Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κωμικοί: Βραζιλία

Κατάλογος κωμικών: Βραζιλία. Προφίλ, βιογραφικά, φωτογραφίες και σύνδεσμοι κοινωνικών δικτύων.

Προσθήκη κωμικού

Επαναφορά

27 κωμικοί

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Βραζιλία

Heloísa Périssé

Η Ελοΐζα Περίσε, γεννημένη ως Ελοΐζα Περλίνγκεϊρο Περίσε ντε Φαρίας στις 19 Αυγούστου 1966 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, είναι Βραζιλιάνισσα ηθοποιός, κωμικός, συγγραφέας και σεναριογράφος. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1988 με το θεατρικό έργο «Οι Πολεμίστριες της Αγάπης» του Ντομίνγκος ντε Ολίβειρα, και στη συνέχεια σπούδασε υποκριτική στην Casa das Artes de Laranjeiras και στο Teatro Tablado. Η τηλεοπτική της πρεμιέρα έγινε το 1994 με την εικοσάλεπτη σειρά «Incidente em Antares», ακολουθούμενη γρήγορα από την αναγνώρισή της ως μέλος του καστ της «Escolinha do Professor Raimundo» το ίδιο έτος. Έχει καθιερωθεί ως σημαντική μορφή στη βραζιλιάνικη ψυχαγωγία μέσω της δουλειάς της στην τηλεόραση και στο θέατρο, κερδίζοντας αναγνώριση για τους κωμικούς της ρόλους. Η καριέρα της Πέρισσε περιλαμβάνει τη συγγραφή για την τηλεοπτική εκπομπή Sai de Baixo , αποδεικνύοντας την ευελιξία της ως δημιουργική δύναμη. Απέκτησε περαιτέρω φήμη μέσω συμμετοχών σε πολυάριθμες τηλεοπτικές εκπομπές και ταινίες του Βραζιλίας, συμπεριλαμβανομένων ρόλων στην 'Os Impagáveis' (1996), όπου κέρδισε το βραβείο Mambembe, και στο 'Zorra Total' από το 1999 έως το 2003. Μαζί με την Ίγκριντ Γκιμαράες, συνέγραψε και πρωταγωνίστησε στο μακροχρόνιο θεατρικό έργο 'Cócegas,' το οποίο είχε μια δεκαετή διάρκεια. Το εύρος της υποκριτικής της ικανότητας είναι εμφανές στην απεικόνισή της της Ντέρσι Γκονσάλβες στη μίνι σειρά 'Dercy de Verdade' (2012) και στον ρόλο της Μοναλίσα στην τηλεοπτική σειρά 'Avenida Brasil' (2012), για την οποία έλαβε υποψηφιότητα για το βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Υποστηρικτικής Ερμηνείας. Έχει εμφανιστεί επίσης στα 'Boogie Oogie' (2014), 'A Lei do Amor' (2016) και 'Segunda Dama' (2014) όπου υποδύθηκε δίδυμες αδελφές. Εκτός από την υποκριτική, η Περίσε είναι συγγραφέας και έχει γράψει βιβλία όπως το Mãe, Você Não Tá Entendendo και το O Diário de Tati . Έχει συμμετάσχει στο βασικό καστ της 'Cine Holliúdy' από το 2019 έως το 2023. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας της, έχει λάβει πολυάριθμα βραβεία και υποψηφιότητες, συμπεριλαμβανομένων δύο βραβείων Prêmio Qualidade Brasil, δύο βραβείων Melhores do Ano, δύο υποψηφιοτήτων για το Prêmio Extra de Televisão και δύο υποψηφιοτήτων για το Prêmio Shell. Ήταν παντρεμένη με τον Lug de Paula για επτά χρόνια· ο οποίος είναι γιος του Chico Anysio, καθιστώντας την νύφη του διάσημου διασκεδαστή. Η Περίσε έχει δύο κόρες, την Αντονία και τη Λουίζα.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Βραζιλία

Γκράντε Οτέλο

O nome artístico Grande Otelo foi adotado pelo brasileiro Sebastião Bernardes de Souza Prata, conhecido como ator, humirista, cantor e compositor. Nascido em Uberlândia, ficou órfão na infância. (στα Αγγλικά). Depois de fugir das famílias que o acolheram, encontrou fertilidade ao se dedicar à arte. (στα Αγγλικά).

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Βραζιλία

Μαρσέλο Αντνέ

Ο Marcelo França Adnet, ένας Βραζιλιάνος ηθοποιός, κωμικός και πρώην VJ, έχει λάβει μέρος σε μια ποικιλία τηλεοπτικών προγραμμάτων, μεταξύ αυτών Adnet viaja (2012), Adnet ao vivo (2011) και της σειράς Comédia MTV, η οποία διήρκεσε από το 2010 έως το 2012. Το 2009, το περιοδικό Época τον συμπεριέλαβε στην κατάταξή του στους 100 πιο ισχυρούς Βραζιλιάνους.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Βραζιλία

Μπουσούντα

Ο Κλάουντιο Μπεσέρμαν Βιάννα, γνωστός συνήθως ως Μπούσουντα, ήταν Βραζιλιάνος κωμικός και τηλεοπτικός κλόουν. Έχοντας ιδρύσει το σατιρικό περιοδικό Casseta Popular, ο Bussunda ξεκίνησε την καριέρα του ως συγγραφέας τη δεκαετία του 1980. Πριν από μια σύντομη περίοδο σπουδών στο Universidade Federal do Rio de Janeiro, συμμετείχε σε αυτήν την έκδοση. Οι συνεργατικές προσπάθειες που προέκυψαν από αυτήν την αρχική δουλειά οδήγησαν στην ίδρυση της κωμικής ομάδας Casseta & Planeta στα τέλη της δεκαετίας του 1980· τα ιδρυτικά μέλη ήταν οι Helio de la Pena, Beto Silva και Marcelo Madureira. Εμφανίστηκε σε τηλεοπτικά προγράμματα όπως το Cabeça Feita (TVE Brasil) και το TV Pirata, και έγινε σημαντική προσωπικότητα στο Eu vou tirar você desse lugar από το 1988. Από το 1992, ήταν βασικό μέλος του καστ του Casseta e Planeta Urgente, το οποίο έφτασε σε κοινό άνω των 40 εκατομμυρίων εβδομαδιαίως και έκανε πρεμιέρα με άμεση επιτυχία. Ο Bussunda έγραφε για αθλητικά περιοδικά όπως τα Lance! και Placar, και συνέγραψε έντεκα βιβλία με τους συναδέλφους του από την Casseta & Planeta, κυκλοφόρησε τρία άλμπουμ και παρουσίασε ένα θεατρικό έργο. Ο Μπούσουντα ήταν γνωστός για τις μιμήσεις του, ιδιαίτερα του ποδοσφαιριστή Ρονάλντο, τον οποίο υποδυόταν ως «Ρονάλντο Φοφομένο», και του προέδρου της Βραζιλίας Λούλα, τον οποίο αποκαλούσε «Λουίζ Φάλαρ ε φάσιλ». Επίσης, έδωσε τη φωνή του στον Σρεκ στις βραζιλιάνικες πορτογαλικές εκδόσεις των ταινιών *Shrek* και *Shrek 2*. Η δουλειά του σατίριζε πολιτικούς, μουσικούς, προσωπικότητες του αθλητισμού και ηθοποιούς. Έπαιξε στην ταινία του 2003 *A Taça do Mundo é Nossa* και είχε ένα μικρό ρόλο στην *Zoando na TV* (1999). Ο Κλάουντιο Μπεσέρμαν Βιάννα και ένα δημόσιο σχολείο πήραν το όνομά του. Μια βιογραφία, *Bussunda - A vida do Casseta*, κυκλοφόρησε το 2010, και μια ντοκιουσειρά με τίτλο *Meu Amigo Bussunda* προβλήθηκε στο Globoplay το 2021. Ο Λούλα ντα Σίλβα χαρακτήρισε τον Μπούσουντα «σύμβολο της βραζιλιάνικης δημιουργικότητας και ατόφου πνεύματος», ενώ η Βραζιλιάνικη Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία σχεδίαζε να αφιερώσει ένα Παγκόσμιο Κύπελλο σε αυτόν.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Βραζιλία

Νίζο Νέτο

Ο Φρανσίσκο Ανύσιο ντε Ολίβειρα Πάουλα Νέτο, γνωστός επαγγελματικά ως Νίζο Νέτο, είναι ένας πολυπράγμων διασκεδαστής που γεννήθηκε στις 27 Απριλίου 1964 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Ο Σίκο Ανύσιο, καλλιτέχνης και κωμικός, και η ηθοποιός Ρόουζ Ροντέλι ήταν οι γονείς του· ο Μπρούνο Ματσέο και η Λούγκ ντε Πάουλα είναι τα αδέρφια του. Ο Νίζο Νέτο ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός το 1971, εμφανιζόμενος στην τηλεόραση με τον πατέρα του. Τα ποικίλα ταλέντα του περιλαμβάνουν κωμωδία, υποκριτική, μεταγλώττιση (dublador), μαγεία, συγγραφή, ραδιοφωνική εργασία και δημόσιες ομιλίες. Σπούδασε θέατρο στο Θέατρο Ο Ταμπλάδο. Ο Νίζο Νέτο αναγνωρίζεται ευρέως για τον ρόλο του ως ο κ. Πτολεμαίος στην τηλεοπτική σειρά *Escolinha do Professor Raimundo*. Εκτός από την υποκριτική σε ζωντανές ταινίες, έχει μια πλούσια καριέρα ως ηθοποιός φωνής που διαρκεί πάνω από 25 χρόνια. Παρέχει φωνές για πολυάριθμες ταινίες, σειρές και κινούμενα σχέδια που μιλούν πορτογαλικά, υποδυόμενος χαρακτήρες όπως ο Πρέστο στο *Dungeons & Dragons*, ο Willycat στο *Thundercats*, ο Heatblast στο *Ben 10*, ο Fozzie στο *Muppet Babies* και ο Dug στο *Up*. Έχει επίσης δώσει φωνή στους Michael J. Fox, Seann William Scott, Matthew Broderick και Patrick Dempsey σε διάφορα έργα. Για τρία χρόνια έγραψε μια στήλη για το πορτογαλικό περιοδικό 'O Mágico' και συνέβαλε σε αστεία περιοδικά όπως το MAD. Η δουλειά του Νίζο Νέτο εκτείνεται πέρα από την υποκριτική και τη φωνητική υποκριτική. Διηύθυνε τον Κύκλο Βραζιλιάνων Ιλλουιονιστών για δύο χρόνια, υπηρετώντας ως κοινωνικός διευθυντής. Αυτή τη στιγμή παρουσιάζει ένα σόλο χιουμοριστικό πρόγραμμα με τίτλο 'Falando Sozinho' και παρουσιάζει την παρακινητική διάλεξη 'Ιστορίες του Chico: Το Μυστικό της Επιτυχίας του Μάστορα του Χιούμορ'. Εκείνος και η σύζυγός του, ψυχολόγος/σεξουαλική σύμβουλος Τατιανά Πρέσσερ, συνεργάζονται στην διάλεξη/θέατρο κωμωδίας Vem Transar Com a Gente . Επίσης, εμφανίστηκαν μαζί στο Power Couple Brasil το 2018. Ο Νίζο Νέτο εμφανίζεται ως ηθοποιός στο Zorra στον τηλεοπτικό σταθμό Rede Globo, αν και αποχώρησε από την Globo τον Δεκέμβριο του 2017. Τώρα παρουσιάζει το podcast 'Nizológico' στο κανάλι Plugado Podcast και δίνει φωνή στον Ralph Macchio στην σειρά του Netflix 'Cobra Kai'. Είναι παντρεμένος με την Τατιανά Πρέσσερ από τότε που προηγούμενος γάμος του με την ηθοποιό φωνής Νάντια Καρβάλιο έληξε το 1990· έχουν δύο κόρες, την Ιζαμπέλα και την Σοφία.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Βραζιλία

Ντέρσι Γκονσάλβες

Η Ντερσύ Γκονσάλβες, γεννημένη Ντολόρες Γκονσάλβες Κόστα στη Σάντα Μαρία Μαδαλενά, Ρίο ντε Τζανέιρο, στις 23 Ιουνίου 1907, ήταν Βραζιλιάνισσα ηθοποιός, κωμικός και τραγουδίστρια. Χρησιμοποίησε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Ντερσύ Γκονσάλβες και απολάμβανε μια καριέρα 86 ετών, ξεκινώντας τη δουλειά της σε ταμείο κινηματογράφου ως παιδί. Εκεί, έμαθε τεχνικές μακιγιάζ και υποκριτικής παρατηρώντας ταινίες. Στην ηλικία των 17 ετών, έφυγε από το σπίτι για να ενταχθεί σε μια περιοδεύουσα θεατρική ομάδα στο Μακάε, και αργότερα έκανε παραστάσεις με την εταιρεία του τσίρκου Μαρία Κάστρο. Η οικογένειά της είχε μικτή κληρονομιά· η πατρική της γιαγιά ήταν από το Ντακάρ (Σενεγάλη), ο παππούς της από την Κοΐμπρα (Πορτογαλία), και άλλη μια γιαγιά ήταν «σχεδόν Ινδιάνα». Η καριέρα της Gonçalves περιλάμβανε εργασία στο θέατρο, σε σατιρικά σκετς, στον κινηματογράφο, στον ραδιοφωνικό σταθμό και στην τηλεόραση. Επέτυχε σημαντική επιτυχία στο θέατρο ‘Casa de Caboclo’ στο Ρίο ντε Τζανέιρο από το 1932. Περίπου το 1931, σχημάτισε ένα ντουέτο με τον Eugênio Pascoal, με την ονομασία 'Os Pascoalinos', ωστόσο η σχέση τους έληξε όταν εκείνος την εγκατέλειψε λόγω φυματίωσης. Έγινε διάσημη για τη χιουμοριστική χρήση της βωμολοχίας και αναγνωρίστηκε ως σημαντική μορφή στο βραζιλιάνικο αυτοσχεδιαστικό θέατρο. Το στυλ της περιλάμβανε ασέβειες στις συνεντεύξεις και συχνή χρήση βρισιών. Το 1991, προκάλεσε αντιπαράθεση όταν αποκάλυψε το στήθος της στο καρναβάλι του Ρίο ντε Τζανέιρο. Η αξιοσημείωτη μακροζωία της Ντέρσι Γκονσάλβες στον χώρο του θεάματος αναγνωρίστηκε επίσημα από το Βιβλίο Γκίνες, το οποίο την αναγνώρισε ως την ηθοποιό με την μεγαλύτερη καριέρα (1922-2008). Μια βιογραφία με τίτλο Ντέρσι δε Κάμπο α Ράμπο δημοσιεύτηκε το 1994 από τη Μαρία Αδελάιντε Αμαράλ. Η Αμαράλ αργότερα διασκεύασε αυτό το βιβλίο στην μίνι σειρά του 2012, Ντέρσι δε Βεριντάντε , με πρωταγωνίστριες τις Λουίζα Πέρισέ, Ελοΐζα Πέρισέ και Φάφι Σικιέρα. Η Γκονσάλβες σχεδίασε τον μαυσωλείο της, με σχήμα γυάλινου πυραμίδας όπου τάφηκε όρθια, ήδη από το 1991. Η πνευμονία προκάλεσε τον θάνατό της στις 19 Ιουλίου 2008, σε ηλικία 101 ετών· εν συνεχεία, τάφηκε στη Σάντα Μαρία Μαδαλενά, Ρίο ντε Τζανέιρο.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Βραζιλία

Ντενίζ Φράγκα

Η Ντενίζ Φράγκα είναι Βραζιλήδα ηθοποιός, παραγωγός και αρθρογράφος, γεννημένη στο Ρίο ντε Τζανέιρο στις 15 Οκτωβρίου 1964. Η καριέρα της ξεκίνησε στο θέατρο τη δεκαετία του 1980 με το Grupo Tapa, και έκανε το επαγγελματικό της ντεμπούτο το 1985 στην 'Χειμερινή Παραμυθία'. Μετά βρέθηκε στον κινηματογράφο το 1986 με την 'Με άδεια, πάω για μάχη', και στη συνέχεια εμφανίστηκε στην 'Μπαμπολέ' (1987) ως Αμαλία, σηματοδοτώντας την είσοδό της στην τηλεόραση. Οι πρώτες της συμμετοχές περιλάμβαναν ρόλους στις ‘Ενοικίαση Κοιλιάς’ (1990), ‘Α, Ε, Ι, Ο... Ουρκά’ (1990) και ‘Πειρατική Τηλεόραση’ (1990–92). Η Φράγκα απέκτησε σημαντική αναγνώριση για την ερμηνεία της ως Ολυμπία στην κωμική παράσταση «Για να Γαμήσεις και να Ξυρίζεσαι είναι Μόνο η Αρχή» από το 1989 έως το 1995. Καθ’ όλη τη δεκαετία του ’90, συνέχισε να παίζει σε διάφορους ρόλους, συμπεριλαμβανομένης της Ριτίνια στο «Ενοικίαση Κοιλιάς» (1990), της Όλγα στο «Ήμασταν Έξι» (1994), της Ναταλία στο «Αίμα του Αίματός Μου» (1995) και της ξαδέλφης Μπασίλιο (1998). Έπαιξε στην ταινία «Πίσω από το Σκηνικό» (1999), η οποία απέσπασε διεθνή αναγνώριση και της έδωσε το βραβείο Γκραντ Οτέλο, καθώς και βραβεία καλύτερης ηθοποιού στα Φεστιβάλ Κινηματογράφου Gramado και Havana. Η δουλειά της περιλάμβανε επίσης ρόλους στο «Το Αυτοσχέδιο του Ελέους» (2000) και στο «Ούγκα-Ούγκα» (2000). Η καριέρα της Ντενίζ Φράγκα έχει συνεχιστεί με διάφορους ρόλους, συμπεριλαμβανομένης της Κριστίνα στην ‘Cristina Quer Casar’ (2003), της Λυδία στην ‘The Sign of the City’ (2007), της Νόρμα στην ‘Norma’ (2009) και της Καμίλα στην ‘As Melhores Coisas do Mundo’ (2010), για την οποία κέρδισε το Prêmio Guarani. Έχει επίσης λάβει ένα Prêmio APCA και δύο Prêmios Qualidade Brasil για την ερμηνεία της στο 'A Alma Boa de Setsuan' (2008). Πρόσφατες εμφανίσεις περιλαμβάνουν την ‘Hoje’ (2011), κερδίζοντας ένα βραβείο APCA και ένα Candango Trophy, το ‘Kissing Game’ (2020) και το ‘Um Lugar ao Sol’ (2021) όπου επέστρεψε σε σταθερό ρόλο σε τηλεοπτική σειρά μετά από 25 χρόνια. Το 2021, ήταν υποψήφια για το Grande Otelo για την ερμηνεία της στο 'Música para Morrer de Amor'. Σήμερα, είναι επίσης αρθρογράφος στο περιοδικό Crescer.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Βραζιλία

Τατά Βερνέτ

Talita “Tatá” Werneck Arguelhes, nascida no Brasil, desenvolve sua carreira como apresentadora, atriz, humirista, musicista, dubladora, reteirista e repórter. Ινικίου os estudos de atuação aos nove anos e, com onze, já subia ao palco em sua primeira peça teatral. (στα Αγγλικά). Seu primeiro passo na televisão aconteceu em 2008, ao integar o programa Dilemas de Irene. (στα Αγγλικά). Em 2010, passou a fazer parte da Quinta Categoria da MTV Brasil, participando renda de diversos outros shows da rede até 2012.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Βραζιλία

Τζούκα Τσάβες

Ο Ιουράντυρ Τσάτσκες Σάβες, γνωστός επαγγελματικά ως Ζούκα Σάβες, ήταν Βραζιλιάνος συνθέτης, μουσικός και χιουμορίστας. Γεννήθηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο στις 22 Οκτωβρίου 1938 και προερχόταν από οικογένεια Αυστριακών Εβραίων μεταναστών, του Ιωσήφ Τσάτσκες και της Κλαρίτα Βάινσταϊν. Πέρασε την παιδική του ηλικία στο Σάο Πάολο και άρχισε να συνθέτει μουσική από νωρίς. Από την ηλικία των 16 έως των 19 ετών, έγραψε ποίηση, επηρεασμένος από το Grupo Seresteiros de São Paulo. Η καριέρα του ξεκίνησε το 1955, όταν άρχισε να παρουσιάζει χιούμορ στην τηλεόραση Tupi. Ο κωμικός τρόπος του Ζούκα Σάβες περιλάμβανε κοφτερή κριτική και σάτιρα. Ηχογράφησε τα πρώτα του singles το 1957, συμπεριλαμβανομένου του βαλς "Por Quem Sonha Ana Maria?" και μιας παρωδίας του τότε Προέδρου Ζουσελίνο Κουμπιτσέκ με τίτλο “Presidente Bossa Nova”. Κατά τη δεκαετία του 1960, παρουσίαζε την εκπομπή 'Menestrel Maldito' κοντά στην Λίμνη Ροντρίγκο ντε Φρέιτας, λειτουργώντας ένα τσίρκο με το όνομα Sdruws. Αυτό το τσίρκο, του οποίου το όνομα ήταν ακρωνύμιο που αντιπροσώπευε διάφορους όρους συμπεριλαμβανομένου του "snob" και "water-closet", χρησίμευε ως χώρος για τις παραστάσεις του. Έγινε γνωστός ως το ‘menestrel do Brasil’ (τραγουδοποιός της Βραζιλίας) και χρησιμοποιούσε συχνά τη φράση “Vá ao meu show e ajude o Juquinha a comprar o seu caviar,” ακολουθούμενη από το χαρακτηριστικό του γέλιο. Οι τολμηρές απόψεις του προκάλεσαν δυσκολίες κατά τη διάρκεια της βραζιλιάνικης στρατιωτικής δικτατορίας. Έγινε επικριτικός απέναντι στην κυβέρνηση, τον κυρίαρχο τύπο και τη μουσική βιομηχανία, γεγονός που οδήγησε σε εξόρισμο στην Πορτογαλία στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Αργότερα, μετακόμισε στην Ιταλία καθώς οι σατιρικές του δουλειές απέκτησαν δημοτικότητα στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Επιστρέφοντας στη Βραζιλία, εργάστηκε ως παρουσιαστής στην τηλεόραση και ίδρυσε την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία Sdruws Records τη δεκαετία του 1980. Ο Juca Chaves ασχολήθηκε επίσης με την πολιτική, διεκδικώντας μια θέση γερουσιαστή στη Μπαχία το 2006, όπου κατέλαβε την τέταρτη θέση με 19.603 ψήφους, και μια θέση ομοσπονδιακού βουλευτή το 2010. Τα δημοφιλή τραγούδια του περιλαμβάνουν τα "Por Que Sonha Ana Maria?", "Pequena Marcha Para Um Grande Amor" και "Take me Back to Piauí", τα οποία εμφανίστηκαν στις ταινίες I'm Still Here (2024) και How to Make a Killing (2026). Ήταν παντρεμένος με την Yara Chaves από το 1975 και απέκτησε δύο υιοθετημένες κόρες. Ο Juca Chaves απεβίωσε στις 25 Μαρτίου 2023, σε ηλικία 84 ετών, λόγω αναπνευστικής ανεπάρκειας.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Βραζιλία

Τιρίρικα

Francisco Everardo Oliveira Silva, mais conhecido pelo nome artístico Tiririca, exerce carreira como ator, palhaço, comimate, humorista, politico e cantor‐compositor no Brasil. Atualmente, ocupa uma vaga como deputado ομοσπονδιακή, αντιπροσωπεύουνando o estado de São Paulo na Câmara dos Deputados do Congresso Nacional.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Βραζιλία

Τσίκο Ανίσιο

Ο Φρανσίσκο Ανύσιο ντε Ολίβειρα Πάουλα Φίλχο, γνωστός επαγγελματικά ως Σίκο Ανύσιο, ήταν ένας εξαιρετικά αναγνωρισμένος βραζιλιάνός κωμικός. Γεννήθηκε στις 12 Απριλίου 1931, στο Μαρανγκουάπε, Σεράρ, και μετακόμισε με την οικογένειά του στο Ρίο ντε Τζανέιρο σε ηλικία επτά ετών. Αρχικά προοριζόταν να γίνει δικηγόρος και παρακολούθησε σύντομα τη νομική σχολή, αλλά τελικά ακολούθησε καλλιτεχνική καριέρα. Το ταξίδι του ξεκίνησε στον ραδιοφωνικό χώρο τη δεκαετία του 1940, όπου προσπάθησε να εργαστεί στο Rádio Guanabara ως παιδί και αργότερα κατέλαβε τη δεύτερη θέση σε ένα τεστ ραδιοφωνικού ανακοινωτή, με τον Σίλβιο Σάντος να καταλαμβάνει την πρώτη θέση. Εργάστηκε επίσης ως σχολιαστής για ποδοσφαιρικούς αγώνες στον ραδιοφωνο. Η καριέρα του Σίκο Ανίσιο διήρκεσε 65 χρόνια και περιλάμβανε διάφορους ρόλους: εργάστηκε ως ηθοποιός, κωμικός, συγγραφέας και συνθέτης. Έκανε το ντεμπούτο του στην τηλεόραση το 1957 με το 'Noite de Gala' και αργότερα μεταπήδησε στην τηλεόραση, όπου και χτίστηκε η καριέρα του. Εντάχθηκε στο Rede Globo το 1969 και έγινε αστέρι, με τη βοήθεια μιας στενής εργασιακής σχέσης με τον Boni. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, συνεργάστηκε με σημαντικούς Βραζιλιάνους κωμικούς όπως οι Paulo Gracindo, Grande Otelo, Costinha και Jô Soares. Επίσης, έγραψε διαλόγους και πρωταγωνίστησε σε ταινίες για την Atlântida Cinematográfica τη δεκαετία του 1950 και συμμετείχε στο πρόγραμμα 'Papel Carbono' του Renato Murce. Το πιο διάσημο πρόγραμμά του ήταν το 'Chico Anysio Show'. Προβαλλόταν από τις δεκαετίες του 1960 έως τις δεκαετίες του 1980. Ήταν ικανός να δημιουργεί και να υποδύεται περισσότερους από διακόσιους αστείους χαρακτήρες, όπως ο καθηγητής Raimundo, ο Justo Veríssimo, ο Nazareno και ο Painho. Πέρα από την τηλεόραση, ο Σίκο Ανίσιο συνέβαλε στον κινηματογράφο, το θέατρο και τη λογοτεχνία, γράφοντας βιβλία, σενάρια και χρονικά. Ήταν αδελφός της ηθοποιού Λουπέ Γκιλιότι, του σκηνοθέτη Ζελίτο Βιάνα και του συνθέτη Έλανο ντε Πάουλα, καθώς και πατέρας των ηθοποιών Λουγκ ντε Πάουλα, Νίζο Νέτο και του DJ Σίσσερο Τσάβες. Οι γάμοι του περιλάμβαναν τη Ρεγκίνα Τσάβες και τη Μάλγκα ντι Πάουλα. Ο Σίκο Ανίσιο δήλωνε ανοιχτά ότι ήταν άθεος. Έλαβε το Τάγμα Πολιτιστικής Αξίας το 2009, την υψηλότερη πολιτιστική διάκριση της Βραζιλίας. Εξέφρασε δυσαρέσκεια για το Rede Globo το 1989, θεωρώντας ότι ευνοούσαν νεότερους καλλιτέχνες. Ο Σίκο Ανίσιο απεβίωσε στις 23 Μαρτίου 2012, στο Ρίο ντε Τζανέιρο, λόγω πολυοργανικής ανεπάρκειας.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Βραζιλία

Χένφιλ

Ο Ένφιλ, γεννημένος Ενρίκε ντε Σόουζα Φίλχο στις 5 Φεβρουαρίου 1944, στο Ριμπειράο ντας Νέβες, Μίνας Ζεράις, ήταν Βραζιλιάνος γελοιογράφος, καρικατουρίστας, δημοσιογράφος και συγγραφέας. Γνωστός συνήθως ως Ένφιλ, ξεκίνησε την καριέρα του ως εικονογράφος και γελοιογράφος στις αρχές της δεκαετίας του 1960, δημοσιεύοντας έργα στο περιοδικό Alterosa στο Μπέλο Οριζόντε από το 1964. Οι πρώτοι του επιτυχημένοι χαρακτήρες, «Os Franguinhos», πρωτοεμφανίστηκαν στο Alterosa, σατιρίζοντας την καθημερινή ζωή με ανοησία και κριτικό χιούμορ. Στη συνέχεια, συνέβαλε σε εκδόσεις όπως το Diário de Minas, Jornal dos Sports, Realidade, Visão, Placar και O Cruzeiro. Περίπου το 1964, ο Ένφιλ άρχισε να δραστηριοποιείται στην πολιτιστική ζωή της Βραζιλίας, συνεισφέροντας τακτικά στο Jornal do Brasil από το 1969 και καθιερώνοντας τον εαυτό του ως κεντρικό σχήμα στο σατιρικό εβδομαδιαίο περιοδικό 'Ο Pasquim,' το οποίο άρχισε να εκδίδεται τον Δεκέμβριο του 1968. Έβγαλε το κόμικ 'Os Fradinhos' το 1970, παρουσιάζοντας τους πιο αναγνωρισμένους χαρακτήρες του. Αυτό το έργο ήταν σημαντικό καθώς έγινε το πρώτο βραζιλιάνικο κόμικ που εκδόθηκε διεθνώς. Το έργο του Ένφιλ χαρακτηριζόταν από πολιτική δράση και κριτική των βραζιλιάνικων πολιτικών θεσμών· δημιούργησε φανταστικούς χαρακτήρες για να ασκήσει κριτική σε αυτούς τους θεσμούς, συμπεριλαμβανομένου του Fradim Baixim, της πιο διάσημης δημιουργίας του, η οποία συχνά συνδέεται με τη φράση 'Top! Top!'. Δημιούργησε επίσης τη σειρά 'Νεκροταφείο των Νεκρών' στο O Pasquim, σατιρίζοντας πρόσωπα που θεωρούνταν ότι υποστήριζαν ή αγνοούσαν το στρατιωτικό καθεστώς. Η καριέρα του Ένφιλ εκτεινόταν πέρα από τα κόμικς, περιλαμβάνοντας το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Σκηνοθέτησε και έγραψε την ταινία μεγάλου μήκους *Tanga* το 1987 και εργάστηκε ως συγγραφέας για το τηλεοπτικό πρόγραμμα Mulher στο Rede Globo από το 1980 έως το 1984. Έγραψε επίσης λογοτεχνία, συμπεριλαμβανομένου του *Diário de um Cucaracha* το 1976. Το έργο του απέκτησε δημοτικότητα στη Βραζιλία, εμφανιζόμενο σε όλες τις μεγάλες βραζιλιάνικες εφημερίδες στο απόγειο της καριέρας του. Προσπάθησε να εργαστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά το έργο του κρίθηκε πολύ επιθετικό για δημοσίευση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ο Ένφιλ απεβίωσε στις 4 Ιανουαρίου 1988, στο Ρίο ντε Τζανέιρο, σε ηλικία 43 ετών, λόγω επιπλοκών από το AIDS μετά από μετάγγιση μολυσμένου αίματος. Θυμάται ως υπερασπιστής της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Προβολή προφίλ