Chuck - rysunkowy komik GiggleTime opowiadający dowcipy
GiggleTime na Androida
Za darmo w Google Play
Pobierz aplikację
GiggleTime - dowcipy, komicy i występy komediowe GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy Występy komediowe Komicy z największą liczbą obserwujących O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt Dodaj komika
Pobierz aplikację
Obserwuj nas

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Zaczyna się na M Wyczyść wszystko
Wyświetlono 121-132 z 232 komików
Marcia Wallace Peams (1942–2013), komiczka (Stany Zjednoczone)
Zweryfikowane Nieodebrane
Stany Zjednoczone

Marcia Wallace Peams

Marcia Karen Wallace, amerykańska aktorka i komik, uczyniła swój cel głównie poprzez sitcom. Jest najbardziej znana z roli recepcjonistki Carol Kester w The Bob Newhart Show w latach 1972-1978 oraz za głoszenie nauczycielki szkoły podstawowej Edny Krabappel w The Simpsons, która zdobyła Primetime Emmy Award za wybitne wyniki w 1992 roku. Po jej śmierci postać była na emeryturze, chociaż wciąż pojawia się sporadycznie poprzez archiwizowane nagrania.

Marco Marzocca, komik (Włochy)
Zweryfikowane Nieodebrane
Włochy

Marco Marzocca

Marco Marzocca to włoski aktor i komik, urodzony w Rzymie 14 września 1962 roku. Jest również naśladowcą, co świadczy o jego wszechstronności w branży rozrywkowej. Początkowo podjął studia farmaceutyczne, ukończył Uniwersytet La Sapienza i zdał egzamin państwowy. Przez kilka lat kontynuował pracę w rodzinnej aptece, nawet gdy jego kariera telewizyjna zaczęła się rozwijać. Pracował jako farmaceuta do 1994 roku, kiedy to przeszedł na całkowity etat w telewizji. Komiczna kariera Marzoccy nabrała tempa w 1994 roku, kiedy zaczął współpracować z Corrado Guzzanti. To partnerstwo zaowocowało występami w różnych programach telewizyjnych, takich jak Il caso Scrafoglia i Tunnel . Podczas Il caso Scrafoglia stworzył postać Ariela, karykaturę filipińskiej pracodawczyni domowej, która stała się jedną z jego najbardziej rozpoznawalnych ról. Ariel powrócił w kolejnych programach, takich jak Bulldozer i Zelig w latach 2006–2013. Pojawił się również w innych programach, takich jak L'ottavo nano i brał udział w przedstawieniach teatralnych z Guzzanti, w tym 'Millenovecentonovantadieci', '...la seconda che hai detto!', i 'Recital'. Jego dorobek aktorski wykracza poza komedię; grał Ugo Lombardiego w serialu telewizyjnym Distretto di Polizia , rolę, którą utrzymywał przez wszystkie 11 sezonów, od 2000 do 2012 roku, osiągając znaczący sukces telewizyjny. Kariera Marzoccy kontynuowana była różnorodnymi rolami. Grał Ojca Negoziante w serialu Rai 1 Raccontami od 2006 do 2008 roku, oraz był częścią obsady Bulldozer od 2005 do 2006. W 2003 roku wziął udział w Raiot - Armi di distrazione di massa . Od 2011 roku pojawia się w licznych reklamach TIM u boku Bianki Balti i Neriego Marcorè. Powrócił do Zelig w listopadzie 2021 roku po ośmioletniej przerwie, a planowany jest kolejny powrót w 2026 roku z okazji trzydziestej rocznicy programu. Prowadzi oficjalną stronę internetową. W 2000 roku ożenił się z Lilianą Bulą Ferrer i ma troje dzieci; elementy tego życia prywatnego wykorzystał w swojej roli Ugo Lombardi w Distretto di Polizia .

Marek Fis, komik (Polska)
Zweryfikowane Nieodebrane
Polska

Marek Fis

Zaczynał swoją karierę komediową w 2006 roku w wieku 22 lat. Wczesne uznanie zyskał dzięki udziałowi w konkursie talentów Quatsch Comedy Club w Berlinie, docierając do finału i zajmując drugie miejsce. Ten sukces zaowocował stałym występem w klubie, który uważa za rodzinę. Jego początkowe występy zwróciły na siebie uwagę, w tym udział w niemieckim programie telewizyjnym 'Show Comedy Rekruten,' choć ten odcinek nigdy nie został wyemitowany z powodu problemów technicznych. Następnie Knacki Deuser podpisał z nim kontrakt menadżerski i zaprosił go do występu w swoim programie 'Nightwash'. Humor Fis'a charakteryzuje się gotowością do poruszania delikatnych tematów i kwestionowania konwencji. Opisuje swoje podejście jako odrzucenie "Komedi Wellnessowej" i często żartuje z szerokiego grona osób, w tym Polaków, Niemców, islamistów, polityków i celebrytów, często włączając samego siebie do humoru. Jego występy w 'Tv total' Stefana Raaba znacząco zwiększyły jego rozpoznawalność; jeden z nich obejrzało milion widzów. Nie przepada za poprawnością polityczną i prezentuje personę wykształconą na podstawie doświadczeń w Niemczech, która nie zawsze rezonuje z polską publicznością. Wykonuje również stand-up comedy, eksplorując różnorodne tematy z prowokacyjną nutą. Poza występami telewizyjnymi, Fis pojawiał się w polskich programach takich jak 'Dzień Dobry TVN', 'TVP Info' i 'Wiadomości TVP'. Jego unikalna osobowość jest dodatkowo eksplorowana w sketach autorstwa Wojciecha Oleszczaka, gdzie odgrywa stereotypowego polskiego mężczyznę. Trudny okres między 2013 a 2014 rokiem doprowadził do problemów z nadużywaniem alkoholu, w tym do incydentu na scenie w Ravensburgu. Co ciekawe, życie Fisa wykracza poza scenę; obecnie mieszka z kozą o imieniu Zubrowka, dzieląc posiłki z jednej talerza i śpiąc na sianie, pijąc piwo z tarlaka. Często przedstawiany jest jako osoba niechlujna lub zaniedbana, a jego mowa charakteryzuje się częstym użyciem przecinka na literę 'K'. Film zatytułowany "Polens next Top Model autorstwa Marka Fisa" dodatkowo ukazuje jego niekonwencjonalne podejście do komedii.

María Elena Velasco (1940–2015), komiczka (Meksyk)
Zweryfikowane Nieodebrane
Meksyk

María Elena Velasco

María Elena Velasco Fragoso, urodzona 17 grudnia 1940 roku w Puebla de Zaragoza, była wszechstronną meksykańską artystką. Pracowała jako aktorka, komiczka, autorka piosenek i tancerka. Rodzicami Marii Eleny Fragoso Peón byli Tomás Velasco Saavedra, kolejarz, oraz María Elena Fragoso Peón. Po śmierci ojca rodzina przeniosła się do Meksyku, gdzie ona i jeszcze troje dzieci – Gloria, Tomás i Susana – spędzili dzieciństwo. Velasco rozpoczęła swoją karierę jako tancerka w Teatro Tívoli w Meksyku City, a później została tancerką rewii w Teatro Blanquita, występując u boku komików José 'El Ojón' Jasso i Óscara Ortiza de Pinedo. Debiutowała na ekranie w filmie "Los derechos de los hijos" (1962), po czym zagrała niewielką rolę Petry w "México de mis recuerdos" (1963). Reżyser Fernando Cortés zasugerował jej zagranie roli ‘María’, kobiety rdzennej, która stała się jej znakiem rozpoznawczym, znaną jako La India María. Aby zapewnić dokładność w jej portretowaniu, Velasco skrupulatnie studiowała zwyczaje i zachowania kobiet rdzennych. La India María zyskała szeroką rozpoznawalność po występie w programie telewizyjnym  Siempre en domingo  w 1969 roku. Jej debiut filmowy jako La India María miał miejsce w  Tonta, tonta, pero no tanto  (1972), w reżyserii Cortésa. Cortés kontynuował reżysowanie ośmiu filmów z La India Marią aż do swojej śmierci w 1979 roku. Za swoją komediową kreację w  ¡El que no corre... vuela! , Velasco otrzymała nagrodę Silver Goddess Award (Diosa de Plata). (1982). Oprócz występów na scenie, wydała nagrania, takie jak  La mejor cantante de todas las grabadoras  w 1971 roku i  De chile, de dulce y de manteca  w 1982 roku. W 1983 roku zrealizowała swój pierwszy film,  El coyote emplumado , a następnie wystąpiła w serialu telewizyjnym  Ay María, qué puntería  w 1998 roku. Velasco poślubiła Juliana de Meriche na początku lat 60.; mieli dwoje dzieci, Ivána Lipkies i Ivette Eugenię Lipkies (Goretti Lipkies). Zmarła 1 maja 2015 roku w Meksyku City z powodu raka żołądka.

Maria Möller, komiczka (Szwecja)
Zweryfikowane Nieodebrane
Szwecja

Maria Möller

Maria Möller, urodzona 29 października 1965 roku w Skellefteå i wychowana w Hednäs koło Fällfors w prowincji Västerbotten, jest wszechstronną szwedzką artystką. Znana jest jako komik, aktorka, piosenkarka i imitator. Jej kariera rozpoczęła się w 1984 roku rolą aktorską w sztuce Henninga Mankella „Książę i żebrak” w teatrze Västerbottensteatern, gdzie pozostała do 1988 roku. Następnie przez sześć lat pracowała w Kronobergsteatern w Växjö. W dorobku Möller znajduje się bogate doświadczenie za kulisami, obejmujące pracę jako asystent sceniczny, menedżer trasy, rekwizytor i mistrz rekwizytów. Möller posiada solidne podstawy muzyczne jako klasycznie wyszkolona meckosopran i solistka. Przez lata wystąpiła w licznych programach muzycznych, w tym w 'Kristina z Duvemåla', 'The Sound of Music', 'Songs for a New World' i 'Chess', a także sporadycznie w Sztokholmskim Cyrku. Jej umiejętności wokalne obejmują różne gatunki, od opery po rock. Wzięła udział w komediowym spektaklu teatralnym 'R.E.A.' w 2005 roku oraz ponownie w 2006 roku w Hamburger Börs. Pojawiła się również w niewielkiej roli jako postać fińska w filmie 'Populärmusik från Vittula'. W szczególności, w 2005 roku, jej naśladowania szwedzkich celebrytów w programie śpiewniczym 'Allsång på Skansen' przyniosły jej znaczną rozpoznawalność; często parodiuje takie postaci jak królowa Silvia, Carola Häggkvist i Björk. Möller nadal angażuje się w różnorodne działania artystyczne. W 2015 roku odbywała tournée ze spektaklem „Midvinter”, współpracując z muzykami Michałem Blomqvistem, Fredrikiem Landhem i Pär Hermanssonem. Ten spektakl łączy osobiste interpretacje muzyczne, imitacje i elementy komediowe. Wystąpiła również na gali Mappie, która była transmitowana na żywo w TV4 Play w lutym 2015 roku. W 2006 roku poprowadziła odcinek programu Sveriges Radio „Sommar i P1”. Jej zaangażowanie obejmuje także teatr, w tym pracę z Operą Goteborską i Teatrem Miejskim w Goteborgu.

María Rosa Fugazot (1942–2026), komiczka (Argentyna)
Zweryfikowane Nieodebrane
Argentyna

María Rosa Fugazot

María Rosa Fugazot była argentyńską aktorką, komikiem, piosenkarką i gwiazdą estrady. Urodziła się 20 grudnia 1942 roku w Vicente López, Buenos Aires, córka Marii Esther Gamas, aktorki i gwiazdy estrady, oraz Roberto Fugazot, urugwajskiego piosenkarza i aktora. Tło rodziców w dziedzinie rozrywki prawdopodobnie wpłynęło na jej własną ścieżkę kariery. Fugazot rozpoczęła swoje życie zawodowe w młodym wieku, debiutując na scenie teatralnej w wieku 15 lat, początkowo pracując w komedii. Była również piosenkarką w orkiestrze Eddie Pequenino i towarzyszyła Frankowi Sinatrze Jr. oraz Tony’emu Dorsey’emu. Jej pierwsze role filmowe obejmowały niewielką rolę w "Las locas del conventillo" w 1966 roku. Szersze uznanie zyskała dołączając do obsady "Operación Ja-Já" w 1967 roku, współpracując z innymi komikami. Przez całą swoją karierę często występowała u boku Alberto Olmedo, Jorge Porcel, Susany Giménez i Julio de Grazia, występując w filmach i programach telewizyjnych. Występy Fugazot na scenie obejmowały role w sztukach takich jak El jardín de los cerezos, La pulga en la oreja i Chicago. Wystąpiła również w Las comedias de Darío Vittori w 1989 roku oraz zagrała Bernarda Albę w La casa de Bernarda Alba w 2014 roku. W 2012 roku wzięła udział w albumie Así es mi amor swojego syna Javiera Caumont, współtworząc utwór, który zdobył Dyplom Wybitności na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Kalifornii w 2013 roku. Jej ostatnią rolą filmową był występ w komediodramie z 2023 roku u boku Luisa Brandoniego, Majo Cabrery, Silvii Kutiki, Enrique Piñeyro i Roberta De Niro, stworzonym przez Gastóna Duprata i Mariano Cohn. Film ten poruszał tematykę zderzenia kultur, różnic pokoleniowych oraz uczenia się samodzielnego życia. Życie prywatne Fugazot obejmowało małżeństwo z aktorem César Bertrandem od 1970 roku do jego śmierci w 2008 roku. Miała dwóch synów: Javiera Caumont, piosenkarza, oraz René Bertranda, aktora i reżysera, który zmarł w czerwcu 2025 roku. Jej odejście w niedzielę wieczorem w jej domu w Palermo, Buenos Aires, oznaczało koniec kariery trwającej ponad sześć dekad i pozostawiło po sobie ukochaną i wszechstronną postać w argentyńskiej rozrywce.

Maria Victoria Cervantes, komiczka (Meksyk)
Zweryfikowane Nieodebrane
Meksyk

Maria Victoria Cervantes

Maria Victoria Cervantes jest meksykańską aktorką, komikiem i piosenkarką. Urodzona jako Maria Victoria Gutiérrez Cervantes w Guadalajarze, Jalisco, 26 lutego 1923 roku, pochodzi z rodziny, która zmagała się z ekstremalnym ubóstwem, co wymagało od niej pracy w młodym wieku. Jej rodzicami byli Leovigildo Gutiérrez Peña i Maura Cervantes Prieto, a miała pięcioro rodzeństwa: Julio, Martín, José, Esperanza i Elvira. Około 1940 roku rozpoczęła występować jako piosenkarka w carpas, teatrach i kabaretach, co oznaczało początek kariery, która trwała 73 lata, mniej więcej od 1940 do 2013 roku. Począwszy od 1943 roku, zadebiutowała jako aktorka w *Canto a las Américas*, a Cervantes szybko zyskała uznanie i odegrała znaczącą rolę w Złotej Ery Meksykańskiego Kina w latach 1951–1956. W latach 1951–1954 wystąpiła w kilku filmach, m.in. *Mujeres de teatro* (1951), *Por qué peca la mujer* (1952), *Del rancho a la televisión* (1953) i *Al son del charlestón* (1954). Jej kariera muzyczna rozkwitła równolegle z karierą aktorską, specjalizując się w gatunkach bolero i muzyki pop. Wydała 16 albumów studyjnych, 15 EP-ów i 39 singli, a popularne utwory to m.in. „Cuidadito, cuidadito”, „Así así” i „Como un perro”. Ze względu na swoje teksty, stroje i styl śpiewu, spotkała się z cenzurą ze strony Ligi Decencyjna. Znana jako „Syrena Meksyku” ze względu na swój styl i wygląd, Cervantes jest również rozpoznawana za rolę Inocencia de la Concepción we franczyzie "La criada bien criada", rozpoczynając około 1963 roku. Pojawiała się we franczyzie zarówno w filmach, jak i w telewizji, w tym w serialu telewizyjnym od 1963 do 1980 roku. Jej kariera obejmowała występy w licznych programach telewizyjnych, takich jak "Domingos Herdez", "Enigma" i "La criada bien criada". W 1951 roku urodziła córkę, Marię Esther “Teté” Gómez, a w 1957 roku poślubiła Rubéna Zepedę Novelo, z którym miała dwóch synów, Alejandro i Rubéna Zepedę Cervantes. Zdobyła dwie nagrody Diosa de Plata: jedną w 1981 roku za najlepszą aktorkę komediową i specjalną nagrodę w 2006 roku za swoją karierę. Przed Teatro Blanquita wzniesiono pomnik pamiątkowy.

Marie Dainton (1881–1938), komiczka (Wielka Brytania) – Komedia skeczowa, Parodie znanych osób
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Marie Dainton

Marie Dainton była brytyjską aktorką, wokalistką i naśmiętniczką, która bawiła publiczność od późnej epoki wiktoriańskiej do ery edwardiańskiej. Urodzona w Rosji w 1881 roku i żyjąca do 1938 roku, zasłynęła w londyńskich teatrach muzycznych. Jej kariera sceniczna rozpoczęła się 24 marca 1894 roku w York Theatre Royal, gdzie zagrała Czerwonego Kapturka. Niedługo potem zadebiutowała w Londynie 6 sierpnia 1894 roku w Metropolitan music hall, szybko zyskując uznanie dzięki swojej umiejętności naśladowania teatralnych postaci; stało się to cechą charakterystyczną jej występów. Rozległa się z licznymi tournée, w tym rolami Flo w "Buttercup" i Daisy w 1895 roku oraz Fifi w "Belle of New York", co doprowadziło do tournée w Austrii. Styl komediowy Dainton koncentrował się na imitacjach, polegając na głosie i manierach, a nie na makijażu. Opisywano ją jako „ładną naśladowczynię scenicznych celebrytów”, a jej występ obejmował imitacje postaci takich jak Maude Adams w "What Every Woman Knows", Anna Held, Irene Franklin, Bert Williams i pani Leslie Carter. Około czerwca 1899 roku osiągnęła znaczący sukces w Avenue Theatre z "Pot Pourri", co jeszcze bardziej umocniło jej reputację. Jej występy często spotykały się z pozytywnymi recenzjami; na przykład "The Indianapolis Star" z 23 listopada 1909 roku pochwalił jej występ jako jeden z najlepszych w sezonie, zauważając, że nie była sensacyjną gwiazdą. Nagrała również płyty gramofonowe w 1902 roku dla Gramophone & Typewriter Co Ltd i Pathé, w tym piosenki takie jak „The à la Girl”, „Sweet Little Sing-Sing” i „Mandie of Ohio”. Dainton intensywnie koncertowała, występując w Nowym Jorku w Casino Theatre (1900) i Apollo Theatre (1901), a następnie ponownie w 1909 roku, występując w Nowym Jorku i Indianapolis w programach w stylu vaudeville. Przez całą swoją karierę Dainton występowała w licznych produkcjach. Należały do nich (grudzień 1894), (1898), (1902), gdzie grała rolę Pani Pineapple, oraz (1904). Grała również w sztukach takich jak (1906) i brała udział w Music Hall War z 1907 roku. Jej późniejsze występy sceniczne obejmowały role w (1920), (1926), (1929), (1930) i (1932). Występy Dainton często były częścią większych programów w stylu variety, dzieląc scenę z takimi występami jak Arthur Dunn i Marie Glasier prezentujący „The Messenger Boy”, Witt’s „Girls From Melody Lane” oraz skecz pana i pani Erwin Connelly „Sweethearts”, a także Winona Winters, która wykonywała piosenki, naśmiewactwa i rzucanie głosów.

Marie Dressler (1868–1934), komiczka (Kanada)
Zweryfikowane Nieodebrane
Kanada

Marie Dressler

Leila Marie Koerber, która nazywała się Marie Dressler, była urodzoną w Kanadzie aktorką zarówno na scenie, jak i na ekranie, a także redaktorem scenariusza, pisarzem i komikiem. Cieszyła się popularnością w Hollywood we wczesnych latach niemego filmu i przez cały okres depresji.