Τσίτιο Ινγράσια
Ο Φραντσέσκο Ινγκράσια, γνωστός επαγγελματικά ως Τσίσιο Ινγκράσια, ήταν Ιταλός ηθοποιός, κωμικός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, τηλεοπτικός παρουσιαστής και τραγουδιστής. Γεννήθηκε στην Παλέρμο της Σικελίας στις 5 Οκτωβρίου 1922, στη γειτονιά Il Capo, στην οδό San Gregorio, και εγκατέλειψε το σχολείο μετά από δύο μήνες για να βοηθήσει τους γονείς του, τον Πιέτρο Ινγκράσια (οικοδόμος) και τη Νούντσια Μότα (οικιακά). Τα πρώτα χρόνια της ζωής του περιλάμβαναν διάφορες δουλειές, όπως κουρέας, ξυλουργός, υποδηματοποιός και κατασκευαστής λουκάνικων. Από το 1938, άρχισε να κάνει μιμήσεις του Τοτό σε ιδιωτικές τελετές, αποδεικνύοντας μια προδιάθεση για χιούμορ από νεαρή ηλικία. Η καριέρα του Ινγκράσια ξεκίνησε τη δεκαετία του 1950, αρχικά με το Trio Sgambetta το 1944 μαζί με τους Έντσο Ανδρονίκο και Μιμί Τσιαμπολό. Συνεργάστηκε με τον Φρανκό Φράντσι στα τέλη της δεκαετίας του 1950, και η συνεργασία τους εδραιώθηκε με την ταινία «Ραντεβού στην Ισκιά» (Appointment in Ischia) το 1960. Το δίδυμο, γνωστό ως Franco e Ciccio, απέκτησε γρήγορα δημοτικότητα, κληρονομώντας την παράδοση του αβανσπέτακολο, των μουσικοθεατρικών παραστάσεων και του Τότο, και έγινε το αγαπημένο κωμικό δίδυμο της Νότιας Ιταλίας. Εμφανίστηκαν σε πολυάριθμες ταινίες, με τους Franco e Ciccio να πρωταγωνιστούν σε πάνω από 100 ταινίες μεταξύ των δεκαετιών του 1960 και του 1980, κυκλοφορώντας οκτώ έως δέκα ταινίες ετησίως ως δίδυμο. Ο Ινγκράσια θεωρούνταν συχνά το «σοβαρό» πρόσωπο της κωμικής ομάδας, ενώ ο Φράντσι υποδυόταν τον κλόουν. Το έργο του Τσίσιο Ινγκράσια εκτεινόταν σε διάφορα μέσα. Η καριέρα του απέκτησε σημαντική δυναμική τη δεκαετία του 1960 και εμφανιζόταν συχνά με τον Φρανκό Φράντσι. Το «Goldfoot & the Girl Bombs» (1966), το «Don Chisciotte e Sancio Panza» (1969), το «Due Gattoni a Nove Code... e Mezza ad Amsterdam» (1971), το «I Due Figli di Trinita» (1971) και το «Amarcord» (1973), το οποίο έλαβε βαθμολογία 88% στο Rotten Tomatoes. Σκηνοθέτησε επίσης ταινίες, συμπεριλαμβανομένης της «Billing Order». Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Ινγκράσια έλαβε πολλές υποψηφιότητες για βραβεία, λαμβάνοντας μια υποψηφιότητα Nastri d'argento το 1974 για το «Amarcord», κερδίζοντας ένα το 1976 για το «Todo modo» και κερδίζοντας μια υποψηφιότητα Ciak d'oro το 1988 για το «Domani accadrà». Κέρδισε ένα David di Donatello το 1991 για το «Condominio». Ο Τσίσιο Ινγκράσια απεβίωσε στη Ρώμη στις 28 Απριλίου 2003, σε ηλικία 79 ετών, μετά από μάχη με αναπνευστικές ασθένειες τα δύο τελευταία χρόνια.
