Chuck - de tekenfilmkomiek van GiggleTime die moppen vertelt
GiggleTime voor Android
Gratis in Google Play
Download de app
GiggleTime - moppen, komieken en comedyshows GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Comedyshows Meest gevolgde comedians Over Veelgestelde vragen Contact Comedian toevoegen
Download de app
Volg ons

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Begint met H Geverifieerd Alles wissen
49-60 van 76 comedians
Henri Salvador (1917–2008), comedian (Frankrijk)
Geverifieerd Onopgeëist
Frankrijk

Henri Salvador

Henri Salvador, geboren als Henri Gabriel Salvador op 18 juli 1917 in Cayenne, Frans-Guyana, was een veelzijdig Frans entertainer. Zijn ouders, Clovis en Antonine Paterne, waren afkomstig uit Guadeloupe, en hij had een broer genaamd André en een zus genaamd Alice. Het gezin verhuisde naar Parijs toen hij twaalf jaar oud was. Hij begon zijn carrière in de jaren dertig als gitarist die andere zangers begeleidde, waarbij hij leerde door de opnames van Django Reinhardt te imiteren. Salvador werkte vervolgens in de jaren veertig met Reinhardt, waarmee hij vroegtijdig muzikale veelzijdigheid toonde. Salvador's carrière omvatte zingen, dansen en comedy, aanvankelijk met Ray Ventura en His Collegians. Hij maakte rond 1948 de overstap naar een zingende carrière, en verscheen in films zoals Nous irons à Paris (1949), Nous irons à Monte-Carlo (1950) en Mademoiselle s'amuse (1948). Hij nam liedjes op geschreven door Boris Vian, gearrangeerd door Quincy Jones, en experimenteerde zelfs met Franse rock and roll in 1957 onder de naam Henry Cording. Gedurende de jaren 50 tot en met de jaren 70 schreef, produceerde en vertolkte hij humoristische en populaire liedjes, bekend om zijn crooner-stijl en zachte stem, en hij beheerste vele muziekinstrumenten. Salvador presenteerde in de jaren zestig verschillende populaire televisievarietyshows en scoorde een hit met “Zorro est arrivé” in 1964. Hij staat ook bekend om zijn kenmerkende lach, die vaak in zijn muziek werd verwerkt. Zijn lied “Dans mon île” (1957) had een aanzienlijke invloed op de formulering van bossa nova door Antônio Carlos Jobim. Hij gaf in 1989 de Franse nasynchronisatie van De Kleine Zeemeermin de stem van Sebastian de krab. Hij ontving talloze onderscheidingen tijdens zijn zeven decennia durende carrière, waaronder de Braziliaanse Orde voor Culturele Verdienste in 2005 en werd benoemd tot commandeur van de Franse Legioen van Eer en de Franse Nationale Orde van Verdienste. Hij overleed op 13 februari 2008 in Parijs als gevolg van een gescheurde aneurysma en werd begraven op de Père-Lachaise Begraafplaats.

Heo Kyeong-hwan, comedian (Korea, Zuid) – Sketchcomedy
Geverifieerd Onopgeëist
Korea, Zuid

Heo Kyeong-hwan

Heo Kyung-hwan is een Zuid-Koreaanse komiek die voor het eerst verscheen op de sketch show Gag Concert, steeds meer erkend voor zijn routines Hij heeft ook deelgenomen aan programma's als The Human Condition en Mamma Mia. Op 4 februari 2016 werd zijn contract bij Cube Entertainment aangekondigd, waarna hij in februari 2022 bij Think Entertainment kwam.

Herbert Hisel (1927–1982), comedian (Duitsland)
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Herbert Hisel

Herbert Hisel, geboren op 22 juni 1927 in Neurenberg, was een vooraanstaande Frankenhumorist. Hij wordt beschouwd als de 'vader' van de Frankenhumor en behaalde aanzienlijk succes van de jaren zestig tot de jaren zeventig. Voordat hij de komedie ging bedrijven, werkte hij kort na de oorlog als buschauffeur en studeerde vervolgens werktuigbouwkunde. Van 1953 tot 1961 was hij werkzaam als afdelingshoofd bij Grundig AG. Zijn komische reis begon in 1953 met optredens voor amateurs op bedrijfs- en kerstfeesten, festivals en bierbussen. Zijn eerste publieke optreden als Büttenredner (taalspreker) vond datzelfde jaar plaats bij de Karnevalsgesellschaft Rheinländer-Vereinigung in Neurenberg. Hij verwierf snel erkenning voor zijn optredens op het Neurenberger Volksfest en de Fürth Geismannsaal. In 1961 verliet hij zijn positie bij Grundig om professioneel komiek te worden, wat een belangrijke omslag betekende in zijn carrière. Zijn humorstijl wordt omschreven als droog, soms hard, maar oprecht Frankenhumor, vaak met zijn kenmerkzinsnede "Jou werkli." Hisel bracht zijn eerste single, 'Jahrgang 22,' in 1963 uit, die een hit werd en leidde tot acht gouden platen voor de verkoop van 50.000 singles. Plaatcovers werden ontworpen in de kleuren van de Franconische Rechen (een traditioneel rekenbord). Hij verscheen in vijftien films vanaf 1967, waaronder enkele seksuele komedies. Van 1961 tot 1966 was hij president van de 'Nürnberger Trichter Karnevalsgesellschaft e. V. 1909' en was hij Faschingsprinz 'Herbertla I.' in 1966. Door aanzienlijke belasting schulden van bijna een miljoen mark vluchtte hij in 1975 naar Canada, waar hij optrad voor Duitstalig publiek. Hij overleed op 21 september 1982 aan een hartaanval nabij Toronto, Canada, na een auto-ongeluk. Een gedenksteen werd in 2008 in Neurenberg opgericht en een straat, Herbert-Hisel-Weg, werd naar hem vernoemd in 2016.

Herbert Prikopa (1935–2015), comedian (Oostenrijk) – Cabaret
Geverifieerd Onopgeëist
Oostenrijk

Herbert Prikopa

Herbert Prikopa, een Oostenrijkse veelzijdig getalenteerde kunstenaar, werd geboren in Wenen op 30 november 1935. Hij overleed in Wenen op 8 december 2015, op de leeftijd van 80 jaar, en werd vervolgens begraven op de Centrale Begraafplaats van Wenen. Van het begin van zijn professionele leven af aan bekleedde hij meerdere rollen, waaronder televisiepresentator, dirigent, tenor-opera zanger, acteur, componist, schrijver, pianist en cabaretier. Zijn vroege muzikale opleiding begon met pianolessen op vijfjarige leeftijd, gevolgd door studies in harmonie, contrapunt, componeren en dirigeerkunst. Prikopa’s carrière begon bij de Weense Volksoper, waar hij op 19-jarige leeftijd in 1954 de jongste répétiteur werd. Hij werkte ook als repetitieleider voor het ballet van de Weense Staatsopera. In 1957 stapte hij over naar een solocontract bij de Volksoper en nam komische rollen over van Fritz Krenn. Gedurende deze periode verscheen hij in talrijke films, waaronder 'Die Lindenwirtin vom Donaustrand' en 'Sissi – Fateful Years of an Empress'. Hij werkte ook samen met Karl Farkas en Gerhard Bronner aan de cabaretvoorstelling 'Jahresrückblick' uit 1967, en was lid van Gerhard Bronners 'Nameless Ensemble' die optrad in 'Brettl vorm Klavier'. Van 1988 tot 2009 maakte hij deel uit van de radio-cabaret 'Der Guglhupf'. Hij verscheen ook in verschillende televisieseries zoals 'Der alte Richter' (1969–1970) en ‘Die Abenteuer des braven Soldaten Schwejk’ (1972–1976). Naast zijn optredens organiseerde Prikopa in de jaren tachtig het kindertelevisieprogramma 'Auch Spaß muss sein' op ORF, waarbij hij verscheen als Herbert “Happi” Prikopa. Hij regisseerde muziek en dirigeerde de Johann Strauss Concert Gala voor de seizoenen 1998/1999 tot en met 2007/2008. Oostenrijk erkende zijn impact op de cultuur door hem in 1986 de Ereteken voor Verdienste aan de Republiek Oostenrijk toe te kennen; Wenen overhandigde hem later in 2011 het Gouden Ereteken voor Verdienste aan de Stad. Hij ontving de titel professor op 21 maart 2005. Szabó-Knotik en Erich Kunz. Hij wordt liefdevol herinnerd om zijn werk aan 'Auch Spaß muss sein', dat nog steeds wordt aangehaald door degenen die ermee in aanraking kwamen.

Herlene Budol, comédienne (Filipijnen)
Geverifieerd Onopgeëist
Filipijnen

Herlene Budol

Herlene Budol, een Filipijnse nationaliteit, is een veelzijdig entertainer geboren op 23 augustus 1999. Momenteel 27 jaar oud, identificeert ze zich als model, komiek, actrice en titelhoudster van schoonheidswedstrijden. Ze staat bekend om verschillende bijnamen, waaronder 'Hipon Girl,' 'Magandang Dilag' en 'Binibining Marikit,' met variaties zoals Herlene ‘Hipon Girl’ Budol en Hipon Girl Herlene ook in veelvuldig gebruik. Budols carrière begon aanzienlijke aandacht te trekken door haar werk op de Filipijnse variétéspelshow Wowowin, waar ze samen met Willie Revillame co-host was. Hij maakte haar tot een vaste co-host, waarbij hij haar talent en humor erkende. In 2023 maakte Janine Gutierrez deel uit van de cast van de Filipijnse televisieserie, One of the Baes. Haar acteerkredieten omvatten rollen zoals Jenny in Magpakailanman (2019) en Sandy Escudero in Madrasta. In 2023 nam ze haar eerste hoofdrol op zich in Magandang Dilag, waarin ze zowel Georgina als Gretchen speelde. Ze sloot zich ook aan bij de cast van Black Rider als Marikit ‘Pretty’ Calaguas. Haar veelzijdigheid blijkt verder uit haar betrokkenheid bij schoonheidswedstrijden; Budol won de titel Binibining Angono in Sining in 2017. Ze was eerste eredames bij Binibining Pilipinas 2022 en won zeven speciale prijzen. Ze was aanvankelijk aangewezen om de Filipijnen te vertegenwoordigen bij Miss Planet International 2022, maar trok zich uiteindelijk terug uit de competitie. In 2023 behaalde ze de titel Miss Philippines Tourism bij Miss Grand Philippines. In 2022 behaalde Budol een Bachelor of Science in Toerismebeheer; ze zette zich ook in voor projecten binnen entertainment en schoonheidswedstrijden. Wilbert Tolentino beheerde haar carrière van februari 2022 tot juli 2023.

Herman Bing (1889–1947), comedian (Duitsland)
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Herman Bing

Herman Bing, geboren op 30 maart 1889 in Frankfurt am Main, Duitsland, was een Duits-Amerikaanse karakteracteur en komiek. Zijn vader, Max Bing, was een opera bariton, en hij had twee broers die ook acteurs waren, Gus Bing en Rudolf Bing. Bings vroege carrière begon op 16-jarige leeftijd met optredens in circussen en variététheaters, waarbij hij zijn komische talent demonstreerde. Hij ontving een muzikale opleiding in Duitsland en werkte als circusclown. Voordat hij naar Amerika verhuisde, was hij productieleider voor verschillende Duitse films, waarbij hij als line producer en ook als scenarioschrijver en assistent-regisseur werkte. Bing emigreerde in 1923 naar Amerika en werd in 1926 door Friedrich Wilhelm Murnau naar Hollywood gebracht als onderdeel van een delegatie. Hij werkte nauw samen met Murnau, als tolk en assistent-regisseur bij films zoals 'Sunrise' (1927). Na Murnau’s dood begon Bing steeds vaker te acteren, en verscheen in meer dan honderd films in Hollywood van het einde van de jaren twintig tot halverwege de jaren veertig. Hij werkte onder regisseurs John Ford en Frank Borzage. Zijn filmdebuut was in 1921 met "Ciska Barna, die Zigeunerin," en hij verscheen in tal van andere films, vaak zonder vermelding, wat resulteerde in meer dan 120 optredens. Opmerkelijke rollen waren bijrollen in films zoals 'The Call of the Wild' (1935), 'Redheads on Parade' (1935), 'Bluebeard's Eighth Wife' (1938), 'The Great Waltz' (1938), 'Bitter Sweet' (1940) en 'Where Do We Go from Here?' (1945). Bing werd bekend om zijn wijd opengestelde ogen en dikke Duitse accent, met name zijn gerolde ‘r,’ wat hem tot een populaire karakteracteur maakte. Hij werd vaak gecast in komedies als buitenlander, vergelijkbaar met Fritz Feld. In 1941 sprak hij de Ringmeester in Disney's "Dumbo" in. Echter, zijn carrière leed aanzienlijk na 1941 door de onpopulaire status van Duitse zaken na de Tweede Wereldoorlog; optredens namen af door het gebrek aan vraag naar komische vertolkingen van Duitsers. Hij had moeite om werk te vinden in Hollywood in de midden jaren '40 en raakte steeds meer depressief. Bing pleegde zelfmoord op 9 januari 1947 in Hollywood, Californië, door een zelf toegebracht schotwond. Er werd gespeculeerd dat een gebrek aan kansen had bijgedragen aan zijn dood.

Hermann Tertsch, comedian (Spanje)
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

Hermann Tertsch

Hermann Tertsch, geboren in Madrid op 9 april 1958, is een Spaanse journalist, advocaat en lid van het Europees Parlement (MEP). Zijn volledige naam is Hermann Leopold Tertsch del Valle-Lersundi. Hij bezit de Spaanse nationaliteit en vertegenwoordigt momenteel Spanje in het Europees Parlement als onderdeel van de politieke alliantie Patriots for Europe, verbonden aan de Vox partij. Tertsch’s carrière begon bij het economische nieuwsdienst van zijn familie, de Spanish Economic News Service. Hij werkte vervolgens als correspondent voor Agencia EFE in Wenen vanaf 1982, waarbij hij Centraal- en Oost-Europa bestreek. Vanaf 1983 bleef hij als correspondent voor El País werken, eerst in Bonn en later in Warschau. Hij berichtte over de Joegoslavische oorlogen als speciale gezant aan het begin van de jaren 90, waarbij hij een anti-Servisch perspectief aannam. Tussen 1993 en 1996 was hij plaatsvervangend directeur van El País en hoofd van de opiniestukken sectie. Hij droeg ook bij aan radioprogramma’s op Cadena SER, Radio Nacional de España en Onda Cero van 2004 tot 2015, en verscheen als politiek analist in het programma 'Madrid opina' van Telemadrid vanaf 2006. Tertsch verliet El País in 2007 vanwege meningsverschillen over de redactionele koers en werkte vervolgens als politiek opiniemaker voor ABC tot 2019. Van 2008 tot 2010 presenteerde hij het vroege-ochtendprogramma ‘Diario de la noche’ op Telemadrid. In april 2019 werd hij gekozen als Europarlementariër voor Vox en herkozen in juni 2024. Hij is lid van de Commissie Buitenlandse Zaken (AFET) en de Delegatie bij de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Mexico (D-MX). In 1989 ontving Tertsch de Cirilo Rodríguez Journalistiekprijs. De Republiek Hongarije wijdde hem in 2019 het Gouden Kruis van zijn Orde van Verdienste, en vervolgens werd Polen’s Orde van Verdienste toegekend in 2022. Hij heeft ook samengewerkt met La vuelta al mundo de Veo7 en El cascabel op 13tv, en Sin Complejos op EsRadio. Een gerucht uit 2003 beweerde dat Tertsch een aanval op zichzelf zou hebben veroorzaakt in een bar in Madrid, Toni2, naar verluidt dronken. Het gerucht escaleerde en betrof ten onrechte toenmalig premier Zapatero en Wyoming bij de gebeurtenis. Esperanza Aguirre reageerde publiekelijk op de situatie, waarbij ze refereerde aan mishandelingen en beschuldigingen. Tertsch was betrokken bij een barruzie in december 2009, waarbij hij verwondingen opliep die leidden tot zijn vertrek bij 'Diario de la noche'. Hij is omschreven als een ‘personajillo blanquito importado’ (kleine, geimporteerde witte figuur).

Herr Seele, comedian (België) – Surrealistisch en absurd
Geverifieerd Onopgeëist
België

Herr Seele

Peter Van Heirseele, professioneel bekend als Herr Seele, is een veelzijdig Vlaams kunstenaar, geboren op 13 april 1959 in Torhout, België. Hij staat bekend als cartoonist, auteur, acteur en pianocollectie. Zijn familie heeft artistieke invloeden; zijn vader, Georges, werkte als kantoormedewerker, terwijl zijn moeder, Odette Pannecoucke, een professionele schilder was, en zijn moeders oma, Valerie Haesaert, erkenning verwierf voor haar amateuristische schildervaardigheden. Hij heeft een oudere broer, Hans, en een jongere zus, Mieke. De artistieke reis van de heer Seele begon met een formele opleiding aan het Sint-Jozefsinstituut in Torhout en zette zich voort aan de Academie voor Schone Kunsten te Gent vanaf 1973, aanvankelijk studerend in beeldende kunst voordat hij zich op beeldhouwkunst concentreerde. Hij breidde zijn vaardigheden verder uit met een opleiding tot pianostemmer en restaurateur aan de Ystrad Mynach School in Wales (1975-1977) en voltooide een jaar restauratiestudies in Florence, Italië. Deze expertise vormt de basis van zijn passie voor het verzamelen van historische piano's; hij bezit meer dan 200 vroege instrumenten, die worden beschouwd als een van de belangrijkste ter wereld, en worden bewaard in Oostende. Hij is ook musicoloog, gespecialiseerd in 19e-eeuwse piano's. Hij is vooral bekend van het absurde stripverhaal 'Cowboy Henk' met Kamagurka, dat debuteerde in 1981 en tot oktober 2011 verscheen in HUMO magazine. Tijdens een korte onderbreking (2011-2013) creëerde hij de stripreeks 'Dikke Billie Walter'. Sinds de lente van 2013 is 'Cowboy Henk' teruggekeerd in HUMO. De strip is vertaald en gepubliceerd in het internationale taalgebied, waaronder Nederland, Duitsland, Scandinavië en de Verenigde Staten. Herr Seele’s humoristische samenwerkingen met Kamagurka reiken verder dan de strip; ze creëerden samen een jaarlijkse theater show vanaf 1981 en presenteerden gezamenlijk de radioprogramma 'Studio Kafka'. Hij speelde ook in een 20-delige televisieserie, 'Kamagurka en Herr Seele', geschreven door hen beiden (1985-1986). Zijn televisieoptredens begonnen in 1983 met ‘Sfeervol Bullshitten’, en hij is sindsdien verschenen in programma’s zoals 'Johnnywood', 'Wees Blij Met Wat Je Hebt', 'Lava' en 'Bob & George'. In 2019 trouwde hij met de schrijfster Katia Belloy.

Hervé Villechaize (1943–1993), comedian (Frankrijk)
Geverifieerd Onopgeëist
Frankrijk

Hervé Villechaize

Hervé Jean-Pierre Villechaize, geboren op 23 april 1943 in Parijs, was een Frans acteur. Zijn ouders waren Evelyn Recchionni en André Villechaize; zijn vader was chirurg die probeerde een genezing te vinden voor Hervés dwergengroei, waarschijnlijk veroorzaakt door een endocriene stoornis. Hij werd geboren tijdens de Duitse bezetting van Parijs, had Duitse afkomst en drie broers: Philippe, Patrick en Jean-Paul. Hij is ook de oom van journalist en televisiepresentator Thomas Villechaize. Villechaize zette aanvankelijk een carrière in de kunst na. In 1959 bezocht hij de École des Beaux-Arts, en in 1961 werd zijn kunst tentoongesteld in het Museum van Parijs. Op 21-jarige leeftijd verhuisde hij in 1964 naar New York City om te blijven schilderen en fotografieën, waarbij hij zich in een boheems gebied vestigde. Hij leerde Engels door televisie te kijken en werkte als kunstenaar, schilder en fotograaf, en stond ook model voor foto's voor National Lampoon . Hij verscheen in Off-Broadway producties en werkte van 1971 tot 1973 als assistent die stripboeken inkleurde voor Harvey Comics, waaronder titels zoals Casper en Richie Rich . Zijn filmdebuut was in 1966 in de Frans-Amerikaanse film Chappaqua . Villechaize verwierf internationale bekendheid door zijn rol als Nick Nack in de James Bond-film The Man with the Golden Gun uit 1974, en later als Tattoo in de Amerikaanse televisieserie Fantasy Island van 1977 tot 1983, waarin hij verscheen in 131 van de 155 afleveringen. Hij gaf ook de benen van Oscar de Grouch een stem op Sesame Street vanaf 1977. Zijn carrière omvatte optredens in Airplane II: The Sequel (1982), The Fall Guy en Forbidden Zone . Een salarisgeschil leidde ertoe dat hij in 1983 van Fantasy Island werd ontslagen. Hij maakte een postuum optreden in een Heineken James Bond-reclame uit 2015, en zijn laatste televisieoptreden was op The Ben Stiller Show in de herfst van 1992. Hervé Villechaize pleegde zelfmoord op 4 september 1993 in Hollywood, Californië, op de leeftijd van 50 jaar; zijn as werd verspreid bij Point Fermin.