Chuck - de tekenfilmkomiek van GiggleTime die moppen vertelt
GiggleTime voor Android
Gratis in Google Play
Download de app
GiggleTime - moppen, komieken en comedyshows GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Comedyshows Meest gevolgde comedians Over Veelgestelde vragen Contact Comedian toevoegen
Download de app
Volg ons

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Begint met M Alles wissen
97-108 van 232 comedians
Mike Harding, comedian (Verenigd Koninkrijk)
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigd Koninkrijk

Mike Harding

1 540 volgers

Mike Harding, geboren in 1944, komt uit Crumpsall, Manchester. Zijn vroege leven werd getekend door het verlies van zijn vader, Louis Arthur 'Curly' Harding, die stierf tijdens de Tweede Wereldoorlog vóór Hardings geboorte. Ervaren misbruik deed zich voor toen hij naar St Anne’s in Crumpsall en St Bede’s College, Manchester ging, gedurende zijn jeugdjaren. Vervolgens behaalde hij een graad in Engels en Onderwijs aan de Universiteit van Manchester. Deze uiteenlopende academische achtergrond vormt de basis voor zijn diverse creatieve output. Voordat Harding erkenning kreeg als performer, omvatte werk verschillende banen: wegfrezen, afvalinzameling, lesgeven, staalconstructie, busbestuurder, ketel schrappen en werk in een chemische fabriek. In de jaren zestig begon hij op te treden als folkzanger en met lokale Manchester bands. Deze periode zag hem zijn eerste album, *A Lancashire Lad*, uitbrengen via Topic Records in 1972. Het nummer bereikte nummer 22 in de UK Singles Chart, wat leidde tot wijdverspreide erkenning in het hele land. Harding bleef albums uitbrengen gedurende de jaren zeventig en tachtig, waaronder *Mrs 'Ardin's Kid* (1974), *One Man Show* (1976) en *Bombers’ Moon* (1984). Hij toont veelzijdigheid door muziek te componeren; dit omvat scores voor films zoals Danger Mouse, Count Duckula, The Reluctant Dragon en The Fool of the World and the Flying Ship. Naast muziek is Mike Harding een productief schrijver. Hij heeft verschillende boeken geschreven, waaronder *The Armchair Anarchist's Almanac*, *Killer Budgies* en werken die de Britse folklore en geschiedenis verkennen. Hij presenteerde de BBC Radio 2 Folk Awards en was van 1997 tot 2012 de presentator van *The Mike Harding Show* op BBC Radio 2, met een luisteraarsbestand van ongeveer één miljoen mensen. Daarna lanceerde hij in december 2012 *The Mike Harding Folk Show* als internetradioprogramma. Hij is ook documentairemaker en toneelschrijver. Hij verscheen in 1982 in ‘Desert Island Discs’ en koos nummers variërend van Carl Reiner & Mel Brooks tot Chuck Berry, samen met Ordnance Survey kaarten en boeken over de Fells als luxe items. Momenteel blijft hij actief via zijn internetradioprogramma en is hij erevoorzitter voor het leven van The Ramblers, waarmee hij zijn toewijding aan buitensporten aantoont.

Mårten Andersson, comedian (Zweden) – Parodie, Imitaties
Geverifieerd Onopgeëist
Zweden

Mårten Andersson

1 270 volgers

Mårten Andersson, geboren op 26 november 1974, is een veelzijdig entertainer afkomstig uit Stockholm, Zweden. Hij staat bekend als zowel comedian als muzikant. Aanvankelijk beïnvloed door bands als Kiss en Iron Maiden toen hij kind was, begon hij op 16-jarige leeftijd optredens te geven en op te nemen met lokale bands. Op 19-jarige leeftijd werd hij jeugdverslaggever voor Signal van Sveriges Radio P3, waarmee hij al vroeg interesse toonde in media en performance. Hij studeerde journalistiek aan Kalix folkhögskola en werkte als sportverslaggever voor SR Radiosporten, waarna hij vier jaar lang rollen vervulde als presentator, verslaggever, redacteur en producer bij ZTV. Andersson’s carrière volgde een diverse route, waarbij zowel muzikale bezigheden als komische inspanningen werden omvat. Hij is een Zweeds-Amerikaanse basgitarist die sinds ongeveer 1998 de wereld rond heeft getoerd met Lizzy Borden; Lizzy Borden bracht negen albums uit tijdens zijn periode in de band. Hij speelde ook met Dee Snider, John Rzeznik, Nancy Wilson en Dario Lorina (Black Label Society), en was lid van groepen als Lita Ford, Steelheart, Lizzy Borden en George Lynch's Lynch Mob, waarbij hij met Lynch Mob op The Tonight Show met Jay Leno verscheen. In 2001 bracht hij een solo project uit genaamd 'Legacy'. Hij co-fondeerde Starwood in 2003, en bracht hun debuut CD 'If It Ain't Broke, Break It!' in 2005 uit. Hij debuteerde als stand-up comedian in 2000 bij Norra Brunn en werd in 2001 door Café magazine uitgeroepen tot “Mannelijke Comedian van het Jaar”. Mårten Andersson verwierf wijdverspreide erkenning door middel van zijn controversiële imitaties in het radioprogramma 'Pippirull', dat in de vroege jaren 2000 begon. Hij richtte Knakelibrak Produktion AB op in 1999 en vestigde Raw Comedy, een stand-up club in Stockholm, in 2004. Zijn werk strekt zich uit tot het schrijven van liedjes; hij schreef 'Sean den förste Banan' voor Sean Banan, die in 2012 werd uitgevoerd in Melodifestivalen. Extra!', 'Fredag hela veckan', 'Stockholm Live', 'Babben & Co', en 'Let’s Dance'. Zijn show 'Mårten Cvetkovic,' bekeken door meer dan 40.000 mensen tussen 2023-2024, won de prijs voor ‘Performance van het Jaar’ tijdens de Swedish Standup Gala in 2024 en werd aangekocht door SVT. Het vervolg, 'Mårten Cvetkovic 2,' debuteerde op 24 september 2026, is een show van 90 minuten die culturele botsingen verkent en parodieën bevat van verschillende figuren. Andersson’s doel is om ‘spirituele comedy’ te creëren die fysieke en emotionele reacties oproept bij het publiek, en hij is genomineerd voor een Grammy en is een meerdere malen bekroonde komiek, waaronder het winnen van een talentenwedstrijd in New York in 2018.

Mark Britton, comedian (Duitsland) – Improvisatie, Fysieke comedy
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Mark Britton

794 volgers

Mark Britton, geboren op 17 september 1958 in Rinteln, Nedersaksen, is een Britse komiek en acteur die momenteel 68 jaar oud is. Hij bracht zijn jonge jaren door in Basingstoke, Engeland, als zoon van een Engelse psychoanalyticus en een Amerikaanse actrice. Na het afronden van school volgde hij aanvankelijk een acteursopleiding en werkte hij twee jaar bij het Brighton Theatre Royal. Deze vroege ervaring, gecombineerd met latere studies in acteren, pantomime en clowneskunst in Londen en Parijs, vormde de basis voor zijn toekomstige carrière in de komedie. Hij bracht ook een jaar door met het lesgeven in Engels in Soedan, waarmee hij een divers scala aan professionele bezigheden demonstreerde voordat hij zich volledig aan de kunst toeweedde. Britton’s komische reis begon in 1984 toen hij de comedy duo Nickelodeon met Krissie Illing oprichtte. Nickelodeon toerde internationaal voordat het zich begin jaren ’90 in Duitsland vestigde, waarna Britton stukken schreef zoals 'Kerstdiner voor Twee' en 'Grote Liefhebbers in de Geschiedenis'. In 1995 maakte hij de overstap naar solo stand-up comedy tours in Duitsland, waarmee hij zijn eerste programma, 'Comedy Solo,' lanceerde. Zijn latere programma’s, zoals ‘Apachen à Go-Go’ (1998) en ‘Wildlife’ (2005–2008), combineerden stand-up met elementen van theater en visueel theater. Hij presenteerde ook 'Ein Englishman in Köln' (2005-2006), een programma dat lezen en stand-up combineerde, en toerde met '3 Gentlemen' (2006) samen met Steve Rawlings en Ken Bardowicks. Britton’s werk omvatte het schrijven van het toneelstuk 'Heaven,' dat in 2000 in première ging, en het co-schrijven en regisseren van 'Ein Feierabend für Eltern' in 2008. Britton’s huidige werk richt zich op een cabaretstijl gecombineerd met Britse stand-up comedy, geïllustreerd door zijn lopende programma 'Zuhause bei Britton' (vanaf 2009). Hij staat ook bekend om zijn solo show, "Apatschen á Go-Go - Een komedie over seks, drugs en stofzuigers," waarin de personages Mark, Gary en Janis figureren, die opgroeiden in Basingstoke. Deze voorstelling, uitgevoerd in het Renaissance Theater, toont scènes uit hun leven tussen zes en drieënveertig jaar oud en bevat elementen van pantomime. Hij vertolkt alle drie de hoofdpersonages en gebruikt minimale rekwisieten, leunend op imitatie, gebaren, geluidseffecten en improvisatie. Na een carrière van meer dan 30 jaar in theater en televisie, werkt Britton nu bij het GHS in Zülpich als MPT, waarbij hij workshopcursussen ontwikkelt en leidt die psychologie, theaterworkshops en performance technieken combineren. Publicaties omvatten 'Ein Englishman in Köln' (2004) en 'Forever Jungs' (2014), waarmee zijn veelzijdigheid als schrijver en comedian blijkt.

Matt Hill, comedian (Canada)
Geverifieerd Onopgeëist
Canada

Matt Hill

636 volgers

Matt Hill, geboren als Matthew Hill op 19 januari 1968 in North Vancouver, Canada, is een Canadese acteur die gespecialiseerd is in stemacteren voor animatieseries en ook te zien is in live-action rollen. Zijn ouders zijn Therese Rochford en David Hill. Hij beschouwt zichzelf zowel als acteur als spreker, en noemt zichzelf een 'Planet Runner' met de missie om door zijn energie te inspireren. De website die met hem verbonden is, bevat mijlpalen uit zijn persoonlijke en professionele leven, wat dromen weerspiegelt die hij heeft bereikt en blijft najagen. Hill staat het best bekend om zijn stemrol als Ed in de animatieserie *Ed, Edd n Eddy* (1999-2009), een rol die hij deelt met Samuel Vincent, die ook Edd's stem verzorgt. Hij heeft ook stemmen ingesproken voor Kevin Keene/Captain N in *Captain N: The Game Master* (1989-1991), Kira Yamato in de *Mobile Suit Gundam SEED*-franchise (en *Mobile Suit Gundam Seed Destiny*) (2002-2005), en Raphael in zowel de film *Teenage Mutant Ninja Turtles 3* (1993) – waarbij hij hem als kostuumacteur vertolkte – als de serie *Teenage Mutant Ninja Turtles: The New Generation* (1997-1998). Zijn jeugdige stem leidt vaak tot castings als tiener, en hij heeft ook personages ingesproken zoals Ryo Sanada in *Ronin Warriors*, Carlos in *Transformers: Armada* en *Transformers: Energon*, en Soarin' in *My Little Pony: Friendship Is Magic*. Hij werkt voor Ocean Productions en wordt vaak gecast samen met Samuel Vincent. Naast animatie heeft Hill diverse live-action optredens gehad, waaronder rollen in 21 Jump Street (1990), Titanic (1996), La Reine des vampires (1996), The X-Files (1995) en Shanghai Knights , waar hij een deputy speelde. Hij verscheen ook als Reggie in La Reine des vampires . Hij is een actieve atleet en enthousiaste marathonloper, en nam deel aan de Run for One Planet van mei 2008 tot mei 2009. In 2013 verhuisde hij naar Californië om meer stemacteurwerk te gaan doen, maar werkt voornamelijk in Vancouver. Gedurende zijn carrière heeft hij een breed scala aan personages ingesproken, waaronder Jab in Street Sharks , Stanley in Dinos Junior , Havok in X-Men: Evolution en Bass.EXE in MegaMan NT Warrior and Teppen (2019).

Michael Legge, comedian (Verenigd Koninkrijk) – Improvisatie
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigd Koninkrijk

Michael Legge

Michael Legge is een stand-up comedian en televisiepresentator gevestigd in Londen, oorspronkelijk afkomstig uit Noord-Ierland. Geboren op 12 augustus 1968, begon hij in 1991 met optreden, aanvankelijk samen met Stella Duffy en John Gordillo bij Theatresports London. Hij breidde zijn ervaring snel uit door te schrijven voor BBC, ITV, Channel 4, MTV en VH1. Legge's vroege carrière omvatte ook optredens in televisiecommercials voordat hij zich voornamelijk op comedy-optredens concentreerde. Sindsdien heeft hij opgetreden in locaties door heel het Verenigd Koninkrijk en internationaal, waaronder Australië, de Verenigde Staten, Canada, Singapore, Nederland, Duitsland en Dubai. Legge’s komische stijl omvat zowel stand-up als improvisatie, waarbij critici hem vaak prijzen als een van de beste hosts. Hij was in 1995 Artistiek Directeur van London Theatresports en heeft deelgenomen aan Edinburgh Festival shows zoals The Conversation (2004), The Vagina Monologues (2005), The Clock Hour (2008) en King of Everything (2009). Hij co-fondeerde en speelde ook in The Real Daniel O'Donnell Show (2007–2008), die zelf de Edinburgh Festival show, The Clock Hour, voortbracht. Zijn schrijfwerk is erkend; hij ontving een BAFTA-nominatie voor zijn werk aan de MTV website van The Osbournes en won in 2009 een Chortle award voor Beste Buitenpodium Bijdrage, en later nog een Chortle Award voor zijn blog. Hij heeft ook opgetreden als warming-up comedian voor shows zoals 8 Out of 10 Cats en Would I Lie to You? Legge blijft actief in de comedyscène. Hij nam Pointless Anger, Righteous Ire op met Robin Ince en is momenteel teamcaptain bij de podcast Do the Right Thing, waarmee hij een Sony Silver Award won voor zijn bijdragen. Hij was ook co-host van Absolute Radio Sunday met Dave Gorman samen met Danielle Ward, en vult af en toe Richard Herring in bij BBC 6 Music. Zijn eerste solo show, Curse Sir Walter Raleigh, ging in 2011 in première op het Edinburgh Festival. In maart 2013 schreef hij een blog voor Comic Relief, waarmee meer dan £2.500 werd opgehaald. Hij verscheen ook in The Alternative Comedy Experience serie 2 (2014) en begon in 2015 de podcast Vitriola Music met Robin Ince. Legge is veganistisch en trok opmerkelijk genoeg terug van een Vegfest optreden in 2015 vanwege de aanwezigheid van een UKIP vertegenwoordiger.

M.C. Gainey, comedian (Verenigde Staten)
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigde Staten

M.C. Gainey

Michael Connor Gainey, geboren in de Verenigde Staten, heeft zijn stempel gedrukt als een personage acteur, die Tom Friendly het meest belichaamt tijdens de run van Lost. Zijn filmcredits omvatten ook The Mighty Ducks (1992), Con Air (1997), The Dukes of Hazzard (2005), Wild Hogs (2007) en Love Ranch (2010).

Maciej Stuhr, comedian (Polen) – Imitaties, Cabaret
Geverifieerd Onopgeëist
Polen

Maciej Stuhr

Een Poolse acteur, komiek en af en toe filmregisseur, Maciej Stuhr werd geboren in Krakau in 1975. Zijn familie heeft een sterke artistieke achtergrond; zijn vader is acteur Jerzy Stuhr en zijn moeder is violiste Barbara Kóska, en hij heeft een jongere zus, Marianna, geboren in 1982. Zijn voorouders kwamen in 1879 vanuit Neder-Oostenrijk naar Krakau. Hij verwierf aanvankelijk erkenning door intelligente en artistieke cabaretoptredens. Stuhr's formele opleiding omvat een graad in psychologie van de Jagiellonia Universiteit in 1999 en studies aan de Nationale Academie voor Toneelkunsten in Krakau, waar hij in 2003 afstudeerde. Hij voltooide ook promotieonderzoek aan de Aleksander Zelwerowicz Nationale Academie voor Toneelkunsten in Warschau in 2019. Hij debuteerde als acteur in 1988 in Krzysztof Kieślowski’s *Dekalog X*, waarin hij Piotr speelde. In de beginfase van zijn professionele leven deed Stuhr mee aan cabaretvoorstellingen, met name met Kabaret Artura I, en hij hielp ook bij het oprichten van het cabaret Po Żarcie, waarvoor hij voornamelijk de inhoud creëerde. Hij staat bekend om zijn imitatie van Poolse acteurs zoals Gustaw Holoubek. Stuhrs filmografie is uitgebreid en omvat rollen in Chłopaki nie płaczą , Poranek kojota , 33 sceny z życia , Listy do M. , Pokłosie , Obława , Planeta singli , Czerwony kapitan en Sala samobójców . Hij verschijnt ook in televisieseries zoals Glina , Bez tajemnic , Belfer , Diagnoza en Szadź . Sinds 2008 is hij lid van Nowy Teatr en werkt hij samen met regisseur Krzysztof Warlikowski aan producties zoals Anioły w Ameryce en (A)pollonia . Hij heeft door de jaren heen talloze prijzen gewonnen, waaronder de Poolse Academieprijs voor Beste Acteur in 2022, een Poolse Filmprijs voor Beste Acteur in 2013 voor Aftermath en twee Eagles Awards voor hoofdrollen in Pokłosie en Powrót do tamtych dni . Hij ontving de Zbigniew Cybulski Award in 2008 en opnieuw voor zijn rol in 33 sceny z życia . Hij is ook benoemd tot Meester van de Poolse Taal, heeft het Gouden Kruis voor Verdienste ontvangen en de Zilveren Medaille. Naast acteren staat Stuhr bekend om zijn stemacteerrollen, waaronder Kuzco in The Emperor's New Groove , Hector Rivera in Coco en Timon in The Lion King . Hij ontving een KÅAP Award voor Beste Stem in Disney-films in 2005 voor zijn werk aan Chicken Little .

Mack Sennett (1880–1960), comedian (Canada) – Parodie, Fysieke comedy
Geverifieerd Onopgeëist
Canada

Mack Sennett

Mack Sennett, geboren als Michael Sinnott op 17 januari 1880 in Danville, Quebec, was een belangrijke figuur in de ontwikkeling van Amerikaanse komedie. Zijn ouders waren John Sinnott en Catherine Foy. De familie Sinnott emigreerde naar de Verenigde Staten in 1894 toen hij veertien jaar oud was. Hij zette aanvankelijk een carrière als opera zanger naartoe in Northampton, Massachusetts, nadat hij op zeventienjarige leeftijd naar Connecticut was verhuisd. Voordat hij de filmwereld betrad, had hij diverse banen bekleed, waaronder werk in een staalfabriek en als bokstrainer, wat een gevarieerd vroege leven illustreert. Sennett begon zijn filmcarrière in 1908 bij de American Mutoscope and Biograph Company, aanvankelijk als acteur, zanger en danser. Griffith vertrouwde hem het regisseren van komedies toe bij Biograph. Hij verwierf bekendheid door Sherlock Holmes te spelen in een reeks van elf parodieën tussen 1911 en 1913. In 1912 was hij mede-oprichter van Keystone Studios in Edendale, Californië, samen met Adam Kessel en Charles O. Bauman; de studio beschreef de eerste volledig gesloten filmset. Dit markeerde een keerpunt, aangezien Keystone Studios bekend werd om zijn slapstick routines, waaronder het gooien met taarten en achtervolgingen met auto's, prominent aanwezig in de populaire "Keystone Cops" films. De studio lanceerde ook de carrières van talloze acteurs, waaronder Charlie Chaplin, Mabel Normand, Harry Langdon, Roscoe Arbuckle, Harold Lloyd en Gloria Swanson. Sennett's werk bij Keystone Studios, dat in 1915 deel uitmaakte van de Triangle Film Corporation, vestigde hem als de ‘Koning van de Komedie’. Hij maakte ook korte films met zijn “Badende Schoonheden”. Hij had begin jaren dertig grote problemen, zoals het verliezen van al zijn geld en moeite om zich aan te passen aan geluidsfilms. Ondanks deze tegenslagen bleef Sennett komedies maken, met de focus op de Smith-familie en familievriendelijke verhalen na 1926. Hij ontving in 1938 een ere-Oscarpad voor zijn bijdragen aan filmkomedietechnieken, en behaalde later een Oscar voor *Wrestling Swordfish* (1932) en een nominatie voor *The Loud Mouth* (1932). Mack Sennett werd op 24 maart 1932 Amerikaans staatsburger. Zijn laatste filmoptreden was in *Down Memory Lane* uit 1949. Hij overleed op 5 november 1960 in Woodland Hills, Californië, en postuum ontving hij datzelfde jaar een ster op de Hollywood Walk of Fame.

Mackenzie Crook, comedian (Verenigd Koninkrijk)
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigd Koninkrijk

Mackenzie Crook

Een Engelse acteur, regisseur, komiek en schrijver, Mackenzie Crook—Paul James Crook bij geboorte—zag het levenslicht in 1971. Hij bracht zijn jeugd door in Dartford, Kent, nadat hij aanvankelijk in Maidstone, Kent was geboren. Vanwege een groeihormoontekort onderging Mackenzie Crook drie jaar hormoontherapie tijdens zijn jeugd. Zijn opleiding omvatte de Sutton-at-Hone Primary School en de Wilmington Grammar School for Boys, hoewel hij uiteindelijk faalde voor zijn A-levels. Op zoek naar kansen buiten het beperkte aanbod van de school sloot hij zich aan bij een lokale jongerentheater. In het begin had hij banen bij Pizza Hut en Halfords, waarmee hij een divers scala aan ervaringen opdoet voordat hij zijn plek in de komedie vond. Crook begon optredens als de personages Mr. Bagshaw en Charlie Cheese op de comediecircuit in Londen, en deze persona's verschenen in Channel 4’s *Barking* (1998) en kortstondig in *The Eleven O'Clock Show* (1998). Hij presenteerde ook de kortlopende ITV1-show *Comedy Café* als Charlie Cheese in 1999. Zijn werk breidde zich uit tot een rol als Gareth Keenan in *The Office* (2001–2003), waarvoor hij genomineerd werd voor een British Comedy Award. Hij was deel van de cast van *TV to Go* (2001) en later speelde hij Ragetti in de *Pirates of the Caribbean*-filmserie (2003–2007). Zijn acteerkredieten omvatten ook optredens in *Game of Thrones* en een rol als Orell. Hij demonstreerde zijn veelzijdigheid verder met rollen in *The Merchant of Venice* (2004) als Launcelot Gobbo, *Three and Out* (2008), en *Christopher Robin*. Hij leverde stem en bewegingen voor een personage in *The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn* (2011). Crook's schrijf- en regietalent zijn met name zichtbaar in Detectorists , die hij creëerde, schreef en regisseerde. Deze serie kreeg aanzienlijke erkenning, waaronder een BAFTA voor Gescript Comedy en Auteur in 2015, evenals een Writers Guild Award in 2019 voor Beste Situatiekomedie en een Rose D’Or award in 2018 voor Beste Situatiekomedie. Hij ontving ook een Tony Award-nominatie in 2011 voor zijn vertolking in Jerusalem , en werd in 2010 genomineerd voor een Olivier Award voor dezelfde productie. Zijn komische gevoel wordt omschreven als "zachte humor." Momenteel regisseert hij zijn eerste speelfilm in Leeds, Yorkshire. Hij creëerde en speelt onlangs in Small Prophets op Apple TV, een show die verdriet en verlies combineert met buitenwijkse absurditeiten, met kleine, waarheidsprekende geesten genaamd homunculi. Veel van de rekwisieten voor Small Prophets werden met de hand gemaakt in een werkplaatsachtige schuur bij zijn huis. De show werd aanvankelijk uitgezonden op BBC Two in februari voordat deze werd voortgezet voor een tweede seizoen op BBC One.

Mago-bos, comedian (Italië) – Surrealistisch en absurd, Cabaret
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Mago-bos

Michele Foresta, professioneel bekend als Mago Forest, is een Italiaan die werkt als komediant, televisiepresentator en acteur. Geboren in Nicosia, Sicilië op 22 februari 1961, heeft hij een lange en gevarieerde carrière in de entertainmentindustrie. Hij behaalde een diploma als Accountant en Handelsdeskundige, waarmee hij een vroege interesse in gestructureerde vakgebieden toonde voordat hij een creatieve weg insloeg. Forest begon zijn performance reis met een studie toneelspel aan de school 'Quelli di Grock' van Maurizio Nichetti in Milaan. Hij deed mee aan het quizprogramma Autostop in 1984 en begon vervolgens cabaretvoorstellingen te geven in Milaan, Londen en Parijs, waarbij hij zijn podiumpersoonlijkheid, Mago Forest (ook bekend als Mr. Forest), ontwikkelde. Zijn televisiedebuut vond plaats in 1988 in de show Indietro tutta van Renzo Arbore. Hij werkte in de vroege jaren '90 regelmatig samen met Nino Frassica, en verscheen in shows zoals Grazie mille , Acqua calda , La grande sfida en I cervelloni . Hij speelde ook in de tv-serie Cri Cri van 1990 tot 1991. Mago Forest kreeg aan het eind van de jaren '90 bredere erkenning dankzij zijn optredens in de Mediaset comedy show *Zelig*, waar hij een vaste gast was van 1997 tot 2001. Hij schreef samen met Nino Frassica de humoristische boek *Come diventare maghi in 15 minuti*, dat in 1996 werd uitgegeven. Van 2001 tot 2009 presenteerde hij *Mai dire Maik* en andere shows binnen de *Mai dire*-franchise, een samenwerking met Gialappa's Band. Hij co-hostte de editie van 2006 van *Festivalbar* samen met Cristina Chiabotto en Ilary Blasi. Zijn komische stijl wordt gekenmerkt door surrealisme en onzin. In 2022 deed hij mee aan en won hij de *LOL Xmas Special*, waarmee hij zijn vermogen om te entertainen aantoonde. Sindsdien presenteert hij *GialappaShow* (vanaf 2023) en speelt hij in *Motel Forest* (2024). Hij is ook verschenen in films, waaronder *Anni 90 - Parte II* (1993), *La grande prugna* (1999) en *Improvvisamente Natale* (2022) en gaf hij de stem van Dr. Neo Cortex in de *Crash Bandicoot*-videogames.

Mallika Dua, comédienne (India) – Satire
Geverifieerd Onopgeëist
India

Mallika Dua

Mallika Dua is een Indiase komiek, actrice en schrijfster. Ze komt uit Delhi en ging naar The Modern School, Barakhamba Road. Haar afkomst is half Punjabi en half Tamil Brahmin, met bovendien een connectie met de Saraiki cultuur. Voordat ze de comedy ging bedrijven, werkte ze in de reclame, beginnend als stagiaire bij McCann Erickson en later bij Contract Advertising. Ze studeerde theater aan Franklin and Marshall College in de VS, en begon aanvankelijk op vierjarige leeftijd met muzieklessen, hoewel dit niet tot een carrière in de muziek leidde. De virale video 'Shit People Say: Sarojini Nagar Edition' markeerde het begin van Dua's toenemende erkenning. Haar sociale media video's, vaak gedeeld op Instagram en Snapchat, putten inspiratie uit het leven in Delhi. Ze staat bekend om satirische content die maatschappelijke kwesties met humor aanpakt, en door haar werk actief genderstereotypen trotseert. In 2017 startte Dua haar eigen YouTube-kanaal; tot oktober 2018, toen All India Bakchod in opspraak raakte, werkte ze met hen samen. Haar acteerkredieten omvatten optredens in 'Why Should Hot Girls Have All the Fun?' op Girliyapa, de webserie The Trip (met een rol in zowel seizoen één als twee), Hindi Medium (2017) naast Irrfan Khan, Namaste England (2018), Zero (2018) met Shah Rukh Khan en Indoo Ki Jawani (2020) met Kiara Advani. Ze was ook mentor bij The Great Indian Laughter Challenge Seizoen 5 in september 2017. Naast haar komische optredens is Dua een sterke voorstander van feminisme en gebruikt ze haar platformen om de empowerment van vrouwen te bevorderen. Ze was een van de eerste stemmen in de Indiase #MeToo-beweging, waarbij ze haar eigen ervaring met seksuele intimidatie deelde. Haar vader is Vinod Dua, een doorgewinterde journalist en ontvanger van de Padma Shri, wat haar familieband met media en het publieke leven benadrukt. Als actrice en humoriste blijft Mallika Dua content creëren en verschijnt ze in films en series, voortbouwend op haar initiële succes met 'Shit People Say' en zich vestigend als een belangrijke stem in de Indiase komedie.