Anders Celin, urodzony 19 czerwca 1975 roku, jest szwedzkim twórcą z kilku podejść - konstruuje maski lateksowe, farby, pisze jako autorem i przed stojąc.
Björn Gustafsson to szwedzki komik i aktor, urodzony jako Lars Björn Gustafsson 19 lutego 1986 roku. Urodził się w Romelanda, Kungälv, a dorastał w Diseröd, oba należące do Romelanda. Jego wykształcenie obejmuje naukę w Mimers Hus Gymnasium oraz studia w Calle Flygare Teaterskola w Sztokholmie. Jest znany ze swojej pracy zarówno w szwedzkiej, jak i amerykańskiej branży rozrywkowej. Gustafsson rozpoczął swoją karierę komediową w 2005 roku w Bungy Comedy i ukończył program szkoleniowy StandupStar w 2006 roku, prowadzony przez Özz Nûjena i Jakoba Öqvista. Debiutował na ekranie filmowym w 2006 roku w Beck – Flickan i jordkällaren . W 2008 roku zyskał znaczącą uwagę mediów dzięki występowi w Parlamentet oraz jako rozgrzewacz publiczności podczas Melodifestivalen , gdzie zaśpiewał piosenkę miłosną dla Cariny Berg, która zauważyła jej zarumienienie. Tamtego roku ogłosił również głosowanie Szwecji na Konkursie Eurowizyjnym i w marcu 2008 roku czytelnicy Aftonbladet wybrali go Najzabawniejszym Człowiekiem Szwecji, otrzymując nagrodę Torparpriset wraz z Victorem Morellem. Jego praca obejmuje również film i telewizję. Gustafsson wystąpił w filmach takich jak Les Grandes Personnes , Spy i Kung Fury , oraz grał Donalda w amerykańskim serialu telewizyjnym People of Earth od 2016 do 2017 roku. Pojawił się również w epizodycznej roli w Kenny Begins . Około 2013 roku przeniósł się do Los Angeles na trzy lata, aby rozwijać stand-up comedy po angielsku i wystąpił gościnnie w talk-show Conana O’Briena. Pojawił się w Kronjuvelerna , który później stał się serialem telewizyjnym, oraz w norweskim kalendarzu świątecznym Expedition: Julklapp . W 2024 roku powrócił do Melodifestivalen jako rozgrzewający publiczność akt i wystąpił w odcinku finałowym z Björnzone. Grał również Kaj-Roberta w serialu Netflix Clark (2022).
Claes Malmberg to szwedzki aktor i komik stand-up, urodzony 8 kwietnia 1961 roku w parafii Kristine w Göteborgu. Jego prawdziwe imię to Clas-Peder Malmberg, a jego wczesne lata spędził na Heden w Göteborgu, zanim jako dziecko przeniósł się do Bergsjön. Pochodzi z rodziny o historii związanej ze sztuką; jego ojciec, Gösta Malmberg, był śpiewakiem operetkowym, choć zmagał się z alkoholizmem i opuścił rodzinę, gdy Claes miał pięć lat. Jego dziadek ze strony matki był rolnikiem, który pracował również jako uzbrojeniowiec. Malmberg zyskał początkową sławę jako postać Ronny Jönssona, rozpoczynając od segmentu radiowego pod koniec lat 80. Trenował zawód blacharza przed studiami teatralnymi w ABF. Występował z Lennie Normanem w stand-upie komediowym i razem prowadzili program telewizyjny Måndagsklubben , później przemianowany na Onsdagsklubben . Pojawił się również w Parlamentet w latach 2000–2002 oraz ponownie w 2010 roku. Komediowy styl Malmberga obejmuje różnorodne występy, w tym udział w programach takich jak Så ska det låta , Doobidoo , Sing-A-Long i Pratmakarna . Podróżował jako komik stand-up z Lennie Normanem i współpracował z reżyserem Andersem Aldgårdem przy kilku przedstawieniach. Przez całą swoją karierę Malmberg wykazał się wszechstronnością w branży rozrywkowej. Pojawił się w filmach takich jak Lotta på Bråkmakargatan i Kalle Blomkvist – Mästerdetektiven lever farligt , oraz zagrał główną rolę w serialach telewizyjnych Saltön (2010) i Vem tror du att du är? (2009). Występował również w musicalach takich jak Les Misérables , Annie , Little Shop of Horrors i Det våras för Hitler . W szczególności brał udział w programie Let’s Dance na TV4 w 2018 roku i uczestniczył w Bäst i test w 2017 roku, zdobywając 83 punkty w pięciu odcinkach. Występował na scenie w Gunnebo House niedaleko Göteborga i zagrał pana Manchiniego w 15 minutes of FAME (2006) oraz Maxa Bialystocka w The Producers - Det våras för Hitler (2008 i 2009). W 2013 roku wziął udział w Melodifestivalen jako członek grupy Ravaillacz. W 2009 roku otrzymał nagrodę Guldmasken za najlepszego męskiego wykonawcę musicalowego. Niedawno pojawił się w filmie Dancing Queens (2021). Malmberg ma pięcioro dzieci z czterema różnymi kobietami, w tym córkę Perlę Rainey-Malmberg (ur. 2004), i wspiera klub piłkarski GAIS. Latem 2026 roku został mianowany dyrektorem artystycznym Fredriksdalsteatern w Helsingborgu, ale umowa nie doszła do skutku i krótko później został niespodziewanie odwołany z tego stanowiska.
Jako autorka, komik, prezenterka telewizyjna, blogerka i szwedzka aktorka, Clara Henry jest obecnie zatrudniona w 2023 roku. Urodzona 9 kwietnia 1994 roku w Partille, w okolicach Goteborga i hrabstwa Bohus, dorastała w Gökskulla, niedaleko Landvetter. Jej pochodzenie rodzinne to angielski ojciec, Graham, urodzony w Wycombe przez rodziców irlandzkich, oraz szwedzka matka, Petra. Kimberly i Christoffer to młodsze rodzeństwo Clary Henry. Od młodego wieku Clara Henry jest aktywna online, rozpoczynając swoją przygodę z blogowaniem w wieku dwunastu lat na platformach takich jak Veckorevyn i Devote, a później przechodząc na Nöjesguiden od 2015 roku. Kariera Clary Henry rozpoczęła się od blogowania i rozwinęła w różne media. Począwszy od 2011 roku, Clara Henry zaczęła udostępniać filmy na YouTube, co przyniosło jej znaczną popularność; do maja 2020 roku jej kanał osiągnął około 395 000 subskrybentów i obecnie utrzymuje w przybliżeniu 372 000. Pracowała jako reporterka młodzieżowa dla Göteborgs-Posten i uczęszczała do szkoły średniej Ingrid Segerstedt, kończąc ją w 2013 roku ze specjalizacją w dziennikarstwie. Do jej wczesnych prac należało prowadzenie talk show na Kanal 5 w 2013 roku oraz ‘Häng med Clara Henry’ wiosną 2014 roku. Zyskała uznanie za swoje treści na YouTube, zdobywając nagrodę 'Vlogger Roku' na Veckorevyn Blog Awards 2013. Uczestniczyła również w komediowym programie SVT Valfeber w 2014 roku oraz prowadziła przedprogramy i pogramy po koncercie Melodifestivalen tego samego roku. Praca Clary Henry obejmuje szeroki zakres formatów, co świadczy o jej wszechstronności. W 2015 roku prowadziła audycję 'Sommar i P1' w Sveriges Radio, a później tego samego roku współprowadziła 'Hallå i P3' z Linneą Henriksson. Książka 'Ja jag har mens, hurså?' (Mam miesiączkę, i co z tego?), wydana w 2015 roku przez Clarę Henry, analizuje menstruację i została przetłumaczona na wiele języków. Po jej publikacji wyruszyła w trasę wykładową pod tytułem 'YouTube på blodigt allvar' (YouTube poważnie). W 2017 roku współprowadziła Melodifestivalen z Davidem Lindgrenem i Hasse Anderssonem, a w maju 2018 roku rozpoczęła podcast 'Konsten att vara' z Gustafem Jernbergiem. Obecnie Clara Henry prowadzi program telewizyjny SVT 'Vem kan vad'; w 2018 roku opublikowała swoją drugą książkę 'Mot framtiden: En simpel guide till att krossa patriarkatet' (W przyszłość: prosty przewodnik po zwalczaniu patriarchatu). W 2018 roku wystąpiła również w serialu SVT 'Sjukt oklar' i pojawiła się w programie ‘Bäst i test,’ wygrywając trzeci sezon w 2019 roku.
David Sundin to szwedzki komik, prezenter telewizyjny, pisarz, aktor i producent. Urodził się 23 maja 1976 roku w Väderstad, Szwecja, a dorastał w Gimo, Uppland. Rozpoczął karierę pracując w branży reklamowej, a z humorem związał się około początku lat 2000. Uczęszczał do Mediegymnasiet Grafiskt Utbildningscenter w Uppsala, gdzie zaczął tworzyć strony internetowe i założył swoją pierwszą agencję webową, Speedway Digital Army, w 1997 roku; później połączyła się z Abel & Baker. Wczesne prace Sundina obejmowały projekty humorystyczne realizowane we współpracy. Współpracował z projektem internetowym Killinggänget, Spermaharen, w latach 2001–2002 i był zaangażowany w humorystyczną stronę internetową 1000 Apor w latach 2008–2009. Prowadził również własnego bloga humorystycznego, Fantasinyheter, który zebrał w książkę w 2012 roku. Współpracował z programem Filip i Fredrika 'Äppna dagar' w 2003 roku, tworząc grę 'Bra eller anus'. W ramach telewizyjnych segmentów humorystycznych Sundin pracował jako producent treści; jego praca obejmowała takie programy jak Sen kväll med Luuk i Roast på Berns, a także pisał scenariusze do Melodifestivalen i Welcome to Sweden. W 2002 roku współzałożył agencję reklamową Great Works. Od 2013 roku Sundin ugruntował swoją pozycję jako ważna postać w szwedzkiej branży rozrywkowej. Zaczynał występować jako komik stand-up w RAW, Norra Brunn i Stockholm Comedy Club, zajmując drugie miejsce w szwedzkich mistrzostwach w dowcipach (SM i ordvitsar) w 2014 roku. W 2020 roku zagrał rolę „Dynamit-Harry” w filmie *Uważajcie na Jönssonligan*. Od 2017 roku Sundin współprowadził program Bäst i test z Babben Larsson, a w 2019 roku został ogłoszony prowadzącym Melodifestivalen 2020, współpracując z Liną Hedlund i Linneą Henriksson. Opublikowana w 2020 roku książka Sundina, *Książka, która nie chciała być czytana*, osiągnęła status najlepiej sprzedawanej szwedzkiej książki dla dzieci; zdobyła on nagrodę Adlibrispriset, została dystrybuowana w ponad 25 krajach i następnie otrzymała kontynuację. Wydano również *Musisz być TERAZ cicho!* oraz *Książka, która ABSOLUTNIE nie chciała być czytana*, obie osiągając pierwsze miejsce na listach bestsellerów szwedzkich książek dla dzieci.
Hans Roland "Hasse" Brontén, który zobaczył światło dnia 19 marca 1967 w Hägersten, pracuje jako szwedzki komik i scenarzysta, a wcześniej służył jako policjant.
Szwedzki aktor, komik, piosenkarz i artysta rewii, Henrik Dorsin urodził się w Lidingö, w hrabstwie Sztokholm, 20 listopada 1977 roku. W jego historii rodzinnej znajduje się emigracja z Polski; jego dziadek przybył do Szwecji po II wojnie światowej, a nazwisko rodziny zmieniło się z Dziewior na Dorsin w latach 50. XX wieku. Dorastał w przedmieściach Sztokholmu, w Lidingö, i ma młodszego brata, Mikaela Dorsina, który jest byłym piłkarzem. Po występie w niewielkiej roli w filmie *Vinterviken* z 1996 roku, kariera telewizyjna Dorsina rozpoczęła się w 1998 roku programem satyrycznym *Detta har hänt*. Praca Dorsina obejmuje różne platformy komediowe. Jest współzałożycielem grupy komediowej Grotesco, występował w dwóch sezonach i współpisał serial. Wspólnie z Perem Gavatinem, Leo Spaulsem, Michaelem Lindgrenem i Erikiem Wernquistem pomógł założyć grupę teatralną Stockholms blodbad i występował z nią. Pracował również nad programem rozrywkowym SVT Säpop i był członkiem panelu w Parlamentet na TV4. Pełnił funkcję twórcy rewii i dramatopisarza, produkując rewia Slängar av sleven, oraz studiował scenariusz w IHTV w Gothenburgu. Jego wszechstronność jest dodatkowo udokumentowana występami w licznych programach humorystycznych, takich jak Extra! Extra!, Time out, Stockholm live i Cirkus Möller, a także zapewniał rozrywkę podczas przerw w Melodifestivalen 2009 jako Pihlman. Dorsin zyskał znaczną uznanie za swoje wkład w szwedzką rozrywkę. Otrzymał Karamelodiktstipendiet w 2007 roku oraz Natur & Kultur kulturpris wraz z premią w wysokości 500 000 SEK w 2025 roku. Pojawił się również w produkcjach w Oscarsteatern, takich jak My Fair Lady , I hetaste laget i Singin' in the Rain . Grał główną rolę w Solsidan od 2009 do 2019 roku oraz zagrał rolę pierwszoplanową w szwedzkiej wersji The Office , Kontoret , od 2012 do 2013 roku. W 2022 roku wystąpił w Triangle of Sadness , a w Cry Wolf (2024) zagrał Thomasa. Obecnie występuje w Svenska revyn w 2025 roku, początkowo z Vanną Rosenbergiem i Johanem Ulvesonem, a później dołączył do niego Johan Glans. Od 2014 roku prowadzi Scalateatern w Sztokholmie, będąc współwłaścicielem, i otrzymał nagrody Kristallen w 2014 i 2018 roku za Årets manliga skådespelare i en tv-produktion . W 2016 roku był nominowany do nagrody Guldbagge za najlepszą rolę męską drugoplanową, a w 2015 roku otrzymał satyryczną nagrodę Expressen Ankan.
Nils Jesper Odelberg, urodzony 23 lipca 1970 w Härlandzie, jest szwedzkim komikiem stalowym. Przełamał się w 1997 roku w programie telewizyjnym. Znany ze swojego poczucia humoru, często sam bierze na siebie obrażenia CP w swoich rutynach. Jest bratem bliźniakiem autora piosenek, artysty i fotografa Joakima Odelberga.
John Botvid Börjesson, znany zawodowo jako John Botvid, był szwedzkim aktorem i komikiem urodzonym w Göteborgu 12 września 1889 roku. Zmarł w Sztokholmie 20 lutego 1964 roku i został pochowany na Norra begravningsplatsen. Jego kariera trwała kilka dekad, rozpoczynając się od niewielkich ról dla Axela Engdahla w Göteborgu w latach 20. XX wieku. Teatralna podróż Botvida rozpoczęła się w Lorensbergsteatern, Stora Teatern i Folkteatern w Göteborgu. Wczesna kariera Botvida obejmowała pisanie i występy w rewiiach. Napisał i wystąpił w swojej pierwszej rewii, 'Tröttkörda Johansson,' w 1912 roku. W 1916 roku dołączył do Lorensbergsteatern jako sceniczny pracownik, ale od czasu do czasu zastępował aktorów w mniejszych rolach. We wczesnych latach 20. XX wieku pisał rewii w Göteborgu, współpracując z Karlem Gerhardem i tworząc własne letnie rewii w Nya teatern. W 1927 roku przeniósł się do Sztokholmu i został zaangażowany w Södra Teatern, ważnej scenie dla rewii, gdzie pracował z Ernstem Rolfem i Karlem Gerhardem. Botvid napisał około 250 szkiców, w tym klasyki takie jak "Fillebunken" i "Löneförhöjningen." Wystąpił ponad 60 razy w rewiiach. Botvid zadebiutował jako aktor filmowy w 1917 roku, występując w Revelj i Löjtnant Galenpanna , a później w Förstadsprästen . Często pojawiał się w filmach w latach 30., 40. i 50. XX wieku, występując w ponad 100 filmach między 1917 a 1955 rokiem. Często współpracował z komikami Thorem Modéenem i Nilsem Poppe, znanymi ze swoich umiejętności improwizacyjnych. Grał różne role, w tym Rybaka Gustava ssona w Älskling på vågen (1955), Starego Człowieka w Den underbara lögnen (1955), Wilhelma Blomgrena w Två sköna juveler (1954) oraz Służebnego w Åsa-Nisse på semester (1953). Zdobył sławę jako "Botte" po wypowiedzi w filmie z 1937 roku Pensionat Paradiset , a fraza "Han har gått bott" stała się jego znakiem rozpoznawczym. Botvid zwykle grał rolę cichego, lekko zdezorientowanego i dobrodusznego wujka. W 1953 roku wydał swoje wspomnienia pod tytułem 'Beatas pojke,' opisujące jego życie i drogę na scenę, począwszy od dzieciństwa w Landala w Göteborgu; wersja audiobooka została wydana w 2007 roku. Poślubił aktorkę Marianne Gyllenhammar w 1945 roku, a wcześniej Gunborg Marię Johnson (1891–1979), z którą miał dzieci Rolfa Botvida i Gerd Botvid, oboje aktorów filmowych.
Lasse Brandeby, urodzony jako Lars Thorsten Brandeby 27 kwietnia 1945 roku w Göteborgu, Szwecja, był szwedzkim aktorem, komikiem i dziennikarzem. Zmarł 20 listopada 2011 roku również w Göteborgu, w wieku 66 lat. Jego narodziny miały miejsce w parafii Carl Johan, co oznaczało, że był rodakiem z Göteborgu. Brandeby najbardziej znany jest z kreowania postaci Kurta Olssona i Rolfa Allana Mjunstedta, które przyniosły mu znaczną rozpoznawalność w trakcie jego kariery. Droga Brandebya do komedii była wieloaspektowa. Początkowo pracował jako instalator sanitarny (VVS-ingenjör) w latach 1960–1971, następnie przez okres jako nauczyciel obserwacji (obs-lärare) w Kungsbacka w latach 1971–1975, a potem jako kierownik domu młodzieżowego (fritidsgårdsföreståndare) w Göteborgu w latach 1975–1977. Studiował na Wydziale Dziennikarskim (Journalisthögskolan) w latach 1980–1981, choć nie ukończył studiów. Następnie pracował jako dziennikarz w Radiu Sjuhärad w Borås w latach 1981–1985, gdzie powstała postać Kurta Olssona. Debiutował jako aktor w 1985 roku w Teatrze Narodowym w Göteborgu i porzucił dziennikarstwo po tym, jak jego kariera aktorska nabrała rozpędu. Styl komiczny Brandebya często obejmował portretowanie postaci z klasy robotniczej; Kurt Olsson, typowy mężczyzna z Göteborga, pojawił się po raz pierwszy w 1979 roku i zyskał na znaczeniu między 1987 a 1992 rokiem. Grał również rolę Rolfa Allana Mjunstedta w 'Rena rama Rolf,' adaptacji 'The Honeymooners,' od 1994 do 1998 roku, co pomogło Robertowi Gustafssonowi zyskać uznanie. Pojawił się w różnych produkcjach, w tym w farsach Hagge Geigerta, folklustspel z Evą Rydberg oraz revy z Kentem Anderssonem. Praca Brandebya obejmowała występy w 'Kurt Olssons Television' (1987), 'Fådda blommor', 'Kurt Olssons sommartelevision', 'Kurt Olssons julkalender,' i 'Hemma hos Olssons'. Zagrał również rolę ojca Kurta Olssona w filmie 'Kurt Olsson – filmen om mitt liv som mig själv,' za co otrzymał pochwały od Variety. W 2007 roku wziął udział w programie 'Let’s Dance,' choć nie dotarł do finału i tego samego roku zdiagnozowano u niego nieuleczalny rak prostaty. Opublikowano książkę 'Vad gör jag nu då?' napisaną przez Annę Brandeby Harström i Lasse Råde, zawierającą wywiady i osobiste wspomnienia. Na jego nagrobku widnieje fraza 'Vad gör jag nu då?' zgodnie z jego życzeniem, odzwierciedlająca charakterystyczny element jego komicznego wizerunku.
Sven Brundin to szwedzki komik stand-upowy. Urodził się 9 grudnia 1966 roku i obecnie mieszka w Viksjö, Järfälla. Zmienił ścieżkę zawodową z prawnika na komika, co świadczy o zmianie jego profesji. Jego kariera rozpoczęła się po kilku latach pracy jako kierowca autobusu i taksówki, co sugeruje różnorodne doświadczenia przed podjęciem decyzji o występach scenicznych. Brundin studiował prawo w Uppsali i uczęszczał na zajęcia aktorskie w Sztokholmskim Teatrze Improwizacji, co wskazuje na wczesne zainteresowanie zarówno intelektualnymi zajęciami, jak i sztuką performansu. Od 2006 roku Sven Brundin jest jednym z najbardziej aktywnych nowych komików stand-up w Szwecji. Ukończył szkolenie komediowe prowadzone przez Thomasa Oredssona i Andersa Celina, co pozwoliło mu jeszcze bardziej udoskonalić swoje umiejętności. W 2006 roku dotarł do finału konkursu stand-upowego, BungyComedy, w Café Tivoli w Sztokholmie. Regularnie występuje w Norra Brunn, restauracji stand-up w Sztokholmie, oraz pojawia się na scenach takich jak Big Ben Standup i Comedy Nation. Jego styl komediowy opisywany jest jako trafny, czarujący i szczery, łączący obserwacje, absurdalne perspektywy i ciepło. Dąży do nawiązywania kontaktu z publicznością niezależnie od jej lokalizacji. Praca Brundina wykracza poza stand-up; występował na Skrattstock od 2007 do 2013 roku i otrzymał zaproszenie do wzięcia udziału w 2014 roku. W 2007 roku wyruszył w trasę koncertową Parksommarturnén wraz z Anniką Norlin, Moneybrother i Salem Al Fakirem. Wielokrotnie występował również na Gröna Lund między 2007 a 2013 rokiem. W 2011 roku użyczył głosu do dwóch filmów Marii Wern: 'Pojke Försvunnen' i 'Svart Fjäril'. Prowadzi klub komediowy Go Bananas w Hedmans Lounge w Sundbybergu i pracuje w Zarządzie Opiekuńczym w gminie Järfälla. Uważany jest za łącznika między kulturami, gatunkami i odbiorcami ze względu na połączenie szwedzkiej autoironii z międzynarodowym urokiem. Sven Brundin występował jako komik, konferansjer/prowadzący, wykładowca, przewodnik lub aktor. Sven Brundin nadal jest aktywny w różnych rolach artystycznych. Często pracuje jako „bingovärd” na statkach Viking Gabriella, Viking Glory i Viking Gabriella. Będzie gospodarzem konferencji Grand Travel Awards w Oslo 8 stycznia 2026 roku i wystąpi w Norra Brunn w Sztokholmie z Christerem Svenssonem i Fredrikiem Anderssonem 10 stycznia 2026 roku. Nadchodzące występy obejmują koncerty w Norra Brunn z Lasse Nilsenem i Özz Nüjenem (12 lutego 2026), Kapten Jack (16 lutego 2026) oraz w Släng dig i bunkern Comedy Club w Trosie (27 marca 2026). Prowadzi również sesje stand-upowe w Makeriet w Örebro w kilka dni w 2026 roku. Pracuje jako przewodnik na różnych statkach dla Strömma w Sztokholmie. Jego strona internetowa to https://www.svenbrundin.com/ .
30 sierpnia 1977 w Rinkeby, w hrabstwie Sztokholm, Fredrik Mikael Rachid Hedberg Eddahri, który później nazwał artystę Big Fred. Zmarł 25 listopada 2023 roku w dzielnicy Katarina w Sztokholmie i był szwedzkim raperem, liderem programu, aktorem, komikiem i lekarzem.
Albania
Armenia
Argentyna
Austria
Australia
Azerbejdżan
Belgia
Bułgaria
Benin
Brazylia
Kanada
Szwajcaria
Chile
Kamerun
Chiny
Kolumbia
Czechy
Niemcy
Dania
Dominikana
Algieria
Estonia
Egipt
Hiszpania
Finlandia
Francja
Wielka Brytania
Ghana
Grecja
Gwatemala
Węgry
Indonezja
Irlandia
Izrael
Indie
Irak
Iran
Włochy
Jamajka
Japonia
Kenia
Korea, Południe
Kazachstan
Liban
Łotwa
Maroko
Mjanma
Malta
Malawi
Meksyk
Malezja
Nigeria
Nikaragua
Holandia
Norwegia
Nepal
Nowa Zelandia
Peru
Filipiny
Pakistan
Polska
Portugalia
Katar
Rumunia
Serbia
Rosja
Arabia Saudyjska
Szwecja
Słowenia
Słowacja
Tajlandia
Tunezja
Turcja
Tajwan
Ukraina
Uganda
Stany Zjednoczone
Urugwaj
Uzbekistan
Wietnam
Republika Południowej Afryki
