Chuck - rysunkowy komik GiggleTime opowiadający dowcipy
GiggleTime na Androida
Za darmo w Google Play
Pobierz aplikację
GiggleTime - dowcipy, komicy i występy komediowe GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy Występy komediowe Komicy z największą liczbą obserwujących O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt Dodaj komika
Pobierz aplikację
Obserwuj nas

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Zaczyna się na H Zweryfikowane Wyczyść wszystko
Wyświetlono 49-60 z 76 komików
Henri Salvador (1917–2008), komik (Francja)
Zweryfikowane Nieodebrane
Francja

Henri Salvador

Henri Salvador, urodzony jako Henri Gabriel Salvador 18 lipca 1917 roku w Cayenne, we Francuskiej Gujanie, był wszechstronnym francuskim artystą. Jego rodzice, Clovis i Antonine Paterne, pochodzili z Gwadelupy, a on miał brata o imieniu André i siostrę o imieniu Alice. Rodzina przeniosła się do Paryża, gdy miał dwanaście lat. Rozpoczął karierę w latach 30. XX wieku jako gitarzysta akompaniujący innym śpiewakom, ucząc się naśladując nagrania Django Reinhardt. Salvador później współpracował z Reinharteem w latach 40., co świadczyło o jego wczesnej muzycznej wszechstronności. Kariera Salvadora obejmowała śpiew, taniec i komedię, początkowo z Rayem Venturą i His Collegians. Około 1948 roku przeszedł na ścieżkę wokalisty, występując w filmach takich jak Nous irons à Paris (1949), Nous irons à Monte-Carlo (1950) i Mademoiselle s'amuse (1948). Nagrywał piosenki napisane przez Borisa Viana, aranżowane przez Quincy’ego Jonesa, a w 1957 roku nawet eksperymentował z francuskim rock and rollem pod pseudonimem Henry Cording. W latach 50. do 70. XX wieku pisał, produkował i wykonywał humorystyczne i popularne piosenki, znany ze swojego stylu croonera i gładkiego głosu, a także opanował wiele instrumentów muzycznych. Salvador prowadził kilka popularnych programów telewizyjnych typu variety w latach 60. i odniósł sukces z „Zorro est arrivé” w 1964 roku. Uznawany jest również za swój charakterystyczny śmiech, który często pojawiał się w jego muzyce. Jego piosenka „Dans mon île” (1957) wywarła znaczący wpływ na sformułowanie bossa novy przez Antônio Carlosa Jobima. W 1989 roku podkładał głos Sebastianowi, krabowi, we francuskiej wersji dubbingowej filmu Mała Syrenka . Podczas swojej siedmiodziestoletniej kariery otrzymał liczne wyróżnienia, w tym brazylijski Order Zasługi Kultury w 2005 roku i został mianowany komandorem Legii Honorowej oraz Narodowego Orderu Zasług Republiki Francuskiej. Zmarł 13 lutego 2008 roku w Paryżu w wyniku pęknięcia tętniaka i został pochowany na cmentarzu Père-Lachaise.

Henry Normal, komik (Wielka Brytania)
Zweryfikowane Nieodebrane
24 lis 2026 Wielka Brytania

Henry Normal

Henry Normal, angielski pisarz, poeta oraz producent filmowy i telewizyjny, założył Festiwal Poezji w Manchesterze i współtworzył Festiwal Poezji w Nottingham. W czerwcu 2017 otrzymał specjalny BAFTA za swoje usługi dla telewizji. W 1999 roku założył Baby Cow Productions ze Stevem Cooganem i pozostał dyrektorem zarządzającym do czasu przejścia na emeryturę w 2016 roku.

Heo Kyeong- hwan, komik (Korea, Południe) – Komedia skeczowa
Zweryfikowane Nieodebrane
Korea, Południe

Heo Kyeong- hwan

Heo Kyung- hwan jest komediantem południowokoreańskim, który po raz pierwszy pojawił się na skeczu koncertu Gag, stając się powszechnie uznawany za swoje rutyny "Four Men", "Seul Mate" i "Godność Beggar". Brał również udział w takich programach jak "Warunek ludzki" i "Mamma Mia". W dniu 4 lutego 2016 roku ogłosił podpisanie umowy z Cube Entertainment i dołączył do Think Entertainment w lutym 2022 roku.

Herbert Hisel (1927–1982), komik (Niemcy)
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Herbert Hisel

Herbert Hisel, urodzony 22 czerwca 1927 roku w Norymberdze, był znanym bawarskim humorystą z regionu Frankonii. Uważany jest za „ojca” frankońskiego humoru i odniósł znaczny sukces w latach 60. i 70. XX wieku. Przed rozpoczęciem kariery komediowej pracował krótko jako kierowca autobusu po wojnie, a następnie studiował inżynierię mechaniczną. W latach 1953–1961 był zatrudniony jako szef działu w Grundig AG. Jego komediowa podróż rozpoczęła się w 1953 roku od występów amatorskich na imprezach firmowych i świątecznych, festiwalach oraz w namiotach piwnych. Jego pierwszy publiczny występ jako Büttenredner (głoszący z podium) miał miejsce tego samego roku w Karnevalsgesellschaft Rheinländer-Vereinigung w Norymberdze. Szybko zyskał uznanie dzięki swoim występom na Norymberskim Festiwalu Ludowym i w Fürth Geismannsaal. W 1961 roku opuścił swoje stanowisko w Grundig, aby zostać profesjonalnym komikiem, co stanowiło znaczącą zmianę w jego karierze. Jego styl komediowy opisuje się jako suchy, czasami surowy, ale szczery frankoński humor, często zawierający jego charakterystyczne zdanie „Jou werkli.” Hisel wydał swój pierwszy singiel, 'Jahrgang 22,' w 1963 roku, który stał się hitem i zapewnił mu osiem złotych płyt za sprzedaż po 50 000 egzemplarzy każdego z nich. Okładki płyt projektowano w kolorach frankońskiej Rechen (tradycyjnej deski do liczenia). Wystąpił w piętnastu filmach, począwszy od 1967 roku, w tym w kilku komediach erotycznych. Od 1961 do 1966 roku pełnił funkcję prezesa 'Nürnberger Trichter Karnevalsgesellschaft e. V. 1909' i był Faschingsprinzem 'Herbertla I.' w 1966 roku. Z powodu znacznych zaległości podatkowych, bliskich miliona marek, uciekł do Kanady w 1975 roku, gdzie występował przed publicznością niemieckojęzyczną. Zmarł na zawał serca 21 września 1982 roku w pobliżu Toronto w Kanadzie, po wypadku samochodowym. W 2008 roku w Norymberdze postawiono pomnik ku jego pamięci, a w 2016 roku nazwano ulicę jego imieniem, Herbert-Hisel-Weg.

Herbert Prikopa (1935–2015), komik (Austria) – Kabaret
Zweryfikowane Nieodebrane
Austria

Herbert Prikopa

Herbert Prikopa, austriacki wszechstronny artysta, urodził się w Wiedniu 30 listopada 1935 roku. Zmarł w Wiedniu 8 grudnia 2015 roku w wieku 80 lat i został pochowany na Centralnym Cmentarzu w Wiedniu. Od początku swojej kariery zawodowej pełnił wiele funkcji, w tym prowadził programy telewizyjne, był dyrygentem, śpiewakiem operowym (tenorem), aktorem, kompozytorem, pisarzem, pianiście i wykonawcą kabaretowym. Jego wczesna edukacja muzyczna rozpoczęła się lekcjami pianina w wieku pięciu lat, po czym podjął studia z zakresu harmonii, kontrapunktu, kompozycji i dyrygentury. Kariera Prikopy rozpoczęła się w wiedeńskim Volksoper, gdzie w 1954 roku, w wieku 19 lat, został najmłodszym powtórkowaczem. Pracował również jako asystent reżysera w balecie Wiedeńskiej Opery Państwowej. W 1957 roku przeszedł na kontrakt solowy w Volksoper, przejmując komiczne role od Fitz Krenna. W tym okresie wystąpił w licznych filmach, takich jak 'Die Lindenwirtin vom Donaustrand' i 'Sissi – Fateful Years of an Empress'. Współpracował również z Karlem Farkasem i Gerhardem Bronnerem przy kabarecie 'Jahresrückblick' z 1967 roku, oraz był członkiem 'Bezimiennego Zespołu' Gerharda Bronnera występującego w 'Brettl vorm Klavier'. Od 1988 do 2009 roku był częścią radiowego kabaretu 'Der Guglhupf'. Pojawił się również w kilku serialach telewizyjnych, takich jak 'Der alte Richter' (1969–1970) i ‘Die Abenteuer des braven Soldaten Schwejk’ (1972–1976). Poza działalnością sceniczną, Prikopa prowadził w latach 80. program dla dzieci 'Auch Spaß muss sein' w ORF, występując jako Herbert „Happi” Prikopa. Reżyserował muzykę i dyrygował koncertem Johann Strauss Gala w sezonach od 1998/1999 do 2007/2008. Austria uhonorowała jego wpływ na kulturę, przyznając mu Odznakę Zasług dla Republiki Austrii w 1986 roku; Wiedeń później wręczył mu Złotą Odznakę Zasług dla Miasta w 2011 roku. Tytuł profesora otrzymał 21 marca 2005 roku. Szabó-Knotik i Erich Kunz. Z sentymentem wspomina się go za pracę nad 'Auch Spaß muss sein', na którą nadal odwołują się ci, którzy z nią zetknęli się.

Herlene Budol, komiczka (Filipiny)
Zweryfikowane Nieodebrane
Filipiny

Herlene Budol

Herlene Budol, obywatelka Filipin, jest wszechstronną artystką urodzoną 23 sierpnia 1999 roku. Obecnie ma 27 lat i identyfikuje się jako modelka, komiczka, aktorka oraz zwyciężczyni konkursów piękności. Jest powszechnie znana pod kilkoma pseudonimami, w tym „Hipon Girl” (Dziewczyna Krewetka), „Magandang Dilag” i „Binibining Marikit”, a także warianty takie jak Herlene „Hipon Girl” Budol i Hipon Girl Herlene. Kariera Budol zyskała znaczącą uwagę dzięki jej pracy w filipińskim programie rozrywkowo-zabawowym Wowowin, gdzie współprowadziła z Willie Revillame. On uczynił ją stałą współprowadzącą, dostrzegając jej talent i poczucie humoru. W 2023 roku Janine Gutierrez była częścią obsady filipińskiego serialu komediowego, One of the Baes. Do jej dorobku aktorskiego należą role takie jak Jenny w Magpakailanman (2019) i Sandy Escudero w Madrasta. W 2023 roku przyjęła swoją pierwszą rolę główną w Magandang Dilag, wcielając się zarówno w Georginę, jak i Gretchen. Dołączyła również do obsady Black Rider jako Marikit ‘Pretty’ Calaguas. Jej wszechstronność jest dodatkowo potwierdzona zaangażowaniem w konkursy piękności; Budol zdobył tytuł Binibining Angono w Sining w 2017 roku. Była pierwszą wicemiss Binibining Pilipinas 2022, zdobywając siedem specjalnych nagród. Początkowo wyznaczona do reprezentowania Filipin na Miss Planet International 2022, ostatecznie wycofała się z konkursu. W 2023 roku zdobyła tytuł Miss Philippines Tourism na Miss Grand Philippines. W 2022 roku Budol ukończyła studia licencjackie z zakresu zarządzania turystyką; podjęła również działania w branży rozrywkowej i pageantów. Wilbert Tolentino zarządzał jej karierą od lutego 2022 do lipca 2023.

Herman Bing (1889–1947), komik (Niemcy)
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Herman Bing

Herman Bing, urodzony 30 marca 1889 roku we Frankfurcie nad Menem w Niemczech, był niemiecko-amerykańskim aktorem charakterystycznym i komikiem. Jego ojciec, Max Bing, był barytonem operowym, a on miał dwóch braci, którzy również byli aktorami: Gusa Binga i Rudolfa Binga. Kariera Binga rozpoczęła się w wieku 16 lat, występując w cyrkach i teatrach warietyjnych, co świadczyło o jego talentach komediowych. Otrzymał wykształcenie muzyczne w Niemczech i pracował jako klaun cyrkowy. Przed przeprowadzką do Ameryki pełnił funkcję szefa produkcji dla kilku niemieckich filmów, pracując jako line producer, a także scenarzysta i asystent reżysera. Bing wyemigrował do Ameryki w 1923 roku i w 1926 roku został przyprowadzony do Hollywood przez Friedricha Wilhelma Murnaua jako część delegacji. Ściśle współpracował z Murnau, służąc jako tłumacz i asystent reżysera przy filmach takich jak 'Wschód' (1927). Po śmierci Murnaua Bing coraz częściej zaczął występować w filmach, pojawiając się w ponad stu filmach w Hollywood od późnych lat 20. do połowy lat 40. Pracował pod kierownictwem Johna Forda i Franka Borzage’a. Debiut aktorski miał w 1921 roku w filmie "Ciska Barna, die Zigeunerin," i wystąpił w wielu innych filmach, często bez uznania, co daje ponad 120 występów. Znaczące role to role drugoplanowe w takich filmach jak 'Zew dzikiej przyrody' (1935), 'Czerwogłowe paradują' (1935), 'Ósma żona niebieskiego brodacza' (1938), 'Wielki walc' (1938), 'Gorzki miód' (1940) i 'Gdzie idziemy dalej?' (1945). Bing zasłynął dzicymi oczami i gęstym niemieckim akcentem, szczególnie dzięki wywijaniu „r”, co uczyniło go popularnym aktorem charakterystycznym. Często obsadzano go w komediach jako obcokrajowca, podobnie jak Fritza Felda. W 1941 roku użyczył głosu Dyrektorowi Cyрку w filmie Disneya "Dumbo". Jednak jego kariera uległa znacznemu pogorszeniu po 1941 roku z powodu niechęci do wszystkiego, co niemieckie, po II wojnie światowej; liczba występów malała z powodu braku popytu na komiczne przedstawienia Niemców. W połowie lat 40. XX wieku miał trudności ze znalezieniem pracy w Hollywood i coraz bardziej popadał w depresję. Bing popełnił samobójstwo 9 stycznia 1947 roku w Hollywood, w Kalifornii, strzelając sobie do głowy. Pojawiały się spekulacje, że brak możliwości przyczynił się do jego śmierci.

Hermann Tertsch, komik (Hiszpania)
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Hermann Tertsch

Hermann Tertsch, urodzony w Madrycie 9 kwietnia 1958 roku, jest hiszpańskim dziennikarzem, prawnikiem i posłem do Parlamentu Europejskiego (MEP). Jego pełne imię to Hermann Leopold Tertsch del Valle-Lersundi. Posiada obywatelstwo hiszpańskie i obecnie reprezentuje Hiszpanię w Parlamencie Europejskim jako część politycznej koalicji Patriots for Europe, powiązanej z partią Vox. Kariera Tertsch’a rozpoczęła się w rodzinnej agencji ekonomicznych wiadomości, Hiszpańskiej Agencji Ekonomicznych Wiadomości. Następnie pracował jako korespondent dla Agencia EFE w Wiedniu, począwszy od 1982 roku, relacjonując wydarzenia z Europy Środkowej i Wschodniej. Od 1983 roku kontynuował pracę jako korespondent dla El País, najpierw w Bonn, a później w Warszawie. Wczesnych latach 90. relacjonował wojny na Bałkanach jako specjalny wysłannik, przyjmując stanowisko anty-serbskie. W latach 1993–1996 pełnił funkcję zastępcy dyrektora El País i kierownika działu opinii. Współpracował również z programami radiowymi na Cadena SER, Radio Nacional de España i Onda Cero w latach 2004–2015 oraz występował jako komentator polityczny w programie 'Madrid opina' na Telemadrid od 2006 roku. Tertsch opuścił El País w 2007 roku z powodu różnic zdań dotyczących kierunku redakcyjnego i następnie pracował jako felietonista polityczny dla ABC do 2019 roku. Prowadził poranne audycje ‘Diario de la noche’ na Telemadrid od 2008 do 2010 roku. W kwietniu 2019 roku został wybrany na eurodeputowanego z listy Vox, a następnie ponownie w czerwcu 2024 roku. Jest członkiem Komisji Spraw Zagranicznych (AFET) oraz Delegacji do Wspólnego Parlamentarnego Komitetu UE-Meksyk (D-MX). W 1989 roku Tertsch otrzymał nagrodę dziennikarską im. Cirilo Rodríguez. Republika Węgier uhonorowała go Złotym Krzyżem Zasługi w 2019 roku, a następnie w 2022 roku nadano mu Order Zasługi Polski. Współpracował również z La vuelta al mundo de Veo7 i El cascabel na 13tv oraz Sin Complejos na EsRadio. Plotka z 2003 roku sugerowała, że Tertsch wywołał atak na siebie w barze w Madrycie, Toni2, rzekomo będąc pijany. Plotka eskalowała, fałszywie obarczając winą ówczesnego premiera Zapatero i Wyoming za ten incydent. Esperanza Aguirre publicznie skomentowała sytuację, nawiązując do bicia i oskarżeń. Tertsch był zamieszany w bójkę w barze w grudniu 2009 roku, odnosząc obrażenia, które doprowadziły do jego odejścia z 'Diario de la noche'. Opisano go jako ‘personajillo blanquito importado’ (małego białego importowanego charakterka).

Herr Seele, komik (Belgia) – Surrealistyczny i absurdalny
Zweryfikowane Nieodebrane
Belgia

Herr Seele

Peter Van Heirseele, znany zawodowo jako Herr Seele, to wszechstronny flamandzki artysta urodzony 13 kwietnia 1959 roku w Torhout w Belgii. Uznawany jest za rysownika, autora, aktora i kolekcjonera fortepianów. Jego pochodzenie rodzinne charakteryzuje się wpływami artystycznymi; jego ojciec, Georges, pracował jako urzędnik biurowy, a matka, Odette Pannecoucke, była zawodową malarką, a babcia ze strony matki, Valerie Haesaert, zyskała uznanie za swoje amatorskie umiejętności malarskie. Ma starszego brata, Hansa, oraz młodszą siostrę, Mieke. Artystyczna podróż Herr Seele rozpoczęła się formalnym szkoleniem w Sint-Jozefsinstituut w Torhout, a następnie kontynuowała na Akademii Sztuk Pięknych w Gandawie od 1973 roku, początkowo studiując sztuki piękne, by później skupić się na rzeźbie. Dalej poszerzył swoje umiejętności, kształcąc się jako stroikarz i renowator fortepianów w Ystrad Mynach School w Walii (1975-1977) oraz ukończył roczny kurs renowacji we Florencji, we Włoszech. To doświadczenie wpływa na jego pasję do zbierania historycznych fortepianów; posiada ponad 200 instrumentów z epoki, uważanych za jedną z najważniejszych kolekcji na świecie, przechowywaną w Ostendzie. Jest również muzykologiem specjalizującym się w fortepianach XIX wieku. Jest najbardziej znany z tworzenia absurdalnego komiksu 'Cowboy Henk' z Kamagurką, który zadebiutował w 1981 roku i ukazywał się w magazynie HUMO do października 2011 roku. Podczas krótkiej przerwy (2011-2013) stworzył serię komiksową 'Dikke Billie Walter'. Od wiosny 2013 roku 'Cowboy Henk' powrócił do HUMO. Komiks został przetłumaczony i opublikowany międzynarodowo, w tym w Holandii, Niemczech, Skandynawii i Stanach Zjednoczonych. Komediowe współprace Herr Seele’a z Kamagurką wykraczają poza komiks; od 1981 roku wspólnie tworzyli coroczny spektakl teatralny i prowadzili audycję radiową 'Studio Kafka'. Zagrał również w 20-odcinkowym serialu telewizyjnym 'Kamagurka en Herr Seele', napisanym przez obydwu (1985-1986). Jego występy telewizyjne rozpoczęły się w 1983 roku od 'Sfeervol Bullshitten', a później pojawił się w programach takich jak 'Johnnywood', 'Wees Blij Met Wat Je Hebt', 'Lava' i 'Bob & George'. W 2019 roku poślubił pisarkę Katię Belloy.

Hervé Villechaize (1943–1993), komik (Francja)
Zweryfikowane Nieodebrane
Francja

Hervé Villechaize

Hervé Jean-Pierre Villechaize, urodzony 23 kwietnia 1943 roku w Paryżu, był francuskim aktorem. Jego rodzicami byli Evelyn Recchionni i André Villechaize; jego ojciec był chirurgiem, który próbował znaleźć lekarstwo na karłowatość Hervégo, prawdopodobnie spowodowane zaburzeniem endokrynologicznym. Urodził się podczas niemieckiej okupacji Paryża, miał pochodzenie niemieckie i trzech braci: Philippe, Patrick i Jean-Paul. Jest również wujem dziennikarza i prezentera telewizyjnego Thomasa Villechaize. Początkowo Villechaize podjął studia artystyczne. W 1959 roku uczęszczał do École des Beaux-Arts, a w 1961 roku jego prace zostały wystawione w Muzeum Paryża. W wieku 21 lat przeniósł się w 1964 roku do Nowego Jorku, aby kontynuować malarstwo i fotografię, osiadając w dzielnicy artystycznej. Uczył się angielskiego oglądając telewizję i pracował jako artysta, malarz i fotograf, a także pozował do zdjęć dla National Lampoon . Pojawiał się w produkcjach Off-Broadwayu i pracował jako asystent dopisywania komiksów dla Harvey Comics w latach 1971–1973, w tym tytułów takich jak Casper i Richie Rich . Debiut filmowy miał w 1966 roku we francusko-amerykańskim filmie Chappaqua . Villechaize zyskał międzynarodowe uznanie dzięki roli Nicka Nacka w filmie Jamesa Bonda z 1974 roku, Złoty pistolet , a później jako Tattoo w amerykańskim serialu telewizyjnym Wyspa Fantazji od 1977 do 1983 roku, występując w 131 z 155 odcinków. Od 1977 roku podkładał głos nogom Osala Skarpetki w serialu Sesamkowy Zakątek . Jego kariera obejmowała role w filmach Samoloty II: Misja na śmierć i życie (1982), Człowiek z ognia oraz Zakazana Strefa . Spór płacowy doprowadził do zwolnienia go z serialu Wyspa Fantazji w 1983 roku. Pojawił się pośmiertnie w reklamie Heineken Jamesa Bonda z 2015 roku, a jego ostatni występ telewizyjny miał miejsce w programie The Ben Stiller Show jesienią 1992 roku. Hervé Villechaize popełnił samobójstwo 4 września 1993 roku w Hollywood w Kalifornii w wieku 50 lat; jego prochy zostały rozsypane nad zatoką Point Fermin.