Chuck - de tekenfilmkomiek van GiggleTime die moppen vertelt
GiggleTime voor Android
Gratis in Google Play
Download de app
GiggleTime - moppen, komieken en comedyshows GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Comedyshows Meest gevolgde comedians Over Veelgestelde vragen Contact Comedian toevoegen
Download de app
Volg ons

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Begint met M Alles wissen
109-120 van 232 comedians
Mamukkoya (1946–2023), comedian (India)
Geverifieerd Onopgeëist
India

Mamukkoya

Mamukkoya, een Malayalam acteur en komiek, werd geboren op 5 juli 1946 in Kozhikode, Kerala, als zoon van Chalikandiyil Muhammed en Imbachi Ayisha. Hij had een oudere broer genaamd Koyakutty. Zijn vroege opleiding vond plaats aan de MM High School in Calicut. Na school werkte hij op een houtzagerij in Kallayi. Vanaf zijn schooltijd deed Mamukkoya mee aan toneelvoorstellingen en bleef hij amateurspelen spelen na het voltooien van zijn opleiding, waarmee hij zijn carrière als theateracteur begon. Mamukkoyas filmcarrière begon in 1979 met Anyarude Bhoomi . Hij verscheen vervolgens in Surumaitta Kannukal , nadat hij voor de rol was aanbevolen door Vaikom Muhammad Basheer. Gedurende zijn carrière speelde hij in meer dan 450 Malayalam films, en werkte hij samen met acteurs zoals Mammootty, Jayaram en Mohanlal, en werkte hij vaak samen met regisseur Sathyan Anthikkad. Zijn vertolking van Gafoor in Nadodikkattu (1987) wordt beschouwd als een van zijn meest opmerkelijke rollen, geniet een cultstatus, en er werd een animatieserie gebaseerd op dit personage gemaakt. Hij speelde vaak rollen van gewone mannen met een kenmerkende stijl, waarbij hij vaak dialogen in het Malabari dialect en de Kozhikode slang van Malayalam verwerkte. Mamukkoya ontving talloze onderscheidingen gedurende zijn carrière, waaronder de eerste Staatsprijs voor beste komediant in Malayalam cinema, en een Vermelding van Verdienste bij de Kerala State Film Award voor Perumazhakkalam (2004). Hij won ook de Kerala State Film Award voor Beste Komediant in 2008 voor zijn rol in Innathe Chintha Vishesham . Zijn acteercarrière omvatte meer dan vier decennia, en bepaalde zinnen uit zijn dialogen werden populair. Suhara was Mamukkoya's vrouw, en samen waren ze ouders van Muhammed Nisar, Shahitha, Nadiya en Abdul Rasheed. Mamukkoya overleed op 26 april 2023 in Kozhikode, Kerala, op de leeftijd van 76 jaar, als gevolg van een hersenbloeding en hartstilstand. Hij laat zijn vrouw en vier kinderen achter, en duizenden brachten hun respect betoon voordat hij met staatsbegroeting werd begraven.

Mandy Nolan, comédienne (Australië) – Improvisatie
Geverifieerd Onopgeëist
Australië

Mandy Nolan

Mandy Nolan is een Australische komiek en schrijfster, geboren op 18 januari 1967 in Wondai, Queensland. Ze bracht haar vroege jaren door in deze landelijke omgeving, en verliet die kort na haar vijftiende verjaardag. Na het afstuderen aan de Kingaroy State High School in 1984, volgde ze hoger onderwijs aan de University of Queensland, waar ze een Bachelor of Arts behaalde met een focus op drama, literatuur en journalistiek. Gedurende deze tijd verwierf ze ook ervaring in de modellenwereld. Ze woonde regelmatig anti-Joh Bjelke-Petersen demonstraties bij tijdens haar studie, wat een vroege betrokkenheid bij gemeenschapsadvocatie aantoont. Nolan's comedycarrière begon in 1985 toen ze haar eerste show opvoerde aan de Queensland University. Haar stijl wordt omschreven als scherp, eerlijk, zelfspot, enigszins uitbundig, maar nooit gemeen of pretentieus, en bevat vaak razendsnelle observaties over relaties en menselijk gedrag. Ze heeft samengewerkt met andere comedians zoals Ellen Briggs, Akmal, Austen Tayshus en muzikant Áine Tyrrell. Meer dan 28 jaar ervaring hebben haar zien optreden in locaties zoals Melbourne's Last Laugh, Gold Coast's Comedy in the Basement en Brisbane's Sit Down Comedy Club, evenals optredens bij Jupiter Casino’s Laugh Your Pants Off Gala’s voor publieken die de 2000 overschreden. Een VIEW club publiek verklaarde haar ooit de grappigste gastspreker die ze ooit hadden gehad. Ze creëerde en speelde 'The Candidate' na de verkiezingen van 2022, en mede-oprichter van The Byron Bay Comedy Festival met Ellen Briggs en Glenn Wright. Naast stand-up comedy is Nolan een productieve schrijfster en gemeenschapsfiguur. Sinds 2002 is ze de entertainmentredacteur van de Byron Shire Echo, waar ze wekelijks een column schrijft genaamd 'Mandy Nolans Soapbox.' Ze heeft ook bijgedragen aan online publicaties zoals Mamamia, The Hoopla, Lunchlady en ABC. Ze is driemaal uitgegeven auteur via Finch, met Wat ik zou doen als ik jij was (2011), Vriendjes die we allemaal hebben gehad (en niet hadden moeten hebben) (2014), De harde waarheid (2015), Vrouwen zoals wij (2018) met Ellen Briggs, en The Full Mandy (2020). Ze presenteert ook podcasts, waaronder Women Like Us - Mandy Nolan en Ellen Briggs, en Authentic You's The Daily Dose. Ze is moeder van vijf kinderen van drie verschillende vaders, en haar familie viert kerstmis samen. Nolan heeft een toewijding aan sociale doelen getoond, waarbij ze pleit voor betaalbare huisvesting, toegankelijke gezondheidszorg en milieubescherming, en weigert bedrijfsgelden te accepteren. Ze doet mee als kandidaat voor de Groenen in Ballina bij de NSW State verkiezingen van 2027, nadat ze eerder al voor de Australische Groenen heeft gestreden in de kiesdistrict Richmond tijdens de federale verkiezingen van 2022. Ze ontwikkelde ook 'Stand Up for Dementia' in 2007, een programma dat gebruik maakt van geïmproviseerde performance en theatersporten, en haar werk op dit initiatief is vermeld in internationale wetenschappelijke medische tijdschriften.

Mani Liaqat, comedian (Verenigd Koninkrijk)
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigd Koninkrijk

Mani Liaqat

Mani Liaqat is een Brits-Aziatische komiek en entertainer uit het Verenigd Koninkrijk, momenteel gevestigd in Manchester. Hij werd geboren in Pakistan, en zijn familie verhuisde op een ongespecificeerd moment naar het VK. Tijdens zijn schooljaren toonde hij leiderschapskwaliteiten, als zowel sportkapitein als huiskapitein, en nam deel aan activiteiten zoals cricket en tafeltennis. Na zijn schooltijd had Mani Liaqat verschillende baantjes, waaronder werken in afhaalrestaurants en fabrieken, voordat hij een formele opleiding volgde met diploma's in acteren. Deze basis in acteren lijkt zijn latere komische inspanningen te hebben beïnvloed. Liaqats comedycarrière begon in 2006 met een optreden in de Brits-Pakistaanse televisieshow 'Sard Aag', waar hij ook in 2006 opnieuw verscheen als onderdeel van HUM TV's 'SARD AGG'. Hij verwierf bredere erkenning nadat hij 'The Great Indian Laughter Challenge UK' won in 2010. Zijn komische stijl wordt gekenmerkt door bizarre tirades, een geestige stem en een unieke mix van Punjabi/Urdu/Hindi en Britse alledaagse humor. Hij heeft een reputatie opgebouwd door deze elementen te integreren in zijn optredens, die hem nationaal en internationaal hebben gebracht. Hij is ook verschenen in filmrollen, waaronder het spelen van een politieagent in 'Pusher' (2010) naast Mahima Choudhory, en acteren in de Urdu korte film ‘Alone’ (2013). Hij spreekt vloeiend Engels, Urdu, Hindi en Punjabi, wat bijdraagt aan zijn diverse komische bereik. Gedurende zijn carrière heeft Mani Liaqat voortdurend zijn bereik uitgebreid. Hij is verschenen in televisieseries zoals 'Citizen Khan' (2012), 'Muslims Like Us' (2017) en 'First Dates' (2022), en was te zien in het BBC Two programma 'Muslim Like Us', bekroond met een BAFTA-award. Hij organiseerde comedytours, waaronder 'Comedy Takeaway' en 'Oh Twadi', en presenteerde evenementen zoals Miss Bollywood UK (2009 en 2020) samen met prominente figuren zoals Shah Rukh Khan, en de IPPA Award in 2017 met een Bollywood-artiest. In januari 2018 lanceerde hij Pioneer Sports, een sportkledingmerk. Hij heeft talloze onderscheidingen ontvangen, waaronder de titel 'UK's funniest Asian comedian', een Pakistan Press Club award voor zijn bijdrage aan entertainment, en de titel 'meest fashionable beroemdheid van het jaar' in 2017. Meest recentelijk, in 2024, won hij de Best Comedian Award bij de Pakistani Music and Media Awards en deed hij mee aan de Pakistaanse reality-tv show ‘Tamasha Season 3’. Hij speelde ook een Londense taxichauffeur in de webserie ‘United Kacche’ (2023).

Manoj Joshi, comedian (India)
Geverifieerd Onopgeëist
India

Manoj Joshi

Manoj Joshi is een Indiase acteur met een gevarieerde carrière op het gebied van film, toneel en televisie. Zijn vader was Navneet Joshi. Joshi studeerde af aan de Sir J. School of Arts, waarmee hij een vroege artistieke aanleg toonde. Hij maakte zijn filmdebuut in *Sarfarosh*, waarin hij SI Bajju speelde. Sinds 1998 heeft hij in meer dan 70 films gespeeld, waarvan veel rollen komisch van aard zijn. Joshi's carrière strekt zich uit voorbij film en omvat talrijke televisieseries. Hij is verschenen in drama's zoals *Chanakya*, *Ek Mahal Ho Sapno Ka*, *Rau* (Marathi), *Sangdil*, *Kabhi Souten Kabhi Saheli* en *Mura Raska Mai La* (Marathi). Opmerkelijk is dat hij Chanakya vertolkte in *Chakravartin Ashoka Samrat*. Hij staat bekend om zijn rol als Kachra Seth in *Phir Hera Pheri* (2006), een optreden dat zijn populariteit aanzienlijk verhoogde. Joshi's filmografie omvat titels zoals *Hungama*, *Hulchul*, *Dhoom*, *Bhagam Bhag*, *Chup Chup Ke*, *Bhool Bhulaiyaa* en *Billu*. Hij ontving een Indian Telly Award voor Beste Presentator in de serie *Swaraj*. Hij ontving een National Film Award en in 2018 de prestigieuze Padma Shri. Na een beroerte tijdens het filmen van Devdas ervoer hij gezichtsverlies en had hij anderhalf jaar bedrust nodig. Momenteel is hij vicevoorzitter van de Bombay Art Society. In 2024 was Joshi lid van de jury voor speelfilms op het International Film Festival of India. Zijn jongere broer, Rajesh Joshi, was ook acteur en overleed in 1998. Manoj Joshi blijft een actieve figuur in Hindi films.

Måns Nilsson, comedian (Zweden)
Geverifieerd Onopgeëist
Zweden

Måns Nilsson

Måns Nilsson is een Zweedse komiek en auteur, geboren op 16 september 1977 in Lund, Skåne. Hij groeide op in Stora Bjällerup nabij Lund. Zijn stiefvader is komiek Bärra Andersson. Hij staat bekend om zijn diverse creatieve output, die radio, televisie, literatuur en podiumoptredens omvat. Nilsson’s carrière begon tijdens zijn studie, waar hij de radio programma ‘Vanilj’ presenteerde met Anders Johansson en bijdroeg aan de studenten televisiezender Steve. Hij was medeoprichter van het radio programma ‘Wallraff,’ dat van 1998 tot 2001 werd uitgezonden. Hij staat het best bekend als de helft van het comedy duo Anders och Måns, samen met Anders Johansson. Samen verschenen ze in het radio- en televisieprogramma ‘Så funkar det’ (gecreëerd in 2001), de televisieserie ‘Anders och Måns’ (2003-2004) en ‘Fråga Anders och Måns’ (2006). Ze namen ook deel aan de SVT kerstkalender ‘Skägget i brevlådan’ en de SR kerstkalender ‘Klappkampen’ in 2008, waarbij ze samen met Kalle Lind de scenario's schreven. Naast comedy heeft Nilsson verschillende creatieve paden bewandeld. Hij regisseerde de tv-serie 'Centralskolan' in 2007 en speelde in de dramaserie 'Succéduon' in 2010. Vanaf 2009 schreef hij drie boeken over personages uit kerstkalenders, en co-schreef kinderboeken zoals 'Trubbelmakarna' met Isabelle Riddez. Momenteel schrijft hij samen met Anders de la Motte sinds 2020 een reeks misdaadromans over Österlen, waaronder 'A House to Die For' (2022) en 'Death Goes Antiquing' (2022). De laatste werd genomineerd voor verschillende prijzen en bereikte de top van de Zweedse bestsellerlijst. Hij co-host ook de populaire wetenschapspodcast 'Fråga Anders och Måns' met Anders 'Ankan' Johansson, en schrijft voornamelijk humoristische boeken over 'Trubbelmakarna' voor kinderen van 9-12 jaar. Nilsson blijft actief in verschillende rollen, waaronder het presenteren van zijn kinderboeken tijdens auteursbezoeken en werken als een ervaren moderator en conferentiehost.

Manuel Manquiña, comedian (Spanje)
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

Manuel Manquiña

Manuel Manquiña, professioneel bekend onder die naam, is een acteur uit Galicië, Spanje. Geboren als Manuel Prieto Comesaña op 2 augustus 1953 in Vigo, is zijn volledige naam Manuel Juan Francisco del Cristo de la Victoria Prieto Comesaña. Hij begon zijn carrière in 1982, aanvankelijk met optredens in komische televisieprogramma's voor Televisión de Galicia (TVG). Vroege rollen omvatten optredens in films geregisseerd door Antonio Blanco en Xavier Villaverde. Hij heeft meer dan 30 films op zijn naam staan, waaronder *La matanza caníbal de los garrulos lisérgicos*, *Tacón* en *Continental*. Hij verwierf bredere erkenning in 1997 na optredens in *Airbag* en *Torrente, el brazo tonto de la ley*. Zijn vertolking van Pazos in *Airbag* leverde hem een Goya-nominatie voor Beste Acteur Onthulling op. Hij schreef en speelde ook in *Héroes* en *Historias de Bolsillo*. Hij was betrokken bij toneelproducties als acteur en regisseur. Andere opmerkelijke filmrollen zijn te vinden in *Manolito Gafotas* en *Memoirs of a Man in Pajamas*. Gedurende zijn carrière is Manuel Manquiña gestaag blijven werken op televisie en het toneel. Hij verscheen in de televisieseries Moncloa ¿dígame? en Manolo y Benito Corporeision, en speelde comedy-monologen voor El club de la comedia tussen 2000 en 2002. Hij toerde met Siniestro Total en deed mee aan het kinderprogramma Xabarín Club. In 2000 ontving hij prijzen op het Elche International Independent Film Festival en de Antequera National Short Film Competition voor El figurante, gevolgd door een prijs op het Aguilar de Campoo Short Film Festival voor zijn vertolking in dezelfde film. Momenteel verschijnt hij als een vaste rol, don Anselmo, in de TVG-serie Era Visto! en speelt hij Martínez el Facha op het YouTube-kanaal van El Jueves. In 2011 plaatste hij zijn handafdrukken op de Paseo de la Fama in Sada, Galicië.

Marc Favreau (1929–2005), comedian (Canada)
Geverifieerd Onopgeëist
Canada

Marc Favreau

Een Frans-Canadees met diverse talenten, Marc Favreau werd geboren in Montreal, Quebec, op 9 november 1929; hij werkte als acteur, komiek, auteur en dichter. Hij overleed op 17 december 2005, op de leeftijd van 76 jaar. Zijn ouders waren Paul Favreau, een architect, en Esther Renaud. Aanvankelijk met de intentie om te werken aan decorontwerp voor theater en televisie, studeerde hij aan het Collège de Victoriaville en de Académie Querbes d'Outremont. Hij begon zijn carrière als komiek in 1950 bij het Théâtre du Nouveau Monde, waar hij Pierrot speelde in Molière’s Dom Juan , en maakte rond die tijd ook zijn televisiedebuut in Le Survenant en 14, rue de Galais . Favreau staat het best bekend om de creatie en vertolking van het clownpersonage Sol. Hij begon zijn televisiecarrière in 1958 bij Radio-Canada’s kinderprogramma La Boîte à surprise , waar hij aanvankelijk optrad als onderdeel van een act genaamd Bim et Sol. Vervolgens verscheen hij in verschillende clownduo's binnen La Boîte à surprises , waaronder Sol et Bouton en Sol et Biscuit. Hij ontwikkelde de monologen van Sol tot een populair eenmanshow, waarbij hij het personage ongeveer dertig jaar op podia speelde in Canada, Frankrijk, België en andere Franstalige landen. Van 1963 tot 1967 speelde hij Berlingot in Les Croquignoles , en van 1968 tot 1971 hernam hij zijn rol als Sol in de serie Sol et Gobelet , die hij medecreëerde met Luc Durand. Veel Engelstalige Canadese kinderen werden door zijn werk kennis laten maken met Quebec Frans. Favreau's komische stijl omvatte geestige deconstructies van de Franse taal voor het personage Sol, waarbij hij vaak woorden manipuleerde en ze gebruikte om het perspectief van het publiek uit te dagen. Sol was een voorstander van waterbesparing. Hij schreef werken zoals Les Åufs limpides , Le Fier Monde en Faut dâla fuite dans les idées . Tijdens zijn carrière ontving hij meerdere onderscheidingen, waaronder de titel Ridder in de Nationale Orde van Quebec in 1995. Ook ontving hij in 1989 de Medaille van de Orde van Francofonen van Amerika en werd hij in 2003 benoemd tot Officier in de Orde van Canada. In 2012 werd in Montreal een bibliotheek naar hem vernoemd, en ook een basisschool in Notre-Dame-De-Grâce draagt zijn naam. Zijn werk hielp om taalkundig spel een cultureel baken te maken.

Marc Herman, comedian (België)
Geverifieerd Onopgeëist
België

Marc Herman

Geboren in Leuven in 1947, is Marc Herman, ook bekend als Marc Maloens, een Belgische humorist. Hij begon zijn carrière met optredens als Luc Dierrieckx op TV Tor voordat hij naar RTBF ging. Aanvankelijk trad hij op onder de naam Luc Dierrieckx, en later maakte hij de overstap naar de naam Marc Herman. Sinds 1981 heeft hij een aanzienlijk oeuvre geschreven en uitgevoerd, waaronder 35 shows en drie toneelstukken. Herman's komische stijl bevat vaak een goedbedoelde maar onhandige Vlaamse persoonlijkheid, afgebeeld onder de naam Luc Dierrieckx vanaf 1997. Terugkerende personages bevolken zijn optredens, waaronder zijn vrouw Madeleine (Wolleke), zijn zwager Raoul en zijn schoonzus Roseline. Hij creëerde verschillende shows, beginnend met 'La Comiquaudiovisuelitérapie' in 1981, gevolgd door 'Pain Perdu' (1989), 'Tout terrain' (1991), 'Un Carton' (1995) en 'Flash Back' (2001). Tien van zijn shows werden uitgezonden op RTBF, terwijl er 18 op RTL-TVI te zien waren. Hij verscheen ook in televisieprogramma's zoals "Le festival international du rire de Rochefort," "Zygomaticorama," “La Classe,” “Y en aura pour tout le monde,” en “Bon week-end,” vanaf 1981. Buiten televisie strekt Herman’s werk zich uit tot film; hij verscheen in 'Pom le Poulain' (2007) en 'Les oiseaux de Passage' (2015). Hij ontving erkenning voor zijn bijdragen aan humor, waaronder de titel Chevalier de l’Ordre de la Couronne in 2002 en de benoeming tot Citoyen d’honneur van Rochefort in 2006. Zijn inventieve geest is ook duidelijk; hij won een gouden medaille op het salon voor uitvinders in 2009 voor het spel 'SPIKIT'. Hij nam deel aan de single "Le Bal des gueux" in 1998 ten bate van Operation Thermos. Terugkerend naar RTL-TVI in 2010, heeft Herman nieuwe producties voortgezet, met de uitgave van tien nieuwe Stuuût en drie best-of shows binnen een periode van drie jaar.

Marc Laurendeau, comedian (Canada) – Sketchcomedy, Cabaret
Geverifieerd Onopgeëist
Canada

Marc Laurendeau

Marc Laurendeau, een Quebeker humorist en journalist, werd geboren op 24 augustus 1939 in Montreal, Quebec. Zijn publieke carrière begon met de komische groep Les Cyniques, die hij aan het begin van de jaren '60 mede-oprichtte, samen met Serge Grenier, André Dubois en Marcel Saint-Germain. De groep ontstond uit optredens van sketches die ze creëerden tijdens hun studie aan Collège Sainte-Marie en Université de Montréal, aanvankelijk om leraren en klasgenoten op de hak te nemen. Les Cyniques verwierf snel populariteit, trok publieksgroottes tot 25.000 toeschouwers naar hun shows en vormde aanzienlijk de humor in Quebec tijdens de jaren '60 en het begin van de jaren '70. De carrière van Les Cyniques omvatte tien jaar, van hun oprichting in 1962 tot hun ontbinding in 1972. Gedurende die tijd gaven ze optredens in locaties zoals het Casa Loma cabaret in Montreal voor een maandlang verblijf in 1965 en brachten ze tussen 1966 en 1972 acht succesvolle albums uit. Hun humor veroorzaakte vaak controverse onder overheidsfunctionarissen en politici. Laurendeau behaalde tijdens zijn tijd bij Les Cyniques een diploma rechten en een master in de politieke wetenschappen aan de Université de Montréal, en nam deel aan buitenschoolse theateractiviteiten aan het Collège Sainte-Marie, zelfs lid worden van de Revue Bleu et Or troupe terwijl hij rechten studeerde. Na het verlaten van het podium op het hoogtepunt van zijn roem, zette Laurendeau een journalistieke carrière voort. Hij begon in 1973 als hoofdredactioneel schrijver voor Montr’eal-Matin en droeg later bij als politiek columnist en analist voor La Presse. Van 1988 tot 2010 presenteerde hij een dagelijkse persoverzichtprogramma op Radio-Canada. Sinds 1995 geeft hij ook les in journalistiek aan de Université de Montréal. In 2022 publiceerde hij zijn memoires, Du rire cynique au regard journalistique . In 2023 bracht Éditions La Presse een boek van 280 pagina's uit dat Marc Laurendeau schreef en vertelt; de luisterboekversie heeft een lengte van 7 uur en 58 minuten en is geschikt voor alle leeftijden. Hij concentreert zich nu op het creëren en schrijven van documentaires, waarmee hij zijn passie voor informatie en geschiedenis toont. Hij vermaakt al 60 jaar lang publiek en werd in 2015 benoemd tot Chevalier van de Ordre national du Qu’éc. Zijn zus, Huguette Laurendeau, staat bekend als actrice Amulette Garneau.

Marceau Marcel (1923–2007), comedian (Frankrijk) – Fysieke comedy
Geverifieerd Onopgeëist
Frankrijk

Marceau Marcel

Geboren als Marcel Mangel in Straatsburg, Frankrijk, op 22 maart 1923, werd Marcel Marceau een wereldwijd erkende Franse acteur en mimet. Zijn doopnaam weerspiegelde zijn ouders, Charles Mangel, een slager, en Anna Werzberg. De familie verhuisde in 1926 naar Rijsel vanwege professionele redenen en later naar Engeland. Vroeg op jonge leeftijd werd Marcel beïnvloed door de films van Charlie Chaplin, wat zijn droom om mimet te worden inspireerde, en hij bezocht het Fustel-de-Coulanges lyceum in Straatsburg tot 1938. Tijdens de Tweede Wereldoorlog evacueerde Marceau's familie en vestigde zich aanvankelijk in Chancelade en Périgueux. Op 17-jarige leeftijd vluchtte hij met zijn familie naar Limoges en studeerde in 1941 aan het Gay-Lussac lyceum en de École des arts décoratifs de Limoges. Hij nam actief deel aan het Franse Joodse verzet, waarbij hij hielp bij het redden van Joodse kinderen, waaronder ongeveer dertig die naar Zwitserland ontsnapten met zijn neef Georges Loinger. Hij adopteerde de achternaam 'Marceau' tijdens de Duitse bezetting, verwijzend naar François Séverin Marceau-Desgraviers. Vanwege zijn beheersing van Engels, Frans en Duits diende hij als liaisonofficier voor het Derde Leger van generaal George Patton tijdens de oorlog. Tragisch genoeg werd zijn vader in 1944 gearresteerd en gedeporteerd naar Auschwitz, waar hij werd vermoord. Na de oorlog begon Marceau in 1945 te studeren aan de School voor Dramatische Kunst van Charles Dullin, waar hij les kreeg van Joshua Smith, Étienne Decroux en Jean-Louis Barrault. In augustus 1944 gaf hij zijn eerste belangrijke optreden voor een publiek van 3.000 soldaten in Parijs. In 1947 creëerde hij het personage 'Bip de Clown,' die hij op 22 maart debuteerde in het Théâtre de Poche Montparnasse, geïnspireerd door Pip uit Charles Dickens’ Great Expectations . Hij ontving in 1949 de Deburau Prijs voor zijn mimodrama, Dood vóór Dageraad , en richtte datzelfde jaar Compagnie de Mime Marcel Marceau op. Meer dan 60 jaar lang vermaakte Marceau wereldwijd als professioneel uitvoerder, met optredens in films zoals 'Barbarella' (1968) en 'Silent Movie' (1976), waarbij zijn enige gesproken woord “Nee” was. Hij wijdde zestig jaar aan het verheffen van pantomime tot een prominente kunstvorm, en voltooide meer dan 5.000 optredens. Marcel Marceau overleed op 22 september 2007, op de leeftijd van 84 jaar, en werd begraven op de begraafplaats Père Lachaise in Parijs.