Chuck - de tekenfilmkomiek van GiggleTime die moppen vertelt
GiggleTime voor Android
Gratis in Google Play
Download de app
GiggleTime - moppen, komieken en comedyshows GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Comedyshows Meest gevolgde comedians Over Veelgestelde vragen Contact Comedian toevoegen
Download de app
Volg ons

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Begint met W Geverifieerd Alles wissen
13-24 van 27 comedians
Wilford Brimley (1934–2020), comedian (Verenigde Staten)
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigde Staten

Wilford Brimley

Anthony Wilford Brimley, een Amerikaanse acteur, begon zijn volwassen leven in de Amerikaanse Marine Corps en nam diverse vreemde banen in de jaren 1950. Tegen het eind van de jaren zestig kwam hij de filmwereld binnen als extra en stuntperformer op Westerse producties. In de jaren zeventig en tachtig verstevigde hij zijn reputatie als een betrouwbare karakter acteur, die verscheen in films als The China Syndrome (1979), The Thing (1982), Tender Mercies (1983), The Natural (1984), Cocoon (1985) en zijn vervolg Cocoon: The Return (1988). Hij werd vaak in rollen gegoten die veel ouder leken dan zijn leeftijd. Jarenlang was hij het vertrouwde gezicht van Quaker en televisiereclame in de Verenigde Staten. Hij pleitte ook voor diabetes onderwijs, in de hoofdrol Liberty Medical commercials die hem uiteindelijk veranderde in een internetmeme.

Wilfried Schmickler, comedian (Duitsland) – Politieke comedy, Cabaret
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Wilfried Schmickler

Wilfried Schmickler is een Duitse cabaretier en komiek. Geboren op 28 november 1954 in Hitdorf, groeide hij op in hetzelfde gebied, dat nu deel uitmaakt van Leverkusen. Hij bezocht het Landrat-Lucas-Gymnasium in Opladen en deed mee aan de leerlingenraad. Na het voltooien van zijn Zivildienst (alternatieve burgerdienst) in 1973 bij een jongerencentrum, richtte hij een theatergroep op genaamd Matsche, Works und Hallies, die later Matsche, Works und Pullrich werd. Hij speelde met deze groep meerdere jaren. Schmicklers carrière maakte een nieuwe wending in 1989 toen hij Jürgen Becker verving bij het Kabarett-Trio 3 Gestirn Köln 1. Hij en 3-Gestirn ontvingen in 2001 de Deutscher Kleinkunstpreis. Na de ontbinding van 3-Gestirns ging hij over op een solocarrière. Zijn optredens zijn voornamelijk politiek cabaret en hij brengt regelmatig solo programma's uit. Van 2004 tot 2022 heeft hij talrijke solo shows gecreëerd, waaronder 'Aufhören!' in 2004, 'Danke!' voor 2005, 'Zum Dritten' tijdens 2007, 'Es war nicht alles schlecht' dat jaar, 'Weiter' tijdens 2010, 'Ich weiss es doch auch nicht' daarna, 'Das Letzte' in 2015, 'Kein zurück!' tegen 2018 en 'Es hört nicht auf' eindigend in 2022. Hij geeft ongeveer 120 live optredens per jaar. Gedurende zijn carrière heeft Schmickler talloze prijzen en erkenningen ontvangen. Hij ontving in 2007 een speciale Prix Pantheon (Reif & Bekloppt), de Deutscher Kabarettpreis in 2007, en in 2009 nog een Deutscher Kleinkunstpreis. Ook kreeg hij in 2010 de Salzburger Stier. Van 1992 tot 2020 was hij een vaste medewerker aan de televisieprogramma WDR-Kabarettsendung Mitternachtsspitzen, waar hij bekend staat om de catchphrase 'Aufhören, Herr Becker! Aufhören!' en regelmatig verscheen als de 'kölschen Zwillinge Spitz & Spitz' met Jürgen Becker. Tot 2010 speelde hij ook het echtpaar Loki en Helmut Schmidt (Loki & Smoky) met Uwe Lyko. Momenteel is hij actief als auteur voor WDR 2 en WDR 5, en presenteert hij vier keer per jaar de radioprogramma 'Hart an der Grenze'. In 2014 werd een documentaire over hem uitgebracht, 'Wilfried Theodor Schmickler – Fast ein Selbstportrait.'

Wilhelm Bendow (1884–1950), comedian (Duitsland) – Sketchcomedy, Cabaret
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Wilhelm Bendow

Wilhelm Bendow, geboren als Wilhelm Emil Boden op 29 september 1884 in Einbeck, was een Duitse komiek en filmacteur. Zijn vader, Friedrich Boden, bezat een brouwerij. Bendow begon zijn carrière met optredens in kleine zalen voordat hij rond 1906/1907 een aanstelling kreeg bij het Berlijnse Schillertheater. Hij wordt beschouwd als een sterkomiek en een belangrijk historisch figuur die door de Berlijnse regering wordt erkend. Bendow's populariteit groeide aanzienlijk in de jaren twintig als cabaretier. Van 1926 tot 1934 runde hij zijn eigen cabaret, "Bendows Bunte Bühne," vaak aangeduid als "Oom Wilhelm" door liefdevolle publieken. Hij verscheen in talloze films en toneelproducties, voornamelijk komische rollen, met een filmografie van 84 titels tussen 1913 en 1947. Opmerkelijk was zijn rol als de Manemaan, of “Mann im Mond,” in de fantasiefilm Münchhausen uit 1943. Zijn werk strekte zich uit tot vroege revues en operettes, zelfs met optredens zo laat als in Casanova . Bendow's komische stijl omvatte humoristische radio-uitzendingen en opnames, wat bijdroeg aan zijn brede erkenning. Hij werkte samen met Paul Morgan aan verschillende opnames en met Erik Charell aan de Charell revue 'Von Mund zu Mund'. Een sketch genaamd Auf der Rennbahn , met zijn citaat “Wo laufen sie denn?” werd wijdverspreid bekend en later door Loriot bewerkt. In 1938 en 1939 werd hij onderzocht door de Gestapo vanwege vermoedelijke homocontacten, maar deze procedures werden geseponeerd. Hij stond in 1944 op de 'Gottbegnadeten-Liste' (Lijst van Goddelijk Getalenteerden). Na een ongeluk in 1947 trok hij zich terug uit het publieke leven en overleed op 29 mei 1950 in Einbeck, waar hij werd begraven op de Neustädter Begraafplaats. Het Einbeck Theater draagt zijn naam.

Will Rogers (1879–1935), comedian (Verenigde Staten)
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigde Staten

Will Rogers

William Penn Adair Rogers, geboren op 4 november 1879 nabij Oologah, Oklahoma, was een Cherokee-Amerikaan die bekend raakte als "Oklahoma's Favorite Son." Hij overleed op 15 augustus 1935. Zijn ouders waren Clement 'Clem' V. Rogers; hij bezocht Willie Halsell College en Kemper Military School voordat hij na de tiende klas stopte. Vanaf 1898 begon zijn professionele leven met optredens in vaudeville, en hij bekleedde later een positie als cowboy op een ranch in Higgins, Texas. Rogers' entertainmentcarrière breidde zich uit tot werk met Texas Jack’s American Circus en Wild West Show in Zuid-Afrika in 1902, waar hij optrad als broncopruiter en lasso-werper. Hij verwierf een reputatie voor het “roosten” van publieksleden tijdens zijn tijd in Wild West shows. In 1916 werd hij komiek en presentator voor de Ziegfeld Follies; opmerkelijk genoeg vermaakte hij ook president Woodrow Wilson datzelfde jaar. Hij behaalde succes met een touwact binnen de Follies en debuteerde op Broadway in 'The Wall Street Girl'. Tegen 1922 begon hij wekelijks gesyndiceerde artikelen te schrijven voor de McNaught Syndicate en speelde hij in zijn eigen films, waaronder Laughing Bill Hyde. Talrijke stomme films toonden zijn optredens, waarbij hij vaak werd gecast in de rol van een naïef landpersonage. Van 1926 tot 1935 steeg Rogers' populariteit door zijn landelijk gesyndiceerde krantencolumn "Will Rogers Says" en radiooptredens. Hij deed reclame voor Squibb and Sons in 1930 en Gulf Oil in 1933, waarbij hij miljoenen luisteraars bereikte. Hij stond bekend om het bespotten van gangsters, de drooglegging, politici en overheidsinitiatieven, en verklaarde eens: 'Ik ben geen lid van een georganiseerde politieke partij. Ik ben een Democraat.' Hij werkte samen met regisseur John Ford aan drie films: 'Doctor Bull', 'Judge Priest' en 'The Steamboat Round the Bend'. Rogers speelde in 71 films, waaronder 50 stomme films en 21 'talkies', en werd in 1933 de bestbetaalde filmster in Hollywood. Hij reisde driemaal rond de wereld en was een voorstander van de uitbreiding van de luchtvaart, waarbij hij persoonlijke verslagen van zijn reizen deelde. Hij kwam om bij een vliegtuigongeluk nabij Point Barrow, Alaska, op 15 augustus 1935 tijdens een reis naar Azië voor vakantie met vlieger Wiley Post. Een standbeeld ter ere van hem werd in 1939 geplaatst in de National Statuary Hall Collection, en een Broadway-voorstelling, 'The Will Rogers Follies', ging in 1991 in première en won verschillende Tony Awards.

William Bendix (1906–1964), comedian (Verenigde Staten)
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigde Staten

William Bendix

William Bendix was een Amerikaans acteur die in films, radio's en televisies werkte. Hij kreeg grote erkenning voor zijn beurt in Wake Island, waardoor hij een Academy Award nominatie kreeg voor Beste Ondersteunende Acteur. Hij wordt ook herinnerd als Chester A. Riley, de goed bedoelde maar onhandige vliegtuigplanter, een personage dat hij speelde in zowel de radioserie als de televisiebewerking, The Life of Riley. Bendix kreeg de rol van honkballegende Babe Ruth in The Babe Ruth Story. Hij verscheen vaak tegenover Alan Ladd, die het scherm deelde in tien films, en beide mannen stierven in 1964.

William Blanchard (1769–1835), comedian (Verenigd Koninkrijk) – Imitaties
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigd Koninkrijk

William Blanchard

Op 2 januari 1769 werd William Blanchard, een komiek afkomstig uit Engeland, geboren in York, Engeland. Zijn vroege leven werd getekend door verlies; beide ouders, John Blanchard en een vrouw met de meisjesnaam Clapham, overleden toen hij nog een kind was. Na hun dood werd hij opgevoed door zijn oom, William Blanchard, die het York Chronicle beheerde. Voordat hij in 1782 aan het werk ging op het kantoor van zijn oom, bracht Blanchard enkele jaren door op een privéschool in York. Rond 1785 besloot Blanchard een carrière als acteur na te streven en sloot zich aan bij de reizende komedietroep van Mr. Welsh, die optrad in Buxton. Hij begon zijn toneelcarrière met de rol van Allan-a-Dale in 'Robin Hood', aanvankelijk onder de naam Bentley tot 1789. In 1790 merkte een criticus genaamd Asperne op dat Blanchard een veelbelovender performer was dan John Philip Kemble, wat vroegtijdige erkenning van zijn talent aangaf. Hoewel hij kortstondig probeerde theaters te beheren in Penrith, Hexham, Barnard Castle en Bishop Auckland, bleken deze ondernemingen financieel onsuccesvol. Ondanks deze uitdagingen bleef Blanchard volhardend aan het slijpen van zijn vaardigheden; Oxberry noteerde dat hij “onbetwistbaar de beste dronken man op het toneel was.” Blanchards Londense debuut vond plaats in het Covent Garden Theatre op 1 oktober 1800, waar hij Bob Acres speelde. Hij verwierf snel populariteit en werd door de heer Harris voor zeven jaar opnieuw ingehuurd met een verhoogd salaris. Hij stond bekend om zijn Shakespeareaanse vertolkingen van personages zoals Fluellen, Sir Hugh Evans, Menenius en Polonius. Portretten van De Wilde toonden hem als Sir Andrew Aguecheek, de Marquis de Grand-Château, Dr. Camphor en Peachum. Zijn laatste rol was raadslid Crowsfoot in Douglas Jerrolds 'Nell Gwynne' in 1833. William Blanchard overleed onverwacht op 8 mei 1835, op de leeftijd van 66 jaar. Hij werd begraven op de begraafplaats van de St Luke’s Church in Chelsea, en zijn weduwe, Sarah Harold, profiteerde van financiële steun verstrekt door het Covent Garden Theatrical Fund.

Willy Reichert (1896–1973), comedian (Duitsland)
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Willy Reichert

Willy Reichert, een Duitse acteur en komiek, werd geboren op 30 augustus 1896 in Stuttgart. Zijn vader werkte als werktuigkundig ingenieur, en Reichert ontving een middelbare schoolopleiding na het volgen van de Realschule. Vroeg in zijn leven toonde hij interesse in optreden; op 14-jarige leeftijd reciteerde hij de monoloog van Tell en had hij op 17-jarige leeftijd een repertoire van 200 gedichten voor het reciteren verzameld. Reichert's weg naar de komedie was niet rechttoe rechtaan. Hij studeerde kort aan het Zuckertechnikum in Braunschweig en werkte van 1915 tot 1918 als suikertechnicus. Militêre dienst onderbrak deze periode, aangezien hij in 1915 werd ingezet en tot 1918 dienst deed. Na de Eerste Wereldoorlog volgde hij ongeveer een jaar lang acteursopleiding bij Max Bing aan het Württembergische Staatstheater in Stuttgart, beginnend in 1920. Hij begon zijn acteercarrière in 1921 bij het Stuttgarter Schauspielhaus en toerde door verschillende theaters, waaronder Zwickau, Landsberg, Heilbronn en München, voordat hij terugkeerde naar Stuttgart. Een belangrijk keerpunt in Reicherts carrière kwam in 1931 toen hij samen met Oscar Heiler de personages 'Häberle en Pfleiderer' creëerde. Dit komische duo behaalde aanzienlijke succes in Zuid-Duitsland tijdens de jaren 40. Gedurende de jaren 50 en 60 verwierf Reichert wijdverspreide populariteit door middel van radio- en televisie-uitzendingen. Hij verscheen in talrijke regionale en amusementsfilms, vaak als een stereotype Zwarte Woudiaan, en speelde in verschillende televisieseries zoals 'Die Gäste des Felix Hechinger' en 'Schwäbische Geschichten'. Ook bekend als zanger van Zwarte Woudliederen, vertolkte hij populaire nummers zoals 'Wo ein grüner Besen winkt'. Zijn werk omvatte een scala aan onderwerpen, van observaties over het huwelijk en de liefde tot aforismen en geestige uitspraken. Hij werd in 1956 benoemd tot Groot Federaal Verdienstkruis en publiceerde talloze boeken en dichtbundels in Zwarte Wouddialect, waaronder 'Lerne lachen, ohne zu klagen' en 'Schwäbische Schwätzle'.

Wilson Bikram Rai, comedian (Nepal)
Geverifieerd Onopgeëist
Nepal

Wilson Bikram Rai

Wilson Bikram Rai, een Nepalese komiek, acteur, zanger, danser en filmproducer, speelde Takme Buda in de NTV sitcom Meri Bassai van 2012 tot 2015. Hij verschijnt nu in de komedie web serie Khas Khus, vaak het leveren van het gepensioneerde ex-Britse Gurkha Kirat accent als zijn karakter om kijkers te verrukken. Daarnaast treedt hij op als merkambassadeur voor het Italiaanse schoenenmerk Black Horse.

Wim Opbrouck, comedian (België)
Geverifieerd Onopgeëist
België

Wim Opbrouck

Wim Opbrouck is een Vlaamse acteur, zanger en televisiepresentator uit België. Geboren op 5 februari 1969 in Bavikhove, deelgemeente van Harelbeke, is hij een bekende figuur geworden in het Vlaamse theater, de film en de televisie. Hij studeerde aan het Herman Teirlinck Instituut, waar hij in 1992 afstudeerde, en begon zijn carrière bij de Blauwe Maandag Compagnie. Opbroucks toneelwerk is vooral bekend. Hij sloot zich aan bij het Drama Huis na een fusie met KNS (Antwerpen) en speelde belangrijke rollen in producties zoals Aars! Leenane Trilogy , L. King of Pain en Macbeth . In 1997 nam hij deel aan een 12-uur durende theatermarathonproductie van Ten oorlog . Later werd hij ensemblelid van NTGent van 2010 tot 2015, tevens fungeerde hij gedurende die periode als artistiek directeur. Gedurende zijn carrière heeft hij samengewerkt met Wilfried De Jong aan ‘We Free Kings’ en met Frank Van Laecke en Alain Platel aan ‘En Avant Marche,’ waarmee een breed scala aan artistieke betrokkenheid blijkt. Buiten het podium is Opbrouck verschenen in tal van films, waaronder Manneken Pis , Meisje , Everybody's Famous! , Bowling Balls , Ventoux , Café Derby en Cobain . Hij staat ook bekend om zijn televisieoptredens in programma’s zoals Windkracht 10 (waar hij Nick Bouvry speelde van 1997-1998) en In De Gloria , bekend om zijn provocatieve humor, waar hij Gerrit Callewaert portretteerde. Hij heeft ook rollen vertolkt in Matrioshki , Salamandre , Albert II en Tytgat Chocolat . Samen met Ron Reuman bij TV Tunes KNT is hij betrokken, en treedt hij ook op als zowel zanger als accordeonist binnen The Dolfijntjes, een groep opgericht door Wim Willaert. Opbrouck presenteert Bake Off Vlanderen sinds 2017 en zal oom Tony spelen in Young Hearts (2024). Hij ontving de prijs voor Beste Mannelijke Prestatie op het Aubagne - Music & Cinema International Film Festival in 2016, en een Gouden Kalf voor beste bijrol voor zijn rol in ‘Cobain’ (2018).

Windsor Davies (1930–2019), comedian (Verenigd Koninkrijk)
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigd Koninkrijk

Windsor Davies

Windsor Davies, geboren op 28 augustus 1930 in Canning Town, oost-Londen, is overleden op de leeftijd van 88 jaar. Zijn ouders, Anyan Davies en Maggie (geboren Jones), waren Welsh sprekers en verhuisden in 1940 terug naar Nant-y-Moel in Ogmore Vale. Van 1950 tot 1952 diende Davies bij het East Surrey Regiment in Libië en Egypte, waar hij een talent voor nadoen ontwikkelde, na eerdere werkzaamheden als elektricien en ingenieur in een fabriek. Vervolgens koos hij ervoor om verder te studeren, eerst de Bangor Teacher Training College en vervolgens Richmond College in 1961. Nadat hij was opgeleid als leraar, gaf Davies les in wiskunde en Engels aan Mountside School in Leek, en verhuisde later naar Elephant and Castle, Londen. Davies' acteercarrière begon met optredens in televisieseries in de jaren zestig en begin jaren zeventig, waaronder *Doctor Who*, *Coronation Street* en *The Onedin Line*. Hij verscheen in *The Pot Carriers* in 1962 en speelde rollen in *Dixon Of Dock Green* en *Z Cars* tussen 1965 en 1974. Zijn eerste grote rol was als Bill Morgan in de ATV-serie *Probation Officer*. Hij staat wellicht het best bekend om zijn vertolking van Battery Sergeant Major Tudor Bryn 'Shut Up' Williams in de BBC sitcom *It Ain't Half Hot Mum*, die van 1974 tot 1981 liep. Tijdens het lesgeven gebruikte hij vaak zinnen als 'Shut Up!!' en 'Oh dear, how sad, never mind', en sprak hij soms zijn studenten aan als een 'bunch of poofs'. Hij speelde ook de hoofdrol in de Welshse cultfilm *Grand Slam* (1978) als Mog Jones, en verscheen in twee *Carry On*-films: *Carry on Behind* (1975) en *Carry on England* (1976). In 1975 bereikte Davies onverwacht nummer één in de Britse hitlijsten met Don Estelle voor hun opname van 'Whispering Grass'. Hij gaf ook de stem van Sergeant Major Zero in de animatieserie Terrahawks van 1983 tot 1986. Zijn carrière zette zich voort met rollen in The New Statesman, 2point4 Children, Casualty en My Family. Hij verscheen in Never The Twain van 1981 tot 1991, waarin hij Oliver Smallbridge speelde, en nam in 1988 deel aan een opname van Under Milk Wood. Hij was 62 jaar lang getrouwd met Eluned, tot haar overlijden in september. De carrière van Windsor Davies omspande meerdere decennia en omvatte een breed scala aan rollen, waarmee zijn veelzijdigheid als begaafd acteur werd aangetoond.