Chuck - rysunkowy komik GiggleTime opowiadający dowcipy
GiggleTime na Androida
Za darmo w Google Play
Pobierz aplikację
GiggleTime - dowcipy, komicy i występy komediowe GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt Dodaj komika
Pobierz aplikację
Obserwuj nas

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Komicy: Kanada

Katalog komików: Kanada. Profile, biografie, zdjęcia i linki do mediów społecznościowych.

Dodaj komika
Reset
124 Komicy
Colin Mochrie, komik z Kanada
Zweryfikowane Nieodebrane
Kanada

Colin Mochrie

Urodzony w Szkocji, Colin Mochrie, kanadyjski aktor i komik specjalizujący się w improwizacji, przyszedł na świat 30 listopada 1957 roku. Urodził się w Kilmarnock w Szkocji i w 1964 roku wyemigrował do Kanady z rodziną, początkowo osiedlając się w przedmieściach Montrealu, a pięć lat później przeniosł się w pobliże Vancouver. Po ukończeniu Killarney Secondary School, Mochrie spędził trzy lata studiując teatr w Studio 58, które jest częścią Langara College. Jego ojciec był dyrektorem ds. utrzymania samolotów linii lotniczych. Praca z Vancouver TheatreSports League pozwoliła Mochrie’emu rozwinąć swoje umiejętności komediowe; to tam po raz pierwszy spotkał Ryana Stilesa i później występował w teatrze Second City w Toronto. Dwukrotnie brał udział w przesłuchaniach w Londynie do programu Whose Line Is It Anyway? w 1989 roku, początkowo obsadzony na jeden odcinek, zanim po trzecich przesłuchaniach stał się stałym członkiem przez siedem lat. Pojawił się we wszystkich 220 odcinkach amerykańskiej wersji programu w latach 1998–2006 i nadal występuje w odrodzonej amerykańskiej wersji od 2013 roku. Pisał dla wielu innych seriali i wydarzeń, a nawet występował na kolacji Stowarzyszenia Korespondentów Białego Domu. To jego praca nad programem Whose Line Is It Anyway? , zarówno brytyjska, jak i amerykańska wersja, jest najbardziej znana. Poza pracą telewizyjną, Mochrie ma bardzo owocową karierę komediową. Współtworzył, współprodukował i zagrał w kanadyjskich sitcomach Getting Along Famously i She’s the Mayor ze swoją żoną, Debrą McGrath, którą poślubił w styczniu 1989 roku. Mają córkę, Kinley Mochrie, urodzoną w 1990 roku, która publicznie ujawniła w 2017 roku, że jest osobą transpłciową. Pojawił się również w filmach takich jak Surviving My Mother (2007) i Astronaut (2019), oraz zagrał główną rolę w filmie telewizyjnym z 2022 roku Les Douze gourmandises de Noël . Występuje na żywo w programach z Bradem Sherwood pod nazwą "From Whose Line Is It Anyway?" Tour, przekształcając sugestie publiczności w komedię. Colin Mochrie otrzymał liczne nagrody na przestrzeni lat, w tym dwie Canadian Comedy Awards, Gemini Award i nagrodę od Writers Guild of Canada; ponadto w 2013 roku został uznany za Kanadyjską Osobę Roku w dziedzinie Komedii. Obecnie intensywnie koncertuje, występuje w programach komediowych improwizacyjnych z segmentami muzycznymi i współtworzył 'Hyprov: Improv Under Hypnosis' z Asadem Mecci, który odbył tournée po ponad 200 miastach i miał znaczące pokazy w Las Vegas i Off-Broadwayu. Opisuje się go jako bardzo płodnego improwizatora, który występował przez ponad 35 lat.

Jason Jones, komik z Kanada
Zweryfikowane Nieodebrane
Kanada

Jason Jones

Jason Pierre Jones, Kanadyjczyk i Amerykanin, pracuje jako aktor, komik i pisarz. Od 2005 do 2015 był korespondentem Jon Stewart 's The Daily Show. Od 2016 do 2019 roku występował w serii komedii TBS The Detour, programie, który opracował wraz ze swoją żoną Samanthą Bee.

Jocelyn Bérubé, komik z Kanada
Zweryfikowane Nieodebrane
Kanada

Jocelyn Bérubé

Jocelyn Bérubé to quebecki opowiadacz, aktor, muzyk i kompozytor. Urodził się 16 września 1946 roku w Saint-Nil (Matane), Quebec – miejscowości, która już nie istnieje – a swoją artystyczną drogę rozpoczął we wczesnym dzieciństwie, otrzymując stypendia od Jeunesses musicales du Canada jako trębacz oraz od Fundacji Forda na program dramatyczny w Camp musical du Mont-Orford. W 1968 roku ukończył Konserwatorium Dramatyczne w Montrealu. Na początku kariery współzałożył w 1969 roku Grand Cirque Ordinaire, trupę teatralną kładącą nacisk na twórczość zbiorową i improwizację. To doświadczenie ukształtowało jego podejście do występów, łącząc teatr, muzykę i opowiadanie historii w hybrydowe formy. Dorobek Bérubé’a obejmuje różne media. Pojawił się w licznych filmach, w tym w 'The Handyman' (1980), za który otrzymał nominację do nagrody Genie dla Najlepszego Aktora w 1981 roku, 'The Great Ordinary Movie' (1971), 'Montreal Blues' (1972), 'Ordinary Tenderness' (1973), gdzie skomponował również muzykę filmową, 'The Conquest', 'Gina', 'The Absence', 'J.A. Martin Photographer', 'Bach and Broccoli', 'In the Shadow of the Wind', 'Love Crazy' i 'A Cry in the Night'. Grał także w serialach telewizyjnych, takich jak 'The Mills of Power'. Poza aktorstwem, jest znany z albumów łączących opowiadanie historii i muzykę, takich jak 'Portraits de blues de travail' (2003), 'Large et rivage' (2013), 'Des héros ordinaires' (2015) i 'Le coffret Trad' (2016). Znany jest ze swoich opowieści z postaciami takimi jak Alexis le trotteur (Alexis Lapointe) i Ti-Jean. Przez całą swoją karierę Jocelyn Bérubé aktywnie przyczyniał się do rozwoju społeczności artystycznej Quebecu. Pomógł w powstaniu Conseil québécois du patrimoine vivant w 1993 roku i prowadził badania w Archiwach Ludowych Uniwersytetu Laval. W 2006 roku, ku jego czci, ustanowiono nagrodę Prix Jocelyn Bérubé, wręczaną podczas festiwalu Le Rendez-vous des Grandes Gueules de Trois-Pistoles. Pełnił funkcję honorowego prezydenta takich festiwali jak Festival Interculturel du conte de Montréal i Carrefour mondial de l'accordéon, a w 2001 roku był członkiem jury Canada Council for the Arts. W 2013 roku został mianowany honorowym członkiem Regroupement du conte au Québec. Ostatnie występy obejmują występ na festiwalu Gaspésien de Contes et Légendes w 2015 roku, a rozmowy o jego pracy, w tym o 'Des Héros ordinaires', pojawiły się w wywiadach, takich jak ten na Planète rebelle oraz filmie na YouTube dokumentującym jego występ.

Laurent Paquin, komik z Kanada
Zweryfikowane Nieodebrane
Kanada

Laurent Paquin

Laurent Paquin to kanadyjski komik i gospodarz programu radiowego, urodzony 21 września 1971 roku w Longueuil, Quebec. Uczęszczał do szkoły średniej polyvalente Robert-Ouimet, a później studiował w Cégep de Jonquière, gdzie wygrał konkurs Cégeps en spectacle w 1990 roku. W 1995 roku ukończył École nationale de l'humour. Paquin jest znaną postacią w świecie humoru Quebecu z ponad 30-letnim doświadczeniem, znany z licznych występów w ComédiHa i na Festiwalu Just For Laughs w Montrealu, gdzie posiada rekord pod względem największej liczby kolejnych gal, osiągając 22 w 2025 roku. Kariera Paquina obejmuje różnorodne role, w tym prowadzenie programów telewizyjnych i radiowych (CKOI-FM), aktorstwo oraz pracę głosową. Pojawił się w serialach telewizyjnych takich jak Histoires de filles , Caméra Café i Le Bonheur , a także podkładał głosy postaciom w filmach Księga Dżungli (2016) i Le Chaînon manquant (2019). Wystąpił również w musicalu Chicago w Casino de Paris oraz w Montrealu, a także w przedstawieniach teatralnych takich jak "Demain matin, Montréal m’attend," "Le Diner de cons" i "On va tous mourir." Jest głosem bobra o imieniu Bertrand w reklamach Bell Canada i przyczynił się do serialu telewizyjnego Bébéatrice . Jest również członkiem Les Improductifs, grupy improwizacyjnej, i brał udział w Mondial d’improvisation reprezentując Quebec. Został mistrzem programu Dieu Merci! i prowadził wiele teletonów Juste pour aider. Styl komediowy Paquina charakteryzuje się naiwną, jasną i ostrej perspektywą na bieżące wydarzenia, społeczeństwo i politykę, często mającą na celu prowokowanie i kwestionowanie publiczności. Obecnie występuje w dwóch programach: Première impression i Tout est relatif . Première impression , która zadebiutowała w 2001 roku, trwała trzy lata i spotkała się z pozytywnymi recenzjami. Stworzył również cztery inne solowe pokazy, w tym „L’Ereure est humaine” i „Déplaire”, które stanowiły punkt zwrotny w jego karierze dzięki bardziej surowemu i bezpośredniemu stylowi humoru. Jego najnowszy program, "Crocodile Distrait", jest jego piątym solowym występem, porusza temat szczęścia i obecnie jest w trasie koncertowej. Paquin wydał album muzyczny, Laurent Paquin chante Laurent Paquin , w 2012 roku i współzałożył Bordel Comédie Club w 2015 roku. Wykona "Crocodile Distrait" w Le Point Virgule w Paryżu 21 listopada 2024 roku.

Martin Cloutier, komik z Kanada
Zweryfikowane Nieodebrane
Kanada

Martin Cloutier

Martin Cloutier to wszechstronny kanadyjski artysta, znany zarówno jako komik, jak i autor. Rozpoczął karierę w 1993 roku po ukończeniu École nationale de l’humour. Początkowo zyskał rozgłos jako jedna z połówek duetu komediowego Dominic et Martin, występując razem w sześciu programach i pojawiając się szeroko w galach, programach telewizyjnych i audycjach radiowych. Przez prawie 25 lat współpracował z Dominikiem Sillonem, obecnie koncertując po Quebecu z SIX, ich szóstym programem jako duet. Ich występy kładą nacisk na dowcipy i rytm, a teksty do ich programów współtworzyli z Simonem Delisle, natomiast reżyserowali je Daniel Laurin. Obok pracy z Dominic et Martin, Cloutier prowadzi karierę solową charakteryzującą się błyskotliwością i krytycznym spojrzeniem. Przez dziesięć lat prowadził program Debout les comiques na CKOI i reżyseruje występy dla innych komików, w tym Stéphane Fallu, Galas Juste pour rire, Les 5 prochains, 2Frères i Roxane Bruneau. Ostatnie prace Cloutiera wykraczają poza komedię i obejmują pisanie; jest autorem i spędza dużo czasu pisząc. Obecnie mieszka w Brooklynie, NY, a jego menadżerem jest Patricia Blais z Pomme Grenade. Powieść Cloutiera, Czekając na Coś Innego , wydana przez Heliotrope Books w 2025 roku, spotkała się z dużym uznaniem. Film jest klasyfikowany jako "niekonwencjonalna komedia o niespełnionym seksie", która bada miłość, seksualność, wiarę i jedzenie, obok kontrastu między wyrafinowaną gastronomią a podstawowymi działaniami. Recenzenci chwalili książkę; Steve Almond nazwał ją błyskotliwą komedią obyczajową, Joshua Henkin uznał ją za wspaniałą i urzekającą, a Andre Dubus III pochwalił jego inteligentną, dowcipną i współczującą prozę. Powieść została nominowana do Lambda Literary Award. Wyraził zdziwienie brakiem humorystycznych powieści literackich i treści seksualnych we współczesnej fikcji, zachowując mocne przekonania dotyczące ograniczeń narzucanych przez atrakcyjne postacie i powszechność niewyrafinowanego pisania. Na College of Staten Island Cloutier pracuje jako wykładowca pomocniczy, prowadząc zajęcia z pisania dla studentów licencjackich, a wcześniej współpracował z Emily Sohmer Tai w ramach CUNY Academy for the Humanities & Sciences. Zaplanowane jest jego wystąpienie z Edwardem Cahillem w Greenlight Bookstore 16 czerwca 2025 roku i pozostaje aktywny na Instagramie.

Mary Walsh, komik z Kanada
Zweryfikowane Nieodebrane
Kanada

Mary Walsh

Mary Cynthia Walsh urodziła się 13 maja 1952 roku w St. John's, Nowa Fundlandia i Labrador. Jest kanadyjską aktorką, komikiem i pisarką, znaną ze swojej ostrej politycznej satyry i odważnych postaci. Dorastała jako siódme z ośmiu dzieci o irlandzkim pochodzeniu i spędziła wczesne lata życia z ciocią i wujkiem z powodu zapalenia płuc w wieku ośmiu miesięcy. W jej rodzinie panowała tradycja "złośliwego, zabawnego" humoru, co wpłynęło na jej styl komediowy. Rozpoczęła karierę w amatorskiej trupie teatralnej. Walsh studiowała dramat na Ryerson Polytechnical Institute w Toronto, ale opuściła szkołę przed ukończeniem nauki. Dołączyła do Newfoundland Travelling Theatre Company (NTTC) i występowała w spektaklu 'Cod on a Stick', który później został zarejestrowany jako program radiowy przez CBC w 1974 roku. Grupa założyła CODCO (Cod Company) i przeniosła się do Nowego Fundlandu. CODCO stworzyła serię półgodzinnych programów telewizyjnych dla CBC od 1988 do 1993 roku, zatytułowaną 'Wonderful Grand Band', a Walsh napisała wiele fragmentów użytych w serii. Współpraca z CODCO zakończyła się w 1993 roku, mniej więcej w tym samym czasie, co koniec jej walki z alkoholizmem. Następnie dołączyła do 'This Hour Has 22 Minutes' jako regularna wykonawczyni. Jej interpretacja roli Marg Delahunty, często nazywanej „Księżniczką Wojowniczką”, zyskała szczególną uwagę ze względu na satyryczne przedstawienie polityków. Wróciła do tej roli w 2007, 2011 i 2017 roku. Walsh wystąpiła również w filmach takich jak , , i , zdobywając Kanadyjską Nagrodę Ekranową za Najlepszą Aktorkę Drugoplanową za rolę w (2020). W 2017 roku wydała swój debiutancki romans, , który stał się kanadyjskim bestsellerem. Otrzymała liczne wyróżnienia, w tym 18 nagród Gemini, honorary degrees z Memorial University of Newfoundland i Trent University, oraz została mianowana Członkiem Orderu Kanady w 2000 roku.

Mathieu Cyr, komik z Kanada
Zweryfikowane Nieodebrane
Kanada

Mathieu Cyr

Mathieu Cyr jest znanym i popularnym komikiem z Quebecu, rozpoznawalnym w scenie humorystycznej Quebecu od ponad dziesięciu lat. Zdobył znaczną liczbę obserwujących w mediach społecznościowych, obecnie przekraczającą 620 000. Cyr zaczął występować intensywnie od 2008 roku do chwili obecnej, biorąc udział w setkach pokazów na festiwalach, wieczorach komediowych i imprezach firmowych. Jego występy mają na celu dostarczenie zarówno natychmiastowego śmiechu, jak i prowokujących do refleksji przemyśleń. Styl komediowy Cyr’a jest opisywany jako „dekantujący”, nieprzefiltrowany i często podzielający, a zarazem jednoczący. Dostarcza dowcipów z ostrej ironii i porusza aktualne tematy. Obecnie występuje ze swoim drugim solowym spektaklem zatytułowanym „Adulte”. Spektakl, rekomendowany dla widzów powyżej 16 roku życia, zawiera nostalgiczne odniesienia do lat 90. i 2000., obok krytyki współczesnego społeczeństwa. Przedstawienie porusza tematy takie jak młodzież o wyglądzie brokułowej głowy, liczne orientacje seksualne i chirurgia kosmetyczna – obszar, z którym Cyr ma osobiste doświadczenie. Krytycy i publiczność zgadzają się, że „Adulte” to pozycja obowiązkowa, często opisywana jako wybuchowa, jednocząca, bardzo śmieszna, szalenie zabawna i dająca poczucie komfortu. Poza występami na scenie stand-upowej, Mathieu Cyr zbudował różnorodną karierę w branży rozrywkowej. Prowadził program telewizyjny "skate le monde" na TV5 od 2020 roku do chwili obecnej, a wcześniej prowadził "Infiltration" na Canal Z w 2019 roku oraz "Slaque la cravate" na Télétoon od 2012 do 2015 roku. Był również felietonistą w CKOI w 2021 roku i prowadził program komediowy nadawany na TVA w tym samym roku. Cyr brał udział w licznych galach "Juste Pour Rire" i "Comediha" od 2014 roku do chwili obecnej, występując w około dziesięciu z tych wydarzeń. W 2021 roku napisał książkę "jamais trop tard." Cyr identyfikuje się jako osoba z ADHD, która często czuje się zagubiona – perspektywa, która wpływa na jego twórczość.

Michel Barrette, komik z Kanada
Zweryfikowane Nieodebrane
Kanada

Michel Barrette

Kanadyjski artysta, Michel Barrette, ma na swoim koncie role aktora telewizyjnego i filmowego, prowadzącego programów telewizyjnych i radiowych oraz występy komediowe. Urodził się 26 kwietnia 1957 roku w Chicoutimi, Quebec, a dzieciństwo spędził w Alma. Letnie opowieści jego dziadka wywarły na nim znaczący wpływ, stanowiąc inspirację dla jego późniejszej kariery. Barrette rozpoczął swoją artystyczną przygodę jako amator komik w 1982 roku, a debiut filmowy miał tego samego roku w L'Empereur du Pérou . W 1983 roku przeszedł na profesjonalną ścieżkę występowania stand-up comedy. Kariera Barrette'a obejmuje różnorodność ról i formatów. Przed rozpoczęciem kariery w show-biznesie, początkowo służył w Kanadyjskich Siłach Zbrojnych i przez krótki czas zajmował stanowiska inkasenta oraz dyrektora kredytowego. Współprowadził program Casse-Tête z Jean-Marc Parent w latach 1987–1988, a w 1998 roku prowadził Planete en folie . Wokół 1988 roku stworzył postać stand-upową Rolanda „Hi-Ha” Tremblaya, co pomogło zaistnieć Vincentowi Bolducowi. W grudniu 1988 roku wydał swój pierwszy album, 'Le temps d'une dinde,' który rozszedł się w nakładzie 250 000 egzemplarzy. Jego kariera aktorska rozpoczęła się w 1982 roku i obejmuje role w filmach takich jak Les Boys (1997) jako Roger, Mourir d'amour , Coyote oraz Ma vie en cinémascope (2004). Zagrał główną rolę w filmie The Rocket (2005), hołdzie dla legendy Montreal Canadiens, Maurice’a Richarda, wcielając się w postacie Père Norchet i Adjutor Gagnon. W latach 1998–2006 przez prawie osiem lat grał Denisa Charesta w serialu telewizyjnym TVA, KM/H . Przez całą swoją karierę Barrette zaprezentował kilka solowych komediowych programów, w tym En spectacle avec Michel Barrette (1989), 100% Barrette (1997), Quelques excès (2000), 20 ans déjà, je me souviens (2004) i Michel Barrette, 100% neuf (2006). Szczególnie popularny był program Quelques excès , który w ciągu sześciu miesięcy sprzedał 50 000 biletów. Prowadził audycje radiowe na stacjach takich jak CKOI, CKMF i CHMP-FM oraz był stałym gościem w programie Normanda Brathwaite’a Piment Fort w latach 90. W 2005 roku wziął udział w unikalnej wymianie barterowej z Kyle MacDonald jako część projektu „Jedna czerwona spinaczka”. Po powodzi w Saguenay w 1996 roku Michel Barrette poświęcił swój czas jako wolontariusz, aby wesprzeć poszkodowanych. Michel Barrette otrzymał nagrody Métrostar w latach 2001 i 2002 za swoją pracę nad KM/H . Obecnie występuje w serialu Grand-papa Normand i wznowił swoją trasę koncertową „Un mot, une histoire” w styczniu 2025 roku.

Mike Bullard, komik z Kanada
Zweryfikowane Nieodebrane
Kanada

Mike Bullard

Urodzony w Etobicoke, Ontario, 12 czerwca 1957 roku, Mike Bullard, a jego nazwisko artystyczne brzmiało Michael John Bullard, zyskał sławę jako kanadyjski komik występowalny i pracował również jako gospodarz programu telewizyjnego/radiowego. Jego rodzicami byli Jack i Ruby Bullard; Jack pracował w handlu detalicznym, a Ruby poświęciła się życiu domowemu. Rodzina przeniosła się do Galt (obecnie Cambridge), gdy miał sześć lat, ostatecznie osiedlając się w Mississauga. Uczęszczał do Erindale Secondary School, a następnie pracował dla Bell Canada. Przedtem przez krótki czas służył jako policjant w Peel Regional Police, ale zrezygnował ze względu na ograniczenia dotyczące występów komediowych. Powrócił do Bell Canada, awansując na stanowisko zastępcy dyrektora ds. śledztw korporacyjnych. Począwszy od lat 80., Bullard rozpoczął karierę komediową występując jako stand-up, jednocześnie pracując na stanowisku w Bell Canada. Od 1988 roku regularnie pojawiał się w klubach komediowych Yuk Yuk's, co początkowo przyniosło mu rozpoznawalność telewizyjną. W latach 1997–2003 Bullard prowadził program 'Open Mike with Mike Bullard' na CTV, za który otrzymał dwie nagrody Gemini. Następnie, w 2003 roku przez krótki czas prowadził 'The Mike Bullard Show' na Global Television. Jego praca charakteryzowała się interakcjami z publicznością i umiejętnościami prowadzenia imprez, a także budował popularność dzięki wartościom związanym z pracą fizyczną. Od 2010 do 2016 roku prowadził program 'Beyond the Mic with Mike Bullard' na Newstalk 1010. Podczas rosyjskiej inwazji, Bullard poświęcił swój czas jako wolontariusz w grupach humanitarnych na Ukrainie, angażując się w to przez cztery miesiące w 2022 roku. Zmarł 11 października 2024 roku w wieku 67 lat w Mississauga, a jego ciało odkrył przyjaciel. Przyczyną śmierci podejrzewana jest zawał serca, a sprawa jest w toku śledztwa. Przeżył go młodszy brat Pat Bullard, który również jest komikiem, scenarzystą telewizyjnym i producentem.

Mike Ward, komik z Kanada
Zweryfikowane Nieodebrane
Kanada

Mike Ward

Michael John Ward, znany zawodowo jako Mike Ward, urodził się w Québecu 14 września 1973 roku. Rozpoczął karierę po tym, jak studiował handel na Uniwersytecie McGilla przez jeden semestr i ukończył École nationale de l'humour w 1995 roku. Na początku swojej kariery współpracował przy programie *Besoin d'amour* w 1995 roku i przyczynił się do projektów pisarskich, takich jak pierwszy solowy występ Petera MacLeoda w 1996 roku oraz *Les Grandes Gueules* na CKMF-FM 94.3 w 1996 roku. Pomagał również pisać dla *Mecs comiques* w latach 1999 i 2000, a także wystąpił w serialu telewizyjnym *Piment fort* od 1998 do 1999 roku. Styl komediowy Warda obejmuje zarówno występy po francusku, jak i po angielsku. Pojawił się w telewizji z występami stand-upowymi w 20 krajach w Europie, Afryce, Australii i Ameryce Północnej. Jego twórczość obejmuje kilka DVD, albumów oraz występy w programach takich jak 'Testostérone', 'Le Mike Ward Show' i 'L'Gros Show'. Produkował swój pierwszy show, Vulgaire , w 2001 roku, a później zaprezentował Haïssable w 2004 roku, który sprzedał ponad 50 000 biletów. Założył również duet Simon et Henri z Patrickiem Groulxem. Jego występy obejmują Mike Ward s'eXpose , z segmentem zainspirowanym podróżą do Afganistanu, oraz Chien , której trasa koncertowa zakończyła się w maju 2016 roku. Show Noir miał premierę 27 marca 2019 roku, a jego szósty show, Modeste , rozpoczął się 26 stycznia 2024 roku. W trakcie swojej kariery Ward otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia. W 2002 roku zdobył Nez d’or za Najlepszego Początkującego, nagrodę Victor za Odkrycie Festiwalu w 2002 roku, nagrodę Oliviera za Najlepszy Wykon Comedyczny w 2005 roku oraz nagrodę Gemini za Najlepszy Wykon Comedyczny w 2006 roku. W 2012 roku otrzymał nagrodę Just For Laughs za Najlepszy Pokaz Festiwalu, a w 2015 roku – nagrodę humanitarną Antoine’a. Ward otrzymał również wiele nagród Oliviera, w tym za Najlepszy Serial Webowy (2016), Komika Roku (2016, 2019) oraz Najlepszy Podcast (2017, 2018, 2019). W 2016 roku otrzymał nagrodę Canadian Comedy Award za Artystę Komediowego Roku. Jego kariera spotkała się jednak również z kontrowersjami; w 2008 roku żart o Revenu Québec doprowadził do postępowania sądowego, a w latach 2010–2013 rutyna wyśmiewająca Jérémy’ego Gabriela skutkowała wyrokiem odszkodowawczym, który ostatecznie został uchylony przez Sąd Najwyższy Kanady w 2021 roku. Obecnie jest aktywny, często pojawia się w podcaście Anthony’ego Cumii i prowadzi podcasty takie jak '2 Drink Minimum' i 'Mike Ward sous écoute'.

Mort Sahl, komik z Kanada
Zweryfikowane Nieodebrane
Kanada

Mort Sahl

Mort Sahl, urodzony jako Morton Lyon Sahl 11 maja 1927 roku w Montrealu, Quebec, Kanada, był komikiem i aktorem. Jego rodzice byli żydowskimi imigrantami z Dolnego East Side w Nowym Jorku. Jego ojciec, Harry Sahl, pragnął zostać dramaturgiem broadwayowskim, ale ostatecznie pracował jako urzędnik FBI i protokolant sądowy. Rodzina przeniosła się do Los Angeles, gdy Mort był jeszcze młody, gdzie uczęszczał do Belmont High School i współtworzył gazetę szkolną. Wczesne życie Sahla charakteryzowało się różnorodnymi zainteresowaniami; w wieku 14 lat dołączył do ROTC i otrzymał nagrody za strzelectwo i patriotyzm amerykański. Później służył w wojsku USA. W 1942 roku służył w 93rd Air Depot Group wchodzącym w skład Army Air Forces, stacjonującym na Alasce. Po zakończeniu służby wojskowej Sahl uzyskał tytuł B.S. z Uniwersytetu Kalifornijskiego Południowego w 1950 roku, koncentrując się na inżynierii ruchu i zarządzaniu miastem. Próbował założyć się jako komik stand-up w Los Angeles między 1950 a 1953 rokiem, bez początkowego sukcesu. W 1953 roku rozpoczęła się jego profesjonalna kariera występów podczas występu na scenie w klubie nocnym hungry i w San Francisco. Sahl szybko zyskał popularność, występując w klubach nocnych, teatrach i na kampusach uniwersyteckich. Zapoczątkował unikalny styl satyry społecznej, wykorzystując improwizowane monologi i gazetę jako rekwizyt. Jego praca wzbudziła duże zainteresowanie; w 1960 roku poświęcono mu artykuł na okładce magazynu Time. Pojawił się w telewizji i filmach, w tym w ‘W miłości i wojnie’ (1958), ‘Wszystkie młode chłopaki’ (1960), ‘Johnny Cool’ (1963), ‘Doktorze, żartuje pan!’ (1967), ‘Nie wywołuj burzy’ (1967), ‘Wewnątrz Trzeciej Rzeszy’ (1982), ‘Nic nie trwa wiecznie’ (1984), ‘Jonathan Winters: Na krawędzi’ (1987), ‘Życie na stojąco’ (1993) i ‘Max Rose’ (2013). John F. Kennedy poprosił go o pomoc w pisaniu dowcipów do przemówień kampanijnych, a po zamordowaniu Kennedy'ego Sahl publicznie skrytykował Raport Warrena. Jego życie i kariera są udokumentowane w biografii Jamesa Curtisa, Ostatni stojący (2017) oraz filmie Roberta B. Weide'a, Mort Sahl: Lojalna opozycja (1989). Czterokrotnie wziął ślub, a jego syn, Mort Sahl Jr., zmarł w 1996 roku.

Normand Brathwaite, komik z Kanada
Zweryfikowane Nieodebrane
Kanada

Normand Brathwaite

Normand Brathwaite est un humoriste québécois, acteur de cinéma et de télévision, animateur radio et télé ainsi que musicien. Il s 'est illustré en présentant des émissions de variétés télévisées, dont Piment Fort, ainsi que le programme matinal montréalais Yé trop de bonne heure sur CKOI-FM shower purpure ans.

Kanadyjscy Komicy i Komedia w Kanadzie

Kanada posiada bogatą i dobrze rozwiniętą scenę komediową, z artystami działającymi w różnych dziedzinach, takich jak stand-up, komedia sytuacyjna, telewizja, film, teatr, radio i media cyfrowe. Kanadyjscy komicy zdobyli publiczność zarówno w kraju, jak i na arenie międzynarodowej, a wielu z nich występuje w dużych produkcjach telewizyjnych, filmach oraz na festiwalach komediowych na całym świecie.

Katalog kanadyjskich komików GiggleTime łączy kanadyjskich komików, występy stand-upowe, aktorów komediowych, pisarzy i inne osobowości ze świata humoru i rozrywki. Przeglądaj profile powyżej, aby dowiedzieć się więcej o poszczególnych komikach i odkryć nowych wykonawców z całego Kanady.

Kanadyjska Scena Stand-Up Comedy

Stand-up comedy ma silną obecność w całej Kanadzie, a kluby komediowe, teatry i wydarzenia na żywo regularnie zapewniają scenę zarówno dla uznanych wykonawców, jak i nowicjuszy.

Duże miasta, takie jak Toronto, Montreal, Vancouver, Calgary i Ottawa, mają tętniące życiem środowiska komediowe, a komicy występują również w lokalach i na festiwalach w miastach oraz mniejszych społecznościach w całym kraju. Kanadyjski obieg komediowy daje wykonawcom możliwość rozwijania swojego materiału, eksperymentowania z różnymi stylami i nawiązywania bezpośredniego kontaktu z publicznością.

Kanadyjski stand-up nie jest zdefiniowany przez jeden styl. Artyści poruszają tematy od komedii obserwacyjnej i konwersacyjnej, po opowiadanie historii, satyrę, humor oparty na postaciach i improwizację. Wielokulturowa populacja Kanady wnosi również szeroki zakres perspektyw i doświadczeń do jej sceny komediowej.

Kanadyjskie Festiwale Komedii i Wydarzenia Na Żywo

Festiwale komediowe odegrały ważną rolę w prezentacji kanadyjskiego talentu. Festiwal Just for Laughs w Montrealu stał się jednym z najlepiej znanych na świecie festiwali komedii i pomógł zaprezentować wielu komików publiczności międzynarodowej.

Inne festiwale i lokalne wydarzenia komediowe nadal dają artystom możliwość prezentowania nowego materiału, a publiczności – odkrywania wschodzących kanadyjskich komików. Komedia na żywo pozostaje ważną częścią kultury rozrywkowej kraju, obok rosnącego wpływu podcastów, streamingu i mediów społecznościowych.

Kanadyjscy Komicy w Telewizji i Filmie

Kanada ma długą historię produkcji komedii dla telewizji i filmu. Kanadyjscy komicy i aktorzy pojawiali się w sitcomach, programach ze skeczami, talk-showach, filmach komediowych oraz innych formatach rozrywkowych.

Niektórzy wykonawcy zyskali rozpoznawalność dzięki występom na żywo, zanim zaczęli występować w filmach lub telewizji, podczas gdy inni wykreowali sobie pozycję jako pisarze, komicy improwizujący skecze lub osobowości telewizyjne. Kanadyjski przemysł komediowy wyprodukował również wykonawców, którzy później zbudowali udane kariery w Stanach Zjednoczonych i na innych rynkach międzynarodowych.

Talent komediowy tego kraju można znaleźć w wielu różnych formatach, co utrudnia zdefiniowanie kanadyjskiego humoru jednym konkretnym stylem lub pokoleniem.

Komedia angielska i francusko-kanadyjska

Jedną z charakterystycznych cech kanadyjskiej sceny komediowej jest jej różnorodność językowa. Komedia jest prezentowana zarówno w języku angielskim, jak i francuskim, a Quebec odgrywa szczególnie ważną rolę w komedii francuskojęzycznej.

Montreal i inne regiony Quebecu mają własne społeczności komediowe, artystów i publiczność, podczas gdy komedia w języku angielskim nadal prosperuje w reszcie Kanady i w środowiskach dwujęzycznych. To tworzy kulturę komediową, na którą wpływają różne języki, regiony i tradycje kulturowe.

Odkryj Kanadyjskich Komików

Szukasz kanadyjskich komików, kanadyjskich komików stand-up lub artystów komediowych z Kanady? Przeglądaj katalog GiggleTime powyżej, aby zapoznać się z profilami z różnych części sceny komediowej tego kraju.

Możesz wyszukiwać konkretnych komików lub po prostu przeglądać katalog, aby odkryć wykonawców, z którymi wcześniej się nie spotkałeś. Profile mogą zawierać informacje biograficzne, najważniejsze momenty kariery, występy, zdjęcia i inne szczegóły dotyczące każdego komika.

Od znanych nazwisk w komedii po nowszych artystów budujących swoją publiczność poprzez występy na żywo i treści online, GiggleTime to miejsce, gdzie można odkryć więcej osób przyczyniających się do kanadyjskiej komedii.