Armando Falconi
Urodzony w Rzymie 10 lipca 1871 roku, włoski aktor teatralny i filmowy Armando Falconi zmarł w Mediolanie 10 września 1954 roku. Jego rodzicami byli Pietro Falconi, aktor, a później kierownik sceny, oraz Adelaide Negri, również aktorka. Wczesne lata życia Falconiego obejmowały pracę jako urzędnik i oficer przed rozpoczęciem kariery aktorskiej pod koniec lat 90. XIX wieku; uczęszczał do szkoły Ungarelli w Bolonii i początkowo pracował w dziale reklamowym w Manzoni w Mediolanie. Służył w wojsku i osiągnął stopień porucznika. Teatralna podróż Falconiego rozpoczęła się w 1894 roku z trupą Drago-Montrezza, a następnie kontynuowana była współpracą z zespołem Andò-Laigheb-Reiter. Zyskał on sławę dzięki rolom komediowym i często występował jako „secondo amoroso” (drugi amant). Punktem zwrotnym był rok 1898, kiedy w Budapeszcie uczestniczył w pojedynku, broniąc honoru Tiny Di Lorenzo. Po tym wydarzeniu ożenił się z Tiną Di Lorenzo w 1901 roku i założyli wspólną karierę zawodową, często występując razem na scenie oraz współtworząc trupę Di Lorenzo-Falconi. W latach 1912–1915 Falconi i Di Lorenzo zarządzali Teatrem Manzoni. Po przejściu na emeryturę przez żonę w 1920 roku, Falconi kierował Compagnia Comoedia. Odniósł sukces z musicalem „Wunder Bar”. Około początku lat 30. XX wieku współzałożył trupę Besozzi-Falconi z Nino Besozzim. Kariera Falconiego rozciągała się na film, w którym wystąpił w ponad czterdziestu produkcjach. Kręcił filmy nieme między 1915 a 1918 rokiem, a w latach 30. XX wieku intensyfikował swoją działalność filmową. W 1931 roku zagrał główną rolę w komedii „Uroczyty Człowiek”. Często pojawiał się w filmach, grając rolę starzejącego się i naiwnego romantyka. W 1941 roku wcielił się w Don Abbondio w I Promessi Sposi/Duch i Ciało , wyreżyserowanym przez Mario Camerini. Falconi poślubił ponownie aktorkę Elisabettę Svobodę (Lili Svett) w 1942 roku, po tym jak został wdowcem w 1930 roku. Podczas kręcenia La locandiera w 1943 roku, poważnie ranił go nalot bombowy aliantów, co zakończyło jego karierę; przez kilka lat przed zdarzeniem cierpiał na chorobę Parkinsona. Dino Falconi, syn Armando Falconiego, pracował jako scenarzysta, reżyser, dziennikarz i dramaturg. Armando Falconi pozostawił po sobie spuściznę przede wszystkim jako aktor teatralny i komik, zapamiętany za swoje wkład w teatr oraz włoskie kino.