Curt Bois
Curt Bois, geboren als Kurt Boas op 5 april 1901 in Berlijn, was een Duitse acteur en komiek. Hij kwam uit een Joods-Duitse familie, met ouders Philipp Boas en Martha Saul. Zijn carrière omvatte een buitengewone 79 jaar, waardoor hij de langst actieve filmacteur in de geschiedenis werd. Bois overleed in Berlijn op 25 december 1991, op de leeftijd van 90 jaar. Bois begon zijn acteercarrière opmerkelijk vroeg, met een optreden in *Bauernhaus und Grafenschloß* in 1907 als een van de eerste kinderacteurs. Hij bleef optreden als kindster, inclusief rollen in *Der Kleine Detektiv* (1909) en verschillende films zoals *Mutterliebe* en *Streichhölzer, kauft Streichhölzer!* (1908). Van 1914 tot 1919 werkte hij als 'Salonhumorist' in revues, cabarets en variétévoorstellingen door heel Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk en Hongarije. Hij maakte zijn debuut op het toneel op zevenjarige leeftijd op 23 oktober 1908, in het Theater des Westens. Bois behaalde succes in 1928 met *Charley's Aunt* in Wenen, en filmstudio's probeerden hem te positioneren als een 'Duitse Harold Lloyd'. Tijdens de Weimarrepubliek verwierf hij erkenning als vertolker van chansons. Hij trad op aan Broadway en verscheen in kleinere rollen in Hollywoodfilms, waaronder Casablanca (1942) als een zakkenpaffer en Caught (1949) als Franzi Kartos. Na de Tweede Wereldoorlog keerde Bois in 1950 terug naar Duitsland en bracht vervolgens vele jaren door met acteren, zowel bij het Schiller Theater als bij het Theater des Westens. Komische personages waren een veelvoorkomend kenmerk van Bois' optredens, vaak inclusief rollen zoals oberhoofden of zelfingenomen klerken. In 1987 won hij een Europese filmprijs voor beste mannelijke bijrol voor zijn rol als de dichter Homer in Wim Wenders’ De Flügeln der Sehnsucht (ook bekend als Der Himmel über Berlin ). Zijn laatste filmrol was in de korte film Das letzte Band in 1989.
