Wereldwijde Talentengids

Komieken uit Canada

Overzicht van komieken uit Canada: profielen, biografieën, foto's en sociale links.

125 Comedians

Colin Mochrie

Geboren in Schotland, Colin Mochrie, een Canadese acteur en komisch performer die gespecialiseerd is in improvisatie, arriveerde op 30 november 1957. Hij werd geboren in Kilmarnock, Schotland, en emigreerde met zijn familie naar Canada in 1964, aanvankelijk settelend in de buitenwijken van Montreal voordat hij vijf jaar later verhuisde nabij Vancouver. Na zijn tijd op Killarney Secondary School bracht Mochrie drie jaar door met het studeren van toneelspel aan Studio 58, dat deel uitmaakt van Langara College. Zijn vader was een uitvoerend directeur bij een luchtvaartonderhoudsbedrijf. Het werken met de TheatreSports League van Vancouver stelde Mochrie in staat zijn komische vaardigheden te ontwikkelen; daar ontmoette hij voor het eerst Ryan Stiles, en later trad hij op voor het Second City theater in Toronto. Hij auditioneerde twee keer in Londen voor *Whose Line Is It Anyway?* in 1989, aanvankelijk gecast voor één aflevering, voordat hij na een derde audition zeven jaar lang een vaste rol kreeg. Hij verscheen in alle 220 afleveringen van de Amerikaanse versie van de show van 1998 tot 2006 en is sindsdien blijven verschijnen in de vernieuwde Amerikaanse versie vanaf 2013. Hij schreef voor talrijke andere series en evenementen, en trad zelfs op tijdens het diner van de White House Correspondents' Association. Zijn werk aan *Whose Line Is It Anyway?*, zowel de Britse als de Amerikaanse versies, is waar hij het meest bekend om staat. Naast zijn televisie werk heeft Mochrie een productieve carrière in de komedie. Hij co-schreef, co-produceerde en speelde mee in de Canadese sitcoms Getting Along Famously en She’s the Mayor met zijn vrouw, Debra McGrath, met wie hij in januari 1989 trouwde. Ze hebben een dochter, Kinley Mochrie, geboren in 1990, die in 2017 publiekelijk bekendmaakte transgender te zijn. Hij is ook verschenen in films zoals Surviving My Mother (2007) en Astronaut (2019), en speelde de hoofdrol in de televisiefilm Les Douze gourmandises de Noël uit 2022. Hij geeft live optredens met Brad Sherwood onder de naam "From Whose Line Is It Anyway?" Tour, waarbij hij suggesties van het publiek omzet in komedie. Colin Mochrie ontving door de jaren heen verschillende onderscheidingen, waaronder twee Canadian Comedy Awards, een Gemini Award en een prijs van de Writers Guild of Canada; bovendien werd hij in 2013 uitgeroepen tot Canadese Komiek van het Jaar. Momenteel toert hij uitgebreid, geeft improvisatie comedy shows met muzikale segmenten en co-creëerde 'Hyprov: Improv Under Hypnosis' met Asad Mecci, die meer dan 200 steden heeft bezocht en succesvolle periodes heeft gekend in Las Vegas en Off-Broadway. Hij wordt beschreven als een productieve improvisateur die al meer dan 35 jaar optreedt.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Jason Jones

Geboren op 3 juni 1973, is Jason Jones een veelzijdig entertainer, werkzaam als acteur, komiek, schrijver en producent met zowel de Canadese als de Amerikaanse nationaliteit. Hij groeide op in Canada en zijn vader werkte in staalfabrieken; hij begon op 13-jarige leeftijd te werken met een krantenwijk en bracht vijftien jaar door met bedienen in restaurants voordat hij erkenning kreeg. Jones volgde de Hill Park Secondary School en de Ryerson Theatre School. Hij schrijft zijn succes toe aan geduld en een sterke werkhouding, hoewel hij erkent dat sommige van zijn vroege acteerdagen geen positieve ervaringen waren. Zijn carrière omvatte kleine acteerdebanen, zoals het inspreken van een Japanse televisiedrama. Jones' comedycarrière kreeg bekendheid door zijn betrokkenheid bij The Bobroom, een Canadese sketch comedygroep, en door het presenteren van Craft Corner Deathmatch op Style Network in 2005. Hij staat bekend om zijn acteer- en schrijfwerk, en hij co-schreef, speelde mee in en co-produceerde de film Ham & Cheese uit 2004. Van 2005 tot 2015 was hij correspondent bij Comedy Central's The Daily Show with Jon Stewart , waar hij het record voor het meeste buitenlandse reportages bezit. Gedurende die tijd deed hij verslag vanuit Teheran in 2009 en interviewde Maziar Bahari, een gebeurtenis die later tegen Bahari werd gebruikt; deze ervaring vormde de basis voor zijn optreden in de film Rosewater . Hij parodieerde ook de Russische cultuur tijdens de Olympische Winterspelen van Sotsji in 2014, waarbij hij Sergey Markov interviewde over LHBTQ+-rechten. Jones co-hostte The Daily Show met Samantha Bee op 7 oktober 2014 en werd in 2014 Amerikaans staatsburger. Naast zijn werk aan The Daily Show , is Jones verschenen in films zoals The Switch , Date Night , All About Steve en Pitch Perfect . Hij speelde de hoofdrol en co-creëerde The Detour met zijn vrouw, Samantha Bee, van 2016 tot 2019. Hij is ook te zien in Amazon Prime’s Creative Galaxy en de CBS-show How I Met Your Mother , onder andere. Jones is uitvoerend producent van Samantha Bee's TBS-serie, Full Frontal with Samantha Bee , en heeft de TBS-serie Vacationland als uitvoerend producent. Hij regisseert korte films, zoals Shotgun Harley , en aankomende projecten zijn onder andere Hot Tub Time Machine 2 en Stereotypically You . Naast entertainment is Jones betrokken bij activisme en host een podcast; hij leidt de Human Rights Education Organization (H.E.R.O.) als president en regisseert The Vulnerable People Project, met de focus op documentairefilms over religieuze minderheden in Irak en de vervolging van Oeigoeren in China. Jason Jones verschijnt in de comedy-drama Sam fait plus rire , die in 2025 uitkomt en thema's als seksueel geweld en patriarchie onderzoekt.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Laurent Paquin

Laurent Paquin is een Canadese humorist en radiopresentator, geboren op 21 september 1971 in Longueuil, Quebec. Hij ging naar de polyvalente Robert-Ouimet middelbare school en studeerde later aan Cégep de Jonquière, waar hij in 1990 Cégeps en spectacle won. Hij behaalde zijn diploma aan de École nationale de l'humour in 1995. Paquin is een prominente figuur in de Quebeckaise humor met meer dan 30 jaar ervaring, bekend om zijn talrijke optredens bij ComédiHa en het Montreal Just For Laughs Festival, waar hij het record voor de meeste opeenvolgende galas bezit, dat in 2025 22 zal bereiken. Paquin's carrière omvat diverse rollen, waaronder presenteren op televisie en radio (CKOI-FM), acteren en stemacteurswerk. Hij is verschenen in televisieseries zoals Histoires de filles , Caméra Café en Le Bonheur , en heeft personages ingesproken in The Jungle Book (2016) en Le Chaînon manquant (2019). Hij speelde ook in de musical Chicago in het Casino de Paris en in Montreal, evenals in toneelproducties waaronder "Demain matin, Montréal m’attend," "Le Diner de cons" en "On va tous mourir." Hij geeft de stem van een bever genaamd Bertrand voor Bell Canada-reclames en heeft bijgedragen aan de televisieserie Bébéatrice . Hij is ook lid van Les Improductifs, een improvisatiegroep, en heeft deelgenomen aan de Mondial d’improvisation namens Quebec. Hij was kampioen in de show Dieu Merci! en heeft meerdere Juste pour aider telethons gepresenteerd. Paquin's komische stijl omvat een naïeve, heldere en scherpe kijk op actuele gebeurtenissen, de maatschappij en politiek, vaak met als doel het publiek te provoceren en uit te dagen. Hij treedt momenteel op in twee shows: Première impression en Tout est relatif . Première impression , die in 2001 debuteerde, draaide drie jaar lang en kreeg positieve recensies. Hij heeft ook vier andere eenmanshows gecreëerd, waaronder “L’Ereure est humaine” en “Déplaire,” die een keerpunt in zijn carrière markeerden met zijn rauwere en directere humorstijl. Zijn nieuwste show, "Crocodile Distrait," is zijn vijfde solo show, verkent het onderwerp geluk en is momenteel op tournee. Paquin bracht in 2012 een muziekalbum uit, Laurent Paquin chante Laurent Paquin , en mede-oprichter van de Bordel Comédie Club in 2015. Hij zal "Crocodile Distrait" opvoeren in Le Point Virgule in Parijs op 21 november 2024.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Martin Cloutier

Martin Cloutier is een veelzijdig Canadees kunstenaar, bekend als zowel komiek als auteur. Hij begon zijn carrière in 1993 na het afstuderen aan de École nationale de l’humour. Aanvankelijk verwierf hij bekendheid als de helft van het comedy duo Dominic et Martin, met zes shows samen en uitgebreide optredens in galas, televisieprogramma's en radio-uitzendingen. Al bijna 25 jaar werkt hij samen met Dominic Sillon, momenteel toert Quebec met SIX, hun zesde show als duo. Hun optredens benadrukken punchlines en ritme, en ze schreven de teksten voor hun shows samen met Simon Delisle, terwijl Daniel Laurin ze regisseerde. Naast zijn werk met Dominic et Martin, onderhoudt Cloutier een solocarrière die gekenmerkt wordt door snelle humor en een kritisch perspectief. Hij presenteerde tien jaar lang Debout les comiques op CKOI en regisseert shows voor andere comedians, waaronder Stéphane Fallu, Galas Juste pour rire, Les 5 prochains, 2Frères en Roxane Bruneau. Cloutiers recente werk is verder uitgegroeid dan comedy om ook schrijven te omvatten; hij is auteur en brengt het grootste deel van zijn tijd door met schrijven. Hij woont momenteel in Brooklyn, NY, en wordt beheerd door Patricia Blais bij Pomme Grenade. Cloutier's roman, *Waiting for Something Else*, uitgegeven door Heliotrope Books in 2025, heeft aanzienlijke lof ontvangen. De film wordt omschreven als een 'ongeremde, onvervulde seksuele komedie' die de liefde, seksualiteit, geloof en eten onderzoekt, naast het contrast tussen verfijnde gastronomie en basale handelingen. Recensenten hebben het boek geprezen; Steve Almond noemde het een briljante roman van manieren, Joshua Henkin vond het prachtig en boeiend, en Andre Dubus III prees zijn intelligente, geestige en meelevende proza. De roman werd genomineerd voor een Lambda Literary Award. Hij uitte verbazing over het afwezig zijn van humoristische literaire romans en seksuele inhoud in hedendaagse fictie, en hield vast aan overtuigingen met betrekking tot de beperkingen die worden opgelegd door sympathieke personages en de prevalentie van ongeïnspireerd schrijven. Aan de College of Staten Island is Cloutier dienstdoend assistent-hoogleraar, waar hij schrijfonderwijs verzorgt voor undergraduate studenten, en daarvoor werkte hij samen met Emily Sohmer Tai aan de CUNY Academy for the Humanities & Sciences. Hij staat gepland om op 16 juni 2025 te verschijnen met Edward Cahill bij Greenlight Bookstore en blijft actief op Instagram.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Mary Walsh

Mary Cynthia Walsh werd geboren op 13 mei 1952 in St. John's, Newfoundland en Labrador. Ze is een Canadese actrice, komiek en schrijfster, bekend om haar scherpe politieke satire en moedige personages. Ze groeide op als het zevende van acht kinderen met Ierse afkomst en bracht de eerste jaren van haar leven door bij haar tante en oom vanwege longontsteking toen ze acht maanden oud was. Haar familie koesterde een geschiedenis van "gemeen grappig" humor, wat haar komische stijl beïnvloedde. Ze begon haar carrière bij een amateatertroep. Walsh studeerde drama aan het Ryerson Polytechnical Institute in Toronto, maar verliet de opleiding voordat ze afstudeerde. Ze sloot zich aan bij de Newfoundland Travelling Theatre Company (NTTC) en speelde in 'Cod on a Stick', later opgenomen als een radio programma door CBC in 1974. De groep vormde CODCO (Cod Company) en verhuisde naar Newfoundland. CODCO creëerde van 1988 tot 1993 een reeks halfuurdrama's voor CBC, getiteld 'Wonderful Grand Band', waarbij Walsh veel bijdragen leverde aan de serie. Haar werk met CODCO eindigde in 1993, samen met het einde van haar strijd met alcoholisme. Ze sloot zich vervolgens aan bij 'This Hour Has 22 Minutes' als terugkerende performer. Haar vertolking van Marg Delahunty, vaak aangeduid als de 'Warrior Princess', trok bijzondere aandacht vanwege de satire op politici. Ze hernam de rol in 2007, 2011 en 2017. Walsh is ook verschenen in films zoals , , en , en won een Canadian Screen Award voor Beste Actrice in een Bijrol voor haar rol in (2020). Ze publiceerde haar debuutroman, , in 2017, die een Canadese bestseller werd. Ze heeft talloze onderscheidingen ontvangen, waaronder 18 Gemini Awards, eregraden van Memorial University of Newfoundland en Trent University, en werd in 2000 benoemd tot Lid in de Orde van Canada.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Mathieu Cyr

Mathieu Cyr is een prominente en populaire komiek uit Quebec, erkend vanwege zijn aanwezigheid in de Quebeck humorwereld al meer dan tien jaar. Hij heeft een aanzienlijke aanhang op sociale media verworven, momenteel oplopend tot meer dan 620.000. Cyr begon uitgebreid op te treden van 2008 tot heden, met deelname aan honderden shows op festivals, comedy nights en bedrijfsevenementen. Zijn optredens streven ernaar zowel direct gelach als doordachte reflecties te bieden. Cyr’s komische stijl wordt omschreven als ‘décapant,’ ongefilterd en vaak polariserend maar tegelijkertijd verbindend. Hij deelt grappen met een scherpe humor en behandelt actuele onderwerpen. Momenteel staat hij met zijn tweede solo-voorstelling, getiteld 'Adulte,' op het podium. Deze voorstelling, aanbevolen voor publiek vanaf 16 jaar, bevat nostalgische verwijzingen naar de jaren ’90 en 2000, naast kritieken op de moderne samenleving. De voorstelling verkent onderwerpen zoals broccolihoofdig jeugd, tal van seksuele geaardheden en cosmetische chirurgie—een gebied waar Cyr persoonlijke ervaring mee heeft. Critici en het publiek zijn het erover eens dat 'Adulte' een must-see is, vaak omschreven als explosief, verbindend, uiterst grappig, ronduit hilarisch en feel-good. Naast stand-up comedy heeft Mathieu Cyr een gevarieerde carrière in de entertainmentindustrie opgebouwd. Hij presenteerde de televisieprogramma "skate le monde" op TV5 van 2020 tot heden, en eerder presenteerde hij "Infiltration" op Canal Z in 2019 en "Slaque la cravate" op Télétoon van 2012 tot 2015. Hij was ook columnist bij CKOI in 2021 en presenteerde een comedy show die werd uitgezonden op TVA in hetzelfde jaar. Cyr heeft deelgenomen aan talloze 'Juste Pour Rire' en 'Comediha' galas van 2014 tot heden, waarbij hij in ongeveer tien van deze evenementen verscheen. In 2021 schreef hij het boek "jamais trop tard." Cyr identificeert zich als iemand met ADHD die zich vaak verloren voelt, een perspectief dat zijn werk informeert.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Michel Barrette

Een Canadese entertainer, Michel Barrette’s carrière omvat rollen als acteur voor televisie en film, presentator op televisie en radio, en cabaretier. Geboren op 26 april 1957 in Chicoutimi, Quebec, bracht hij zijn jeugd door in Alma. Het vertellen van verhalen door zijn grootvader tijdens de zomers had een significante invloed op hem, en vormde inspiratie voor zijn latere carrière. Barrette begon zijn artistieke reis als amateurcabaretier in 1982, en maakte datzelfde jaar zijn filmdebuut in L'Empereur du Pérou . Hij stapte over naar professioneel cabaret in 1983. Barrette's carrière omvat een divers scala aan rollen en formats. Voordat hij de entertainmentwereld betrad, werkte hij aanvankelijk bij de Canadese strijdkrachten en bekleedde hij kort posities als incassomedewerker en kredietdirecteur. Hij was van 1987 tot 1988 co-host van Casse-Tête met Jean-Marc Parent en presenteerde in 1998 Planete en folie . Opmerkelijk is dat hij rond 1988 het stand-up personage Roland “Hi-Ha” Tremblay creëerde, wat hielp de carrière van Vincent Bolduc te lanceren. Hij bracht in december 1988 zijn eerste album uit, 'Le temps d'une dinde,' en verkocht 250.000 exemplaren. Zijn filmcarrière begon in 1982 en omvat optredens in films zoals Les Boys (1997) als Roger, Mourir d'amour , Coyote en Ma vie en cinémascope (2004). Hij speelde de hoofdrol in The Rocket (2005), een hommage aan Montreal Canadiens-superster Maurice Richard, waarin hij Père Norchet en Adjutor Gagnon portretteerde. Van 1998 tot 2006 speelde hij Denis Charest in de TVA-televisieserie KM/H gedurende bijna acht jaar. Gedurende zijn carrière heeft Barrette verschillende eenmanshows gepresenteerd, waaronder En spectacle avec Michel Barrette (1989), 100% Barrette (1997), Quelques excès (2000), 20 ans déjà, je me souviens (2004) en Michel Barrette, 100% neuf (2006). Quelques excès was bijzonder populair en verkocht 50.000 kaarten in zes maanden tijd. Hij presenteerde radioprogramma's op stations zoals CKOI, CKMF en CHMP-FM en was in de jaren '90 een vaste gast in Normand Brathwaites show Piment Fort . In 2005 nam hij deel aan een unieke ruilhandel met Kyle MacDonald als onderdeel van het project 'One Red Paperclip'. Na de overstroming van Saguenay in 1996 wijdde Michel Barrette zijn tijd als vrijwilliger om de getroffenen te steunen. Michel Barrette ontving Métrostar-prijzen in zowel 2001 als 2002 voor zijn werk aan KM/H . Momenteel speelt hij in Grand-papa Normand en lanceerde hij in januari 2025 opnieuw zijn tournee “Un mot, une histoire”.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Mike Bullard

Geboren in Etobicoke, Ontario, op 12 juni 1957, vond Mike Bullard, wiens professionele naam Michael John Bullard was, bekendheid als een Canadese stand-up comedian en werkte hij ook als televisie-/radio presentator. Zijn ouders waren Jack en Ruby Bullard; Jack werkte in de detailhandel terwijl Ruby zich toegewijdde aan het huishouden. De familie verhuisde naar Galt (nu Cambridge) toen hij zes jaar oud was, en vestigde zich uiteindelijk in Mississauga. Hij bezocht de Erindale Secondary School en werkte vervolgens voor Bell Canada. Daarvoor diende hij kort als politieagent bij de Peel Regional Police, maar trad hij af vanwege beperkingen op het uitvoeren van stand-up comedy. Hij keerde terug naar Bell Canada en klom op tot plaatsvervangend directeur van bedrijfsonderzoek. Beginnend in de jaren '80 lanceerde Bullard zijn comedycarrière met stand-up optredens, terwijl hij tegelijkertijd een functie bij Bell Canada bekleedde. Vanaf 1988 verscheen hij regelmatig in Yuk Yuk's comedyclubs, wat aanvankelijk leidde tot televisieaandacht. Van 1997 tot 2003 presenteerde Bullard 'Open Mike with Mike Bullard' op CTV, een programma waarvoor hij twee Gemini Awards ontving. Daarna was hij kort in 2003 te zien als presentator van 'The Mike Bullard Show' op Global Television. Zijn werk werd gekenmerkt door interactie met het publiek en zijn vaardigheid als ceremoniemeester, en hij cultiveerde een populistische aantrekkingskracht met waarden die aansloten bij de arbeidersklasse. Van 2010 tot 2016 presenteerde hij 'Beyond the Mic with Mike Bullard' op Newstalk 1010. Tijdens de Russische invasie wijdde Bullard zijn tijd als vrijwilliger aan humanitaire groepen in Oekraïne, en besteedde hij vier maanden aan deze inspanning in 2022. Hij overleed op 11 oktober 2024, op de leeftijd van 67 jaar, in Mississauga, waarbij een vriend zijn lichaam aantrof. De oorzaak van de dood wordt vermoedelijk een hartaanval, en er is een onderzoek gaande. Hij laat zijn jongere broer Pat Bullard achter, die eveneens comedian, televisie-scenarist en producent is.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Mike Ward

Michael John Ward, professioneel bekend als Mike Ward, werd geboren in Québec op 14 september 1973. Hij begon zijn carrière nadat hij één semester commerce had gestudeerd aan de McGill Universiteit en in 1995 afstudeerde aan de École nationale de l'humour. In het begin van zijn carrière werkte hij mee aan de show Besoin d'amour in 1995 en droeg hij bij aan schrijfpanden zoals Peter MacLeod’s eerste solo show in 1996 en Les Grandes Gueules bij CKMF-FM 94.3 in 1996. Hij hielp ook met het schrijven voor Mecs comiques in 1999 en 2000, en verscheen in de tv-serie Piment fort van 1998 tot 1999. Ward's komische stijl omvat zowel Franse als Engelse optredens. Hij is verschenen op televisie met stand-up comedy in 20 landen verspreid over Europa, Afrika, Australië en Noord-Amerika. Zijn werk omvat verschillende DVD's, albums en optredens in shows zoals 'Testostérone', 'Le Mike Ward Show' en 'L'Gros Show'. Hij produceerde zijn eerste show, Vulgaire , in 2001, en presenteerde later in 2004 Haïssable , dat meer dan 50.000 kaarten verkocht. Hij vormde samen met Patrick Groulx het duo Simon et Henri. Zijn shows omvatten Mike Ward s'eXpose , met een segment geïnspireerd door een reis naar Afghanistan, en Chien , wiens tournee in mei 2016 eindigde. De show Noir ging op 27 maart 2019 in première, en zijn zesde show, Modeste , begon op 26 januari 2024. Gedurende zijn carrière heeft Ward talloze prijzen en erkenning ontvangen. Hij won een Nez d’or voor Beste Nieuwkomer in 2002, een Victor Award voor Uitblinkende Ster van het Festival in 2002, een Olivier Award voor Beste Komische Vertolking in 2005 en een Gemini Award voor Beste Komische Vertolking in 2006. Hij ontving de Just For Laughs Award voor Beste Optreden van het Fest in 2012 en een Antoine Humanitaire Award in 2015. Ward heeft ook meerdere Olivier Awards gewonnen, waaronder voor Beste Webserie (2016), Komiek van het Jaar (2016, 2019) en Beste Podcast (2017, 2018, 2019). Hij ontving een Canadian Comedy Award voor Komisch Artiest van het Jaar in 2016. Zijn carrière is echter ook controversieel geweest; in 2008 leidde een grap over Revenu Québec tot juridische stappen, en tussen 2010 en 2013 resulteerde een routine waarin Jérémy Gabriel werd bespot in een schadevergoeding die uiteindelijk in 2021 door het Hooggerechtshof van Canada werd vernietigd. Hij is momenteel actief, met frequente optredens in de Anthony Cumia Show podcast en podcasts zoals '2 Drink Minimum' en 'Mike Ward sous écoute'.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Mort Sahl

Mort Sahl, geboren als Morton Lyon Sahl op 11 mei 1927 in Montreal, Quebec, Canada, was een komiek en acteur. Zijn ouders waren Joodse immigranten uit de Lower East Side van New York City. Zijn vader, Harry Sahl, streefde ernaar Broadway toneelstukken te schrijven, maar werkte uiteindelijk als FBI-klerk en verslaggever voor de rechtbank. Het gezin verhuisde naar Los Angeles toen Mort jong was, waar hij naar de Belmont High School ging en bijdroeg aan de schoolkrant. Sahl’s vroege leven toonde uiteenlopende interesses; op 14-jarige leeftijd sloot hij zich aan bij ROTC en ontving hij prijzen voor schietvaardigheid en Amerikaans patriottisme. Later diende hij in het Amerikaanse leger. In 1942 was hij gestationeerd in Alaska met de 93rd Air Depot Group binnen de Army Air Forces. Na het voltooien van zijn militaire dienst behaalde Sahl een B.S.-graad van de University of Southern California in 1950, met de nadruk op verkeersplanning en stadsbeheer. Tussen 1950 en 1953 probeerde hij zich te vestigen als stand-up comedian in Los Angeles zonder aanvankelijk succes. In 1953 begon zijn professionele optreden met een optreden op het podium van de nachtclub "the hungry i" in San Francisco. Sahl verwierf snel populariteit, door op te treden in nachtclubs, theaters en op collegecampussen. Hij was pionier op het gebied van sociale satire, waarbij hij gebruik maakte van geïmproviseerde monologen en een krant als rekwisiet. Zijn werk trok aanzienlijke aandacht; in 1960 werd hij uitgelicht in een artikel op de cover van Time Magazine. Hij verscheen op televisie en in films, waaronder ‘In Love and War’ (1958), ‘All the Young Men’ (1960), ‘Johnny Cool’ (1963), ‘Doctor, You've Got to Be Kidding!’ (1967), ‘Don't Make Waves’ (1967), ‘Inside the Third Reich’ (1982), ‘Nothing Lasts Forever’ (1984), ‘Jonathan Winters: On the Ledge’ (1987), ‘A Stand Up Life’ (1993) en ‘Max Rose’ (2013). John F. Kennedy vroeg om zijn hulp bij het schrijven van grappen voor campagnepraatjes, en na de moord op Kennedy bekritiseerde Sahl publiekelijk het Warren Report. Zijn leven en carrière worden gedocumenteerd in James Curtis' biografie, Last Man Standing (2017) en Robert B. Weide's film, Mort Sahl: The Loyal Opposition (1989). Hij trouwde vier keer, en zijn zoon, Mort Sahl Jr., overleed in 1996.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Normand Brathwaite

Normand Brathwaite, geboren op 27 augustus 1958 in Montreal, is een veelzijdige persoonlijkheid uit Quebec. Hij identificeert zich als Afro-Caraïbisch (Jamaica, Barbados en Trinidad en Tobago) en Frans-Quebecois van afkomst, en groeide op in de wijk La Petite-Patrie. Zijn familie omvat twee oudere tweelingbroers, en hij is ook de vader van Élizabeth Blouin-Brathwaite, een zangeres en koorzangeres, en Édouard. Hij studeerde Toneelspel aan Collège Lionel-Groulx, waar hij een DEC behaalde van Cégep Lionel-Groulx. Brathwaite’s carrière begon in 1977 met theatervoorstellingen, waaronder het stuk 'Zoo'. Van het einde van de jaren zeventig tot begin jaren negentig maakte hij gastoptredens in verschillende televisieprogramma's, zoals Chez Denise, L'Ingenieux Don Quichotte, Peau de banane en Le 101 Ouest Avenue des Pins. Hij speelde ook kleinere rollen in films als The Moderns en If Only. Hij deed mee aan toneelstukken vanaf 1977, waaronder 'Le Songe d'une nuit d'été' en 'Bernadette et Juliette' in 1979. Zijn betrokkenheid bij de Ligue nationale d'improvisation vormde verder zijn komische vaardigheden. Hij speelde in de musical comedy La Cage aux folles in 1981; daarna hielp zijn betrokkenheid bij de musical 'Pied de Poule' hem te vestigen als een bekend figuur. Van 1988 tot 1994 presenteerde Brathwaite Beau et Chaud. Hij presenteerde vervolgens de satirische show Piment Fort van 1993 tot 2001, en kortstondig opnieuw van 2016-2018; deze show kreeg kritiek vanwege de controversiële inhoud. Hij presenteerde ook Fun Noir van 2001 tot 2004. Brathwaite’s presentatierollen strekten zich uit tot de Gemini Awards, die hij al meer dan tien jaar presenteert, en de Jutra Awards in 2006, 2007 en 2008. Van 1990 tot 2006 was hij de presentator van het CKOI-FM ochtendprogramma Yé trop de bonne heure. Zijn carrière werd erkend met vier opeenvolgende Metro Star awards voor beste spelshowpresentator (1994-1997), drie Gemini Awards voor beste variety show presentator (1988, 1989 en 1992), en een ere-Gemini Award in 2006. Hij werd in 2003 opgenomen in de Quebec Television Immortals en ontving in 2006 een levenslang verdiende prijs bij de Gémeaux. Momenteel presenteert hij Belle et Bum van Télé-Quebec en is hij woordvoerder voor Muscular Dystrophy Canada Foundation, Réno-Dépôt en Kaizen Sushi Bar & Restaurant.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Canada

Véronique Cloutier

Véronique Cloutier is een Canadese televisie- en radiopersoonlijkheid, geboren op 31 december 1974 in Laval, Quebec. Ze is de dochter van Guy Cloutier en Carole Fullum en heeft een zus genaamd Stéphanie Cloutier. Haar bijnaam is Véro, en ze ging naar pensionnat du Saint-Nom-de-Marie en collège Jean-de-Brébeuf tijdens haar jeugd. Cloutier begon haar televisiecarrière in 1990 als culturele columniste bij Les mini-stars de Nathalie en droeg ook bij aan de zomeruitzending Souvenirs d'été . Tijdens haar studie presenteerde ze Bonjour Champion op CKAC en werkte ze aan Virus Chronique van CISM-FM. Ze zette haar werk in de radio voort met bijdragen aan programma’s zoals Top Musique in 1992 en Les Grandes Gueules in 1994. Vanaf 1993 werd ze een VJ bij MusiquePlus, waar ze programma's presenteerde zoals Combat des clips , Le décompte MusiquePlus en Vox Pop , en verscheen ze ook in Ent’Cadieux en een toneelstuk genaamd Moi, J'décroche Pas . Ze presenteerde Le choix de Montréal op CKMF-FM. Haar carrière breidde zich uit tot het presenteren van haar eigen programma, *Véro Show*, van 1995 tot 1997. Vervolgens sloot ze zich in augustus 1997 aan bij Radio-Canada en presenteerde ze *La Tête de l'emploi* gedurende twee jaar. Cloutier verwierf aanzienlijke populariteit door het presenteren van het spelprogramma *La Fureur*, dat wekelijks meer dan 1,2 miljoen kijkers trok, en produceerde in april 2002 een speciale editie, *La Fureur de Céline*. Ze presenteerde de Gala de l’ADISQ in 1999 en de Prix Gemeaux in 2008. Ze speelde ook in de film *Les Dangereux* in 2002 en co-hostte vijf jaar lang de Téléthon de la recherche sur les maladies infantiles. Ze was van 2007 tot 2010 woordvoerder voor de Royal Canadian Mint en presenteerde Radio-Canada’s *Bye Bye New Year's* special in 2008, waarover meer dan 1.300 klachten werden ontvangen. Cloutier ging met pensioen uit het openbare leven aan het einde van het vijfde seizoen van *La Fureur* in 2003, maar keerde terug met *Paquet Voleur* in 2007. Ze heeft drie kinderen: Delphine, Raphaelle en Justin, en haar echtgenoot is comedian Louis Morissette. Ze nam de leiding over en runde het communicatiebedrijf van haar familie, dat ze in 2004 Novem noemde, voordat ze haar aandelen in augustus 2009 verkocht. De Nationale Orde van Quebec verleende haar in 2024 de rang van ridder.

Bekijk profiel

Comedians per land bekijken

Albanië 1

Armenië 2

Argentinië 35

Oostenrijk 28

Australië 52

Azerbeidzjan 1

België 13

Bulgarije 31

Benin 2

Bolivia 1

Brazilië 27

Zwitserland 17

Chili 15

Kameroen 1

China 8

Colombia 4

Tsjechië 7

Duitsland 188

Denemarken 17

Dominicaanse Republiek 1

Algerije 2

Estland 5

Egypte 10

Spanje 74

Finland 15

Frankrijk 214

Verenigd Koninkrijk 364

Ghana 3

Griekenland 18

Guatemala 1

Hongarije 7

Indonesië 8

Ierland 31

Israël 9

India 29

Irak 3

Iran 6

Italië 136

Jamaica 1

Japan 35

Kenia 3

Korea, Zuid 20

Kazachstan 1

Libanon 5

Litouwen 1

Letland 1

Marokko 17

Myanmar 1

Malta 1

Malawi 2

Mexico 28

Maleisië 7

Nigeria 19

Nicaragua 2

Nederland 2

Noorwegen 12

Nepal 3

Nieuw-Zeeland 9

Peru 2

Filipijnen 35

Pakistan 7

Polen 8

Portugal 7

Qatar 1

Roemenië 1

Servië 3

Rusland 9

Saudi-Arabië 4

Zweden 101

Slovenië 4

Slowakije 2

Thailand 2

Tunesië 4

Turkije 5

Taiwan 1

Oekraïne 11

Oeganda 7

Verenigde Staten 213

Uruguay 1

Oezbekistan 1

Vietnam 1

Zuid-Afrika 2

Ken je een comedian die op GiggleTime hoort?

Vertel ons over die persoon, of over jezelf als je comedian bent. We bekijken elk voorstel met de hand en vertalen goedgekeurde profielen in alle 26 talen.

Comedian toevoegen

Menu

Taal

Categorieën

Instellingen

Komieken uit Canada

Overzicht van komieken uit Canada: profielen, biografieën, foto's en sociale links.

Colin Mochrie

Jason Jones

Laurent Paquin

Martin Cloutier

Mary Walsh

Mathieu Cyr

Michel Barrette

Mike Bullard

Mike Ward

Mort Sahl

Normand Brathwaite

Véronique Cloutier

Comedians per land bekijken

Canadese comedians en komedie in Canada

De Canadese Stand-up Comedy Scene

Canadese Comedy Festivals en Live Evenementen

Canadese Comedians op Televisie en Film

Engelse en Frans-Canadese komedie

Ontdek Canadese Comedians

Ken je een comedian die op GiggleTime hoort?