Chuck - de tekenfilmkomiek van GiggleTime die moppen vertelt
GiggleTime voor Android
Gratis in Google Play
Download de app
GiggleTime - moppen, komieken en comedyshows GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Comedyshows Meest gevolgde comedians Over Veelgestelde vragen Contact Comedian toevoegen
Download de app
Volg ons

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Begint met M Alles wissen
121-132 van 232 comedians
Marcia Wallace Peams (1942–2013), comédienne (Verenigde Staten)
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigde Staten

Marcia Wallace Peams

Marcia Karen Wallace, een Amerikaanse actrice en komiek, maakte haar merk vooral door sitcom werk. Ze is het meest bekend voor het spelen van receptioniste Carol Kester op The Bob Newhart Show van 1972 tot 1978 en voor het factureren van basisschoolleraar Edna Krabappel op The Simpsons, een voorstelling die haar een Priemtime Emmy Award voor Outstanding Voice-Over Performance in 1992 opleverde. Na haar dood werd het personage gepensioneerd, al duikt ze af en toe op via gearchiveerde opnames.

Marco Marzocca, comedian (Italië)
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Marco Marzocca

Marco Marzocca is een Italiaanse acteur en komiek, geboren in Rome op 14 september 1962. Hij is ook imitator, wat zijn veelzijdigheid binnen de entertainmentindustrie aantoont. Aanvankelijk volgde hij een carrière in de farmacie, afstudeerde aan de Universiteit La Sapienza en slaagde voor het staatsexamen. Jarenlang bleef hij werken in de apotheek van zijn familie, zelfs toen zijn televisiecarrière zich begon te ontwikkelen. Hij werkte als apotheker tot 1994, toen hij overstapte naar de televisie. De komische reis van Marzocca begon in 1994 toen hij ging samenwerken met Corrado Guzzanti. Dit partnerschap leidde tot optredens in diverse televisieprogramma's, waaronder Il caso Scrafoglia en Tunnel . Tijdens Il caso Scrafoglia creëerde hij het personage Ariel, een karikatuur van een Filipijnse huishoudster, dat een van zijn meest herkenbare rollen werd. Ariel werd later herhaald in programma's zoals Bulldozer en Zelig van 2006 tot 2013. Hij verscheen ook in andere programma's zoals L'ottavo nano en nam deel aan toneelproducties met Guzzanti, waaronder 'Millenovecentonovantadieci', '...la seconda che hai detto!', en 'Recital'. Zijn acteerkredieten strekken zich verder uit dan comedy; hij speelde Ugo Lombardi in de tv-serie Distretto di Polizia , een rol die hij gedurende alle 11 seizoenen, van 2000 tot 2012, vervulde en waarmee hij aanzienlijke televisieopdrachten behaalde. Marzocca’s carrière is voortgezet met diverse rollen. Hij speelde Vader Negoziante in de Rai 1-serie *Raccontami* van 2006 tot 2008, en was deel van de cast van *Bulldozer* van 2005 tot 2006. In 2003 deed hij mee aan *Raiot - Armi di distrazione di massa*. Sinds 2011 is hij te zien in talrijke TIM-reclames naast Bianca Balti en Neri Marcorè. Hij keerde in november 2021 terug naar *Zelig* na een afwezigheid van acht jaar, en staat gepland om in 2026 opnieuw terug te keren voor het dertigjarige jubileum van het programma. Hij onderhoudt een officiële website. In 2000 trouwde hij met Liliana Bula Ferrer en heeft drie kinderen; hij verwerkte aspecten uit dit persoonlijke leven in zijn vertolking van Ugo Lombardi in *Distretto di Polizia*.

Marek Fis, comedian (Polen)
Geverifieerd Onopgeëist
Polen

Marek Fis

Hij begon zijn comedycarrière in 2006 op 22-jarige leeftijd. Vroege erkenning kwam toen hij deelnam aan de talentenjacht Quatsch Comedy Club in Berlijn, de finale bereikte en een tweede plaats behaalde. Dit succes leidde tot een terugkerende optreden in de club, die hij als familie beschouwt. Zijn eerste optredens trokken aandacht, waaronder een verschijning in de Duitse tv-show 'Show Comedy Rekruten,' hoewel deze aflevering nooit werd uitgezonden vanwege technische problemen. Daarna tekende Knacki Deuser hem als manager en nodigde hem uit om op te treden in zijn show 'Nightwash'. Fis' humor wordt gekenmerkt door zijn bereidheid gevoelige onderwerpen aan te pakken en conventies uit te dagen. Hij omschrijft zijn aanpak als een afwijzing van "Wellness Comedy" en maakt vaak grappen over een breed scala aan groepen, waaronder Polen, Duitsers, islamisten, politici en beroemdheden, waarbij hij zichzelf er vaak bij betrekt. Zijn optredens in Stefan Raabs 'Tv total' hebben zijn zichtbaarheid aanzienlijk vergroot; één optreden bereikte een publiek van één miljoen kijkers. Hij staat niet achter politieke correctheid en presenteert een persona die is ontwikkeld uit ervaringen in Duitsland, die niet altijd resoneert met Pools publiek. Hij doet ook stand-up comedy, waarbij hij uiteenlopende onderwerpen verkent met een provocerende ondertoon. Naast televisieoptredens is Fis te zien geweest in Poolse programma's zoals 'Dzień Dobry TVN', 'TVP Info' en 'Wiadomości TVP'. Zijn unieke persoonlijkheid wordt verder uitgediept door sketches van Wojciech Oleszczak, waarin hij een stereotype Poolse man vertolkt. Een moeilijke periode tussen 2013 en 2014 leidde tot alcoholmisbruik, inclusief een incident op het podium in Ravensburg. Interessant genoeg strekt Fis' leven zich uit buiten het podium; hij woont momenteel met een geit genaamd Zubrowka, deelt maaltijden van één bord en slaapt op hooi terwijl hij bier drinkt uit een trog. Hij wordt vaak afgeschilderd als rommelig of onverzorgd, en zijn spraak valt op door het frequente gebruik van een komma op 'K'. Een video getiteld "Polens next Top Model by Marek Fis" illustreert verder zijn onconventionele aanpak van comedy.

María Elena Velasco (1940–2015), comédienne (Mexico)
Geverifieerd Onopgeëist
Mexico

María Elena Velasco

María Elena Velasco Fragoso, geboren op 17 december 1940 in Puebla de Zaragoza, was een veelzijdig Mexicaans entertainer. Ze werkte als actrice, komediante, singer-songwriter en danseres. De ouders van María Elena Fragoso Peón heetten Tomás Velasco Saavedra, een spoorwegmonteur, en María Elena Fragoso Peón. Na de dood van haar vader verhuisde het gezin naar Mexico-Stad, waar Gloria, Tomás, Susana en zij haar jeugd doorbrachten met nog drie anderen. Velasco begon haar carrière als danseres bij het Teatro Tívoli in Mexico-Stad en werd later een showgirl bij het Teatro Blanquita, waar ze optrad met de komieken José 'El Ojón' Jasso en Óscar Ortiz de Pinedo. Ze maakte haar filmdebuut in *Los derechos de los hijos* (1962), gevolgd door een kleine rol als Petra in *México de mis recuerdos* (1963). Fernando Cortés, de regisseur, stelde voor dat ze de rol van ‘María’ zou spelen, een inheemse vrouw; dit personage werd haar kenmerkende rol, bekend als La India María. Om de nauwkeurigheid van haar weergave te garanderen, bestudeerde Velasco tot in detail de gewoonten en handelingen van inheemse vrouwen. La India María verwierf wijdverspreide erkenning na een optreden in het televisieprogramma *Siempre en domingo* in 1969. Haar eerste film als La India María was *Tonta, tonta, pero no tanto* (1972), geregisseerd door Cortés. Cortés bleef acht films met La India María regisseren tot aan zijn dood in 1979. Voor haar komische vertolking in ¡El que no corre... vuela!, ontving Velasco een Zilveren Godin Award (Diosa de Plata). (1982). Naast optredens op het toneel bracht ze opnames uit, waaronder *La mejor cantante de todas las grabadoras* in 1971 en *De chile, de dulce y de manteca* in 1982. Ze regisseerde haar eerste film, *El coyote emplumado*, in 1983 en verscheen vervolgens in de televisieserie *Ay María, qué puntería* in 1998. Velasco trouwde in de vroege jaren '60 met Julián de Meriche; ze hadden twee kinderen, Iván Lipkies en Ivette Eugenia Lipkies (Goretti Lipkies). Ze overleed op 1 mei 2015 in Mexico-Stad aan maagkanker.

Maria Möller, comédienne (Zweden)
Geverifieerd Onopgeëist
Zweden

Maria Möller

Maria Möller, geboren op 29 oktober 1965 in Skellefteå en opgegroeid in Hednäs nabij Fällfors, Västerbotten, is een veelzijdige Zweedse performer. Ze staat bekend als komediant, actrice, zangeres en imitator. Haar carrière begon in 1984 met een rol in Henning Mankell's toneelstuk 'De Prins en de Bedelaar' bij Västerbottensteatern, waar ze tot 1988 bleef. Daarna werkte ze zes jaar lang bij Kronobergsteatern in Växjö. Möller’s achtergrond omvat uitgebreide ervaring achter de schermen, met werk als podiumassistent, tourmanager, prompt en rekwisietenmeester. Möller heeft een sterke muzikale basis als klassiek opgeleide mezzosopraan en soliste. Talrijke muziekvoorstellingen hebben haar door de jaren heen opgenomen, waaronder 'Kristina från Duvemåla', 'The Sound of Music', 'Songs for a New World' en 'Chess', plus sporadische optredens bij het Circus Stockholm. Haar zangkunsten strekken zich uit over diverse genres, van opera tot rock. Ze nam deel aan de komische toneelproductie 'R.E.A.' in 2005 en ook in 2006 bij Hamburger Börs. Ze verscheen bovendien in een kleine rol als Fins personage in de film 'Populärmusik från Vittula'. Opmerkelijk is dat haar imitaties van Zweedse beroemdheden in 2005 op het zangprogramma 'Allsång på Skansen' haar aanzienlijke erkenning opleverden; ze imiteert regelmatig figuren zoals Koningin Silvia, Carola Häggkvist en Björk. Möller blijft betrokken bij uiteenlopende optredens. In 2015 toerde ze met de show 'Midvinter', in samenwerking met muzikanten Michael Blomqvist, Fredrik Landh en Pär Hermansson. Deze show combineert persoonlijke muzikale interpretaties, imitatie en komische elementen. Ze heeft ook op de Mappie-gala opgetreden, die in februari 2015 live werd uitgezonden op TV4 Play. In 2006 presenteerde ze een aflevering van het Sveriges Radio programma 'Sommar i P1'. Haar betrokkenheid strekt zich uit tot het theater, waaronder werk met de Gothenburg Opera en het Gothenburg City Theatre.

María Rosa Fugazot (1942–2026), comédienne (Argentinië)
Geverifieerd Onopgeëist
Argentinië

María Rosa Fugazot

María Rosa Fugazot was een Argentijnse actrice, komiek, zangeres en vedette. Ze werd geboren op 20 december 1942 in Vicente López, Buenos Aires, als dochter van María Esther Gamas, een actrice en vedette, en Roberto Fugazot, een Uruguayaans-geborene zanger en acteur. De achtergrond van haar ouders in de entertainmentindustrie heeft waarschijnlijk haar eigen carrièrepad beïnvloed. Fugazot begon haar professionele leven op jonge leeftijd, debuteerde op 15-jarige leeftijd in het theater en werkte aanvankelijk in de komedie. Ze was ook zangeres voor Eddie Pequenino's orkest en begeleidde Frank Sinatra Jr. en Tony Dorsey. Haar eerste filmoptredens omvatten een kleine rol in *Las locas del conventillo* in 1966. Ze verwierf bredere erkenning door in 1967 deel te nemen aan de cast van *Operación Ja-Já*, waarbij ze samenwerkte met andere comedians. Gedurende haar carrière verscheen ze vaak samen met Alberto Olmedo, Jorge Porcel, Susana Giménez en Julio de Grazia, en speelde ze in films en televisieprogramma's. Fugazot’s toneelwerk omvatte optredens in toneelstukken zoals *El jardín de los cerezos*, *La pulga en la oreja* en *Chicago*. Ze speelde ook de hoofdrol in *Las comedias de Darío Vittori* in 1989, en vertolkte Bernarda Alba in *La casa de Bernarda Alba* in 2014. In 2012 nam ze deel aan het album *Así es mi amor* van haar zoon Javier Caumont, en droeg bij aan een lied dat in 2013 een Diploma van Uitmuntendheid won op het International Song Festival in Californië. Haar laatste filmrol was in een comedy-drama uit 2023 met Luis Brandoni, Majo Cabrera, Silvia Kutika, Enrique Piñeyro en Robert De Niro, gecreëerd door Gastón Duprat en Mariano Cohn. Deze film onderzocht thema's als culturele botsingen, generatieverschillen en leren om zelfstandig te leven. Fugazot’s persoonlijke leven omvatte een huwelijk met acteur César Bertrand van 1970 tot aan zijn dood in 2008. Ze had twee zonen: Javier Caumont, een zanger, en René Bertrand, een acteur en regisseur die in juni 2025 overleed. Haar overlijden zondagavond in haar huis in Palermo, Buenos Aires, markeerde het einde van een carrière die meer dan zes decennia omvatte en liet haar achter als een geliefde en veelzijdige figuur in de Argentijnse entertainmentindustrie.

Maria Victoria Cervantes, comédienne (Mexico)
Geverifieerd Onopgeëist
Mexico

Maria Victoria Cervantes

Maria Victoria Cervantes is een Mexicaanse actrice, komiek en zangeres. Geboren als Maria Victoria Gutiérrez Cervantes in Guadalajara, Jalisco op 26 februari 1923, komt ze uit een gezin dat extreme armoede kende, waardoor ze al op jonge leeftijd moest werken. Haar ouders waren Leovigildo Gutiérrez Peña en Maura Cervantes Prieto, en ze had vijf broers en zussen: Julio, Martín, José, Esperanza en Elvira. Rond 1940 begon ze op te treden als zangeres in carpas, theaters en cabarets, waarmee een carrière van start ging die 73 jaar zou omvatten, ongeveer van 1940 tot 2013. Beginnend in 1943 met haar acteerdebuut in *Canto a las Américas*, steeg Cervantes snel op naar erkenning en speelde ze een belangrijke rol binnen het Gouden Tijdperk van de Mexicaanse Cinema van 1951 tot 1956. Tussen 1951 en 1954 verscheen ze in verschillende films, waaronder *Mujeres de teatro* (1951), *Por qué peca la mujer* (1952), *Del rancho a la televisión* (1953) en *Al son del charlestón* (1954). Haar muziekcarrière floreerde naast haar acteerkunst, gespecialiseerd in bolero- en popmuziekgenres. Ze bracht 16 studioalbums, 15 EP's en 39 singles uit, met populaire nummers zoals "Cuidadito, cuidadito," "Así así" en "Como un perro." Vanwege haar teksten, jurken en zangstijl ondervond ze censuur van de Decency League. Bekend als “La Sirena de México” vanwege haar stijl en uiterlijk, wordt Cervantes ook erkend voor haar rol als Inocencia de la Concepción in de *La criada bien criada*-franchise, beginnend rond 1963. Ze verscheen in deze franchise zowel op film als televisie, waaronder de televisieserie van 1963 tot 1980. Haar carrière omvatte optredens in talrijke televisieshows zoals *Domingos Herdez*, *Enigma* en *La criada bien criada*. Ze had in 1951 een dochter, María Esther “Teté” Gómez, en trouwde later in 1957 met Rubén Zepeda Novelo, met wie ze twee zonen kreeg, Alejandro en Rubén Zepeda Cervantes. Ze won twee Diosa de Plata-prijzen: één in 1981 voor Beste Actrice in een Komedie en een speciale prijs in 2006 voor haar carrière. Een gedenkmonument is opgericht voor het Teatro Blanquita.

Marie Dainton (1881–1938), comédienne (Verenigd Koninkrijk) – Sketchcomedy, Imitaties
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigd Koninkrijk

Marie Dainton

Marie Dainton was een Britse actrice, zangeres en imitator die publiek vermaakte van de late Victoriaanse tot de Edwardiaanse tijdperken. Geboren in Rusland in 1881 en levend tot 1938, vestigde ze zich in de Londense muziekzalen. Haar theatercarrière begon op 24 maart 1894 bij York Theatre Royal, waar ze Roodkapje speelde. Kort daarna maakte ze haar eerste optreden in Londen op 6 augustus 1894 bij de Metropolitan muziekzaal en verwierf snel erkenning voor haar vermogen om theatrale persoonlijkheden na te bootsen; dit werd een kenmerkend aspect van haar optredens. Ze toerde uitgebreid, waaronder rollen als Flo in *Buttercup* en Daisy in 1895 en als Fifi in *The Belle of New York*, wat leidde tot tournees in Oostenrijk. Daintons komische stijl was gecentreerd rond imitatie, waarbij ze leunde op stem en manier van doen in plaats van make-up. Ze werd beschreven als een "knappe imitator van toneelsterren," en haar act omvatte nabootsingen van figuren zoals Maude Adams in *Wat elke vrouw weet*, Anna Held, Irene Franklin, Bert Williams en Mrs. Leslie Carter. Rond juni 1899 behaalde ze aanzienlijk succes in het Avenue Theatre met *Pot Pourri*, waarmee ze haar reputatie verder consolideerde. Haar optredens ontvingen vaak positieve recensies; zo prees *The Indianapolis Star* op 23 november 1909 haar act als een van de beste van het seizoen, waarbij werd opgemerkt dat ze geen sensationele hoofdattractie was. Ze maakte ook grammofoonopnames in 1902 voor Gramophone & Typewriter Co Ltd en Pathé, waaronder liedjes als "The à la Girl," "Sweet Little Sing-Sing" en "Mandie of Ohio." Dainton toerde uitgebreid en verscheen in New York in het Casino Theatre (1900) en Apollo Theatre (1901), en opnieuw in 1909, waarbij ze variétévoorstellingen gaf in New York en Indianapolis. Gedurende haar carrière verscheen Dainton in talrijke producties. Daartoe behoorden *The House that Jack Built* (december 1894), *Puss in Boots* (1898), *A Chinese Honeymoon* (1902) waarin ze Mrs. Pineapple speelde, en *Peggy Machree* (1904). Ze speelde ook in toneelstukken zoals *The Girl Behind the Counter* (1906) en was betrokken bij de Music Hall War van 1907. Haar latere optredens op het toneel omvatten rollen in *Society Ltd* (1920), *Riverside Nights* (1926), *The Eternal Flame* (1929), *Getting George Married* (1930) en *The Werewolf* (1932). Dainton’s optredens maakten vaak deel uit van grotere variétévoorstellingen, waarbij ze het podium deelde met acts zoals Arthur Dunn en Marie Glasier die “The Messenger Boy” uitvoerden, Witt’s “Girls From Melody Lane,” en het sketch van Mr. and Mrs. Erwin Connelly "Sweethearts," evenals Winona Winters die liederen, imitaties en ventriloquie vertoonde.

Marie Dressler (1868–1934), comédienne (Canada)
Geverifieerd Onopgeëist
Canada

Marie Dressler

Leila Marie Koerber, artiestennaam Marie Dressler, was een Canadees actrice voor zowel podium als scherm, evenals scriptredacteur, schrijver en komiek. Ze genoot van een wijdverspreide populariteit in Hollywood tijdens de vroege stilfilmjaren en Gedurende het hele Depressie tijdperk.