GiggleTime GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Dodaj komika
1901 Komicy
Anna Blomberg, komik z Szwecja
Zweryfikowane Nieodebrane
Szwecja

Anna Blomberg

Anna Kristina Cecilia Blomberg, znana zawodowo jako Anna Blomberg, jest szwedzką aktorką i komikiem urodzoną 20 maja 1972 roku w Göteborgu. Jej rodzicami są profesor Jonas Blomberg i dziennikarka/autorka Barbro Blomberg; dzieciństwo spędziła w Billdal i Lomma. Zanim zyskała szersze uznanie, Blomberg studiowała teatr w Fridhems folkhögskola w latach 1993–1994. Wcześniej wykazała się również talentem komediowym, występując godzinny monolog zatytułowany „Okända svenskar” w Teater Scenario w Sztokholmie. Występuje na scenie i w radiu. Jest wszechstronną artystką. W karierze Blomberg pojawiają się role w kilku szwedzkich serialach telewizyjnych. Szerszą rozpoznawalność zyskała dzięki roli w 'Kvarteret Skatan', występując w sezonach z 2003, 2004 i 2006 roku. Pojawiła się również w 'Häxan Surtant' oraz 'Superhjältejul,' który był kalendarzem adwentowym SVT w 2009 roku. Do innych ról telewizyjnych należą 'Itzhaks julevangelium,' gdzie w 2006 roku zagrała Angelę Lindström, a także role w 'Lilla vi (tar stor plats)' i 'P3:s Morgonpasset.' Uczestniczyła również w programie rodzinnym 'Från A till Ö' w Maximteatern od jesieni 2005 do zimy 2006 roku oraz wystąpiła w 'Kärringfeber' w Mosebacke Etablissement w 2006 roku. Jej praca obejmuje również występy sceniczne, w tym 'Kvarteret Skatans krogshow' w Rival wiosną 2007 roku. Poza aktorstwem, Blomberg jest znana ze swoich komicznych imitacji. Pojawiła się w programie 'Robins,' naśladując takie postacie jak Lill-Babs, Jimmie Åkesson i Hollywood Housewives. Jej imitacje Marii Montazami i Anny Anka z Hollywood Housewives zyskały dużą uwagę w internecie, gromadząc prawie pół miliona wyświetleń na YouTube. W 2013 roku pełniła funkcję letniej gospodyni programu 'Sommar i P1' w Sveriges Radio P1. Pojawiła się również w komediowym serialu 'Hjälp!', grając Marinę i recepcjonistkę Birgittę Bollerud w sezonie 3. Anna Blomberg nadal pracuje jako aktorka i komik, utrzymując stałą obecność w szwedzkiej rozrywce.

Anna Mannheimer, komik z Szwecja
Zweryfikowane Nieodebrane
Szwecja

Anna Mannheimer

Urodzona 5 lipca 1963 roku w parafii Örgryte w Göteborgu, Anna Mannheimer to szwedzka osobowość znana ze swojej pracy jako prezenterka telewizyjna i radiowa, dziennikarka oraz komiczka. Pochodzi z rodziny o historii służby publicznej i działalności artystycznej; jej ojciec, Sören Mannheimer, był prawnikiem i politykiem lokalnym, a matka, Carin Mannheimer, reżyserką. Jest również spokrewniona z jazzowym muzykiem Göranem Mannheimerem i kuzynką Clary Mannheimer, a także praprawnuczką prawnika Love’a Mannheimera. Profesjonalna kariera Anny Mannheimer rozpoczęła się w Sveriges Radio P4 Väst, gdzie początkowo pracowała jako prezenterka radiowa. W trakcie swojej kariery Mannheimer prowadziła różnorodne talk show telewizyjne i programy radiowe, w tym Rally, Let's Go oraz Detta har hänt. Zauważalny jest jej występ w serialu telewizyjnym Svenska hjärtan pod nazwiskiem Franciska Mannheimer oraz przynależność do 'Rally-gänget', znanej jako postać Väder-Annika. Jej praca obejmuje również programy telewizyjne takie jak Parasit-TV, Popcorn i Anna på nya äventyr, a od 2016 do 2019 roku była częścią Tror du jag ljuger. Znaczna część jej niedawnej kariery obejmowała podcast Skäringer & Mannheimer, który współprowadziła z Mią Skäringer od 2017 do 2021 roku. Podcast ten trwał 187 odcinków i został uznany za największy komercyjny podcast w Szwecji. Zakończył się w 2021 roku. Współpracowała również ze swoim mężem, Peterem Apelgrenem, przy występach takich jak 'Gift' (2010), 'Kids' (2013) i 'Döden – andra sidan e ni klara?' (2018). W 2015 roku współautorką książki 'Mitt liv som gift' była wraz z Evą Lindeberg. Mannheimer otrzymała nagrodę Göteborgs Spårvägars Kulturpris w 2016 roku, a jej imię umieszczono na tramwajach M32 i 423. Obecnie kieruje grupą, która przyznaje coroczny konkurs z funduszu Carin Mannheimers minnesfond.

Anneli Heed, komik z Szwecja
Zweryfikowane Nieodebrane
Szwecja

Anneli Heed

Anneli Heed, występująca pod nazwiskiem Anneli Heed, jest szwedzką artystką o zróżnicowanej karierze obejmującej stand-up comedy, naśladowanie i aktorstwo głosowe. Urodzona 20 sierpnia 1978 roku jako Anneli Mary Heed von Rosen, obecnie mieszka w Sztokholmie. Panieńskie nazwisko to Ahlgren. Heed rozpoczęła swoją przygodę ze światem komedii występując na scenie stand-up w klubie SysteroBror na KTH w Sztokholmie w 2005 roku. Jej komediowy styl często zawiera imitacje znanych postaci, takich jak Carola, Astrid Lindgren, David Beckham i Carolina Gynning. Występowała w różnych miejscach komediowych, takich jak Norra Brunn, Raw i Mosebacke, a także na festiwalu komedii Skrattstock. Jej występy rozciągają się również na humorystyczne sketche w programach radiowych, takich jak P3 Deluxe i Sommarkatt, oraz była gościem w programach takich jak Vakna med The Voice i Comedy Central LIVE. W 2008 roku wzięła udział w 'En liten jävla Broadway show' w Mosebacke, a w 2011 roku zagrała Carolę w humorystycznym programie 'Telefonpiraterna' na Kanal 5. Poza występami na scenie stand-upowej, Heed zasłynęła jako płodna aktorka głosowa. Zagrała wiele postaci w serialach animowanych i filmach, w tym role w 'Hotel dla psów', 'Kid vs Kat', 'Małe Pony: Przygody Pinkie Pie na Kołowrotku', 'Pociąg Dinozaurów', 'Fish Hooks', 'Meningen med Hugo', 'Cars 2', 'Littlest Pet Shop', 'Kitty Is Not a Cat' i 'Transformers: Prime'. W szczególności od 2015 roku podkłada głos księżniczce Lei w animowanych produkcjach Star Wars. Jej praca aktorki głosowej obejmuje również filmy ‘Kung Fu Panda’, gdzie użycza głosu Tygrysicy, a także jest znana z dubbingu Coop w 'Kid vs Kat'. Od 2012 roku była zapraszana na konwencje My Little Pony na całym świecie jako prelegentka i uczestniczyła w pierwszym ComicConie w Szwecji w 2014 roku. W 2017 roku zagrała w serialu animowanym 'Moderna tider' na SVT Play, wcielając się w wiele ról, w tym w rolę dyrektor generalnej Lea.

Bosse Parnevik, komik z Szwecja
Zweryfikowane Nieodebrane
Szwecja

Bosse Parnevik

Szwedzki artysta rozrywkowy, komik i imitator, Bosse Parnevik, a właściwie Bo Sigfrid Parnevik, urodził się w Göteborgu, Szwecja, 20 marca 1938 roku. W wieku dwóch lat przeniósł się z rodziną do Munkfors, Värmland i wychowywał go macocha, Gösta Parnevik, ponieważ nigdy nie poznał swojego biologicznego ojca. Pokonał dziecięce jąkanie dzięki ćwiczeniom imitacyjnym podczas wczesnych lat życia. Parnevik rozpoczął występy z imitacjami w młodzieżowych ośrodkach będąc nastolatkiem i zadebiutował oficjalnie na Sylwestra w 1957 roku z Charlie Normanem, Ingemarem Johanssonem i Povelem Ramelem. Studiował, aby zostać instruktorem gimnastycznym w Gimnastycznym Instytucie Centralnym w Sztokholmie, wykazując się umiejętnościami jako lekkoatleta, szczególnie w biegu przez przeszkody. Jego talent zyskał uznanie w 1959 roku na Folkparkernas Artistforum w Västerås i stale rósł dzięki występom w programie radiowym Karusellen w 1963 roku oraz w serialu telewizyjnym Hvar fjortonde dag od 1965 do 1967 roku. W późnych latach 60. występował średnio 300 razy rocznie w folkparkach. Parnevik odniósł dalszy sukces prowadząc programy telewizyjne takie jak Harpsundspartaj w 1971 roku i Party hos Parnevik od 1978 do 1979 roku. Znany jest z żartobliwych telefonów, podszywając się pod innych, często używając masek, aby przypominać takie postacie jak Magnus Härenstam, Bengt Bedrup i Olof Palme. Jego kariera obejmuje role w filmach takich jak Göta Kanal (1981) i Trettio pinnar muck (1966), a także udział w świątecznym kalendarzu z 1975 roku Långtradarchaufförens berättelser. Wspólnie z Hasse Wallmanem został restauratorem, posiadając lokale takie jak Bacchi Wapen. Gertie Parnevik jest żoną Parnevika od 1964 roku, a on jest ojcem Jespera Parnevika, który jest golfistą. Nadal angażuje się w szwedzkie rewue, produkując Parneviks revyparty w Chinateatern i przyznając corocznie stypendium Parnevika obiecującym artystom rewii od 1987 roku.

David Batra, komik z Szwecja
Zweryfikowane Nieodebrane
Szwecja

David Batra

David Batra to szwedzki komik, prezenter telewizyjny i aktor. Urodził się 29 listopada 1972 roku w Lund, w Szwecji, i ma korzenie z różnych kultur; jego ojciec, Satish Batra, jest indyjskim profesorem medycyny z Pendżabu, a matka, Marianne, urodziła się w Szwecji. Edukacja Davida Batry obejmowała naukę w liceum Spyken w Lund; uzyskał również tytuł magistra marketingu zarówno na Uniwersytecie w Lund, jak i na Slippery Rock University, oraz tytuł MBA (Master of Business Administration) ze Szkoły Biznesu Wharton na Uniwersytecie Pensylwanii. Batra zaczął występować jako komik w październiku 1994 roku w Hotelu Kramer w Malmö. Kariera Batry obejmuje pracę w telewizji i działalność literacką. David Batra pisał dla i występował w ważnych rolach w programach komediowych na szwedzkiej telewizji publicznej, zyskując rozpoznawalność dzięki takim produkcjom jak 'Räkfrossa' i 'Kvarteret Skatan'. Pojawił się również na BBC i CNBC oraz często gościł w radiowym programie 'På minuten'. W latach 2009–2010 brał udział w Cirkus Möller. W 2009 roku zadebiutował w programie TV4 Parlamentet i wydał płytę CD z 'irytującymi i denerwującymi dźwiękami', zawierającą takie odgłosy jak głośne chrapanie, burczenie i odgłosy seksualne. W 2008 roku współprowadził program telewizyjny 'Morgonsoffan' z Petrą Mede, a w latach 2008 i 2015 był gospodarzem letnim w radiowym programie 'Sommar i P1'. W 2012 roku zastąpił Calle Hellevang-Larsen jako asystent w norweskim talk-show I kveld med YLVIS . Batra jest również autorem, opublikował cztery książki o humorze oraz jedną książkę kucharską. Wydał kilka książek opartych na zebranych znakach, w tym 'Den som inte tar bort luddet ska dö' (2008) i 'Det här var ju tråkigt' (2010), występując z tym drugim jako monolog stand-upowy. W 2018 roku rozpoczął prowadzenie serialu SVT 'Världens sämsta indier', w którym bada swoje indyjskie dziedzictwo. Podkładał głos Hejdukowi w animowanym filmie 'Megamind' w 2010 roku i wystąpił w serialu telewizyjnym 'Släng dig i brunnen' od 1990 do 1999 roku, a następnie ponownie w 2017 roku. Od 2017 roku jest członkiem jury programu 'Talang' na TV4 oraz prowadził świąteczny program SVT w 2023 roku. Anna Kinberg Batra, szwedzka polityczka, jest żoną Davida Batry, a razem mają córkę o imieniu Elvira Batra. W 2020 roku wydał specjalny występ stand-upowy 'David Batra: Elefanten i rummet' na Netflixie, który opisuje jako swój najbardziej osobisty i zabawny występ do tej pory, mający na celu poruszenie tematów, o których wszyscy myślą, ale wahają się je poruszać.

Marika Carlsson, komik z Szwecja
Zweryfikowane Nieodebrane
Szwecja

Marika Carlsson

Urodzona w 1973 roku, Marika Carlsson to szwedzka osoba na różnych stanowiskach; obejmują one autorkę, prezesa motywacyjnego, prowadzącą programy telewizyjne, aktorkę i komik stand-up. Etiopia jest miejscem urodzenia Mariki Carlsson 19 marca 1973 roku. Marika Aychesh Carlsson, jak początkowo się nazywała, została znaleziona bez życia w rowie podczas etiopskiego głodu i ożywiona przez szwedzkich pracowników pomocowych jako niemowlę. W wieku dwóch lat została adoptowana przez pastora i pielęgniarkę i przeniosła się do Szwecji. Carlsson dorastała w Lund, w prowincji Skåne, a jej rodzina początkowo mieszkała w Mönsterås. Studiowała aktorstwo w Gothenburg i krótko teologię, pracując również jako opiekunka medyczna. Klub komediowy Norra Brunn był miejscem jej pierwszego występu jako komik w 2001 roku. Marika Carlsson przeniosła się do Sztokholmu, aby skoncentrować się na karierze komediowej, kończąc kurs w Dramatiska Institutet. Jej kariera obejmuje ponad dwie dekady, z występami rozpoczynającymi się w latach 90. Carlsson jest znana ze swoich występów w panelu gier Parlamentet, który parodiuje szwedzką politykę, oraz z pojawiania się w programach takich jak Stockholm Live, 100%, Carin 21.30, Grillad, Comedy Fight Club Roast på Berns i Kvällsöppet. W 2010 roku Marika Carlsson prowadziła transmisję Dnia Narodowego Szwecji na SVT, a w 2019 roku współprowadziła Melodifestivalen u boku Erica Saade, Sarah Dawn Finer i Kodjo Akolor. W latach 2010–2015 Marika Carlsson prowadziła program 'En negers uppväxt' na SVT i Netflix; program ten badał jej dzieciństwo jako adoptowanego czarnoskórego dziecka w Szwecji, ale tytuł wywołał kontrowersje i doprowadził do gróźb. W 2006 roku i ponownie w 2012 roku zdobyła nagrodę za najlepszą żeńską komik stand-up na szwedzkich nagrodach komediowych. W 2018 roku opublikowała książkę zatytułowaną 'Såna som du ska inte va här,' która zdobyła nagrodę podczas QX Gala w 2019 roku. Obecnie koncertuje z przedstawieniem "Marika och Klimakteriet" (Marika i Menopauza), które miało premierę 4 marca 2026 roku w Intiman w Sztokholmie, koncentrującym się na doświadczeniach menopauzy u kobiet. Przedstawienia są zaplanowane na wiosnę 2027 roku i jesień 2026 roku.

Nour El-Refai, komik z Szwecja
Zweryfikowane Nieodebrane
Szwecja

Nour El-Refai

Nour El-Refai to szwedzka aktorka i komiczka urodzona 14 listopada 1987 roku w Trypolisie, Liban. Krótko po jej narodzinach rodzina przeniosła się do Szwecji, osiedlając się ostatecznie w Norra Fäladen, Lund. Jej rodzice to sunniccy muzułmanie imigranci z Trypolisu, Liban; jednak rozstali się krótko po przyjeździe do Szwecji, pozostawiając El-Refai do dorastania w domu jednorodzinnym z matką. Uczęszczała do liceum Spyken i studiowała program estetyczny. Zaczęła występować w szwedzkich filmach i telewizji w połowie lat 2000., z wczesną rolą w dramacie kryminalnym Beck – Det tysta skriket w 2006 roku. El-Refai zyskała szersze uznanie w 2007 roku, kiedy współprowadziła program typu candid-camera Raj Raj , co również doprowadziło do komplikacji prawnych. Została oskarżona i ukarana grzywną za obsceniczność po tym, jak pokazała swoje piersi podczas segmentu programu. Następnie w 2008 roku pracowała jako reporterka dla Melodifestivalen , a tego samego roku pojawiła się w Morgonsoffan i Sverige Pussas och Kramas . Prowadziła również audycje radiowe na Morgonpasset w Sveriges Radio P3 i współpracowała z Cecilią Forss przy różnych produkcjach, w tym Hus i helvete i Raj raj . W latach 2009–2010 grała postać ‘Bitterfittan’ w Ballar av stål . Jej praca w tym okresie obejmowała również występy w Wipeout , prowadzenie programu Hemlös oraz letni staż jako gospodyni na Sommar i P1 . Przez całą swoją karierę El-Refai wykazała się wszechstronnością, występując w filmach takich jak Kronjuvelerna (2011) i Johan Falk: Spelets regler (2012), oraz w musicalach, takich jak Grease (2010). Współprowadziła Melodifestivalen z Andersem Janssonem w 2014 roku. El-Refai zgłębiła również bardziej osobiste tematy, tworząc i prowadząc czteroodcinkowy serial dokumentalny Livet lyckopiller (2019), aby porozmawiać o swoim doświadczeniu z dystymią. W 2021 roku wyreżyserowała młodzieżowy serial Skitsamma i od tego roku jest członkinią jury w programie Masked Singer Sverige . El-Refai jest również klaunem, przeszkolonym zawodowo i wolontariuszem organizacji "Clowns Without Borders" w Szwecji, występując przed publicznością, w tym syryjskimi uchodźcami i Jordańczykami. Od 2023 roku prowadzi trasę po Szwecji ze swoim solowym programem stand-upowym i prowadzi popularny podcast.

Sissela Benn, komik z Szwecja
Zweryfikowane Nieodebrane
Szwecja

Sissela Benn

Sissela Benn to szwedzka aktorka, komik i reżyserka. Urodzona 14 maja 1980 roku w Malmö, pochodzi z parafii Kirseberg i dorastała w dzielnicy Kirseberg. Jej ojciec, Kevin Benn, jest aktorem z Anglii. Uczęszczała do Heleneholms gymnasium ze specjalizacją teatralną. Benn rozpoczęła swoją karierę teatralną w 1999 roku, grając Alicję w 'Closer' w Teatrze Miejskim w Malmö. Po nieudanych próbach dostania się do szkół teatralnych, studiowała w Fridhems folkhögskola, gdzie około 2000 roku podczas ćwiczenia improwizacyjnego rozwinęła postać Filippy Bark. Studiowała również sztuki cyrkowe, w tym akrobatykę i clownadę, w Danii i Hiszpanii. Jest częścią grupy komediowej Einsteins kvinnor z Simonem Svenssonem, Emmą Hansson i Jesperem Rönndahlem, a także występującą jako duet komediowy z Emmą Hansson pod pseudonimami Haggan i Ludret. Przez całą swoją karierę Sissela Benn wystąpiła w wielu serialach telewizyjnych, w tym w 'Lilla landet lagom,' 'Sverige pussas och kramas' i 'Morgonsoffan.' W 2008 roku prowadziła audycję radiową 'Sommar i P1.' Znana jest z stworzenia i występu w serialu telewizyjnym 'I Anneli' (2010), gdzie grała zarówno Annelę, jak i jej doppelgängera, oraz z portretowania popularnej postaci Filippy Bark, która pojawiła się w programach takich jak 'Centralskolan,' 'Robins' i 'Melodifestivalen.' Wystąpiła również w sztuce teatralnej 'Sitcom – en tv-fri kväll' od sierpnia 2013 roku i grała recepcjonistkę Terese w 'Kontoret' od 2011 do 2013 roku. Pojawiła się w kilku kalendarzach adwentowych, w tym w 'Mysteriet på Greveholm – Grevens återkomst' (2012), 'Barna Hedenhös uppfinner julen' (2013) i 'Kronprinsen som försvann' (2022). Od 2018 roku gra Karin, matkę Sune i Håkan Andersson, w sześciu filmach. Wspólnie z Jonatanem Unge stworzyła serial komediowy 'Populära problem' (2026) i obecnie planowana jest jej obecność w programie TV4 Bäst i test 16 października 2026 roku.

Sten-Åke Cederhök, komik z Szwecja
Zweryfikowane Nieodebrane
Szwecja

Sten-Åke Cederhök

Sten-Åke Cederhök, urodzony jako Carlsson 30 stycznia 1913 roku w parafii Båraryd, hrabstwie Jönköping, był uważany za jednego z najukochańszych szwedzkich artystów ludowych XX wieku. Wczesne lata spędził w Göteborgu, opisując siebie jako „3 kg Smålandu i 100 kg Göteborga”, po przeprowadzce tam zaledwie kilka miesięcy po urodzeniu. Karierę Cederhöka rozpoczął w 1929 roku w Alingsås Folkets Park, występując w komedii ludowej zatytułowanej „Kiedy Smes-Erik i Pigg-Jan odwiedzili Amerykę”. Początkowo zyskał uznanie w okolicach Göteborga, ustalając się jako aktor, komik i piosenkarz znany ze swojego charakterystycznego göteborgskiego dialektu. Przez całą swoją karierę Cederhök łączył pracę rozrywkową z regularnym zatrudnieniem. Przed rozpoczęciem kariery artystycznej pracował przez siedem lat w zakładzie metalurgicznym SKF, a później zajmował stanowiska asystenta i inspektora w Urzędzie Pracy do 1970 roku. Często współpracował z Sonyą Hedenbratt i prowadził Hagateatern w pobliżu Järntorget w Göteborgu w latach 40. Od 1958 do 1982 roku prowadził Veckans Revy w Liseberg, będący ważnym miejscem dla jego pracy. Cederhök pisał i występował w popularnych rewii przez większość swojej kariery, często wystawiając je w lokalnej sali tanecznej we Fritsla po osiedleniu się tam w 1935 roku. Telewizja przyniosła Cederhökowi szerszą sławę począwszy od 1963 roku, dzięki występom w serialach takich jak 'Blå gatan' (1966) i 'Jubel i busken' (1968). Być może najbardziej znany jest z roli w długo trwającym programie telewizyjnym Albert & Herbert od 1974 do 1979 roku, u boku Tomasa von Brömssena, w tym specjalnego odcinka świątecznego w 1982 roku. Inne godne uwagi role to gra Sitting Bulla w musicalu 'Annie Get Your Gun' w 1974 roku oraz trasa z folk comedy 'Baldevins Bröllop' w 1979 roku. Cederhök po raz ostatni pokazał się publicznie 20 sierpnia 1989 roku w Liseberg przed publicznością liczącą 18 000 osób. Zmarł 14 stycznia 1990 roku, pozostawiając po sobie spuściznę oddanego zwolennika klubu piłkarskiego GAIS i autora piosenek takich jak 'En Gårdapojk'.

Ulla Skoog, komik z Szwecja
Zweryfikowane Nieodebrane
Szwecja

Ulla Skoog

Ulla Skoog to szwedzka aktorka i komik, urodzona 23 lutego 1951 roku w parafii Partille, w hrabstwie Gotemburg i Bohus. W latach 1979–1981 Ulla Skoog odbyła studia w Szwedzkiej Krajowej Akademii Mima i Aktorskiej; dodatkowo, w 1979 roku uczęszczała do szkoły teatralnej w Sztokholmie. Zawodowa kariera Skoog rozpoczęła się w Teatrze Miejskim w Sztokholmie w 1981 roku, gdzie nadal pracuje. Była również zaangażowana w Teatr Wolny. Debiut jako komik wystąpił w 1988 roku. Skoog zyskała szerokie uznanie dzięki występom w komediowym serialu *Lorry* w latach 1989–1990 oraz ponownie w 1995 roku. Od późnych lat 90. XX wieku regularnie występowała w rewii z Tomasem von Brömssenem, szczególnie w *Rent under* i *Fritt fall*, które stały się udanymi produkcjami objazdowymi. Uznane są również solowe występy „Ulla Skoog m mus” i „Ulla Skoog & Trond Lindheim trallar vidare”. Od 2003 roku współpracuje z Trondem Lindheimem, kompozytorem, aranżerem i pianistą. Do filmowych ról Skoog należą występy w takich filmach jak *Bill Bergson Lives Dangerously* (1996), *Yrrol* i *En på miljonen*, a także role w *Pensionat Oskar* (1995) oraz *Kurt Olssons julkalender* (1990). Zagrała główną rolę w serialu telewizyjnym *Reuter & Skoog*. Poza występami na żywo i aktorstwem, Skoog poszerzyła swój wachlarz kreatywny. Reżyserowała zarówno dla telewizji, jak i w Teatrze Miejskim w Sztokholmie. Dubbingowała postacie w filmach animowanych, w tym Dory w 'W poszukiwaniu Nemo' (2003) i 'W poszukiwaniu Dory' (2016), oraz Smutek w 'Gdzie kucają lwy' (2015). Grała Johannę w serialu telewizyjnym Saltön od 2005 do 2017 roku. Jej talent został doceniony licznymi nagrodami, w tym Karamelodiktstipendiet w 1990 roku, honorową nagrodą Karla Gerhardsa w 2002 roku, Nagrodą Guldbagge za najlepszą rolę drugoplanową w 2013 roku za rolę Puste Segerstedt w Dom nad martwym człowiekiem oraz nagrodę za najlepszą aktorkę na Chicago Film Festival w 2013 roku. Najnowszym wyróżnieniem, w 2022 roku, było uhonorowanie Medalem Litteris et Artibus w złocie (GMleta) za wybitne zasługi artystyczne. Wielokrotnie pełniła rolę gospodarza letniego programu w Sveriges Radio P1, a od 2017 roku prowadzi program poświęcony renowacji budynków Husesyn w Sveriges Radio P1.