GiggleTime GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Dodaj komika
1532 Komicy
Ana Morgade, komik z Hiszpania
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Ana Morgade

Ana María Morgade Pérez to hiszpańska prezenterka, komiczka i aktorka. Urodzona w Madrycie 8 listopada 1979 roku, wychowała się tam. Jest znana jako komiczka, która wykonuje monologi i brała udział w różnych programach telewizyjnych, filmach oraz produkcjach teatralnych. Kariera Morgade rozpoczęła się we wczesnych latach 2000. z grupami teatralnymi improwizacyjnymi, takimi jak Impromadrid. Chociaż w 2017 roku uzyskała tytuł licencjata z komunikacji audiowizualnej na Uniwersytecie Complutense w Madrycie, nie zdecydowała się na odebranie dyplomu, zamiast tego przeznaczyła związane z nim fundusze na wsparcie programów społecznych. Ukończyła również szkolenie aktorskie w szkole Cristiny Rota, gdzie Cristina Rota pełniła funkcję kluczowego mentora. Jej debiut telewizyjny miał miejsce w marcu 2007 roku w programie Cuatro ‘Esta tarde con esta gente’. Wzięła udział w ‘Con un par... de bromas’ latem 2008 roku i współprowadziła ‘Estas no son las noticias’ od września 2008 do maja 2009 roku. Od września 2009 do czerwca 2011 roku regularnie pojawiała się w programie 'Buenafuente' na La Sexta oraz współprowadziła programy sylwestrowe dla La Sexta w latach 2009 i 2010. Jej komedia wykorzystuje satyryczny humor i czerpie inspirację ze współczesnych spraw hiszpańskich oraz politycznych niespójności. Postrzega komedię jako niekonwencjonalną odpowiedź na tragicomiczną historię Hiszpanii. Od listopada 2013 roku współpracuje z programem ‘Zapeando’ i nadal tam pracuje w 2019 roku. W 2015 roku brała udział w programie 'Tu cara me suena', zajmując czwarte miejsce. W 2016 roku prowadziła program ‘El club de la comedia’. Jej komedia porusza tematy takie jak korupcja, reklama internetowa, konserwy, relacje, bezużyteczne przyciski, koty, chrześcijaństwo, gastrotaberny i imiona. Obecnie współpracuje z programem ‘Cuerpos Especiales’ (Europa FM) i przyczynia się do programu ‘Mañana más’ (RNE), oraz jest częścią głównej obsady 'Mentes Peligrosas'. W 2015 roku zadebiutowała również ze swoim solowym spektaklem 'Morgadeces'.

Dani Rovira, komik z Hiszpania
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Dani Rovira

Dani Rovira, a właściwie Daniel Rovira de Rivas, jest hiszpańskim komikiem i aktorem. Urodził się 1 listopada 1980 roku w Almargen, Málaga, w Hiszpanii. Jest synem Andresa Roviry Caro i Juany de Rivas Lobato. Uczęszczał do Colegio Rosario Moreno, a następnie podjął studia wyższe, uzyskując dyplomy z zakresu edukacji fizycznej i nauk sportowych na Uniwersytecie w Granadzie. Jego studia wspierała praca w herbaciarni w Granadzie, a także uczestniczył w programie monologowym w Granadzie od 1999 do 2004 roku, spędzając ostatni rok w Porto, w Portugalii, w ramach programu Erasmus. Rovira rozpoczął swoją karierę występując z monologami w barach i kawiarniach. Objeżdżał Hiszpanię z programem stand-up comedy z Paramount Comedy i brał udział w programie Comedy Central 'Nuevos cómicos'. Do maja 2009 roku pojawiał się gościnnie w programach telewizyjnych, takich jak 'Estas no son las noticias' i 'El Club de la Comedia', oraz uczestniczył w programach typu 'Con hache de Eva.' Ponadto był częścią obsady programów 'No le digas a mamá que trabajo en la tele' i 'Alguien tenía que decirlo,' oraz wystąpił w 'Buenafuente' w lutym 2009 roku. Szczególną popularnością cieszy się jego monolog 'Mi familia y yo'. W 2009 roku wystawił sztukę '¿Quieres salir conmigo?', prezentując ją w Barcelonie i Madrycie, zakończając w 2014 roku. Jego kariera filmowa nabrała znaczącego tempa dzięki występowi w 'Ocho apellidos vascos' (2013), który w 2014 roku stał się najwyżej dochodzącym hiszpańskim filmem wszech czasów. Film 'Spanish Affair' (2013), który miał premierę w marcu 2014 roku, odniósł znaczny sukces, generując ponad 75 milionów dolarów i ustanawiając się jako najwyżej dochodzący hiszpański film wszech czasów. Za tę rolę otrzymał w 2015 roku nagrodę Goya dla Najlepszego Obiecującego Aktora. Następnie zagrał w 'Ahora o nunca' (2015) i 'Spanish Affair 2' (2015), a także w 'El futuro no es lo que era' (2016) i '100 metros' (2016). Od 2014 do 2015 roku grał postać Juana Gutiérrez w serialu telewizyjnym 'B&b, de boca en boca'. Prowadził 29., 30. i 31. rozdanie nagród Goya odpowiednio w latach 2015, 2016 i 2017. W marcu 2020 roku ogłosił diagnozę choroby Hodgkina, ale ogłosił swoje wyzdrowienie we wrześniu 2020 roku. Pojawił się również w '99 lugares donde pasar miedo' (2019) i 'Thi Mai, rumbo a Vietnam' (2018). Opublikował swoją pierwszą książkę, 'Agujetas en las alas y 88 razones para seguir volando,' w listopadzie 2015 roku. Rovira jest weganinem i opowiada się przeciwko spożywaniu zwierząt.

Josema Yuste, komik z Hiszpania
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Josema Yuste

Josema Yuste, urodzony jako Jose Mariano Yuste García de los Ríos w Madrycie 2 marca 1954 roku, to wszechstronny artysta znany ze swojej pracy jako aktor, komik i prezenter. Profesjonalnie rozpoznawany jest jako Josema Yuste. Jego kariera rozpoczęła się studiami w Real Escuela Superior de Arte Dramático, gdzie w 1976 roku poznał Millána Salcedo i Fernando Conde. Te wczesne kontakty okazały się kluczowe w kształtowaniu jego komediowej drogi. W 1979 roku Yuste, wraz z Salcedo i Conde, założyli komediowy tercet Martes y Trece. Grupa zyskała znaczną popularność przed odejściem Fernando Conde w nieokreślonym roku, co doprowadziło do transformacji Josemy i Millána w udany duet. To partnerstwo zaowocowało licznymi występami telewizyjnymi, w tym współprowadzeniem gali i odliczania na Nowy Rok 1988 na La 1 Televisión Española (TVE) z Millánem Salcedo. Następnie, od 1989 do 1997 roku, prowadzili coroczny specjalny program na Nowy Rok na TVE, regularnie przyciągając wysokie wyniki oglądalności, aż do zastąpienia ich przez Los Morancos w 1993 roku. Poza telewizją, Josema Yuste poszerzył swoje twórcze działania. Pojawiał się w hiszpańskich filmach i użyczył głosu kilku ukochanym postaciom Disneya, w tym Dżinowi w Aladynie (1992), B.E.N.-owi w Planecie Skarbów (2002) oraz Tuke w Bracie Niedźwiedziu (2003). Jego praca obejmuje także prowadzenie programów telewizyjnych, takich jak Por fin has llegado w 2007 roku i Nochebuena Nochegüena News w 2011 roku. Założył również duet komediowy Josema y Flo i wziął udział w Tu cara me suena w latach 2011-12. Kontynuuje kontakt z publicznością, co udowadnia jego występ w specjalnym programie na Sylwestra zorganizowanym przez José Mota w 2019 roku u boku Millána Salcedo.

José Mota, komik z Hiszpania
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

José Mota

José Sánchez Mota, urodzony 30 czerwca 1965 roku w Montiel, Ciudad Real, w Hiszpanii, jest wszechstronnym hiszpańskim artystą. Pełni funkcję komika, reżysera telewizyjnego, satyryka, piosenkarza i aktora, demonstrując szeroki wachlarz talentów. Jego kariera rozpoczęła się niespodziewanie podczas służby wojskowej w 1985 roku. Ważnym punktem zwrotnym było spotkanie z Juanem Muñozem w 1986 roku podczas służby wojskowej, co zaowocowało bliską przyjaźnią i doprowadziło do powstania komediowego duetu Cruz y Raya. Cruz y Raya stali się znaczącą siłą w hiszpańskiej komedii w latach 1989–2007. Początkowo występovali w małych teatrach w Madrycie, w tym w 'Cien personajes en busca de humor', i otrzymali wczesne wsparcie od Javiera Sardá, który dał im ich pierwszy program radiowy, 'La Bisagra'. Duet zyskał szersze uznanie dzięki występom telewizyjnym w programach takich jak 'Pero ¿esto qué es?' (1989), 'Tutti Frutti' (Telecinco) oraz zastępując Martes y Trece w specjalnych programach sylwestrowych na TVE. W szczególności, prezentowali dzwony noworoczne na Puerta del Sol w 1993 roku. Ich praca przyniosła im trzy nagrody TP de Oro (1990, 2001, 2006). Po rozstaniu z Cruz y Raya w listopadzie 2007 roku, Mota rozpoczął karierę solową. Jego komedia charakteryzuje się satyrą polityczną, naśladowaniem postaci publicznych – w tym Bera Gryllsa, Woody'ego Allena, Larry'ego Kinga, José Luis Rodriguez Zapatero, Mariano Rajoya, Merkel i Sarkoziego – oraz oryginalnymi postaciami, takimi jak 'La Vieja'l Visillo. Stworzył również zapadające w pamięć hasła, takie jak 'za mosgiem'. Prowadził program 'La Hora de José Mota' od 2009 do 2012 roku, zdobywając nagrodę Ondas w 2010 roku za ten program. Kolejne role prowadzącego to 'José Mota presenta...' (2015-2016) i 'José Mota presenta' (od 2015 roku). Jego wszechstronność rozciąga się na aktorstwo głosowe w filmach animowanych, takich jak Potwory i spółka i filmy z serii Shrek , a także adaptację filmu Producenci dla publiczności hiszpańskiej w 2006 roku. Otrzymał kilka nagród, w tym nagrodę Ondas za najlepszego aktora fikcyjnego w 2015 roku oraz nominacje do nagrody Goya za najlepszego nowego aktora (2012) i najlepszego aktora drugoplanowego (2018). Pojawił się również w programie Mask Singer: Adivina quién canta od 2020 do 2021 roku. Wyreżyserował filmy 'Hoy no, mañana' (2019) i '¿Y si sí...?' (2021).

Juan Joya Borja, komik z Hiszpania
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Juan Joya Borja

Juan Joya Borja, znany szerzej jako El Risitas, był hiszpańskim komikiem i aktorem. Urodził się w Sewilli, Andaluzja, Hiszpania 5 kwietnia 1956 roku i zmarł 28 kwietnia 2021 roku w wieku 65 lat. Mieszkał w dzielnicy San Pablo w Sewilli i był zagorzałym kibicem klubu piłkarskiego Betis. Zanim zdobył sławę jako komik, pracował na różnych stanowiskach, m.in. gotując i rozładowując worki cementu, a nawet pracował jako zmywacz naczyń. W 2001 roku program telewizyjny Jesús Quintero, El Vagamundo, oznaczał debiut El Risitas, prezentując go opowiadającego zabawne historie i osobiste doświadczenia. Nadal pojawiał się w programach Quintero od 2000 do 2010 roku. W 2007 roku opowiedział o incydencie z patelniami do paelli wypłukanymi na morze w programie Ratones Coloraos. Nagranie z tego występu zyskało szeroką popularność, stając się popularnym internetowym memem w 2014 roku po tym, jak ludzie zaczęli dodawać napisy. Ten mem był wykorzystywany w parodiach związanych z technologią i grami wideo, a we Francji nadano mu nawet pseudonim 'Issou'. El Risitas odegrał rolę w filmie Torrente 3: el protector z 2005 roku. Światowy rozgłos El Risitas zawdzięczał charakterystycznemu, piskliwemu i świszczącemu śmiechowi oraz hasłu "¡Cuñaooo!". Współpracował z Antonio Rivero Crespo ('El Peíto') i występowali razem na przedstawieniach w całej Andaluzji aż do śmierci Rivero. We wrześniu 2020 roku, z powodu problemów naczyniowych związanych z cukrzycą, konieczna była amputacja jego nogi. Pomimo początkowych doniesień o trudnościach finansowych, jego synowiec José María zaprzeczył tym informacjom, twierdząc, że w ostatnich dniach życia wujek nie miał problemów ekonomicznych. Jego śmierć wywołała kontrowersje i otoczona była plotkami o ubóstwie i porzuceniu.

Julián López, komik z Hiszpania
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Julián López

Julián López to hiszpański komik i aktor, urodzony jako Julián López González 10 listopada 1978 roku w El Provencio, Cuenca. Jego kariera rozpoczęła się w 2002 roku od występów w programie komediowym La hora chanante, gdzie grał postać Vicentína. Kontynuował pracę u boku Ernesto Sevilla i Joaquína Reyes podczas trwania programu od 2002 do 2006 roku. Przed osiągnięciem sukcesu komediowego, López studiował na Uniwersytecie Kastylii-La Mancha w Cuenca, specjalizując się w edukacji muzycznej, dążąc do uzyskania dyplomu nauczyciela. Popularność Lópeza stale rosła dzięki jego udziałowi w innych programach komediowych, takich jak Smonka!, Nuevos Cómicos i Noche Hache. W latach 2007–2010 był częścią zespołu Muchachada Nui, pracując zarówno jako humorysta, jak i scenarzysta. Jego role aktorskie rozszerzyły się poza telewizję; zadebiutował na ekranie filmowym w Friend Zone w 2009 roku, a następnie zagrał w No controles (2009) jako Juan Carlitros, co znacząco zwiększyło jego rozpoznawalność. Pojawił się również w filmach takich jak De tritones z Ernesto Sevilla i Perdiendo el norte w 2015 roku, oraz Fe de etarras w 2017 roku u boku Javiera Cámara, Miren Ibarguren i Gorka Otxoa. Poza aktorstwem i telewizją, Julián López jest również muzykiem. Jest założycielem kwintetu ManchaBrass i współpracował z różnymi grupami muzycznymi, w tym z Deluxe, Russian Red, Marlango, Los Punsetes, Lovely Luna, Xoel López i Café Quijano. Pojawił się także w krótkich filmach takich jak Push Up, Videoclub, Eyeballs, La gran revelación i El factor dorsal. Otrzymał nagrody za najlepszego humorystę na różnych festiwalach i zdobył nagrodę za najlepszą rolę aktorską w filmie "Matusalén" na Międzynarodowym Festiwalu Komedii Filmowej w Begur Costa Brava. We wrześniu 2021 roku López wydał swoją pierwszą powieść, 'Planetario'. Jest zagorzałym kibicem Athleticu Bilbao, zainspirowanym otrzymaniem stroju Athleticu Bilbao w dzieciństwie. Prowadził piątą edycję nagród Feroz w 2018 roku i wystąpił również w serialach takich jak Los Quién i La familia Mata, oraz w odcinkach serialu Aída, grając postać z niepełnosprawnością.

Rogelio de Egusquiza, komik z Hiszpania
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Rogelio de Egusquiza

Rogelio de Egusquiza, urodzony w El Astillero (lub Santanderze, według jednego źródła) w 1845 roku, był hiszpańskim artystą. Urodził się w zamożnej rodzinie i odbył uporządkowane kształcenie artystyczne, rozpoczynając studia w Madrycie, a następnie kontynuując je w École des Beaux-Arts w Paryżu pod kierunkiem Léona Bonnata. Pod koniec lat 60. XIX wieku mieszkał w Paryżu. Jego wczesne prace obejmowały sceny historyczne, jednak później przeszedł do scen rodzajowych i portretów. Po śmierci Marià Fortuny w 1875 roku, Egusquiza przeniósł się do Rzymu, gdzie pracował w atelier Madrazosów i uczęszczał na zajęcia w Hiszpańskiej Akademii w Rzymie. Ważnym punktem zwrotnym było 1876 rok, kiedy to odkrył muzykę Richarda Wagnera, przebywając jeszcze w Paryżu. To spotkanie zaowocowało głęboką przyjaźnią i skłoniło go do podróży do Monachium w 1879 roku, aby usłyszeć "Pierścień Nibelunga". Odwiedzał Wagnera wielokrotnie między 1880 a 1882 rokiem, podróżując do Wenecji, Berlina i Bayreuth. Egusquiza był jednym z dwóch hiszpańskich przyjaciół Wagnera; drugim był krytyk muzyczny Joaquín Marsillach. Po spotkaniu z Wagnerem jego artystyczna koncentracja przesunęła się w kierunku wagnerowskich tematów, głównie portretów postaci. Praca Egusquizy obejmowała portrety, w tym potajemne przedstawienia Arthura Schopenhauera i króla Ludwika II Bawarskiego. Współpracował również z magazynem *Bayreuther Blätter*, publikując artykuł zatytułowany „Über die Beleuchtung der Bühne” (O oświetleniu sceny). W latach 1892–1897 wystawiał swoje prace w Salons de la Rose + Croix; ponadto, w 1900 roku zaprezentował grafiki z *Parsifala* na Exposition Universelle, za co otrzymał srebrny medal. W 1911 roku został członkiem honorowym Asociación Wagneriana de Madrid, przekazując organizacji kopie oper i grafik; ponownie nazwano go członkiem honorowym w 1913 roku. Z powodu I wojny światowej powrócił do Madrytu w 1914 roku, gdzie zmarł 10 lutego 1915 roku. W latach 2013–2014 Muzeum Prado zorganizowało wystawę pod tytułem „El Mal se desvanece” (Zło przemija), prezentującą jego prace.

Sara Escudero, komik z Hiszpania
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Sara Escudero

Hiszpańska artystka, Sara Escudero Rodríguez, pracuje jako komik, aktorka, prowadząca programów telewizyjnych i osobowość radiowa. Urodzona 18 sierpnia 1981 roku, wczesne lata Escudero upłynęły jej na dorastaniu w Arenas de San Pedro (Ávila) po urodzeniu w Talavera de la Reina. Początkowo studiowała medycynę na Uniwersytecie w Salamance, ale w 2002 roku przeszła na studia teatralne w Madrycie. Od 2007 roku jest profesjonalną komikiem i aktorką, rozpoczynając karierę od występów stand-up comedy. W 2012 roku wygrała V Konkurs Monologów w El Club de la Comedia, co wiązało się z udziałem w sezonie 2012–2013 u boku Berto Romero, Joaquín Reyes, Florentino Fernández i Ernesto Alterio; występowała z czterema monologami w El Club de la Comedia między 2011 a 2017 rokiem. Styl komediowy Escudero obejmuje występy w przedstawieniach jednoosobowych dla teatrów i wydarzeń prywatnych od 2007 roku oraz trasy koncertowe po Hiszpanii z jej solowymi programami komediowymi. Współpracowała z programami telewizyjnymi, takimi jak La Noche de José Mota (TVE1) od 2013 roku, gdzie brała udział w szybkich segmentach, oraz Zapeando (La Sexta) od 2014 do 2016 roku. Współpracowała również przy programie Hazte un selfie na Cuatro od późnych 2016 do początku 2017 roku. Jej twórczość obejmuje także pisanie i reżyserię; napisała, wyreżyserowała i wyprodukowała sztukę teatralną Te elegiría otra vez , która miała premierę w Madrycie w 2015 roku i kontynuowała wystawianie od stycznia 2016 roku. Prezentowała również programy na Atreseries (Atresmedia) od grudnia 2015 do 2017 roku oraz Sigueme el rollo na TenTv w 2016 roku. Twórczość literacka Escudero obejmuje trzy opublikowane książki: En Ocasiones Veo Frikis (2014), Clericó (2017) i No estás a la altura (2018). Spróbowała również sił w reżyserii krótkich filmów, produkując Dorothy, Ninette y un billete de 50 w 2019 roku oraz reżyserując i grając w Por error tego samego roku. W 2018 roku wystąpiła z monodramem SARA ES...CUDERO w Teatro Alcázar w Madrycie i poprowadziła uroczystość rozdania 25. nagród Festiwalu Filmowego Solidarności w Cáceres. Od 2017 roku współpracuje z programem Cero en Historia na #0 de Movistar+. Jest ambasadorką kampanii UNICEF przeciwko niedożywieniu dzieci w Mauretanii.