Armando Falconi
Geboren te Rome op 10 juli 1871, de Italiaanse toneel- en filmacteur Armando Falconi overleed te Milaan op 10 september 1954. Zijn ouders waren Pietro Falconi, een acteur en later toneelregisseur, en Adelaide Negri, eveneens actrice. Het vroege leven van Falconi omvatte werk als werknemer en officier voordat hij aan zijn acteercarrière begon in de late jaren 1890; hij bezocht de Ungarelli hogeschool in Bologna en werkte aanvankelijk in de reclame bij Manzoni in Milaan. Hij diende in het leger en bereikte de rang van luitenant tweede klasse. Falconi’s theatercarrière begon in 1894 bij de Drago-Montrezza compagnie, gevolgd door engagements met de Andò-Laigheb-Reiter compagnie. Hij werd bekend om zijn komische rollen en verscheen vaak als een ‘secondo amoroso’ (romantische hoofdrol). Een keerpunt was in 1898 toen hij deelnam aan een duel in Boedapest om Tina Di Lorenzo's eer te verdedigen. Hij trouwde in 1901 met Tina Di Lorenzo na dit evenement, en ze vormden een professioneel partnerschap, waarbij ze vaak samen op het toneel optraden en de Di Lorenzo-Falconi compagnie mede-oprichtten. Van 1912 tot 1915 runde Falconi en Di Lorenzo de Teatro Manzoni compagnie. Hij regisseerde de Compagnia Comoedia na het pensioen van zijn vrouw in 1920. Hij beleefde een succesvolle periode met de musical comedy 'Wunder Bar'. Rond de vroege jaren dertig was hij medeoprichter van de Compagnia Besozzi-Falconi met Nino Besozzi. Falconi's carrière strekte zich uit tot de film, waar hij in meer dan veertig films verscheen. Hij maakte stomme films tussen 1915 en 1918, en intensiveerde zijn filmactiviteiten in de jaren dertig. Hij speelde de hoofdrol in de komedie 'The Charmer' uit 1931. Hij verscheen regelmatig in films waarin hij de rol van een ouderwetse en naïeve romanticus speelde. In 1941 portretteerde hij Don Abbondio in I Promessi Sposi/The Spirit and the Flesh , geregisseerd door Mario Camerini. Falconi hertrouwde met actrice Elisabetta Svoboda (Lili Svett) in 1942 nadat hij in 1930 weduwnaar was geworden. Tijdens de opnames van La locandiera in 1943 verwondde een geallieerde luchtaanval hem ernstig, waarmee zijn carrière ten einde kwam; hij leed al enkele jaren voor het incident aan Parkinson's. Dino Falconi, de zoon van Armando Falconi, werkte als scenarioschrijver, regisseur, journalist en toneelschrijver. Armando Falconi liet een nalatenschap achter als een voornamelijk theateracteur en komiek, herinnerd om zijn bijdragen aan zowel het toneel als de Italiaanse cinema.