM από το 2016. Αυτό το τμήμα, που διαρκεί επτά χρόνια, προσφέρει μια αντισυμβατική οπτική για τα τρέχοντα γεγονότα και μεταδίδεται καθημερινά στις 7:50 π.μ., διαθέσιμο επίσης στα κοινωνικά μέσα. Μπορεί να μιμηθεί πάνω από 130 φωνές. Αυτό αποδεικνύει ότι είναι ένας ευέλικτος καλλιτέχνης. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Γιαν Λαμπιέλ έχει αναπτύξει ένα σημαντικό έργο. Εντάχθηκε στην σατιρική εκπομπή «La Soupe» στο Radio Suisse Romande το 2000, και η πρώτη του μονομελής παράσταση, «Délits de Suisse», έκανε πρεμιέρα το 2004. Έως το 2024, έχει έντεκα σόλο παραστάσεις στο ενεργητικό του, συμπεριλαμβανομένης της «Connecté», η οποία έκανε πρεμιέρα φέτος με μια καθηλωτική δομή KUBUS και οθόνες LED. Παρουσίασε την παράστασή του «Zapping» στον Καναδά στο Φεστιβάλ Grand Rire το 2012. Η αφοσίωσή του σε μια τοπική καριέρα είναι εμφανής· επέλεξε να χτίσει τη καλλιτεχνική του ζωή στην Ελβετία, αντί να κυνηγήσει τη φήμη στο Παρίσι. Η αφοσίωσή του έχει αναγνωριστεί με βραβεία όπως το Ελβετικό Βραβείο Σκηνής το 2009 και το Ελβετικό Βραβείο Χιούμορ SSA το 2018 για την παράσταση «Nous». Αυτή τη στιγμή, ολοκληρώνει μια περιοδεία στο Théâtre du Pré aux Moines στην Cossonay.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ελβετία

Γκάρντι Χούτερ

Η Γκάρντι Χούτερ, γεννημένη στις 5 Μαρτίου 1953 στην Άλτστατεν, Ελβετία, είναι μια ευέλικτη ελβετή καλλιτέχνιδα, αναγνωρισμένη ως κλόουν-κωμικός, συγγραφέας, ηθοποιός και περφόρμερ καμπαρέ. Αποφοίτησε από την Σχάουσπιλ-Ακαδημία Ζυρίχης το 1977, αφού σπούδασε κλασική υποκριτική και παιδαγωγική θεάτρου, αποδεικνύοντας μια πρώιμη αφοσίωση στις δραματικές τέχνες. Το ταξίδι της πήρε μια σημαντική τροπή με ένα τριετές «Clownsgesellenzeit» (μάθημα κλόουν) στο Centro di ricerca per il teatro (CRT) στη Μιλάνο, όπου διδάχθηκε από τους Mario Gonzales, Nani Colombaioni και Ferruccio Cainero. Από το 1981, η Χούτερ ξεκίνησε μια εκτεταμένη καριέρα περιοδειών με το «Θέατρο Κλόουνεσκεν», παρουσιάζοντας πάνω από 4.000 παραστάσεις σε 35 χώρες σε πέντε ηπείρους. Τηλεοπτικά κανάλια σε 17 χώρες έχουν καταγράψει τις εμφανίσεις της. Σημειωτέο είναι ότι το 1991, υποδύθηκε την «Hofnärrin» (τρελό) στην αίθουσα του Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου της Ελβετίας για να τιμήσει την 700ή επέτειο της Ελβετίας, ένας ρόλος που ανέδειξε το μοναδικό της μείγμα χιούμορ και θεατρικότητας. Συνέγραψε επίσης ένα θεατρικό έργο για φεστιβάλ το 1998, γιορτάζοντας την 700ή επέτειο του Άλτστατεν. Η δημιουργική παραγωγή της Χούτερ εκτείνεται πέρα από τις ζωντανές εμφανίσεις· έχει γράψει τέσσερα παιδικά βιβλία «mamma mia!», τρία εικονογραφημένα από την Κατερίνα Λουί, και συνέγραψε το σενάριο για την ταινία *Hanna & Rocky* (1993). Εμφανίστηκε επίσης στο *Fata Morgana* (1989) και πρωταγωνίστησε στο ντοκιμαντέρ *Gardi – l'infinitude du jeu* (2012). Οι συνεισφορές της στο ελβετικό θέατρο αναγνωρίζονται μέσω πολυάριθμων βραβείων, όπως το Wilhelmshavener Knurrhahn (1987), ο Hans Reinhart-Ring (1990), το Prix Walo για το “WANDERFUL” το 2014 και είκοσι δύο άλλα καλλιτεχνικά βραβεία. Το 2015 έγινε μέλος της Ακαδημίας των Ηλίθιων, υπό τη διεύθυνση του Σλάβα Πολουνίν. Επιδιώκει σήμερα κατοικία στην ιταλο-ελβετική Ελβετία και συνεχίζει να εμπλέκει το κοινό μέσω παραστάσεων και σεμιναρίων σε ιδρύματα όπως το Πανεπιστήμιο Τεχνών της Ζυρίχης (ZHdK).

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ελβετία

Γουόλτερ Ρόντερερ

Ο Βάλτερ Ρόδερερ, γεννημένος στις 3 Ιουλίου 1920 στην Άαργκαου, Ελβετία, ήταν Ελβετός ηθοποιός και σεναριογράφος που απολάμβανε μια μακρά και ποικίλη καριέρα. Αρχικά είχε σκοπό να γίνει ιερέας, σπούδασε αρχαία ελληνικά και λατινικά πριν ακολουθήσει γερμανικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης για τέσσερα εξάμηνα. Οικονομικές δυσκολίες τον οδήγησαν να εγκαταλείψει το πανεπιστήμιο και στη συνέχεια ανέλαβε διάφορες εργασίες, συμπεριλαμβανομένης της εργασίας στο Zürcher Schauspielhaus με 30 φράγκα το βράδυ, σε εργοστάσιο και ως αντιπρόσωπος της Bohnerwachs. Η πρώιμη καριέρα του περιλάμβανε μικρούς ρόλους και συνεργασία με το Cabaret Fédéral, οδηγώντας στην αναγνώρισή του και σε εμφανίσεις σε ελβετικές ταινίες όπως το Oberstadtgass. Εμφανίστηκε σε ταινίες όπως η «Αφροδίτη της Τιβολί» (1953) και η «Ο 10ος Μάιος» (1957), και πρωταγωνίστησε στην δημοφιλή κωμωδία του 1959, «Ο Μοντέλος Σύζυγος», η οποία πέτυχε ένα πρωτοφανές ρεκόρ με 1288 παραστάσεις. Εμφανίστηκε επίσης στις ταινίες «Ο Άνθρωπος με το Μαύρο Καπέλο» (1960) και «Το Τρελότερο Αυτοκίνητο στον Κόσμο» (1975). Η δουλειά του επεκτάθηκε πέρα από την Ελβετία, κερδίζοντας αναγνώριση στη Γερμανία μέσω των εμφανίσεών του στην σειρά ταινιών Dudu-Film. Το 1957 ίδρυσε το δικό του περιοδεύον θέατρο, εδραιώνοντας περαιτέρω την παρουσία του στη βιομηχανία του θεάματος. Έγραψε την αυτοβιογραφία του, «Sie müend mi verstoh …, … gelled Sie! Erinnerungen eines ernsthaften Humoristen», το 1987. Αργότερα στην καριέρα του, ο Ροντέρερ σημείωσε σημαντική επιτυχία με το *Ein Schweizer namens Nötzli* (1988), το οποίο οδήγησε στην συνέχεια *Der doppelte Nötzli* (1990). Έλαβε πολυάριθμα βραβεία κατά τη διάρκεια της ζωής του, συμπεριλαμβανομένου του Prix Walo ως αγαπημένου του κοινού το 1983 και το 1988, καθώς και του Ehren-Prix Walo το 2006 για προσφορά ζωής, καθώς και του Βραβείου Δια βίου Έργου της Ελβετικής Τηλεόρασης το 2010. Ο Ροντέρερ αποσύρθηκε από τη σκηνή το 1993. Ασχολήθηκε επίσης με πολιτική δράση, αγωνιζόμενος κατά της ένταξης της Ελβετίας στον ΕΟΧ το 1992. Ο Walter Roderer απεβίωσε στις 8 Μαΐου 2012, στο Ιλνάου, και μια οδός στην πόλη αυτή πήρε στη συνέχεια το όνομά του. Θυμούνται τον Ροντέρερ για τις συνεισφορές του στην ελβετική κωμωδία και τον κινηματογράφο.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Αλβανία

Ζιραφέτε Γκάσι

Ο Ζυραφέτε Γκάσι, ο οποίος έδωσε παραστάσεις με το όνομα Ζύρα, ήταν κωμικός από την αλβανική κοινότητα του Κοσσυφοπεδίου. Πέρασε πάνω από τριάντα χρόνια στη σκηνή, δημιουργώντας μια ποικιλία από Αξέχαστους χαρακτήρες. Το moniker “Zyra” προήλθε από την απεικόνιση ενός ηλικιωμένου Αλβανού μητριάρχη βουτηγμένο στα παραδοσιακά έθιμα. Μεταξύ των άλλων προσωπικοτήτων της ήταν η Ζετ'χάνια, αστυνομικός, και η Τέτκα Ντράγκιτσα, ανώτερη Σέρβα-Κοσοβάρη κάτοικος της Γκρατσάνιτσα που συνεχώς γκρίνιαζε για τη συγκατοίκηση με Αλβανούς, μαζί με πολυάριθμα επιπλέον μέρη. Το έργο της εορτάζεται για την ανάμειξη του κωμικού συγχρονισμού με τις καθημερινές πραγματικότητες της ζωής στο Κοσσυφοπέδιο.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Τουρκία

Λεβέντ Κίρκα

Ο Λεβέντ Κιρκά, γεννημένος στις 28 Σεπτεμβρίου 1950, στη Σαμσουν, Τουρκία, ήταν μια πολυσχιδής τουρκική προσωπικότητα γνωστή ως κωμικός, ηθοποιός, αρθρογράφος και πολιτικός. Οι γονείς του ήταν η καθηγήτρια Μπαχριγιέ Οζμπάι Κιρκά και ο ζωγράφος Μεχμέτ Κιρκά. Ακολουθώντας τη μετακόμιση του πατέρα του στην Ελβετία, μετακόμισε με τη μητέρα του στην Άγκυρα κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας. Ξεκίνησε την υποκριτική στο θέατρο κατά τη διάρκεια των μαθητικών του χρόνων, πρωτοεμφανιζόμενος στο Κρατικό Θέατρο Άγκυρας το 1964 και στη συνέχεια εργαζόμενος με το Άγκυρα Μπιρλίκ Τιάτροσου και τον Χαλκ Ογουντσούλαρι. Η καριέρα του Κιρτσά περιλάμβανε τόσο το θέατρο όσο και τον κινηματογράφο. Μετανάστευσε στον κινηματογράφο το 1978 με την ταινία «Τα Στοιχεία της Χρυσής Πόλης» και εμφανίστηκε σε ταινίες όπως η «Τι θα Γίνει Τώρα;», μαζί με τους Σενέρ Σέν, Νεβρά Σερέζλι και Περαν Κουτμάν, και η «Μπλου Μουάμερ». Ίδρυσε την θεατρική ομάδα Hodri Meydan Topluluğu και σκηνοθέτησε θεατρικά έργα όπως το «Όμορφη και Τέρατα» και τα «Άθλιοι» με την Ουιά Μπασάρ. Για πάνω από δύο δεκαετίες, από το 1988 έως το 2010, παρουσίαζε την τηλεοπτική εκπομπή «Olacak O Kadar», συνεργαζόμενος με τη σύζυγό του στην σειρά σκετς του 1986 με τον ίδιο τίτλο. Σκηνοθέτησε επίσης ταινίες όπως η «Son» και η «Şeytan Bunun Neresinde». Παρήγαγε αρκετές τηλεοπτικές σειρές, συμπεριλαμβανομένων των «Nasreddin Hoca», «Oyun Treni» και άλλων. Πέρα από τη διασκέδαση, ο Κιρκά συμμετείχε στην πολιτική ως μέλος του αριστερού Πατριωτικού Κόμματος (Vatan Partisi) και υπηρέτησε στην Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή του. Ήταν υποψήφιος δήμαρχος της Üsküdar το 2009 και για τον Δήμο του Μετρόπολη της Κωνσταντινούπολης το 2014. Το 1998, ανακηρύχθηκε Καλλιτέχνης του Κράτους, αλλά αυτός ο τίτλος ανακλήθηκε το 2015. Έπαιξε για λίγο στην κωμική σειρά *Karımın Dediği Dedik Çaldığı Kontrbas* το 2011 και δίδασκε στο Τμήμα Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Beykent. Ο Λέβεντ Κιρκά απεβίωσε στις 12 Οκτωβρίου 2015 από καρκίνο του ήπατος, και η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στον Τζαμί Levent· τάφηκε στο Νεκροταφείο Zincirlikuyu. Ένα ομοίωμα από κερί του εκτίθεται στο Μουσείο Κεριών της Αγίας Πετρούπολης.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ρουμανία

Μιρτσέα Μπαντέα

Mircea Radu Badea se descrie ca un satirist politic român cu orientări libertarian‐conservatoare de dreapta, prezentator TV, critic al mass‐media, personalitate radiofonică și actor ocazional. Este recunoscut în special pentru că conduce emisiunea „În gura presei”, un program dedicat analizei știrilor de zi, difuzat pe Antena 3.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ελβετία

Μους Μπουλανζέ

Μουζ Μπουλανζέ, γεννημένη Μπερτ ντε Σοφί Νόιενσβάντερ στις 3 Νοεμβρίου 1926 στο Μπονκούρ, Ελβετία, απεβίωσε στις 16 Ιανουαρίου 2023 στο Παιέρν. Η παιδική της ηλικία πέρασε κοντά στα γαλλικά σύνορα και επηρεάστηκε από διάφορες διαλέκτους μέσα στην οικογένειά της. Αφού ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή της σε ένα καντονικό σχολείο στο Ποραντρύ με διπλωματική εργασία διοικητικού περιεχομένου, συνέχισε σπουδές θεάτρου στην École sociale de musique στη Γενεύη. Αυτό ακολούθησε μια περίοδος ως au pair στο Κέιμπριτζ, η οποία άναψε το ενδιαφέρον της για τα μουσεία και τα θεατρικά έργα του Σαίξπηρ. Εργάστηκε ως τριγλωσσική γραμματέας στο Μπιέλ πριν ακολουθήσει καριέρα στις τέχνες. Η καλλιτεχνική πορεία της Μπουλανζέ ξεκίνησε με σπουδές υποκριτικής και μια παράσταση ενός έργου του Τσέχωφ το 1953. Το 1953, γνωρίστηκε με τον Πιέρ Μπουλανζέ, τον οποίο παντρεύτηκε το 1955. Μαζί, ξεκίνησαν μια παραγωγική συνεργασία, δημιουργώντας πολυάριθμα ραδιοφωνικά προγράμματα από το 1956 έως το 1978, συχνά με τον τίτλο «Οι έμποροι εικόνων». Αφιέρωσαν ένα επεισόδιο της εκπομπής τους στη βουλγάρικη λογοτεχνία το 1961 και συνεργάστηκαν με το Centre dramatique national στη Λυών, Γαλλία, στο «Ποίηση στις γειτονιές» από το 1973. Η δουλειά τους περιλάμβανε περιοδείες με τον Χοσέ Αζπιάσου και την κόρη του, Λούπε, από το 1971 έως το 1974. Η Μπουλανζέ δημοσίευσε επίσης διάφορα έργα, όπως το *Tendre pays* (1967), το *Reflets* (1973) και το *Ce qui reste du jour* (1975), αντλώντας έμπνευση από σουρεαλιστές ποιητές όπως ο Πολ Ελουάρ. Μετά τον θάνατο του Πιέρ Μπουλανζέ το 1978, η Μουσ Μπουλανζέ συνέχισε την καριέρα της. Μετά τη συνταξιοδότησή της, είχε εργαστεί προηγουμένως ως πολιτιστική δημοσιογράφος για το Westschweizer Radio και συμμετείχε ως μέλος του λογοτεχνικού σώματος αξιολόγησης για τη Société jurassienne d'émulation. Εμφανίστηκε στην Madame TV το 1969 και πρωταγωνίστησε στο ντοκιμαντέρ Plans-fixes το 2000. Κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ, Berceuse pour une maman , το 1975, γράφοντας τους γαλλικούς στίχους. Η Μπουλανζέ κατείχε διάφορα αξιώματα, συμπεριλαμβανομένης της προεδρίας του Schweizerischen Schriftstellerverband (SSV) από το 1978 έως το 1982. Έλαβε το Prix des écrivains vaudois το 1997, και η κληρονομιά της συνεχίζεται μέσω του Literaturpreis Mousse Boulanger, που ιδρύθηκε από την Association vaudoise des écrivains (AVE) και απονεμήθηκε για πρώτη φορά το 2023.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ελβετία

Μπέρναρντ Χάλερ

Ο Μπερνάρ Χάλερ, γεννημένος στις 5 Δεκεμβρίου 1933 στη Γενεύη της Ελβετίας, ήταν ελβετός ηθοποιός και κωμικός. Ξεκίνησε την καριέρα του στη Λωζάννη πριν μετακινηθεί στο Παρίσι το 1955 με φιλοδοξίες να γίνει ηθοποιός. Αρχικά σπούδασε κτηνιατρική, αργότερα νομική, αλλά δεν ολοκλήρωσε καμία από τις δύο. Νωρίς στην καριέρα του στη Γαλλία, εμφανίστηκε σε καμπαρέ όπως το l'Écluse και το la Vieille Grille, και ήταν μέλος της εταιρείας του Ζακ Φαμπρί. Ο Χάλερ παρουσίασε επίσης την περιοδεία «Tournée du siècle» της Sheila μεταξύ 1963 και 1964, με τους Frank Alamo και Les Surfs. Οι πρώτες του ερμηνείες περιλάμβαναν μικρές εμφανίσεις σε ταινίες και έναν ρόλο φωνής ως Πολλύκας στην κινούμενη σειρά «Le manège enchanté» το 1964. Η καριέρα του Χάλερ απογειώθηκε με το πρώτο του καμπαρέ πρόγραμμα, «Et alors;», το οποίο έκανε πρεμιέρα στο Θέατρο de Poche στη Γενεύη το 1971. Η παράσταση σημείωσε μεγάλη επιτυχία, διαρκώντας δεκατρείς μήνες στο Θέατρο de la Michodière και προσελκύοντας 160.000 θεατές. Έλαβε το Βραβείο du Brigadier το 1972 για το «Et alors;», και πάλι το 1975 από την Société des auteurs et compositeurs dramatiques για τη σκηνική του δημιουργικότητα. Μεταξύ 1971 και 1977, περιόδευσε εκτενώς με τους Ζακ Μπρέλ, Ζυλιέτ Γκρέκο και Μαρλένε Ντήτριχ, ταξιδεύοντας στη Νότια και Κεντρική Αφρική, την Αγγλία, τον Καναδά και τις ΗΠΑ. Δημιούργησε έξι καμπαρέ προγράμματα μεταξύ 1971 και 1994, παρουσιάζοντάς τα τόσο στην Ελβετία που μιλάει γαλλικά όσο και σε αυτή που μιλάει γερμανικά. Το κωμικό του στυλ χαρακτηριζόταν από λογοπαίγνια, μιμήσεις ήχων και αυτοπεριγράφεται ως «melankomiker», δηλαδή μελαγχολικός κωμικός, χρησιμοποιώντας συχνά αλληγορίες, εμμονικές επαναλήψεις και γλωσσικά παραδόξα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Χάλερ εμφανίστηκε σε πάνω από 70 τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές, συμπεριλαμβανομένων του 'Le Journal d'un suicidé' το 1974 και του 'Je sais rien, mais je dirai tout' του Πιερ Ρισερά το 1973. Συνέγραψε σενάρια για δύο ταινίες, το 'Le bouffon' και το 'L'accompagnateur', τη δεκαετία του 1980. Ερμήνευσε επίσης τον Ιησού Χριστό στην ταινία 'Le braconnier de Dieu' το 1982. Το έργο του τεκμηριώνεται σε δίσκους και στο βιβλίο του του 1981, 'Dits et inédits'. Ο Χάλερ έλαβε πολλά βραβεία, όπως το Grand Prix de l’humour το 1983 και του απονεμήθηκε ο Τάγμα των Τεχνών και Γραμμάτων (Ανώτερος) το 1995. Συνέχισε να выступает σε όλη του τη ζωή, εμφανιζόμενος σε παραγωγές όπως το 'Max mon amour' (1986), το 'Bonjour l'angoisse' (1988) και οι 'Les Thibault' το 2003. Η τελευταία του ταινία ήταν το 'Sa majesté Minor' το 2007. Ο Μπερνάρ Χάλερ απεβίωσε στις 23 Απριλίου 2009 στη Γενεύη.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ελβετία

Ρούντολφ Μπέρνχαρντ

Ο Ρούντολφ Μπέρνχαρντ (Rudolf Bernhard Conrath, γνωστός και ως Rudolf Bernhard Conrath) ήταν Ελβετός κωμικός ερμηνευτής που εργαζόταν στο radio, στη σκηνή και στην ταινία, εμφανιζόμενος πιο συχνά σε παραγωγές που έγιναν στην ελβετική‐γερμανική. Ίδρυσε το Bernhard‐Theater Zürich το 1941.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Τουρκία

Σέιφι Ντουρσούνογλου

Ο Seyfi Dursunoğlu είναι γνωστός ως showmen, κωμικός, drag queen, τραγουδιστής, kantocu και σέρβερ στην Τουρκία. Χάρη στα ψυχαγωγικά προγράμματα που μεταδίδονταν από τη δεκαετία του 1970 έως το 2010, οι τηλεοράσεις έγιναν αναγνωρισμένη μορφή ψυχαγωγίας.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Τουρκία

Τζεμ Γιλμάζ

Ο Τζέμ Γιλμάζ είναι ένας πολυτάλαντος Τούρκος διασκεδαστής, που αναγνωρίζεται ως ηθοποιός, κωμικός σταντ απ, μουσικός, κινηματογραφιστής, σεναριογράφος και γελοιογράφος. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 23 Απριλίου 1973, και η οικογένειά του κατάγεται από το Γκιούρουν, τη Σίβας και τη Θεσσαλονίκη (Ελλάδα). Το εκπαιδευτικό του μονοπάτι περιλάμβανε την παρακολούθηση του σχολείου Μεχμέτ Ακίφ, του γυμνασίου Μπαχτσέλιερ Καζιμ Καραμπέκρ, του επαγγελματικού λυκείου Ετιλέρ Ανατολίας Τουρισμού και του Πανεπιστημίου Μπογιαζίτσι, όπου σπούδασε Τουρισμό και Διοίκηση Ξενοδοχείων αλλά δεν ολοκλήρωσε το πτυχίο του. Είναι επίσης γελοιογράφος και ασχολείται με τη μουσική. Η καριέρα του Yılmaz ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν άρχισε να συνεισφέρει στο σατιρικό περιοδικό LeMan . Αυτή η συμμετοχή οδήγησε στην πρώτη του stand-up παράσταση στο Πολιτιστικό Κέντρο LeMan, ακολουθούμενη από εμφανίσεις στο Πολιτιστικό Κέντρο Beşiktaş, οι οποίες τον βοήθησαν να αποκτήσει αναγνώριση. Το 1995, εμφανίστηκε σε ένα μουσικό βίντεο για την Özlem Tekin. Η κινηματογραφική του πρεμιέρα ήρθε το 1998 με την ταινία Everything's Gonna Be Great . Είναι γνωστός για την ταινία επιστημονικής φαντασίας-παρωδία του, G.O.R.A. (2004), την οποία κριτικοί όπως ο Rekin Teksoy θεώρησαν επιτυχημένη, και έχει παίξει σε δέκα ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των A.R.O.G , Hokkabaz και Yahşi Batı , καθώς και παρέχοντας φωνητική αφήγηση για τρεις άλλες. Έχει δημιουργήσει επτά stand-up ειδικά προγράμματα και τέσσερα ξεχωριστά σόου που έγιναν sold out. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Τσέμ Γιλμάζ έχει λάβει πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένων τριών βραβείων Σάντρι Αλίσικ και ενός βραβείου Yeşilçam, καθώς και αναγνώριση στο Διεθνές Φεστιβάλ Ανεξάρτητου Κινηματογράφου των Βρυξελλών. Έχει διευθύνει δύο φορές την Φιλαρμονική Ορχήστρα Borusan Istanbul, αποδεικνύοντας την μουσική του ευελιξία. Έχει επίσης χρησιμεύσει ως πρόσωπο για διαφημίσεις εταιρειών όπως η Panasonic, η Opet, η Türk Telekom, η Türkiye İş Bankası και η Doritos. Ο Γιλμάζ περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες με την παράσταση του StandartCY το 2014. Έπαιξε στην ταινία Deli Aşk το 2017, και έχει εκφράσει την πρόθεσή του να ενσωματώσει παραστάσεις stand-up σε μελλοντικά έργα όπως τα Karakomik Filmler και Erşan Kuneri . Παρουσίασε την παράσταση Diamond Elite Platinum Plus μεταξύ των ετών 2020 και 2021. Ο αδελφός του είναι ο συγγραφέας Καν Γιλμάζ, και ο σύζυγος της αδελφής του είναι ο κωμικός Tolga Çevik. Ήταν παντρεμένος με την Ahu Yağtu από το 2012 έως το 2013, και έχουν έναν γιο που λέγεται Kemal.