Chuck - rysunkowy komik GiggleTime opowiadający dowcipy
GiggleTime na Androida
Za darmo w Google Play
Pobierz aplikację
GiggleTime - dowcipy, komicy i występy komediowe GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy Występy komediowe Komicy z największą liczbą obserwujących O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt Dodaj komika
Pobierz aplikację
Obserwuj nas

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Zaczyna się na S Zweryfikowane Wyczyść wszystko
Wyświetlono 109-120 z 150 komików
Stewart Lee, komik (Wielka Brytania)
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Stewart Lee

Stewart Lee to komik, urodzony 5 kwietnia 1968 roku w Wellington, Shropshire. Wcześnie doświadczył zmian w rodzinie, gdy jego rodzice zastępczy rozwiedli się, gdy miał zaledwie cztery lata; wychowywał się w Solihull, West Midlands. W okresie dojrzewania Lee skorzystał ze stypendium, znanego jako 'bursza dla sierot i bezdomnych', które umożliwiło mu uczęszczanie do Solihull School, gdzie dołączył również do klubu górskiego. W 1989 roku Lee uzyskał dyplom z angielisty z wynikiem drugim stopniem na Uniwersytecie Oxfordzkim. Jako nastolatek zmagał się również z chorobą Leśniowskiego-Crohna, schorzeniem, które nadal stanowi wyzwanie. Rozpoczynając karierę zawodową w 1989 roku, Lee założył komediowy duet z Richardem Herringtonem, znany jako Lee i Herring. Szybko zdobyli uznanie, wygrywając konkurs Hackney Empire New Act of the Year w 1990 roku. Duet dostarczał materiały dla programu BBC Radio 4 *On the Hour* w 1991 roku. Następnie stworzyli *Niezwykły Świat Lionela Nimroda* (1992-1993) i wyprodukowali trzy serie programu *Lee i Herring* dla BBC Radio 1 (1993-1995). Poza radiem, twórczość Lee obejmuje współautorstwo i współreżyserię musicalu z West Endu *Jerry Springer: Opera* w 2001 roku, a także publikację swojego debiutanckiego romansu, *The Perfect Fool*, również w 2001 roku. Współpracował również z innymi komikami, w tym z Richardem Herringtonem i Frankie Boyle. Styl komediowy Stewarta Lee’a został opisany jako nagrodzony przez BAFTA, a on sam zbliża się do sześćdziesiątki. Według *The Times*, Lee jest "najlepszym żyjącym na świecie stand-up comedianem". Otrzymał British Comedy Awards w 2011 roku za najlepszego komika telewizyjnego (mężczyzna) i najlepszy program rozrywkowy komediowy. Pomimo zmniejszonej obecności w telewizji w ostatnich czasach, nadal koncertuje, z datami zaplanowanymi na rok 2026, a nagranie spektaklu z trasy 2023/24 odbyło się w kwietniu 2024 roku. Jego praca *Snowflake & Tornado* jest dostępna do pobrania, a on sam prowadzi cotygodniową kolumnę dla *THE NERVE*. Wyraża obawy dotyczące obecnego krajobrazu komediowego, konkretnie odnosząc się do wyzwań ze strony „obojętnej komedii gniewu sponsorowanej przez Netflix”, i był porównywany do postaci takich jak Dave Chappelle, Ricky Gervais i Jordan Peterson.

Stig Grybe (1928–2017), komik (Szwecja)
Zweryfikowane Nieodebrane
Szwecja

Stig Grybe

Szwedzki artysta rozrywkowy, Stig Rudolf Grybe, urodził się w Sztokholmie 18 lipca 1928 roku; pracował jako aktor, komik, pisarz i reżyser filmowy. Jego rodzicami byli zegarmistrz Erik Grybe i Hilma Näsström. Po przeprowadzce ze Sztokholmu w dzieciństwie, dorastał w różnych miejscach w Szwecji. Zadebiutował na scenie w szkolnym przedstawieniu w Söderköping i przez krótki czas rozważał dołączenie do grupy teatralnej Scenklubben w Västerås przed kolejną przeprowadzką. Uczęszczał do Calle Flygares Teaterskola w Sztokholmie, począwszy od 1946 roku, podejmując różne prace, aby sfinansować swoje studia. Grybe rozpoczął karierę od występów filmowych, debiutując w "Får jag lov, magistern" w 1947 roku i pojawiając się również w "Tappa inte sugen" tego samego roku. Współpracował z Riksteatern od 1948 roku, występując w "Johanna från Lothringen". Od późnych lat 50. do początku lat 60. zyskał uznanie jako komik, wcielając się w postać "Ante Nordlund" w radiu. Ta rola przeniosła się na serial telewizyjny w 1963 roku i film z 1964 roku "Drömpojken". Występował w kilku rewii Knäppupp i stworzył postać "Ante Nordlund från Mobacken" w Casinoteatern, która stała się bardzo popularna. Seria radiowa z Ante była nadawana w 1957 roku, a w 1963 roku miał własny program telewizyjny, "Antes Supersjå". Przez całą swoją karierę praca Stiga Grybe koncentrowała się głównie na występach scenicznych, serialach telewizyjnych i filmach. Zapewniał lektora dla licznych produkcji animowanych, w tym dla Sto i jeden dalmatynczyków (1961), Księga Dżungli (1967), Pete i jego smok (1977), Krasnoludki (1981), Śnieżka i siedmiu krasnoludków (1982) oraz Powrót do domu: Niesamowita podróż (1993) i jego sequela, Powrót do domu II: Zagubieni w San Francisco (1996). Drunkelspiel w Hotel dla psów (2000). U boku Roberta Gustafssona i obsady innych wykonawców, Grybe wystąpił w filmie Netflix z 2022 roku Nyblandad Grogg , dynamicznej adaptacji serialu telewizyjnego Grogg . Stig Grybe zmarł 1 lutego 2017 roku w Gävle po krótkiej chorobie. Opisywany jest jako „najzabawniejszy człowiek Szwecji”.

Stuart Stone, komik (Kanada)
Zweryfikowane Nieodebrane
Kanada

Stuart Stone

Stuart Stone, urodzony jako Stuart Eisenstein 17 listopada 1980 roku w Thornhill, Ontario, Kanada, jest wszechstronnym kanadyjskim aktorem, producentem i kompozytorem. Jego wczesne życie ukształtowały rodzinnę firmę sprzedającą karty hokejowe i baseballowe. Rozpoczął karierę w bardzo młodym wieku, występując w kanadyjskich reklamach telewizyjnych dla Maple Leaf Foods Ham i Kraft Dinner już od dwóch lat. To pierwsze wejście do świata aktorstwa zapoczątkowało produktywną karierę obejmującą różne media. W latach 80. i 90. XX wieku Stone zasłynął jako wszechstronny aktor głosowy. Pożyczył swój głos do seriali animowanych takich jak "Magiczna Szkola Autobusu" (1994-1997), "Babar: Film" (1989, podkładając głos Arthurowi) i "Mój Potwór Domowy" (1987, użyczył głosu Chuckiemu). Pojawił się również w filmach takich jak "Niebieska Małpa" (1987, podkładając głos Joey’emu) i "Używani Ludzie" (1992, jako kuzyn Stevie). Jego dorobek aktorski obejmuje również role w serialach telewizyjnych takich jak "Goosebumps" (1995), "Flash Forward" (1996) i "Dog City" (1993), a także dodatkowe głosy do "Wysogórski: Animowany Serial" (1994) i "Przygody Super Mario Bros. 3" (podkładając głos Lemmy’emu Koopa). Później wystąpił w filmach takich jak "Donnie Darko" (2001, jako Ronald Fisher) i "Joy Ride" (2001, jako Danny), a także użyczył głosu JT w "Da Mob" (2001). Kariera Stone'a trwała w XXI wieku, obejmując różnorodne projekty. W 2006 roku nawiązał współpracę z Jamie Kennedy przy reality show MTV "Blowin' Up", wydając album o tej samej nazwie i koncertując z Kennedym, by go wykonać. Wyprodukował również wideoklip Kennedy’ego "Jamie Kennedy: Unwashed" (2006) oraz skomponował muzykę do niego, a także do filmu "Bitten" z 2008 roku. Prowadził serię internetową o nazwie 'The Sunday Nite Stu' na Stickam, gromadzącą ponad 300 000 widzów miesięcznie do 2012 roku. Ponadto Stone prowadzi podcast TSM RADIO i produkuje seriale telewizyjne dla iluzjonisty Criss Angel. Bierze również udział w "Championship Wrestling From Hollywood", zapewniając komentarz i walcząc. W szczególności wyreżyserował i współtworzył scenariusz filmu "The Haunted House On Kirby Road" (2016), który zdobył nagrodę za najlepszy film grozy na Toronto Independent Film Festival i przyniósł mu nagrodę za najlepszą reżyserię na festiwalu filmowym CineView. Pojawienie się Stone'a w teledysku Drake'a do utworu "Falling Back" dodatkowo dowodzi jego trwałej obecności w kulturze popularnej.

Stubby Kaye (1918–1997), komik (Stany Zjednoczone)
Zweryfikowane Nieodebrane
Stany Zjednoczone

Stubby Kaye

Stubby Kaye, urodzony jako Bernard Shalom Kotzin 11 listopada 1918 roku w Manhattanie, Nowy Jork, był amerykańskim aktorem komediowym i piosenkarzem. Jego rodzice byli żydowskimi imigrantami z Rosji i Austro-Węgier, a dzieciństwo spędził w Far Rockaway, Queens, oraz w The Bronx. Ukończył DeWitt Clinton High School w 1937 roku, co oznaczało początek kariery, która rozciągała się na kilka dekad i obejmowała teatr, kino i telewizję. W 1939 roku Kaye rozpoczął swoją karierę, zdobywając zwycięstwo w konkursie Major Bowes Amateur Hour. Po tym zwycięstwie wyruszył w dziesięcioletnią trasę po obwodzie teatralnym vaudeville, czasami promowany jako „Dodatkowa Wzmocniona Atrakcja”. Podczas II wojny światowej regularnie bawił żołnierzy, koncertując na terenach wojennych i jednocześnie debiutował w Londynie z Bobem Hope’em. Dodatkowo, pełnił funkcję konferansjera dla orkiestr swingowych Freddy’ego Martina i Charliego Barneta. Jego debiut na Broadwayu nastąpił w 1950 roku w spektaklu Guys and Dolls , gdzie stworzył rolę Nicely-Nicely Johnsona. Kaye jest najlepiej znany ze swoich wkładów w teatr muzyczny, szczególnie z ról w Guys and Dolls (1950) i Li'l Abner (1956). Otrzymywał bisy za wykonanie 'Sit Down, You're Rockin' the Boat' w Guys and Dolls , a następnie powrócił do tej roli w londyńskiej produkcji z 1953 roku i filmowej adaptacji z 1955 roku. Wprowadził również piosenki 'Fugue for Tinhorns' i 'The Oldest Established’ z Guys & Dolls . W Li'l Abner zadebiutował w roli Marryin' Sam i wprowadził 'Jubilation T. Cornpone'. W 1957 roku otrzymał nagrodę Outer Critics Circle za najlepszą rolę aktorską w musicalu za swoją pracę. Jego filmy obejmują role w Cat Ballou (1965) z Natem Kingiem Colem, Kto okrał Królika Rogera (1988) jako Marvin Acme oraz kilka innych. W trakcie swojej kariery wielokrotnie pojawiał się gościnnie w programach telewizyjnych, takich jak The Martha Raye Show , The Gisele MacKenzie Show i The Red Skelton Hour . Prowadził również programy dla dzieci, takie jak Stubby's Silver Star Show i Shenanigans . Stubby Kaye zmarł 14 grudnia 1997 roku w Rancho Mirage, w Kalifornii, na raka płuc.

Sue Perkins, komiczka (Wielka Brytania)
Zweryfikowane Nieodebrane
5 mar 2027 Wielka Brytania

Sue Perkins

Susan Elizabeth Perkins, znana zawodowo jako Sue Perkins, urodziła się w Anglii 22 września 1969 roku; jest komikiem, dziennikarką, prezenterką, aktorką i pisarką. Wychowywała się w Croydon, Londyn, Sue Perkins miała dwóch młodszych braci, Davida Perkinisa, i uczęszczała do szkoły Croham Hurst School, prywatnej szkoły dla dziewcząt położonej blisko domu jej rodziny. Jej ojciec pracował w salonie samochodowym, a matka była sekretarką. Droga Perkińskiej do komedii rozpoczęła się na Uniwersytecie Cambridge, gdzie studiowała literaturę angielską w New Hall (obecnie Murray Edwards College), ukończywszy studia w 1991 roku. Podczas nauki w szkole Croham Hurst Perkins brała udział w zajęciach artystycznych i pełniła funkcję prezesa grupy teatralnej Cambridge Footlights w roku akademickim 1990-91. To również na Cambridge poznała Mel Giedroyc, a one dwie założyły duet komediowy 'Mel and Sue' w 1997 roku. Cambridge Footlights zaczęły występować w latach 90., a ich występy obejmowały pojawienia się w programach telewizyjnych takich jak French & Saunders. Para prowadziła program Channel 4 Light Lunch oraz jego wieczorny odpowiednik, Late Lunch , od 1997 do 1999 roku. Ich szybki i autoironiczny styl komediowy szybko zyskał popularność. Sue Perkins i Mel Giedroyc współprowadziły program "The Great British Bake Off" od 2010 do 2016 roku, zyskując szerokie uznanie jako "Bake-Off Sue". Wspólnie z Gilesem Corenem prowadziła również historyczny serial kulinarny "Supersizers" od 2007 do 2011 roku. W trakcie swojej kariery Perkins pojawiała się w wielu komediowych programach panelowych, takich jak "QI", "Have I Got News for You" i "The Last Leg". W 2008 roku wygrała program BBC "Maestro" i dyrygowała orkiestrą BBC Concert Orchestra podczas Proms. Obecnie prowadzi program w BBC Radio 4 "Just a Minute" od 2021 roku. Przedstawiała również filmy dokumentalne podróżnicze, w tym "Japan with Sue Perkins" i "The Ganges with Sue Perkins", oraz napisała książki takie jak "Spectacles" i "East of Croydon". Od 2014 do 2021 roku była w związku z Anną Richardson i publicznie mówiła o życiu z łagodnym guzem przysadkowym.

Sully Quay, komiczka (Francja)
Zweryfikowane Nieodebrane
Francja

Sully Quay

Sully Quay, urodzona 23 października 1970 roku w Paryżu we Francji, jest wszechstronną pisarką pochodzenia francusko-togijsko-beninskiego, humorystką, aktorką i nauczycielką języka angielskiego. Jej dziedzictwo odzwierciedla jej różnorodne pochodzenie – ma matkę z Aného w Togo i ojca z Ouidah w Beninie. Spędziła znaczną ilość czasu za granicą, w tym doświadczenia w Korei Południowej, Polsce i na Węgrzech. Ta międzynarodowa perspektywa wpływa na wiele jej prac, zwłaszcza na jej eksplorację życia emigrantów, czego dowodem jest jej książka z 2016 roku, 'Jestem ekspatką i co z tego?!', pierwotnie opublikowana w języku angielskim. Quay sporadycznie występuje również jako amatorska aktorka. Ostatnie literackie zainteresowania Quay skupiły się na powieści historycznej, 'Un prisonnier sans étoile,' opublikowanej po francusku w 2022 roku przez Ramsay Éditions. To dzieło, zainspirowane jej dziadkiem, opowiada fikcyjną historię Sylvestra Kpoto, togolijskiego studenta medycyny, który doświadcza segregacji rasowej w USA i Europie podczas dominacji nazistowskiej. Akcja powieści rozpoczyna się w 1932 roku i śledzi podróż Kpoto z Chicago do Paryża, pod wpływem Josephine Baker, oraz jego późniejszą karierę jako odnoszącego sukcesy chirurga. 'Un prisonnier sans étoile' bada losy i obecność czarnych ludzi w obozach koncentracyjnych podczas II wojny światowej i jest opisywana jako bardzo udokumentowana, a jednocześnie fikcyjna narracja. W 2025 roku powieść doczekała się reedycji w Togo. Quay aktywnie promuje tę powieść poprzez wydarzenia szkolne i kulturalne, w tym występy w Lycée Français w Lomé oraz Lycée de Zébévi w Aného. Poza pisaniem, Sully Quay jest również komikiem. Wzięła udział w sesji „Od książki do ekranu” na Pavillon Afriques podczas Festiwalu Filmowego w Cannes, prezentując swój powieść "A Starless Prisoner" producentom. Jej książka 'Jestem ekspatką i co z tego?!' bada doświadczenia kobiet emigrantek, czerpiąc z własnego życia za granicą. Podróże Quay obejmują wizyty w miejscach historycznych w Ouidah (Benin), Anécho (Togo) i Auschwitz (Polska). W 2024 roku opublikowała 'Nos vies ailleurs', kontynuując eksplorację tematów związanych z tożsamością i przynależnością.

Susan Calman, komiczka (Wielka Brytania) – Komedia skeczowa, Komedia obserwacyjna
Zweryfikowane Nieodebrane
18 lis 2026 Wielka Brytania

Susan Calman

Urodzona w Glasgow w 1974 roku, Susan Calman to szkocka prawniczka, pisarka, prezenterka telewizyjna i komiczka. W 2006 roku przeszła z pracy prawnika korporacyjnego do stand-upu; w tym samym roku brała również udział w konkursie BBC New Comedy Awards, docierając do półfinałów, oraz dotarła do finałowego etapu konkursu Funny Women. Jej wczesna kariera obejmowała występy w programie skeczowym 'Ugly Kid' na Festiwalu Edynburskim w 2007 roku, który następnie otrzymał szkocką nagrodę BAFTA po zmianie nazwy na 'Blowout.' Calman mieszka w Glasgow i jest zamężna, mają pięć kotów. Styl komediowy Calman charakteryzuje się humorem opartym na obserwacjach, poruszającym tematy od pielęgnacji owłosienia łonowego po jej niechęć do restauracji serwujących dania na małych talerzach. Odwołuje się do doświadczeń z jej występów stand-upowych sprzed ponad dziesięciu lat, w tym do intymidującego charakteru szkockiego akcentu glasgowskiego. Jej materiał obejmuje również dyskusje o perimenopauzie i seksizmie, szczególnie w środowisku golfowym. Stworzyła i zagrała w dwóch seriach radiowego sitcomu Sisters (na BBC Radio 4) oraz pięciu solowych seriach dla Radia 4, w tym 'Susan Calman Makes Me Happy'. Znana jest również ze swoich występów stand-upowych, takich jak 'Susan Calman is Convicted' i 'Keep Calman Carry On', wszystkie nadawane na BBC Radio 4. Calman pojawiła się w wielu programach radiowych i telewizyjnych z udziałem publiczności, takich jak The News Quiz, QI, HIGNFY i Mock the Week, oraz prowadziła Woman’s Hour na Radiu 4. Brała udział w programie 'Strictly' w 2017 roku, docierając do dziesiątego tygodnia i wygrywając trasę koncertową Strictly Live Tour z Kevinem Cliftonem w 2018 roku. Występowała z kamperami i obecnie prowadzi trasę koncertową 'Tall Tales', która trwa do lutego 2026 roku. Publikacje Calman obejmują książki 'Cheer Up Love' i 'Sunny Side Up: A Story of Kindness and Joy', a także regularną kolumnę w magazynie Good Housekeeping Magazine. Pojawiła się również w programach telewizyjnych takich jak 'Home from Home' i 'Fresh Meat', prowadziła programy poranne The Boss i Armchair Detectives, za który otrzymała szkockiego BAFTA, oraz prezentowała program CBBC Top Class.

Susy Kane, komiczka (Wielka Brytania) – Komedia skeczowa
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Susy Kane

Urodzona w Dorking, Surrey, Anglia, 27 sierpnia 1978 roku, Susy Kane jest wszechstronnym talentem, pracującą jako angielska aktorka, autorka komediowa i muzyczka. Jej rodzinne pochodzenie znacząco wpłynęło na jej karierę; jej ojciec, John Kane, był byłym artystą stowarzyszenia Royal Shakespeare Company i stworzył sitcom Terry and June , a jej matka, Alison Warner, jest śpiewaczką operową. Ma również brata, Simona Kane, który dzieli z nią twórcze pasje jako autor komediowy i aktor. Dorastała w Wandsworth, Londyn, uczęszczając do Westminster School po otrzymaniu stypendium na ostatni rok szkoły średniej. Jej edukacja objęła również Uniwersytet Edynburski, gdzie studiowała język chiński, sztukę i film. Już we wczesnych latach wykazała talent muzyczny, zaczynając śpiewać w klubach jazzowych w wieku 16 lat i przyczyniając się jako muzyczka, grając na skrzypcach cygańskich na albumie Charlotte Church Tissues and Issues . Kariera Kane obejmuje szeroki zakres ról zarówno przed, jak i za kamerą. Jej dorobek telewizyjny jest rozbudowany, obejmuje występy w serialach Saxondale , Maron , Specjalny Odcinek Świąteczny Extras , The Thick of It , The IT Crowd , Lodge 49 , Endeavour , A Touch of Cloth , Death in Paradise i Agatha Raisin . Współpracowała również jako scenarzystka, aktorka i reżyserka z Funny Or Die UK oraz pisała skecze dla różnych programów komediowych BBC i ITV. Znaczące role aktorskie to Pippa w radiowym serialu Bleak Expectations i Andrée Melly w rekonstrukcji brakujących odcinków Hancock's Half Hour na antenie BBC, a także Caroline Denby w House of Anubis . Pojawiła się również jako Cynthia w filmie Stan & Ollie (2018) i zagrała Genevieve w Lodge 49 (2019), oraz wystąpiła w roli Samantha Darling w pilotowym odcinku Comedy Central Chasers (2019). Poza aktorstwem, pisarstwo Kane zyskało uznanie. Napisała muzykę na potrzeby wydarzeń dla London Eye, a jej scenariusz pilotażowy Jurgatory został sprzedany do FX Channel w 2014 roku. Narratorka dokumentu Channel 4 The Million Pound Holiday Club (2018). Obecnie mieszka między Londynem a Los Angeles. Jej różnorodne umiejętności i obfita produkcja dowodzą stałym zaangażowaniem w komedię i występy w różnych mediach, co umacnia jej pozycję wszechstronnego talentu w branży rozrywkowej.

Sułtan dźwięku (1976–2021), komik (Nigeria)
Zweryfikowane Nieodebrane
Nigeria

Sułtan dźwięku

Urodzony w Nigerii, Sound Sultan prowadził wieloaspektową karierę rapera, piosenkarza, autora piosenek, aktora, komika i artysty. Wyłonił się jako czołowa postać, która pomogła zdefiniować nowoczesny nigeryjski hip-hop, a jego praca była powszechnie znana z walki z ubóstwem, korupcją, nieskutecznym zarządzaniem i szeregiem problemów społecznych poprzez muzykę.

Sven Brundin, komik (Szwecja)
Zweryfikowane Nieodebrane
Szwecja

Sven Brundin

Sven Brundin to szwedzki komik stand-upowy. Urodził się 9 grudnia 1966 roku i obecnie mieszka w Viksjö, Järfälla. Zmienił ścieżkę zawodową z prawnika na komika, co świadczy o zmianie jego profesji. Jego kariera rozpoczęła się po kilku latach pracy jako kierowca autobusu i taksówki, co sugeruje różnorodne doświadczenia przed podjęciem decyzji o występach scenicznych. Brundin studiował prawo w Uppsali i uczęszczał na zajęcia aktorskie w Sztokholmskim Teatrze Improwizacji, co wskazuje na wczesne zainteresowanie zarówno intelektualnymi zajęciami, jak i sztuką performansu. Od 2006 roku Sven Brundin jest jednym z najbardziej aktywnych nowych komików stand-up w Szwecji. Ukończył szkolenie komediowe prowadzone przez Thomasa Oredssona i Andersa Celina, co pozwoliło mu jeszcze bardziej udoskonalić swoje umiejętności. W 2006 roku dotarł do finału konkursu stand-upowego, BungyComedy, w Café Tivoli w Sztokholmie. Regularnie występuje w Norra Brunn, restauracji stand-up w Sztokholmie, oraz pojawia się na scenach takich jak Big Ben Standup i Comedy Nation. Jego styl komediowy opisywany jest jako trafny, czarujący i szczery, łączący obserwacje, absurdalne perspektywy i ciepło. Dąży do nawiązywania kontaktu z publicznością niezależnie od jej lokalizacji. Praca Brundina wykracza poza stand-up; występował na Skrattstock od 2007 do 2013 roku i otrzymał zaproszenie do wzięcia udziału w 2014 roku. W 2007 roku wyruszył w trasę koncertową Parksommarturnén wraz z Anniką Norlin, Moneybrother i Salem Al Fakirem. Wielokrotnie występował również na Gröna Lund między 2007 a 2013 rokiem. W 2011 roku użyczył głosu do dwóch filmów Marii Wern: 'Pojke Försvunnen' i 'Svart Fjäril'. Prowadzi klub komediowy Go Bananas w Hedmans Lounge w Sundbybergu i pracuje w Zarządzie Opiekuńczym w gminie Järfälla. Uważany jest za łącznika między kulturami, gatunkami i odbiorcami ze względu na połączenie szwedzkiej autoironii z międzynarodowym urokiem. Sven Brundin występował jako komik, konferansjer/prowadzący, wykładowca, przewodnik lub aktor. Sven Brundin nadal jest aktywny w różnych rolach artystycznych. Często pracuje jako „bingovärd” na statkach Viking Gabriella, Viking Glory i Viking Gabriella. Będzie gospodarzem konferencji Grand Travel Awards w Oslo 8 stycznia 2026 roku i wystąpi w Norra Brunn w Sztokholmie z Christerem Svenssonem i Fredrikiem Anderssonem 10 stycznia 2026 roku. Nadchodzące występy obejmują koncerty w Norra Brunn z Lasse Nilsenem i Özz Nüjenem (12 lutego 2026), Kapten Jack (16 lutego 2026) oraz w Släng dig i bunkern Comedy Club w Trosie (27 marca 2026). Prowadzi również sesje stand-upowe w Makeriet w Örebro w kilka dni w 2026 roku. Pracuje jako przewodnik na różnych statkach dla Strömma w Sztokholmie. Jego strona internetowa to https://www.svenbrundin.com/ .

Zweryfikowane Nieodebrane
Filipiny

Cukier Mercado

Ma. Sugar Mercado, filipińska tancerka i aktorka, po raz pierwszy pojawiła się jako członek Sexbomb Girls i pracował jako jeden z hosts na GMA Network słynny program odmiana południe Eat Bulaga!. Jej udział w programie zakończył się w 2007 roku. Później pełniła rolę współgospodarza w programie Wowowin.