Küresel Yetenek Rehberi

Komedyenler: Fransa

Komedyenler rehberi: Fransa — profiller, biyografiler, fotoğraflar ve sosyal medya bağlantıları - Fransa.

211 komedyenler

Alex Métayer

Alex Métayer, 19 Mart 1930'da Berre-l'Étang'da Alexandre Marcel Jacques Métayer olarak doğmuş, Fransız bir mizah sanatçısıydı. Ailesi 1936'da Cezayir'e taşındı ve II. Dünya Savaşı'ndan sonra 1945'te Fransa'ya dönene kadar gençlik yıllarını orada geçirdi. Erken yaşlarda müzikal yetenek sergiledi, klarnet çalmaya ilişkin birinci derece ödülünü kazandı ve başka roller peşinde düşmeden önce bir müzisyen olarak çalıştı; bunlar arasında animatör, köy başkanı ve Club Med'de eğlence yöneticisi gibi görevler yer alıyordu. Métayer kariyerine 1960'ların başlarında kabarelerde performans sergileyerek başladı ve 1964'te Bobino'da Georges Brassens'a açılış yaparak önemli bir tanıtım kazandı. 1966'dan 1968'e kadar 'L'Oreille en coin' radyo programında yer alarak ve Théâtre de la Ville, Olympia ve Casino de Paris gibi çeşitli prestijli tiyatrolarda performans sergileyerek itibarını geliştirmeye devam etti. Komedi tarzı sahnedeki beyaz takım elbise giymeyi ve sıradan insanları gözlemlemeyi içeriyordu; genellikle Cezayir'deki zamanından kalma bir 'pied-noir' aksanı kullanıyordu. Ayrıca 1983'te ‘Les femmes et les enfants d’abord’ da dahil olmak üzere Bobino'da gösteriler sundu. Kariyeri boyunca Métayer, 'Mémoire d'un amnésique' ile 1975'te başlayarak birçok tek kişilik gösteri yarattı ve ardından 'Nous on s'aime,' 'La Vie en VO' ve 'Merci disco' gibi yapımlarla devam etti. Üç film yönetti: 'La Vie des seins' (1973), 'Le bonheur se porte large' (1988) ve 'Mohamed Bertrand-Duval' (1991). 1993 yılında, 'L'Opéra comique' gösterisiyle Sacem’den Grand Prix de l’humour ödülünü kazandı ve Victoires de la musique’de yılın komedyeni dalında aday gösterildi. Son gösterisi olan 'Alex perd la tête,' 2000 yılında Théâtre du Palais Royal'de sunuldu, profesörsel bir tona sahipti ve insanların tutumlarını yansıtıyordu. Alex Métayer, kanserden dolayı 21 Şubat 2004’te Levallois-Perret’de hayatını kaybetti ve Montparnasse Mezarlığı’na defnedildi; Berre-l’Étang’da adı verilen bir cadde bulunmaktadır.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Alexandre Astier

Alexandre Astier, çok yönlü bir Fransız sanatçısıdır, 16 Haziran 1974'te Lyon'da doğmuştur. Çok yetenekli bir birey olup mizahçı, senarist, besteci, yönetmen, editör, yazar ve aynı zamanda oyuncu olarak görevler üstlenmektedir. Ebeveynleri, Lionnel Astier ve Joëlle Sevilla da oyuncu ve yapımcıdır ve bu durum onun erken yaşta sahne sanatlarına maruz kalmasına katkıda bulunmuştur. Alexandre Astier'in aile kökeni, baba tarafından Gévaudan bölgesinden gelmekte ve anne tarafından İtalyan-İspanyol kökenlere sahipken, Simon Astier'in üvey kardeşi bulunmaktadır. Astier'in sanatsal yolculuğu, resmî müzik eğitimiyle başladı; altı yaşında Lyon Konservatuvarı'nda müzik eğitimi almaya başladı ve kontrabas, orkestrasyon ve korolara odaklandı ve daha sonra 1989'da Paris'teki Amerikan Modern Müzik Okulu'na gitti. Ayrıca oyunculuk ve senaryo yazarlığı alanında da çalışmalar yürüttü. Erken dönem eserleri arasında 'Le Jour du froment' ve 'Nous crions grâce' gibi oyunlarda yazarlık ve performans sergilemesi, 2001 yılında Soyons sport ve Un soupçon fondé sur quelque chose de gras gibi kısa filmlerde ortak yazarlık, oyunculuk ve müzik bestelemesi yer alıyor. 2002'de yönettiği kısa film Dies Irae , en tanınmış yapımı olan Kaamelott için temel bir taslak görevi gördü. Başlıca olarak Kaamelott adlı, 2005'ten 2009'a kadar M6 kanalında yayınlanan ve kendisinin yarattığı, yönettiği, yazdığı, kurguladığı, bestelediği ve başrolünde oynadığı bir televizyon dizisiyle tanınır. Yedi çocuğundan dördü dizide rol almıştır. Astier ayrıca Hey Good Looking! (2006), Asterix at the Olympic Games (2006), LOL (2009) ve All Three of Us (2015) gibi filmlerde de roller almıştır. David et Madame Hansen (2012) filmini yönetmiş ve Asterix: The Mansions of the Gods (2014) ve Asterix: The Secret of the Magic Potion (2018) animasyon filmlerinin ortak yönetmenliğini yapmıştır. Ayrıca Que ma joie demeure! (2012) ve L'Exoconférence (2014) gibi komik gösterilerde de sahne almıştır. Şu anda Kaamelott 'u üçlemenin bir parçası olarak filmlere uyarlıyor; ilk film olan Kaamelott: Premier Volet 2021'de vizyona girdi. Televizyon dizisi ile yaklaşan filmler arasında bir boşluğu doldurmak için Kaamelott Résistance adlı çizgi roman serisini yayınlamayı da planlıyor ve bu projenin çekimleri Ocak 2019'da başladı. Alexandre Astier, Ardèche'de müzik aletlerini sakladığı bir şatoya sahiptir.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Alma Brami

Alma Brami, hem romancı hem de oyun yazarı olarak tanınan Fransız bir yazardır. İlk olarak 2008'de 'Sans elle' adlı romanının yayınlanmasıyla tanındı ve bu roman birçok ödül kazandı. Bu ilk başarısının ardından, 'Ils l’ont laissée là' (2009) ve 'Tant que tu es heureuse' (2010) gibi romanlar da yayınlamaya devam etti. Bu ilk üç roman, Eylül 2011'de Çin'e çevrilerek ve yayınlanarak uluslararası okuyucu kitlesini genişletti. Daha sonra 'C’est pour ton bien' (2012) ve Ocak 2013'te 'Lolo' ile birlikte 2014 ve 2016 yıllarında da 'J’aurais dû apporter des fleurs' adlı eserleriyle edebi çalışmalarını genişletmiştir. Brami'nin yaratıcı çalışmaları romanlarla sınırlı değil. 2011 yılında ilk çocuk kitabı olan 'Moi, j’aime pas comme je suis.' adlı eseri yayınladı. Ayrıca 2016 yılında 'Le Paris des femmes' festivali için 'Mardi c'est le jour du poulet' adlı monoloğu yazdı ve bu monolog aynı yıl içerisinde 'L’Ombre' olarak yeniden yazıldı. Son çalışmaları arasında 2023 yılında çıkan 'Ils sont moi, je suis eux' romanı yer alıyor. Dahası, Brami film senaristi olup Karine Silla ile birlikte 'A Dangerous Game' filminin senaryosunu da yazdı. Thelma Films tarafından üretilen ve bir çift ve misafirlerini konu alan bu drama, Fransa'da 20 Ocak 2027'de 'Un jeu dangereux' adıyla vizyona girecek ve aynı zamanda 'Qui ne dit mot consent' romanının film uyarlaması yapılması planlanıyor. Brami'nin yazıları, 3 yaş ve üzeri çocuklar için olan 'Je ne veux plus être un loup' (Artık Kurt Olmak İstemiyorum) adlı çocuk edebiyatını da kapsıyor. Aurélie Grand’ın illüstrasyonlarıyla zenginleştirilen bu kitap, çeşitli hayvanların—bir kurt, domuz, keçi, sümüklü böcek, solucan, timsah, ayı ve fare dahil—negatif ünlerine karşı başkaldırdığı ve birbirlerine bakmak için bir parti düzenlediği bir hikaye aracılığıyla hayvanlara yönelik önyargıları ve kalıplaşmış düşünceleri ele alıyor. Kitap, özgürlüğe ve kardeşliğe bir övgü olarak tanımlanıyor ve okuyucuları kendilerini kırmaktan ve kendileri olmaya teşvik ediyor. 2024’ten beri 'Alma invite' serisi altında röportajlar yapıyor, böylece izleyicilerle ve diğer yaratıcılarla olan etkileşimini sürdürüyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Jean-Guy Fechner

Jean-Guy Fechner, 2 Mart 1947'de Fransa'nın Agen şehrinde doğan çok yönlü bir eğlence insanıdır. Kendisini oyuncu, mizahçı, besteci, davulcu ve yapımcı olarak tanımlar. Ailesi arasında, aynı zamanda yapımcı olan kardeşi Christian Fechner ve aynı mesleği paylaşan oğlu Sébastien Fechner de bulunmaktadır. 79 yaşında olan Fechner, 2 Mart'ta 80. doğum gününe yaklaşmaktadır. Fechner’in kariyeri, Haziran 1966'da Les Charlots müzik grubuna, başlangıçta Les Problèmes olarak bilinen gruba katılmasıyla başladı. Donald Rieubon'un yerini alarak davulcu oldu ve Haziran 1976'ya kadar grup üyesi olarak kaldı. Bu süre zarfında Les Charlots, açıkça müstehcen şarkıların parodileriyle tanındı ve filmde önemli başarılar elde etti; La Grande Java , Les Bidasses en folie ve Le Grand Bazar gibi yapımlarda yer aldı. Grup, Les Charlots adını almadan önce birkaç kez isim değiştirdi. Dikkat çekici bir şekilde, Les Problèmes 1966'da The Rolling Stones için sahneye çıktı. Bons baisers de Hong Kong filminin çekimleri sırasında gruptan ayrıldı. Les Charlots'tan ayrıldıktan sonra Fechner, kardeşiyle birlikte Studios Fechner'de çalıştı. Filmografisi, 1970 ile 1975 yılları arasında yaklaşık on filmde yer almasını ve Trop c'est trop ve Au bistro du coin gibi daha sonraki yapımlarda kısacameolarını içeriyor. Ayrıca İspanya'da Deli Adamlar (1972) ve Karton Kutu (2004) filmlerinde de başrol oynadı. Fechner, Les fous du stade , Les Charlots font l'Espagne ve Bons baisers de Hong Kong gibi birçok film için müzik besteledi. Les Bronzés 3 'ün reklam kampanyasının gözetimini üstlendi. 1975 yılında hem oyuncu hem de müzik yapımcısı olarak Best Kisses from Hong Kong 'da görev yaptı. 2013 belgeseli Les Charlots Intime 'e katıldı ve Les Charlots ile neredeyse 40 yıllık bir aradan sonra canlı performans sergilemek için Mayıs 2016'da 50. yıldönümlerini kutlamak üzere yeniden bir araya geldi. 2014 yılında Les Charlots'a geri döndü ve halen üyesi olarak kalmaktadır. Fechner’ın kariyeri 43 yılı kapsıyor ve televizyon dizilerinde ve filmlerde rol almayı içeriyordu. 2008 yılında Les Charlots ile Vivement dimanche programında yer aldı ve 2013 yılında 'Les Grosses Têtes' grubunun bir üyesi oldu. 2014 yılında İspanya’ya düzenlenen yaşlılara özel bir müzik gezisine katıldı ve 2012 yılında Définitivement Charlots adlı kitabı yayınladı. 2022 yılında Les Vieux fourneaux oyununda sahne aldı. Fechner 2022 yılında bir felç geçirdi. Şu anda kameralardan uzak, sakin bir hayat yaşıyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Jean-Hugues Lime

Jean-Hugues Lime, Montferleil'de 2 8 Aralık 1958 doğan, Théâtre de Bouvard'da ilk adımlarını alan bir Fransız aktördür; Ayrıca bir yönetmen ve yazar olarak çalışıyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Jean-Jacques Peroni

Jean-Jacques Peroni, 21 Şubat 1953'te doğan Fransız bir mizah sanatçısıdır, bazı veri tabanları ise doğum yılının 1955 olduğunu iddia etmektedir. Paris'te büyümüş ve 11. arrondissement'deki Voltaire lisesine gitmiştir. Babası, Victor Peroni, L'Equipe, France Football ve Football dergileri gibi yayınlarda çalışan bir spor gazetecisiydi. Peroni, 1970'lerde café-théâtre'lerde oyunlar yazarak kariyerine başlamış, bazen Jean-Paul Sèvres ve Jean-Hugues Lime gibi diğer mizah sanatçılarıyla birlikte çalışmıştır. Evli ve Jules adında bir oğlu bulunmaktadır. Peroni’nin komedi tarzı, kelime oyunları ve bilmeceler içerir, genellikle keskin bir dil ve pembe düşünceye sahip olduğu söylenir. 'Couple moi l'souffle' (1979), 'Les blaireaux sont fatigués' (1982) ve 'J'aurais pu être votre fils' (1982) gibi oyunlar yazdı ve sahneledi. 1982’den itibaren 'Le Théâtre de Bouvard' televizyon programında yer aldı. Aynı zamanda Hara-Kiri ve La Grosse Bertha gibi dergilere de katkıda bulundu. Genellikle Peroni olarak anılır. Yazıları acımasız ama komik olarak tanımlanır ve kimseyi esirgemez – kadınları, sanatçıları, politikacıları veya tabu konuları. Peroni’nin kariyerinin önemli bir kısmı, Laurent Gerra ile yaptığı işbirlikleri üzerine odaklanmıştır. Europe 1'de 'En route vers l'an débile' programını birlikte sunmuşlar, daha sonra 2007'den itibaren RTL'de 'Le Grand Juron' ve 'Un doigt dans l'actu' programlarında yer almışlardır. 1999'da Laurent Gerra'nın ilk tek kişilik gösterisini yaratmışlar ve sonraki gösterilerde de işbirliği yapmaya devam etmişlerdir. Peroni, Laurent Gerra tarafından seslendirilen üç CD yazmıştır: 'Ma cabane au fond du jardin' single'ı ve derlemeler olan 'RTL Élections matinales' ve 'Élections matinales volume 2'. Peroni, Mayıs 1998'den Nisan 2021'e kadar 'Les Grosses Têtes' radyo programında düzenli olarak yer almış ve Le Grand Concours des Grosses Têtes'i dört kez (2004, 2005, 2006, 2008) kazanmıştır. Mart 2021'de 'Les Grosses Têtes' ve Laurent Ruquier'i kamusal olarak eleştirmiş ve bu durumun ardından 22 yıllık bir ortaklığın sona ermesine neden olmuştur. 'Les Carnets d'un malfaisant' (2004) ve 'Remettez-nous ça' (2008) gibi çeşitli kitapların yazarlığını yapmıştır.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Jean-Marie Bigard

Jean-Marie Bigard, 17 Mayıs 1954'te Aube'un Fontaine-Luyères kasabasında doğdu; Fransız bir komedyen, oyuncu, yazar ve yönetmendir. Şu anda 72 yaşında. Ailesi mütevazı bir ailenin dördüncü ve son çocuğudur; babası sağlık sorunları nedeniyle çalışmayı bırakmış bir kasaptı ve annesi otomotiv endüstrisi alt yükleniciliğinde çalışıyordu. Yazları, annesinin büyükbabalarıyla birlikte Aube'daki bir çiftlikte geçirildi. Bigard okulda zorlandı, dördüncü sınıfı tekrar etmek zorunda kaldı ancak 16 yaşında genel mekanikte bir BEP derecesi aldı. Kısa bir süre benzin istasyonunda çalıştı ve daha sonra eski Citroën Traction Avants alıp satan bir iş kurdu. Erken dönem deneyimleri arasında işsizlik parası toplamak için bir fabrikada çalışmak ve annesini desteklemek için Troyes'da barmenlik yapmak yer alıyor; annesi ciddi bir hastalıktan muzdaripti. Bigard, kariyerine stand-up gösterileri yaparak ve skeç programlarına katkıda bulunarak başladı. 1980’lerin ortalarında daha geniş bir tanınırlık kazandı ve Laurent Baffie ile birlikte 'The Class' için 100’den fazla skeç yazdı. Ayrıca Dummies komedi grubunun 'Nowhere' programı için de yazarlık yaptı. ‘You Said Bigard’ (1988) ile başlayan tek kişilik gösterileri, Fransa’da kaba ve kavgacı olduğuyla bilinir. Kariyeri boyunca Bigard, 'Philosophale' (2001), 'Clérambard' (2010), 'Dr. Apfelglück’un Profesyonel Sırları', 'Arlette', 'The Box' ve 'Ve Şimdi... Baylar ve Hanımlar' (2002) gibi birçok filmde rol aldı. Aynı zamanda 'Little Nicky'nin Fransız versiyonunda Beefy’yi seslendirdi ve 'The Soul-Sister'ı (1999) yönetti, yazdı ve başrolünü oynadı. Rotten Tomatoes’taki en yüksek puanlı çalışması, %47’lik bir puanla 'Ve Şimdi... Baylar ve Hanımlar' oldu. Bigard'ın kariyeri film ve televizyonun ötesine geçti; Paris-Bercy Arena ve Stade de France'da sahne aldı. 2014'ten 2016'ya kadar Europe 1'de 'Les pieds dans le plat' adlı radyo programını sundu. Özel hayatı, Claudia Bigard (1991-2009) ve Lola Marois (2011'den beri) ile evliliklerini ve Jules, Florian Jourda ve Bella adında ikiz çocukları ile Sasha kızıyla paylaşıyor. Lola Marois, Bigard'ın ifade özgürlüğü hakkını kamuoyunda savunuyor ve ilişkilerini 'koşulsuz bir bağ' olarak tanımlıyor. Yakın zamanda Bigard, Mart 2024'teki düşüşü de dahil olmak üzere sağlık sorunları yaşadı, ardından yürümekte zorluk çekti, rehabilitasyona girdi ve Temmuz ayında üç inme (AVC) olduğu ortaya çıktı. Şu anda tıbbi olarak yakından izleniyor ve Laurent Baffie ile birlikte yer aldı. Bu endişelere rağmen, Lola Marois onun sağlığıyla ilgili güncellemeler paylaşıyor ve 9 Haziran 2026'da 'Tout beau tout n9uf' programında yer aldı ve iyi durumda olduğu belirtildi.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Jean-Marie Proslier

Jean-Marie Proslier, Montargis'da 2 5 Şubat 192 8 doğdu ve 15 Kasım 1997'de Évreux (Eure) Fransız aktörü, mizahçı ve yazardı. Sinemada hiçbir şey oynamadı ama ikinci seviye roller oynasaydı, birçok çizer ve hatta reklamlarda komedi anlayışını ortaya çıkarabilirdi. 21. yüzyılda en unutulmaz olanı yapan karakter Solcarlus, reklam noktası "Le Péplum", Dino Risi tarafından Terra deterjanının S.C. Johnson tarafından tanıtımı için yönlendirildi.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Jean-Noël Brouté

Jean-Noël Brouté, 24 Eylül 1962'de Versailles'da doğan Fransız bir oyuncudur. İlk eğitimi, Versailles'daki Beaux Arts okulu'nda aldığı iki yıl ve ardından oyunculuk dersleri [4] içeriyordu. İki yıl boyunca Versailles konservatuvarında [5] yeteneklerini geliştirdi ve Cours Florent'te iki yıllık ücretsiz bir eğitim aldı [6]. Brouté'nin sahneye ilk çıkışı, 'Mille Francs de récompense' [7] oyununu yöneten Benno Besson yönetiminde gerçekleşti ve 1990'da bu yapımda yer aldı [16]. Film kariyeri 1984'te ‘Souvenirs, Souvenirs’ [9] ile başladı ve 1983'te 'Coup de foudre' filminde kısa bircameo rolü içeriyordu [8]. Kariyeri boyunca Brouté birçok filmde ve tiyatro yapımında rol almıştır. 1998 yapımı 'Dieu seul me voit' filminde Otto Gazin'i canlandırmış [10], aynı filmde Albert Jeanjean'ın bir arkadaşını da oynamıştır [11]. Rolleri ‘Le Mystère de la chambre jaune’ (2003) filmindeki Sainclair'e, Rouletabille'ın ikincisine [12] ve 'Le Parfum de la dame en noir' (2005) filmine uzanmaktadır [13]. Ayrıca 'Liberté-Oléron', 'Bancs publics' ve 'Adieu Berthe' gibi filmlerde de yer almıştır [14], ayrıca 1988 [15] ve 1986 [30] yıllarında 'Le bonheur a encore frappé' filminde de rol almıştır. 'Les prouesses de Clément Dujar' (1991) filminde başrolü üstlenmiş [31] ve 1991 yılında ‘Navarro’ dizisinde yer almıştır [32]. Brouté, 'On s'en fout, nous on s'aime' (1982) [27], 'A nous les garçons' (1984) [28], 'L'épi d'or' (1985) [29] ve 'Le bonheur a encore frappé' (1986) [30] gibi çeşitli gösteriler yayınlamıştır. Daha yakın zamanda Brouté, çeşitli sahne yapımlarına dahil olmuştur. 2016'dan 2017'ye kadar 'Burjuva Leydivar' ile turneye çıktı [22], oyunun 350. yıldönümünü kutlayan bir yapımda Le Maître tailleur, Covielle rolünü oynadı [55-57]. Denis Podalydès tarafından yönetilen ve oyunculuğunu yaptığı bu yapım, Lully'nin müziği ve Christian Lacroix'nın kostümleriyle bir comédie-ballet'tir [58-60]. Ayrıca 'Aşkın Zaferi' (2018) [23], 'Karnavalın Son Akşamlarından Biri' (2019) [24], 'Kırsalda Bir Ay' (2022-2023) [25] yapımlarında da yer aldı ve 2025'te ‘Biz, Kahramanlar’da sahnelenmesi planlanıyor [26]. Brouté, Laurent Baffie ile 'Filtresiz' [48-49] gibi çeşitli projelerde işbirliği yaptı ve daha önce 2001 yılında 'Seks, Hileler ve Genel Kültür'de [50] ‘neşeli şakacılar’dan [53] oluşan bir ekiple birlikte çalıştı. Ayrıca 'Komik Adam'da [54] yer aldı ve 'Berthe'ye Veda - Anneciğin Cenazesi' (2011) [46] yapımında başrol oynadı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Jean-Pierre Coffe

JeanPierre Coffe, 2nd 4 Mart 193 8'de Luneville en Meurthe-et-Moselle'de doğdu ve 29 Mart 2016'da Lanneray'da Eure-et-Loir, Fransız radyo ve televizyon host, mizahist, gastronomi eleştirmen, yazar, şef ve aktördü.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Jean-Yves Lafesse

Born 1 3 Mart 1957'de, Morbihan, Jean-Yves Charles Lambert adı altında, sahte Jean-Yves Lafesse'yi kabul etti. Vannes'de 22 Temmuz 2021'de de Morbihan'da Fransız komedyen ve aktör olarak tanındı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Muriel Robin

Muriel Robin, 2 Ağustos 1955'te Montbrison (Loire) doğumlu Fransız bir mizah sanatçısı, oyuncu, yönetmen ve sahne yönetmeni. Babası Antoine Robin ve annesi Aimée Marie Joséphine Rimbaud ayakkabı ticareti yapıyordu. İki kız kardeşi Nydia ve Martine ile birlikte üç kızın en küçüğüydü. Okulda zorlandı ve lise diplomasını iki kez başarısızlıkla sonuçlandırdıktan sonra, 1975'ten 1976'ya kadar ailesinin mağazasında ayakkabı satarak çalıştı. 1977'de oyunculuk eğitimi almak için Cours Florent'e taşındı ve ardından Paris Ulusal Drama Sanatları Konservatuvarı'na kabul edildi; 1980 yılında onur derecesiyle mezun oldu. Konservatuvarı bitirdikten sonra kısa bir süre Saint-Étienne'de tekrar ayakkabı satmaya geri döndü. Kariyeri, 1981'de Monclar'da Roger Louret’nin tiyatro topluluğu Les Baladins en Agenais’ye katılmasıyla ivme kazandı; burada Elie Semoun ve Annie Grégorio ile tanıştı. Muriel Robin'in komedi tarzı, kendisini erkek alter egosu olarak gördüğü Pierre Palmade ile işbirlikleri içermiştir. 1987'de "Maman ou Donne-moi ton linge, je fais une machine" adlı oyunu birlikte yazdılar ve sahnelediler ve 1980'lerin sonlarında televizyon programı "La Classe" aracılığıyla daha geniş bir kamuoyu tanınırlığı kazandılar. İlk tek kişilik gösterisi "Les majorettes se cachent pour mourir," 1988'de Roger Louret yönetmenliğinde sahnelendi. 1990'larda "Tout m’Enerve", "Bedos-Robin", "Feu la Ma La Mère" ve "On purge Bébé" gibi oyunlarda yer aldı ve 1997'de "Les Visiteurs 2" filminde başrol oynadı. 2007 yılında, televizyon filmi "Marie Besnard, l'empoisonneuse"daki rolüyle Uluslararası Emmy Ödülü kazandı. 2001'den beri 'La Chaine de l’Espoir' ile ilgileniyor ve 1992'den 2007'ye kadar Enfoirés konserlerini destekledi. Şu anda, gerçeküstü fanteziyi hassas şiirle harmanlayan ve hayata "yeniden sihir" katmayı amaçlayan yeni bir gösteri hazırlıyor.

Profili Görüntüle