Globalny Katalog Talentów

Komicy z Niemcy

Katalog komików Niemcy — Profile, biografie, zdjęcia i linki społecznościowe komików z Niemcy.

188 Komicy

Al Shean

Al Shean, urodzony jako Abraham Elieser Adolph Schönberg 12 maja 1868 roku w Dornum, Królestwo Prus, był niemiecko-amerykańskim komikiem i aktorem. Używał również imion Adolf, Albert lub Alfred Schönberg. Jego rodzicami byli Fanny i Levi lub Louis Schönberg, a jego siostra, Minnie, była matką braci Marx: Chico, Harpo, Groucho, Gummo i Zeppo. Ojciec Sheana był magikiem, co mogło wpłynąć na jego późniejszą karierę. Z Niemiec wyemigrował do Nowego Jorku ze swoją siostrą, tworząc podstawy dla kariery na Broadwayu. Shean zyskał uznanie w teatrach wodewilu, często występując u boku swojej siostry Minnie. W 1912 roku połączył siły z Edwardem Gallagherem, tworząc duet komediowy Gallagher i Shean, który po raz pierwszy wystąpił razem podczas tournée The Rose Maid . Ich występy zyskały znaczną popularność, czego kulminacją był utwór „Mister Gallagher i Mister Shean”, który odniósł duży sukces w Ziegfeld Follies w 1922 roku. Jednakże, jak donoszono, partnerzy się nie lubili i rozstali się w 1914 roku po kłótni. Minnie Marx pomogła im się znowu zjednoczyć w 1920 roku, a ich współpraca od 1920 do 1925 roku przyniosła im dużą sławę, zakończoną w 1925 roku. Uważa się, że Shean napisał pierwszy udany wodewilowy szkic braci Marx i pomógł w rozpoczęciu ich karier, występując z nimi w numerze o nazwie ‘Fun in Hi Skule’ około 1911 lub 1912 roku; Groucho grał nauczyciela niemieckiego, Harpo reprezentował Irlandczyków czerwoną peruką, a Gummo miał akcent żydowski. Po rozpadzie Gallaghera i Sheana, Shean występował solowo w ośmiu broadwayowskich przedstawieniach. Pojawił się w około trzydziestu czterech filmach, w tym w San Francisco (1936) jako „Profesor”, w Niebieskim Ptaku (1940) jako dziadek i w Szaleńcu Hitlera (1943) jako ksiądz. Inne role filmowe obejmowały Muzykę w Powietrzu (1934), To jest w Powietrzu (1935), Page Miss Glory (1935), Wędrująca Sprzedawczyni (1935), Król Wkracza do Akcji (1936), Prawo w Jej Rękach (1936), Może Ci się to Przytrafić (1937), Żyj, Kochaj i Ucz się (1937), Więzień Zendy (1937), Droga Powrotna (1937), Rozalia (1937), 52nd Street (1937), Wielki Walc (1938), Hollywood Hotel (1938), Za Gorąco, by się Poruszać (1938), Broadway Serenade (1939), Joe i Ethel Turp Odwiedzają Prezydenta (1939), Tish (1942), Crime Doctor (1943), Atlantic City (1944) i Złote Lata Dwudzieste (1950). Zagrał główną rolę w 'Cudzie Ojca Malachiego'. Al Shean zmarł 12 sierpnia 1949 roku w Nowym Jorku.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Niemcy

Anke Engelke

Anke Christina Fischer, znana zawodowo jako Anke Engelke, jest niemiecką komikiem, aktorką, tancerką i aktorką głosową. Urodzona 21 grudnia 1965 roku w Montrealu, Kanada, posiada obywatelstwo zarówno Niemiec, jak i Kanady. Jej rodzina przeniosła się do Rösrath koło Kolonii w Niemczech w 1971 roku, gdzie uczęszczała do Freiherr-vom-Stein-Gymnasium i brała udział w szkolnym chórze Sonntagskinder, pojawiając się nawet w teledysku Heino z nimi w 1974 roku. Engelke rozpoczęła karierę artystyczną jako nastolatka, zdobywając wczesne doświadczenie dzięki Radiu Luxembourg. Wczesna kariera Engelke obejmowała prowadzenie programów telewizyjnych dla dzieci w latach 1979–1986, w tym codziennych audycji na Berliner Funkausstellung dla ZDF oraz program 'Moment mal' na RTL w latach 1978–1980. Prowadziła również program 'Moment mal' na Radio Luxembourg w latach 1978–1980 i przez krótki czas śpiewała z Manuel & Pony w 1979, wykonując utwór 'Das Lied von Manuel' na ZDF-Hitparade. W latach 1985–1986 moderowała program 'Schule aus, Radio an' na Radio Gong 96.3. Studiowała język angielski, języki romańskie i pedagogikę w Kolonii, ale nie ukończyła studiów. W latach 1986–1998 pełniła funkcje redaktora i prezentera w SWF3, gdzie prowadziła również program Pop Shop; od 1989 roku jest członkinią zespołu Fred Kellner und die famosen Soul Sisters. Engelke zyskała krajową rozpoznawalność w latach 90. dzięki zaangażowaniu w zespół komediowy SWF3-Gagtory od 1993 roku oraz występom w programie 'Die Wochenshow' w latach 1996–2000. W 2003 roku podkładała głos Dory w niemieckiej wersji filmu 'W poszukiwaniu Nemo', a także użyczyła głosu Jane Porter w niemieckiej wersji 'Tarzana'. Ponadto, od 2006 roku jest niemiecką aktorką głosową Marge Simpson w serialu 'Simpsonowie'. Engelke otrzymała liczne nagrody, w tym kilka Nagród Grimme, Niemiecką Nagrodę Telewizyjną oraz Niemiecką Nagrodę Komedii. Prowadziła ceremonię wręczenia Europejskich Nagród Filmowych od 2009 do 2012 roku i współprowadziła Konkurs Eurowizji Piosenki w 2011 roku ze Stefanem Raabem i Judith Rakers, pełniąc również funkcję rzecznika Niemiec w tym roku. Engelke nadal pracuje w filmie i telewizji, występując w produkcjach takich jak "Chabos" (2025) i "Dann passiert das Leben" (2025), a także ma zagrać główną rolę w nowym serialu "Maria und Ralf", który zadebiutuje na Prime Video w 2027 roku.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Niemcy

Barbara Schöneberger

Barbara Schöneberger pracuje jako prezenterka telewizji i radia w Niemczech, a także jako wykonawca, aktorka i piosenkarka. Rozmiar prowadzi zarówno programy telewizyjne i ceremonie wręczenia nagród, w tym niemiecką nagrodę telewizyjną, Bambi i The Romy.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Niemcy

Bülent Ceylan

Bülent Ceylan to niemiecki komik i artysta kabaretowy, urodzony 4 stycznia 1976 roku w Mannheim. Jego matka, Hilde, jest pochodzenia węgiersko-niemieckiego, natomiast jego ojciec, Ahmet Ceylan (zm. 2012), był tureckim przedsiębiorcą, który przybył do Niemiec jako gość pracowniczy w 1958 roku. W Mannheim ukończył szkołę podstawową Friedrich-Ebert oraz liceum Ludwig-Frank-Gymnasium. Dzieciństwo Ceylana wiązało się z wykorzystywaniem humoru, aby złagodzić problemy finansowe rodziny i dawać radość innym. Po ukończeniu Abitur w 1995 roku, Ceylan krótko odbywał staże w stacjach VIVA i radiu RPR1. Początkowo podjął studia wyższe, studiując filozofię i nauki polityczne od 1998 roku, ale porzucił uniwersytet, aby skupić się na komedii. Na początku kariery zaczął występować na małych scenach i w 1998 roku stworzył program 'Produzier’ mich net!' z Rolandem Junghansem. Kolejne programy to ‘Nou Mässitsch!’ (listopad 1999) przed osiągnięciem szerszego uznania dzięki 'Döner for one' w listopadzie 2002 roku. Komedie Ceylana często koncentrują się na doświadczeniach Niemców z tureckimi korzeniami i mieszkańcach Mannheim, często włączając dialekt mannheimski. Opracował wiele udanych programów, w tym 'Halb getürkt' (październik 2005), 'Kebabbel net', 'Ganz schön turbülent' (2010) i 'Luschtobjekt' (styczeń 2020). Jego praca przyniosła mu kilka nagród, w tym German Comedy Award (Newcomer) w 2009 roku, CIVIS-Medienpreis w 2009 roku, German Comedy Award (Najlepszy komik) w 2010 roku oraz Kleinkunstpreis des Landes Baden-Württemberg w 2002 roku. Pojawiał się w programach telewizyjnych takich jak 'Quatsch Comedy Club' i grał role w odcinkach 'Hausmeister Krause' i 'Bewegte Männer'. Poza komedią, zagrał w filmie 'Verpiss dich, Schneewittchen' (marzec 2018) i wziął udział w mistrzostwach 'Autoball' Stefana Raaba w 2008 roku. Występował również na festiwalach metalowych, takich jak Summer Breeze (2010) i Wacken Open Air (2011, 2014). W 2019 roku wziął udział w programie 'The Masked Singer', zajmując trzecie miejsce jako Engel (Anioł), a w grudniu 2024 roku wygrał 'Schlag den Star'. Ceylan jest żonaty i ma czwórkę dzieci, mieszkając w Weinheim. Opublikował swoją autobiografię 'Ankommen. Aber wo war ich eigentlich?' (wrzesień 2021), która stała się bestsellerem Spiegela. W 2023 roku wydał swój debiutancki album 'Ich liebe Menschen' i koncertuje ze swoim zespołem, łącząc różnorodne grupy poprzez muzykę. Jest zaangażowany w działalność Mannheim Aidshilfe, hospicjum dziecięce Sterntaler oraz projekty antyrasistowskie i pełni rolę ambasadora czytelnictwa dla Stiftung Lesen. Założył również fundację pomagającą dzieciom w potrzebie o nazwie 'Bülent Ceylan für Kinder' i napisał powieść kryminalną z elementami komedii zatytułowaną 'Yallah Mord!' (2024), której bohaterami są postaci z jego programów. Bülent Ceylan jest uważany za jednego z najpopularniejszych artystów rozrywkowych w Niemczech, znanego ze swojego charakterystycznego dialektu Mannheim i dowcipnych postaci.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Niemcy

Cordula Stratmann

Jako Niemka, Cordula Stratmann pracuje jako komik, aktorka i autorka, a także praktykuje jako terapeuta systemowy rodzinny. Urodzona w Düsseldorfie 10 listopada 1963 roku, dorastała jako córka nauczyciela. Uczęszczała do St.-Ursula-Gymnasium w Düsseldorfie i zdała maturę na początku lat 80. Stratmann zyskała rozgłos pod koniec lat 90. wcielając się w rolę Annemie Hülchrath w Zimmer frei! (1998-2008). Po ukończeniu szkoły średniej, Stratmann studiowała pracę socjalną na Katholischen Hochschule Nordrhein-Westfalen w Kolonii i uzyskała dyplom Sozialarbeiterin. Ukończyła również dodatkowe szkolenie z zakresu systemowej terapii rodzin podczas pracy w centrum poradnictwa dla rodzin, pracując jako terapeutka przez osiem lat (1988-1996). Przed rozpoczęciem kariery komediowej, współzałożyła kabaret Fatal Banal w 1990 roku i odkryła komedię w 1990 roku. Stworzyła postać Annemie Hülchrath podczas sesji karnawałowej w 1992 roku. Kariera Stratmann przeszła na telewizję w 1996 roku, porzucając pracę w poradnictwie rodzinnym. Debiut telewizyjny Stratmann obejmował prowadzenie programów komediowych Manngold i Sonst gerne na tm3 i ZDF, gdzie początkowo grała rolę Melanie. W 1998 roku zagrała w filmie Zimmer frei! jako „Annemie Hülchrath”, a do tego dołączyli się spin-offy Annemie auf Hausbesuch (2000-2002) i Annemie Hülchrath – Der Talk (2002-2004). Jej pierwszy program sceniczny, Andererseits wiederum …, zadebiutował w 2001 roku, co zapewniło jej nominację do Niemieckiej Nagrody Komedii. Prowadziła program Annemie Hülchrath – Der Talk na WDR od 2002 do 2004 roku. Od września 2004 roku grała w improwizowanym programie komediowym Schillerstraße, który trwał do kwietnia 2007 roku i za który otrzymała kilka nagród, w tym Niemiecką Nagrodę Komedii w 2005 roku i Niemiecką Nagrodę Telewizyjną. Była również nominowana do Niemieckiej Nagrody Komedii w październiku 2001 i październiku 2002 roku. Życie prywatne Stratmann od czasu do czasu znalazło odzwierciedlenie w jej twórczości; była w ciąży w listopadzie 2005 roku, co odzwierciedliło się w fabule Schillerstraße, a 31 marca 2006 roku urodziła syna o imieniu Emil. Jest zamężna z Rainerem Osnowskim, współzałożycielem lit.Cologne, i mieszkają razem z synem w Kolonii. Napisała kilka książek, w tym „Czy ta książka jest zaraźliwa?” (2008), „Tam na górze” (2011) i „Gdzie się zatrzymałam?” (2024). Nadal praktykuje jako terapeuta rodzinny niepełnosprawny w własnej praktyce w Kolonii i wystąpiła w różnych serialach telewizyjnych i filmach, takich jak Danni Lowinski (2013), Kroymann (2017-2019), Rocca verändert die Welt (2019) i SMS für Dich (2016). Niedawno wzięła udział w czwartym sezonie programu 'LOL: Last One Laughing' (rozpoczętym 6 kwietnia 2023 roku).

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Niemcy

Dirk Bach

Niemiecki aktor, komik i prezenter telewizyjny, Dirk Bach urodził się w Kolonii 23 kwietnia 1961 roku. W wieku 51 lat zmarł w Berlinie 1 października 2012 roku; podejrzewa się niewydolność serca jako przyczynę. Jego rodzice, Willi i Trude Bach, pracowali oboje dla WDR i zajmowali się badaniami historii regionu. Karierę rozpoczął w niezależnym teatrze w Kolonii bez formalnego wykształcenia. Wczesna kariera Bacha obejmowała pracę w teatrach w Amsterdamie, Brukseli, Londynie, Nowym Jorku, Utrechcie i Wiedniu po ukończeniu szkoły w 1980 roku. Pierwszą rolę teatralną otrzymał w 1978 roku w Prometeuszu Heinera Müllera. W latach 1992–1996 był stałym członkiem zespołu Schauspiel Köln. Szersze uznanie zyskał w 1992 roku programem The Dirk Bach Show, nadawanym na RTL, a później na Super RTL. Grał w serialach telewizyjnych takich jak Lukas (1996–2001) i Der kleine Mönch (2002), oraz grał rolę Pepe w Sesamstraße od 2000 do 2007 roku. Bach zyskał uznanie na poziomie krajowym dzięki roli samotnego ojca w sitcomie Lukas, który nadawany był przez pięć sezonów. Od 2004 do 2012 roku zdobył znaczną rozpoznawalność jako współprowadzący program Ich bin ein Star – Holt mich hier raus! z Sonją Zietlow. Podczas swojej kariery otrzymał kilka nagród, w tym Telestar w 1996 roku, German Comedy Award w 1999 roku oraz Złotą Kamerę w 2001 roku. Bach był działaczem LGBT i członkiem organizacji LSVD, aktywnie prowadził zbiórki funduszy na rzecz organizacji charytatywnych zajmujących się AIDS oraz wspierał Amnesty International i PETA.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Niemcy

Eddi Arent

Gebhardt Georg “Eddi” Arent, znany zawodowo jako Eddi Arent, był niemieckim aktorem, artystą kabaretowym i komikiem. Urodził się 5 maja 1925 roku w Danzig-Langfuhr (obecnie część Gdańska, Polska) i dzielił miejsce urodzenia z filmowym kolegą Wolfgangiem Völzem. Jego ojciec kierował wodociągami w Gdyni. Po ukończeniu humanistycznego gimnazjum i zdaniu egzaminu maturalnego, Arent został powołany do niemieckiej armii w 1939 roku po aneksji Wolnego Miasta Gdańska. Później, po II wojnie światowej, studiował aktorstwo. Arent rozpoczął swoją karierę artystyczną w Blumbergu jako wykonawca kabaretowy po wojnie. W latach 1948–1950 brał udział w kabarecie literackim Jürgena Henckella 'Der Widerspiegel,' występując również w 'Mausefalle' i 'Die Zwiebel' Wernera Fincka. Został odkryty dla filmu w 1955 roku podczas pracy w 'Die Zwiebel' w Monachium. Jego pierwszą znaczącą rolę filmową otrzymał w 1958 roku w 'Doktorze ze Stalingradu,' gdzie jego wychudzony wygląd zapewnił mu tę rolę. Szybko zyskał uznanie, występując w ponad 104 filmach między 1956 a 2002 rokiem i osiągając dużą sławę na ekranie w latach 60. XX wieku. Stał się znany z ról kamerdynera, policyjnego fotografa i pomocnika przestępcy w adaptacjach Edgar Wallace’a autorstwa Horsta Wendlandta (1959–1966), występując w około dwudziestu z tych filmów detektywistycznych i czterokrotnie wcielając się w rolę złoczyńcy. Krytycy chwalili jego slapstick i suchy humor jako „iskrzysty proszek” serii, która przyciągnęła około 60 milionów widzów między 1959 a 1972 rokiem. Arent zagrał również w trzech filmach Karla Maya: 'Skarb Srebrnego Jeziora' (1962), 'Winnetou 2' (1964) i 'Winnetou i Shatterhand w Dolinie Śmierci' (1968) jako Lord Castlepool. Pojawił się w komedii telewizyjnej 'Räuber und Gendarm' (1978) i odniósł znaczny sukces z serialem skeczowym 'Es ist angerichtet' (od 1982), który uważał za swoje najlepsze dzieło. Później współpracował z Haraldem Juhnke w serialu telewizyjnym ze skeczami 'Harald und Eddi' (koniec lat 80.). W 1997 roku otrzymał nagrodę Scharliha, nagrodę Karla Maya i Złoty Honorowy Puchar spotkania Edgar Wallace w 1999 roku. Arent poślubił Franziskę Ganslmeier w 1959 roku; mieli jednego syna i prowadzili hotel 'Neustädter Hof' w Titisee do czasu ogłoszenia upadłości w 2005 roku. Został zdiagnozowany z demencją, a jego stan zdrowia się pogorszył; zmarł w wieku 88 lat 28 maja 2013 roku w Monachium w Niemczech na skutek choroby Alzheimera.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Niemcy

Esther Schweins

Esther Schweins, urodzona 18 kwietnia 1970 roku w Oberhausen, jest niemiecką aktorką, komikiem i reżyserką. Dorastała we Viernheim ze swoim bratem, synem sprzedawcy dywanów i fotografa. Jej kariera rozpoczęła się w latach 90. jako komik w programie telewizyjnym RTL Samstag Nacht. Schweins zyskała rozgłos dzięki występom w RTL Samstag Nacht, gdzie jest również uważana za jedną z założycielek. Znana stała się z parodii prowadzącej MTV, Kristiane Backer, jako Kristiane Kacker. Jej praca w programie przyniosła jej uznanie, w tym Bayerischer Fernsehpreis w 1994 roku i nagrodę Bambi tego samego roku, którą otrzymała wraz z całym zespołem. Od 1994 roku wystąpiła w ponad 70 produkcjach filmowych i telewizyjnych, w tym w filmach "Superżona" (1996), "Siostry z piekła" (1997), "Zjazd klas – morderstwo wśród przyjaciół" (2001) i "Szepty pustyni" (2012). W 2018 roku zagrała również Emmeline Pankhurst w dokudramie "Jesteśmy połową świata". Poza aktorstwem, Schweins pracowała jako reżyserka teatralna, wystawiając niemiecką wersję 'Caveman' w 2000 roku i reżyserując 'Hi Dad!' w 2009. Jest również aktorką głosową, znana przede wszystkim z podkładania głosu księżniczce Fionie w niemieckich wersjach filmów 'Shrek'. W 2004 roku ona i jej matka przeżyły bycie porwane przez falę tsunami na Sri Lance, co skłoniło ją do ograniczenia swoich posiadłości i zaangażowania się w pomoc ofiarom tsunami. Od 2021 roku współprowadzi podcast 'Unglaublich krank' z lekarzem Martinem Mückem. Obecnie gra rolę epizodyczną w serialu 'Die Kanzlei' (od 2024 roku) i była częścią głównej obsady serialu 'Blutige Anfänger' (od 2020 do 2024 roku).

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Niemcy

Helge Schneider

Helge Schneider ist ein deutscher Vieleutigkeitskünstler: Komiker, Musiker, Komponist, Schriftsteller, Regisseur für Film und Bühne, Schauspieler sowie Drehbuchautor. Er ist häufig im deutschen Fernsehen zu sehen und wurde vor allem durch das schräge Lied "Katzeklo, Katzeklo, ja das macht die Katze froh" bekannt, das 1994 insgesamt 17 Wochen in den deutschen Charts verblieb und dort den 13. Platz belegte.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Niemcy

Herman Bing

Herman Bing, urodzony 30 marca 1889 roku we Frankfurcie nad Menem w Niemczech, był niemiecko-amerykańskim aktorem charakterystycznym i komikiem. Jego ojciec, Max Bing, był barytonem operowym, a on miał dwóch braci, którzy również byli aktorami: Gusa Binga i Rudolfa Binga. Kariera Binga rozpoczęła się w wieku 16 lat, występując w cyrkach i teatrach warietyjnych, co świadczyło o jego talentach komediowych. Otrzymał wykształcenie muzyczne w Niemczech i pracował jako klaun cyrkowy. Przed przeprowadzką do Ameryki pełnił funkcję szefa produkcji dla kilku niemieckich filmów, pracując jako line producer, a także scenarzysta i asystent reżysera. Bing wyemigrował do Ameryki w 1923 roku i w 1926 roku został przyprowadzony do Hollywood przez Friedricha Wilhelma Murnaua jako część delegacji. Ściśle współpracował z Murnau, służąc jako tłumacz i asystent reżysera przy filmach takich jak 'Wschód' (1927). Po śmierci Murnaua Bing coraz częściej zaczął występować w filmach, pojawiając się w ponad stu filmach w Hollywood od późnych lat 20. do połowy lat 40. Pracował pod kierownictwem Johna Forda i Franka Borzage’a. Debiut aktorski miał w 1921 roku w filmie "Ciska Barna, die Zigeunerin," i wystąpił w wielu innych filmach, często bez uznania, co daje ponad 120 występów. Znaczące role to role drugoplanowe w takich filmach jak 'Zew dzikiej przyrody' (1935), 'Czerwogłowe paradują' (1935), 'Ósma żona niebieskiego brodacza' (1938), 'Wielki walc' (1938), 'Gorzki miód' (1940) i 'Gdzie idziemy dalej?' (1945). Bing zasłynął dzicymi oczami i gęstym niemieckim akcentem, szczególnie dzięki wywijaniu „r”, co uczyniło go popularnym aktorem charakterystycznym. Często obsadzano go w komediach jako obcokrajowca, podobnie jak Fritza Felda. W 1941 roku użyczył głosu Dyrektorowi Cyрку w filmie Disneya "Dumbo". Jednak jego kariera uległa znacznemu pogorszeniu po 1941 roku z powodu niechęci do wszystkiego, co niemieckie, po II wojnie światowej; liczba występów malała z powodu braku popytu na komiczne przedstawienia Niemców. W połowie lat 40. XX wieku miał trudności ze znalezieniem pracy w Hollywood i coraz bardziej popadał w depresję. Bing popełnił samobójstwo 9 stycznia 1947 roku w Hollywood, w Kalifornii, strzelając sobie do głowy. Pojawiały się spekulacje, że brak możliwości przyczynił się do jego śmierci.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Niemcy

Ina Müller

Ina Müller to wszechstronna niemiecka artystka, działająca jako piosenkarka-autorka, komiczka, prowadząca programów telewizyjnych i autorka książek. Urodzona 25 lipca 1965 roku w Köhlen, w Dolnej Saksonii, dorastała jako czwarta z pięciu córek na rodzinnej farmie rodziców. Jej wczesne lata ukształtowały jej perspektywę, którą często wplata w swoje występy komediowe i muzykę. Do czasu dojrzewania zmagała się z hospitalizacją, co prawdopodobnie wpłynęło na jej późniejszą twórczość artystyczną. Po ukończeniu szkoły Müller podjęła praktyczną edukację, kształcąc się jako asystent farmaceutyczno-techniczny w szkołach Dr. von Morgenstern w Lüneburgu. Następnie pracowała w aptekach w Bremen-Blumenthal, Westerland na Sylcie i Monachium. W 1994 roku rozpoczęła karierę komediową, tworząc duet kabaretowy Queen Bee z Eddą Schnittgard. Duet wystąpił w filmie "Piękne kobiety" w 2004 roku. Jej solowa kariera nabrała rozpędu po tym okresie, co zaznaczyło wydanie debiutanckiego albumu "Das große Du" w czerwcu 2004 roku, a następnie bardziej udanego "Weiblich, Ledig, 40" w październiku 2006 roku. Jej album "Liebe macht taub" osiągnął 6. miejsce na niemieckich listach przebojów w marcu 2008 roku. Müller jest być może najbardziej znana z prowadzenia późnowieczornego programu muzycznego i rozrywkowego Inas Nacht , który powstał w pubie w Hamburgu i nadawany jest przez NDR od 2007 roku. Program, odbywający się w “Zum Schellfischposten”, charakteryzuje się trafionymi rozmowami i „pytaniami z podstawek pod piwo”, dając platformę zarówno uznanym, jak i wschodzącym artystom. Stworzyła i prowadzi ten wpływowy i udany późnowieczorny talk-show, który otrzymał liczne nagrody, w tym Niemiecką Nagrodę Telewizyjną, Niemiecką Nagrodę Komedii oraz Nagrodę Grimme. Jej twórczość często łączy jej północnoniemieckie dziedzictwo i promuje język i kulturę Plattdeutsch. Łączy muzykę z humorem w swoich występach, często opowiadając zabawne historie i anegdoty. Jej ósmą płytę studyjną, '55', wydano w listopadzie 2020 roku, a jej dziewiątą płytę studyjną, '6.0', wydaną w listopadzie 2025 roku, zdobyła pierwsze miejsce na Niemieckich Listach Albumów. Obecnie wyrusza w trasę koncertową "6.0 Tour" od października 2026 do marca 2027 roku, podczas której wykonane zostaną klasyczne utwory i materiał z nowego albumu.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Niemcy

Martina Hill

Martina Hill to niemiecka aktorka i komik, urodzona 14 lipca 1974 roku w Berlinie-Wedding. Jej rodzice pracowali jako pielęgniarka i maszynista metra. Dorastała w Berlinie-Wedding i ukończyła liceum (Abitur) w 1995 roku. Po ukończeniu szkoły uczęszczała do Theaterstudio Berlin i studiowała aktorstwo. Hill rozpoczęła karierę jako spikerka radiowa dla Radio Eins i Hundert,6 w Berlinie w latach 1998–2003. Szerszą rozpoznawalność zyskała w 2007 roku jako parodystka w komediowym serialu ProSieben "Switch reloaded", gdzie była członkinią zespołu aktorskiego. Znana jest z naśladowania postaci takich jak Heidi Klum, Angela Merkel, Daniela Katzenberger, Gundula Gause, Amy Winehouse i Dr Temperance "Bones" Brennan. Od 2009 roku grała Tinę Hausten i Larissę w satyrycznym programie ZDF "heute-show", a Tina Hausten przekształciła się w serię postaci. Martina Hill zagrała w kilku filmach i serialach telewizyjnych, w tym w Schwer verknallt (2003), Der Vater meines Sohnes (2004), Cologne P.D. (2005), Alarm für Cobra 11 – Die Autobahnpolizei (2006-2007) oraz Putzfrau Undercover (2008). Poza tym użyczyła głosu w filmach takich jak Cars 2 (2011) i Despicable Me 2 (2013). Zagrała również we własnych programach, w tym w Knallerfrauen (2011-2015), który zyskał popularność nawet w Chinach, oraz w Die Martina Hill Show (2018-2020). W 2019 roku uruchomiła satyryczny talk show 'Martina-Hill-Schau'. Otrzymała kilkukrotnie Niemiecką Nagrodę Komedii, a także wygrała Niemiecką Nagrodę Telewizyjną, Adolf-Grimme-Preis i Bambi Award. Pojawiła się w Caveman (2023) u boku Moritza Bleibtreu i Laury Tonke, oraz występuje w programie komediowym z improwizacją HILLarious na Amazon Prime od lutego 2023 roku. W 2025 roku pojawi się w 'LOL: Last One Laughing', a obecnie pracuje nad drugim filmem, 'Die Tollpatsch', w którym zagra i napisze scenariusz.

Zobacz profil

Przeglądaj komików według kraju

Albania 1

Armenia 1

Argentyna 24

Austria 28

Australia 22

Azerbejdżan 1

Belgia 13

Bułgaria 31

Benin 2

Boliwia 1

Brazylia 12

Kanada 48

Szwajcaria 17

Chile 8

Kamerun 1

Chiny 7

Kolumbia 2

Czechy 7

Dania 17

Dominikana 1

Algieria 2

Estonia 5

Egipt 4

Hiszpania 74

Finlandia 15

Francja 211

Wielka Brytania 148

Ghana 3

Grecja 18

Gwatemala 1

Węgry 7

Indonezja 8

Irlandia 20

Izrael 9

Indie 11

Irak 3

Iran 6

Włochy 136

Jamajka 1

Japonia 35

Kenia 3

Korea, Południe 20

Kazachstan 1

Liban 5

Łotwa 1

Maroko 17

Mjanma 1

Malta 1

Malawi 2

Meksyk 28

Malezja 7

Nigeria 19

Nikaragua 2

Holandia 2

Norwegia 12

Nepal 3

Nowa Zelandia 9

Peru 2

Filipiny 35

Pakistan 7

Polska 8

Portugalia 7

Katar 1

Rumunia 1

Serbia 3

Rosja 9

Arabia Saudyjska 4

Szwecja 101

Słowenia 4

Słowacja 2

Tajlandia 2

Tunezja 4

Turcja 5

Tajwan 1

Ukraina 1

Uganda 7

Stany Zjednoczone 213

Urugwaj 1

Uzbekistan 1

Wietnam 1

Republika Południowej Afryki 2

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?

Opowiedz nam o tej osobie albo o sobie, jeśli jesteś komikiem. Każdą propozycję sprawdzamy ręcznie, a zatwierdzone profile tłumaczymy na wszystkie 26 języków.

Dodaj komika

Menu

Język

Kategorie

Ustawienia

Komicy z Niemcy

Katalog komików Niemcy — Profile, biografie, zdjęcia i linki społecznościowe komików z Niemcy.

Al Shean

Anke Engelke

Barbara Schöneberger

Bülent Ceylan

Cordula Stratmann

Dirk Bach

Eddi Arent

Esther Schweins

Helge Schneider

Herman Bing

Ina Müller

Martina Hill

Przeglądaj komików według kraju

Niemieccy Komicy i Scena Komediowa w Niemczech

Komedia i Stand-Up w Niemczech

Kabaret i Niemiecka Satyra

Niemieccy Komicy w Telewizji i Filmie

Komedia w Niemczech i poza nimi

Odkryj Niemieckich Komików na GiggleTime

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?