Chuck - de tekenfilmkomiek van GiggleTime die moppen vertelt
GiggleTime voor Android
Gratis in Google Play
Download de app
GiggleTime - moppen, komieken en comedyshows GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Comedyshows Meest gevolgde comedians Over Veelgestelde vragen Contact Comedian toevoegen
Download de app
Volg ons

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Begint met S Geverifieerd Alles wissen
109-120 van 150 comedians
Stewart Lee, comedian (Verenigd Koninkrijk)
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigd Koninkrijk

Stewart Lee

Stewart Lee is een komiek geboren op 5 april 1968 in Wellington, Shropshire. Hij maakte een vroege gezinsverandering mee toen zijn adoptieouders scheidden toen hij slechts vier jaar oud was; hij groeide op in Solihull, West Midlands. Tijdens zijn tienerjaren profiteerde Lee van een beurs, bekend als een 'waifs and strays bursary', waardoor hij naar de Solihull School kon gaan, waar hij ook lid werd van de club voor bergbeklimmen. In 1989 behaalde Lee een upper second class degree in Engelse literatuur aan de Universiteit van Oxford. Als tiener had hij ook te maken met colitis ulcerosa, een aandoening die nog steeds uitdagingen oplevert. Vanaf 1989 lanceerde Lee zijn professionele carrière door een comedy partnerschap aan te gaan met Richard Herring, bekend als Lee en Herring. Ze kregen al snel erkenning, en wonnen de Hackney Empire New Act of the Year competitie in 1990. Het duo leverde content voor BBC Radio 4’s *On the Hour* in 1991. Daarna ontwikkelden ze *Lionel Nimrod's Inexplicable World* (1992-1993) en produceerden drie series van *Lee and Herring* voor BBC Radio 1 (1993-1995). Naast radio omvat Lee’s werk het co-schrijven en co-regisseren van de West End musical *Jerry Springer: The Opera* in 2001, evenals het publiceren van zijn debuutroman, *The Perfect Fool*, ook in 2001. Hij heeft ook samengewerkt met andere comedians, waaronder Richard Herring en Frankie Boyle. Stewart Lee's komische stijl is omschreven als BAFTA-bekroond, en hij nadert nu de zestig jaar. Volgens *The Times* is Lee 'de grootste levende stand-up comedian ter wereld'. Hij ontving British Comedy Awards in 2011 voor Beste Man Nel Televisie Komiek en Beste Comedy Entertainment Programma. Ondanks een verminderd tv-profiel de laatste tijd, blijft hij optreden, met data gepland voor 2026, en een tourshow uit 2023/24 werd in april 2024 opgenomen. Zijn werk *Snowflake & Tornado* is beschikbaar om te downloaden, en hij schrijft wekelijks een column voor *THE NERVE*. Hij uitte bezorgdheid over het huidige komische landschap, waarbij hij specifiek verwijst naar uitdagingen van "harteloze Netflix-goedgekeurde komedie van woede", en is vergeleken met figuren zoals Dave Chappelle, Ricky Gervais en Jordan Peterson.

Stig Grybe (1928–2017), comedian (Zweden)
Geverifieerd Onopgeëist
Zweden

Stig Grybe

Een Zweedse entertainer, Stig Rudolf Grybe, werd geboren in Stockholm op 18 juli 1928; hij werkte als acteur, komiek, schrijver en filmregisseur. Zijn ouders waren horlogemaker Erik Grybe en Hilma Näsström. Na verhuizing vanuit Stockholm als kind, groeide hij op in verschillende locaties door heel Zweden. Hij maakte zijn debuut op het toneel in een schoolvoorstelling in Söderköping en overwoog kort om lid te worden van de Scenklubben theatergroep in Västerås voordat hij opnieuw verhuisde. Hij bezocht de Calle Flygares Teaterskola in Stockholm vanaf 1946, waarbij hij diverse baantjes aannam om zijn studie te financieren. Grybe begon zijn carrière met filmoptredens, waarmee hij debuteerde in *Får jag lov, magistern* in 1947 en ook verscheen in *Tappa inte sugen* datzelfde jaar. Hij werkte vanaf 1948 met Riksteatern, en speelde in *Johanna från Lothringen*. Van het einde van de jaren vijftig tot het begin van de jaren zestig verwierf hij bekendheid als komiek door de rol van 'Ante Nordlund' op de radio. Deze rol werd uitgebreid naar een televisieserie in 1963 en de film *Drömpojken* in 1964. Hij speelde in enkele Knäppupp revues en creëerde het personage “Ante Nordlund från Mobacken” bij Casinoteatern, wat zeer populair werd. Een radioprogramma met Ante werd uitgezonden in 1957, en hij had zijn eigen tv-show, *Antes Supersjå*, in 1963. Gedurende zijn carrière bestond Stig Grybe’s werk voornamelijk uit toneelvoorstellingen, televisieseries en films. Hij deed stemacteerwerk voor talrijke geanimeerde producties, waaronder *Honderd en één dalmatiërs* (1961), *The Jungle Book* (1967), *Pete’s Dragon* (1977), *De Smurfen* (1981), *Sneeuwwitje en de zeven dwergen* (1982) en *Homeward Bound: The Incredible Journey* (1993) en diens vervolg, *Homeward Bound II: Verloren in San Francisco* (1996). Drunkelspiel in *The Dog Hotel* (2000). Naast Robert Gustafsson en een cast van andere performers speelde Grybe in de Netflix-film *Nyblandad Grogg* uit 2022, een energieke bewerking van de televisieshow *Grogg*. Stig Grybe overleed op 1 februari 2017 in Gävle, na een kort ziekbed. Hij wordt omschreven als 'Zweden’s grappigste man'.

Stuart Stone, comedian (Canada)
Geverifieerd Onopgeëist
Canada

Stuart Stone

Stuart Stone, geboren als Stuart Eisenstein op 17 november 1980 in Thornhill, Ontario, Canada, is een veelzijdig Canadees acteur, producent en componist. Zijn vroege leven werd gevormd door het bedrijf van zijn ouders dat hockey- en baseballkaarten verkocht. Hij begon zijn carrière op zeer jonge leeftijd, met optredens in Canadese televisiecommercials voor Maple Leaf Foods Ham en Kraft Dinner vanaf de leeftijd van twee jaar. Deze eerste kennismaking met acteren markeerde het begin van een productieve carrière over verschillende media. Gedurende de jaren 80 en 90 vestigde Stone zich als een veelzijdig stemacteur. Hij leende zijn talent aan geanimeerde series zoals *The Magic School Bus* (1994-1997), *Babar: De Film* (1989, met de stem van Arthur) en *My Pet Monster* (1987, met de stem van Chuckie). Hij verscheen ook in films als *Blue Monkey* (1987, met de stem van Joey) en *Used People* (1992, als neef Stevie). Zijn acteerkredieten omvatten verder rollen in televisieseries waaronder *Goosebumps* (1995), *Flash Forward* (1996) en *Dog City* (1993), en hij leverde extra stemmen voor *Highlander: De Geanimeerde Serie* (1994) en *The Adventures of Super Mario Bros. 3* (met de stem van Lemmy Koopa). Later verscheen hij in films zoals *Donnie Darko* (2001, als Ronald Fisher) en *Joy Ride* (2001, als Danny), naast het inspreken van JT in *Da Mob* (2001). Stone's carrière is doorgegaan in de 21e eeuw met diverse projecten. In 2006 werkte hij samen met Jamie Kennedy aan de MTV realityshow *Blowin' Up*, waarbij ze een album met dezelfde naam uitbrachten en met Kennedy toerde om de nummers te vertolken. Hij produceerde ook Kennedy’s video *Jamie Kennedy: Unwashed* (2006) en componeerde er muziek voor, evenals voor de film *Bitten* uit 2008. Hij presenteert een webserie genaamd 'The Sunday Nite Stu' op Stickam, die in 2012 al meer dan 300.000 kijkers per maand trok. Bovendien presenteert Stone de TSM RADIO podcast en produceert televisieseries voor goochelaar Criss Angel. Hij neemt ook deel aan *Championship Wrestling From Hollywood*, waarbij hij commentaar levert en worstelt. Opmerkelijk is dat hij regisseerde en mede-schreef *The Haunted House On Kirby Road* (2016), die de prijs voor beste horrorfilm won op het Toronto Independent Film Festival en hem de award voor beste regisseur opleverde op het CineView filmfestival. Stone's optreden in Drake’s videoclip voor “Falling Back” toont verder zijn voortdurende aanwezigheid in de populaire cultuur.

Stubby Kaye (1918–1997), comedian (Verenigde Staten)
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigde Staten

Stubby Kaye

Stubby Kaye, geboren als Bernard Shalom Kotzin op 11 november 1918 in Manhattan, New York City, was een Amerikaanse komische acteur en zanger. Zijn ouders waren Joodse immigranten uit Rusland en Oostenrijk-Hongarije, en hij bracht zijn jeugd door in Far Rockaway, Queens, en The Bronx. Hij studeerde af aan de DeWitt Clinton High School in 1937, waarmee een carrière begon die meerdere decennia zou omvatten en theater, film en televisie zou bestrijken. In 1939 lanceerde Kaye zijn carrière door de overwinning te behalen in de Major Bowes Amateur Hour competitie. Na deze overwinning begon hij aan een tienjarige tournee langs het vaudeville circuit, soms gepresenteerd als 'Extra Gevoerde Attractie'. Gedurende de Tweede Wereldoorlog vermaakte Kaye regelmatig troepen, met optredens in oorlogsgebieden en tegelijkertijd markeerde hij zijn eerste optreden in Londen met Bob Hope. Bovendien was hij Master of Ceremonies voor zowel de Freddy Martin als de Charlie Barnet swing orkesten. Zijn Broadway debuut kwam in 1950 met Guys and Dolls , waar hij de rol van Nicely-Nicely Johnson oorspronkelijk vertolkte. Kaye staat het best bekend om zijn bijdragen aan de musicaltheater, met name zijn rollen in *Guys and Dolls* (1950) en *Li'l Abner* (1956). Hij kreeg applaus voor zijn vertolking van 'Sit Down, You're Rockin' the Boat' in *Guys and Dolls*, en hernam zijn rol in de Londense productie van 1953 en de filmbewerking van 1955. Hij introduceerde ook de nummers 'Fugue for Tinhorns' en 'The Oldest Established’ uit *Guys & Dolls*. In *Li'l Abner* vertolkte hij de rol van Marryin' Sam en introduceerde 'Jubilation T. Cornpone'. Hij ontving in 1957 de Outer Critics Circle Award voor beste acteur in een musical voor zijn werk. Zijn filmrollen omvatten optredens in *Cat Ballou* (1965) met Nat King Cole, *Who Framed Roger Rabbit* (1988) als Marvin Acme, en verschillende andere films. Gedurende zijn carrière maakte hij talloze gastoptredens in televisieprogramma's, waaronder *The Martha Raye Show*, *The Gisele MacKenzie Show* en *The Red Skelton Hour*. Hij presenteerde ook kinderprogramma’s zoals *Stubby's Silver Star Show* en *Shenanigans*. Stubby Kaye overleed op 14 december 1997 in Rancho Mirage, Californië, aan longkanker.

Sue Perkins, comédienne (Verenigd Koninkrijk)
Geverifieerd Onopgeëist
5 mrt. 2027 Verenigd Koninkrijk

Sue Perkins

Susan Elizabeth Perkins, professioneel bekend als Sue Perkins, werd geboren in Engeland op 22 september 1969; ze is een komiek, presentator, presentatrice, actrice en schrijfster. Sue Perkins groeide op in Croydon, Londen, en had twee jongere broers, David Perkins, en ontving haar opleiding aan Croham Hurst School, een privéschool voor meisjes gelegen dicht bij haar ouderlijk huis. Haar vader werkte voor een autodealer en haar moeder was secretaresse. Perkins' pad naar de komedie begon aan de Universiteit van Cambridge, waar ze Engels studeerde aan New Hall (nu Murray Edwards College) en in 1991 afstudeerde. Tijdens haar tijd op Croham Hurst School deed Perkins mee aan toneelvoorstellingen en was ze president van de Cambridge Footlights theatergroep voor het academisch jaar 1990-91. Ook in Cambridge ontmoette ze Mel Giedroyc, en samen vormden ze in 1997 het komedieduo 'Mel and Sue'. De Cambridge Footlights begonnen in de jaren negentig met optredens, waarbij ze verschenen in televisieprogramma's zoals French & Saunders. Het duo presenteerde Channel 4’s Light Lunch en de avondvariant, Late Lunch , van 1997 tot 1999. Hun snelle en zelfspot humor werd al snel populair. Perkins en Giedroyc presenteerden gezamenlijk The Great British Bake Off van 2010 tot 2016, en werden al snel bekend als 'Bake-Off Sue'. Ze presenteerde ook de historische voedingsserie Supersizers met Giles Coren van 2007 tot 2011. Gedurende haar carrière is Perkins verschenen in talloze comedy panelshows zoals QI, Have I Got News for You en The Last Leg. In 2008 won ze het BBC-programma Maestro en dirigeerde ze het BBC Concert Orchestra bij de Proms. Ze presenteert momenteel BBC Radio 4’s Just a Minute sinds 2021. Ze heeft ook reisdocumentaires gepresenteerd, waaronder 'Japan met Sue Perkins' en 'De Ganges met Sue Perkins', en heeft boeken geschreven zoals Spectacles en East of Croydon. Ze had een relatie met Anna Richardson van 2014 tot 2021 en heeft openlijk gesproken over het leven met een goedaardige hypofyse tumor.

Sully Quay, comédienne (Frankrijk)
Geverifieerd Onopgeëist
Frankrijk

Sully Quay

Sully Quay, geboren op 23 oktober 1970 in Parijs, Frankrijk, is een veelzijdige Frans-Togolese en Beninese schrijfster, humoriste, actrice en Engelse lerares. Haar afkomst weerspiegelt haar diverse achtergrond, met een moeder uit Aného, Togo, en een vader uit Ouidah, Benin. Ze heeft aanzienlijke tijd in het buitenland gewoond, waaronder ervaringen in Zuid-Korea, Polen en Hongarije. Dit internationale perspectief vormt de basis van veel van haar werk, met name haar verkenning van het leven als expat, zoals blijkt uit haar boek 'I'm an Expat and So What?!' uit 2016, oorspronkelijk in het Engels gepubliceerd. Quay treedt af en toe ook op als amateuractrice. Quay's recente literaire focus heeft zich gericht op een historische roman, 'Un prisonnier sans étoile,' gepubliceerd in 2022 in het Frans door Ramsay Éditions. Dit werk, geïnspireerd door haar grootvader, vertelt het fictieve verhaal van Sylvestre Kpoto, een Togolese geneeskundestudent die raciale segregatie in de VS en Europa tijdens de Nazi-heerschappij ondervindt. Het verhaal begint in 1932 en volgt Kpoto's reis van Chicago naar Parijs, beïnvloed door Josephine Baker, en zijn latere carrière als succesvol chirurg. 'Un prisonnier sans étoile' onderzoekt het lot en de aanwezigheid van zwarte mensen in concentratiekampen tijdens de Tweede Wereldoorlog, en wordt beschreven als een uitvoerig gedocumenteerd maar fictief verhaal. In 2025 werd de roman opnieuw uitgegeven in Togo. Quay promoot actief deze roman via school- en culturele evenementen, waaronder optredens op het Frans Lycée van Lomé en het Lycée de Zébévi in Aného. Naast haar schrijven is Sully Quay ook een komiek. Ze nam deel aan de sessie “Van Boek naar Scherm” bij Pavillon Afriques tijdens het Filmfestival van Cannes, waar ze haar roman "A Starless Prisoner" aan producenten presenteerde. Haar boek 'Ik ben een expat en wat?!' onderzoekt de ervaringen van vrouwelijke expats, gebaseerd op haar eigen leven in het buitenland. Quay’s reizen omvatten bezoeken aan historische locaties in Ouidah (Benin), Anécho (Togo) en Auschwitz (Polen). Ze publiceerde 'Nos vies ailleurs' in 2024, waarmee ze haar verkenning van thema's gerelateerd aan identiteit en verbondenheid voortzet.

Susan Calman, comédienne (Verenigd Koninkrijk) – Sketchcomedy, Observerende comedy
Geverifieerd Onopgeëist
18 nov. 2026 Verenigd Koninkrijk

Susan Calman

Geboren in Glasgow in 1974, is Susan Calman een Schotse jurist, schrijfster, televisiepresentator en komiek. In 2006 maakte ze de overstap van haar werk als bedrijfsjurist naar stand-up comedy; datzelfde jaar deed ze mee aan de BBC New Comedy Awards en bereikte ze de halve finale, en ook de finale ronde van de Funny Women competitie. Haar vroege carrière omvatte optredens in de sketchshow 'Ugly Kid' op het Edinburgh Festival in 2007, die later een Scottish BAFTA won toen deze werd hernoemd tot 'Blowout.' Calman woont in Glasgow en is getrouwd met vijf katten. Calman's komische stijl omvat humor gebaseerd op observaties, waarbij ze onderwerpen aansnijdt variërend van het trimmen van schaamhaar tot haar afkeer van restaurants met kleine porties. Ze verwijst naar ervaringen uit haar stand-up optredens meer dan tien jaar geleden, waaronder de intimiderende aard van een Schots accent. Haar materiaal omvat ook discussies over de perimenopauze en seksisme, met name binnen de golfgemeenschap. Ze heeft twee series van de radiocomedie Sisters (op BBC Radio 4) gecreëerd en daarin gespeeld, en vijf solo series voor Radio 4, waaronder 'Susan Calman Maakt Me Blij'. Ze staat ook bekend om haar stand-up shows, waaronder 'Susan Calman is Overtuigd' en 'Keep Calman Carry On', die alle op BBC Radio 4 zijn uitgezonden. Calman is verschenen in talloze radio- en televisiepanelshows zoals The News Quiz, QI, HIGNFY en Mock the Week, en presenteerde Woman’s Hour op Radio 4. Ze deed in 2017 mee aan 'Strictly' en bereikte week tien, en won in 2018 de Strictly Live Tour met Kevin Clifton. Ze heeft getoerd met campers en is momenteel bezig met de 'Tall Tales' tour, die doorgaat tot februari 2026. Calman’s gepubliceerde werken omvatten de boeken 'Cheer Up Love' en 'Sunny Side Up: A Story of Kindness and Joy,' en ze schrijft een maandelijkse column voor Good Housekeeping Magazine. Ze is ook verschenen in televisieprogramma's zoals 'Home from Home' en 'Fresh Meat', presenteerde dagprogramma’s The Boss en Armchair Detectives, waarbij ze een Scottish BAFTA won voor de laatste, en presenteerde de CBBC-show Top Class.

Susy Kane, comédienne (Verenigd Koninkrijk) – Sketchcomedy
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigd Koninkrijk

Susy Kane

Geboren in Dorking, Surrey, Engeland op 27 augustus 1978, is Susy Kane een veelzijdig talent en werkt ze als Engelse actrice, comedy-schrijfster en muzikant. Haar familieachtergrond heeft haar carrière aanzienlijk beïnvloed; haar vader, John Kane, is een voormalig geassocieerde artiest van de Royal Shakespeare Company en creëerde de sitcom Terry and June , terwijl haar moeder, Alison Warner, een opera zangeres is. Ze heeft ook een broer, Simon Kane, die haar creatieve ambities deelt als zowel comedy-schrijver als acteur. Ze groeide op in Wandsworth, Londen en bezocht Westminster School nadat ze een beurs had gekregen voor haar laatste schooljaar. Haar opleiding omvatte de Universiteit van Edinburgh waar ze Chinees, Kunst en Film studeerde. Vroeg op jonge leeftijd toonde ze muzikaal talent, begon ze op 16-jarige leeftijd te zingen in jazzclubs en droeg bij als muzikant, speelde ze gypsy fiddle op Charlotte Church’s album Tissues and Issues . Kane's carrière omvat een breed scala aan rollen zowel voor als achter de camera. Haar televisiecredits zijn uitgebreid, waaronder optredens in Saxondale , Maron , Extras Christmas Special , The Thick of It , The IT Crowd , Lodge 49 , Endeavour , A Touch of Cloth , Death in Paradise en Agatha Raisin . Ze heeft ook bijgedragen als schrijfster, actrice en regisseur voor Funny Or Die UK en sketches geschreven voor diverse BBC- en ITV-comedyshows. Opmerkelijke acteerkunsten omvatten Pippa in de radioreeks Bleak Expectations en Andrée Melly in de BBC-reconstructie van verloren afleveringen van Hancock's Half Hour , evenals Caroline Denby in House of Anubis . Ze verscheen ook als Cynthia in de film Stan & Ollie (2018) en speelde Genevieve in Lodge 49 (2019), en speelde Samantha Darling in de Comedy Central pilot Chasers (2019). Naast acteren heeft Kane's schrijven erkenning gekregen. Ze schreef muziek voor evenementen voor het London Eye en haar pilotscript Jurgatory werd in 2014 verkocht aan FX Channel. Ze deed ook de voice-over voor de Channel 4 documentaire The Million Pound Holiday Club (2018). Momenteel woont ze afwisselend in Londen en Los Angeles. Haar diverse vaardigheden en productieve output tonen een voortdurende toewijding aan comedy en performance over verschillende media, waarmee ze zich als een veelzijdig talent binnen de entertainmentindustrie heeft gevestigd.

Sven Brundin, comedian (Zweden)
Geverifieerd Onopgeëist
Zweden

Sven Brundin

Sven Brundin is een Zweedse cabaretier. Geboren op 9 december 1966, woont hij momenteel in Viksjö, Järfälla. Hij maakte de overstap van advocaat naar comedy, waarmee hij een verschuiving in zijn professionele pad aantoont. Zijn carrière begon na jarenlang als bus- en taxichauffeur te hebben gewerkt, wat wijst op een diverse achtergrond voordat hij zich aan de performance toeweedde. Brundin studeerde rechten in Uppsala en volgde toneelklasjes bij de Stockholm Improvisatietheater, wat een vroege interesse in zowel intellectuele bezigheden als de uitvoerende kunsten aangeeft. Sinds 2006 is Sven Brundin een van de meest actieve nieuwe stand-up comedians in Zweden. Hij voltooide een comedy training onder leiding van Thomas Oredsson en Anders Celin, waarmee hij zijn vaardigheden verder aanscherpte. In 2006 bereikte hij de finale van een stand-up wedstrijd, BungyComedy, in Café Tivoli in Stockholm. Hij treedt regelmatig op in Norra Brunn, een stand-up restaurant in Stockholm, en verschijnt op podia zoals Big Ben Standup en Comedy Nation. Zijn komische stijl wordt omschreven als scherp, charmant en oprecht, met observaties, absurde perspectieven en warmte. Hij streeft ernaar om contact te maken met het publiek, ongeacht hun locatie. Brundins werk reikt verder dan stand-up; hij heeft van 2007 tot 2013 opgetreden bij Skrattstock en werd in 2014 uitgenodigd om deel te nemen. In 2007 toerde hij mee met Parksommarturnén samen met Annika Norlin, Moneybrother en Salem Al Fakir. Hij heeft ook meerdere keren tussen 2007 en 2013 opgetreden bij Gröna Lund. In 2011 deed hij stemwerk voor twee films van Maria Wern: 'Pojke Försvunnen' en 'Svart Fjäril'. Hij runt de Go Bananas Comedy club in Hedmans Lounge in Sundbyberg en werkt bij het College voor Voogdij in de gemeente Järfälla. Hij wordt beschouwd als een bruggenbouwer tussen culturen, genres en publieken vanwege zijn mix van Zweedse zelfspot en internationale charme. Sven Brundin treedt op als comedian, conferentiepresentator/moderator, spreker, gids of acteur. Sven Brundin blijft actief in diverse optredensrollen. Hij werkt regelmatig als 'bingovärd' op de schepen Viking Gabriella, Viking Glory en Viking Gabriella. Hij zal de conferentiepresentator zijn bij de Grand Travel Awards in Oslo op 8 januari 2026 en treden op in Norra Brunn in Stockholm met Christer Svensson en Fredrik Andersson op 10 januari 2026. Aanstaande optredens omvatten data in Norra Brunn met Lasse Nilsen en Özz Nüjen (12 februari 2026), Kapten Jack (16 februari 2026) en de Släng dig i bunkern Comedy Club in Trosa (27 maart 2026). Hij organiseert ook stand-upsessies bij Makeriet in Örebro op verschillende data in 2026. Hij werkt als gids op diverse boten voor Strömma in Stockholm. Zijn website is https://www.svenbrundin.com/ .

Zure schoenen, comedian (Verenigde Staten) – Imitaties
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigde Staten

Zure schoenen

Michael Christopher DelCampo, beter bekend als Sour Shoes of Mike van Mahopac, is een radiotalent gevierd voor zijn vocale imitaties en komische song herschrijft. Hij brak voor het eerst in door shows als The Howard Stern Show en Mike en the Mad Dog in te schakelen. In een 2014 profiel, Rolling Stone noemde hem een muzikaal genie, en zijn grappen hebben zelfs geleid tot officiële uitnodigingen op de programma's die hij plaagt, zoals gezien toen hij verscheen op Adam Carolla

Geverifieerd Onopgeëist
Japan

Rokudaime Sanyūtei Enraku

San'yūtei Enraku VI, ook bekend als 三代亭 圓楽VI, was een Japanse rakugo komiek en acteur. Geboren als Yasumichi Ai op 8 februari 1950 in de wijk Sumida in Tokio, werd hij een meester in rakugo, een traditionele Japanse komische kunst van verhalen vertellen. Hij begon zijn reis in de wereld van rakugo tijdens zijn studie aan de Aoyama Gakuin Universiteit, waar hij onder leiding stond van San'yūtei Enraku V. Aanvankelijk bekend als San'yūtei Rakutarō, begon hij in 1970 als bagagedrager voor de 5e San'yūtei Enraku en werd later gescout. Hij is afgestudeerd aan de faculteit Rechten van de Aoyama Gakuin Universiteit. Enraku's carrière maakte gestaag vorderingen in de jaren zeventig en tachtig. Hij werd professional (ni-tsu-me) in juli 1976 en sloot zich op 28 augustus 1977 aan bij de cast van ‘Rasen-chō’. In 1978 verliet hij de Rakugo Kyokai samen met zijn mentor vanwege een meningsverschil, waarna hij de Rakugo Sanyū Kyōkai jointe. Zijn toewijding aan het vak werd erkend met de Broadcast Entertainment Grand Prize Hope Award in januari 1979 en hij behaalde in maart 1981 volledige professionele status (shingata). Nippon TV's Shōten comedy show was een frequente locatie voor zijn optredens, waar hij zijn komische talenten etaleerde. Gedurende zijn carrière was Enraku ook betrokken bij het organiseren van evenementen. Vanaf 2007 produceerde hij het Hakata Tenjin Rakugo Matsuri in de stad Fukuoka, een rakugo-festival dat met hulp van het Mamakana kantoor voortging. Hij erfde de naam San'yūtei Enraku in maart 2010, wat een belangrijke mijlpaal markeerde. Hoewel hij persoonlijke uitdagingen te verduren kreeg, waaronder een toegegeven affaire in 2016 en diagnoses van colorectale kanker rond 2008, longkanker in september 2018 en een hersentumor in juli 2019, bleef hij optreden. In januari 2022 kondigde zijn agentschap aan dat hij behandeld werd voor een herseninfarct en longkanker. Hij gaf in juni 2021 een duo-optreden met zijn discipel Izuchin Kazuo. Longkanker eiste de levens van San'yūtei Enraku VI op 30 september 2022; hij was 72 jaar oud.