Γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1907 στο Pecq του Seine-et-Oise, ο Ζακ Τατισέφ, περισσότερο γνωστός ως Ζακ Τατί, εργάστηκε στη Γαλλία ως σκηνοθέτης, ηθοποιός και σεναριογράφος. έσβησε στις 4 Νοεμβρίου 198 2 στο 10ο διαμέρισμα του Παρισιού, κοντά στην πλατεία που φέρει πλέον το όνομά του.
Γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1933 στους Λίλας με το όνομα Ζαν Γκουγιέ και πέθανε στις 2 3 Μαΐου 2003 στο Μορσαίνς, αναγνωρίζεται ευρύτερα με το ψευδώνυμο του Ζαν Γιάννε. Στη Γαλλία, διετέλεσε ηθοποιός, κωμικός, συγγραφέας, σκηνοθέτης, τραγουδιστής, παραγωγός και συνθέτης.
Ο Michel Colucci, διάσημος με το ψευδώνυμο του Coluche, γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1944 στο 14ο arrondissement του Παρισιού και Off στις 19 Ιουνίου 1986 στο Όπιο, στους Alpes-Maritimes. Εμφανίστηκε ως Γάλλος κωμικός, ηθοποιός και φιλάνθρωπος.
Ο Λουί ντε Φυνές, γεννημένος Λουί Γερμαίν Νταβίντ ντε Φυνές ντε Γκαλάρζα στις 31 Ιουλίου 1914, στην Κουρμπεβό, ήταν ένας εξέχωντος Γάλλος κωμικός ηθοποιός. Ο πατέρας του, Κάρλος Λουί ντε Φυνές ντε Γκαλάρζα, δικηγόρος από τη Σεβίλλη της Ισπανίας, και μέσω αυτού, καταγόταν από αριστοκρατική καταγωγή που είχε τις ρίζες της στο Φούνες. Η μητέρα του, Λεονόρ Σότο Ρέγκουερα, κόρη ενός Γαλικιανού συμβολαιογράφου, συνέβαλε στην κληρονομιά του με γαλικιανή καταγωγή. Μιλούσε γαλλικά, ισπανικά και αγγλικά, αποδεικνύοντας από νωρίς μια έμφυτη ικανότητα στις γλώσσες. Η πορεία του Ντε Φυνές στην υποκριτική ξεκίνησε με διάφορες εμπειρίες. Αφού παρακολούθησε το Λύκειο Κοντόρσέ στο Παρίσι και σπούδασε για λίγο στο Σορβόννη, εγκατέλειψε τις σπουδές του και εργάστηκε σε διάφορες απλές δουλειές, συχνά απολυόμενος. Ακολούθησε μουσικά ενδιαφέροντα ως πιανίστας τζαζ στην Πιγκαλί, Παρίσι, διασκεδάζοντας τους πελάτες ενώ έδειχνε τα πρώτα σημάδια των χαρακτηριστικών εκφράσεων του προσώπου του. Επίσης, σπούδασε υποκριτική για ένα χρόνο στη σχολή υποκριτικής Simon. Η καριέρα του ξεκίνησε με ρόλους σε θεατρικές παραστάσεις και μικρούς ρόλους σε ταινίες πριν αποκτήσει δημόσια αναγνώριση το 1956 με το *La Traversée de Paris*. Έκανε γάμο με την Germaine Louise Élodie Carroyer το 1936, χωρίζοντας μαζί της στα τέλη του 1942· είχαν έναν γιο, τον Daniel. Αργότερα, παντρεύτηκε την Jeanne Barthelémy de Maupassant το 1943 και έμειναν μαζί μέχρι τον θάνατό του, αποκτώντας δύο γιους, τους Patrick και Olivier, μαζί της. Ο Ντε Φυνές έγινε γνωστός για τις γεμάτες ενέργεια ερμηνείες του, τις εκφράσεις του προσώπου και τους νευρικούς τικς του, συχνά υποδυόμενος συντηρητικούς μικροαστούς χαρακτήρες που προσπαθούσαν να καλοπιάσουν την εξουσία. Εμφανίστηκε σε πάνω από 150 ταινίες μεταξύ 1945 και 1983, σημειώνοντας σημαντική επιτυχία στον γαλλικό κινηματογράφο από τη δεκαετία του 1960 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Σημαντικά έργα περιλαμβάνουν το Pouic-Pouic , τη σειρά Le Gendarme de Saint-Tropez , την τριλογία Fantomas , το Le Corniaud , το La Grande Vadrouille , το Oscar και το Les Aventures de Rabbi Jacob . Η τελευταία ταινία του απέφερε μια υποψηφιότητα για Χρυσό Σφαιρικό Βραβείο το 1973. Το κωμικό του πρόσωπο ενσαρκώνει έναν παρορμητικό, παραπονιάρικo, αυταρχικό και εκκωφαντικό μέσο Γάλλο. Σε ολόκληρη την Ευρώπη, καλύπτοντας περιοχές όπως η πρώην Ανατολική Ευρώπη, η πρώην Σοβιετική Ένωση, το Ιράν, η Τουρκία και το Ισραήλ, πέτυχε ευρεία αποδοχή· επιπλέον, οι κινηματογραφικές του ταινίες απήχησαν σε κοινά σε χώρες όπως η Ρωσία. Ο Ντε Φυνές έλαβε ένα τιμητικό βραβείο César το 1980 για την καριέρα του. Ο γιος του, Olivier de Funès, έγινε επίσης ηθοποιός και εμφανίστηκε σε ορισμένες από τις ταινίες του πατέρα του. Στις 27 Ιανουαρίου 1983, απεβίωσε στο Νάντη, και η κληρονομιά του διατηρείται από δύο μουσεία που τιμούν τη ζωή και την καριέρα του: ένα κοντά στο Νάντη, ένα άλλο στο Saint-Raphaël και ένα τρίτο που στεγάζεται στην πρώην αστυνομική επιθεώρηση του Saint-Tropez.
Ο Αντρέ Ραϊμπούργκ, περισσότερο γνωστός ως Μπουρβίλ, ήταν Γάλλος κωμικός, τραγουδιστής και κωμικός, γεννημένος στις 2 Μαρτίου 1893. 7 Ιουλίου 191 7 προς Pretot‐Vicquemare, στο Σηκουάνα-Υπουργείο, και πέθανε στις 2 3 Σεπτεμβρίου 1970 στο 16ο διαμέρισμα του Παρισιού.
Ο Pierre Desproges, γεννημένος στις 9 Μαΐου 193 9 στο Παντέν και πέθανε στις 18 Απριλίου 1988 στο Neuilly‐sur‐Seine, ήταν Γάλλος χιουμορίστας διάσημος για το μαύρο του χιούμορ, την αντικομφορμιστική του στάση και την κλίση του προς το παράλογο.
Ο Φιλίπ Νουαρέ, ένας Γάλλος ηθοποιός κινηματογράφου, γεννήθηκε στις 1η Οκτωβρίου 1930, στο Λιλ. Οι γονείς του ήταν η Λούσι (Χάιρμαν), μια νοικοκυρά από το Βέλγιο, και ο Πιέρ Ζωρζ Νουαρέ, ο οποίος πουλούσε ψεύτικα κολάρα. Πέρασε την παιδική του ηλικία στο Τουλός και παρακολούθησε πολλά διάσημα σχολεία στο Παρίσι, όπως το Λύκειο Ζανσόν ντε Σαίι και το Κολλέζιο ντε Ζυί. Παρά το γεγονός ότι απέτυχε πολλές φορές στις εξετάσεις απολυτηρίου, ακολούθησε το πάθος του για το θέατρο, σπουδάζοντας υποκριτική με τους Ροζέ Μπλαν και Ζαν-Μαρίν Κοντί και εκπαιδευόμενος στο Κέντρο Δραματικής Τέχνης της Δύσης. Οι πρώτες του εμπειρίες περιλάμβαναν το τραγούδι στη χορωδία της «La Cigale» και την παράσταση στον Βασιλικό Ναό του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη το 1949. Ο Νουαρέ ξεκίνησε την καριέρα του με έναν αγραμμένο ρόλο στην ταινία Gigi (1949) και στη συνέχεια εμφανίστηκε σε ταινίες όπως η La Pointe Courte (1955) και η Zazie dans le Métro (1960). Πέρασε επτά χρόνια, ξεκινώντας περίπου από το 1952, περιοδεύοντας με το Εθνικό Λαϊκό Θέατρο, ερμηνεύοντας πάνω από σαράντα ρόλους σε κλασικά έργα όπως ο Le Cid , ο Macbeth και ο Dom Juan . Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συνεργάστηκε επίσης με τον Ζαν-Πιερ Νταρά ως κωμικός σε νυχτερινό κέντρο, σατιρίζοντας πολιτικές προσωπικότητες όπως ο Σαρλ ντε Γκολ. Ήταν μέλος της «bande du Conservatoire», που σχηματίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950 και περιλάμβανε άλλους αξιόλογους ηθοποιούς. Το 1962, παντρεύτηκε την Μονίκ Σομέτ; απέκτησαν μια κόρη, τη Φρεντερίκ Νουαρέ, και αργότερα έγιναν παππούδες της ηθοποιού Ντεμπόρα Γκαλ. Ο Νουαρέ απέκτησε ευρεία αναγνώριση μέσα από ρόλους σε ταινίες όπως το *Ένα Θέμα Αντίστασης* (1966) και το *Αλέξανδρος ο Μακάριος*. Θυμάται ιδιαίτερα για την ερμηνεία του ως Άλφρεντο στην *Κινηματογραφική Παραδείσο* (1988). Η καριέρα του περιλάμβανε πάνω από 100 ρόλους σε ταινίες, προσελκύοντας πάνω από 116 εκατομμύρια θεατές και καθιερώνοντάς τον ως έναν από τους πιο δημοφιλείς ηθοποιούς της Γαλλίας. Έλαβε δύο βραβεία César: ένα το 1976 για το *Vieux Fusil* και ένα το 1990 για το *Η Ζωή και Τίποτα Αλλό*. Επίσης, του απονεμήθηκε ο τίτλος Ιππότης του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής. Μετά από μια περίοδο αποχής από το θέατρο, επέστρεψε το 1997 με το *Les Côtelettes*, και αργότερα συμμετείχε στα *L'Homme du hasard*, *Les Contemplations* και *Love Letters*. Ο Φιλίπ Νουαρέ απεβίωσε από καρκίνο στις 23 Νοεμβρίου 2006, στο Παρίσι, σε ηλικία 76 ετών.
Αλβανία
1
Αρμενία
1
Αργεντινή
24
Αυστρία
28
Αυστραλία
22
Αζερμπαϊτζάν
1
Βέλγιο
13
Βουλγαρία
31
Μπενίν
2
Βολιβία
1
Βραζιλία
12
Καναδάς
48
Ελβετία
17
Χιλή
8
Καμερούν
1
Κίνα
7
Κολομβία
2
Τσεχία
7
Γερμανία
188
Δανία
17
Δομινικανή Δημοκρατία
1
Αλγερία
2
Εσθονία
5
Αίγυπτος
4
Ισπανία
74
Φινλανδία
15
Ηνωμένο Βασίλειο
148
Γκάνα
3
Ελλάδα
18
Γουατεμάλα
1
Ουγγαρία
7
Ινδονησία
8
Ιρλανδία
20
Ισραήλ
9
Ινδία
11
Ιράκ
3
Ιράν
6
Ιταλία
136
Τζαμάικα
1
Ιαπωνία
35
Κένυα
3
Νότια Κορέα
20
Καζακστάν
1
Λίβανος
5
Λετονία
1
Μαρόκο
17
Μιανμάρ (Βιρμανία)
1
Μάλτα
1
Μαλάουι
2
Μεξικό
28
Μαλαισία
7
Νιγηρία
19
Νικαράγουα
2
Κάτω Χώρες
2
Νορβηγία
12
Νεπάλ
3
Νέα Ζηλανδία
9
Περού
2
Φιλιππίνες
35
Πακιστάν
7
Πολωνία
8
Πορτογαλία
7
Κατάρ
1
Ρουμανία
1
Σερβία
3
Ρωσία
9
Σαουδική Αραβία
4
Σουηδία
101
Σλοβενία
4
Σλοβακία
2
Ταϊλάνδη
2
Τυνησία
4
Τουρκία
5
Ταϊβάν
1
Ουκρανία
1
Ουγκάντα
7
Ηνωμένες Πολιτείες
213
Ουρουγουάη
1
Ουζμπεκιστάν
1
Βιετνάμ
1
Νότια Αφρική
2
Η Γαλλία έχει μια μακρά και ξεχωριστή παράδοση στην κωμωδία, με το χιούμορ να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και τις ζωντανές ψυχαγωγίες. Οι Γάλλοι κωμικοί έχουν αναπτύξει πολλές διαφορετικές μορφές κωμωδίας με τα χρόνια, από θεατρικές παραστάσεις και κλασική σάτιρα μέχρι σύγχρονο stand-up, κωμικά σκίτσα και διαδικτυακό περιεχόμενο.
Ο κατάλογος του GiggleTime συγκεντρώνει Γάλλους κωμικούς, stand-up performers, ηθοποιούς κωμωδίας, συγγραφείς και άλλες προσωπικότητες που συνδέονται με τη Γαλλική κωμωδία. Περιηγηθείτε στα προφίλ παραπάνω για να ανακαλύψετε κωμικούς από διαφορετικές γενιές και μάθετε περισσότερα για την καριέρα και το έργο τους.
Η σύγχρονη stand-up έχει γίνει ένα όλο και πιο ορατό μέρος της γαλλικής σκηνής της κωμωδίας. Οι κωμικοί παρουσιάζουν υλικό σε ειδικά κλαμπ κωμωδίας, θέατρα, καφέ και άλλους χώρους, το οποίο κυμαίνεται από προσωπικές ιστορίες και παρατηρησιακό χιούμορ έως κοινωνικό σχολιασμό, σάτιρα και σουρεαλιστική κωμωδία.
Η γαλλική σκηνή της κωμωδίας είναι ιδιαίτερα δραστήρια στο Παρίσι, όπου οι καλλιτέχνες μπορούν να βρουν πολυάριθμα μέρη και κοινά για τόσο καθιερωμένες παραστάσεις όσο και νέα ταλέντα. Η κωμωδία παρουσιάζεται επίσης σε πόλεις και περιοχές σε όλη τη Γαλλία, δίνοντας στους κωμικούς ευκαιρίες να αναπτύξουν κοινό εκτός της πρωτεύουσας.
Η γαλλόφωνη κωμωδία επεκτείνεται και πέρα από τη Γαλλία, με καλλιτέχνες και κοινά που συνδέονται με τον ευρύτερο φρανκοφώνo κόσμο.
Ένα από τα διακριτικά φορμά που συνδέονται με τη γαλλική κωμωδία είναι το μονόλογο, όπου ένας κωμικός παρουσιάζει μια ολοκληρωμένη σόλο παράσταση για ένα κοινό.
Αυτές οι εκπομπές μπορούν να συνδυάσουν stand-up, αφήγηση ιστοριών, θεατρική παράσταση, χαρακτήρες και σενάριο κωμωδίας. Η μορφή αυτή έχει γίνει σημαντικό μέρος της γαλλικής λαϊκής ψυχαγωγίας και έχει βοηθήσει πολλούς κωμικούς να αναπτύξουν μια αναγνωρίσιμη θεατρική προσωπικότητα.
Ενώ το σύγχρονο γαλλικό stand-up συνεχίζει να εξελίσσεται, η σύνδεση μεταξύ κωμωδίας και θεατρικής παράστασης παραμένει ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της κουλτούρας της κωμωδίας στη χώρα.
Η γαλλική κωμωδία έχει ισχυρή παρουσία στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Οι κωμικοί συχνά μετακινούνται μεταξύ ζωντανών παραστάσεων, υποκριτικής, συγγραφής και παρουσίασης, με πολλούς καλλιτέχνες να χτίζουν καριέρες σε διάφορες μορφές ψυχαγωγίας.
Η γαλλική τηλεόραση έχει δημιουργήσει πολυάριθμα κωμικά προγράμματα, σκίτσα και ψυχαγωγικά φορμά, ενώ ο γαλλικός κινηματογράφος έχει μια μακρά ιστορία επιτυχημένων κωμικών ταινιών και αξέχαστων κωμικών ερμηνειών.
Η σχέση ανάμεσα στην stand-up κωμωδία και την υποκριτική στην οθόνη είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα στη Γαλλία, όπου ένας κωμικός μπορεί να ξεκινήσει με ζωντανές παραστάσεις πριν περάσει σε ταινίες, τηλεόραση ή άλλες μορφές ψυχαγωγίας.
Δεν υπάρχει ένα μοναδικό στυλ που να ορίζει τη γαλλική κωμωδία. Οι καλλιτέχνες εργάζονται σε διάφορα είδη κωμωδίας, όπως η παρατήρηση, η σάτιρα, η παρωδία, η σωματική κωμωδία, οι ερμηνείες βασισμένες σε χαρακτήρες, η αφήγηση ιστοριών και ο αυτοσχεδιασμός.
Διαφορετικές γενιές κωμικών έχουν επίσης εισφέρει διαφορετικές επιρροές στην σκηνή. Καθιερωμένοι καλλιτέχνες συνεχίζουν να εμφανίζονται δίπλα σε νεότερους κωμικούς που χρησιμοποιούν podcasts, YouTube, κοινωνικά μέσα και πλατφόρμες streaming για να προσεγγίσουν κοινά.
Αυτός ο συνδυασμός παραδοσιακής θεατρικής κωμωδίας και ψηφιακής ψυχαγωγίας έχει δημιουργήσει περισσότερες ευκαιρίες για νέους Γάλλους κωμικούς να αναπτύξουν το δικό τους κοινό και στυλ.
Αναζητάτε Γάλλους κωμικούς, Γάλλους stand-up κωμικούς ή ηθοποιούς κωμωδίας από τη Γαλλία; Εξερευνήστε τον κατάλογο GiggleTime παραπάνω για να ανακαλύψετε καλλιτέχνες από διαφορετικές περιόδους και περιοχές της γαλλικής ψυχαγωγίας.
Αναζητήστε έναν συγκεκριμένο κωμικό ή περιηγηθείτε στα προφίλ για να ανακαλύψετε νέα ονόματα. Οι ατομικές σελίδες ενδέχεται να περιλαμβάνουν βιογραφικά στοιχεία, λεπτομέρειες καριέρας, παραστάσεις, φωτογραφίες και άλλα ενδιαφέροντα γεγονότα.
Είτε απολαμβάνετε stand-up γαλλικό, κωμικές ταινίες, τηλεοπτικούς κωμικούς, μονολογικά ή κλασική γαλλική κωμωδία, το GiggleTime κάνει ευκολότερο να ανακαλύψετε τους ανθρώπους πίσω από το χιούμορ.
Ο κατάλογός μας συνεχίζει να επεκτείνεται με νέα προφίλ, προσφέροντάς σας περισσότερους τρόπους για να εξερευνήσετε τον κόσμο της γαλλικής κωμωδίας.
