Chuck - de tekenfilmkomiek van GiggleTime die moppen vertelt
GiggleTime voor Android
Gratis in Google Play
Download de app
GiggleTime - moppen, komieken en comedyshows GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Comedyshows Meest gevolgde comedians Over Veelgestelde vragen Contact Comedian toevoegen
Download de app
Volg ons

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Begint met C Geverifieerd Alles wissen
13-24 van 127 comedians
Christopher Titus, comedian (Verenigde Staten)
Geverifieerd Onopgeëist
22 nov. 2026 Verenigde Staten

Christopher Titus

825K volgers

Christopher Titus is een Amerikaanse comedian, podcaster en acteur, geboren in Castro Valley, Californië, op 1 oktober 1964. Zijn vroege leven werd gekenmerkt door aanzienlijke verschuivingen binnen het gezin; zijn ouders scheidden toen hij jong was, wat resulteerde in een jeugd waarin hij bij beide ouders, grootouders en andere familieleden woonde. Het verlies van zijn moeder aan zelfdoding in 1994 had een diepgaande impact op hem, en deze ervaring, samen met andere familiekwesties, vormt een centraal thema in veel van zijn komische werk. Hij trouwde met Erin Carden in 1991 en ze kregen twee kinderen voordat ze in 2006 scheidden; de daaropvolgende voogdijstrijd weerspiegelt zich ook in zijn materiaal. Titus’ komische talent en charisma worden vaak door critici opgemerkt. Titus’ carrière begon met stand-up comedy, waarbij hij vaak putte uit die disfunctionele gezinservaringen voor materiaal. Hij verwierf bredere erkenning toen hij de sitcom Titus op FOX creëerde en daarin speelde, van 2000 tot 2002. Zijn eerste speciale, Norman Rockwell is Bleeding , werd gepresenteerd op het Montreal Just for Laughs festival in 2000 en later gefilmd voor Comedy Central in 2004. Vervolgspecials, waaronder The Fifth Annual End of the World Tour (2007), Love is Evol (2008/2009), Neverlution (2011) en Voice in My Head (2013), verkennen een scala aan onderwerpen, van het opvoeden van kinderen na 9/11 en de dood van zijn vader tot echtscheiding, dating, politiek en persoonlijke mislukkingen en successen. De speciale Voice in My Head bevat zelfs een anekdote over een vroege baan waarbij hij Darth Vader nadeed. Momenteel blijft Christopher Titus optreden en in contact komen met het publiek via stand-up specials en een podcast. Sinds 2011 co-host hij de *Christopher Titus Podcast* met zijn vrouw Bombshell Rae. Zijn recente specials zijn onder andere *Angry Pursuit of Happiness* (2014), *Born With a Defect* (2016), *Amerigeddon* (2018) en *Zero Side Effects* (2023). *Carrying Monsters*, uitgebracht in 2024, is zijn tiende special van 90 minuten, met 15 audio tracks en een tournee die doorloopt tot november 2025; het bevat verhalen uit zijn jeugd, zoals rondzwerven door bars met zijn moeder op vierjarige leeftijd en een verhaal over hoe hij ontvoerd werd vanuit Detroit. Critici beschrijven Titus consequent als een van de beste vertellers in de comedy, waarbij ze zijn understatement en zelfvertrouwen bij het aansnijden van moeilijke onderwerpen prijzen, evenals zijn vermogen om zowel hilarisch als huiveringwekkend te zijn. Hij heeft een Instagram-account en houdt fans op de hoogte van tourdata, specials en merchandise via een nieuwsbrief.

Clara Henry, comédienne (Zweden)
Geverifieerd Onopgeëist
Zweden

Clara Henry

769K volgers

Als auteur, komediant, televisiepresentator, blogger en Zweedse actrice is Clara Henry momenteel in 2023 werkzaam. Ze werd geboren op 9 april 1994 in Partille, Göteborg en Bohus County en groeide op in Gökskulla, nabij Landvetter. Haar familie bestaat uit een Engelse vader, Graham, geboren in Wycombe uit Ierse ouders, en een Zweedse moeder, Petra. Kimberly en Christoffer zijn Clara Henry's jongere broers en zussen. Van jongs af aan is Clara Henry actief online, waarbij ze haar blogcarrière begon op twaalfjarige leeftijd op platforms zoals Veckorevyn en Devote, om later over te stappen naar Nöjesguiden vanaf 2015. Clara Henry's carrière begon met bloggen en breidde zich uit naar verschillende media. Vanaf 2011 begon Clara Henry video's op YouTube te delen, wat leidde tot aanzienlijke populariteit; in mei 2020 bereikte haar kanaal ongeveer 395.000 abonnees en heeft nu ongeveer 372.000. Ze werkte als jongerenverslaggever voor Göteborgs-Posten en volgde de Ingrid Segerstedt Scholengemeenschap, waar ze in 2013 afstudeerde met een focus op journalistiek. Haar vroege werk omvat het presenteren van een talkshow op Kanal 5 in 2013 en ‘Häng med Clara Henry’ in de lente van 2014. Ze kreeg erkenning voor haar YouTube-content, waarbij ze 'Vlogger van het Jaar' won bij de Veckorevyn Blog Awards 2013. Ze deed ook mee aan de SVT comedy show Valfeber in 2014 en presenteerde Melodifestivalen pre-shows en after-shows datzelfde jaar. Clara Henry’s werk omvat een breed scala aan formaten, wat haar veelzijdigheid aantoont. Ze presenteerde Sveriges Radio's ‘Sommar i P1’ in 2015 en co-hostte ‘Hallå i P3’ met Linnea Henriksson later dat jaar. Het boek 'Ja jag har mens, hurså?' (Ik heb mijn menstruatie, en dan?) uit 2015 van Clara Henry onderzoekt de menstruatie en is vertaald in meerdere talen. Na de publicatie begon ze aan een lezingentournee getiteld ‘YouTube på blodigt allvar’ (YouTube uiterst serieus). Ze co-hostte Melodifestivalen in 2017 met David Lindgren en Hasse Andersson en startte de podcast 'Konsten att vara' met Gustaf Jernberg in mei 2018. Clara Henry presenteert nu het SVT televisieprogramma 'Vem kan vad'; ze publiceerde ‘Mot framtiden: En simpel guide till att krossa patriarkatet’ (De toekomst tegemoet: Een eenvoudige gids om het patriarchaat te breken), haar tweede werk, tijdens 2018. Ze speelde ook in de SVT-serie 'Sjukt oklar' in 2018 en verscheen in ‘Bäst i test,’ waar ze de derde seizoenen in 2019 won.

Charo, comédienne (Spanje) – Surrealistisch en absurd
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

Charo

733K volgers

María Rosario Pilar Martínez Molina Baeza, professioneel bekend als Charo, is een entertainer geboren in Spanje. Ze werd geboren in Murcia, Spanje, en beweert op 15 januari 1951 geboren te zijn, hoewel officiële documenten een geboortedatum van 13 maart 1941 suggereren. Haar ouders waren Luis Martinez Oliva en Carmen Molina Baeza. Charo wordt erkend als actrice, zangeres, komediante en flamenco-gitarist, en toont veelzijdigheid in verschillende artistieke disciplines. Ze begon op negenjarige leeftijd klassieke gitaar te spelen onder Andrés Segovia en studeerde Flamenco en Klassieke Gitaar in Murcia. In de jaren zestig werd Charo internationaal bekend door optredens op de Amerikaanse televisie, mede dankzij haar huwelijk met Xavier Cugat in 1966. Cugat "ontdekte" haar in 1964 tijdens het filmen van een televisiespecial en ze trouwden op 7 augustus 1966, waarmee ze het eerste echtpaar werd dat in Caesars Palace in Las Vegas huwde. Ze staat bekend om haar energieke optredens en de catchphrase "cuchi-cuchi." Charo bracht disco-opnames uit met Salsoul Records in de jaren zeventig, waaronder het album *Dance a Little Bit Closer* (1977), en andere albums zoals *Cuchi, cuchi* (1977) en *Olé, olé* (1978). Ze verscheen ook in films zoals *Tiger by the tail* (1968) en *Aeropuerto 80* (1979). Charo's carrière zette zich voort met optredens in The Hollywood Squares van 1982 tot 1988 en een rol in Chico and The Man na de dood van Freddie Prinze. Daarnaast was Charo te zien als deelnemer in het derde seizoen van The Surreal Life en had ze een korte rol in The Simpsons, waar ze het lied "My name is Charo, I shake my Maracas" zong. Haar flamenco-opname, Guitar Passion (1994), ontving de award voor Female Pop Album of the Year tijdens de Billboard International Latin Music Conference in 1995. Ze werd in 1977 een Amerikaanse staatsburger en trouwde later in 1978 met Kjell Rasten, waarmee ze één zoon kreeg, Shel Rasten, die drummer is voor Treazen. Charo heeft in Hawaii gewoond, waar ze regelmatig optrad in het Outrigger Hotel en een restaurant runde op Kauai. Ze wordt beschouwd als een social media icoon met een aanwezigheid op Instagram waar ze berichten plaatst over aankomende shows, voedingsadvies en fitness tips; een vinylplaat met "Dance a Little Bit Closer" werd in 2023 uitgebracht, inclusief gesigneerde exemplaren die aan elke koper gewijd zijn.

Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Cossu

674K volgers

Lukas Nils Staier, professioneel bekend als Cossu, is een Duitse entertainer. Geboren op 2 juni 1989 in Zell am Harmersbach, bracht hij zijn jeugd door in Haslach im Kinzigtal (Baden). Zijn moeder is Duits, terwijl zijn vader, die hij nooit heeft ontmoet, uit Congo komt. Hij identificeert zich met het Zwarte Woud dialect en gebruikt het uitgebreid in zijn werk, waarbij hij het omarmt als onderdeel van zijn gevoel van verbondenheid. Cossu's artistieke reis begon op 13-jarige leeftijd toen hij een hiphopnummer opnam. Cossu zocht aanvankelijk een carrière als rapper onder de naam Cossu, en bracht nummers uit zoals 'Schwarzwaldvibe,' 'Magnet' en 'Ich bin George Floyd.' De laatste behandelde racisme kritisch, en weerspiegelde ervaringen uit zijn jeugd waarin hij racistische beledigingen op het voetbalveld tegenkwam en op 13-jarige leeftijd een gebroken kaak opliep door een aanval van een neo-nazi. Hij studeerde lichamelijke opvoeding, Duits en aardrijkskunde voor het lesgeven aan de Universiteit van Heidelberg, en behaalde daar zijn diploma. Vervolgens werkte hij enkele jaren als leerkracht en pedagoog aan een basisschool in Stuttgart, en bleef lesgeven zelfs nadat hij media-aandacht kreeg, hoewel hij nu slechts één dag per week werkt. Hij verwierf aanzienlijke populariteit door middel van korte comedy-clips op TikTok en Instagram, met name met zijn 'In Germany we don’t say' format. Als comedian en content creator heeft Cossu zijn bereik verder uitgebreid dan sociale media. Zijn werk verkent thema's als herkomst, clichés, vaderland, racisme en integratie. Hij maakt virale parodieën op Duitse eigenaardigheden en dialecten, waarbij hij diverse Duitse dialecten zoals Zwaabs, Saksisch en Berlijns verwerkt in zijn optredens die comedy, muziek en taal combineren. (2022–2024), en SAT.1 Comedy Märchenstunde (2021), en deed mee aan shows als Darf er das? en Verstehen Sie Spaß?. In 2024 publiceerde hij het boek 'Wij zijn de Duitsers', dat een Spiegel bestseller werd, en lanceerde hij een solo stand-up programma gebaseerd op de titel. Cossu woont momenteel in Freiburg, nadat hij eind 2024 terugverhuisd is naar Baden, en is fan van de SC Freiburg voetbalclub. Hij wordt beschouwd als een van Duitslands meest gezochte content creators.

Chicandier, comedian (Frankrijk) – Sketchcomedy
Geverifieerd Onopgeëist
Frankrijk

Chicandier

658K volgers

Laurent Regairaz, professioneel bekend als Chicandier of Jason Chicandier, is een Franse humorist, producent en acteur. Geboren op 9 september 1978 in Bron (Rhône), beschouwt hij Saint-Étienne als zijn geboortestad, aangezien zijn familie zich daarheen verhuisde slechts zes dagen na zijn geboorte en hij er tot 2014 woonde. Zijn vroege werk omvatte online sketches met directe gesprekken, sociale rituelen en overdreven zelfpresentatie. Chicandiers professionele leven begon in de midden jaren 2000. Na zijn afstuderen als notaris in 2006, werkte Regairaz enige tijd als bedrijfsjurist. In november 2018 werd hij ontslagen als secretaris-generaal nadat hij een video met de titel 'Bankier *****' had geplaatst. Dit evenement bleek cruciaal, leidend tot de uitgave van 'Friday Blue Metal' in december 2018, die miljoenen kijkers opleverde en de adoptie van het pseudoniem Chicandier consolideerde. "On est métal !" werd vervolgens een van zijn kenmerkende slogans. Chicandier's komische stijl wordt gekenmerkt door vocale kracht, fysieke beweging en scherp gedefinieerde personages, vaak combinerend genotzucht (verwenning), zelfspot en een gevoel voor spel. Hij heeft shows gespeeld zoals 'Bons vivants' bij Le Grand Point-Virgule vanaf maart 2019, en 'Un jour sans faim', die in januari 2020 debuteerde bij de Comédie de Paris met co-auteur Mathias Cannariato (Mathou Cann). Hij is ook verschenen in negen films, waaronder *Music Hole* (2022) waarin hij Camaron speelde en *Astérix et Obélix : L'Empire du Milieu* (2023) als Ordralfabetix. Hij blijft content creëren, waaronder een culinaire webserie genaamd *L'Addiction s'il vous plaît?!*, en is momenteel bezig met het schrijven van een boek getiteld *Accro*, dat gepland staat voor 2026, evenals het plannen van een documentaireserie genaamd *Le Banquet* over de Franse gastronomie. Zijn YouTube-kanaal heeft in april 2026 185.000 abonnees verzameld.

Carlo Amleto, comedian (Italië) – Sketchcomedy
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Carlo Amleto

600K volgers

Zijn tweede naam is een eerbetoon aan de passie van zijn grootvader voor Shakespeeriaans theater. Hij groeide op in Caltanissetta en behaalde zijn diploma aan Liceo classico Ruggero Settimo. Van jongs af aan specialiseerde hij zich als jazzpianist en componist, met een studie gericht op piano jazz. Hij zocht verdere training in acteren, waarbij hij de European Union Academy of Theater and Cinema in Cinecittà, Rome, en de Paolo Grassi Civic School of Theatre in Milaan bezocht. Amleto's comedy combineert muziek, theater en humor, waarbij hij vaak elementen uit zijn muzikale achtergrond verwerkt. Hij heeft samen met medestudenten de comedygroep Contenuti Zero opgericht en al jaren een variétéshowproject genaamd 'Contenuti Zero' ontwikkeld. Zijn carrière kreeg in 2022 momentum door optredens bij Zelig, waar hij TGzero presenteerde, wat een viraal fenomeen werd met miljoenen kijkers. Hij nam ook deel aan Bar Stella op Rai 2, zowel met Contenuti Zero als solo met TGzero. Het #DottorAmleto project, waarbij muziek wordt gebruikt om patiënten te "behandelen", heeft waardering ontvangen van artiesten zoals Negramaro en Brunori Sas. Sinds 2022 heeft Carlo Amleto nationale erkenning gekregen door optredens op Rai 2 en GialappaShow. Hij bracht de single uit in maart 2023, gevolgd door zijn debuutalbum in mei 2023. Zijn eerste theatertournee, , ging in 2024 in première en verkocht meer dan 30 voorstellingen uit, waarbij comedy en muziek werden gecombineerd met sketches en liedjes van zijn album. Hij is verschenen in televisieprogramma's waaronder , , , en . Hij bracht op 28 januari 2025 een boek uit getiteld 'Boek van Liefdesgedichten', uitgegeven door De Agostini, en zal het op 29 januari 2025 in Napels presenteren. Momenteel neemt hij deel aan het radioprogramma en co-host een wekelijkse show genaamd . Hij werd tweede in het zesde seizoen van in april 2026 en zal de hoofdrol spelen in de film (2026).

Carl Barron, comedian (Australië) – Observerende comedy
Geverifieerd Onopgeëist
17 nov. 2026 Australië

Carl Barron

576K volgers

Hij bracht zijn jeugd door in Longreach, Centraal Queensland, en verhuisde later naar de Gold Coast waar hij als dakdekker werkte voordat hij naar Sydney verhuisde. Voordat hij succes behaalde met comedy, had hij verschillende banen, waaronder het legen van vetputten, een ervaring die hem de titel 'Putter van het Jaar' in 1993 opleverde. Zijn komische reis begon met improvisatievoorstellingen in het Harold Park Hotel, waarmee zijn professionele carrière van start ging. Hij ontving ook ‘Beste Opkomend Talent’ awards in 1993, samen met Comic of the Year. Carl Barron's komische stijl is geworteld in humor gebaseerd op observaties, waarbij hij lach uit alledaagse situaties en herkenbare ervaringen haalt. Hij verscheen voor het eerst op televisie op 17 april 1997, als gast in de NRL Footy Show. Vervolgens is hij een vaste aanwezige op de Australische televisie geworden, met optredens in programma's zoals Good News Week, Out of the Question, Thank God You're Here en Rove. Het publiek geeft consequent de voorkeur aan Carl Barron's live shows, die vaak uitverkocht raken tijdens het Melbourne International Comedy Festival. Hij toert uitgebreid en geeft live optredens door heel Australië en internationaal, waaronder locaties zoals New York, Los Angeles, Londen, Zuid-Afrika, Auckland, Ierland, Singapore, Noorwegen, Denemarken, Zweden en Edinburgh. Hij is ook verschenen in meer dan 50 tv-spots. Het werk van Barron heeft aanzienlijke commerciële successen behaald. 'Carl Barron LIVE!', een DVD uitgebracht zonder specifieke datum, behaalde vier keer platina en blijft de best verkochte Australische comedy DVD; het wordt ook erkend als de best verkochte stand-up comedy DVD in de Australische detailhandel. De DVD 'Whatever Comes Next,' uitgebracht op DVD, bereikte meer dan 12 maanden lang de nummer één positie in de hitlijsten en won de prijs voor Beste Internationale Show op het N.Z. Comedy Festival. Het ontving ook een ARIA-nominatie. Hij heeft in totaal vijf DVD's uitgebracht: Carl Barron LIVE!, Carl Barron: Whatever Comes Next, Carl Barron: Walking Down The Street, Carl Barron: A One Ended Stick en Carl Barron: Drinking With A Fork. Een box set, 'All The Stuff I've Done So Far,' werd in november 2010 uitgebracht, waarin de eerste drie DVD's, een documentaire en scènes die eruit zijn gekomen werden opgenomen. In 2015 co-schreef en speelde hij in de film Manny Lewis, waarin hij de titelrol vertolkte gebaseerd op zichzelf. Carl Barron wordt momenteel beschouwd als Australië's toonaangevende live stand-up comedian, en vijf van zijn DVD's behoren tot de top tien bestsellers van Australië.

Carolina Iglesias, comédienne (Spanje)
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

Carolina Iglesias

571K volgers

Percebes y Grelos, de professionele naam van Carolina Iglesias Mosquera, is een Spaanse komiek, scenarioschrijver en content creator op YouTube. Geboren in Oleiros, begon ze haar carrière vroeg en werd ze op 18-jarige leeftijd in 2012 de jongste komiek die een monoloog opnam voor het 'Open Mike' programma van Paramount Comedy. Na deze eerste stap in de comedy verhuisde ze naar Madrid om stand-up comedy te gaan beoefenen en Spaans taal- en letterkunde te studeren aan de Complutense Universiteit van Madrid (UCM). Ze volgde ook scenario schrijven van 2015 tot 2016 aan verschillende instellingen, waaronder Escuela de Cine y Televisión Septima Ars, Escuela Superior de Comedia (EOC), Jamming theatergezelschap en Factoría del Guion. Iglesias' werk heeft zich over verschillende media verspreid. Ze was van 2017 tot 2019 co-host van 'Yu: No te pierdas nada' op de Los 40 radio. Haar samenwerkingen omvatten optredens in programma's zoals 'Zapeando', 'Lo siguiente', 'Operación Triunfo', 'Hora Youtuber' en 'Youtubers Live'. In 2019 trad ze op in de theatervoorstelling 'Que vuelva Fotolog' in het Palacio de la Prensa, samen met Esty Quesada, en presenteerde ze de XVII Mestre Mateo Awards met Camila Bossa, David Amor, Xúlio Abonjo en Fernando Epelde. Ze lanceerde ook in september 2019 de YouTube-serie #UnaCañaCon, gesponsord door Mahou, en publiceerde in 2014 de korte verhaal “Amor de mierda” in Vloggers Now! 3. Vanaf mei 2020 presenteren Victoria Martín en Iglesias gezamenlijk de podcast 'Estirando el chicle', die aan populariteit heeft gewonnen als een toonaangevende onafhankelijke podcast in Spanje en in 2021 werd bekroond met een Ondas Award. In 2020 creëerden en speelden zij samen met Victoria Martín in de webserie 'Válidas'. Vanaf 2021 werken Henar Álvarez en Iglesias samen aan het humoristische segment 'Tarde lo que tarde' dat wordt uitgezonden op Radio Nacional de España. In 2018 publiceerde ze het boek El amor, qué movida . Ze ontving in 2021 de Marcela en Elisa Award voor haar werk ter ondersteuning van LGTBI+ rechten, waarmee ze de jongste ontvanger werd; deze erkenning volgde op een controverse in 2022 met betrekking tot een gast bij 'Estirando el chicle'. Haar andere filmcredits omvatten het regisseren en schrijven van de korte film Sólo pienso en ti , die het meest bekeken was in zijn categorie bij Notodofilmfest, en de rol in Prólogo a una primera cita van Jorge López Ania.

Camille Lellouche, comédienne (Frankrijk)
Geverifieerd Onopgeëist
Frankrijk

Camille Lellouche

496K volgers

Camille Lellouche is een Franse actrice, komiek en zangeres. Ze werd geboren in Parijs op 10 juni 1986 en groeide op in Vitry-sur-Seine, een buitenwijk van Parijs. Haar familie heeft Joodse afkomst, en haar grootvader was een gedeporteerde en auteur van 'Les Coquelicots de la liberté'. Van jongs af aan toonde ze artistieke aanleg; ze begon op vierjarige leeftijd met pianolessen en speelde later viola. Op tienjarige leeftijd uitte ze de wens om zangeres te worden. Deze vroege interesse in muziek zou later bijdragen aan haar diverse carrière. Lellouche volgde vanaf 2000 acteursopleidingen, waarbij ze studeerde aan Acting International. Terwijl ze audities deed voor rollen, werkte ze tien jaar lang in de horeca. Haar volharding loonde in 2012 toen regisseur Rebecca Zlotowski haar ontdekte terwijl ze als restaurantmanager werkte en haar een rol aanbood in Grand Central . De film beleefde zijn première op het Filmfestival van Cannes in 2013. Ze verwierf vervolgens publieke erkenning door humoristische en muzikale video's op YouTube, beginnend in 2014, en door haar deelname aan het vierde seizoen van The Voice (2015), waar ze de halve finale bereikte. Dit leidde tot een tournee met de Zenith Tour van The Voice in 2015. Lellouche's comedycarrière strekte zich uit voorbij YouTube en televisie. Ze verscheen kortstondig in 2016 in Touche pas à mon poste! , maar verliet de show kort daarna. In hetzelfde jaar creëerde en toerde ze met een eenvrouwenvoorstelling genaamd Camille en vrai , waarin thema's als eenzaamheid werden verkend. Ze heeft ook optredens gegeven in locaties zoals het Casino de Paris als openingsact met Virginie Hocq en het Théâtre de la Gaîté-Montparnasse in 2017. Haar filmrollen omvatten Planetarium (2016) en Le Prix du succès (2017). In 2020 bracht ze de song "Mais je t'aime" uit met Grand Corps Malade, die de negende plaats bereikte in Frankrijk en haar in 2021 een Victoire de la musique award opleverde. Ze bracht ook andere nummers uit, waaronder "Je remercie mon ex" en "N'insiste pas". Ze verscheen vanaf 2017 in een humoristisch segment genaamd 'Face Cam' op Quotidien . In 2021 deelde ze ervaringen met huiselijk geweld in een interview. Ze kondigde haar zwangerschap aan in mei 2022 en beviel in oktober 2022 van een dochter, Alma.

Corrado Guzzanti, comedian (Italië) – Satire, Politieke comedy
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Corrado Guzzanti

452K volgers

Corrado Guzzanti werd geboren in Rome op 17 mei 1965. Hij is een Italiaanse acteur, regisseur, scenarioschrijver, komiek en imitator, erkend als een van de leidende figuren van de hedendaagse Italiaanse komedie. De afstamming van Paolo Guzzanti omvat een toewijding aan de publieke dienst, zoals blijkt uit zijn vader, Paolo Guzzanti, die werkt als zowel journalist als politicus; hij is ook de kleinzoon van Elio Guzzanti, de voormalige Minister van Volksgezondheid, en de achterkleinzoon van seismoloog Corrado Luigi Guzzanti. Hij bezocht de XXXI Scientific High School 'Nomentano' in Rome, maar voltooide zijn studie niet, en volgde filosofie aan de Universiteit 'La Sapienza' in Rome waar hij elf tentamens afrondde. Guzzanti begon zijn carrière in 1987 met het schrijven voor de toneelvoorstelling ‘Il tempo restringe’ van zijn zus Sabina, en zette in 1988 voort met het schrijven voor televisieprogramma's. Van 1989 tot 1991 werkte hij samen met Antonio Ricci bij Mediaset en speelde hij in de satirische theatergroep van Serena Dandini. Hij nam deel aan de creatie van het televisieprogramma Avanzi van 1991 tot 1993, en verwierf in 1992 bekendheid als komiek die Rokko Smithersons portretteerde. Zijn humor wordt beïnvloed door Monty Python, Saturday Night Live, de Italiaanse commedia all'italiana, Raimondo Vianello, Carlo Verdone, La Smorfia en Renzo Arbore. Hij schreef en publiceerde ook 'Il libro de Kipli' in 1992, waarin hij wijsheden uit Avanzi verzamelde. Gedurende deze periode verscheen hij op Speaker Dee Mò’s nummer ‘Questione di stile’ en maakte hij in 1992 zijn filmdebuut met Stefano Masciarelli in 'Prima le donne'. Guzzanti staat bekend om het nadoen van Italiaanse persoonlijkheden zoals politici, journalisten en beroemdheden, waaronder Vittorio Sgarbi, Gianni Minoli en Gianfranco Funari. Hij creëerde verschillende memorabele personages in de televisie, zoals Pippo Chennedy (1997), Brunello Robertetti, een satire op een pseudo-intellectueel, en Quelo, een pseudo-priester. Hij regisseerde de film Fascisti su Marte (Fascisten op Mars) in 2006. Zijn werk omvat het creëren van programma's zoals Il caso Scafroglia (2002) en Aniene (2011-2012). Hij is verschenen in talloze shows van Serena Dandini, waaronder 'Maddecheaò', 'Tunnel', 'Pippo Chennedy Show' en 'L'ottavo nano,' en speelde komische sketches met Carla Signoris in 'Avanzi.' Hij ontving de Forte dei Marmi Politieke Satire Award in 2010. Hij blijft werken als acteur, regisseur, comedian en imitator, en verschijnt in shows zoals 'Milano-Roma' en 'L'Ottavo nano'.