GiggleTime GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt
Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
العربية العربية Български Български Català Català česky česky Cymraeg Cymraeg dansk dansk Deutsch Deutsch Ελληνικά Ελληνικά English English español español eesti, eesti keel eesti, eesti keel français français हिन्दी, हिंदी हिन्दी, हिंदी Bahasa Indonesia Bahasa Indonesia Italiano Italiano 日本語 日本語 ქართული ქართული Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams polski polski Português Português Русский Русский svenska svenska Türkçe Türkçe Українська Українська Tiếng Việt Tiếng Việt 中文 中文
Kategorie
Ustawienia
Język polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Dodaj komika
1588 Komicy
Andrzej Grabowski, komik z Polska
Zweryfikowane Nieodebrane
Polska

Andrzej Grabowski

Andrzej Grabowski, urodzony 15 marca 1952 roku w Chrzanowie, Polska, to wszechstronny artysta znany jako aktor, piosenkarz i komik. Jego kariera artystyczna rozpoczęła się podczas studiów, niewielką rolą w serialu *Odejścia, powroty* w 1972 roku. Kontynuował naukę na Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie, ukończył ją w 1974 roku po powtórzeniu trzeciego roku. W tym czasie uczestniczył również w kabarecie 'FIUT' Janusza Rewińskiego i grał pana Trzebińskiego w spektaklu telewizyjnym. Po ukończeniu studiów Grabowski rozpoczął występy w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie w 1974 roku, występując w Karykatury . Kontynuował budowanie swojego dorobku teatralnego, współpracując z zespołem MW2 i biorąc udział w prawie 40 produkcjach dla Teatru Telewizyjnego. Do jego wczesnych prac scenicznych należy sztuka Przepraszam, czy tu biją z 1976 roku, za którą otrzymał nagrodę na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych w 1977 roku. Występował również z różnymi teatrami, w tym z Teatrem im. L. Solskiego w Tarnowie i Sceną STU w Krakowie. Zaprezentował swój wachlarz aktorski w filmach takich jak Odejścia, powroty , a później zagrał Stefana Sapieję w Kapitał, czyli jak zrobić pieniądze w Polsce w 1989 roku. Grabowski zyskał szerokie uznanie i popularność, począwszy od 1999 roku, dzięki roli Ferdynanda Kiepskiego w serialu telewizyjnym Świat według Kiepskich , który jest nadal emitowany. Ta rola utrwaliła jego status ikony komedii w Polsce. Pojawił się również w filmach takich jak Dzień świra (2002), Kariera Nikosia Dyzmy (2002) i Pitbull (2005). Jego talent wykracza poza aktorstwo; użyczył głosu postaciom w filmach, takich jak Toy Story 3 i Kurczak Mały , oraz podkładał głos Buckowi Gdakowi w Kurczak Mały (2005) i Nathaniellowi w Zaczarowana (2007). Debiutował jako wokalista studyjny w 2009 roku, wydając cztery albumy. Brał udział w programach takich jak „Z Grabowskim po raju” i „Noc Sylwestrowa 2003/2004” z kabaretem Elita. Obecnie występuje na scenie jako "Andrzej Grabowski Show", często wprowadzając komentarze na temat bieżących wydarzeń, i regularnie wciela się w postać góralskiego bohatera. W 2007 roku otrzymał Medal Zasłużony dla Kultury – Gloria Artis i został uhonorowany złotym i srebrnym Medalem Gloria Artis.

Zobacz profil
Cezary Pazura, komik z Polska
Zweryfikowane Nieodebrane
Polska

Cezary Pazura

Cezary Pazura, urodzony 13 czerwca 1962 roku w Tomaszowie Mazowieckim, jest polskim aktorem szeroko rozpoznawalnym dzięki swoim rolom komediowym. Ukończył w 1986 roku Państwową Wyższą Szkołę Filmową im. Leon Schillera w Łodzi, a także uczęszczał do szkoły gastronomicznej. Jego kariera rozpoczęła się rolą Pumy w filmie *Czarne Stopy* w 1986 roku, po czym wystąpił w serialach telewizyjnych takich jak *Pogranicze w ogniu* od 1988 do 1991 roku. Jest bratem aktora Radosława Pazury. Popularność Pazury znacznie wzrosła dzięki roli Edwarda Wiadernyego w filmie Kroll z 1991 roku, za który otrzymał Złotego Lwa na 16. Festiwalu Polskiego Film w Gdyni. W trakcie swojej kariery współpracował z licznymi reżyserami, w tym z Markiem Koterskim, Władysławem Pasikowskim i Juliuszem Machulskim. Jego filmografia jest obszerna i obejmuje role w takich filmach jak Chłopaki nie płaczą , Kariera Nikosia Dyzmy , Polska śmierć , Tato , Kiler , Sara , Szczęśliwego Nowego Jorku , Sztos , Kiler-ów 2-óch , E=mc² , Show , Sztos 2 , Pitbull. Ostatni pies i Moja wspaniała Wanda . Grał również w sitcomie 13 posterunek od 1997 do 2000 roku oraz niedawno w serialu Netflix 'Sexify' (2021) i serialu TVN 'Tajemnica Zawodowa' (2021). Poza aktorstwem, Pazura pracuje jako komik stand-upowy i jest bardzo produktywnym aktorem głosowym. Pożyczył swój głos do wielu zdubbingowanych filmów, wcielając się m.in. w Postrach Trampka w Lady i Tramp , Sida w serii filmów Lód wieczny , Numérobisa w Asterix i Obelix: Misja Kleopatra , Stracha w W głowie się nie mieści 1 i 2 oraz Oscara w Shreku 3 . Zapewnił również dubbing dla Różowego Puszka w różnych grach komputerowych. W 1999 roku wydał płytę stereo zatytułowaną Płyta stereofoniczna . Jego występy obejmują produkcje teatralne w Warszawie, takie jak Teatr Ochoty, Scena Prezentacje i Teatr 6. piętro od 2012 roku. Pazura otrzymał szereg nagród w trakcie swojej kariery, w tym Złote Lwy, Złote Kaczki, Telekamerę oraz Świra, a także anty-nagrodę Węż. Kontynuuje działalność w branży rozrywkowej, pojawiając się w serialach takich jak 'Ślepnąc od świateł' (2018) i trzeciej części serii filmowej Psy (2020), oraz prowadzi kanał na YouTube z ponad 400 000 subskrybentów (stan na 2017 rok).

Zobacz profil
Jan Kobuszewski, komik z Polska
Zweryfikowane Nieodebrane
Polska

Jan Kobuszewski

Jan Antoni Kobuszewski, urodzony 19 kwietnia 1934 roku w Warszawie, był polskim aktorem i komikiem. Ukończył w 1951 roku liceum im. Adama Mickiewicza, a następnie rozpoczął studia na Państwowej Wyższej Szkole Sztuki Teatralnej im. Stanisława Strękowskiego w Warszawie. Po nieudanej pierwszej próbie został przyjęty do szkoły rok później. Jego kariera rozpoczęła się od epizodu w dramacie wojennym Godziny nadziei w 1955 roku. Już na początku swojej kariery wykazał się wszechstronnością, występując w różnych rolach dramatycznych w sztukach klasycznych. Teatralna podróż Kobuszewskiego obejmowała współpracę z kilkoma znanymi warszawskimi teatrami. Grał w Teatrze Młodej Warszawy od 1956 do 1957 roku, a następnie w Teatrze Klasycznym (1957-1958) i Teatrze Polskim (1958-1964). Od 1964 do 1969 roku był związany z Teatrem Wielkim. W 1963 roku współprowadził pierwszy program satyryczny w telewizji, Wielokropek , u boku Jana Kociniaka, co stanowiło znaczący krok w kierunku komedii. Zagrał również tytułową rolę w pierwszym polskim serialu telewizyjnym, Barbara i Jan . W trakcie swojej kariery wystąpił w około 2000 programach telewizyjnych i dziesiątkach filmów, współpracując z twórcami takimi jak Stanisław Barei nad filmami takimi jak Poszukiwany, poszukiwana , Nie ma róży bez ognia i Brunet wieczorową porą . Stworzył również kilka ról teatralnych, w tym Lucky w Czekając na Godota i Biondello w Podwładanie zuchwalego szlachcica . Od 1976 roku aż do śmierci 28 września 2019 roku Kobuszewski był stałym elementem Teatru Kwadrat w Warszawie. Jego talent komediowy wykraczał poza telewizję i teatr; podkładał głos postaciom w grach wideo, takich jak Baldur's Gate (1999) i Baldur's Gate II (2001), oraz narratorem programów takich jak O dwóch takich, co ukradli księżyc i Przygód kilka wróbla Ćwirka . Był także głosem dziadka Jacka Marii Poszepszyńskiego w słuchowisku radiowym Rodzina Poszepszyńskich . Kobuszewski otrzymał liczne wyróżnienia w trakcie swojej kariery, w tym Order Orła Białego, Złoty Krzyż Zasługi oraz Medal za Długoletnią Małżeńską Współpracę. W 2012 roku został odznaczony Komandorią Krzyża z Gwiazdą Orderu Orła Białego za zasługi dla kultury polskiej. Pamiętany jest za bogate dorobek artystyczny i znaczącą rolę w kształtowaniu polskiej rozrywki komediowej.

Zobacz profil
Jimmy Kimmel, komik z Włochy
Zweryfikowane Nieodebrane
Włochy

Jimmy Kimmel

James Christian Kimmel, znany zawodowo jako Jimmy Kimmel, jest amerykańskim gospodarzem programu telewizyjnym i komikiem. Urodził się w Nowym Jorku 13 listopada 1967 roku i posiada obywatelstwo zarówno amerykańskie, jak i włoskie. Jego rodzina przeniosła się do Las Vegas w Nevadzie, gdy miał dziewięć lat, a później uczęszczał do Ed W. Krótko studiował na Uniwersytecie Nevada, Las Vegas oraz na Uniwersytecie Stanowym w Arizonie, zanim rozpoczął karierę w branży rozrywkowej. Kimmel rozpoczął swoją karierę zawodową pracując w radiu jeszcze w szkole średniej. W latach 2013–2018 pracował w porannym programie Kevin & Bean na KROQ-FM w Los Angeles jako „Jimmy the Sports Guy”, a równocześnie był współprowadzącym The Me and Him Show w Seattle. Jego kariera telewizyjna nabrała rozpędu dzięki rolom współprowadzącego Comedy Central’s The Man Show i Win Ben Stein's Money , za co otrzymał nagrodę Emmy za wybitne prowadzenie programu typu game show. Był również producentem programów takich jak Crank Yankers , Sports Show with Norm Macdonald , i The Andy Milonakis Show . Matka Kimmela jest pochodzenia włoskiego, a jego dziadkowie wyemigrowali z Ischia, Neapol; uzyskał obywatelstwo włoskie w 2025 roku. Od 2003 roku Kimmel jest gospodarzem i producentem wykonawczym programu Jimmy Kimmel Live!, co uczyniło go znaczącą postacią w telewizji późnonocnej i zapewniło mu najdłuższy ciągły rekord prowadzenia wśród obecnych gospodarzy w USA. Trzykrotnie był gospodarzem Primetime Emmy Awards: w 2012, 2016 i 2020 roku; dodatkowo czterokrotnie prowadził wręczenie Oscarów, w latach 2017, 2018, 2023 i 2024. Jego rodzinne powiązania są również widoczne w jego pracy; wujek Frank Potenza często pojawiał się w programie Jimmy Kimmel Live! do swojej śmierci w 2011 roku, a kuzyn Sal Iacono pracował jako scenarzysta i komik dla programu, podczas gdy brat Jonathan reżyseruje go.

Zobacz profil
Ludwik Lawiński, komik z Polska
Zweryfikowane Nieodebrane
Polska

Ludwik Lawiński

Ludwik Lawiński, urodzony jako Ludwik Latajner 19 czerwca 1887 roku we Lwowie, był polskim aktorem filmowym i ważną postacią w polskim teatrze oraz kabarecie. Był synem dentysty Emila Latajnera i Anny z Lewinów. Jego wczesna edukacja obejmowała studia prawnicze na Akademii Lwowskiej oraz naukę w szkole handlowej w Wiedniu. Kariera Lawińskiego rozpoczęła się od lekcji aktorstwa u Romana Żelazowskiego we Lwowie, co doprowadziło do jego debiutu scenicznego w 1911 roku w Miejskim Teatrze we Lwowie jako Pagatowicz. Lawiński szybko zyskał popularność w polskim środowisku rozrywkowym. W 1911 roku współzałożył kabaret literacki ‘Złoty Ul’ we Lwowie, a do 1913 roku występował w warszawskich teatrach 'Warszawskie Miniatury' i 'Dynasy'. Od czerwca 1914 roku kontynuował pracę teatralną w Łodzi w teatrze 'Bi-Ba-Bo'. W latach 20. XX wieku stał się jednym z najpopularniejszych aktorów rewii i kabaretu w Warszawie, często występując na tournée w miastach takich jak Przemyśl, Stanisławów, Radom, Kraków i Zakopane. Pisał również monologi i teksty dla licznych warszawskich rewii i kabaretów, w tym Teatr Nowości, Qui Pro Quo, Stańczyka i Cyrulik Warszawski. W 1925 roku założył szkołę dla artystów operetkowych i estradowych wraz z S. Nawrotem i W. Jastrzębcem. Kariera Lawińskiego obejmowała kilka dekad i wiązała się z różnymi trudnymi okolicznościami. Zagrał w trzynastu filmach między 1927 a 1956 rokiem, w tym w tytułach takich jak Uśmiech losu i Ziemia obiecana . Podczas II wojny światowej występował z Lwowskim Teatrem Miniatur na terenie ZSRR, a później z grupami teatralnymi podległymi Wojsku Polskiemu w ZSRR, na Bliskim Wschodzie i we Włoszech. Po wojnie osiadł w Londynie, gdzie był związany ze scenami 'Orzeł Biały' i 'Ognisko'. Był autorem teatralnych wspomnień, Kupiłem (1958) i Aczkolwiek (1962), oraz nagrał wiele utworów dla wytwórni takich jak Beka i Parlophone. W 1916 roku poślubił Anielę z Handzlików, z którą miał dwóch synów; świętowali swoje 50-lecie ślubu w Londynie w styczniu 1966 roku. Lawiński otrzymał tytuł członka honorowego ZASP w 1965 roku, a jego 60. rocznica pracy artystycznej odbyła się w Londynie w 1969 roku. Zmarł 15 września 1971 roku w Londynie.

Zobacz profil
Maciej Stuhr, komik z Polska
Zweryfikowane Nieodebrane
Polska

Maciej Stuhr

Maciej Stuhr, polski aktor, komik i czasami reżyser filmowy, urodził się w Krakowie w 1975 roku. Jego rodzina ma silne artystyczne korzenie; ojciec to aktor Jerzy Stuhr, a matka skrzypaczka Barbara Kóska, a młodsza siostra Marianna urodziła się w 1982 roku. Jego przodkowie przybyli do Krakowa z Dolnej Austrii w 1879 roku. Początkowo zdobył uznanie dzięki inteligentnym i artystycznym występom kabaretowym. Formalne wykształcenie Stuhra obejmuje tytuł psychologa Uniwersytetu Jagiellońskiego z 1999 roku oraz studia na Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie, ukończone w 2003 roku. Ukończył również studia doktoranckie na Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie w 2019 roku. Debiutował jako aktor w 1988 roku w Dekalogu X Krzysztofa Kieślowskiego, wcielając się w rolę Piotra. We wczesnej fazie swojej kariery zawodowej Stuhr brał udział w programach kabaretowych, m.in. z Kabaretem Artura I, a także współtworzył kabaret Po Żarcie, dla którego głównie tworzył treść. Znany jest z imitacji polskich aktorów, takich jak Gustaw Holoubek. Filmografia Stuhra jest obszerna i obejmuje role w filmach takich jak Chłopaki nie płaczą , Poranek kojota , 33 sceny z życia , Listy do M. , Pokłosie , Obława , Planeta singli , Czerwony kapitan i Sala samobójców . Pojawia się również w serialach telewizyjnych takich jak Glina , Bez tajemnic , Belfer , Diagnoza i Szadź . Od 2008 roku jest członkiem Nowego Teatru, współpracując z reżyserem Krzysztofem Warlikowskim przy produkcjach takich jak Anioły w Ameryce i (A)pollonia . Zdobył liczne nagrody w trakcie swojej kariery, w tym Polską Akademię Filmową za najlepszą rolę aktorską w 2022 roku, Polską Nagrodę Filmową za najlepszą rolę aktorską w 2013 roku za Pokłosie , oraz dwie nagrody Eagles za role główne w Pokłosie i Powrót do tamtych dni . Otrzymał nagrodę Zbigniewa Cybulskiego w 2008 roku i ponownie za rolę w 33 sceny z życia . Przyznano mu również tytuł Mistrza Polskiego Języka, Złoty Krzyż Zasługi oraz Srebrny Medal. Poza aktorstwem, Stuhr jest znany z ról głosowych, w tym Kuzco w Emperor's New Groove , Hector Rivera w Coco i Timon w Król Lew . Otrzymał nagrodę KÅAP za najlepszy głos w filmach Disneya w 2005 roku za swoją pracę nad Kaczorek .

Zobacz profil
Marek Fis, komik z Polska
Zweryfikowane Nieodebrane
Polska

Marek Fis

Zaczynał swoją karierę komediową w 2006 roku w wieku 22 lat. Wczesne uznanie zyskał dzięki udziałowi w konkursie talentów Quatsch Comedy Club w Berlinie, docierając do finału i zajmując drugie miejsce. Ten sukces zaowocował stałym występem w klubie, który uważa za rodzinę. Jego początkowe występy zwróciły na siebie uwagę, w tym udział w niemieckim programie telewizyjnym 'Show Comedy Rekruten,' choć ten odcinek nigdy nie został wyemitowany z powodu problemów technicznych. Następnie Knacki Deuser podpisał z nim kontrakt menadżerski i zaprosił go do występu w swoim programie 'Nightwash'. Humor Fis'a charakteryzuje się gotowością do poruszania delikatnych tematów i kwestionowania konwencji. Opisuje swoje podejście jako odrzucenie "Komedi Wellnessowej" i często żartuje z szerokiego grona osób, w tym Polaków, Niemców, islamistów, polityków i celebrytów, często włączając samego siebie do humoru. Jego występy w 'Tv total' Stefana Raaba znacząco zwiększyły jego rozpoznawalność; jeden z nich obejrzało milion widzów. Nie przepada za poprawnością polityczną i prezentuje personę wykształconą na podstawie doświadczeń w Niemczech, która nie zawsze rezonuje z polską publicznością. Wykonuje również stand-up comedy, eksplorując różnorodne tematy z prowokacyjną nutą. Poza występami telewizyjnymi, Fis pojawiał się w polskich programach takich jak 'Dzień Dobry TVN', 'TVP Info' i 'Wiadomości TVP'. Jego unikalna osobowość jest dodatkowo eksplorowana w sketach autorstwa Wojciecha Oleszczaka, gdzie odgrywa stereotypowego polskiego mężczyznę. Trudny okres między 2013 a 2014 rokiem doprowadził do problemów z nadużywaniem alkoholu, w tym do incydentu na scenie w Ravensburgu. Co ciekawe, życie Fisa wykracza poza scenę; obecnie mieszka z kozą o imieniu Zubrowka, dzieląc posiłki z jednej talerza i śpiąc na sianie, pijąc piwo z tarlaka. Często przedstawiany jest jako osoba niechlujna lub zaniedbana, a jego mowa charakteryzuje się częstym użyciem przecinka na literę 'K'. Film zatytułowany "Polens next Top Model autorstwa Marka Fisa" dodatkowo ukazuje jego niekonwencjonalne podejście do komedii.

Zobacz profil
Olgierd Łukaszewicz, komik z Polska
Zweryfikowane Nieodebrane
Polska

Olgierd Łukaszewicz

Olgierd Łukaszewicz to polski aktor filmowy urodzony 7 września 1946 roku w Chorzowie. Ukończył szkołę średnią w VII Liceum Ogólnokształcącym w Katowicach, a następnie studiował na Wydziale Aktorskim Akademii Sztuk Teatralnych im. Ludwika Solskiego w Krakowie, gdzie ukończył studia w 1969 roku. Następnie występował w Teatrze Rozmaitości w Krakowie od 1968 do 1970 roku. Łukaszewicz jest zaangażowany w szeroki zakres sztuk widowiskowych, występując w teatrze, telewizji i filmie. Kariera Łukaszewicza obejmuje bogate dorobek; wystąpił w ponad 60 filmach od 1969 roku. Wczesne role to m.in. Gabriel Basista w Z soli czarnej ziemi (1970) i Jaś w Perła w koronie (1972). Do innych godnych uwagi ról filmowych należą postać Phantoma w Wesele (1972), Zygmunta Szczerbika w Historia grzechu (1977) i Alberta Starskiego w Seksmisja (1984). Pojawił się również jako Andrzej w Krótki film o zabijaniu (1988). Pracował także jako aktor głosowy, użyczył głosu Rob Royowi MacGregorowi w animowanym filmie Rob Roy z 1995 roku oraz Sanfordowi „Claw” Scolexowi w animowanym filmie Inspektor Gadżet z 1999 roku. Kariera Łukaszewicza obejmowała znaczące okresy pracy za granicą. Mieszkał i pracował w Wiedniu od 1988 do 1996 roku, służąc jako etatowy aktor w Teatrze Miejskim Bonn przez dwa sezony. Po powrocie do Polski został aktorem w Teatrze Narodowym (1997–2001) i w 1997 roku jego odcisk dłoni umieszczono na Alei Gwiazd na Festiwalu w Międzyzdrojach. Pełnił funkcję Prezesa Związku Artystów Scen Polskich od 2002 do 2005 roku, a następnie ponownie od 2011 roku do 15 kwietnia 2018 roku. Łukaszewicz jest obecnie częścią zespołu Polskiego Teatru od 2003 roku. Zaangażował się również w działalność kulturalną i społeczną, w tym założył Fundację Moi Obywatele Unii Europejskiej w 2017 roku oraz wspierał kampanię prezydencką Lecha Kaczyńskiego w 2005 roku. Jest żonaty z aktorką Grażyną Marzec i ma bliźniaczego brata Jerzego, który pracuje jako operator filmowy i reżyser. Łukaszewicz otrzymał szereg odznaczeń, w tym Order Orła Białego, Krzyż Zasługi (Polska) oraz Krzyż Oficerski Zasługi Republiki Federalnej Niemiec.

Zobacz profil
Roberto Benigni, komik z Włochy
Zweryfikowane Nieodebrane
Włochy

Roberto Benigni

Roberto Remigio Benigni, urodzony 27 października 1952 roku w Castiglion Fiorentino, jest włoskim aktorem, komikiem, scenarzystą, reżyserem filmowym, wykonawcą kabaretu, piosenkarzem i autorem tekstów oraz aktorem. Jego rodzicami byli rolnicy, Luigi Benigni i Isolina Papini, a w 1958 roku przeniósł się z rodziną do Prato. Ma trzy siostry: Bruna, Albertina i Anna. Benigni rozpoczął swoją karierę jako wykonawca teatralnych monologów z ironiczną i niekonwencjonalną komedią. Zadebiutował na scenie w grudniu 1971 roku w Teatro Metastasio w Prato, występując w Il re nudo . W latach 70. współpracował z Marco Messeri i występował z Lucią Poli w zespole Beat '72. Giuseppe Bertolucci napisał dla niego monolog Cioni Mario w 1975 roku, który okazał się bardzo udany; ten bohater, toskański rolnik, jest w dużej mierze autobiograficzny. Zdobył popularność dzięki występom telewizyjnym, szczególnie w serialu Onda Libera na Rai 2 oraz L'altra domenica (1976–1979). Napisał również Berlinguer, I Love You z 1977 roku, co oznaczało jego debiut aktorski. Dzieła Benigniego obejmowały różne formy rozrywki. Wyreżyserował film antologiczny *Tu mi turbi* w 1983 roku, gdzie jego żona, Nicoletta Braschi, zadebiutowała jako aktorka i wystąpiła w większości filmów, które wyreżyserował. Pojawił się w kilku filmach znakomitych reżyserów, w tym *Głos księżyca* Federico Felliniego (1990), *Down by Law* Jima Jarmuscha (1986), *Night on Earth* (1991) i *Coffee and Cigarettes* (2003), oraz *Syn Różeńca* Blake’a Edwardsa (1993). Najbardziej znany jest z filmu *Życie jest piękne* (1997), za który otrzymał Oscary za najlepszą rolę aktorską i najlepszy film nieanglojęzyczny. Żaden inny człowiek nigdy wcześniej nie otrzymał Oscara za najlepszą rolę aktorską za odegranie roli w filmie, który pierwotnie nie został wyprodukowany w języku angielskim. Jego twórczość czasami spotykała się z cenzurą, na przykład kiedy został ukarany za odniesienie się do papieża Jana Pawła II jako "Wojtylaccio" podczas transmisji na żywo. Wystąpił w *Non ci resta che piangere* ('Nothing Left to Do but Cry') z Massimo Troisi w 1984 roku, a ostatnio pojawił się w *Pinokio* (2019) Mattea Garrone i *W Rzymie z miłością* (2012) Woody’ego Allena. W 2021 roku otrzymał Złotego Lwa za całokształt twórczości na Festiwalu Filmowym w Wenecji.

Zobacz profil
Toto, komik z Włochy
Zweryfikowane Nieodebrane
Włochy

Toto

Postać znana opinii publicznej jako Totò urodziła się z prawdziwego nazwiska Antonio Griffo Focas Flavio Angelo Ducas Comneno Porfirogenito Gagliardi De Curtis di Bisanzio; w swoim życiu pełnił role aktora, kabarettyka, autora komedii, poety, pisarza tekstów muzycznych, scenarzysty i filantropisty, wszystkich działających we Włoszech.

Zobacz profil

Przeglądaj komików według kraju

Albania Armenia Argentyna Austria Australia Azerbejdżan Belgia Bułgaria Benin Brazylia Kanada Szwajcaria Chile Kamerun Chiny Kolumbia Czechy Niemcy Dania Dominikana Algieria Estonia Egipt Hiszpania Finlandia Francja Wielka Brytania Ghana Grecja Gwatemala Węgry Indonezja Irlandia Izrael Indie Irak Iran Włochy Jamajka Japonia Kenia Korea, Południe Kazachstan Liban Łotwa Maroko Mjanma Malta Malawi Meksyk Malezja Nigeria Nikaragua Holandia Norwegia Nepal Nowa Zelandia Peru Filipiny Pakistan Polska Portugalia Katar Rumunia Serbia Rosja Arabia Saudyjska Szwecja Słowenia Słowacja Tajlandia Tunezja Turcja Tajwan Ukraina Uganda Stany Zjednoczone Urugwaj Uzbekistan Wietnam Republika Południowej Afryki