André Raimbourg, znany jako Bourvil, był francuskim komikiem, śpiewakiem i komikiem, urodzonym 2 marca 1893 roku. 7 lipca 191 7 do Pretot-Vicquemare, w Seine- Inferior, i zmarł 2 3 września 1970 w 16. okręgu Paryża.
Michel Colucci, słynny pod pseudonimem Coluche, urodził się 28 października 1944 roku w 14. okręgu Paryża i Off 19 czerwca 1986 roku w Opio, w Alpes- Maritimes. Przedstawił się jako francuski komik, aktor i filantrop.
Urodzony 9 października 1907 roku w Pecq, Seine- et- Oise, Jacques Tatischeff, znany jako Jacques Tati, pracował we Francji jako reżyser, aktor i scenarzysta. 4 listopada 198 roku 2 w 10. okręgu Paryża, w pobliżu placu, który teraz nosi jego imię.
Urodzony 18 lipca 1933 roku w Lilas pod nazwiskiem Jean Gouyé i zmarł 2 3 maja 2003 roku w Morsains, jest bardziej znany pod pseudonimem Jean Yanne. We Francji był aktorem, komikiem, pisarzem, reżyserem, wokalistą, producentem i kompozytorem.
Louis de Funès, urodzony jako Louis Germain David de Funès de Galarza 31 lipca 1914 roku w Courbevoie, był wybitnym francuskim aktorem komediowym. Jego ojcem był Carlos Luis de Funès de Galarza, prawnik z Sewilli w Hiszpanii, a dzięki niemu pochodził z szlacheckiej linii wywodzącej się z Funes. Jego matką była Leonor Soto Reguera, córka galicyjskiego notariusza, która wniosła do jego dziedzictwa galicyjskie korzenie. Mówił po francusku, hiszpańsku i angielsku, co świadczyło o wczesnym talencie językowym. Droga do aktorstwa De Funèsa rozpoczęła się od różnorodnych doświadczeń. Po ukończeniu liceum Condorcet w Paryżu i krótkim studiowaniu na Sorbonie, porzucił naukę i pracował na różnych dorywczych robotach, często zostając zwolniony. Rozwinął swoje zainteresowania muzyczne jako pianista jazzowy w Pigalle w Paryżu, bawiąc klientów i wykazując wczesne oznaki charakterystycznych dla niego mimiki. Uczęszczał również przez rok do szkoły aktorskiej Simona. Jego kariera rozpoczęła się od ról w sztukach teatralnych i drugoplanowych występów filmowych, zanim zyskał publiczne uznanie w 1956 roku dzięki filmowi *La Traversée de Paris*. W 1936 roku poślubił Germaine Louise Élodie Carroyer, rozwodząc się z nią pod koniec 1942 roku; mieli jednego syna, Daniela. Później, w 1943 roku, ożenił się z Jeanne Barthelémy de Maupassant i pozostali razem aż do jego śmierci, mając z nią dwóch synów, Patricka i Oliviera. De Funès zasłynął energicznymi występami, wyrazami twarzy i nerwowymi tikami, często wcielając się w rolę konserwatywnych przedstawicieli petit bourgeois, którzy próbowali uspokoić władzę. Pojawił się w ponad 150 filmach między 1945 a 1983 rokiem, osiągając znaczący sukces we francuskim kinie od lat 60. do początku lat 80. Do godnych uwagi dzieł należą Pouic-Pouic , seria Le Gendarme de Saint-Tropez , trylogia Fantomas , Le Corniaud , La Grande Vadrouille , Oscar i Les Aventures de Rabbi Jacob . Ten ostatni film zapewnił mu nominację do Złotego Globu w 1973 roku. Jego komediowy wizerunek uosabia impulsywnego, narzekającego, autorytarnego i głośnego przeciętnego Francuza. W całej Europie, obejmującej regiony takie jak były blok wschodni, byłszy Związek Radziecki, Iran, Turcja i Izrael, zyskał szerokie uznanie; ponadto jego filmy rezonowały z publicznością w krajach takich jak Rosja. De Funès otrzymał honorową nagrodę Cezara w 1980 roku za swoją karierę. Jego syn, Olivier de Funès, również został aktorem i wystąpił w niektórych filmach swojego ojca. 27 stycznia 1983 roku zmarł w Nantes, a jego spuścizna jest pielęgnowana przez dwa muzea upamiętniające jego życie i karierę: jedno położone blisko Nantes, drugie w Saint-Raphaël oraz trzecie mieszczące się w budynku dawnej gendarmerii w Saint-Tropez.
Philippe Noiret, francuski aktor filmowy, urodził się 1 października 1930 roku w Lille. Jego rodzicami byli Lucy (Heirman), gospodyni domowa z Belgii, oraz Pierre Georges Noiret, który sprzedawał fałszywe kołnierzyki. Dzieciństwo spędził w Tuluzie i uczęszczał do kilku prestiżowych szkół w Paryżu, w tym do Lycée Janson de Sailly i collège de Juilly. Pomimo wielokrotnego niezdania egzaminów końcowych (baccalauréat), podążał za swoją pasją do teatru, studiując aktorstwo z Rogerem Blinem i Jean-Marie Conty oraz trenując w Centre Dramatique de l'Ouest. Do jego wczesnych doświadczeń należało śpiewanie w chórze La Cigale oraz występy w Bazylice Świętego Piotra w Rzymie w 1949 roku. Noiret rozpoczął karierę epizodyczną rolą w filmie Gigi (1949), po czym wystąpił w takich filmach jak La Pointe Courte (1955) i Zazie dans le Métro (1960). Spędził siedem lat, począwszy od około 1952 roku, występując z Teatrem Narodowym Populaire, grając ponad czterdzieści ról w klasycznych sztukach, takich jak Le Cid , Makbet i Dom Juana . W tym czasie współpracował również z Jean-Pierre Darras jako komik w klubie nocnym, parodiując polityków takich jak Charles de Gaulle. Należał do grupy 'bande du Conservatoire', założonej na początku lat 50., która obejmowała innych znanych aktorów. W 1962 roku poślubił Monique Chaumette; mieli córkę, Frédérique Noiret, a później zostali dziadkami aktorki Déborah Grall. Noiret zyskał szerokie uznanie dzięki rolom w filmach takich jak Sprawa Matta (1966) i Aleksander Żebrak . Szczególnie zapamiętany jest za swoją kreację Alfredo w Cinema Paradiso (1988). Jego kariera obejmowała ponad 100 ról filmowych, przyciągając ponad 116 milionów widzów i umacniając jego pozycję jako jednego z najpopularniejszych aktorów Francji. Otrzymał dwie nagrody Cezara: jedną w 1976 roku za Stary karabin i drugą w 1990 roku za Życie i nic więcej . Został również odznaczony Krzyżem Orderu Legii Honorowej. Po przerwie od teatru powrócił na scenę w 1997 roku z Côtelettes , a później występował w L'Homme du hasard , Les Contemplations i Listy miłosne . Philippe Noiret zmarł na raka 23 listopada 2006 roku w Paryżu w wieku 76 lat.
Pierre Desproges, urodzony 9 maja 193 roku w Pantin, zmarł 18 kwietnia 1988 roku w Neuilly-sur-Seine, był francuskim humorem znanym ze swojego czarnego humoru, jego antykonformistycznego podejścia i jego skłonności do absurdu.
Albania
1
Armenia
1
Argentyna
24
Austria
28
Australia
22
Azerbejdżan
1
Belgia
13
Bułgaria
31
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
12
Kanada
48
Szwajcaria
17
Chile
8
Kamerun
1
Chiny
7
Kolumbia
2
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Estonia
5
Egipt
4
Hiszpania
74
Finlandia
15
Wielka Brytania
148
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Węgry
7
Indonezja
8
Irlandia
20
Izrael
9
Indie
11
Irak
3
Iran
6
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
35
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
1
Liban
5
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
3
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Słowenia
4
Słowacja
2
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Ukraina
1
Uganda
7
Stany Zjednoczone
213
Urugwaj
1
Uzbekistan
1
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
2
Francja ma długą i charakterystyczną tradycję komediową, a poczucie humoru odgrywa ważną rolę w teatrze, kinie, telewizji i rozrywce na żywo. Francuscy komicy przez lata wypracowali wiele różnych form komedii, od przedstawień teatralnych i klasycznej satyry po współczesny stand-up, komedię sytuacyjną i treści online.
Katalog GiggleTime łączy francuskich komików, wykonawców stand-upu, aktorów komediowych, pisarzy i inne osoby związane z francuską komedią. Przeglądaj profile powyżej, aby odkryć komików z różnych pokoleń i dowiedzieć się więcej o ich karierach i twórczości.
Nowoczesny stand-up stał się coraz bardziej widoczną częścią francuskiej sceny komediowej. Komicy występują w dedykowanych klubach komediowych, teatrach, kawiarniach i innych miejscach, prezentując materiał, który obejmuje opowieści osobiste i humor obserwacyjny, po komentarze społeczne, satyrę i absurdalny humor.
Francuska scena komediowa jest szczególnie aktywna w Paryżu, gdzie artyści mogą znaleźć liczne miejsca i publiczność zarówno dla znanych przedstawień, jak i nowych talentów. Komedia wystawiana jest również w miastach i regionach we całej Francji, dając komikom możliwość budowania widowni poza stolicą.
Komedia francuska wykracza również poza granice Francji, obejmując artystów i publiczność związanych z szerszym światem frankofońskim.
Jednym z charakterystycznych formatów kojarzonych z francuską komedią jest one-man show, w którym komik występuje na scenie w pełnometrażowym solowym przedstawieniu przed publicznością.
Te programy mogą łączyć stand-up, opowiadanie historii, występy teatralne, postacie i komedię z wcześniej napisanym scenariuszem. Format ten stał się ważną częścią francuskiej rozrywki masowej i pomógł wielu komikom wypracować rozpoznawalną tożsamość sceniczną.
Choć współczesny francuski stand-up wciąż ewoluuje, związek między komedią a spektaklem teatralnym pozostaje ważną cechą kultury komediowej tego kraju.
Francuska komedia ma silną obecność w kinie i telewizji. Komicy często przechodzą między występami na żywo, aktorstwem, pisaniem a prowadzeniem programów, a wielu artystów buduje karierę w kilku formach rozrywki.
Francuska telewizja wyprodukowała liczne programy komediowe, pokazy skeczy i formaty rozrywkowe, natomiast francuskie kino ma długą historię udanych filmów komediowych i zapadających w pamięć występów komików.
Związek między stand-upem a aktorstwem filmowym jest szczególnie interesujący we Francji, gdzie komik może zacząć od występów na żywo, a następnie przejść do filmów, telewizji lub innych form rozrywki.
Nie istnieje jeden styl, który definiuje francuski humor. Artyści pracują w różnych gatunkach, takich jak komedia sytuacyjna, satyra, parodia, komedia slapstickowa, występy oparte na postaciach, opowiadanie historii i improwizacja.
Różne pokolenia komików wniosły również odmienne wpływy do świata rozrywki. Doświadczeni wykonawcy nadal pojawiają się obok nowszych komików, którzy wykorzystują podcasty, YouTube, media społecznościowe i platformy streamingowe, aby docierać do publiczności.
To połączenie tradycyjnej komedii scenicznej i rozrywki cyfrowej stworzyło więcej możliwości dla wschodzących francuskich komików, by rozwijać własną publiczność i styl.
Szukasz francuskich komików, francuskich stand-upowców lub aktorów komediowych z Francji? Przeglądaj katalog GiggleTime powyżej, aby odkryć wykonawców z różnych okresów i obszarów francuskiej rozrywki.
Szukaj konkretnego komika lub przeglądaj profile, aby odkryć nowe nazwiska. Poszczególne strony mogą zawierać informacje biograficzne, szczegóły kariery, występy, zdjęcia i inne ciekawe fakty.
Niezależnie od tego, czy lubisz francuski stand-up, komedie filmowe, telewizyjnych komików, przedstawienia jednoosobowe czy klasyczną francuską komedię, GiggleTime ułatwia poznanie osób stojących za humorem.
Nasz katalog stale się powiększa o nowe profile, dając Ci więcej możliwości odkrywania świata francuskiej komedii.
