Chuck - de tekenfilmkomiek van GiggleTime die moppen vertelt
GiggleTime voor Android
Gratis in Google Play
Download de app
GiggleTime - moppen, komieken en comedyshows GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Comedyshows Meest gevolgde comedians Over Veelgestelde vragen Contact Comedian toevoegen
Download de app
Volg ons

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Komende shows Geverifieerd Alles wissen
193-204 van 205 comedians
Olaf Schubert, comedian (Duitsland) – Cabaret
Geverifieerd Onopgeëist
9 apr. 2027 Duitsland

Olaf Schubert

Duitse omroepen en radiostations hebben de optredens en het werk van cabaretier en muzikant Olaf Schubert uitgezonden. Geboren als Michael Haubold in Plauen op 7 november 1967, opereert hij tegenwoordig onder de artiestennaam Olaf Schubert. Hij heeft een lange staat van dienst op muzikaal gebied, waaronder drums spelen bij Dekadance tot 2013 en optreden als Michael Rock in de band 'Die Rockys'. Schubert trad ook voorheen op als Gabi Schubert, de zus van Olaf Schubert, totdat deze groep ophield te bestaan. Schubert's carrière begon met de uitgave van zijn debuutalbum 'Bestandsaufnahme – Songs after Die Wende' in 1991. Tussen 1995 en 2000 bracht Olaf Schubert een reeks albums uit: 'Hier bin ich!' (1995), 'Gefühl gewinnt!' (1996), 'Ich bereue nichts!' (1998), 'Bestandsaufnahme' (1999) en 'Echte Menschen' (2000). Hij staat bekend om zijn woordspelingen en portretteert zichzelf als een zelfverzekerde betweter, vaak te zien in een gebreide ruitentrui en met een kaalgeschoren hoofd. Zijn komische stijl omvat variété en cabaret, en hij treedt regelmatig op met de formatie 'Olaf Schubert und seine Freunde,' die Bert Stephan en Jochen Barkas omvat; Bert Stephan speelt bas, trompet en zingt, terwijl Jochen Barkas gitaar speelt en zingt. Gedurende zijn carrière heeft Olaf Schubert talloze prijzen en erkenningen ontvangen. Hij won in 2004 de Salzburger Stier award en hetzelfde jaar de St. Ingberter Pfanne award. Verdere onderscheidingen omvatten de Thüringer Kleinkunstpreis (2005), het Das große Kleinkunstfestival – Berlin-Award (2006) en de Deutscher Comedypreis voor Beste Nieuwkomer (2008). Hij ontving ook meerdere Deutscher Comedypreise als lid van 'heute-show' van 2009 tot 2013, samen met Deutscher Fernsehpreise in 2010 en 2014 voor zijn betrokkenheid bij dezelfde show. Sinds 2015 is hij de beschermheer en presentator van het Humorzone Dresden festival. Momenteel presenteert hij een vaste rubriek, 'Mahner und Erinnerer', op SWR3 radio en co-host hij de show Das Gipfeltreffen met Torsten Sträter en Johann König. Hij presenteert ook Olafs Klub op MDR sinds 2019.

Oliver Polak, comedian (Duitsland)
Geverifieerd Onopgeëist
21 nov. 2026 Duitsland

Oliver Polak

Oliver Polak, geboren op 14 mei 1976 in Papenburg, Duitsland, is een Duits-Joodse cabaretier en schrijver. Hij komt uit een familie met een complexe geschiedenis; zijn vader, Wilhelm Polak, overleefde de Holocaust nadat hij in concentratiekampen was geïnterneerd, terwijl zijn moeder, Inna, in 1975 emigreerde van Leningrad naar Duitsland. Zijn opvoeding omvatte schooltijd in Leer en Papenburg, gevolgd door het behalen van zijn A-levels aan Carmel College in Engeland. Polak's vroege carrière omvatte werk in de televisie. Hij deed een stage bij VIVA en co-hostte Viva-Family, later hostend hij een jaar lang de Disney Club op RTL. Hij verscheen ook in diverse Duitse televisieseries, waaronder Sat.1’s Zack und Bernds Hexe, waar hij vanaf 2002 Udo speelde. Rond begin 2006 begon hij met stand-up comedy in Berlijn, wat een aanzienlijke verschuiving in zijn professionele focus betekende. Zijn werk verwerkt vaak zijn Joodse identiteit en familiegeschiedenis, soms controversieel. Gedurende zijn carrière heeft Polak aanzienlijke erkenning gekregen. Hij bracht in 2010 het nummer 'Lasst uns alle Juden sein' uit met Erobique en speelde in 2013 de rol van Adolf Hitler in de videoclip 'Ich bin Adolf Hitler' van K.I.Z. Hij heeft meer dan 1000 shows gegeven in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Luxemburg en Nederland, waaronder shows als 'Ich bin Jude, ich darf das' en 'Der Endgegner'. Van 2015 tot 2017 was hij co-host van de tv-serie 'Das Lachen der Anderen' met Micky Beisenherz, en won in 2017 een Duitse Televisieprijs. Hij presenteerde ook de late-night show 'Applaus und Raus' op ProSieben (2016-2017), waarvoor hij een Grimme Award ontving. Zijn boek 'Gegen Judenhass', uitgegeven in 2018, onderzoekt antisemitisme vanuit zijn perspectief. Hij is te zien geweest in tal van andere projecten, waaronder 'Eldorado KaDeWe' (2021) en 'Sexuell verfügbar' (2024), en presenteerde het Netflix comedy format 'Your Life Is a Joke' (2021). Momenteel presenteert hij de talkshow 'Gedankenpalast' op BR, en werkt hij aan een fellowship project bij het Thomas Mann Huis om een stand-up show voor Los Angeles te ontwikkelen.

Patrick Timsit, comedian (Frankrijk) – Sketchcomedy
Geverifieerd Onopgeëist
12 mrt. 2027 Frankrijk

Patrick Timsit

Patrick Timsit, geboren op 15 juli 1959 in Algiers, Algerije, is een Franse komiek, schrijver en filmregisseur. Zijn familie verhuisde naar het vasteland van Frankrijk toen hij twee jaar oud was, vanwege de Algerijnse Oorlog. Hij bracht zijn jeugd door in de lederwarenwerkplaats van zijn ouders en behaalde een baccalauréat D als extern student nadat hij verschillende scholen had verlaten. Hij deed kortstondig een poging tot onroerend goed, waarbij hij in 1983 zijn eigen makelaarskantoor opende; deze ervaring vormde later de basis voor zijn komische sketch 'Les Petites Annonces'. Zijn ouders waren Joodse Sephardim, en hij is van Algerijnse Joodse afkomst. Timsits carrière omvat een breed scala aan rollen, zowel voor de camera als op het toneel. Hij speelde Karel VIII van Frankrijk in Sans peur et sans reproche (1988) en Michou in La Crise (1992), waarvoor hij werd genomineerd voor een César Award voor Beste Acteur in een Bijrol. Hij staat vooral bekend om zijn betrokkenheid bij de komische film Un indien dans la ville . Hij verscheen ook in Mayrig (1991) als Garbis en Une époque formidable… (1991). In de vroege jaren '90 verwierf hij erkenning voor zijn scherpe komische toon in televisieoptredens. Hij co-schreef en speelde in Pédale douce (1996), waarmee hij genomineerd werd voor een César Award voor Beste Acteur, Beste Origineel Scenario of Adaptatie, en opnieuw Beste Acteur. Zijn komedie behandelt vaak gevoelige onderwerpen zoals politiek, racisme, antisemitisme en het Israëlisch-Palestijns conflict. Naast acteren heeft Timsit ook zijn regietalent laten zien. Hij regisseerde en speelde in Quasimodo d'El Paris (1999) en L'Américain (2004). Hij heeft nasynchronisatiewerk gedaan voor talrijke films, waaronder The Monster (1994), Hercules (1997), Atlantis: The Lost Empire (2001), Shark Tale (2004) en Dragon Hunters (2008). Hij nam in 2006 deel aan Rendez-vous en terre inconnue . Hij is vier keer genomineerd voor een César Award, als erkenning voor zijn bijdragen aan de Franse filmindustrie. Hij blijft acteren, met rollen in recente films zoals Dalida (2017), The Last Mercenary (2021), Brother and Sister (2022) en It Takes Two to Tango (2025).

Paul Panzer, comedian (Duitsland)
Geverifieerd Onopgeëist
19 dec. 2026 Duitsland

Paul Panzer

Paul Panzer, geboren als Dieter Tappert op 8 januari 1972 in Düren, Duitsland, is een Duitse cabaretier. Hij groeide op in Nörvenich en verhuisde later in de midden jaren '90 naar Keulen. Aanvankelijk werd hij opgeleid tot lasser, maar hij volgde ook studies in muziek- en media-educatie. Zijn carrière begon in 1998 bij een radiostation in Eupen, België (100’5 Das Hitradio), waar hij snel erkenning kreeg. Het was door meer dan 800 grappige telefoontjes dat hij de persona van Paul Panzer creëerde, een naam die hij aannam voor zijn humoristische werk. Paul Panzer's komische stijl wordt gekenmerkt door een kenmerkende spraakstoornis, verkeerde uitspraak en de integratie van buitenlandse termen in het Duits. Terugkerende personages zoals 'Dachdeckermeister Benether' en 'Szabo' spelen prominent in zijn optredens. Hij ontwikkelde de komische serie 'Die Baulöwen,' die bestaat uit meer dan 200 afleveringen. Zijn eerste solo stand-up programma, 'Heimatabend Deluxe,' bleek succesvol, wat leidde tot een televisieversie die in 2006 op RTL werd uitgezonden. Voor deze prestatie won hij datzelfde jaar de Duitse Comedy Award als beste nieuwkomer. Na zijn vroege succes breidde Paul Panzer zijn bereik verder uit. Hij speelde in de film 'Männersache' in 2009 en co-schreef het script samen met Mario Barth. Een podiumprogramma, 'Endlich Freizeit – Was für′n Stress!', werd gelanceerd in 2009 en is nog steeds gaande. Van 2011 tot 2014 was hij te zien als co-host van 'Stars bei der Arbeit' op RTL. Sinds 2016 verschijnt hij regelmatig als gast in de quizshow 'Wer weiß denn sowas?'. Hij streamt ook live op Twitch.tv als Paul Panzer sinds december 2020. Hij was 25 jaar getrouwd en werd weduwnaar in 2026.

Smaïn, comedian (Frankrijk)
Geverifieerd Onopgeëist
23 jan. 2027 Frankrijk

Smaïn

Smaïn Fairouze, professioneel bekend als Smaïn, is een Franse acteur en humorist van Algerijnse afkomst. Hij werd geboren op 3 januari 1958 in Constantine, Algerije, dat toen deel uitmaakte van Frans-Algerije. Zijn ouders zijn onbekend; hij werd opgevoed door een pleeggezin. Zijn pleegvader was een Kabylische conciërge en zijn pleegmoeder een dienstmeid. Als kind heeft Smaïn periodes in psychiatrische ziekenhuizen meegemaakt en later met een gastgezin gewoond. Hij bezocht de Notre-Dame de Saint-Mandé school en het Lycée Saint-Michel de Picpus, en deed vele jaren koorzang tijdens zijn jeugd. Smaïn begon zijn carrière in de jaren tachtig door op te treden in café-théâtres en kleine Parijse cabarets. Hij sloot zich aan bij het Théâtre de Bouvard van Philippe Bouvard, waar hij Didier Bourdon, Bernard Campan, Pascal Légitimus en Seymour Brussel ontmoette. Samen vormden ze een comedygroep genaamd Les Cinq, die jarenlang door het land toerde. Zijn solocarrière kreeg momentum met shows zoals 'English beur' in 1986, gefilmd op het International Performance Actors Festival, en 'T'en veux?' in 1989. Hij verscheen in de film 'L'Œil au beur(re) noir' in 1987, die de César Award voor Beste Debuutfilm won. Gedurende zijn carrière heeft Smaïn aanzienlijke erkenning gekregen voor zijn werk. In 1996 won hij een Molière Award voor Beste One-Man Show voor 'Comme ça se prononce,' en ontving ook een Victoire de la musique en een Grand Prix Sacem. Hij deed mee aan verschillende Enfoirés shows van 1992 tot 1998. In 2009 was hij jurylid bij 'La France a un incroyable talent' en werkte hij samen met Michel Legrand aan zijn album 'Délit de fa dièse.' Hij speelde in het toneelstuk 'Réactions en chaîne' in 2012. In 2024 werd Smaïn benoemd tot Officier in de Nationale Orde van Verdienste, en blijft optreden, met een verschijning in ‘The Masked Singer’ in 2019.

Sue Perkins, comédienne (Verenigd Koninkrijk)
Geverifieerd Onopgeëist
5 mrt. 2027 Verenigd Koninkrijk

Sue Perkins

Susan Elizabeth Perkins, professioneel bekend als Sue Perkins, werd geboren in Engeland op 22 september 1969; ze is een komiek, presentator, presentatrice, actrice en schrijfster. Sue Perkins groeide op in Croydon, Londen, en had twee jongere broers, David Perkins, en ontving haar opleiding aan Croham Hurst School, een privéschool voor meisjes gelegen dicht bij haar ouderlijk huis. Haar vader werkte voor een autodealer en haar moeder was secretaresse. Perkins' pad naar de komedie begon aan de Universiteit van Cambridge, waar ze Engels studeerde aan New Hall (nu Murray Edwards College) en in 1991 afstudeerde. Tijdens haar tijd op Croham Hurst School deed Perkins mee aan toneelvoorstellingen en was ze president van de Cambridge Footlights theatergroep voor het academisch jaar 1990-91. Ook in Cambridge ontmoette ze Mel Giedroyc, en samen vormden ze in 1997 het komedieduo 'Mel and Sue'. De Cambridge Footlights begonnen in de jaren negentig met optredens, waarbij ze verschenen in televisieprogramma's zoals French & Saunders. Het duo presenteerde Channel 4’s Light Lunch en de avondvariant, Late Lunch , van 1997 tot 1999. Hun snelle en zelfspot humor werd al snel populair. Perkins en Giedroyc presenteerden gezamenlijk The Great British Bake Off van 2010 tot 2016, en werden al snel bekend als 'Bake-Off Sue'. Ze presenteerde ook de historische voedingsserie Supersizers met Giles Coren van 2007 tot 2011. Gedurende haar carrière is Perkins verschenen in talloze comedy panelshows zoals QI, Have I Got News for You en The Last Leg. In 2008 won ze het BBC-programma Maestro en dirigeerde ze het BBC Concert Orchestra bij de Proms. Ze presenteert momenteel BBC Radio 4’s Just a Minute sinds 2021. Ze heeft ook reisdocumentaires gepresenteerd, waaronder 'Japan met Sue Perkins' en 'De Ganges met Sue Perkins', en heeft boeken geschreven zoals Spectacles en East of Croydon. Ze had een relatie met Anna Richardson van 2014 tot 2021 en heeft openlijk gesproken over het leven met een goedaardige hypofyse tumor.

Susan Calman, comédienne (Verenigd Koninkrijk) – Sketchcomedy, Observerende comedy
Geverifieerd Onopgeëist
18 nov. 2026 Verenigd Koninkrijk

Susan Calman

Geboren in Glasgow in 1974, is Susan Calman een Schotse jurist, schrijfster, televisiepresentator en komiek. In 2006 maakte ze de overstap van haar werk als bedrijfsjurist naar stand-up comedy; datzelfde jaar deed ze mee aan de BBC New Comedy Awards en bereikte ze de halve finale, en ook de finale ronde van de Funny Women competitie. Haar vroege carrière omvatte optredens in de sketchshow 'Ugly Kid' op het Edinburgh Festival in 2007, die later een Scottish BAFTA won toen deze werd hernoemd tot 'Blowout.' Calman woont in Glasgow en is getrouwd met vijf katten. Calman's komische stijl omvat humor gebaseerd op observaties, waarbij ze onderwerpen aansnijdt variërend van het trimmen van schaamhaar tot haar afkeer van restaurants met kleine porties. Ze verwijst naar ervaringen uit haar stand-up optredens meer dan tien jaar geleden, waaronder de intimiderende aard van een Schots accent. Haar materiaal omvat ook discussies over de perimenopauze en seksisme, met name binnen de golfgemeenschap. Ze heeft twee series van de radiocomedie Sisters (op BBC Radio 4) gecreëerd en daarin gespeeld, en vijf solo series voor Radio 4, waaronder 'Susan Calman Maakt Me Blij'. Ze staat ook bekend om haar stand-up shows, waaronder 'Susan Calman is Overtuigd' en 'Keep Calman Carry On', die alle op BBC Radio 4 zijn uitgezonden. Calman is verschenen in talloze radio- en televisiepanelshows zoals The News Quiz, QI, HIGNFY en Mock the Week, en presenteerde Woman’s Hour op Radio 4. Ze deed in 2017 mee aan 'Strictly' en bereikte week tien, en won in 2018 de Strictly Live Tour met Kevin Clifton. Ze heeft getoerd met campers en is momenteel bezig met de 'Tall Tales' tour, die doorgaat tot februari 2026. Calman’s gepubliceerde werken omvatten de boeken 'Cheer Up Love' en 'Sunny Side Up: A Story of Kindness and Joy,' en ze schrijft een maandelijkse column voor Good Housekeeping Magazine. Ze is ook verschenen in televisieprogramma's zoals 'Home from Home' en 'Fresh Meat', presenteerde dagprogramma’s The Boss en Armchair Detectives, waarbij ze een Scottish BAFTA won voor de laatste, en presenteerde de CBBC-show Top Class.

Titoff, comedian (Frankrijk) – Sketchcomedy
Geverifieerd Onopgeëist
20 nov. 2026 Frankrijk

Titoff

Titoff, wiens doopnaam Christophe Junca is, is een Franse humorist en acteur. Geboren op 18 juli 1972 in Marseille, komt hij uit een familie met creatieve wortels; zijn vader, Gérard Junca, is schilder en aannemer, terwijl zijn moeder, Aline Junca, werkzaam was als kapper voordat ze huisvrouw werd. Als jongen zette hij een sportcarrière na, met de wens doelman te worden en speelde kortstondig samen met Zinédine Zidane in een jeugdclub. Zijn weg naar de komedie begon in 1989 toen hij lessen volgde aan het Delta-Théâtre. Titoff's optreden kreeg momentum aan het begin van de jaren '90, te beginnen met sketches die hij opvoerde in het restaurant van zijn broer in Saint-Tropez rond 1990. Hij richtte samen met Anthony Sajan-Parker, Jean-Jerôme Esposito, Clara Michel en Réda Ben Hassen een comedygroep op genaamd Les Locos. In 1995 creëerde hij zijn eerste solo-voorstelling in het Chocolat-Théâtre, waarmee hij de aandacht trok van Romain Bouteille. Kort daarna toonde Jean-Luc Delarue interesse in zijn werk en produceerde hem in Parijs. Van 1998 tot 2000 werd Titoff bij een breder publiek bekend als humorist "sniper" op Tout le monde en parle , afwisselend met Laurent Baffie. Gedurende de jaren 2000 bouwde Titoff zijn carrière voort met talloze optredens en verschijningen. Hij presenteerde 'Métrosexuel' in 2007 en 'Déjà de retour' in 2012, en vierde '15 ans de scène' in 2014. Hij trad op in prestigieuze locaties waaronder de Olympia in 2000, het Casino de Paris in 2003 en het Palais des Glaces in 2004. Zijn acteerkredieten omvatten rollen in films zoals Comme Un Aimant (2000), Les Jolies Choses (2001) met Marion Cotillard, Gomez et Tavarès (2003) met Stomy Bugsy en L'Incruste, fallait pas le laisser entrer ! (2004). Hij verscheen ook in de tv-serie Vive les vacances! in 2009 en was een vaste gast in de radioprogramma On va s'gêner van 2007 tot 2014. Titoff staat ook bekend om het creëren van het personage Professor Jacky Love, een expert op het gebied van liefde en seks, die is verschenen in diverse televisieprogramma's.

Geverifieerd Onopgeëist
30 nov. 2026 El Salvador

Julio Torres

Julio Torres is een Salvadoraanse komiek, schrijver, acteur en regisseur, bekend om zijn ‘buitenaardse’, surrealistische humor, om zijn jaren als schrijver voor Saturday Night Live en om de HBO-series Los Espookys en Fantasmas. Hij werd op 11 februari 1987 in San Salvador geboren. Zijn vader Julio is bouwkundig ingenieur en zijn moeder Tita architecte en modeontwerpster, die samen met zijn zus aan zijn comedyprojecten heeft meegewerkt. Hij groeide op in de laatste jaren van de Salvadoraanse burgeroorlog, in een appartement boven de kledingwinkel van zijn moeder, waar hij uitgebreide verhalen verzon voor Barbies en speelgoedauto’s. Hij kreeg een beurs voor een particuliere middelbare school, studeerde reclame en werkte bij een bureau, en haalde daarna zijn familie over om hem naar New York te helpen, waar hij zich in 2009 inschreef aan het Eugene Lang College van The New School en in 2011 afstudeerde in Engelse literatuur, met toneelschrijven. Hij schreef voor The Chris Gethard Show op truTV en daarna, van 2016 tot 2019, voor Saturday Night Live, waar zijn sketches onder meer ‘Papyrus’ en ‘Wells for Boys’ omvatten, en als lid van het schrijversteam werd hij genomineerd voor vier Emmy Awards. Hij verscheen ook in The Tonight Show en andere latenightprogramma’s. Zijn HBO-stand-upspecial My Favorite Shapes, geregisseerd door Dave McCary en geproduceerd door Fred Armisen en Lorne Michaels, ging op 10 augustus 2019 in première. Nadat Fred Armisen HBO een Spaanstalige comedy had voorgesteld, haalde hij Torres en Ana Fabrega erbij om die mee te schrijven. Torres leidde de serie ook mee en speelde erin Andrés, een rijke erfgenaam die antwoorden zoekt over zijn mysterieuze verleden. Zo ontstond Los Espookys, voor het eerst uitgezonden in 2019. Daarna schreef en regisseerde hij de HBO-serie Fantasmas, waarin hij ook de hoofdrol speelde; beide series wonnen Peabody Awards. Hij speelde de barista Jules in de film Together Together (2021) en schreef, regisseerde en speelde in zijn eerste speelfilm, Problemista, die op 1 maart 2024 door A24 werd uitgebracht. Daarin speelt hij naast Tilda Swinton Alejandro, een Salvadoraanse creatieveling die in New York wil slagen voordat zijn werkvisum afloopt. In 2024 vroeg Ryan Gosling hem terug te keren bij SNL met een vervolg op ‘Papyrus’; de sketch sneuvelde wegens tijdgebrek in de liveshow en werd online uitgebracht. Datzelfde jaar gaf de Society of LGBTQ Entertainment Critics hem haar Wilde Wit-prijs, en op 27 maart 2026 bracht HBO een special uit gebaseerd op zijn theatershow Color Theories.