Chuck - rysunkowy komik GiggleTime opowiadający dowcipy
GiggleTime na Androida
Za darmo w Google Play
Pobierz aplikację
GiggleTime - dowcipy, komicy i występy komediowe GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy Występy komediowe Komicy z największą liczbą obserwujących O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt Dodaj komika
Pobierz aplikację
Obserwuj nas

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Zaczyna się na W Zweryfikowane Wyczyść wszystko
Wyświetlono 13-24 z 27 komików
Wang Baoqiang, komik (Chiny)
Zweryfikowane Nieodebrane
Chiny

Wang Baoqiang

Wang Baoqiang to chiński artysta rozrywkowy o wielu talentach, pełniący funkcję mistrza sztuk walki, aktora i reżysera. Jego wczesne życie charakteryzowało się silnym zainteresowaniem sztukami walki, które zaistniało w wieku ośmiu lat po obejrzeniu filmu "Świątynia Shaolin". Następnie zaczął trenować sztuki walki w wieku sześciu lat i został śmiałym uczniem w Świątyni Shaolin w latach ośmiu do czternastu, znany wówczas jako 'Hengzhi'. Chociaż początkowo odrzucano go ze względu na wzrost, kontynuował pracę i ostatecznie zyskał znaczne uznanie za swoją rolę w filmie *Ślepa Kopalnia* z 2003 roku, za którą otrzymał nagrodę Najlepszy Debiutant na Festiwalu Złotego Końca. Kontynuował budowanie kariery dzięki rolom w serialach telewizyjnych takich jak *Soldiers Sortie* (2006) i *Imię mojego brata to Shun Liu* (2009), oba zyskały wysokie wyniki oglądalności. Filmografia Wang Baoqianga obejmuje różnorodne role, od (2010) i (2012) po (2015) oraz niezwykle udaną serię filmów (2015–2021), gdzie gra komiczną postać Tang Ren. Zadebiutował jako reżyser filmem (2017) i później wyreżyserował (2015), który spotkał się z negatywnymi recenzjami i otrzymał Złotą Miotełkę. Jego udział w (2023) i (2023) świadczy o jego dalszej aktywności w branży filmowej. Franczyza osiągnęła niezwykły sukces kasowy, a (2021) zarobiło ponad 4 miliardy juanów. Jego życie prywatne przeszło znaczące zmiany; poślubił Ma Rong 10 lutego 2010 roku, a rozwiódł się w październiku 2016 roku po oskarżeniach o niewierność. Rozwód Wanga zyskał szeroką uwagę na Sina Weibo, a późniejsze działania sądowe doprowadziły do tego, że otrzymał opiekę nad synem. W 2024 roku Wang Baoqiang i jego firma są śledzone w związku z podejrzeniem oszustwa.

Wilford Brimley (1934–2020), komik (Stany Zjednoczone)
Zweryfikowane Nieodebrane
Stany Zjednoczone

Wilford Brimley

Anthony Wilford Brimley, amerykański aktor, rozpoczął dorosłe życie w US Marine Corps i podjął różne dziwne prace w latach 50. Pod koniec lat 60-tych wszedł do świata filmowego jako dodatkowy i kaskaderski wykonawca zachodnich produkcji. W latach 70. i 80. umocnił swoją reputację jako wiarygodnego aktora, występującego w filmach takich jak Syndrom Chin (1979), The Thing (1982), Tender Mercies (1983), The Natural (1984), Cocoon (1985) i jego sequel Cocoon: The Return (1988). Często był obsadzony rolami, które wydawały się dużo starsze od jego wieku. Przez wiele lat był znajomą twarzą reklamy Quaker Oats w Stanach Zjednoczonych. Opowiedział się również za edukacją cukrzycową, występując w reklamach Liberty Medical, które w końcu zmieniły go w meme internetowy.

Wilfried Schmickler, komik (Niemcy) – Komedia polityczna, Kabaret
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Wilfried Schmickler

Wilfried Schmickler to niemiecki komik i artysta kabaretowy. Urodził się 28 listopada 1954 roku w Hitdorfie i dorastał w tej samej okolicy, która obecnie jest częścią Leverkusen. Uczęszczał do Landrat-Lucas-Gymnasium w Opladen i brał udział w samorządzie uczniowskim. Po ukończeniu służby cywilnej (alternatywnej służby wojskowej) w 1973 roku w ośrodku młodzieżowym, współzałożył grupę teatralną o nazwie Matsche, Works und Hallies, która później stała się Matsche, Works und Pullrich. Przez kilka lat występował z tą grupą. Kariera Schmicklera skręciła w innym kierunku w 1989 roku, kiedy zastąpił Jürgena Beckera w Kabarett-Trio 3 Gestirn Köln 1. On i 3-Gestirn otrzymali Deutscher Kleinkunstpreis w 2001 roku. Po rozpadzie 3-Gestirns przeniósł się na karierę solową. Jego występy to głównie polityczny kabaret, a regularnie wydaje programy solowe. Od 2004 do 2022 roku stworzył wiele przedstawień solowych, w tym 'Aufhören!' w 2004 roku, 'Danke!' na rok 2005, 'Zum Dritten' w 2007 roku, 'Es war nicht alles schlecht' tego samego roku, 'Weiter' w 2010 roku, 'Ich weiss es doch auch nicht' po nim, 'Das Letzte' w 2015 roku, 'Kein zurück!' do 2018 roku i 'Es hört nicht auf' kończąc w 2022 roku. Rocznie wykonuje około 120 koncertów na żywo. Przez całą swoją karierę Schmickler otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia. W 2007 roku uhonorowano go specjalnym Prix Pantheon (Reif & Bekloppt), w 2007 roku Deutscher Kabarettpreis, a w 2009 roku kolejnym Deutscher Kleinkunstpreis. Otrzymał również Salzburger Stier w 2010 roku. Od 1992 do 2020 roku był stałym współtwórcą programu telewizyjnego WDR-Kabarettsendung Mitternachtsspitzen, gdzie znany jest z chwytliwego hasła „Aufhören, Herr Becker! Aufhören!” i często występował jako „kölschen Zwillinge Spitz & Spitz” z Jürgenem Beckerem. Do 2010 roku grał również parę Loki i Helmuta Schmidta (Loki & Smoky) z Uwe Lyko. Obecnie jest aktywny jako autor dla WDR 2 i WDR 5 oraz czterokrotnie w roku prowadzi audycję radiową „Hart an der Grenze”. W 2014 roku ukazał się film dokumentalny o nim, zatytułowany „Wilfried Theodor Schmickler – Fast ein Selbstportrait”.

Wilhelm Bendow (1884–1950), komik (Niemcy) – Komedia skeczowa, Kabaret
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Wilhelm Bendow

Wilhelm Bendow, urodzony jako Wilhelm Emil Boden 29 września 1884 roku w Einbeck, był niemieckim komikiem i aktorem filmowym. Jego ojciec, Friedrich Boden, posiadał browar. Bendow rozpoczął swoją karierę występując w małych lokalach, zanim uzyskał zaangażowanie w berlińskim Schillertheater około 1906/1907 roku. Uważany jest za gwiazdę komedii i ważną postać historyczną uznawaną przez rząd berliński. Popularność Bendowa znacznie wzrosła w latach 20. XX wieku jako artysty kabaretowego. W latach 1926–1934 prowadził własny kabaret, "Bendows Bunte Bühne", często nazywany przez oddanych widzów "Wujkiem Wilhelmem". Pojawiał się w licznych filmach i spektaklach teatralnych, głównie w rolach komediowych, a jego filmografia obejmowała 84 tytuły między rokiem 1913 a 1947. W szczególności zagrał rolę Człowieka Księżyca, czyli “Mann im Mond”, w filmie fantasy z 1943 roku, Münchhausen . Jego praca obejmowała również wczesne rewue i operetki, a występował nawet w produkcjach tak późnych jak Casanova . Styl komediowy Bendowa obejmował humorystyczne audycje radiowe i nagrania, co przyczyniło się do jego szerokiej rozpoznawalności. Współpracował z Paulem Morganem przy kilku nagraniach oraz z Erikiem Charelle przy rewii Charella 'Von Mund zu Mund'. Szkic zatytułowany Auf der Rennbahn , zawierający jego cytat „Wo laufen sie denn?” zyskał dużą popularność i został później zaadaptowany przez Loriota. W latach 1938 i 1939 był śledzony przez Gestapo pod zarzutem podejrzanych kontaktów homoseksualnych, ale postępowanie to zostało umorzone. W 1944 roku został wpisany na listę 'Gottbegnadeten-Liste' (Listę Wybranych przez Boga). Po wypadku w 1947 roku wycofał się z życia publicznego i zmarł 29 maja 1950 roku w Einbecku, gdzie został pochowany na cmentarzu Neustädter. Teatr w Einbecku nosi jego imię.

Will Rogers (1879–1935), komik (Stany Zjednoczone)
Zweryfikowane Nieodebrane
Stany Zjednoczone

Will Rogers

William Penn Adair Rogers, urodzony 4 listopada 1879 roku niedaleko Oologah w Oklahomie, był Cherokeiem-Amerykaninem, który zasłynął jako "Ulubiony Syn Oklahomy". Zmarł 15 sierpnia 1935 roku. Jego rodzice to Clement 'Clem' V. Rogers, który uczęszczał do Willie Halsell College i Kemper Military School, zanim porzucił naukę po dziesiątej klasie. Rozpoczęcie jego kariery zawodowej datuje się na rok 1898 i obejmowało występy w vodevillu, a następnie pracował jako kowboj na ranczu w Higgins w Teksasie. Kariera rozrywkowa Rogersa poszerzyła się o pracę z cyrkiem i szou "Texas Jack’s American Circus and Wild West Show" w Południowej Afryce w 1902 roku, gdzie występował jako jeździec na dzikich koniach i rzucający lasso. Zdobył reputację osoby "żartującej" z członków publiczności podczas występów szou westernowych. W 1916 roku został komikiem i konferansjerem w Ziegfeld Follies; godne uwagi jest to, że tego samego roku rozbawił również prezydenta Woodrowa Wilsona. Osiągnął sukces z numerem linowym w Follies i zadebiutował na Broadwayu w "The Wall Street Girl". Do 1922 roku zaczął pisać syndykowane cotygodniowe artykuły dla McNaught Syndicate i wystąpił w własnych filmach fabularnych, w tym w "Laughing Bill Hyde". W licznych filmach niemych pojawiały się jego role, często obsadzając go w roli naiwnego wiejskiego charakteru. Od 1926 do 1935 roku popularność Rogera gwałtownie wzrosła dzięki jego ogólnokrajowemu kolumnie prasowej "Will Rogers Says" oraz występom radiowym. Współpracował z firmami Squibb and Sons w 1930 roku i Gulf Oil w 1933 roku, docierając do milionów słuchaczy. Był znany z satyryzowania gangsterów, prohibicji, polityków i inicjatyw rządowych, raz oświadczając: "Nie jestem członkiem żadnej zorganizowanej partii politycznej. Jestem Demokratą.” Współpracował z reżyserem Johnem Fordem przy trzech filmach: "Doctor Bull", "Judge Priest" i "The Steamboat Round the Bend". Rogers wystąpił w 71 filmach, w tym w 50 filmach niemych i 21 filmach dźwiękowych, stając się w 1933 roku najlepiej opłacaną gwiazdą filmową w Hollywood. Trzy razy objechał świat i propagował rozwój lotnictwa, dzieląc się relacjami z pierwszej ręki ze swoich podróży. Zginął w katastrofie lotniczej niedaleko Point Barrow na Alasce 15 sierpnia 1935 roku podczas podróży do Azji na wakacje z pilotem Wiley Post. Pomnik ku jego czci został umieszczony w National Statuary Hall Collection w 1939 roku, a spektakl broadwayowski "The Will Rogers Follies" miał premierę w 1991 roku, zdobywając kilka nagród Tony.

William Bendix (1906–1964), komik (Stany Zjednoczone)
Zweryfikowane Nieodebrane
Stany Zjednoczone

William Bendix

William Bendix był amerykańskim aktorem, który pracował nad filmem, radiem i telewizją, często przedstawiając twarde postaci klasy robotniczej. Uzyskał uznanie za swoją kolej na Wake Island, dzięki czemu otrzymał nominację do Oscara za najlepszego aktora wspierającego. Jest również zapamiętany jako Chester A. Riley, dobrze znaczący, ale niezdarny pracownik fabryki samolotów, postać, którą grał zarówno w serialu radiowym i jego adaptacji telewizyjnej, Życie Riley. Bendix przyjął rolę legendy baseballu Babe Ruth w The Babe Ruth Story. Często pojawiał się naprzeciwko Alana Ladda, dzieląc się ekranem w dziesięciu filmach, a obaj mężczyźni zginęli w 1964 roku.

William Blanchard (1769–1835), komik (Wielka Brytania) – Parodie znanych osób
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

William Blanchard

2 stycznia 1769 roku w Yorku, w Anglii, na świat przyszedł William Blanchard, komik z Anglii. Jego wczesne życie naznaczone było stratą; oboje rodzice, John Blanchard i kobieta z panieńskim nazwiskiem Clapham, zmarli, gdy był dzieckiem. Po ich śmierci wychowywał go wuj, William Blanchard, który zarządzał York Chronicle. Przed rozpoczęciem pracy w biurze wuja w 1782 roku, Blanchard spędził kilka lat uczęszczając do prywatnej szkoły w Yorku. Wokół roku 1785 Blanchard podjął decyzję o rozpoczęciu kariery aktorskiej, dołączając do trupy wędrownych komików pana Welsha, którzy występowali w Buxton. Rozpoczął swoją karierę sceniczną od roli Allana-a-Dale w 'Robin Hood', początkowo występując pod nazwiskiem Bentley aż do 1789 roku. Już w 1790 roku krytyk o pseudonimie Asperne zauważył, że Blanchard jest obiecującym aktorem niż John Philip Kemble, co wskazuje na wczesne uznanie jego talentu. Choć krótko próbował zarządzać teatrami w Penrith, Hexham, Barnard Castle i Bishop Auckland, te przedsięwzięcia okazały się finansowo nieudane. Pomimo tych wyzwań Blanchard wytrwale doskonalił swoje umiejętności; Oxberry zauważył, że był „bez wątpienia najlepszym pijakiem na scenie”. Debiut londyński Blancharda miał miejsce w Covent Garden Theatre 1 października 1800 roku, gdzie zagrał Boba Acresa. Szybko zyskał uznanie i został ponownie zaangażowany przez pana Harrisa na siedem lat z podwyższonym wynagrodzeniem. Był sławny ze swoich szekspirowskich interpretacji postaci takich jak Fluellen, Sir Hugh Evans, Menenius i Poloniusz. Portrety autorstwa De Wilde utrwaliły go jako Sir Andrew Aguecheeka, Markiza de Grand-Château, Dr. Camphora i Peachuma. Jego ostatnią rolą był Doradca Crowsfoot w 'Nell Gwynne' Douglasa Jerrolda w 1833 roku. William Blanchard zmarł niespodziewanie 8 maja 1835 roku w wieku 66 lat. Został pochowany na cmentarzu kościoła św. Łukasza w Chelsea, a jego wdowa, Sarah Harold, otrzymała pomoc finansową z Funduszu Teatralnego Covent Garden.

Willy Reichert (1896–1973), komik (Niemcy)
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Willy Reichert

Willy Reichert, niemiecki aktor i komik, urodził się 30 sierpnia 1896 roku w Stuttgarcie. Jego ojciec pracował jako inżynier mechanik, a Reichert ukończył szkołę realną, uzyskując wykształcenie średnie. Już we wczesnym dzieciństwie wykazywał zainteresowanie występami; w wieku 14 lat recytował monolog Tellera, a w wieku 17 lat zgromadził repertuar składający się z 200 wierszy do recytacji. Droga Reicherta do komedii nie była prosta. Krótko studiował w Zuckertechnikum w Braunschweigu i pracował jako technik cukrowniczy od 1915 do 1918 roku. Służba wojskowa przerwała ten okres, ponieważ został powołany w 1915 roku i służył do 1918 roku. Po I wojnie światowej podjął roczne szkolenie aktorskie pod kierunkiem Maxa Binga w Bawarskim Teatrze Stanowym w Stuttgarcie, rozpoczynając naukę w 1920 roku. Rozpoczął karierę aktorską w stuttgarckim Schauspielhaus w 1921 roku i odbył tournée po różnych teatrach, w tym Zwickau, Landsberg, Heilbronn i Monachium, zanim powrócił do Stuttgartu. Znakomity punkt zwrotny w karierze Reicherta nastąpił w 1931 roku, kiedy to wspólnie z Oscarem Heilerem stworzył postacie 'Häberle i Pfleiderer'. Ten komiczny duet odniósł znaczny sukces w południowych Niemczech w latach 40. XX wieku. W latach 50. i 60. Reichert zyskał szeroką popularność dzięki audycjom radiowym i telewizyjnym. Pojawiał się w licznych filmach regionalnych i rozrywkowych, często wcielając się w stereotypowego Szwabiona, oraz wystąpił w kilku serialach telewizyjnych, takich jak 'Die Gäste des Felix Hechinger' i 'Schwäbische Geschichten'. Znany również jako śpiewak szwabskich piosenek, wykonywał popularne utwory, takie jak 'Wo ein grüner Besen winkt'. Jego twórczość obejmowała szeroki zakres tematów, od obserwacji na temat małżeństwa i miłości po aforystyki i dowcipne powiedzenia. W 1956 roku otrzymał Wielki Zasłużony Krzyż Federalny i wydał liczne książki i tomiki poezji w szwabskim dialekcie, w tym 'Lerne lachen, ohne zu klagen' i 'Schwäbische Schwätzle'.

Wilson Bikram Rai, komik (Nepal)
Zweryfikowane Nieodebrane
Nepal

Wilson Bikram Rai

Wilson Bikram Rai, nepalski komik, aktor, piosenkarz, tancerz i producent filmowy, przedstawiał Takme Buda w NTV sitcom Meri Bassai w latach 2012-2015. Pojawia się teraz w komediowym serialu Khas Khus, często dostarczając emerytowany były brytyjski Gurkha Kirat akcent jako jego charakter, aby zachwycić widzów. Dodatkowo pełni funkcję ambasadora włoskiej marki Black Horse.

Wim Opbrouck, komik (Belgia)
Zweryfikowane Nieodebrane
Belgia

Wim Opbrouck

Wim Opbrouck to flamandzki aktor, piosenkarz i prezenter telewizyjny z Belgii. Urodził się 5 lutego 1969 roku w Bavikhove, części Harelbeke, i stał się popularną postacią we flamandzkim teatrze, filmie i telewizji. Studiował w Herman Teirlinck Studio, kończąc go w 1992 roku, i rozpoczął karierę z Blauwe Maandag Compagnie. Praca sceniczna Opbroucka jest szczególnie znana. Dołączył do Drama House po połączeniu z KNS (Antwerpia) i zagrał znaczące role w produkcjach takich jak Aars! Trilogia Leenane , L. Król Bólu i Makbet . W 1997 roku wziął udział w 12-godzinnym teatralnym maratonie produkcji Ten wojna . Później został członkiem zespołu NTGent od 2010 do 2015 roku, pełniąc również funkcję dyrektora artystycznego w tym czasie. W trakcie swojej kariery współpracował z Wilfriedem De Jongiem przy ‘We Free Kings’ oraz Frankiem Van Laecke i Alainem Platlem przy ‘En Avant Marche,’ co świadczy o szerokim zakresie zaangażowania artystycznego. Poza sceną, Opbrouck wystąpił w licznych filmach, takich jak Manneken Pis , Meisje , Everybody's Famous! , Bowling Balls , Ventoux , Café Derby i Cobain . Jest również rozpoznawany za swoje występy telewizyjne w programach takich jak Windkracht 10 (gdzie grał Nicka Bouvry’ego w latach 1997-1998) oraz In De Gloria , znanym z prowokacyjnego humoru, gdzie wcielił się w Gerrita Callewaerta. Wystąpił również w Matrioshki , Salamandre , Albert II i Tytgat Chocolat . Wspólnie z Ronem Reumanem z TV Tunes KNT jest zaangażowany, a także występuje jako piosenkarz i akordeonista w The Dolfijntjes, grupie założonej przez Wima Willaerta. Opbrouck prowadzi Bake Off Vlanderen od 2017 roku i zagra wujka Tony’ego w Young Hearts (2024). Otrzymał nagrodę za najlepszą rolę męską na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym i Muzycznym w Aubagne w 2016 roku oraz Złotego Kalf dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę w ‘Cobain’ (2018).

Windsor Davies (1930–2019), komik (Wielka Brytania)
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Windsor Davies

Windsor Davies, urodzony 28 sierpnia 1930 roku w Canning Town na wschodzie Londynu, zmarł w wieku 88 lat. Jego rodzice, Anyan Davies i Maggie (z domu Jones), posługiwali się językiem walijskim i przenieśli się z powrotem do Nant-y-Moel w Ogmore Vale w 1940 roku. W latach 1950–1952 Davies służył w East Surrey Regiment w Libii i Egipcie, gdzie rozwinął talent do naśladowania, po wcześniejszej pracy jako monter elektryczny i inżynier w fabryce. Następnie postanowił kontynuować naukę, najpierw uczęszczając do Bangor Teacher Training College, a później do Richmond College w 1961 roku. Po uzyskaniu kwalifikacji nauczyciela Davies podjął pracę jako nauczyciel matematyki i języka angielskiego w Mountside School w Leek, a później przeniósł się do Elephant and Castle w Londynie. Kariera aktorska Daviesa rozpoczęła się od występów w serialach telewizyjnych w latach 60. i na początku lat 70., w tym w Doctor Who , Coronation Street oraz The Onedin Line . Pojawił się w The Pot Carriers w 1962 roku i miał role w Dixon Of Dock Green oraz Z Cars między 1965 a 1974 rokiem. Jego pierwszą znaczącą rolą była rola Billa Morgana w serialu ATV Probation Officer . Być może najbardziej znany jest z roli Battery Sergeant Major Tudor Bryn 'Shut Up' Williams w sitcomie BBC It Ain't Half Hot Mum , który trwał od 1974 do 1981 roku. Podczas nauczania często używał zwrotów takich jak 'Shut Up!!' i 'Oh dear, how sad, never mind', a czasami zwracał się do swoich uczniów jako do 'bunch of poofs'. Zagrał również w walijskim filmie kultowym Grand Slam (1978) jako Mog Jones i wystąpił w dwóch filmach z serii Carry On : Carry on Behind (1975) i Carry on England (1976). W 1975 roku Davies niespodziewanie dotarł na szczyt brytyjskich list przebojów z Don Estelle dzięki nagraniu utworu "Whispering Grass". W latach 1983–1986 podkładał głos pod sierżanta majora Zero w animowanym serialu *Terrahawks*. Jego kariera trwała dalej dzięki rolom w *The New Statesman*, *2point4 Children*, *Casualty* i *My Family*. Pojawił się w *Never The Twain* w latach 1981–1991, grając Olivera Smallbridge'a, oraz wziął udział w nagraniu *Under Milk Wood* w 1988 roku. Był żonaty z Eluned przez 62 lata, aż do jej śmierci we wrześniu. Kariera Windsora Daviesa rozciągała się na kilka dekad i obejmowała szeroki zakres ról, co świadczyło o jego wszechstronności jako utalentowanego aktora.