Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

1635 Comedians

Alban Ivanov

Alban Ivanov is een Franse humorist, komiek en improvisatiespeler. Geboren op 10 september 1984 in Narbonne, Frankrijk, is zijn achtergrond Russisch. Hij ontwikkelde een passie voor comedy op 11-jarige leeftijd en begon in 1997 artistiek te performen met de Ligue d'improvisation des Yvelines. Hij volgde een training in theatrale improvisatie bij Alain Degois bij Déclic Théâtre, waarna hij lid werd van het Déclic Théâtre gezelschap. Zijn volledige naam is Alban Maurice Igor Yvinaï Juvénal. Ivanovs carrière omvat diverse rollen en samenwerkingen. Van 2002 tot 2004 verscheen hij in televisiecommercials voor AOL en Bouygues Telecom, en speelde hij in verschillende tv-series zoals Âge sensible , L'Instit en SOS 18 . Hij trad op met de troupe Trait d'Union in 2002 en in het duo Not mo Molière met Djemel Barek in 2005. Hij verscheen ook in collectieve shows vanaf 2004, waaronder Les Soirées Cecilia en La Famille . In 2008 speelde hij de hoofdrol in de humoristische miniserie Dur dur d’être le fils de… , en presenteerde hij open mic nights bij de Jamel Comedy Club vanaf 2009. Hij ontmoette Jamel Debbouze die hielp zijn carrière op gang te brengen, en Debbouze gaf hem later de leiding over de Jamel Comedy Club. Ivanov heeft erkenning gekregen voor zijn improvisatie en sketch comedy. Hij maakte zijn filmdebuut in 2011 in Les Mythos , gevolgd door rollen in films zoals Anyone (2014), Le Sens de la fête (2017), Le Grand Bain (2018) en Patients (2017), waarvoor hij in 2016 de prijs voor Beste Mannelijke Vertolking won op het Sarlat Film Festival. Hij gaf Pumbaa een stem in de Franse nasynchronisatie van The Lion King (2019) en verscheen in Le Dernier Mercenaire (Netflix) met Jean-Claude Van Damme. Hij presenteerde zijn eerste solo show, Alban Ivanov et les autres , in 2012, gevolgd door Élément perturbateur in 2015. Momenteel toert hij met zijn nieuwe show 'Vedette 2.0' en deed hij mee aan het vierde seizoen van ‘LOL: Qui rit, sort’ op Amazon Prime Video in 2024.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Audrey Vernon

Audrey Vernon is een Franse actrice en humoriste, geboren in Marseille in 1980. Ze komt uit een familie met artistieke banden; ze is de overgroot-achterkleindochter van schilder Marthe Bonnard. Haar vroege opleiding omvatte drama studeren aan het conservatorium in Toulon, evenals deelname aan de ERAC workshops, het conservatorium in Parijs’ 10e arrondissement en Cours Florent. Deze basis leidde tot toneelrollen, waaronder Ophelia in Shakespeare's Hamlet en Polly in Brecht's De Drie-pannenkoekopera , waarmee haar carrière begon. Vernon's werk reikte verder dan het toneel en omvatte televisieoptredens zoals Fatou la Malienne in 2001 en Moot-Moot in 2007, en een hoofdrol in de televisiefilm Le Petit Poucet uit 2010. Van 2005 tot 2013 verwierf ze bekendheid door haar dagelijkse segment van één minuut op Canal+ Décalé. Ze staat ook bekend om het schrijven en uitvoeren van Comment épouser un milliardaire , die in 2009 debuteerde en aanhoudend succes heeft gekend; Giorgia Sinicorni heeft de show in Italië uitgevoerd. De show bereikte een belangrijke mijlpaal, waarbij de 500e voorstelling in 2018 in het Théâtre Antoine werd gevierd. Ze creëerde en speelde ook Marx et Jenny , die in juli 2013 debuteerde bij La Nouvelle Seine, waarmee ze het theater openden met een reeks optredens. De afgelopen jaren heeft Vernon diverse creatieve paden bewandeld. Ze presenteerde Le billet d’Audrey Vernon op France Inter van 2016, hoewel een segment over zelfdodingen onder spoorwegpersoneel in 2017 werd gecensureerd. Ze co-creëerde Écologie, maintenant il faut se battre in 2018 en presenteert sindsdien Billion Dollar Baby , oorspronkelijk getiteld Cannon Fodder , vanaf de winter van 2020. Naast het lanceren van de BigBooks podcast in april 2020, met lezingen gerelateerd aan kapitalisme, raakte ze betrokken bij politiek activisme, waarbij ze in maart 2022 lid werd van het Parlement de l'Union Populaire en vervolgens in 2023 co-voorzitter werd van de financiële steungroep van Soulèvements de la Terre. Ze heeft momenteel een relatie met cabaretier Thomas VDB en samen hebben ze twee kinderen. Vernon staat gepland om Comment épouser un milliardaire 2 : Noces de cristal in 2026 uit te brengen.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Baptiste Lecaplain

Baptiste Lecaplain, geboren op 23 mei 1985 in Avranches (Manche), is een Franse comedian en acteur. Hij bracht zijn vroege jeugd door in Saint-Hilaire-du-Harcouët voordat hij naar Mortain verhuisde. Zijn opleiding omvat het volgen van Collège de Brécey en Lycée Littré in Avranches, waar hij in 2004 een literair baccalaureaat behaalde. Daarna studeerde hij Engels aan de Universiteit van Rennes, waarna hij een bachelor behaalde. De familieachtergrond van Lecaplain omvat een vader die werkt als onderhoudswerker en een moeder die een kapsalon runt. Baptiste Lecaplain begon zijn carrière als kinderanimateur in Levallois-Perret voordat hij overstapte naar de komedie. Hij was jeugdleider in Levallois-Perret van 2004 tot 2006 en stopte met animeren in september 2006 om humor te gaan bedrijven. Zijn eerste show, simpelweg getiteld 'Baptiste,' debuteerde in januari 2008 en baseerde zich sterk op autobiografisch materiaal. Hij toerde vervolgens met 'Baptiste se tape l'affiche,' ook grotendeels autobiografisch, vanaf 2008. Hij is te zien geweest in verschillende films, waaronder 'Fidèles au poste!' (2012) en 'Nous York' (2012), waarmee hij zijn filmdebuut maakte. In februari 2012 vulde hij negen voorstellingen in de Bataclan theaters in Parijs. Hij doet stand-up comedy. Lecaplain's carrière is sinds 2012 voortdurend in ontwikkeling. Hij nam deel aan 'La Tournée du Trio' met Jérémy Ferrari en Arnaud Tsamere van januari tot februari 2013. In 2014 speelde hij de hoofdrol in 'Libre et assoupi' en was hij ook te zien in een korte film voor de verkeersveiligheid in Frankrijk. Hij sloot zich in oktober 2014 aan bij 'Les Grosses Têtes' op RTL en nam in augustus 2014 deel aan Fort Boyard, waar hun team €11.270 opleverde voor het goede doel Un cadeau pour la vie. Hij begon in 2015 te toeren met 'Origines'. Hij verscheen ook in ‘Scènes de ménages’ (2013) en de webserie 'Pitch' (2019), en nam deel aan 'Les Duos Impossibles' in 2018 en 2020. Gad Elmaleh prees Lecaplain publiekelijk, en noemde hem in 2010 de beste humorist van zijn generatie. Hij is vader van twee dochters, Thelma (geboren maart 2014) en Fantine (geboren 2018).

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Blanche Gardin

Blanche Gardin is een Franse komiek, actrice en scenarioschrijver, geboren op 3 april 1977 in Suresnes. Haar jeugd werd gevormd door intellectuele ouders: haar vader is hoogleraar linguïstiek en communist, en haar moeder is romanschrijfster en vertaler. Ze volgde hoger onderwijs en behaalde in 2001 een Master in Sociologie aan de Universiteit van Parijs Nanterre. Voordat ze zich aan de komedie wijdde, werkte Gardin als opvoeder in de Parijse voorsteden. Haar carrière begon toen ze een DVD met sketches naar Karl Zéro stuurde, wat leidde tot haar ontdekking. Gardin verwierf publieke erkenning door optredens in de Jamel Comedy Club, beginnend in 2006. Ze presenteerde de wekelijkse show 'Ligne Blanche' op Comédie! van 10 maart 2007 tot 2008. Haar werk strekt zich uit voorbij stand-up comedy; ze is verschenen in films zoals Le Chihuahua de Beverly Hills (2007), La Lisière , Low Cost , en Case départ (2011), en 20 ans d'écart (2013). Ze speelde ook de rol van Hélène Grilloux in de televisieserie WorkinGirls van 2012 tot 2014. Gardin co-schreef Parents mode d'emploi , dat op France 2 werd uitgezonden vanaf 2013, en co-creëerde de kortfilmserie met dezelfde naam. Ze co-schreef ook Le Crocodile du Botswanga met Fabrice Éboué. Gardin's komische talent is alom erkend. Ze won de Molière Award voor Humor in 2018 voor haar eenvrouwenvoorstelling 'Je parle toute seule,' opgevoerd in L'Européen in Parijs, en opnieuw in 2019 voor 'Bonne nuit Blanche.' Ze co-schreef en speelde ook in Inside Jamel Comedy Club (2009). In 2015 gaf ze Il faut que je vous parle! voor, waarna ze in 2016 een boek met dezelfde titel publiceerde. Gardin's werk is beïnvloed door de Amerikaanse acteur Louis C.K., en ze had een relatie met hem van 2018 tot 2022. Ze richtte in 2016 haar eigen productiebedrijf op, 'White Spirit,' en presenteerde de Molières in 2018 tijdens discussies rond Harvey Weinstein.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Caroline Grimm

Caroline Grimm, geboren op 8 juni 1964, is een veelzijdige Franse creatieve professional. Ze begon haar carrière in de muziek in 1985 met de release van 'La Vie sans toi,' die goud status behaalde en 19 weken lang in de Top 50 bleef staan. Haar moeder is actrice Sophie Grimaldi en haar vader is Gilbert Ledermann. Ze studeerde literatuur, waarmee ze al vroeg interesse toonde in verhalen vertellen en taal. Grimms carrière omvat talloze rollen, waaronder scenarioschrijver, actrice, producent, regisseur, romancière en zangeres. Van 1996 tot 2000 produceerde en presenteerde ze 'La Nuit Caroline' op France Inter gedurende vier zomers. Ze bracht begin 2000 ook een erotische roman uit met de titel 'La Nuit Caroline'. Haar schrijven reikt verder dan fictie; ze is biograaf en publiceerde in 2009 Moi, Olympe de Gouges , dat werd verwerkt tot een succesvolle theaterproductie in het Petit Théâtre de Paris. Verder bewijzend haar veelzijdigheid, publiceerde ze vervolgens in 2014 Churchill m’a menti , met positieve kritieken, en later in 2019 Vue sur Mère , gevolgd door Ma Double vie avec Chagall in 2021. Naast schrijven is Grimm actief betrokken bij filmproductie en storytelling. Ze verscheen in 2009 op France 3 met Marc Jolivet in 'Rire c'est bon pour la planète', met een reeks van éénminutenschetsen. In 2010 schreef en regisseerde ze haar eerste korte film, 'Sous l'oreiller'. Ze heeft ook gewerkt als scriptdoctor en beheert fictieproductie, waarbij ze van 2000 tot 2004 die rol voor France 3 bekleedde. Grimm geniet ervan om verhalen te vertellen die persoonlijke ervaringen combineren met universele thema's, met als doel emotie, narratieve spanning en menselijke diepgang in balans te brengen, en ze heeft een visuele, belichaamde en gevoelige schrijfstijl ontwikkeld. Ze is ook radioverhalenverteller en schrijft songteksten, wat haar vele artistieke talenten aantoont.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Chantal Lauby

Als Franse kunstenares toont Chantal Lauby veelzijdigheid door haar werk als actrice, filmregisseuse, scenarioschrijfster, humoriste, komediante en televisiepresentatrice. Ze werd geboren op 23 maart 1948 in Gap (Hautes-Alpes), en haar vormende jaren bracht ze door in Auvergne, specifiek tussen Auzon en Clermont-Ferrand. Haar carrière begon vroeg, met werk als spreker voor ORTF Auvergne in 1970 en later rollen als omroeper op FR3 Auvergne. Tijdens haar tijd bij regionale kantoren van France 3 en Radio France ontmoette ze Bruno Carette. Een belangrijk moment in Lauby's carrière als komiek kwam met haar deelname als oprichterslid van Les Nuls, een comedygroep die ook Bruno Carette, Alain Chabat en Dominique Farrugia omvatte. Deze groep creëerde memorabele werken zoals de parodie-ruimte serie 'Objectif Nul' in 1987. Samen presenteerden ze verschillende komische shows, waaronder 'Azur Rock', 'Un petit clip vaut mieux qu’une grande claque', 'Bzzz!', 'Le JTN', 'TVN 595' en 'A.B.C.D. Nuls'. Ze speelde ook in ‘La Cité de la peur’ (1994), een satirische komedie met andere Les Nuls-leden, en verscheen vervolgens in films geregisseerd door haar voormalige collega's, waaronder 'Delphine 1, Yvan 0' (1996) en 'Didier' (1997). Ze had ook rollen in ‘XY’, ‘Meilleur Espoir féminin’ (1999), ‘Antilles sur Seine’ (2000) en ‘Astérix et Obélix : Mission Cléopâtre’ (2002). Naast haar werk met Les Nuls heeft Lauby een diverse carrière verder uitgebouwd. Ze regisseerde de film 'Laisse tes mains sur mes hanches' in 2002 en verscheen in tal van andere komedies, zoals ‘Toi et moi’ (2006), ‘Comme tout le monde’ (2007), ‘Vilaine’ (2008) en ‘Bancs publics (Versailles Rive-Droite)’ (2009). Opmerkelijk is dat ze aanvankelijk het script schreef voor een film genaamd 'Comme un Ouragan', die later 'Les Tuche' werd, en Jean-Paul Rouve en Isabelle Nanty aanbevolen voor de hoofdrollen. Ze deed ook stemmen voor de ochtendshow op Virgin Radio vanaf 23 augustus 2010 en presenteerde in 2012 de show ‘Génération’ met Jean-Luc Lemoine. Een album genaamd Aéromusical diende als soundtrack voor een van haar films. Ze is moeder van Jennifer Ayache, zangeres voor Superbus, geboren in 1983.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Claudia Tagbo

Claudia Tagbo is een Frans-Ivoriaanse actrice, komiek en televisiepersoonlijkheid. Geboren op 14 juni 1973 in Abidjan, Ivoorkust, bracht ze haar eerste jaren daar door voordat ze op 13-jarige leeftijd naar Chanac, Lozère, Frankrijk verhuisde, waar ze twee jaar woonde. Daarna woonde ze in Alès, Gard, tot ze 18 werd. Van jongs af aan ontwikkelde Claudia Tagbo een passie voor kunst en theater, wat haar toekomstige carrière vorm zou geven. Hoewel ze probeerde om de Conservatorium van Montpellier binnen te komen zonder succes, zette ze haar opleiding voort en behaalde ze een masterdiploma in de podiumkunsten van Université Paris-VIII nadat ze beroepsstudies had afgerond, waaronder een BEP en een professioneel baccalaureaat in boekhouding. Tagbo’s carrière omvat zowel dramatische acteerrollen als komedie. Ze heeft gewerkt met regisseurs zoals Stanislas Nordey, Elisabeth Rappeneau, Julien Leclercq en Olivier Dahan, en verscheen in films zoals Mama Aloko , La Valse des gros derrières , Ma vie n'est pas une comédie romantique en Chrysalis . Haar televisiecredits omvatten rollen in Fatou la Malienne , Ma meilleure amie , Le tuteur en R.I.S Police scientifique . Ze begon succesvol aan haar carrière als stand-up comedian, waarmee ze haar reis als humoriste lanceerde binnen de Jamel Comedy Club in 2006. Van november 2010 tot juli 2012 was ze deel van het team bij Ce soir avec Arthur , en verscheen ze ook in de komische serie United colors of Jean-Luc in 2011. Ze deed mee als deelnemer aan On n'demande qu'à en rire datzelfde jaar. Claudia Tagbo doet meer dan alleen acteren en stand-up comedy. Dit toont aan dat ze goed is op televisie. Sinds december 2011 is ze een veelvoorkomende gast in Vendredi, tout est permis . In 2013 presenteerde ze Claudia Tagbo & co , een komische gala ten bate van de CéKeDuBonheur vereniging, en ook Disco party . Ze sprak over haar ervaring met kanker in het programma À nous deux in 2014, en droeg dat jaar bij aan de single Kiss and Love voor Sidaction. Ze blijft actief in de entertainmentindustrie, en bouwt een carrière op die acteren, comedy en televisieoptredens omvat.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Constance

Geboren op 3 augustus 1985 in Vieux-Moulin, Oise, Constance Pittard, voornamelijk bekend als Constance, werkte als acteur en humorist in Frankrijk.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Curnonsky

Maurice Edmond Sailland, bekend professioneel als Curnonsky en bijgenaamd 'Cur', werd geboren op 12 oktober 1872 in Angers, Frankrijk. Zijn moeder, Blanche Alphonsine Mazeran, overleed kort na zijn geboorte, en zijn vader, Edmond Georges Sailland, verliet hem. Hij werd vervolgens door zijn grootmoeder in Angers opgevoed, en bezocht Collège Saint-Maurille. Rond zijn 18e levensjaar verhuisde hij naar Parijs met als doel een journalistencarrière te volgen en de École normale supérieure te bezoeken. Curnonsky begon te schrijven voor verschillende publicaties, waaronder La Vie parisienne, Le Music-Hall illustré du matin en Comœdia. Hij werkte in 1895 als literair assistent voor Willy en coördineerde romans met Paul-Jean Toulet. Alphonse Allais stelde het pseudoniem 'Curnonsky' voor, dat hij adopteerde. Curnonskys schrijven omvatte uiteenlopende gebieden, waaronder advertentieteksten voor bedrijven als Pyrex en Michelin, en sommigen beschouwen hem als de bijna-uitvinder van ghostwriting. Hij schreef of ghost-schreef vele boeken en krantenkolommen en was een humorist en music hall criticus. Curnonskys bijdragen aan de culinaire wereld waren aanzienlijk. De naam Bibendum voor de Michelin Man werd door hem bedacht in 1907, en vanaf november van dat jaar schreef hij de wekelijkse kolom 'Les Lundis de Michelin' voor Michelin. Hij werd in 1927 verkozen tot ‘Prins der Gastronomie’ door een volksraadpleging van ongeveer 3000 koks. Van 1921 tot 1928 schreef hij samen met Marcel Rouff 28 delen van 'La France Gastronomique', in totaal 3.000 pagina's en meer dan 5.000 recepten. Hij richtte ook de Académie des gastronomes op in 1928, waar hij tot 1949 als eerste president fungeerde, en lanceerde Cuisine et Vins de France in 1947. Curnonsky overleed op 22 juli 1956 in Parijs op de leeftijd van 83 jaar, en liet een aanzienlijk oeuvre na dat zijn reputatie als de ‘Prins der Gastronomie’ vestigde.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Cyril Hanouna

Cyril Hanouna, een Frans-Tunesische animator, televisieproducent en zakenman, werd geboren op 23 september 1974 in Parijs. Zijn ouders, Joodse Sephardische immigranten uit Tunesië, kwamen in 1969 in Frankrijk aan. Cyril Hanouna's vader, Ange Hanouna, was een huisarts die in 2024 overleed. Hij verkreeg de Franse nationaliteit op 20 december 1985 en voltooide zijn middelbare opleiding met een wetenschappelijk diploma met een specialisatie in Biologie. Hanouna's carrière nam verschillende wendingen voordat hij zich in de entertainmentwereld vestigde. Aanvankelijk studeerde hij geneeskunde, gevolgd door management, maar hij liet beide studies uiteindelijk links liggen. Zijn televisiecarrière begon in 1999 met het schrijven van teksten voor Comédie+ trailers. Vanaf 2002 verwierf hij bekendheid door middel van diverse rollen, waaronder co-presentatie van 'La Grosse Émission' en de presentatie van de radioshow 'Planet Arthur'. Zijn werk breidde zich uit tot het presenteren van ‘Morning Live’ op M6 in 2003 en bijdragen aan radiostations zoals Fun Radio, Rire et Chansons en RTL. Tussen 2002 en 2012 verscheen hij in talloze televisieprogramma's op France Télévisions, die een breed scala aan programmering bestreken. Hanouna wordt vooral erkend als de presentator en producent van 'Touche pas à mon poste!' (TPMP), dat op 1 april 2010 in productie ging via zijn bedrijf H2O Productions. Hij richtte H2O Productions in maart 2010 op. Het succes van de show leidde in 2015 tot een aanzienlijke investering van €250 miljoen van Vincent Bolloré om Hanouna te behouden. Zijn televisie werk omvat ook het presenteren van 'Nouvelle Star' vanaf 2012, het presenteren van de Franse televotes voor het Eurovisie Songfestival in 2008, en commentaar leveren van 2009 tot 2010. Hij presenteerde eveneens 'Les Pieds dans le plat' (2013-2016), 'Balance ton post!' (2018-2022), 'Face à Baba' en 'Face à Hanouna' (2018-2022), ‘La Très Grosse Émission’ en ‘Le Hanounight Show’ (2016-2017) en verscheen in de film 'La Vérité si je mens!' in 2011. Hij lanceert in mei 2025 een communicatiebureau genaamd 'Chapchak' en een talkshow genaamd 'Tout beau, tout neuf' op W9 vanaf 2025. In november 2023 nam hij deel aan de Mars voor de Republiek en tegen antisemitisme in Parijs.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Franck Dubosc

Een Franse acteur en cabaretier, Franck Dubosc werd geboren in Petit-Quevilly, Seine-Maritime, Frankrijk, op 7 november 1963. Hij bezocht de collège Claude-Bernard en lycée Val-de-Seine, waar hij zijn baccalauréat behaalde. Zijn vroege opleiding omvatte drie maanden Engelse studies aan de universiteit voordat hij toetrad tot het Conservatoire de Rouen, waar hij toekomstige medewerkers zoals Valérie Lemercier en Karin Viard ontmoette. Dubosc begon zijn entertainmentcarrière in 1979 als piloot bij Temps X , waarmee hij een eerste stap in de performance zette. Dubosc's opkomst was het resultaat van uiteenlopende ervaringen. Hij speelde een korte rol in À nous les garçons in 1985 en werkte vervolgens van 1985 tot 1988 als assistent van goochelaar Hugues Protat. Een kort verblijf in het Verenigd Koninkrijk zag hem Patrice spelen in Coronation Street in 1987, en hij was ook journalist voor Channel 4. In de jaren '90 verwierf hij nationale bekendheid door zijn komische duo met Élie Semoun, met name hun sketchserie Les petites annonces . Vanaf 1994 gaf hij stand-up comedy optredens in locaties zoals Café du Trésor en Le Réservoir, waarmee hij zich als herkenbare humorist vestigde. Dubosc's carrière omvat film, televisie en theater. Hij verwierf aanzienlijke erkenning in 2006 met zijn rol in *Camping*, die een succesvolle trilogie inluidde met *Camping 2* (2010) en *Camping 3* (2016), allemaal samenwerkingen met Fabien Onteniente. Hij werkte ook regelmatig samen met regisseur Éric Lavaine aan films zoals *Incognito*, *Bienvenue à bord*, *Barbecue* en *Les Beaux Malaises*. Hij verscheen in grote Franse producties zoals *Astérix aux Jeux olympiques* en *Les Seigneurs*. Dubosc heeft 153 vermeldingen op zijn naam staan, waaronder stemacteerwerk in animatiefilms zoals *Boule & Bill* (2013) en *Megamind* (2010). Hij regisseerde zijn eerste film, *Tout le monde debout*, in 2018, die goed werd ontvangen. Zijn derde film, *Un ours dans le Jura*, kreeg positieve recensies en leverde hem de César Award voor Beste Origineel Scenario op in 2026. Hij toert nog steeds met shows zoals *Il était une fois… Franck Dubosc* (2022), en staat gepland om te verschijnen in aankomende films *Gérald le conquérant* (december 2025) en *LOL : In Real Life* (november 2025).

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Michel Boujenah

Michel Boujenah is een Frans-Tunesische Joodse acteur, humorist en regisseur. Geboren op 3 november 1952 in Tunis, Tunesië, verhuisde hij met zijn familie naar Frankrijk toen hij elf jaar oud was, en vestigde zich in Bagneux nabij Parijs. Zijn vader, Joseph Boujenah, was arts, en hij heeft drie broers, waaronder filmmaker Paul Boujenah. Van jongs af aan toonde Michel interesse in acteren, met de wens om acteur te worden op vijftienjarige leeftijd. Hij bezocht de École alsacienne van 1967 tot 1970. Boujenah’s carrière begon met de oprichting van het theatergezelschap 'La Grande Cuillère' in 1972, samen met Paul Allio en Corinne Atlas. Zijn eerste solo-optreden kwam er in 1980 met ‘Albert,’ een voorstelling mede geschreven met Corinne Atlas die de ervaringen van Tunesische Joodse immigranten in Frankrijk onderzocht, en die debuteerde bij het Théâtre du Lucernaire. Hij heeft al zijn solo-voorstellingen geschreven en geregisseerd, met als doel negatieve stereotypen uit te dagen. Hoewel zijn tweede voorstelling, 'Anatole,' geen succes was, bleek 'Les Magnifiques' een aanzienlijk succes, met portretten van Tunesisch-Franse Joden. Zijn filmcarrière begon in 1980 met ‘Mais qu'est-ce que j'ai fait au bon Dieu pour avoir une femme qui boit dans les cafés avec les hommes?’ en hij is verschenen in meer dan dertig films. Gedurende zijn carrière heeft Boujenah verschillende onderscheidingen ontvangen. Hij won in 1985 een César Award voor Beste Acteur in een Bijrol voor *Trois Hommes et un couffin*, en werd in 1994 genomineerd voor een César Award voor Beste Acteur voor *Le Nombril du Monde* en in 2004 voor Beste Debuut voor *Father and Sons*. Hij regisseerde de films *Father and Sons* (2003), *Trois amis* (2007) en *Heartstrings* (2016), en schreef tevens scenario's voor verschillende films. In 2004 werd hij benoemd tot Officier in de Orde voor Culturele Verdienste in Monaco. Hij heeft complexe standpunten geuit over identiteit, zich Joods, Frans, Tunesisch, Zionist voelend en verbonden met Israël, terwijl hij tegelijkertijd een Palestijnse staat steunt. In 2017 leidde zijn uitnodiging voor een Tunesische culturele festival tot protesten vanwege deze standpunten. Momenteel bereidt hij een film voor met Yvan Attal en Pascal Elbé, aangekondigd in 2013, en is hij sinds 2007 artistiek directeur van het Festival de Ramatuelle.

Bekijk profiel

Comedians per land bekijken

Albanië

Armenië

Argentinië

Oostenrijk

Australië

Azerbeidzjan

België

Bulgarije

Benin

Brazilië

Canada

Zwitserland

Chili

Kameroen

China

Colombia

Tsjechië

Duitsland

Denemarken

Dominicaanse Republiek

Algerije

Estland

Egypte

Spanje

Finland

Frankrijk

Verenigd Koninkrijk

Ghana

Griekenland

Guatemala

Hongarije

Indonesië

Ierland

Israël

India

Irak

Iran

Italië

Jamaica

Japan

Kenia

Korea, Zuid

Kazachstan

Libanon

Letland

Marokko

Myanmar

Malta

Malawi

Mexico

Maleisië

Nigeria

Nicaragua

Nederland

Noorwegen

Nepal

Nieuw-Zeeland

Peru

Filipijnen

Pakistan

Polen

Portugal

Qatar

Roemenië

Servië

Rusland

Saudi-Arabië

Zweden

Slovenië

Slowakije

Thailand

Tunesië

Turkije

Taiwan

Oekraïne

Oeganda

Verenigde Staten

Uruguay

Oezbekistan

Vietnam

Zuid-Afrika

Ken je een comedian die op GiggleTime hoort?

Vertel ons over die persoon, of over jezelf als je comedian bent. We bekijken elk voorstel met de hand en vertalen goedgekeurde profielen in alle 26 talen.

Comedian toevoegen

Menu

Taal

Categorieën

Instellingen

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Alban Ivanov

Audrey Vernon

Baptiste Lecaplain

Blanche Gardin

Caroline Grimm

Chantal Lauby

Claudia Tagbo

Constance

Curnonsky

Cyril Hanouna

Franck Dubosc

Michel Boujenah

Comedians per land bekijken

Ken je een comedian die op GiggleTime hoort?