Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Występy komediowe Najpopularniejsi Dodaj komika

Wszyscy A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Nadchodzące występy Zweryfikowane Przejęte profile

Nadchodzące występy Zweryfikowane Wyczyść wszystko

Wyświetlono 193-204 z 207 komików

Milton Jones, komik (Wielka Brytania) – Jednozdaniowe żarty

Zweryfikowane Nieodebrane

1 gru 2026 Wielka Brytania

Milton Jones

Jego ojciec pochodzi z Południowego Walii. Uczęszczał na Middlesex Polytechnic, gdzie w 1985 roku uzyskał dyplom z dziedziny sztuki dramatycznej. W 1986 roku poślubił Caroline Church i razem są rodzicami trójki dzieci; obecnie mieszka w dzielnicy St Margarets w Londynie. Jones znany jest z kibicowania Arsenalowi i jest praktykującym chrześcijaninem, regularnie występującym w kościołach oraz na festiwalach chrześcijańskich. Ponadto pełni rolę patrona organizacji charytatywnej Chance for Childhood. Występy komediowe Jonesa charakteryzują się jednowiadomymi zdaniami i grą słów, prezentowanymi z dystansem i subtelną niepokojem. W trakcie swojej kariery prowadził wiele programów w BBC Radio 4, łącznie dziesięć serii. Należą do nich "The Very World of Milton Jones" (1998–2001), "The House of Milton Jones" (2003), "Another Case of Milton Jones" (2005–2011) oraz "Thanks a Lot, Milton Jones!" (2014–2024). Jego program radiowy spotkał się z dużym uznaniem, w tym z srebrnym nagrodą Sony Radio Academy w 2012 roku i nominacją do Writers Guild Award w 2012 roku. Często można go zobaczyć jako stałego członka jury w "Mock the Week", a także wystąpił dwukrotnie w "Live at the Apollo". Był również głównym aktorem w "Dave's One Night Stand" (DAVE) i występował w "Michael McIntyre’s Comedy Roadshow" (BBC1). Otrzymując nagrodę Perrier dla najlepszego debiutanta w 1996 roku, później zdobył tytuł Headliner of the Year Chortle w 2011 roku. Poza występami na scenie stand-upowej, Jones pisał dla programów telewizyjnych takich jak , i . W 2009 roku napisał powieść , a następnie (2011) i (2013), w których poruszał tematy związane z jego chrześcijańską wiarą. Wydał trzy DVD z nagraniami koncertów: , i . Regularnie koncertuje po Wielkiej Brytanii, a jego trasa z 2015 roku, , oraz trasa z 2013 roku, , przyciągnęły każda ponad 100 000 widzów. W 2012 roku wyemitowano program pilotażowy telewizyjny , współtworzony z Danem Evansem. W kwietniu 2025 roku u Jonesa zdiagnozowano raka prostaty, co doprowadziło do odwołania koncertów; ogłosił, że jest wolny od nowotworu w sierpniu 2025 roku po leczeniu. Obecnie planuje nową trasę koncertową i regularnie występuje w The Comedy Store w Londynie i Manchesterze.

Zobacz profil

Nino Frassica, komik (Włochy) – Surrealistyczny i absurdalny

Zweryfikowane Nieodebrane

7 maj 2027 Włochy

Nino Frassica

Nino Frassica to włoski aktor i komik, urodzony jako Antonino Frassica 11 grudnia 1950 roku w Messynie, na Sycylii. Rozpoczął karierę w 1970 roku z grupą o nazwie I cantatori pelosi figli della cantatrice calva. Po pozostawieniu ekscentrycznej wiadomości na sekretarce Renzo Arbore, zyskał uznanie i następnie dołączył do programu radiowego Radio Anghe Noi w 1982 roku. Styl komediowy Frassici, który krytycy uważają za "mistrza nonsensownego humoru", w dużym stopniu opiera się na surrealistycznych dialogach, bełkotaniu, grach słownych i nielogicznych obserwacjach. Opisuje swoje podejście jako "psucie logiki i języka włoskiego". Debiutował w telewizji włoskiej w 1985 roku w programie *Quelli della notte*, gdzie grał półanalfabetycznego mnicha, brata Antonino da Scasazza. Współpracował z Renzo Arbore zarówno w *Quelli della notte*, jak i w *Indietro tutta!*. Ten okres doprowadził do publikacji 'Il libro di Sani Gesualdi' (1986) i 'Il manovale del bravo presentatore' (1987). Przez całą swoją karierę Nino Frassica wystąpił w kilku komediowych filmach, w tym w Il Bi e il Ba (1986), oraz w różnych programach telewizyjnych takich jak Fantastico, Domenica in, Scommettiamo che...?, I cervelloni, Acqua calda, Colorado Cafè i Markette. Od 2000 roku do chwili obecnej najbardziej znany jest z roli komisarza Antonio 'Nino' Cecchini w serialu telewizyjnym Don Matteo. Pojawił się również w filmach takich jak Apri gli occhi e... sogna (2002), Prendimi e portami via (2003) i The Tourist (2010). Nino Frassica jest dobrze lubianą i rozpoznawalną sycylijską postacią w włoskim świecie rozrywki, a w 2026 roku będzie współprowadzącym finałową noc Festiwalu Piosenki w San Remo.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

9 kwi 2027 Niemcy

Olaf Schubert

Niemieckie stacje radiowe i telewizyjne prezentowały występy i twórczość komika i muzyka Olafa Schuberta. Urodzony jako Michael Haubold w Plauen 7 listopada 1967 roku, obecnie występujący pod pseudonimem Olaf Schubert. Ma długą historię zaangażowania muzycznego, w tym grę na perkusji w Dekadance do 2013 roku oraz występy jako Michael Rock w zespole 'Die Rockys'. Schubert wcześniej występował również jako Gabi Schubert, siostra Olafa Schuberta, do czasu rozwiązania tego projektu. Kariera Schuberta rozpoczęła się wraz z wydaniem jego debiutanckiego albumu 'Bestandsaufnahme – Songs after Die Wende' w 1991 roku. W latach 1995–2000 Olaf Schubert wydał serię albumów: 'Hier bin ich!' (1995), 'Gefühl gewinnt!' (1996), 'Ich bereue nichts!' (1998), 'Bestandsaufnahme' (1999) i 'Echte Menschen' (2000). Znany jest ze swojej gry słowną i przedstawia się jako pewny siebie znawca, często pojawiając się w dzianinowym swetrze Argyle i z ogoloną głową. Jego styl komediowy obejmuje różnorodność i kabaret, a często występował z formacją 'Olaf Schubert und seine Freunde,' która obejmuje Bert Stephana i Jochena Barkasa; Bert Stephan gra na basie, trąbce i śpiewa, a Jochen Barkas gra na gitarze i śpiewa. Przez całą swoją karierę Olaf Schubert otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia. W 2004 roku został uhonorowany nagrodą Salzburger Stier, a tego samego roku również nagrodą St. Ingberter Pfanne. Kolejne laury to Thüringer Kleinkunstpreis (2005), Das große Kleinkunstfestival – Berlin-Award (2006) oraz Deutscher Comedypreis za Najlepszego Początkującego (2008). Otrzymał również wiele Deutscher Comedypreisów jako członek 'heute-show' w latach 2009–2013, a także Deutscher Fernsehpreise w 2010 i 2014 roku za udział w tym programie. Od 2015 roku jest patronem i gospodarzem festiwalu Humorzone Dresden. Obecnie prowadzi stały rubrykę 'Mahner und Erinnerer' w radiu SWR3 oraz współprowadzi program Das Gipfeltreffen z Torstenem Sträterem i Johannem Königiem. Ponadto od 2019 roku prezentuje Olafs Klub na MDR.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

21 lis 2026 Niemcy

Oliver Polak

Oliver Polak, urodzony 14 maja 1976 roku w Papenburgu, Niemcy, jest niemiecko-żydowskim komikiem i pisarzem stand-up. Pochodzi z rodziny o skomplikowanej historii; jego ojciec, Wilhelm Polak, przeżył Holokaust po internowaniu w obozach koncentracyjnych, a jego matka, Inna, wyemigrowała z Leningradu do Niemiec w 1975 roku. Jego wychowanie obejmowało naukę w Leer i Papenburgu, a następnie ukończenie egzaminów końcowych (A-Levels) w Carmel College w Anglii. Kariera Polaka na początku obejmowała pracę w telewizji. Przechodził staż w VIVA i współprowadził Viva-Family, później przez rok prowadził Disney Club na RTL. Pojawiał się również w różnych niemieckich serialach telewizyjnych, w tym w Zack und Bernds Hexe na Sat.1, gdzie grał Udo od 2002 roku. Około początku 2006 roku zaczął występować jako komik stand-up w Berlinie, co stanowiło znaczącą zmianę w jego profesjonalnym kierunku. Jego twórczość często łączy jego tożsamość żydowską i historię rodziny, czasami budząc kontrowersje. Przez całą swoją karierę Polak zyskał znaczną rozpoznawalność. W 2010 roku wydał utwór 'Lasst uns alle Juden sein' z Erobique, a w 2013 roku wystąpił jako Adolf Hitler w teledysku K.I.Z. 'Ich bin Adolf Hitler'. Zagrał ponad 1000 koncertów w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Luksemburgu i Holandii, w tym podczas takich wydarzeń jak 'Ich bin Jude, ich darf das' i 'Der Endgegner'. Od 2015 roku współprowadził serial telewizyjny 'Das Lachen der Anderen' z Micky Beisenherz, zdobywając Niemiecką Nagrodę Telewizyjną w 2017 roku. Prowadził również późnonocny program ProSieben 'Applaus und Raus' (2016-2017), za który otrzymał nagrodę Grimme. Jego książka 'Gegen Judenhass', opublikowana w 2018 roku, bada antysemityzm z jego punktu widzenia. Pojawił się w wielu innych projektach, takich jak 'Eldorado KaDeWe' (2021) i 'Sexuell verfügbar' (2024), oraz prowadził komediowy format Netflix 'Your Life Is a Joke' (2021). Obecnie prowadzi talk-show 'Gedankenpalast' na BR i pracuje nad projektem stażu w Domu Thomasa Manna, aby opracować program stand-upowy dla Los Angeles.

Zobacz profil

Patrick Timsit, komik (Francja) – Komedia skeczowa

Zweryfikowane Nieodebrane

12 mar 2027 Francja

Patrick Timsit

Patrick Timsit, urodzony 15 lipca 1959 roku w Algierze, Algieria, jest francuskim komikiem, pisarzem i reżyserem filmowym. Jego rodzina przeniosła się do Francji kontynentalnej, gdy miał dwa lata, z powodu wojny algierskiej. Spędził dzieciństwo w warsztacie skórzanym swoich rodziców i zdał maturę typu D jako student ekstern po opuszczeniu kilku szkół. Przez krótki czas zajmował się nieruchomościami, otwierając własną agencję w 1983 roku; to doświadczenie później zainspirowało jego skecz komediowy 'Les Petites Annonces'. Jego rodzice byli żydowscy sefardyjscy, a on sam jest pochodzenia żydowskiego algierskiego. Kariera Timsita obejmuje różnorodność ról zarówno na ekranie, jak i na scenie. Zagrał Karola VIII Francuskiego w Sans peur et sans reproche (1988) oraz Michou w La Crise (1992), za co został nominowany do nagrody Cezara za najlepszą rolę drugoplanową. Szczególnie znany jest z udziału w komedii filmowej Un indien dans la ville . Pojawił się również w Mayrig (1991) jako Garbis oraz w Une époque formidable… (1991). We wczesnych latach 90. zyskał uznanie dzięki ostremu komediowemu tonowi w występach telewizyjnych. Współtworzył i zagrał w Pédale douce (1996), otrzymując nominacje do nagrody Cezara za najlepszą rolę aktorską, najlepszy scenariusz oryginalny lub adaptację oraz ponownie za najlepszą rolę aktorską. Jego komedie często poruszają delikatne tematy, takie jak polityka, rasizm, antysemityzm i konflikt izraelsko-palestyński. Poza aktorstwem, Timsit wykazał się również talentem reżyserskim. Wyreżyserował i zagrał w Quasimodo d'El Paris (1999) oraz L'Américain (2004). Zapewnił lektora dla wielu filmów, w tym The Monster (1994), Hercules (1997), Atlantis: The Lost Empire (2001), Shark Tale (2004) i Dragon Hunters (2008). Wziął udział w programie Rendez-vous en terre inconnue w 2006 roku. Otrzymał cztery nominacje do nagrody Cezara, uznając jego wkład we francuską kinematografię. Nadal gra, z rolami w niedawnych filmach takich jak Dalida (2017), The Last Mercenary (2021), Brother and Sister (2022) i It Takes Two to Tango (2025).

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

19 gru 2026 Niemcy

Paul Panzer

Paul Panzer, urodzony jako Dieter Tappert 8 stycznia 1972 roku w Düren, Niemcy, jest niemieckim komikiem. Spędził dzieciństwo w Nörvenich, a później przeniósł się do Kolonii pod koniec lat 90. Początkowo kształcił się jako spawacz, a także studiował edukację muzyczną i medialną. Jego kariera rozpoczęła się w 1998 roku na stacji radiowej w Eupen, Belgia (100’5 Das Hitradio), gdzie szybko zyskał uznanie. To dzięki ponad 800 żartobliwych telefonów stworzył postać Paula Panzer, imię, które przyjął do swojej pracy komediowej. Styl komediowy Paula Panzera charakteryzuje się charakterystyczną wadą wymowy, nieprawidłowym wymawianiem oraz wplatającymi się terminami obcojęzycznymi do języka niemieckiego. Powracające postacie, takie jak 'Dachdeckermeister Benether' i 'Szabo', odgrywają znaczącą rolę w jego występach. Opracował on serię komediową 'Die Baulöwen,' składającą się z ponad 200 odcinków. Jego pierwszy solowy program stand-upowy, 'Heimatabend Deluxe,' okazał się udany, co doprowadziło do wersji telewizyjnej nadawanej na RTL w 2006 roku. Ten występ zapewnił mu Niemiecką Nagrodę Komedii za najlepszego debiutanta w tym samym roku. Po początkowym sukcesie, Paul Panzer stale poszerzał swój zasięg. Wystąpił w filmie 'Männersache' w 2009 roku, współtworząc scenariusz z Mario Barth. Program sceniczny, 'Endlich Freizeit – Was für′n Stress!', został uruchomiony w 2009 roku i jest nadal realizowany. Od 2011 do 2014 roku współprowadził program 'Stars bei der Arbeit' na RTL. Od 2016 roku regularnie pojawia się jako gość w quizie 'Wer weiß denn sowas?'. Od grudnia 2020 roku prowadzi również transmisje na żywo na Twitch.tv pod pseudonimem Paul Panzer. Był żonaty przez 25 lat i został wdowcem w 2026 roku.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

23 sty 2027 Francja

Smaïn

Smaïn Fairouze, znany zawodowo jako Smaïn, to francuski aktor i humorysta pochodzenia algierskiego. Urodził się 3 stycznia 1958 roku w Konstantynie, Algieria, które wówczas było częścią francuskiego Algierii. Jego rodzice są nieznani; wychowywała go rodzina zastępcza. Jego ojczym był berberyjskim sprzątaczem, a matka zastępcza służącą. W dzieciństwie Smaïn doświadczył okresów pobytu w szpitalach psychiatrycznych, a później mieszkał z rodziną państwową. Uczęszczał do szkoły Notre-Dame de Saint-Mandé i liceum Saint-Michel de Picpus, a przez wiele lat w dzieciństwie brał udział w śpiewie chóralnym. Smaïn rozpoczął swoją karierę w latach 80. występując w kawiarnio-teatrach i małych paryskich kabaretach. Dołączył do Théâtre de Bouvard Philippe'a Bouvarda, gdzie poznał Didiera Bourdona, Bernarda Campana, Pascala Légitimus i Seymoura Brussela. Wspólnie założyli grupę komediową o nazwie Les Cinq, która koncertowała przez kilka lat. Jego kariera solowa nabrała rozpędu dzięki takim programom jak 'English beur' w 1986 roku, nakręcony na Festiwalu Międzynarodowych Aktorów Wykonawczych, oraz 'T'en veux?' w 1989 roku. Wystąpił w filmie 'L'Œil au beur(re) noir' w 1987 roku, który zdobył nagrodę Cezara za najlepszy debiutancki film. Przez całą swoją karierę Smaïn otrzymał znaczące uznanie za swoją pracę. W 1996 roku zdobył nagrodę Molière dla najlepszego spektaklu jednego aktora za 'Comme ça se prononce,' a także otrzymał Victoire de la musique i Grand Prix Sacem. Brał udział w kilku programach Enfoirés od 1992 do 1998 roku. W 2009 roku był członkiem jury w programie 'La France a un incroyable talent' i współpracował z Michelem Legrandem przy jego albumie 'Délit de fa dièse.' Wystąpił w sztuce 'Réactions en chaîne' w 2012 roku. W 2024 roku Smaïn został odznaczony Krzyżem Oficerskim Narodowego Orderu Zasługi i nadal występował, pojawiając się w programie ‘The Masked Singer’ w 2019 roku.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

5 mar 2027 Wielka Brytania

Sue Perkins

Susan Elizabeth Perkins, znana zawodowo jako Sue Perkins, urodziła się w Anglii 22 września 1969 roku; jest komikiem, dziennikarką, prezenterką, aktorką i pisarką. Wychowywała się w Croydon, Londyn, Sue Perkins miała dwóch młodszych braci, Davida Perkinisa, i uczęszczała do szkoły Croham Hurst School, prywatnej szkoły dla dziewcząt położonej blisko domu jej rodziny. Jej ojciec pracował w salonie samochodowym, a matka była sekretarką. Droga Perkińskiej do komedii rozpoczęła się na Uniwersytecie Cambridge, gdzie studiowała literaturę angielską w New Hall (obecnie Murray Edwards College), ukończywszy studia w 1991 roku. Podczas nauki w szkole Croham Hurst Perkins brała udział w zajęciach artystycznych i pełniła funkcję prezesa grupy teatralnej Cambridge Footlights w roku akademickim 1990-91. To również na Cambridge poznała Mel Giedroyc, a one dwie założyły duet komediowy 'Mel and Sue' w 1997 roku. Cambridge Footlights zaczęły występować w latach 90., a ich występy obejmowały pojawienia się w programach telewizyjnych takich jak French & Saunders. Para prowadziła program Channel 4 Light Lunch oraz jego wieczorny odpowiednik, Late Lunch , od 1997 do 1999 roku. Ich szybki i autoironiczny styl komediowy szybko zyskał popularność. Sue Perkins i Mel Giedroyc współprowadziły program "The Great British Bake Off" od 2010 do 2016 roku, zyskując szerokie uznanie jako "Bake-Off Sue". Wspólnie z Gilesem Corenem prowadziła również historyczny serial kulinarny "Supersizers" od 2007 do 2011 roku. W trakcie swojej kariery Perkins pojawiała się w wielu komediowych programach panelowych, takich jak "QI", "Have I Got News for You" i "The Last Leg". W 2008 roku wygrała program BBC "Maestro" i dyrygowała orkiestrą BBC Concert Orchestra podczas Proms. Obecnie prowadzi program w BBC Radio 4 "Just a Minute" od 2021 roku. Przedstawiała również filmy dokumentalne podróżnicze, w tym "Japan with Sue Perkins" i "The Ganges with Sue Perkins", oraz napisała książki takie jak "Spectacles" i "East of Croydon". Od 2014 do 2021 roku była w związku z Anną Richardson i publicznie mówiła o życiu z łagodnym guzem przysadkowym.

Zobacz profil

Susan Calman, komiczka (Wielka Brytania) – Komedia skeczowa, Komedia obserwacyjna

Zweryfikowane Nieodebrane

18 lis 2026 Wielka Brytania

Susan Calman

Urodzona w Glasgow w 1974 roku, Susan Calman to szkocka prawniczka, pisarka, prezenterka telewizyjna i komiczka. W 2006 roku przeszła z pracy prawnika korporacyjnego do stand-upu; w tym samym roku brała również udział w konkursie BBC New Comedy Awards, docierając do półfinałów, oraz dotarła do finałowego etapu konkursu Funny Women. Jej wczesna kariera obejmowała występy w programie skeczowym 'Ugly Kid' na Festiwalu Edynburskim w 2007 roku, który następnie otrzymał szkocką nagrodę BAFTA po zmianie nazwy na 'Blowout.' Calman mieszka w Glasgow i jest zamężna, mają pięć kotów. Styl komediowy Calman charakteryzuje się humorem opartym na obserwacjach, poruszającym tematy od pielęgnacji owłosienia łonowego po jej niechęć do restauracji serwujących dania na małych talerzach. Odwołuje się do doświadczeń z jej występów stand-upowych sprzed ponad dziesięciu lat, w tym do intymidującego charakteru szkockiego akcentu glasgowskiego. Jej materiał obejmuje również dyskusje o perimenopauzie i seksizmie, szczególnie w środowisku golfowym. Stworzyła i zagrała w dwóch seriach radiowego sitcomu Sisters (na BBC Radio 4) oraz pięciu solowych seriach dla Radia 4, w tym 'Susan Calman Makes Me Happy'. Znana jest również ze swoich występów stand-upowych, takich jak 'Susan Calman is Convicted' i 'Keep Calman Carry On', wszystkie nadawane na BBC Radio 4. Calman pojawiła się w wielu programach radiowych i telewizyjnych z udziałem publiczności, takich jak The News Quiz, QI, HIGNFY i Mock the Week, oraz prowadziła Woman’s Hour na Radiu 4. Brała udział w programie 'Strictly' w 2017 roku, docierając do dziesiątego tygodnia i wygrywając trasę koncertową Strictly Live Tour z Kevinem Cliftonem w 2018 roku. Występowała z kamperami i obecnie prowadzi trasę koncertową 'Tall Tales', która trwa do lutego 2026 roku. Publikacje Calman obejmują książki 'Cheer Up Love' i 'Sunny Side Up: A Story of Kindness and Joy', a także regularną kolumnę w magazynie Good Housekeeping Magazine. Pojawiła się również w programach telewizyjnych takich jak 'Home from Home' i 'Fresh Meat', prowadziła programy poranne The Boss i Armchair Detectives, za który otrzymała szkockiego BAFTA, oraz prezentowała program CBBC Top Class.

Zobacz profil

Titoff, komik (Francja) – Komedia skeczowa

Zweryfikowane Nieodebrane

20 lis 2026 Francja

Titoff

Titoff, a właściwie Christophe Junca, jest francuskim humorystą i aktorem. Urodził się 18 lipca 1972 roku w Marsylii i pochodzi z rodziny o korzeniach artystycznych; jego ojciec, Gérard Junca, jest malarzem i budowniczym, a matka, Aline Junca, pracowała jako fryzjerka, zanim została gospodynią domową. W młodości podążał karierą sportową, marząc o zostaniu bramkarzem i przez krótki czas grał u boku Zinédine Zidane w młodzieżowym klubie. Jego droga do komedii rozpoczęła się w 1989 roku, kiedy zaczął uczęszczać na zajęcia w Delta-Théâtre. Kariera sceniczna Titoffa nabrała tempa we wczesnych latach 90., rozpoczynając się od występów w restauracji jego brata w Saint-Tropez około 1990 roku. Wspólnie z Anthony Sajan-Parkerem, Jean-Jerôme Esposito, Clarą Michel i Réda Ben Hassen założył grupę komediową o nazwie Les Locos. W 1995 roku stworzył swój pierwszy solowy program w Chocolat-Théâtre, zyskując uznanie od Romaina Bouteille. Niedługo potem Jean-Luc Delarue zainteresował się jego pracą i wyprodukował go w Paryżu. Od 1998 do 2000 roku Titoff stał się znany szerszej publiczności jako humorysta-„snajper” w programie Tout le monde en parle , naprzemiennie z Laurentem Baffie. W ciągu lat 2000. Titoff kontynuował budowanie kariery dzięki licznym występom i udziałom. Przedstawił 'Métrosexuel' w 2007 roku i 'Déjà de retour' w 2012 roku, a w 2014 roku świętował '15 ans de scène'. Występował w prestiżowych miejscach, takich jak Olympia w 2000 roku, Casino de Paris w 2003 roku i Palais des Glaces w 2004 roku. Do jego filmografii zaliczają się role w filmach takich jak Comme Un Aimant (2000), Les Jolies Choses (2001) z Marion Cotillard, Gomez et Tavarès (2003) ze Stomy Bugsy i L'Incruste, fallait pas le laisser entrer ! (2004). Pojawił się również w serialu telewizyjnym Vive les vacances! w 2009 roku oraz był stałym gościem w radiowym programie On va s'gêner od 2007 do 2014 roku. Titoff jest znany również z kreacji postaci Profesora Jacky Love, eksperta od miłości i seksu, który pojawił się w różnych programach telewizyjnych.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

11 gru 2026 Wielka Brytania

Andre Vincent

Andre Vincent pracuje jako komik, pisarz, aktor i historyk komedii. Jako komiks sytuacyjny często żartuje o problemach zdrowotnych, odwołując się do własnych doświadczeń z cukrzycą, rakiem i operacją nerek.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

28 sty 2027 Wielka Brytania

Craig Hill

Craig Hill, szkocki komik, prezenter telewizyjny i aktor, jest celebrowany w stylu performance, który jest bezczelny, nieszanowany i niewątpliwie obóz.

Zobacz profil

Przeglądaj komików według kraju

Albania 1

Armenia 2

Argentyna 36

Austria 27

Australia 52

Azerbejdżan 1

Bangladesz 1

Belgia 13

Bułgaria 57

Benin 2

Boliwia 1

Brazylia 27

Białoruś 2

Kanada 125

Demokratyczna Republika Konga 3

Szwajcaria 17

Wybrzeże Kości Słoniowej 1

Chile 15

Kamerun 1

Chiny 8

Kolumbia 4

Kuba 4

Czechy 7

Niemcy 188

Dania 17

Dominikana 1

Algieria 2

Ekwador 2

Estonia 5

Egipt 10

Hiszpania 74

Etiopia 1

Finlandia 15

Francja 214

Wielka Brytania 365

Gruzja 1

Ghana 3

Grecja 18

Gwatemala 1

Chorwacja 2

Haiti 1

Węgry 7

Indonezja 23

Irlandia 31

Izrael 10

Indie 47

Irak 3

Iran 6

Islandia 4

Włochy 136

Jamajka 1

Japonia 37

Kenia 3

Korea, Południe 20

Kazachstan 3

Liban 5

Sri Lanka 1

Litwa 1

Łotwa 1

Maroko 17

Mjanma 1

Malta 1

Malawi 2

Meksyk 28

Malezja 7

Nigeria 19

Nikaragua 2

Holandia 2

Norwegia 12

Nepal 3

Nowa Zelandia 9

Peru 2

Filipiny 35

Pakistan 7

Polska 8

Portugalia 7

Katar 1

Rumunia 1

Serbia 4

Rosja 9

Arabia Saudyjska 4

Szwecja 101

Singapur 3

Słowenia 4

Słowacja 2

Salwador 1

Syria 1

Tajlandia 2

Tunezja 4

Turcja 5

Tajwan 1

Ukraina 11

Uganda 7

Stany Zjednoczone 213

Urugwaj 4

Uzbekistan 1

Wenezuela 5

Wietnam 1

Republika Południowej Afryki 3

Zimbabwe 1

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?

Opowiedz nam o tej osobie albo o sobie, jeśli jesteś komikiem. Każdą propozycję sprawdzamy ręcznie, a zatwierdzone profile tłumaczymy na wszystkie 26 języków.

Dodaj komika

Menu

Język

Kategorie

Ustawienia

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Milton Jones

Nino Frassica

Olaf Schubert

Oliver Polak

Patrick Timsit

Paul Panzer

Smaïn

Sue Perkins

Susan Calman

Titoff

Andre Vincent

Craig Hill

Przeglądaj komików według kraju

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?