Μαξ Πάλενμπεργκ
Ο Μαξ Πάλενμπεργκ, ένας Αυστριακός, εργάστηκε ως βαρύτονος, ηθοποιός και κωμικός. Θεωρείται ως ένας από τους πιο σημαντικούς κωμικούς χαρακτήρα της εποχής του και εκτελείται συχνά υπό τη διεύθυνση του Μαξ Ράινχαρντ.
Ο Μαξ Πάλενμπεργκ, ένας Αυστριακός, εργάστηκε ως βαρύτονος, ηθοποιός και κωμικός. Θεωρείται ως ένας από τους πιο σημαντικούς κωμικούς χαρακτήρα της εποχής του και εκτελείται συχνά υπό τη διεύθυνση του Μαξ Ράινχαρντ.
Ο Μαξιμίλιανο Τζιούστι, ευρέως γνωστός ως Μάξ Τζιούστι, είναι Ιταλός διασκεδαστής με μια ποικιλόμορφη καριέρα που καλύπτει αρκετές δεκαετίες. Γεννημένος στη Ρώμη στις 28 Ιουλίου 1968, έχει καθιερωθεί ως κωμικός, εκτελεστής καμπαρέ, μιμητής, παρουσιαστής τηλεόρασης και ραδιοφώνου, ηθοποιός, ηθοποιός φωνής και θεατρικός συγγραφέας. Η καταγωγή του αντανακλά τις ρίζες της οικογένειάς του· ο πατέρας του κατάγεται από το Μοντερούμπιανο στην περιοχή Μαρκέ, ενώ η μητέρα του είναι από το Νορμπέλο στη Σαρδηνία. Ο Τζιούστι πέρασε τα πρώτα χρόνια του στην περιοχή Πορτουένσε της Ρώμης, συγκεκριμένα στην Κασέτα Ματέι. Η καλλιτεχνική καριέρα του Τζιούστι ξεκίνησε τη δεκαετία του 1980 και σύντομα εισήλθε στην τηλεόραση σε νεαρή ηλικία. Το 1991 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση στα προγράμματα *Stasera mi butto* και *Ricomincio da due* του Rai 2. Η επαγγελματική του θέση ενισχύθηκε καθώς συμμετείχε σε εκπομπές όπως το *Mi raccomando* (1993) δίπλα στον Μάσιμο Ρανιέρι, το *Mio capitano* (1996) και την κωμική σειρά *Seven Show* από το 1998 έως το 1999. Γνωστός για τις μιμήσεις του, προέβη σε αξιοσημείωτες απομιμήσεις του Κριστιάνο Μαλγιολιό στο *Cocktail d'Amore*. Η κωμωδία του συχνά συνδυάζει σάτιρα, χιούμορ και παρωδία, παρουσιάζοντας συχνά γνωστούς Ιταλούς και διεθνείς χαρακτήρες, όπως ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο Τζιανφράνκο Φίνι, ο Βιτόριο Σκάρμπι και ο Ρομπέρτο Μπενίνι. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Giusti έχει παρουσιάσει πολυάριθμα τηλεοπτικά προγράμματα. Συν-παρουσίασε το Stracult το 2001 και το Gli isolati το 2003, ένα σατιρικό πρόγραμμα βασισμένο στο L'isola dei famosi. Επίσης, παρουσίασε το Stile Libero Max (2007) και το Boom! στο Nove από το 2016 έως το 2018. Από τον Σεπτέμβριο του 2008 έως τον Ιούνιο του 2013, κατείχε τον ρόλο του παρουσιαστή για το Affari tuoi στο Rai Uno. Έχει εμφανιστεί επίσης σε τηλεοπτικές σειρές όπως το Distretto di Polizia 7 και 8 (2007-2008) ως Επιθεωρητής Raffaele Marchetti και το Raccontami (2006) ως Αστυνόμεύς Mollica. Πιο πρόσφατα, συμμετείχε στο Pechino Express (2020) και στο Il cantante mascherato (2021), όπου ήταν ο Λύκος, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση. Σήμερα, παρουσιάζει το Guess My Age - Indovi στο Sky.
Ο Μασσιμίλιανο Τορτόρα, γνωστός επαγγελματικά ως Max, είναι Ιταλός ηθοποιός, κωμικός και μιμητής. Γεννημένος στη Ρώμη στις 21 Ιανουαρίου 1963, είναι σήμερα 63 ετών και φέρει το ζώδιο του Υδροχόου. Αναγνωρίζεται ως ένας από τους πιο αγαπητούς Ιταλούς τηλεοπτικούς μιμητές. Ο Τορτόρα ξεκίνησε την καριέρα του στο θέατρο τη δεκαετία του 1980, εργαζόμενος αρχικά για περιοδικά με κουτσομπολιά όπως τα TeleFax, Dolce Casa και Scopritalia. Πριν ακολουθήσει μια καριέρα στον χώρο του θεάματος, αποφοίτησε από την αρχιτεκτονική. Η πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση έγινε το 2001 με το *Superconvenscion*, ακολουθούμενη από την επόμενη έκδοσή του, *Convenscion a colori*. Στη συνέχεια, εμφανίστηκε σε διάφορες εκπομπές, όπως τα *Stracult*, *Cocktail d’amore* και *Bulldozer* (2004-2005), όπου δημοφιλποίησε τη φράση «dove vivevate;». Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συνεργάστηκε επίσης με τον Πάολο Μπέλλι στο *Sognando Las Vegas* και τον Ρομπέρτο Αντρεούτσι στο *Bulldozer Remix*. Είναι γνωστός για τις μιμήσεις του των Άλμπερτο Σόρντι, Λουτσιάνο Ρισπόλι, Αδριάνο Τσελεντάνο, Φράνκο Καλλιφάνο και Μικέλε Σαντόρο. Ο Μάξ Τόρτορα απέκτησε σημαντική αναγνώριση για τον ρόλο του ως ο μηχανικός Έτσιο στην τηλεοπτική σειρά *I Cesaroni* από το 2006 έως το 2012. Εμφανίστηκε επίσης ως ο συγκυβερνήτης Μάξ στην *Piloti*, και συμμετείχε σε αρκετές ταινίες *cinepanettoni* σε σκηνοθεσία του Κάρλο Βάνζινα. Το 2018 πρωταγωνίστησε ως ο Τζιοβάνι Κούτσι, ο πατέρας του Στεφάνο Κούτσι, στην *On My Skin*, η οποία παρουσιάστηκε στο 75ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας. Έχει εμφανιστεί επίσης σε ταινίες όπως η *Bad Tales* (2020), η *Loro* (2018) και η *Si vive una volta sola* (2020). Σήμερα, υποδύεται τον παππού Τομ, έναν ζωηρό χαρακτήρα, στην *The War of the Nonni*, μια κωμωδία για όλη την οικογένεια που διαδραματίζεται στη Ρώμη και τα περίχωρά της. Προγραμματίζεται να ενταχθεί στο καστ της δέκατης πέμπτης σεζόν του *Don Matteo* το 2026, και θα εμφανιστεί επίσης στην μίνι σειρά *Doppio gioco* (2025) μαζί με την Αλεσάντρα Μαστρονάρντι.
Γεννημένος στη Λιβόρνο στις 3 Φεβρουαρίου 1947, ο Μαουρίτσιο Μικέλι είναι Ιταλός που εργάζεται ως ηθοποιός, ηχολόγος, κωμικός, συγγραφέας, θεατρικός συγγραφέας και τηλεοπτική προσωπικότητα. Πέρασε τα πρώτα χρόνια του στη Λιβόρνο μέχρι την ηλικία των 11 ετών, όταν η οικογένειά του μετακόμισε στο Μπάρι, όπου διέμεινε για δέκα χρόνια. Μετά την αποφοίτησή του από το κλασικό λύκειο Οράτιος Φλάκκος στο Μπάρι, μετακόμισε στο Μιλάνο στην ηλικία των 21 ετών για να ακολουθήσει τις φιλοδοξίες του ως ηθοποιός. Αυτό τον οδήγησε να σπουδάσει στη σχολή Piccolo Teatro di Milano και να αποκτήσει πτυχίο D.A.M.S. από το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια με τον Λουίτζι Σκουαρτσίνι. Η καριέρα του Μικέλι ξεκίνησε με μια πρώτη εμφάνιση στο θέατρο-καμπαρέ «Il Refettorio» στη Μιλάνο, ερμηνεύοντας το 'Madre scoraggio' του Φρανκο Νέμπια. Συνέχισε να τελειοποιεί την τέχνη του, συνεργαζόμενος με τον Πατρίς Σερώ στο Piccolo Teatro di Milano και τον Άλντο Τριόνφο στο Teatro Stabile dell'Aquila. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 και του 1980, απέκτησε ευρεία δημοτικότητα ως κωμικός μέσα από εμφανίσεις σε μουσικοθεατρικές εκπομπές όπως το Fantastico , το W le donne , το Al Paradise και το A tutto gag . Αυτή η περίοδος είδε επίσης να είναι ενεργός στο θέατρο, όπου δημιούργησε δημοφιλείς χαρακτήρες από την περιφέρεια της Πούλια, συμπεριλαμβανομένου ενός ερωτευμένου άνδρα και του DJ Ντίνο ντε Νίτις. Εμφανίστηκε επίσης σε ταινίες όπως το Allegro non troppo (1976) και το Sono un fenomeno paranormale (1985), και είναι γνωστός για τον ρόλο του στην Il commissario Lo Gatto (1986). Πέρα από τις κωμικές του ερμηνείες, ο Μικέλι έχει επιδείξει ένα ευρύ φάσμα δημιουργικών αναζητήσεων. Σκηνοθέτησε αρκετές ταινίες μεταξύ 1974 και 1988, συμπεριλαμβανομένων των *Patria e mammà*, *Giovinezza addio!*, *Magic Modern Macbett*, *Mi voleva Strehler*, *Nudo e senza meta*, *In America lo fanno da anni* και *Un mandarino per Teo*. Επίσης, έγραψε και πρωταγωνίστησε σε δέκα παραστάσεις από το 1972, με την *Mi voleva Strehler* (1978), που συνέγραψε με τον Umberto Simonetta, να γίνεται ιδιαίτερα γνωστή, με τον Giovanni Del Giudice στο πιάνο και να φτάνει τις 1000 παραστάσεις, ακόμη και να παρουσιάζεται στο Παρίσι. Ο Μικέλι έγραψε το μυθιστόρημα *Garibaldi amore mio* το 2002, το οποίο διασκευάστηκε σε θεατρική κωμωδία που παρουσιάστηκε το 2003-2004 στο Θέατρο Franco Parenti στη Μιλάνο. Επίσης, έχει δημοσιεύσει την αυτοβιογραφία του, *Sciambagne!*, το 1996 και παρουσίασε το τηλεπαιχνίδι «Il delitto è servito» από το 1992 έως το 1993. Έλαβε τον τίτλο Ufficiale-Ordine al merito della Repubblica italiana το 1999. Έχει σχέση με την ηθοποιό Benedicta Boccoli από το 1998 και παντρεύτηκαν στις 28 Αυγούστου 2025.
Ο Ιταλός διασκεδαστής Μαουρίτσιο Μιλάνι, του οποίου το πραγματικό όνομα είναι Κάρλο Μπαρτσέλλεσι, γεννήθηκε στις 20 Μαΐου 1961. Κατάγεται από την Κοντόγκνο, μια πόλη στην επαρχία της Λόντι, όπου κατοικεί και η οικογένειά του. Από το Istituto Tecnico Agrario Statale Tosi στην Κοντόγκνο, έλαβε τόσο πτυχίο στη γεωργία όσο και δίπλωμα γεωργικού μηχανικού. Πριν ακολουθήσει την καριέρα της κωμωδίας, εργάστηκε για λίγο ως εκπρόσωπος δημόσιων φορέων στην ηλικία των 22 ετών. Ο Μιλάνι ξεκίνησε την καριέρα του ως κωμικός στο Zelig Cabaret στη Μιλάνο το 1987 και άρχισε να εμφανίζεται στην τηλεόραση στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Η κωμική του προσωπικότητα απεικονίζει έναν κυνικό άνδρα που έχει εργαστεί σε πολλές δουλειές και συχνά είναι ανειλικρινής, χαρακτηριζόμενος από ειρωνεία. Απέκτησε αναγνώριση για αυτόν τον χαρακτήρα από το 1992 στην τηλεοπτική εκπομπή *Su la testa!*, με παρουσιαστή τον Πάολο Ρόσσι. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, έχει συμμετάσχει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις, όπως το *Un uomo da badile* (1992), το *Piacenza* (1993) και το *Animale da fosso* (1995). Ήταν τακτικός καλεσμένος στην εκπομπή 'Che tempo che fa' του Rai 3 από το 2003 έως το 2008. Το έργο του Μάουριτσιο Μιλάνι εκτείνεται πέρα από την stand-up κωμωδία· είναι επίσης συγγραφέας και δημοσιογράφος. Ανάμεσα στα δημοσιευμένα σατιρικά του έργα βρίσκονται τα βιβλία *Ένας άνθρωπος για τσεκούρι* (1996) και *Γιατί η αφρικανική οικονομία δεν απογειώθηκε ποτέ* (2007). Το 2003 κυκλοφόρησε το *Η γυναίκα όταν δεν καταλαβαίνει, ερωτεύεται*, και η πιο πρόσφατη δημοσίευσή του, *Πάρτι στο νεκροτομείο*, εμφανίστηκε το 2024. Έχει λάβει αναγνώριση για το έργο του, κερδίζοντας το βραβείο Satira Politica Forte Dei Marmi το 2005. Όπως το 2024, συνεχίζει να παρουσιάζεται και να γράφει, εμφανιζόμενος ως τακτικός καλεσμένος στην Propaganda Live και διατηρώντας παρουσία στα ιταλικά μέσα ενημέρωσης.
Ο Μάουρο Πιρόβανο είναι Ιταλός ηθοποιός, κωμικός και θεατρικός performer, γεννημένος στη Γένοβα στις 2 Απριλίου 1956. Σήμερα, είναι 70 ετών, με ζώδιο Κριάρι. Ξεκίνησε την καριέρα του μετά την αποφοίτησή του από το σχολείο Teatro Stabile di Genova το 1980. Έχει περάσει ένα σημαντικό μέρος της επαγγελματικής του ζωής αφοσιωμένος σε θεατρική δουλειά, αρχικά στο Stabile, στη συνέχεια στο Emilia Romagna Teatro (Ater) και κατόπιν στο Teatro dell'Archivolto. Το 1986, ο Πιρόβανο άρχισε να συνεργάζεται με τους Μάουριτσιο Κρότσα, Ούγο Ντιγκέρο, Μαρτσέλο Τσεζένα και Κάρλα Σιγνόρις. Μαζί ίδρυσαν την κωμική ομάδα Broncoviz το 1989, εξειδικευόμενη στον σατιρικό και παρωδιακό λόγο. Η Broncoviz απέκτησε μεγαλύτερη αναγνώριση μέσω εμφανίσεων σε τηλεοπτικές εκπομπές όπως η Avanzi , η Tunnel και η Hollywood Party , καθώς και στην ταινία Peggio di così si muore . Οι ερμηνευτικές του πιστώσεις περιλαμβάνουν ρόλους σε πολυάριθμες τηλεοπτικές σειρές, συμπεριλαμβανομένης της Don Matteo , όπου υποδύθηκε τον γραμματέα του επισκόπου, και της Un medico in famiglia από το 1998 έως το 2000 ως Δρ. Τζιόργκι. Έχει εμφανιστεί επίσης στις Compagni di scuola , Un posto tranquillo , Il mammo , Arrivano i Rossi , και I Gambardella , και 7 vite . Το έργο του Πιροβάνο περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα έργων. Συμμετείχε στο Italialand του Μάουριτσιο Κρότσα το 2011, συνεισφέροντας σε ένα σκίτσο εμπνευσμένο από τον *Ο Ποντίκι*. Από τη δεκαετία του 2000, έχει σκηνοθετήσει και παράγει θεατρικές παραστάσεις με κλασικά έργα στη γενουβέζικη διάλεκτο, όπως ο *Άμλετ* και ο *Ρωμαίος και Ιουλιέτα*. Έλαβε το Βραβείο Marzari το 2004 και το Βραβείο Govi το 2008, με το τελευταίο να αναγνωρίζει τους κωμικούς μονολόγους του και την ικανότητά του να συνδυάζει το χιούμορ με παρατηρήσεις για την ιστορία και τη σύγχρονη κοινωνία. Έχει επίσης συνεργαστεί καλλιτεχνικά με την μουσική ομάδα “I Liguriani” από το 2006, συμμετέχοντας σε παραστάσεις όπως το “La Guerra di Giromino” και σκηνοθετώντας παραγωγές όπως το “Vari(e)azioni Paganiniane” και το “La Taverna dell’Onesto Peccato”. Αυτή τη στιγμή, πρωταγωνιστεί στο Pignasecca e Pignaverde τον Μάρτιο του 2024, υποδυόμενος τον Αλεσσάντρο, γνωστό και ως Pignaverde, έναν ρόλο για τον οποίο τονίζει ότι απαιτεί προσοχή στη φωνητική ροή παρά μόνο στην γενουβέζικη διάλεκτο.
Ξεκίνησε την καριέρα του ως κωμικός το 2006, σε ηλικία 22 ετών. Η πρώιμη αναγνώρισή του ήρθε όταν συμμετείχε στον διαγωνισμό ταλέντων Quatsch Comedy Club στο Βερολίνο, φτάνοντας στους τελικούς και κατακτώντας τη δεύτερη θέση. Αυτή η επιτυχία οδήγησε σε μια μόνιμη θέση στο κλαμπ, το οποίο θεωρεί σαν οικογένεια. Οι πρώτες του εμφανίσεις τράβηξαν την προσοχή, συμπεριλαμβανομένης μιας συμμετοχής στην γερμανική τηλεοπτική εκπομπή 'Show Comedy Rekruten,' αν και αυτό το επεισόδιο δεν προβλήθηκε ποτέ λόγω τεχνικών προβλημάτων. Μετά από αυτό, ο Knacki Deuser τον υπέγραψε ως μάνατζερ και τον κάλεσε να εμφανιστεί στην εκπομπή του 'Nightwash'. Η κωμωδία του Φις χαρακτηρίζεται από την προθυμία του να αντιμετωπίσει ευαίσθητα θέματα και να αμφισβητήσει συμβάσεις. Περιγράφει την προσέγγισή του ως άρνηση της «Κωμωδίας Ευεξίας» και συχνά κάνει αστεία για μια μεγάλη ποικιλία ομάδων, συμπεριλαμβανομένων των Πολωνών, των Γερμανών, των ισλαμιστών, των πολιτικών και των διασημοτήτων, συχνά συμπεριλαμβάνοντας τον ίδιο στο χιούμορ. Οι εμφανίσεις του στην 'Tv total' του Στέφαν Ράαβ αύξησαν σημαντικά την δημοτικότητά του· μια εμφάνιση έφτασε σε ένα κοινό ενός εκατομμυρίου θεατών. Δεν συμπαθεί τον πολιτικό πολιτισμό και παρουσιάζει μια περσόνα που αναπτύχθηκε από εμπειρίες στη Γερμανία, η οποία δεν πάντα βρίσκει ανταπόκριση στο πολωνικό κοινό. Επίσης, κάνει stand-up κωμωδία, εξερευνώντας διάφορα θέματα με ένα προκλητικό ύφος. Πέρα από τις εμφανίσεις στην τηλεόραση, ο Φις έχει παρουσιαστεί σε πολωνικά προγράμματα όπως το «Dzień Dobry TVN», το «TVP Info» και το «Wiadomości TVP». Η μοναδική του προσωπικότητα εξερευνάται περαιτέρω μέσα από σκετς του Βοϊτέχ Ολέσζσακ, όπου υποδύεται έναν τυπικό Πολωνό άνδρα. Μια δύσκολη περίοδος μεταξύ 2013 και 2014 οδήγησε σε πρόβλημα με την κατάχρηση αλκοόλ, συμπεριλαμβανομένου ενός περιστατικού στη σκηνή στο Ravensburg. Ενδιαφέρον είναι ότι η ζωή του Φις εκτείνεται πέρα από τη σκηνή· επί του παρόντος ζει με μια κατσίκα που ονομάζεται Ζούμπροβκα, μοιράζονται γεύματα από ένα πιάτο και κοιμούνται σε άχυρο ενώ πίνουν μπύρα από ένα ταϊστρό. Συχνά απεικονίζεται ως ατημέλητος ή αμόρφωτος, και ο λόγος του είναι αξιοσημείωτος για τη συχνή χρήση κόμμα πριν από το «K». Ένα βίντεο με τίτλο «Polens next Top Model by Marek Fis» αποτελεί περαιτέρω παράδειγμα της μη συμβατικής προσέγγισής του στην κωμωδία.
Η Μαρί Ντέιντον ήταν Βρετανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και μιμήτρια που διασκέδαζε το κοινό από τα τέλη της Βικτωριανής εποχής έως τις εποχές του Εδουάρδου. Γεννήθηκε στη Ρωσία το 1881 και έζησε μέχρι το 1938, καθιερώνοντας τον εαυτό της στα μουσικά θέατρα του Λονδίνου. Η θεατρική της καριέρα ξεκίνησε στις 24 Μαρτίου 1894 στο York Theatre Royal, υποδυόμενη την Κοκκινοσκουφίτσα. Σύντομα μετά, έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Λονδίνο στις 6 Αυγούστου 1894 στο Metropolitan μουσικό θέατρο, κερδίζοντας γρήγορα αναγνώριση για την ικανότητά της να μιμείται θεατρικές προσωπικότητες· αυτό έγινε χαρακτηριστικό γνώρισμα των εμφανίσεών της. Παρείχε εκτεταμένες περιοδείες, συμπεριλαμβανομένων ρόλων ως Flo στο Buttercup και Daisy το 1895 και ως Fifi στο The Belle of New York, γεγονός που οδήγησε σε περιοδείες στην Αυστρία. Η κωμική ιδιοσυγκρασία της Ντέιντον περιστρεφόταν γύρω από μιμήσεις, βασιζόμενη στη φωνή και τη συμπεριφορά παρά στο μακιγιάζ. Περιγράφηκε ως μια «όμορφη μιμήστες θεατρικών προσωπικοτήτων» και το νούμερό της περιλάμβανε απομιμήσεις μορφών όπως η Μάουντ Άνταμς στο *Ό,τι Γνωρίζει Κάθε Γυναίκα*, η Άνα Χελντ, η Ιρένε Φράνκλιν, ο Μπερτ Ουίλιαμς και η Λήσλι Κάρτερ. Περίπου τον Ιούνιο του 1899, πέτυχε σημαντική επιτυχία στο Avenue Theatre με το *Pot Pourri*, εδραιώνοντας περαιτέρω τη φήμη της. Οι παραστάσεις της συχνά έπαιρναν θετικές κριτικές· για παράδειγμα, η *Indianapolis Star* στις 23 Νοεμβρίου 1909 επαίνεσε το νούμερό της ως ένα από τα καλύτερα της σεζόν, σημειώνοντας ότι δεν ήταν μια εντυπωσιακή επικεφαλής. Έκανε επίσης ηχογραφήσεις για την Gramophone & Typewriter Co Ltd και την Pathé το 1902, συμπεριλαμβανομένων τραγουδιών όπως το "The à la Girl," "Sweet Little Sing-Sing" και "Mandie of Ohio." Η Ντέιντον περιόδευσε εκτενώς, εμφανιζόμενη στη Νέα Υόρκη στο Casino Theatre (1900) και στο Apollo Theatre (1901), και πάλι το 1909, παρουσιάζοντας βaudeville στη Νέα Υόρκη και την Ιντιάναπολις. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας της, η Ντέιντον εμφανίστηκε σε πολλές παραγωγές. Αυτές περιλάμβαναν το *Το Σπίτι που έκτισε ο Τζακ* (Δεκέμβριος 1894), την *Πουσακέλα* (1898), το *Κινεζικό Ταξίδι του Νυμφίου* (1902) όπου υποδύθηκε την κυρία Pineapple, και την *Peggy Machree* (1904). Επίσης πρωταγωνίστησε σε θεατρικά έργα όπως το *Το Κορίτσι πίσω από τον πάγκο* (1906) και συμμετείχε στον Πόλεμο των Music Hall του 1907. Οι μεταγενέστερες εμφανίσεις της στο θέατρο περιλάμβαναν ρόλους στο *Society Ltd* (1920), *Riverside Nights* (1926), *Το Αιώνιο Φως* (1929), *Γάμος του Τζορτζ* (1930) και *Ο Λυκάνθρωπος* (1932). Οι ερμηνείες της Ντέιντον ήταν συχνά μέρος μεγαλύτερων μουσικών κωμειών, μοιράζοντας τη σκηνή με acts όπως ο Arthur Dunn και η Marie Glasier που παρουσίαζαν το “The Messenger Boy,” το “Girls From Melody Lane” του Witt, και το σκίτσο "Sweethearts" των κ. και κας. Erwin Connelly, καθώς και η Winona Winters που ερμήνευε τραγούδια, μιμήσεις και ζωγραφική με μαριονέτες.
Η Λέιλα Μαρί Κέρμπερ, η οποία πήγε με το καλλιτεχνικό όνομα Μαρί Ντρέσλερ, ήταν Καναδή‐γεννημένη ηθοποιός τόσο για σκηνογραφία όσο και για οθόνη, καθώς και συντάκτρια σεναρίου, συγγραφέας και κωμικός. Απολάμβανε ευρεία δημοτικότητα στο Χόλιγουντ κατά τη διάρκεια των πρώτων σιωπηλών - κινηματογραφικών χρόνων και Σε όλη την εποχή της κατάθλιψης.
Η Μαρία Βικτόρια Σερβάντες είναι Μεξικανή ηθοποιός, κωμικός και τραγουδίστρια. Γεννημένη ως Μαρία Βικτόρια Γκουτιέρες Σερβάντες στη Γουαδαλαχάρα, Χαλίσκο στις 26 Φεβρουαρίου 1923, κατάγεται από μια οικογένεια που αντιμετώπισε ακραία φτώχεια, αναγκάζοντάς την να εργαστεί από νεαρή ηλικία. Οι γονείς της ήταν ο Λεοβιγίλντο Γκουτιέρες Πένα και η Μαούρα Σερβάντες Πριέτο, και είχε πέντε αδέλφια: τον Χούλιο, τον Μάρτιν, τον Χοσέ, την Εσπεράνσα και την Έλβιρα. Περίπου το 1940, άρχισε να выступает ως τραγουδίστρια σε τέντες, θέατρα και καμπαρέ, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας καριέρας που θα διήρκησε 73 χρόνια, κατά προσέγγιση από το 1940 έως το 2013. Το 1943 ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός με την ταινία *Canto a las Américas*, και η Σερβάντες ανέβηκε γρήγορα σε αναγνώριση, διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στην Χρυσή Εποχή του Μεξικανικού Κινηματογράφου από το 1951 έως το 1956. Μεταξύ 1951 και 1954, εμφανίστηκε σε αρκετές ταινίες, αξιοσημείωτες οι *Mujeres de teatro* (1951), *Por qué peca la mujer* (1952), *Del rancho a la televisión* (1953) και *Al son del charlestón* (1954). Η μουσική της καριέρα άνθισε παράλληλα με την υποκριτική της, εξειδικευόμενη στα είδη μπόλερο και ποπ μουσικής. Κυκλοφόρησε 16 στούντιο άλμπουμ, 15 ΕΡ και 39 singles, με δημοφιλή τραγούδια όπως "Cuidadito, cuidadito," "Así así" και "Como un perro." Λόγω των στίχων της, των φορεμάτων της και του τρόπου τραγουδιού της, αντιμετώπισε λογοκρισία από την Ένωση Ευπρέπειας. Γνωστή ως «Η Σειρήνα του Μεξικού» λόγω του στυλ και της εμφάνισής της, η Cervantes αναγνωρίζεται επίσης για τον ρόλο της ως Inocencia de la Concepción στη σειρά ταινιών και τηλεοπτικών προγραμμάτων La criada bien criada , ξεκινώντας γύρω από το 1963. Εμφανίστηκε σε αυτή τη σειρά σε ταινίες και στην τηλεόραση, συμπεριλαμβανομένης της τηλεοπτικής σειράς από το 1963 έως το 1980. Η καριέρα της περιλάμβανε εμφανίσεις σε πολυάριθμες τηλεοπτικές εκπομπές όπως Domingos Herdez , Enigma , και La criada bien criada . Απέκτησε μια κόρη, τη María Esther “Teté” Gómez, το 1951, και αργότερα παντρεύτηκε τον Rubén Zepeda Novelo το 1957, με τον οποίο απέκτησε δύο γιους, τους Alejandro και Rubén Zepeda Cervantes. Κέρδισε δύο βραβεία Diosa de Plata: ένα το 1981 για την καλύτερη ηθοποιό κωμικού ρόλου και ένα ειδικό βραβείο το 2006 για τη συνεισφορά της στην καριέρα της. Ένα μνημειακό άγαλμα έχει κατασκευαστεί μπροστά από το Teatro Blanquita.
Η Μαρία Ελένα Βέλασκο Φραγκόσο, γεννημένη στις 17 Δεκεμβρίου 1940 στην Πουέμπλα δε Θαραχόσα, ήταν μια πολυπράγμων Μεξικανή διασκεδάστρια. Εργάστηκε ως ηθοποιός, κωμικός, τραγουδοποιός και χορεύτρια. Οι γονείς της Μαρίας Ελένα Φραγκόσο Πέον ονομάζονταν Τομάς Βέλασκο Σαβέδρα, μηχανικός σιδηροδρόμων, και Μαρία Ελένα Φραγκόσο Πέον. Μετά τον θάνατο του πατέρα της, η οικογένεια μετακόμισε στην Πόλη του Μεξικού, όπου εκεί πέρασε την παιδική της ηλικία με τρία ακόμη αδέλφια, τη Γκλόρια, τον Τομάς και τη Σουσάνα. Η Βελάσκο ξεκίνησε την καριέρα της ως χορεύτρια στο Θέατρο Τίβολι στην Πόλη του Μεξικού και αργότερα έγινε showgirl στο Θέατρο Μπλάνκιτα, όπου έπαιζε μαζί με τους κωμικούς Χοσέ 'El Ojón' Χάσο και Όσκαρ Ορτίθ δε Πινέντο. Έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο στην ταινία «Τα δικαιώματα των παιδιών» (1962), ακολουθούμενη από έναν μικρό ρόλο ως Πέτρα στην ταινία «Το Μεξικό στις αναμνήσεις μου» (1963). Ο Φερνάντο Κορτές, ο σκηνοθέτης, της πρότεινε να υποδυθεί τον ρόλο της «Μαρίας», μιας ιθαγενής γυναίκας· αυτός ο χαρακτήρας έγινε το χαρακτηριστικό ρόλο της, γνωστός ως Λα Ινδιά Μαρία. Για να εγγυηθεί την ακρίβεια στην απεικόνισή της, η Βελάσκο μελέτησε σχολαστικά τις συνήθειες και τις πράξεις των ιθαγενών γυναικών. Η Λα Ινδιά Μαρία έγινε ευρέως γνωστή μετά την εμφάνισή της στην τηλεοπτική εκπομπή Σιέμπρε εν Ντομίνγκο το 1969. Η πρώτη της ταινία ως Λα Ινδιά Μαρία ήταν η Τόντα, τόντα, περό νο τάντο (1972), σε σκηνοθεσία του Κορτές. Ο Κορτές συνέχισε να σκηνοθετεί οκτώ ταινίες με την Λα Ινδιά Μαρία μέχρι τον θάνατό του το 1979. Για την κωμική της ερμηνεία στην ¡El que no corre... vuela!, η Βέλασκο έλαβε ένα βραβείο Ασημένης Αφροδίτης (Diosa de Plata) (1982). Εκτός από τις εμφανίσεις της στο θέατρο, κυκλοφόρησε ηχογραφήσεις όπως η La mejor cantante de todas las grabadoras το 1971 και η De chile, de dulce y de manteca το 1982. Σκηνοθέτησε την πρώτη της ταινία, El coyote emplumado, το 1983 και στη συνέχεια εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά Ay María, qué puntería το 1998. Η Βέλασκο παντρεύτηκε τον Ιουλιαν δε Μερίτσε στις αρχές της δεκαετίας του 1960· απέκτησαν δύο παιδιά, τον Ιβάν Λιπκίς και την Ιβέτε Ευγενία Λιπκίς (Γκορέτι Λιπκίς). Απεβίωσε στις 1 Μαΐου 2015 στην Πόλη του Μεξικού από καρκίνο του στομάχου.
Η Μαρία Μέλερ, γεννημένη στις 29 Οκτωβρίου 1965 στο Σκέλεφτεά και μεγαλωμένη στο Έντνες κοντά στο Φέλφορς, Βέστερμποτέν, είναι μια ευέλικτη Σουηδή περφόρμερ. Είναι γνωστή ως κωμικός, ηθοποιός, τραγουδίστρια και μιμήτρια. Η καριέρα της ξεκίνησε το 1984 με έναν ρόλο υποκριτικής στην παράσταση του Χένινγκ Μάνκελ «Ο Πρίγκιπας και ο Ζητιάνος» στο θέατρο Βέστερμποτένστερν, όπου παρέμεινε μέχρι το 1988. Ακολούθως, εργάστηκε για έξι χρόνια στο θέατρο Κρόνομπεργκστερν στην Βέξιο. Το υπόβαθρο της Μέλερ περιλαμβάνει εκτεταμένη εμπειρία πίσω από τις σκηνές, έχοντας εργαστεί ως βοηθός σκηνοθέτη, υπεύθυνη περιοδείας, προτρεπτής και υπεύθυνη των σκηνικών αντικειμένων. Η Μόλερ διαθέτει ισχυρό μουσικό υπόβαθρο ως κλασικά εκπαιδευμένη μετσοσοπράνο και σολίστ. Αρκετές μουσικές παραστάσεις την έχουν φιλοξενήσει τα τελευταία χρόνια, συμπεριλαμβανομένων των 'Kristina från Duvemåla', 'The Sound of Music', 'Songs for a New World' και 'Chess', καθώς και σποραδικές εμφανίσεις στο Σερκους της Στοκχόλμης. Οι φωνητικές της ικανότητες εκτείνονται σε διάφορα είδη, από όπερα μέχρι ροκ. Συμμετείχε στην κωμική θεατρική παράσταση 'R.E.A.' κατά το 2005 και επίσης το 2006 στο Hamburger Börs. Εμφανίστηκε επίσης σε μικρό ρόλο ως Φινλανδή χαρακτήρας στην ταινία 'Populärmusik från Vittula'. Σημειώνεται ότι το 2005, οι μιμήσεις της Σουηδών διασημοτήτων στην εκπομπή τραγουδιών 'Allsång på Skansen' της έφεραν σημαντική αναγνώριση· συχνά μιμείται πρόσωπα όπως η βασίλισσα Silvia, η Carola Häggkvist και η Björk. Η Μόλερ συνεχίζει να συμμετέχει σε διάφορες δραστηριότητες πάνω στη σκηνή. Το 2015, περιοδεύτηκε με την παράσταση «Midvinter», συνεργαζόμενη με τους μουσικούς Michael Blomqvist, Fredrik Landh και Pär Hermansson. Η παράσταση αυτή συνδυάζει προσωπικές μουσικές ερμηνείες, μιμήσεις και κωμικά στοιχεία. Έχει επίσης εμφανιστεί στην απονομή βραβείων Mappie, η οποία μεταδόθηκε ζωντανά στο TV4 Play τον Φεβρουάριο του 2015. Το 2006, παρουσίασε ένα επεισόδιο του προγράμματος της Sveriges Radio «Sommar i P1». Η δράση της εκτείνεται και στο θέατρο, συμπεριλαμβανομένης συνεργασίας με τη Λυρική Σκηνή της Γοτεμπούργης και το Δημοτικό Θέατρο της Γοτεμπούργης.
Αλβανία
1
Αρμενία
2
Αργεντινή
36
Αυστρία
27
Αυστραλία
52
Αζερμπαϊτζάν
1
Μπανγκλαντές
1
Βέλγιο
13
Βουλγαρία
57
Μπενίν
2
Βολιβία
1
Βραζιλία
27
Λευκορωσία
2
Καναδάς
125
Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
3
Ελβετία
17
Ακτή Ελεφαντοστού
1
Χιλή
15
Καμερούν
1
Κίνα
8
Κολομβία
4
Κούβα
4
Τσεχία
7
Γερμανία
188
Δανία
17
Δομινικανή Δημοκρατία
1
Αλγερία
2
Ισημερινός
2
Εσθονία
5
Αίγυπτος
10
Ισπανία
74
Αιθιοπία
1
Φινλανδία
15
Γαλλία
214
Ηνωμένο Βασίλειο
365
Γεωργία
1
Γκάνα
3
Ελλάδα
18
Γουατεμάλα
1
Κροατία
2
Αϊτή
1
Ουγγαρία
7
Ινδονησία
23
Ιρλανδία
31
Ισραήλ
10
Ινδία
47
Ιράκ
3
Ιράν
6
Ισλανδία
4
Ιταλία
136
Τζαμάικα
1
Ιαπωνία
37
Κένυα
3
Νότια Κορέα
20
Καζακστάν
3
Λίβανος
5
Σρι Λάνκα
1
Λιθουανία
1
Λετονία
1
Μαρόκο
17
Μιανμάρ (Βιρμανία)
1
Μάλτα
1
Μαλάουι
2
Μεξικό
28
Μαλαισία
7
Νιγηρία
19
Νικαράγουα
2
Κάτω Χώρες
2
Νορβηγία
12
Νεπάλ
3
Νέα Ζηλανδία
9
Περού
2
Φιλιππίνες
35
Πακιστάν
7
Πολωνία
8
Πορτογαλία
7
Κατάρ
1
Ρουμανία
1
Σερβία
4
Ρωσία
9
Σαουδική Αραβία
4
Σουηδία
101
Σιγκαπούρη
3
Σλοβενία
4
Σλοβακία
2
Ελ Σαλβαδόρ
1
Συρία
1
Ταϊλάνδη
2
Τυνησία
4
Τουρκία
5
Ταϊβάν
1
Ουκρανία
11
Ουγκάντα
7
Ηνωμένες Πολιτείες
213
Ουρουγουάη
4
Ουζμπεκιστάν
1
Βενεζουέλα
5
Βιετνάμ
1
Νότια Αφρική
3
Ζιμπάμπουε
1