Zweryfikowane
Nieodebrane
Francja
Albert Dupontel
Albert Dupontel, ur. 1 stycznia 1961 r., Saint- Germain- en- Laye, występował jako aktor, reżyser, scenarzysta i komik we Francji.
Globalny Katalog Talentów
Komicy z Francja
Katalog komików Francja — Profile, biografie, zdjęcia i linki społecznościowe komików z Francja.
211 Komicy
Zweryfikowane
Nieodebrane
Francja
Christian Clavier
Christian Keyvier, urodzony 6 maja 195 roku w 15. okręgu Paryża, jest francuskim aktorem, scenarzystą i producentem, który również uzyskał obywatelstwo belgijskie.
Zweryfikowane
Nieodebrane
Francja
Elie Semoun
Urodzony 16 października 196 3 roku w 13. okręgu Paryża, Élie Semhoun, znany jako Élie Semoun, pracuje we Francji jako komik, aktor, reżyser, scenarzysta i piosenkarz.
Zweryfikowane
Nieodebrane
Francja
Fernandel
Fernand Joseph Désiré Contandin, znany zawodowo jako Fernandel, urodził się 8 maja 1903 roku w Marsylii we Francji. Jego rodzicami byli Désirée Bédouin i Denis Contandin, którzy pochodzili z Perosa Argentina we Włoszech; ojciec pracował jako księgowy i występował jako amator komik pod pseudonimem „Sined”. Miał dwóch braci, Auguste’a-Marcela (1897-1961) i Francisa (Fransined) (1914-2012), oraz siostrę, Marguerite (1910-2006). Po rozpoczęciu kariery w muzycznych halach, Fernandel przyjął pseudonim sceniczny Fernandel w 1922 roku, zaproponowany przez jego teściową. W 1925 roku poślubił Henriette Félicie Manse. Kariera Fernandela rozpoczęła się od występów w kawiarniach i na weselach, po czym zdobył zwycięstwo w dziecięcym konkursie śpiewu w Théâtre du Châtelet w Marsylii w wieku siedmiu lat. Debiut filmowy miał w 1930 roku w Le Blanc et le Noir . Jego popularność systematycznie rosła w latach 30. i 40. XX wieku, dzięki kluczowym rolom w filmach takich jak Angèle (1934), Regain (1937), Le Schpountz (1938) i La Fille du Puisatier (1940). Rozległa współpraca łączyła go z Marcel Pagnolem, występował w trzynastu jego filmach. W 1939 roku wydał popularną piosenkę „Félicie aussi”, a w 1947 roku nagrał udany utwór „La Caissière du Grand Café”. Fernandel stał się jedną z największych gwiazd francuskiego kina przez kilka dekad, występując w ponad 125 filmach między 1930 a 1969 rokiem. Był znany przede wszystkim z roli włoskiego wiejskiego księdza w serii filmów Don Camillo od 1951 do 1970 roku, co doprowadziło do spotkania z papieżem Pius XII w 1953 roku. Jego charakterystyczne rysy twarzy, które sam nazywał „gueule de cheval” (końska paszcza), stały się znakiem rozpoznawczym. Pojawił się również we włoskich i amerykańskich filmach, takich jak Wokół świata w 80 dni (1956) z Davidem Nivenem i Wakacje w Paryżu (1958) z Bobem Hope’em i Anitą Ekberg. Fernandel był zaangażowany w reżyserię lub współprodukcję wielu filmów podczas swojej kariery. Filmy Fernandela zgromadziły ponad 200 milionów widzów podczas jego kariery, a w 1968 roku generał Charles de Gaulle stwierdził, że Fernandel jest jedynym Francuzem sławniejszym od niego samego na całym świecie. Po zdiagnozowaniu raka płuc zmarł 26 lutego 1971 roku, a jego szczątki spoczywają na cmentarzu Passy w Paryżu. Jego syn Franck Fernandel został aktorem i piosenkarzem i występował u boku ojca w filmach L'Âge ingrat i En avant la musique .
Zweryfikowane
Nieodebrane
Francja
Ghislaine Dommanget
Urodzony 13 października 1900 w Reims, Ghislaine Dommanget es t zmarł 3 0 kwietnia 1991 w Neuilly-sur-Seine. Ma karierę aktorki francuskiej. = = Małżeństwo z księciem Ludwikiem II = = W latach 1946-1949 był małżonką księżniczki Monako.
Zweryfikowane
Nieodebrane
Francja
Jamel Debbouze
Jamel Debbouze, urodzony 1 8 czerwca 1975 roku w 10. okręgu Paryża, pracuje jako humorzysta, aktor i producent, a jest Franco Marocaine.
Zweryfikowane
Nieodebrane
Francja
Jean Dujardin
Jean Dujardin, występujący pod pseudonimem Jean Edmond Dujardin, jest francuskim artystą pracującym jako aktor, komik, producent i reżyser. 19 czerwca 1972 roku to data jego urodzenia w Rueil-Malmaison we Francji, blisko Paryża. Dorastał w Plaisir, Yvelines, i przez krótki czas pracował jako ślusarz w firmie budowlanej swojego ojca, zanim rozpoczął karierę artystyczną. Obecnie 54-letni Dujardin zaczął występować z recitalami stand-up w kawiarniach i służył w wojsku, gdzie bawił towarzyszy broni imitacjami, odkrywając swój talent komediowy. Kariera Dujardina rozpoczęła się na scenie i w telewizji w latach 90. z grupą komediową Nous Ç Nous. W 1996 roku Dujardin wziął udział w programie telewizyjnym Graines de star wraz z innymi uczestnikami. Od 1999 do 2003 roku zyskał znaczną popularność dzięki serialowi Un gars, une fille u boku Aleksandry Lamy, która później została jego żoną od 2009 do 2014 roku. Na początku kariery występował w komediowych programach telewizyjnych i filmach, a także stworzył postać Brice de Nice w programie Fiesta, który zaadaptowano na film Brice de Nice w 2005 roku. Dujardin zyskał międzynarodową sławę dzięki różnym rolom, w tym jako Hubert Bonisseur de La Bath w filmach OSS 117: Kair (2006), Gniazdo szpiegów (2009), Zagubiony w Rio (2009) i Z Afryki z miłością (2021). Zagrał również Lucky Luke w filmie Lucky Luke (2009) oraz współpracował z Michelem Hazanaviciusem przy filmie The Artist (2011), gdzie wcielił się w George’a Valentina. Ta rola przyniosła mu liczne nagrody, w tym Oscara za najlepszą rolę aktorską (2012), Złoty Globus, BAFTA i Nagrodę Gildii Aktorów Filmowych. Pojawił się również w amerykańskich filmach takich jak Wall Street: Jak podbić świat (2013) i Mężczyźni w czerni: Szpiedzy (2014). Do jego ostatnich ról należą role w Présidents (2021) i Brice 3 (2016), a w 2024 roku ma zagrać Don Diego de la Vegę w miniserialu Zorro.
Zweryfikowane
Nieodebrane
Francja
Marcel Marceau
Urodzony jako Marcel Mangel w Strasburgu we Francji 22 marca 1923 roku, Marcel Marceau stał się światowej sławy francuskim aktorem i pantomimą. Jego imię pochodziło od nazwisk jego rodziców, Charlesa Mangela, rzeźnika, i Anny Werzberg. Rodzina przeniosła się do Lille w 1926 roku z powodów zawodowych, a później do Anglii. Już we wczesnym dzieciństwie Marcel był pod wpływem filmów Charliego Chaplina, co zainspirowało go do marzenia o zostaniu pantomimą, i uczęszczał do liceum Fustel-de-Coulanges w Strasburgu do 1938 roku. Podczas II wojny światowej rodzina Marceaua ewakuowała się i początkowo osiedliła w Chancelade i Périgueux. W wieku 17 lat uciekł z rodziną do Limoges i w 1941 roku studiował w liceum Gay-Lussac oraz École des arts décoratifs de Limoges. Aktywnie uczestniczył we francuskim żydowskim ruchu oporu, pomagając ratować żydowskie dzieci, w tym około trzydziestu, które uciekły do Szwajcarii z jego kuzynem Georgesem Loingerem. Podczas niemieckiej okupacji przyjął nazwisko 'Marceau', nawiązując do François Séverina Marceau-Desgraviers. Ze względu na biegłość w językach angielskim, francuskim i niemieckim, służył jako łącznik dla III Armii gen. George'a Pattona podczas wojny. Tragicznie, jego ojciec został aresztowany i deportowany do Auschwitz w 1944 roku, gdzie został zamordowany. Po konflikcie Marceau rozpoczął naukę w Szkole Sztuki Dramatycznej Charlesa Dullina w 1945 roku, otrzymując wskazówki od Joshua Smitha, Étienne Decrouxa i Jean-Louisa Barraulta. W sierpniu 1944 roku zaprezentował swój pierwszy znaczący występ przed publicznością liczącą 3000 żołnierzy w Paryżu. W 1947 roku stworzył postać 'Bipa, klauna', debiutując z nim 22 marca w Théâtre de Poche Montparnasse, inspirowanego Pipem z powieści Charlesa Dickensa *Wielkie Nadzieje*. W 1949 roku otrzymał nagrodę Deburau za swój mimodramat *Śmierć przed świtem*, a tego samego roku założył Compagnie de Mime Marcel Marceau. Przez ponad 60 lat Marceau bawił publiczność na całym świecie jako profesjonalny performer, występując w filmach takich jak 'Barbarella' (1968) i 'Cichy Film' (1976), gdzie jego jedynym wypowiedzianym słowem było „Nie”. Poświęcił sześćdziesiąt lat na podniesienie pantomimy do rangi wybitnej formy sztuki, wykonując ponad 5000 przedstawień. Marcel Marceau zmarł 22 września 2007 roku w wieku 84 lat i został pochowany na cmentarzu Père Lachaise w Paryżu.
Zweryfikowane
Nieodebrane
Francja
Max Linder
Max Linder, urodzony jako Gabriel-Maximilien Leuvielle 16 grudnia 1883 roku w Saint-Loubès, w departamencie Garonna we Francji, był ważną postacią wczesnego kina. Jego rodzice, Jean (Marcel) Leuvielle i Suzanne Baron, byli właścicielami winnicy, co zapewniło mu komfortowe dzieciństwo, w tym studia w liceum w Talence. Początkowo podjął karierę teatralną, zapisując się w 1899 roku do Konserwatorium w Bordeaux i zdobywając nagrody zarówno za komedię, jak i tragedię. Jednak został wydalony po sprzeczkach z profesorem i przez krótki czas występował pod pseudonimem Max Lacerda, zanim w 1904 roku przyjął imię Max Linder, zainspirowany szyldem sklepu obuwniczego w Bordeaux. Kariera Lindera przeszła przełomowy etap, gdy zaczął pracować dla Pathé latem 1905 roku. Pełnił funkcję scenarzysty, reżysera i aktora, produkując imponujące tempo około jednego filmu dziennie. Do jego wczesnych prac należał 'Le Premier cigare d'un collégien' (1905). Od 1907 roku, rozpoczynając od 'The Skater's Debut,' zyskał uznanie za swoje przedstawienie 'Maxa', postaci reprezentującej zamożnego towarzysza. Jego kreacja 'Maxa', obecna w około 100 krótkich filmach z lat 1910-1914, jest uważana za jeden z najwcześniejszych przykładów konsekwentnie pojawiającej się postaci w kinie. Kreatywna współpraca Lindera z René LePrince doprowadziła do współreżyserowania jego własnych filmów, począwszy od 1911 roku. W latach 1912–1913 odbył tournée po świecie, odwiedzając Hiszpanię, Niemcy i Rosję (Petersburg). Podczas występu łyżwiarskiego w 1911 roku doznał urazu przepukliny. Z wybuchem I wojny światowej Linder zgłosił się do francuskiej armii i został ranny wielokrotnie podczas służby. Po wojnie próbował odnieść sukces w Stanach Zjednoczonych, ale ta próba okazała się bezskuteczna. Jego młodszy brat, Maurice, zyskał sławę jako zawodowy rugbysta, a siostra Marcelle wystąpiła w kilku jego filmach. Max Linder zmarł 1 listopada 1925 roku w Paryżu, pozostawiając po sobie spuściznę, która znacząco wpłynęła na powstanie postaci Charliego Chaplina „Wędrowca”.
Zweryfikowane
Nieodebrane
Francja
Pierre Dac
Pierre Dac, urodzony jako André Isaac 15 sierpnia 1893 roku w Châlons-sur-Marne we Francji, był francuskim humorystą. Jego rodzina, pochodząca pierwotnie z Alzacji (Uttenheim i Niederbronn-les-Bains), miała żydowskie korzenie i emigrowała po wojnie francusko-pruskiej. Jego ojciec, Salomon Isaac, był rzeźnikiem, a rodzina przeniosła się do Paryża, gdy Dac miał trzy lata. Jako dziecko chodził na lekcje skrzypiec, ale w 1908 roku został wyrzucony ze szkoły za psikus. Kariera Daca rozpoczęła się w latach 20. XX wieku jako chansonier w kabaretach takich jak La Muse rouge i La Vache enragée. W 1938 roku założył satyryczny magazyn "L’Os à moelle", który zyskał popularność, zanim został zamknięty przez cenzurę nazistowską. Pojawił się w filmach takich jak "Voilà Montmartre" (1934) i "Juanita" (1935). W 1941 roku, uciekając przed konfliktem II wojny światowej, schronił się w Londynie. Tam współtworzył Radio Londres, serwis BBC docierający do okupowanej Francji, komponując humorystyczne piosenki i występując w komediach. Został aresztowany w Hiszpanii podczas próby dotarcia do Londynu i spędził kilka miesięcy w więzieniach Franka. Po II wojnie światowej Dac stworzył komiczny duet z Francisem Blanchem i wspólnie tworzyli oraz prowadzili popularne audycje radiowe, takie jak *Malheur aux barbus*, *Signé Furax* i *Bons Baisers de partout*. Dac ukuł komiczne określenie „Schmilblick”, opisane jako „rygorystycznie integralne, które nie służy absolutnie niczemu i dlatego może służyć wszystkiemu” oraz spopularyzował słowo „loufoque”. Wynalazł również biglotron i przepis na dżem z makaronu. W 1926 roku został przyjęty w wolnomularstwie i stworzył parodiarski rytuał masoński o nazwie „Le rite des Voyous”. Pierre Dac otrzymał wiele odznaczeń podczas swojego życia, w tym Croix de Guerre (zarówno z lat 1914-1918, jak i 1939-1945), Medal Oporu oraz mianowanie Rycerzem Orderu Legii Honorowej. Do śmierci 9 lutego 1975 roku w Paryżu pozostawał aktywny w filmie i telewizji, z rolami w produkcjach takich jak *La Famille Anodin* (1956) i *Ne jouez pas avec les Martiens* (1968).
Zweryfikowane
Nieodebrane
Francja
Simon Helberg
Urodzony 9 grudnia 1980 w Los Angeles, Simon Helberg jest amerykańskim aktorem pochodzenia niemieckiego. Zdobył sławę wykonując Howarda Wolowitza w serii Teorii Wielkiego Wybuchu. Włączył również casting komedii telewizyjnej MADTV.
Zweryfikowane
Nieodebrane
Francja
Valérie Lemercier
Urodził się 9 marca 1964 roku w Dieppe, Seine- Maritime, Valérie Lemercier pracował we Francji jako aktorka, reżyser, scenarzysta, humorarzysta i piosenkarz.
Przeglądaj komików według kraju
Albania
1
Armenia
1
Argentyna
24
Austria
28
Australia
22
Azerbejdżan
1
Belgia
13
Bułgaria
31
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
12
Kanada
48
Szwajcaria
17
Chile
8
Kamerun
1
Chiny
7
Kolumbia
2
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Estonia
5
Egipt
4
Hiszpania
74
Finlandia
15
Wielka Brytania
148
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Węgry
7
Indonezja
8
Irlandia
20
Izrael
9
Indie
11
Irak
3
Iran
6
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
35
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
1
Liban
5
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
3
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Słowenia
4
Słowacja
2
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Ukraina
1
Uganda
7
Stany Zjednoczone
213
Urugwaj
1
Uzbekistan
1
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
2
Francuscy Komicy i Świat Francuskiej Komedii
Francja ma długą i charakterystyczną tradycję komediową, a poczucie humoru odgrywa ważną rolę w teatrze, kinie, telewizji i rozrywce na żywo. Francuscy komicy przez lata wypracowali wiele różnych form komedii, od przedstawień teatralnych i klasycznej satyry po współczesny stand-up, komedię sytuacyjną i treści online.
Katalog GiggleTime łączy francuskich komików, wykonawców stand-upu, aktorów komediowych, pisarzy i inne osoby związane z francuską komedią. Przeglądaj profile powyżej, aby odkryć komików z różnych pokoleń i dowiedzieć się więcej o ich karierach i twórczości.
Stand-up i komedia na żywo we Francji
Nowoczesny stand-up stał się coraz bardziej widoczną częścią francuskiej sceny komediowej. Komicy występują w dedykowanych klubach komediowych, teatrach, kawiarniach i innych miejscach, prezentując materiał, który obejmuje opowieści osobiste i humor obserwacyjny, po komentarze społeczne, satyrę i absurdalny humor.
Francuska scena komediowa jest szczególnie aktywna w Paryżu, gdzie artyści mogą znaleźć liczne miejsca i publiczność zarówno dla znanych przedstawień, jak i nowych talentów. Komedia wystawiana jest również w miastach i regionach we całej Francji, dając komikom możliwość budowania widowni poza stolicą.
Komedia francuska wykracza również poza granice Francji, obejmując artystów i publiczność związanych z szerszym światem frankofońskim.
Francuska tradycja "one-man show"
Jednym z charakterystycznych formatów kojarzonych z francuską komedią jest one-man show, w którym komik występuje na scenie w pełnometrażowym solowym przedstawieniu przed publicznością.
Te programy mogą łączyć stand-up, opowiadanie historii, występy teatralne, postacie i komedię z wcześniej napisanym scenariuszem. Format ten stał się ważną częścią francuskiej rozrywki masowej i pomógł wielu komikom wypracować rozpoznawalną tożsamość sceniczną.
Choć współczesny francuski stand-up wciąż ewoluuje, związek między komedią a spektaklem teatralnym pozostaje ważną cechą kultury komediowej tego kraju.
Francuscy komicy w filmie i telewizji
Francuska komedia ma silną obecność w kinie i telewizji. Komicy często przechodzą między występami na żywo, aktorstwem, pisaniem a prowadzeniem programów, a wielu artystów buduje karierę w kilku formach rozrywki.
Francuska telewizja wyprodukowała liczne programy komediowe, pokazy skeczy i formaty rozrywkowe, natomiast francuskie kino ma długą historię udanych filmów komediowych i zapadających w pamięć występów komików.
Związek między stand-upem a aktorstwem filmowym jest szczególnie interesujący we Francji, gdzie komik może zacząć od występów na żywo, a następnie przejść do filmów, telewizji lub innych form rozrywki.
Różnorodna Scena Komediowa we Francji
Nie istnieje jeden styl, który definiuje francuski humor. Artyści pracują w różnych gatunkach, takich jak komedia sytuacyjna, satyra, parodia, komedia slapstickowa, występy oparte na postaciach, opowiadanie historii i improwizacja.
Różne pokolenia komików wniosły również odmienne wpływy do świata rozrywki. Doświadczeni wykonawcy nadal pojawiają się obok nowszych komików, którzy wykorzystują podcasty, YouTube, media społecznościowe i platformy streamingowe, aby docierać do publiczności.
To połączenie tradycyjnej komedii scenicznej i rozrywki cyfrowej stworzyło więcej możliwości dla wschodzących francuskich komików, by rozwijać własną publiczność i styl.
Odkryj francuskich komików na GiggleTime
Szukasz francuskich komików, francuskich stand-upowców lub aktorów komediowych z Francji? Przeglądaj katalog GiggleTime powyżej, aby odkryć wykonawców z różnych okresów i obszarów francuskiej rozrywki.
Szukaj konkretnego komika lub przeglądaj profile, aby odkryć nowe nazwiska. Poszczególne strony mogą zawierać informacje biograficzne, szczegóły kariery, występy, zdjęcia i inne ciekawe fakty.
Niezależnie od tego, czy lubisz francuski stand-up, komedie filmowe, telewizyjnych komików, przedstawienia jednoosobowe czy klasyczną francuską komedię, GiggleTime ułatwia poznanie osób stojących za humorem.
Nasz katalog stale się powiększa o nowe profile, dając Ci więcej możliwości odkrywania świata francuskiej komedii.